အပိုင်း-101

လင်းချင်း မျက်ခုံးအနည်းငယ်မြှင့်တက်သွား၏။ သူ့ညီမတော် ၅က ရှေးဟောင်းကဗျာ တွေကို မြင့်မြတ်တဲ့အမူအရာနဲ့ပြောဆိုတက်လိမ့်မယ်လို့ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားဘူး။ တွေ့ဆုံတဲ့လူတိုင်းက သူ့ရဲ့ စံပြအမူအရာကိုချီးကျုးကြတယ်။ လင်းဖေးလု ကသူ့ကောင်းတဲ့အချက် များကိုမှန်ကန်စွာထိမှန်စေပြီး ဘာရှင်းပြချက်တွေ မတောင်းပဲ သူ့ခါး၌ အမွှေးနံ့သာအိတ်လေး ချိတ်ပေးလာတာကြောင့် လင်းချင်းအနည်းငယ်သဘောကျမိသွား၏။

လင်းဂျင်းယွမ် ဖြစ်နေသမျှ မျက်ရည်စက်လက်နဲ့ကြည့်နေမိသည်။

အာ...!! ငါ အရမ်းမနာလိုဖြစ်တယ်။!! ငါ ကျမရတာလဲ?!!

လင်းဂျင်းယွမ် တွန့်ဆုတ်စွာ အရှင့်သားကိုလက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်တယ်။ "အစ်ကိုတော် ၃ "

လင်းချင်း သူ့ကိုမြင်တော့ ပြုံးပြီး "ညီတော် ၄ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ပြီ။ စကားမစပ် အင်ပါယာဆရာက ဘာလို့မင်းကိုနောက်ကျ တဲ့အထိနေခိုင်းတာလဲ? မင်း အိမ်စာလုပ်ဖို့မေ့ခဲ့လို့လား?"

လင်းဂျင်းယွမ် ရန်လိုစွာထခုန်ပြီး "ဘယ်သူပြောတုန်း? သူကျွန်တော့် ကိုနောက်ကျမှ ဆင်းခိုင်းတာ ကကျွန်တော့် ကို စုတ်တံချီးမြှင့်ချင်လို့!"

အင်္ကျီလက်ထဲက စုတ်တံကိုထုတ်ပြီး ပြလိုက်သည်။

လင်းချင်း ယူပြီးကြည့်တယ်။ခေါင်းညိတ်ပြီးတုန့်ပြန်သည်။ " ဒါ အရမ်းကိုကောင်းတဲ့စုတ်တံပဲ "

"အစ်ကိုတော် ကြိုက်လား? အစ်ကိုတော်ကြိုက်ရင် အမွှေးအိတ်လေး နဲ့ လဲရင်ကော?"

လင်းချင်း "..."

လင်းဖေးလု"..."

လင်းချင်း တိတ်တဆိတ် စုတ်တံကိုပြန်ပေးပြီး ငြင်းဆိုသည့်အပြုအမူအရာအပြည့်ထုတ်ဖော်ထားသည်။

လင်းဂျင်းယွမ် စူပုတ်ပုတ်ဖြစ်သွားကာ နှုတ်ခမ်းရှေ့သို့ အနည်းငယ် ထော်လာသည်။ ဆန္ဒပြင်းပြစွာလင်းဖေးလုကိုစိုက်ကြည့်နေ၏။

လင်းဖေးလု အောက်နှုတ်ခမ်းကိုက်ထားပြီး ချိုမြိန်စွာ "အစ်ကိုတော် ဂျင်းယွမ်~~~"

လင်းဂျင်းယွမ် အော်ဟစ်ချင်လာသည်။

လင်းဖေးလု သူ့ဆီရောက်လာကာ သူ့အင်္ကျီစကို ဆွဲပြီး "အစ်ကိုတော် ဂျင်းယွမ်~~~~~~"

လင်းဂျင်းယွမ် လက်နက်ချလုနီးပါးပဲ။ ဒါပေမဲ့ လင်းချင်း ခါးပေါ် က လှပတဲ့အမွှေးအိတ်လေးကိုမြင်လိုက်သည်။ လုလေး ကိုယ်တိုင် ချည်ပေးထားတာ တွေးရင်း သူမကိုယ်တိုင် သစ်ခွပွင့်ချပ်လေးတွေကို ယူတာတွေးရင်း ဒီလက်ဆောင်က သူ့အတွက်မဟုတ်ပဲ တခြားသူ အတွက် ဖြစ်တော့ သူ့လုလေးကိုအရမ်းကြီးစိတ်မဆိုးပေမဲ့လည်း ခေါင်းမော့ကာ တုန့်ပြန်ဖို့ငြင်းဆန်တယ်။

လင်းချင်း လည်း မနေနိုင်ပဲ ပြုံးပြီးပြောတယ်။ "ဘာလို့ ညီမတော် ၅ ကို ဒေါသထွက်နေတာလဲ?"

