*Unicode*

"ပြန်လိုက်ပို့ပေးလို့ကျေးဇူးပါ.....Darling!!"

"မလိုဘူး!!အခုကစပြီးသူစိမ်းတေဖြစ်သွားပြီမို့နောက်တွေ့ခဲ့ရင် မသိချင်ယောင်ဆောင်ပေး!!"

ရက်စက်တယ်Darlingရယ်!!သူငယ်ချင်းအဖြစ်နဲ့ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်အဖြစ်နဲ့တောင် နေခွင့်မရှိတော့ဘူးလား!!!

"ဒါ.....ဒါပေါ့....Darlingသဘောအတိုင်းဖြစ်စေရပါမယ်!!!"

"ကောင်းပြီ!!"

မိုးစက်တို့ကြားကားကိုတရှိန်ထိုးမောင်းသွားတဲ့ Darlingမျက်နှာထက် ခပ်ရေးရေးအပြုံးတို့မြင်ဖြစ်အောင်မြင်လိုက်ပါသည်။

မင်းပျော်နေမှာပေါ့Darling!!မင်းနားမှာတွယ်ကပ်နေမဲ့ဒီကောင်ကြီး မရှိတော့!!....ဟက်!....ဟား......ဟား......

မိုးရွာနေတာကောင်းတယ်ပြောရမလား!! သူမျက်ရည်ကျနေတာကိုဘယ်သူမှ သတိထားမိမှာမဟုတ်တော့ဘူး! သူ့မျက်ရည်နဲ့မိုးရည်တို့ပေါင်းဆက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ကျဆင်းနေတယ်။

လျှပ်စီးလျပ်နေသောကောင်းကင် မိုးချိုန်းသံတို့ကြား ခေါင်းမော့ကာ မိုးရည်စက်တို့ကို ခံယူနေတဲ့ကောင်လေးဟာ အချစ်ကြောင့်ပူလောင်နေတဲ့ နှလုံးသားကိုအနဲငယ်သက္သာစေရန် ရည်ရွယ်ပေမဲ့အချည်းနှီးသာ။

ငါမင်းကို သိပ်ချစ်တာDarlingရယ်!!ဟင့်!!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"ဟက်ချိုး!!!.....အဟွတ်!!ဟွတ်!!!"

မိုးရည်ထဲနေတာကြာသွားလို့ ခန္ဓာကိုယ်ကဆန္ဒပြချင်နေပြီ!!......မိသားစုဝင်မရှိတော့ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်မှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုဂရုမစိုက်ရင် သေသွားနိုင်သည်မဟုတ်လား။ဟက်!.....သေသွားလဲတစ်မျိုးကောင်းတာပေါ့!!

ခက်တာကသူသေရင်တောင် ငိုပေးမဲ့သူကတစ်ယောက်ပင်မရှိ။

ဂျွန်ဂျောင်ဂုဆိုတဲ့ငါ့ရဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းက လောကကြီးအတွက်အမှိုက်သာသာပဲ။မိဘမဲ့တစ်ကောင်ကြွက်ဆိုတော့လဲ! ရှင်နေရင်လဲ ဘယ်သူ့အတွက်မှအသံုးမဝင်သလို သေသွားရင်လဲ ဘယ်သူကမှအရေးတယူလုပ်ပြီး ဝမ်းနည်းကြမှာမဟုတ်ဘူး!ဟက်!

တိတ်ဆိတ်နေတဲ့တိုက်ခန်းကျယ်ထဲ သူ့ရယ်သံခြောက်ကပ်ကပ်ကသာ ကြီးစိုးနေလေရဲ့!

တစ်ဖျောက်ဖျောက်ရွာသွန်းနေတဲ့ မိုး

တစ်ဆစ်ဆစ်ထိုးကိုက်နေတဲ့ ခေါင်း

တစ်တတတောင်းတနေတဲ့ နှလုံးသား

မင်းကငါရဲ့တစ်ဦးတည်းသော တွယ်တာရတဲ့သူပါ

မင်းကြောင့်ငါအသက်ရှင်နေတာ!!

အဖျားတက်လာ၍ ထံုကျင်လာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် အံ့ဆွဲထဲကဆေးတစ်လံုးကိုရေနဲ့မျောချလိုက်တယ်!

အရသာအတော်ဆိုးတဲ့ဆေးခါးက မင်းနဲ့တူတယ်Darling

တိုက်ခန်းကျယ်ထဲ still with you song ကိုဆိုညဥ်းနေတဲ့ ဂျောင်ဂုဆိုတဲ့ကောင်လေးရဲ့အသံချိုချိုလေးဟာ မိုးရာသီနဲ့လိုက်ဖက်စွာ ပျံလွင့်လွင့်!

