အပိုင်း-42

လင်းဖေးလု သူ့အစ်ကိုကြီး လင်းကျန့်ယွမ် နဲ့ ယုန်လေး တို့ အကြောင်း ပုံပြင်တစ်ပုဒ် လို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းအောင် အကြီးဆုံးမင်းသား ကိုပြောပြတယ်။

ပြောနေရင်း တံခါးဖွင့်လာသည်။ လင်းကျန့်ယွမ် မသိမသာ ခေါင်းလေးထုတ်ချောင်းကြည့်တယ်။ လင်းဖေးလု လာခဲ့ဖို့လက်ယပ်ခေါ် တယ်။

"အစ်ကိုကြီး ဒီလာခဲ့"

လင်းကျန့်ယွမ် တွေးဆနေ၏။ အပြင်ဘက် ကနေ ခေါင်းခါယမ်းတယ်။ "ငါ့ညီမ ထပ်ဖျားနေတာ ငါ့ ညီမလေးကို ပြသာနာမပေးချင်ဘူး"

"လုလေး သက်သာနေပါပြီ။ကြည့် လုလေး ထိုင်နေတာ"

ထိုသို့ပြောမှ လင်းကျန့်ယွမ် ပျော်ရွှင်စွာအထဲဝင်လာပြီးတယ်။ နောက်မှ အခန်းထဲနောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ရှိနေတာ နားလည်သွားတယ်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းပြီး ဂရုတစိုက် သူ့ညီမအိပ်ရာနား ကပ်လာကာ သူစိမ်းကိုစိုက်ကြည့်နေ၏။

"ဒါ လုလေးတို့ အစ်ကိုတော်ကြီး မင်းသား၁ ။ သူက ယုန်လေး ပေးတဲ့တစ်ယောက်လေ။"

"ယုန်လေး" ဆိုသည့်စကားကြားတော့ လင်းကျန့်ယွမ် အပြုအမူ သက်သာရာရသွားပြီး လက်ခုပ်တီးရင်း" အဖြူရောင်ယုန်ငယ်လေး အရမ်းဖြူဖွေးတယ်!! မုန်လာဉ !! မုန်လာဉ!! အရမ်း ချစ်ဖို့ကောင်းတာ!!"

"ဟွတ်.." လင်းတန် လည်း အသံထွက်ရီကာ အံ့ဩသွား၏။

လင်းဖေးလု သူ့ကိုသိပ်ချော့မြူတယ်။" အစ်ကို အစ်ကို ၁ ကြည့်လို့ရအောင် ယုန်လေး ဆီ ခေါ် သွားပေးနိုင်မလား? ကျေးဇူးပြုပြီး?"

လင်းကျန့်ယွမ် အလေးအနက်ခေါင်းညိတ် ဖြေဆိုတယ်။ "ကောင်းပြီ!!"

ချက်ချင်း ပျော်ရွှင်စွာ လင်းတန် လက်ကိုင်ပြီး "သွားစို့!!"

လင်းတန် တောင့်ခဲသွား၏။ သူ့လက်ကို ကိုင်ထားတဲ့လက်သေးသေးလေးကိုကြည့်နေမိသည်။ နောက်ဆုံး ညင်သာတဲ့အပြုံး ပေါ် ထွက်လာပီး သူ့ညီတော် လက် ပြန်ကိုင်ကာခေါင်းညိတ်တယ်။" ဟုတ်ပြီ။ သွားစို့"

ယုန်လေးက ယွမ်ရှီ နန်းဆောင်မှာ နေတုန်းကထက် ပိုဝလာတယ်။ လင်းတန် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကျွေးတော့ သူ့ပိုင်ရှင်ကို သိသေးကာ သူ့လက်ချောင်းထိများကို လာပွတ်သပ်တယ်။

လင်းတန် အနည်းငယ်ကိုးရိုးကားယားဖြစ်နေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းပျော်ရွှင်မိတယ်။ ဘေးနားက လင်းကျန်ယွမ် က ရုတ်တရက် လက်ထုတ်လာကာခေါင်းပုတ်ပေးပြီး လင်းဖေးယုရဲ့ နှစ်သိမ့်ပေးတက်တဲ့အသံမျိုးနဲ့ ထိုအသက်ကြီးတဲ့ကောင်လေးကို "ဝမ်းမနည်းနဲ့!!"

လင်းတန် ခေါင်းငုံ့ထားကာ မျက်လုံးရဲတက်နေ၏။ ခေါင်းပြန်မော့လာတော့ ပြုံးပြပြီး "အင်း ဝမ်းမနည်းဘူး။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီတော် ၆ "

လင်းကျန့်ယွမ် လည်းအပြုံးတစ်ခု ပေါ် လာတယ်။

သူတို့ ယုန်လေးကို သွားကြည့်ပြီးတော့ လင်းတန် လင်ဖေးလု ကိုစကားအနည်းငယ်ပြောပြီး ပြန်သွားတယ်။ လျှောက်နေရင်း ခြေလှမ်းများရပ်တန့်သွားကာ ထို့နောက် အင်ပါယာ သမားတော်ရုံးခန်း ကို ဉီးတည်လျှောက်သွား၏။

ရှိနေသည့် အင်ပါယာသမားတော် တိုင်း မင်းသား ၁ ကိုယ်တိုင်လာလည်လို့ အံ့ဩသွားကြတယ်. လင်းတန် သူ့နန်းဆောင် မှာ ကုသနေကျသမားတော် ကို ကိုယ်တိုင်လာရှာတာဖြစ်တယ်။ တွေ့တော့ လင်းတန် ရင်းရင်းနှီးနှီး " အင်ပါယာသမားတော် လောင် မင်ယွဲ့ နန်းဆောင် က မင်းသမီး ၅ ဖျားနေတာ သွားပေးဖို့ ပြသာနာပေးမိပါပြီ။ သူမ ခန္ဓာကိုယ်အားနည်းနေတယ်။အအေးမိထားတော့ လိုအပ်တဲ့ အားဖြည့်စာတွေ လိုအပ်တယ်။ ဂရုစိုက်ပေးရင် ဒီမင်းသား ဝမ်းသာကျေနပ်မိမှာပါ"

သဘာဝကျစွာ မင်းသား ၁ တောင်းဆိုတော့ သမားတော် လောင် မငြင်းဆန်ဝံ့ဘူး. ဒါ့ကြောင့် ဆေးသေတ္တာယူပြီး မင်ယွဲ့ နန်းဆောင်ဆီ ထွက်သွား၏။

နောက်ထပ်သမားတော် လည်ပတ်တော့ ရှောင်လန် မင်းသား၁ က မင်းသမီး ၅ အတွက်ပို့ပေးတယ်ဆိုတာတွေးမိပြီး အရမ်းဝမ်းသာမိတယ်။ အရင်သမားတော်တုန်းကအအေးမိတာအတွက်ဆေးညွန်းရေးပေးခဲ့တာကြောင့် ဒီတခေါက်သမားတော် လောင် ခန္ဓာကိုယ်အတွက်အားဖြည့်ပေးမဲ့ဆေးညွန်းရေးပေးခဲ့တယ်။ ရှောင်လန်ကိုလည်း နေ့စဉ် မင်းသမီး ခန္ဓာကိုယ် ဝိတ်ချပေးဖို့ အစီအစဉ်ရှင်းပြခဲ့ပြီး နောက်ထွက်သွား၏။