အပိုင်း-124

ဧကရာဇ် လင်း ချောင်းခြောက်ဆိုးပြီး " ဒါကိုမင်းသမီး ၅ ပေးတာလို့ တစ်ခါ ပြောဖူးတယ်မလား?"

"ဟုတ်ပါတယ်။ ညီမတော် ၅ နဲ့ ဒီသားတော် တို့ အမဲလိုက်ကွင်းမှာ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံတော့ ဒီသားတော် ကကျောက်စိမ်းဆွဲသီး လက်ဆောင်ပေးခဲ့ပါတယ်။ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ မင်းသမီး ၅က သားတော် ကို အမွှေးအိတ်လေး ‌လက်ဆောင်ပေးတာပါ"

"သူမ ကိုယ်တိုင်လုပ်တာလား? " တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။ " ကိုယ်တော် တစ်ချက်ကြည့်မယ်"

လင်းချင်းလည်း ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပဲ အမွှေးအိတ်လေး ချွတ်ကာ ဧကရာဇ်မျက်နှာကိုဂရုတစိုက်ဖတ်ပြီး လက်ထဲထည့်ပေးလိုက်သည်။

လင်းချင်း ကြည့်နေရင်း ဧကရာဇ် လင်း ထိုအိတ်လေးကို ခါး၌ ချိတ်လိုက် တာ မြင်လိုက်ရတယ်။

"???"

မတက်နိုင်ပဲ ခယသည့်အသံခပ်နိမ့်နိမ့်ဖြင့် "ခမည်းတော် .."

ဧကရာဇ် လင်းသတိပြန်ဝင်လာပြီး လေးနက်စွာ " မကြာသေးခင်က ကိုယ်တော် အတော်လေး စိတ်ဆိုးနေတာ။ဒီရနံ့လေးက ကိုယ်တေ့ာ် စိတ်ကို ငြိမ်စေတယ်"

ခဏကြာတော့ ထူးဆန်းသည့်အသံ နဲ့မေးလိုက်သည့် ဖခင်ဖြစ်သူအသံကြားရတယ်။ "တခြားကိစ္စရှိလား?"

"..မရှိပါဘူး"

"Oh ဒါဆို သွားနိုင်ပြီ"

"..."

လင်းချင်း အိတ်လေးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးမျက်နှာပေါ် ညိုးငယ်စွာ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

အိမ်ရှေ့စံ ထွက်သွားတော့ ဧကရာဇ် လင်း ထိုအိတ်လေးကို အလျင်စလို ပြန်ချွတ်ပြီး ကြည်နူးစွာကြည့်နေ၏။

ငါ့ရဲ့ မင်းသမီး ၅ က တကယ်အရည်အချင်းရှိတယ်။နှင်းလူသား လုပ်တက်တယ်။ ပြီးတော့ ဒီလိုအိတ်လေး လုပ်တက်သေးတယ်။!!

သူ့သားတော် ဆီက ထိုအိတ်လေး ယူလိုက်တာ ဘယ်လောက်တောင် မသင့်တော် သလဲအနည်းငယ်မျှ ပင်မတွေးမိချေ။

လင်းချင်း ရန်ရှင်းနန်းဆောင် ကထွက်လာသည်။ ကောင်းကင်ကြီးတောက်ပနေကာ ဘဝကြီးကိုသံသယဝင်လာသည်။

အရှေ့နန်းဆောင် ဆီ လေးလံစွာလျှောက်လှမ်းလာရင်း လင်းဂျင်းယွမ် သူ့ဆီပြေးလာသည်။

လင်းဂျင်းယွမ် ဆောင်းတွင်းအလယ်ချွေးထွက်နေပြီး အရူးလို ကိစ္စတစ်ခုရှိပုံပင်။ ‌လင်းချင်းကိုမြင်တော့ အရိုအသေပေးပြီး ထက်မြက်သည့် သူ့အ ကြည့် သူ့ခါးပေါ် ရောက်သွားသည်.

