အပိုင်း-96

ကြင်ယာတော် ရွမ် ဖြေးဖြေးချင်းပြောလာသည်။

"ဘယ်သူမှ ဝန်မခံပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ နှစ်လောက်က အရှင် မောင်းမဆောင်ကိုအလာကျဲသွားတယ်။ ရင်းနှီးတဲ့မျက်နှာတွေရှိလို့သာ လာတာ ။အရှင် က မောင်းမဆောင်ကိစ္စ လုံးဝ စိတ်မဝင်စားဘူး။ မင်း မောင်းမဆောင်ကိုဝင်လာတာအတော်ကြာပြီ မင်းအလှက ပထမရောက်စလိုပဲ လုံးဝမလွင့်ပါးဘူး။ အရှင် မင်းကို ကြိုက်လိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါကတော့သေချာတယ်။"

ရှောင်လန် ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေတယ်။ "ကြင်ယာတော် ရွမ်ကတော့ စနောက်နေတော့တာပဲ"

ကြင်ယာတော် ရွမ် အဓိပ္ပာယ်ပါပါပြုံးကာ "ဒီနှစ်တွေမှာအနီရောင်ဇီးပန်း အပွင့်အနောက်ကျတယ်။ ဆောင်းရာသီမြင်ကွင်းနဲ့ဆိုအတော်လေး လှပတဲ့မြင်ကွင်းပဲ။ နောက်နေ့ ဇီးပန်းပွင့် တွေ ပျော်ရွှင်စွာကြည့်ဖို့ လိုက်ခဲ့ပေး"

လင်းဖေးလု မုန့်သရေစာ စားနေရင်းကြားလိုက်ရတာက ရှောင်လန်ရဲ့ပြန်ဖြေသံ ဖြစ်တယ်။

"နားလည်ပါပြီ"

အင်ပါယာမောင်းမဆောင်က ကိုယ်လုပ်တော် များ ကြင်ယာတော် ရွမ် ဧကရာဇ် မျက်လုံးရှေ့ ရှောင်လန်ကိုတွန်းပို့မှာစိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် နောက်ဆုံး တော့ဖြစ်လာခဲ့တယ်။

မင်ယွဲ့ နန်းဆောင် ကိုပြန်တဲ့လမ်းတလျှောက် ရှောင်လန်တိတ်ဆိတ်နေ၏။

ကြင်ယာတော် ရွမ် နဲ့ရင်းနှီးဖို့ရှေးရူတဲ့အချိန်တည်းက သူ့စိတ်ပြင်ဆင်ထားပြီးသား။ ဒါပေမဲ့ ထိုအချိန်ကိုရောက်လာတော့ တစ်ခုခုရူပ်ထွေးသလိုခံစားရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုနန်းဆောင်ထဲက ခြေကုပ်ယူနိုင်ဖို့ ဒီတစ်နည်းပဲရှိတာနှလုံးသားထဲသိနေ၏။ အနည်းဆုံး သူ့ကလေးတွေအတွက်လုပ်သင့်သည်။

အင်္ကျီလက်ထဲ လက်ဝှက်ထားပြီး အေးစက်စက်လက်ချောင်းများကို ရင်းနှီးတဲ့ လက်တစ်ဖက်လာကိုင်သည်။ သူ့သမီးကနူးညံ့စွာ စဉ်စားပြီးမေးတယ်။ "မယ်တော် တော်ဝင်ခမည်းတော် နဲ့မတွေ့ချင်လို့လား?"

ရှောင်လန် တောင့်ခဲသွား၏။ လက်သေးသေးလေးကိုဖမ်းဆုပ်ပြီးပြုံးကာ "ဒါက မယ်တော် ဆုံးဖြတ်လို့ရတာမဟုတ်ဘူး။ အရှင်ပဲ ဆုံးဖြတ်နိုင်တာ မယ်တော်တို့ ပြောလို့ ရတာမဟုတ်ဘူး"

နန်းတွင်းကအစေခံများ နှင်းရှင်းနေကြသည်။ သစ်ပင်ကိုင်းခတ်များပေါ် နှင်းတချို့ရှိနေပြီး လေတိုးတိုးတိုက်သံ ကြားနေရ၏။

"မယ်တော် နန်းဆောင်ထဲမဝင်ခင် သဘောကျတဲ့လူရှိတယ်လို့ပြောပြဖူးတယ်။ အဲလူကို လွမ်းနေသေးလို့ ဝမ်းနည်းတာလား?"

အချိန်ကြာသွားတဲ့ဒီလိုမှတ်ဉာဏ်လေးက အစ သူ့သမီးသတိရနေဉီးမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပေ။အတော်််ကြာတိတ်တဆိတ်နေပြီး နူးညံ့စွာသက်ပြင်းချကာ လမ်းလျောက်ရင်းပြောတယ်။

" မောင်းမဆောင်ထဲဝင်တော့ အမေ နည်းနည်းဝမ်းနည်းတယ်။ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ နှစ်က လွှတ်ချဖို့ သင်ယူခဲ့ပြီးပြီ။ သူလည်းလက်ထပ်ပြီးပြီ။ သူ့မိန်းမက သူ့အတွက် သားတစ်ယောက် သမီးတစ်ယောက်မွေးပေးတယ်လို့ အမေ ကြားတယ်။အခု သူလည်း လိုက်ဖက်ညီတဲ့ ဘဝလေးရနေပြီ။အမေသူ့အတွက်ပျော်ရွှင်တယ်"

ရပ်တန့်သွားပြီးထပ်ပြောတယ်။"ဧကရာဇ် ရဲ့နှစ်သက်မှုဆိုတာ ခန့်မှန်းလို့မရဘူ။ မောင်းမဆောင်ထဲ ခြေတလှမ်းဝင်လိုက်တာနဲ့ဧကရာဇ် ရဲ့နှစ်သက်မှုရဖို့ တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မယ် အဲလိုနေ့ရောက်လာခဲ့ရင် အမေတို့ အသက်တွေ မငြိမ်းချမ်းမှာ စိုးမိတယ်"

ရှောင်လန် စိတ်ပူနေတာ သူ့ကလေးနှစ်ယောက်ကိုကောင်းကောင်းမကာကွယ်နိုင်မှာကိုဖြစ်တယ်.

လင်းဖေးလု လက်ချောင်းများဖမ်းဆုပ်ပြီး သက်သာရာရတဲ့အပြုံးထုတ်ဖော်လာတယ်။

"မယ်တော် မကြောက်နဲ့။လုလေး အမေ့ အတွက်ရှိတယ်"

ရှောင်လန် ခေါင်းပုတ်ပေးပြီး သူ့သမီးလေးအတွက် အလွန်ဝမ်းသာမိတယ်။ သူ့သား ငယ်ငယ်တည်းကအဆိပ်ခတ်ခံရပြီး အရူးတစ်ယောက်အဖြစ်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပေမဲ့ သူ့သမီးက ဉာဏ်အမျှော်အမြင်ရှိစွာထက်မြက်စွာမွေးဖွားလာခဲ့တယ်။အခုတွေးကြည့်ရရင် ကောင်းကင်ဘုံက သူ့ကိုလျော်ကြေးတာဖြစ်လောက်သည်။