အပိုင်း-45

အစက သူတို့အချစ်တွေက တကယ်ကို မူရင်းခန္ဓာကိုယ် လင်းဖေးလုအတွက်ပဲ။သူမက အခု ဒီခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိနေတာဆိုတော့ ဒီအချစ်တွေကို ထင်သာမြင်သာခံစားမိတယ်။

ဒီလောက်အဝေးကြီးကိုပြီးမြောက်အောင်လုပ်ခဲ့တယ်။ သူအ ရှင်သန်ရပ်တည်ဖို့လုပ်ခဲ့တာဖြစ်တယ်။

သိပ်အဝေးကြီးကိုမရောက်သေးပေမဲ့လည်း သူတို့ကြောင့်လည်းဖြစ်တယ်။ ရှောင်လန် သူ့ကလေးတွေကိုအရမ်းချစ်တယ်. အမှန်တရားကို သိရင် ဝမ်းနည်းနေမလား?

ရှောင်လန်ရဲ့ကြောက်လန့်နေသည့်မျက်ဝန်းကိုကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းဖိကိုင်ထားကာ တီးတိုး "အမေ လုလေး အရင်က မပြောရသေးတာရှိတယ်"

ရှောင်လန် တုန်ယင်သွားကာမျက်နှာဖျော့တော့စွာ "ဘာများလဲ?"

လင်းဖေးလု ရှောင်လန်ကိုကြည့်ပြိး "လင်းရှင်းပွဲကြည့်စင်မှာ ခြေချော်ပြီး ရေကန်ထဲ ကျသွားမဟုတ်ဘူး။ မင်းသမီး ၃ လုလေးကိုတွန်းလိုက်တာ"

ရှောင်လန် မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားကာ လန့်သွား၏။

"သူက လုလေးကို ရေကန်ထဲ တွန်းလိုက်တော့သူ့ဘေးက လူတိုင်းမြင်တယ်။ တစ်ယောက်မှ လုလေးကို လာမကယ်ဘူး။ လုလေးက ရေပေါ်က သစ်ကိုင်းကိုမဆွဲထားရင် လုလေး ဘဝ ဆုံးလောက်တယ်"

ရှောင်လန်မျက်နှာပေါ် မျက်ရည်များကျဆင်းလာ၏. သူမကိုပွေ့ဖက်ပြီး တုန်ယင်စွာငိုတယ်။ "လုအာ.."

လင်းဖေးလု သူ့နောက်ကျောကို လက်သေးသေးနဲ့တင်းကျပ်စွာ ပြန်ဖက်ပြီး မျက်နှာမြုပ်ထားမိတယ်.

"ဒါ သူတို့အမှားဆိုတာ သေချာရဲ့သားနဲ့ နောက်တော့ ခွင့်လွှတ်ဖို့တောင်းခံတာ မျိုး လုလေးဆီက လိုချင်တယ်လေ။ အမေ အဲလိုမျိုး အနိုင်ကျင့်မခံချင်တော့ဘူး"

"လုလေး ကိုယ်ကိုကိုယ်ကာကွယ်မယ်. ပြီးတော့ အမေနဲ့အစ်ကိုကြီးကို ကာကွယ်ချင်တယ်။ လုလေး အခု အရွယ်ရောက်နေပြီ။ အမေ"

ရှောင်လန်အသံ ဆို့နင်စွာ ဘာမှမပြောပဲ ရိူက်သံများနှင့်တုန့်ပြန်တယ်။

လင်းဖေးလု ခေါင်းမော့ကြည့်ပြီး ရှောင်လန် မျက်ရည်များကို နူးညံ့တဲ့လက်ချောင်းများနှင့် ဖယ်ရှားပေးတယ်။သူ့အမေ နဖူးကိုနမ်းကာ "အမေ မငိုနဲ့. အခုကစပြီး ဘယ်သူမှ လုလေးတို့ကို လာအနိုင်မကျင့်တော့ဘူး"