"မင်းကြိုက်တဲ့သီချင်းကို ငါသီဆိုနေပေမဲ့ နားဆင်မဲ့မင်းက တစ်ခြားသူနဲ့ ပျော်ရွှင်နေပြီထင်ပါရဲ့!"

ပါးထက်စီးဆင်းလာတဲ့ မျက်ရည်ပူတစ်ချို့ကိုလက်ဖြင်းစမ်းရင်း

"ငါမင်းနဲ့မှမျက်ရည်လွယ်တက်သွားတာပါDarlingရယ်!!ငါကမင်းထင်သလိုပျော့ညံ့တဲ့ လူမျိုးမဟုတ်ရပါဘူး!!"

မျက်ရည်တို့ဖြင့် ကြိမ်းစပ်နေလာတဲ့မျက်ဝန်းဟာ ဆေးအရှိန်ကြောင့် မှိတ်ကျကာအိမ်မက္ ကမ္ဘာဆီသို့!!!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"ဟျောင့်!!ထယ်ယောင်း!သောက်လှချည်လား!ဘာတေညစ်လာတာလဲ!!!!"

"ဘော!!!...ငါကညစ်လာမှသောက်ရမှာလား!!"

"မသိပါဘူး!!မင်းမျက်နှာကြီးက လင်းဒ မှိုင်မှိုင်နေတာကို!!"

"တော်စမ်းပါ!!ဂျီမင်ရာ!!"

"ဟိုမှာ!!...ဟိုစကီလေးမင်းကိုအထာပစ်နေတယ်!!

သောက်နေရာမှခေါင်းထောင်ကြည့်လိုက်တယ်!

ဟက်!!....စော်လေးကမိုက်ပါတယ်!တော်တော်လှတဲ့ထဲပါတယ်လို့ဆိုနိုင်မလား!!ငွေရောင်ဆံနွယ်ကောက်ကောက် ပေါင်လည်လောက်ရှိသည့်စကပ် ကြပ်ကြပ်!ရင်နှစ်မွှာကိုတစ်ဝက်နှီးပါး ဖော်ထားပြီး သူ့ကြည့်နေမှန်းသိ၍ ဝိုင်ကိုဆွဲဆောင်မှုအပြည့်နဲ့သောက်ပြနေတယ်!!သေချာတာက ထိုစော်လေးက ဒေစီယာ လောက်တော့သူ့မျက်လံုးထဲမလှ!!

ထယ်ယောင်းလဲ ထိုစော်လေးကိုအရသာခံကြည့်ရင်း အရက်တချို့သောက်နေလိုက်တယ်။မကြာလိုက်ပါသူ့နားရောက်လာတဲ့ထိုစော်လေး!!

"Hay!! Man!! တစ်ယောက်ထဲလား!!"

ထိုအခါဘေးကဂျီမင်တို့တင်းပြီလေ!!သူတစ်ယောက်လံုးဘေးမှာထိုင်နေတာကို မတွေ့တာလား မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်တာလား!! ဒါမဲ့လည်း သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ထယ်ယောင်းအတွက်ဘေးကိုရှောင်ထွက်လာလိုက်တယ်!!

"အင်း!!........"

"တို့နာမည်က ယူလီ ပါ!!ဒီက......."

"ကင်မ်ထယ်ယောင်း!!!......"

"တို့သိပြီးသားပါ!!ဒီbar ရဲ့အသဲစွဲညမင်းသားလေးကို!!"

"ဟ!....ဟ!"

ထိုစကီလေးရဲ့စကားကြောင့်အသံပင်ထွက်အောင်အော်ရယ်မိလိုက်တယ်!

"ကင်မ်!!မင်းကရယ်လိုက်ရင် ယူလီထင်ထားတာထက်ပိုဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်သိလား!!"

"တွဲကြည့်ကြမလား?!ယူလီရှီး......."

သူ့စကားကြောင့်ထိုစကီလေးအံ့ဩသွားဟန်!

ဟက်!စော်တေအကြောင်းမသိရင်ခက္မယ်

"မင်းကိုယ်နဲ့မတွဲချင်ဘူးလား!!!!"

"တွဲချင်တာပေါ့!!ဒါဆို ဒီနေ့က ယူလီနဲ့ကင်မ်ရဲ့ first day ပေါ့နော်!"

"ဒါပေါ့!! first dayမှာပျော်စရာဖန်တီးချင်နေတယ်!!......"

"ဟက်!...တကယ်ကိုကင်မ်ကအဆိုးလေးပဲ!!....ယူလီအခန်းငှားထားတယ်ကင်မ်!!"

