အပိုင်း-74

လင်းနန်းရှီ ဘာကြောင့် သူ့မယ်တော် မင်းသမီး ၅ ကိုမုန်းနေသလဲ သိသည်။ဒါပေမဲ့ သူ့ မယ်တော် ကိစ္စက မင်းသမီး ၅ နဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ မင်းသား ၄ လင်းဂျင်းယွမ်နဲ့ မင်းသမီး ၅ ကစားဖော် တွေဖြစ်လို့ ကြင်ယာတော် ရွမ်က မင်းသမီး ၅ ကိုကြည့်ရူစောင့်ရှောက်ပေးပြီး သူတို့တွေရဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်တယ်။ သူ့မယ်တော် က ဒီကိစ္စကိုဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။လင်းနန်းရှီ အတွေးထဲမှာ သူ့မယ်တော်လုပ်တာ ကျိုးကြောင်းမညီညွတ်ဘူး။

ဒီကိစ္စဒီလိုသာဆိုရင် လင်းဖေးလုက လင်းနန်းရှီ နဲ့ သူငယ်ချင်းလုပ်လို့ ကြင်ယာတော် ရွမ်လည်း ဒေါသထွက်နေမှာပေါ့.

ပြောရရင် တကယ်လို့ ဒီလိုဖြစ်လာခဲ့ရင် သူ့ညီမတော် ၅ မှာ မဟာမိတ်ရှိလာမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါဆိုအရမ်းသနားဖို့ကောင်းနေပြီ!!

အဝတ်အစားထပ်ဝတ်ပြီး ဘိုင်ယု ကိုအမိန့်ပေးလိုက်သည်။ " သွား ညီမတော် ၅ ကို အထဲ ခေါ် ခဲ့!! ငါ နိုးနေပြီလို့ ပြောလိုက်!!"

ဘိုင်ယု အလျင်စလိုအပြင်ထွက်သွား၏။နောက်တော့ လင်းဖေးလုကို အထဲကိုဉီးဆောင်ခေါ် လာသည်။

နှင်းများ ခါ ချပြီးပေမဲ့လည်း ဝတ်ရုံပေါ် နှင်းများ ရှိနေသေးသည်. ဝင်လာတော့ အခန်းထဲအပူချိန်ကြောင့် နင်းများ အရည်ပျော်ကျလာသည်။ ရေမျိုး တစ်စက်ပြီးတစ်စက် သူ့ဝတ်ရုံပေါ် က နေ ကျဆင်းလာ၏။

လင်းနန်းရှီ သူ့ညီမတော် နှုတ်ခမ်း ပြာတက်နေတာ မြင်တော့ အလျင်စလို မီးဖိုနားသို့ ဆွဲလိုက်သည်။ လုလေး လက်ထဲက လက်ဆွဲမီးဖိုငယ်လေး အေးနေပြီ. လင်းနန်းရှီ တစ်ချိန်တည်း ဒေါသထွက်သလို စိတ်ဆိုးတယ်။ ဘိုင်ယု ကို လုလေးလက်ထဲ လက်ဆွဲမီးဖိုငယ်ထဲ မီးသွေးထည့်ပေးဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးလင်းဖေးလု ကို သင်ခန်းစာပေးတယ်။

" ငါ့ မယ်တော် မင်းကိုရပ်နေဖို့ ပြောရင် မင်း အဝေးကို ထွက်သွားရမယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား? ငါ အိပ်နေတယ်လို့ပြောရင် နောက်တခါ မှ လာလို့ရတယ်လေ။ ဒါမှမဟုတ်မင်းရဲ့အစေခံကတဆင့် စကားပါးလို့ရတယ်။ ဒီနေ့ အပြင်မှာအေးစက်နေတာ မင်း ကိုယ်မင်း အေးခဲမှာကြောက်ဘူးလား။ရူးကြောင်ကြောင်နဲ့!!"