လင်းချင်း ခါးနာကျင်သွားရသည်။

သူ့ညီတော် ၄ ဆီကမေးသံကြားရတယ်။ "အစ်ကိုတော် မင်းရဲ့ အမွှေးအိတ်လေးဘယ်မှာလဲ? မင်း ဘာကြောင့် မဝတ်တာလဲ? မင်း မကြိုက်တော့လို့လား? မင်းမကြိုက်ရင် ကျွန်တော့် ကိုပေး!!"

လင်းချင်း "!!!"

ဒီလူတွေ ဘာဖြစ်နေတာလဲ?!!

အိမ်ရှေ့စံ အနေနဲ့ လင်းချင်းက ငယ်ငယ်တည်းက သူ့စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့ပြီး စည်းကမ်းတင်းကျပ်ခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာတော့ သူငယ်ရွယ်မှု၊ မဆင်မခြင်မှု၊ ဆိုးသွမ်းသည့်ကောင်လေးလို ဖြစ်နေ၏။

သူ လင်းဂျင်းယွမ် ကို တိုက်တွန်းတယ် ။ "တော်ဝင်ဖခင် ယူသွားတယ်။မင်း သူ့သွားမေးချေ"

မျှော်လင့်ထားသည် အတိုင်း လင်း ဂျင်းယွမ် စကားပြောရပ်သွားပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကိုမကြည့်ပဲ သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်တယ်။ "ကံကောင်းတာက ငါ့ မှာ ကွန်ဖြူရှပ် သရုပ်ခွဲနဲ့ စာညှပ်တဲ့ ပန်းလေးရယ် ပြီးတော့ လက်လိမ်းခရင်ရှိလို့။ အိုး..ငါ တအား ကံကောင်းပါလား"

လင်းချင်း "..."

ဝေဖန် ချက် ထောင် သောင်းမက ရလိုက်သလိုပင်။

လင်းဂျင်းယွမ် အကြောင်းတွေးနေတာရပ်တန့်သွားပြီး ‌အင်္ကျီလက်ခါကာ အရှေ့နန်းဆောင် ဆီ ဒေါသတကြီးပြန်လာခဲ့သည်။

နန်းတွင်းအစေခံများ မကျေနပ်စွာပြန်လာသည့် အရှင်မင်းသားကိုလေးစားစွာစောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ဧကရာဇ် လင်းဆူပူတာခံရတယ်လို့ယူဆလို့ရပေမဲ့လည်း ဘယ်သူမှမေးခွန်းမထုတ်ရဲတာကြောင့် သတိကြီးကြီးခစားကြသည်။

အချိန်ဇယားအရ လင်းချင်းတရေးအိပ်ပြီးနောက် စတင်လေ့လာဖို့ ထလိုက်သည်။ နန်းတွင်းအစေခံများ လမ်းဖွဖွလျှောက်ပြီး အိမ်ရှေ့စံ လေ့ လာချိန်၌ အနှောက်အယှက်မဖြစ်လိုကြပေ။တံခါးနား လက်မေးထောက်ပြီး တံခါးနားအနားယူနေသည့် ကုန်းကုန်း ငယ် ဟောက်သံ ထွက်နေ၏။ ရုတ်တရက် သေးငယ်တဲ့ပုံရိပ်လေး ခန်းမထဲ လျှောက်လာပြီး တွန်းချလိုက်သည်။

ကုန်းကုန်းနိုးလာတော့ သူ့ရှေ့ ၌ ဘယ်သူရှိနေတာနားလည်လိုက်သည်။ အလျင်စလို အရိုအသေပေးတယ်။ " ဒီအစေခံက မင်းသမီး ၅ ကိုနှုတ်ဆက်ပါတယ်။"

လင်းဖေးလု ပြုံးပြီးခေါင်းမော့ကာ မေးလိုက်တယ်. "အရှင်မင်းသားရှိလား?"

"ဟုတ်။အရှင်မင်းသား စာလေ့လာနေပါတယ်။မင်းသမီး ၅ ဒီအစေခံ အနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။"

လင်းဖေးလု ခေါင်းညိတ်ပြီး ကုန်းကုန်းလေး ဉီးဆောင်မှုအတိုင်းလိုက်သွား၏။