"ကိုယ့်ရည်းစားအသစ်စက်စက်လေးကသိပ်အလိုက်သိလွန်းတာပဲ!!ဆုချရမယ်!!"

*ပြွတ်စ့်*

သူမရဲ့မေးဖျားလေးကိုဆွဲယူကာ နှုတ်ခမ်းပါးကိုအသာစုပ်ယူကာအနမ်းတို့ပေးလိုက်တယ်!

"ကင်မ်ကွာ! ဒီလောက်ပဲလား?ယူလီကဆုအကြီးကြီးလိုချင်တာကို!!ဟွန့်!!"

နှုတ်ခမ်းလေးဆူကပြောနေတဲ့ သူမကတစ်စံုတစ်ယောက်လောက်ပင် ချစ်ဖို့မကောင်းတာအမှန်!

"ဆုအကြီးကြီးကအခန်းထဲရောက်မှပေးမယ်လေ!!.....ယူလီသဘောကျမှာပါ!!"

"ဟာ.....ကင်မ်နော်!!!"

အရှက်သည်းပြနေတဲ့ယူလီကို ပွေ့ချီကာ VIP room သို့!!~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ကောင်လေးတစ်ယောက်က မိန်းမလှလေးနဲ့သာယာပျော်မွေ့နေချိန်!

တစ်ဖက်ကောင်လေးမှာတော့ အိပ်နေရင်းတောင်နာကျင်ဝမ်းနည်းခြင်းမျက်ရည်ပူတို့စီးဆင်းလျက်!နှုတ်ခမ်းပါးမှလည်း

"Darling!ငါမင်းကိုသိပ်ချစ်တာ!"

"ငါပျော့ညံ့တာမဟုတ်ရပါဘူး!!"

"Darling!မင်းဘာလုပ်လုပ်ခွင့်လွတ်ပေးမှာမို့ ငါ့ဆီပြန်လာပါကွာ!!"

"Darling.....Darling......"

အိမ်မက်ထဲထိ သူ့ကောင်လေးအားချစ်ကြောင်း ပြန်လာဖို့ထားမသွားဖို့ တစ်ဖွဖွပြောနေတဲ့ကောင်ငယ်လေး မျက်ရည်တို့တသွင်သွင်စီးကျရင်း လက်တစ်ဖက်ကဝဲအံုရှိ ရင်ဘတ်ပေါ်ဖိကိုင်ထားလျက်

ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားရယ် အချစ်ကြီးလွန်းပြီးအစွဲလန်းကြီးလွန်းတဲ့ အနှီးကောင်လေးငယ်ထံ စောင့်ရှောက်ပေးမည့် ကြင်နာတရားပြည့်ဝလှပါသော လူသားတစ်ယောက်စေလွှတ်ပေးတော်မူပါ!!

ကလေးငယ်ရယ် နောက်ဖြစ်လာမဲ့ဖြစ်ရပ်တေက အခုအခြေအနေထက်ပိုဆိုးနိုင်သည်မို့ မင်းတောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား!!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

*ဒေါက်*ဒေါက်*ဒေါက်*!!!!!!!!!

"ဂျွန်!!!......ဂျွန်ငယ်!!!.....အထဲမှာရှိတယ်မလား!!"

"......................"

"ဂျွန်ငယ်!!!!အကိုလာတယ်လေ!!တံခါးလာဖွင့်ပေးဦး!!......ဂျွန်ရေ!!!!!!!"

"......................"

"ဒီကလေးအထဲမှာရှိတာကျိန်းသေပါတယ်!!.....ရေချိုးနေလို့များလား!....မိုးတေရွာနေတာကိုဘယ်သူကရေချိုးမှာလဲ!!....တစ်ခုခုများဖြစ်နေတာဆို!!....ကျစ်!!....ဂျွန်ငယ်မင်းကလေလူကိုစိတ်ပူအောင်!!....."

အနီးနားကပန်းအိုးအောက်က သော့ပိုကိုယူပြီး! ဂျွန်ငယ့်အခန်းတံခါးအားလှည့်ဖွင့်ရင်း ဂျွန်ငယ့်ကိုစိုးရိမ်စိတ်တေကအစိုးမရ!!

"ဂျွန်ငယ်!!......."

ကုတင်ထက်ဖြူဖက်ဖြူလျော်ဖြင့်လှဲလျောင်းနေတဲ့ကိုယ်ငယ်လေး!အနားသွားကာ နဖူးလေးအားအသာအယာစမ်းလေတော့ မီးခဲအလားပူခြစ်နေသည်။

"အင်း.......ဟင်း......Darling.....ဟင်း......"

