အပိုင်း-121

လင်းဂျင်းယွမ် ကျယ်လောင်စွာ "ငါ က လုလေးကို ဘယ်လိုလုပ်စိတ်ဆိုးနိုင်ပါ့မလဲ!!ဒါလေး နဲ့ အစ်ကိုတော် က ဒေါသထွက်စရာလား?!!"

ပူလောင်သည့်အသံ ဖြင့် "လုလေးမွေးတည်းက တော်ဝင်ဖခင်ကိုလုံးဝမမြင်ဖူးတာ လေ။ ပြီးတော့ လုလေးက သူနဲ့မတူဘူး။ လုလေးက အစ်ကိုတော် တို့ သူ့အကြောင်းပြောတိုင်း အမြဲတမ်းနားထောင်တက်တာ အစ်ကိုတော် သိတယ်။သေချာပေါက် လုလေး သူ့ကိုတွေ့ချင်တာ ခွင့်လွှတ်နိုင်စရာပဲလေ!"

စကားဆုံးအောင်ပြောပြီး သူ့ခေါင်းနောက်ပြန်ကုတ်ကာ မတက်နိုင်ပဲ ထပ်မေးတယ်။ "အဖေ နဲ့ ဘယ်လို တွေ့ကြတာလဲ? အတိအကျပြောပြ? လုလေး ဘာပြောလိုက်လဲ?"

လင်းဖေးလု မျက်တောင်များမျက်ရည်များစိုစွတ်သွားပြီးမျက်ရည်များကျဆင်းလာသည် အလေးအနက်ထားပြောပြတယ်။ "လုလေး ဇီးပန်းဉယျာဉ် ထဲ ပုန်းနေခဲ့တာ။ လုလေး ချောင်းကြည့်တာကို တွေ့သွားမယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

"ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး သစ်ပင်ပေါ် တက်ရတာလဲ!! ဘယ်လောက်အန္တရယ်များလိုက်လဲ!!"

လင်းဖေးလု သူ့အကြံတစ်စိတ်တပိုင်းကိုချန်ပြီး ပုံပြင်ကိုပြောပြတယ်။

လင်းဂျင်းယွမ် ကြားတော့ မယုံနိုင်ဖွယ် "ဆိုတော့ မင်း တော်ဝင်အဖေနဲ့ ဆုံတော့ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်းစားသောက်ပွဲ က ဟင်းပွဲတွေ မြည်းချင်တယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား?"

"အင်း"

လင်းဂျင်းယွမ် သူ့ကို ဇဝေဇဝါ ကြည့်ပြီး "ရူးကြောင်ကြောင်လေး!! မင်း ဖခင်ကို တွေ့ဖို့အခွင့်အရေးရတဲ့ဟာကို အစားသောက်ပဲ ဘာလို့တောင်းတာလဲ? မင်းကျောင်းတက်ရဖို့ပြော သင့်တာ!!"

သူ့ရူးကြောင်ကြောင်ညီမကို ဝမ်းနည်းစွာကြည့်ပြီး "မင်းအခွင့်အရေးကို ဖြုန်းတီးတယ်!!"

ဧကရာဇ် ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို အင်ပါယာမောင်းမဆောင် ထဲက လူများစောင့်ကြည့်နေကြသည်။ မင်ယွဲ့ နန်းဆောင် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်းစားသောက်ပွဲက ဟင်းပွဲများဆုအဖြစ်လက်ခံရရှိတည်းက ရှောင်လန်ရဲ့ အခြေအနေ ဟာလည်းပြောင်းလဲလာသည်။

အနည်းဆုံး ရှောင်လန်ကိုစော်ကားရဲသူမရှိတော့ ။ အရင်က အင်ပါယာမင်းသမီး ၅ အဖြစ် မလေးစားခဲ့တဲ့ မင်းသမီးကို အခု သူတို့ အင်ပါယာမင်းသမီး တစ်ပါးအဖြစ် ဆက်ဆံလာသည်။