လင်းဂျင်းယွမ် စိတ်ဆိုးဆိုးနဲ့ အိမ်ရှေ့စံကိုဆူပူချင်တယ်။ : မင်းမေးဖို့ မျက်နှာရှိသေးတယ်ပေါ့။

လင်းဂျင်းယွမ် ဒေါသတကြီးအော်ပြောတယ်။ " သူက ညီတော့် ကိုလက်ဆောင်တစ်ခါမှမပေးဘူး!!"

လင်းဖေးလု "?"

ငါ နင့်ကို စာအုပ်မပေးခဲ့ဘူးလား?

သူမ လဲမတက်နိုင်ပဲ အသံ ခပ်နိမ့်နိမ့်နဲ့ " လုလေး အစ်ကိုတော် ကို စာအုပ်ပေးဖူးတယ်လေ ပြီးတော့ .."

စကားဆုံးအောင် မပြောရသေးခင် လင်းဂျင်းယွမ်က မယုံနိုင်ဖွယ်ကြားဖြတ်ပြောတယ်" အဲစာအုပ်ကို ဘယ်လိုလုပ် လက်ဆောင်အနေနဲ့ စဉ်းစားလို့ရမှာ လဲ?"

လင်းချင်း "..."

လင်းဖေးလု"..."

ဒေါသထွက်စွာ စိတ်ဆိုးဆိုးနဲ့ "ဒီစုတ်တံအတိုင်းပဲ ဒါက ငါ့ ကိုခေါင်းကိုက်တဲ့ဝေဒနာပေးတယ်။!!"

ရိုင်းစိုင်းတဲ့ ကလေးတစ်ယောက် ဒေါသကြီးရင် ဘာလုပ်သင့်သလဲ?

တခြားသူများ : ကောင်းကောင်း ရိုက်ပစ်။

လင်းဖေးလု : ထို့အစား ကောင်းမွန်တဲ့ရိူးတစ်ခုပေါ် တင်ပေးလိုက်မယ်။

မျက်တောင်တခတ်ခတ်နဲ့ ချက်ချင်းမျက်လုံးရဲတက်လာကာ မျက်ရည်များပါးပြင်ထက် ကျဆင်းခြင်းမရှိပဲ မျက်လုံးအိမ်ထဲဝေ့သီတက်လာသည်။ နှာခေါင်းရဲတက်လာပြီး ရိူက်သံ နဲ့ "အစ်ကိုတော် ဂျင်းယွမ် မကြိုက်ရင် လုလေးကိုပြန်ပေး။ စာအုပ်ထဲက စာအုပ်မှတ်တဲ့ ပန်းပွင့်ချပ်လေးကော အားလုံး လုလေးကိုပြန်ပေး"

လင်းဂျင်းယွမ် "!"

ရုတ်တရက် ဝုန်းဒိုင်းကြဲနေတာရပ်တန့်သွားပြီ အလျင်စလို သူ့ညီမတော် ကိုပွေ့ဖက်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။ "ငါ... ငါ မကြိုက်တာမဟုတ်ဘူး။ ငါက ..အိုက်ယား!! မငိုနဲ့ ။ ဒီအစ်ကိုတော် မှားသွားပါတယ်။ ဒီအစ်ကိုတော် လုလေးကို အပြစ်မတင်တော့ဘူး!!"

လင်းဖေးလု နှာတရူပ်ရူပ်နဲ့ သနားဖို့ကောင်းတဲ့အသံလေး နဲ့ပြောလိုက်တယ်။ "ဒါဆို ဒေါသထွက်သေးလား?"

လင်းဂျင်းယွမ် မသိစိတ်ကနေ လက်ခါယမ်းပြမိ ပြီး "ဒေါသမထွက်ဘူး! လုံးဝဒေါသမထွက်တော့ဘူး!! ကွန်ဖြူးရှပ် ရဲ့ သရုပ်ခွဲစာအုပ်က တကယ်ကောင်းတဲ့လက်ဆောင်!!"

လင်းချင်း အံ့ဩသွားတယ်.