လင်းဖေးလု နှုတ်ခမ်း ရူးကြောင်ကြောင်ဖြစ်စွာ လင်းနန်းရှီ ကိုပြုံးပြတယ်။

အစေခံ တစ်ယောက် လက်ဘက်ရည်ပူပူလောင်းထည့်ပေးပြီး ကမ်းလိုက်သည်။လင်းဖေးလု လက်ဘက်ရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်းမော့သောက်သည်။

လင်းနန်းရှီ ထပ်ပြီး ဆူတယ်။ " ဖြည်းဖြည်းသောက်!! ဒီမှာကျန်သေးတယ်!! ဖြည်းဖြည်းသောက် မသီးစေနဲ့!!"

လက်ဘက်ရည်ကြမ်းသောက်ပြီးနောက် မီးဖိုနားကပ်နေတာကြောင့်ကော လင်းဖေးလုခန္ဓာကိုယ် တဖြေးဖြေးနွေးတက်လာသည်။လင်းဖြေးလု ပန်းရောင်သေတ္တာသေးလေးကို ထုတ်ပြီး လင်းနန်းရှီ ကိုပေးလိုက်သည်။

"အစ်မတော် အတွက်"

လင်းနန်းရှီ သိချင်စိတ်နဲ့ ယူပြီး "ဒါ ဘာလဲ? "

ဖွင့်ကြည့်တော့ အဖြူရောင်ခရင်ခ် နှစ် ရှိနေ၏။ နှာခေါင်းနားကပ်ကြည့်တော့ ရနံ့လေးက ညင်သာပြီးပျော့ပြောင်းတယ်။

"အနံ့လေးကောင်းလိုက်တာ"

"ဒါ လက်လိမ်းခရင် ။ အစ်မတော် လိမ်းရင် အစ်မတော် လက်ကိုကာကွယ်ပေးတယ်။ "

လင်းဖေးလု ခေါင်းငုံ့ကာ ကိုးရိုးယားကားပြန်ကြည့်ပြီး "လုလေး ကိုယ်တိုင်လုပ်ထားတာ"

လင်းနန်းရှီ ခရင်ခ် ကိုလက်ဖမိုးပေါ် လိမ်းကြည့်သည်။လိမ်းပြီးနောက် သူ့လက် ပိုနူးညံ့ စိုပြေသွားတာ ခံစားရတယ်။

မိန်းကလေးတိုင်း ညင်သာနူးညံ့ပြီးချိုမြိန်တဲ့အရာတိုင်း၊ရနံ့တိုင်းကိုကြိုက်သည်။

လက်လိမ်းခရင်ခ် ကိုကြည့်ပြီး သူ့ညီမတော် ကိုကြည့်လိုက်သည်။ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး အနည်းငယ်ရူပ်ထွေးနေပြီး ခဏရပ်တန့်ကာ မေးမြန်းတယ်။

"ဒါ ပေးချင်လို့ လာတာလား?"

ဒီငါးယောက်မြောက်ညီမတော် ပြုံးဖြဲပြီး "အွန်း"

လင်းနန်းရှီ လုံးဝ ခံစားသွားရတယ်။ လုလေးကိုဆွဲကာ ဆံထုံးပေါ် က ရေစက်များ ဖယ်ပေးသည်။ ဒေါသထွက်သလိုဟန်ဆောင်ပြီး ပြောဆိုတယ်။

"နောက်ခါ အစေခံ က တဆင့် ပေးလိုက်။ မလိုအပ်ပဲ ကိုယ်တိုင်မလာနဲ့"

လင်းဖေးလုအသံသေးသေးလေးနဲ့ တုန့်ပြန်လာသည်။ "ဒါပေမဲ့ လုလေးက အစ်မတော် ကိုတွေ့ချင်တယ်"

လင်းနန်းရှီ ရှက်သွေးဖြာသွား၏. သူတို့နှစ်ယောက်စကားခဏကြာပြောဆိုကြတယ်။လင်းနန်းရှီ စိတ်ပူတာက သူ့မယ်တော် နိုးလာပြီး ညီမတော် ၅ ကို ခက်ခဲအောင်လုပ်မှာကိုဖြစ်တယ်။ ဘိုင်ယုကို လင်းဖေးလု နန်းဆောင် ကို လိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်သည်။