အင်ပါယာနန်းတော် ထဲ အခြေအနေမျိုးပြောင်းလဲလာတာခံစားမိသည်။ လင်းဖေးလု သာမန်အတိုင်းပဲ။ ဘယ်အရာမှအလျင်စလိုမလုပ်ဘူး။ ဧကရာဇ် လင်းနဲ့ လုံးဝ ထပ်မတွေ့ သလိုမျိုး စိတ်ပူမနေဘူး။ အမှန်ပြောရရင်သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှုမှာ တမင်တကာ သူမလုပ်ခဲ့တာ။ နောက်ဆုံးအရာအားလုံးနေရာယူလာနိုင်လိမ့်မယ်.

သူမ တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ရှိတယ်။ဒါက လင်းကျန့်ယွမ်ကို စာဘယ်လိုရေးမလဲ ဘယ်လိုဖတ်ရမလဲ သင်ကြားပေးဖို့ပဲ။

သူက အမြဲတမ်း ဧကရာဇ် နှလုံးသားထဲ ဆူးတစ်ချောင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ အဖေနဲ့သား အနာဂတ်မှာတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သေချာပေါက် တွေ့မှာပဲ။ ဧကရာဇ် သူ့ရူးကြောင်ကြောင်သားကို သဘောကျစေဖို့ မမျှော်လင့်ပါ ဘူး ဒါပေမဲ့ အရင်ကလောက်ထိ မထီမဲ့မြင်မပြုဖို့ မျှော်လင့်တယ်။အားလုံးခြုံပြောရရင် လင်းကျန့်ယွမ် ကြီးလာရင် ရှောင်လန် ရဲ့အရိပ်အောက် တစ်သက်လုံး နေ ဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူး။ နည်းနည်းလွတ်လပ်ပြီး ကိုယ်ကိုကိုယ်အားကိုးတက်စေဖို့ မျှော်လင့်တယ်။

လင်းကျန့် ယွမ် စာမတက်ဘူး ရှောင်လန်က လုံးဝမသင်ပေးဘူး။ ပထမဆုံး လင်းဖေးလု သူ့ကိုသင်ပေးတော့ သူက သင်ယူဖို့ တုန့်ဆိုင်းနေတယ်။

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာက အသက် ၃ (သို့) ၄ နှစ်ပဲရှိတာ။ ကစားချင်တယ် သေချာပေါက် စာရေးစာဖတ်လုပ်ဖို့ တုန့်ဆိုင်းနေတာ။ လင်းဖေးလု ၂ ရက်သင်ပေးပြီးနောက် မူကြိုဆရာမတစ်ယောက်ရဲ့ ကူရာမဲ့ ခံစားချက်ကို ကိုယ်ချင်းစာတက်လာတယ်.

ပထမဆုံး သူ စာမလုပ်ချင်ရင် ဒေါသထွက်သလိုဟန်ဆောင် ပြီး သူ့ကိုလစ်လျုရူမယ်။!!

ဒါ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု။

နောက်တော့ သူ့အစ်ကိုတော် သူ့နာမည်သူရေးတက်ရင် နှင်းလျောစီးနည်းသင်ပေးမယ်လို့ ပြောလိုက်တယ် လေ။

ဒါ သွေးဆောင်တာပေါ့။

သူမ စောင့်ကြပ်မှုအောက် လင်းကျန်ယွမ် နောက်ဆုံး တိုးတက်မှုအချို့ရှိလာတယ်။မနက်ခင်းစောစော စာရွက်နဲ့ သူ့နာမည်သူ ရေးပြီး သူ့ညီမအခန်းထဲ ပြေးလာကာ အိပ်ရာပေါ် က ဆွဲချပြီး "နာမည်။ !! နှင်းလျောစီး!!"

လင်းဖေးလု ဘေစင်သယ်ပြီး လင်းကျန့်ယွမ် ကို ခေါ် လာကာ အရင်နေရာရွေးထားသည့်နေရာကို သွားကြတယ်။