ထိုည ရှောင်လန်ရဲ့ နှလုံးသားထဲက သံသယပျောက်ကွယ်သွား၏။

သံသယများနှင့်သူရဲဘောကြောင်ခြင်းများပျောက်ကွယ်သွားသည်သာမက မောင်းမဆောင်ထဲ သူ့မိသားစုလုံခြုံဖို့ တိုက်ခိုက်ရမယ်ဆိုတာ တွေးမိတယ်။

သူ့သမီးကိုလုပ်ကြံပြီး သေလုနီးပါးဖြစ်စေခဲ့တယ်. ပြီးတော့ သူအခုမှ ဒါကိုသိတယ်။ မောင်းမဆောင်ထဲက ဘဝ လုံးဝမသေချာတာ ကိုနားလည်သင့်တယ်။ သူမကိုယ်ဝန်ဆောင်တုန်းက အချိန်မှီမီးမဖွားနိုင်တာကြောင့် ကျန့်ယွမ်အရူးဖြစ်စေခဲ့တယ်။ဒါ့ကြောင့် သဘောကျမြတ်နိုးခြင်း ကျဆုံးခဲ့ရတယ်။

သူမ ကျဆုံးမှုကို တခြားသူများက အမြတ်ထုတ်ကြတယ်။ အခုစကပြီး သူ့သမီးရဲ့ ကာကွယ်မှုကိုမှီခိုနေရတယ်။ ဒါ ဘယ်လိုအမေမျိုးလဲ။

အဲည ရှောင်လန် အတွေးများခဲ့သည်။သို့ပေမဲ့ နောက်တနေ့ အိပ်ရာထချိန် တစ်ခုခုပြောင်းလဲသွား၏။

အရင်နှစ်က အားနည်းတဲ့ပုံစံနဲ့ လောဘနောက်လိုက်မဖြစ်ချင်ခဲ့ဘူး။ခြံဝန်းထဲ ယုရူနဲ့ချင်းရန်နဲ့အတူ အပ်ချုပ်နေမဲ့အစား အခု ဖုန်တက်နေတဲ့စာအုပ်များထုတ်ကာဖတ်ရူတယ်။

လင်းဖေးယု အရမ်းဖျားနာနေတာမဟုတ်ဘူး။နောက်တနေ့နိုးလာတော့ အဖျားမရှိတော့ဘူး။ရှောင်လန် သူမကိုဖက်ထားရင်းစာအုပ်ဖတ်နေ၏။

****

မနေ့က သူတို့သခင်များဆီက ရထားတဲ့အမိန့်များကြောင့် အင်ပါသမားတော် များ မင်ယွဲ့ နန်းဆောင်ကို သွားဖို့ပြင်ဆင်ကြတယ်။

အင်ပါယာသမားတော် လေးယောက် သူတို့ဆေးသေတ္တာသယ်ဆောင်ပြီး အတူထွက်ခွာလာကြတယ်။ ပြုံးရင်း တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် စကားပြောဆိုကြတယ်။

"ဟေး..မင်း အလုပ်ကြိုးစားနေတာပဲ။ မင်း ဒီမနက်စောစော ဘယ်နန်းဆောင် ကို သွားမလို့လဲ?"

အငယ်ဆုံး သမားတော်ချန်း "ကျွန်တော် မင်ယွဲ့ နန်းဆောင် ကို သွားမလို့"

အင်ပါယာသမားတော် လောင် " ငါ ကောပဲ"

အင်ပါယာသမားတော် ဖန် " အင်း ငါကောပဲ"

အင်ပါသမားတော် လေးယောက် "..."

ရှိနေတဲ့သူအားလုံး အံ့ဩသွားကြတယ်။

သာသာမှ။

ဒါလေး Paid ရှိပါတယ်။အပိုင်း ၃၄၀ ရောက်နေပါပြီ။

Zawgyi

အပိုင္း-45

အစက သူတို႔အခ်စ္ေတြက တကယ္ကို မူရင္းခႏၶာကိုယ္ လင္းေဖးလုအတြက္ပဲ။သူမက အခု ဒီခႏၶာကိုယ္ထဲရွိေနတာဆိုေတာ့ ဒီအခ်စ္ေတြကို ထင္သာျမင္သာခံစားမိတယ္။

ဒီေလာက္အေဝးႀကီးကိုၿပီးေျမာက္ေအာင္လုပ္ခဲ့တယ္။ သူအ ရွင္သန္ရပ္တည္ဖို႔လုပ္ခဲ့တာျဖစ္တယ္။

သိပ္အေဝးႀကီးကိုမေရာက္ေသးေပမဲ့လည္း သူတို႔ေၾကာင့္လည္းျဖစ္တယ္။ ေရွာင္လန္ သူ႕ကေလးေတြကိုအရမ္းခ်စ္တယ္. အမွန္တရားကို သိရင္ ဝမ္းနည္းေနမလား?

ေရွာင္လန္ရဲ႕ေၾကာက္လန႔္ေနသည့္မ်က္ဝန္းကိုၾကည့္ရင္း ႏႈတ္ခမ္းဖိကိုင္ထားကာ တီးတိုး "အေမ လုေလး အရင္က မေျပာရေသးတာရွိတယ္"

ေရွာင္လန္ တုန္ယင္သြားကာမ်က္ႏွာေဖ်ာ့ေတာ့စြာ "ဘာမ်ားလဲ?"

လင္းေဖးလု ေရွာင္လန္ကိုၾကည့္ၿပိး "လင္းရွင္းပြဲၾကည့္စင္မွာ ေျခေခ်ာ္ၿပီး ေရကန္ထဲ က်သြားမဟုတ္ဘူး။ မင္းသမီး ၃ လုေလးကိုတြန္းလိုက္တာ"

ေရွာင္လန္ မ်က္လုံးျပဴးက်ယ္သြားကာ လန႔္သြား၏။

"သူက လုေလးကို ေရကန္ထဲ တြန္းလိုက္ေတာ့သူ႕ေဘးက လူတိုင္းျမင္တယ္။ တစ္ေယာက္မွ လုေလးကို လာမကယ္ဘူး။ လုေလးက ေရေပၚက သစ္ကိုင္းကိုမဆြဲထားရင္ လုေလး ဘဝ ဆုံးေလာက္တယ္"

ေရွာင္လန္မ်က္ႏွာေပၚ မ်က္ရည္မ်ားက်ဆင္းလာ၏. သူမကိုေပြ႕ဖက္ၿပီး တုန္ယင္စြာငိုတယ္။ "လုအာ.."

လင္းေဖးလု သူ႕ေနာက္ေက်ာကို လက္ေသးေသးနဲ႕တင္းက်ပ္စြာ ျပန္ဖက္ၿပီး မ်က္ႏွာျမဳပ္ထားမိတယ္.

"ဒါ သူတို႔အမွားဆိုတာ ေသခ်ာရဲ႕သားနဲ႕ ေနာက္ေတာ့ ခြင့္လႊတ္ဖို႔ေတာင္းခံတာ မ်ိဳး လုေလးဆီက လိုခ်င္တယ္ေလ။ အေမ အဲလိုမ်ိဳး အနိုင္က်င့္မခံခ်င္ေတာ့ဘူး"

"လုေလး ကိုယ္ကိုကိုယ္ကာကြယ္မယ္. ၿပီးေတာ့ အေမနဲ႕အစ္ကိုႀကီးကို ကာကြယ္ခ်င္တယ္။ လုေလး အခု အ႐ြယ္ေရာက္ေနၿပီ။ အေမ"

ေရွာင္လန္အသံ ဆို႔နင္စြာ ဘာမွမေျပာပဲ ရိူက္သံမ်ားႏွင့္တုန႔္ျပန္တယ္။

လင္းေဖးလု ေခါင္းေမာ့ၾကည့္ၿပီး ေရွာင္လန္ မ်က္ရည္မ်ားကို ႏူးညံ့တဲ့လက္ေခ်ာင္းမ်ားႏွင့္ ဖယ္ရွားေပးတယ္။သူ႕အေမ နဖူးကိုနမ္းကာ "အေမ မငိုနဲ႕. အခုကစၿပီး ဘယ္သူမွ လုေလးတို႔ကို လာအနိုင္မက်င့္ေတာ့ဘူး"

ထိုည ေရွာင္လန္ရဲ႕ ႏွလုံးသားထဲက သံသယေပ်ာက္ကြယ္သြား၏။

သံသယမ်ားႏွင့္သူရဲေဘာေၾကာင္ျခင္းမ်ားေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္သာမက ေမာင္းမေဆာင္ထဲ သူ႕မိသားစုလုံၿခဳံဖို႔ တိုက္ခိုက္ရမယ္ဆိုတာ ေတြးမိတယ္။

သူ႕သမီးကိုလုပ္ႀကံၿပီး ေသလုနီးပါးျဖစ္ေစခဲ့တယ္. ၿပီးေတာ့ သူအခုမွ ဒါကိုသိတယ္။ ေမာင္းမေဆာင္ထဲက ဘဝ လုံးဝမေသခ်ာတာ ကိုနားလည္သင့္တယ္။ သူမကိုယ္ဝန္ေဆာင္တုန္းက အခ်ိန္မွီမီးမဖြားနိုင္တာေၾကာင့္ က်န႔္ယြမ္အ႐ူးျဖစ္ေစခဲ့တယ္။ဒါ့ေၾကာင့္ သေဘာက်ျမတ္နိုးျခင္း က်ဆဳံးခဲ့ရတယ္။

သူမ က်ဆဳံးမႈကို တျခားသူမ်ားက အျမတ္ထုတ္ၾကတယ္။ အခုစကၿပီး သူ႕သမီးရဲ႕ ကာကြယ္မႈကိုမွီခိုေနရတယ္။ ဒါ ဘယ္လိုအေမမ်ိဳးလဲ။

အဲည ေရွာင္လန္ အေတြးမ်ားခဲ့သည္။သို႔ေပမဲ့ ေနာက္တေန႕ အိပ္ရာထခ်ိန္ တစ္ခုခုေျပာင္းလဲသြား၏။

အရင္ႏွစ္က အားနည္းတဲ့ပုံစံနဲ႕ ေလာဘေနာက္လိုက္မျဖစ္ခ်င္ခဲ့ဘူး။ၿခံဝန္းထဲ ယု႐ူနဲ႕ခ်င္းရန္နဲ႕အတူ အပ္ခ်ဳပ္ေနမဲ့အစား အခု ဖုန္တက္ေနတဲ့စာအုပ္မ်ားထုတ္ကာဖတ္႐ူတယ္။

လင္းေဖးယု အရမ္းဖ်ားနာေနတာမဟုတ္ဘူး။ေနာက္တေန႕နိုးလာေတာ့ အဖ်ားမရွိေတာ့ဘူး။ေရွာင္လန္ သူမကိုဖက္ထားရင္းစာအုပ္ဖတ္ေန၏။

****

မေန႕က သူတို႔သခင္မ်ားဆီက ရထားတဲ့အမိန႔္မ်ားေၾကာင့္ အင္ပါသမားေတာ္ မ်ား မင္ယြဲ႕ နန္းေဆာင္ကို သြားဖို႔ျပင္ဆင္ၾကတယ္။

အင္ပါယာသမားေတာ္ ေလးေယာက္ သူတို႔ေဆးေသတၱာသယ္ေဆာင္ၿပီး အတူထြက္ခြာလာၾကတယ္။ ၿပဳံးရင္း တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ စကားေျပာဆိုၾကတယ္။

"ေဟး..မင္း အလုပ္ႀကိဳးစားေနတာပဲ။ မင္း ဒီမနက္ေစာေစာ ဘယ္နန္းေဆာင္ ကို သြားမလို႔လဲ?"

အငယ္ဆုံး သမားေတာ္ခ်န္း "ကြၽန္ေတာ္ မင္ယြဲ႕ နန္းေဆာင္ ကို သြားမလို႔"

အင္ပါယာသမားေတာ္ ေလာင္ " ငါ ေကာပဲ"

အင္ပါယာသမားေတာ္ ဖန္ " အင္း ငါေကာပဲ"

အင္ပါသမားေတာ္ ေလးေယာက္ "..."

ရွိေနတဲ့သူအားလုံး အံ့ဩသြားၾကတယ္။