တစ်နေလံုးစိတ်ထဲမတင်မချဖြစ်နေလို့ လိုက်လာခဲ့တာ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ ဂျွန်ငယ်ကအဖျားတက်နေပြီ

"ဂျွန်!....ဂျွန်!!ထ....ကိုယ်တို့ဆေးခန်းသွားရအောင်!ဂျွန်!!.....ကိုယ်ခေါ်နေရင်ထူးရမယ်လို့မှာထားတယ်လေ!!.....ထလို့!.....ဂျွန်!!...ဂျွန်ကအကို့ကိုစိတ်ဆိုးအောင်လုပ်နေတာလား!!....ဂျွန်!!....."

ကိုယ်ကိုလှုပ်နိုးနေသော်လည်းထမလာသောဂျွန်ကြောင့် စိုးရိမ်စိတ်ဒီဂရီကအမြင့်ဆံုးသို့!!

"ဂျွန်!!!.....ကလေးငယ်!!....ကိုယ်လာတယ်!!ထပါဦး!!......ဂျွန်!!ဂျွန်!!!!!"

ပါးနုနုလေးအားလှုပ်နိုးသော်လည်း နိုးမလာခဲ့။

နောက်ဆုံးနိုးမရတဲ့အဆံုးကိုယ်ငယ်လေးကိုပွေ့ချီကာ ဆေးရံုကိုပြေးရန်ပြင်ရသည်။

"ကလေးငယ်ရယ်!!....မင်းဘာမှမဖြစ်ပါနဲ့ကွာ!...ကျေးဇူးပြု၍!!!!"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"Doctor!!!ကလေးဘာဖြစ်တာလဲဟင်!!စိုးရိမ်ရလား!!ကြီးကြီးမားမားဘာမှမဖြစ်ဘူးမလား!....ကလေးသက်သာလာမယ်မဟုတ်လား!!"

မေးခွန်းတေတစ်ရက်ဆက်မေးနေသော မင်ဟိုဂီ အားdoctor မှခေါင်းခါကာ ပိုလွန်းတယ်လို့သတ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

"ခေါင်းခါနေမဲ့အစားမေးတာဖြေပါ ဒေါက်တာလီအီဆောင်း!!"

"စိတ်လျော့ပါငါ့ကောင်ရာ!! မင်းလူက အဖျားကြီးပြီးသတိလစ်သွားတာ!စိတ်ထိခိုက်ထားပံုရတယ်!ဂရုစိုက်ပါ!!!"

စိတ်ထိခိုက်တယ်!ဘာတေဖြစ်ခဲ့လို့လဲကလေးရယ်!!ကိုယ်မင်းကိုဒီထက်ပိုဂရုစိုက်မှရတော့မယ်!!

ကုတင်ထက်ဖြူလျော့စွာအိပ်စက်နေတဲ့ ကောင်ငယ်လေး နီရဲစိုရွဲနေတက်တဲ့နှုတ်ခမ်းလေးဟာ ဒီနေ့မှာခြောက်ကပ်ကပ်!ဖောင်းနေတဲ့မျက်တွင်းအိတ်ကိုကြည့်ခြင်းဖြင့် ဘယ်လောက်ငိုထားလဲသိသာလှပါတယ်!ခေါင်းလံုးလံုးလေးထက်ကအိပျော့ပျော့ဆံနွယ်တို့ကိုအသာ ပွတ်သပ်ရင်း ကလေးအမြန်သတိလည်လာဖို့သာဆုတောင်းမိသည်။

"မင်း ကလေးကိုဆေးတစ်လံုးထိုးပေးလိုက်!!ပြီးရင်အဖျားအမြန်ဆံုးနဲ့အကောင်းဆံုးပျောက်ကင်းစေမဲ့ဆေးပေး!!!"

"မင်းကဆရာဝန်လားငါကဆရာဝန်လားဟိုဂီ!!!"

သူငယ်ချင်းလေးတစ်ယောက်ရှိပါတယ် အားနေ ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ်မလုပ်ပဲ သူများအလုပ်ကိုဆရာလိုက်လုပ်နေလေသည်။

"မင်းကဆရာဝန်ပါ!!အမြန်လုပ်ပါကွာ!!ငါကလေးကိုအိမ်ပြန်ခေါ်သွားချင်ပြီ!!!"

ပိုရန်ကောဆိုသောအကြည့်ဖြင့်ကြည့်လာသည့် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူက ချစ်ဖို့ကောင်းနေခဲ့သည်။မထင်မှတ်ပဲ ကလေးကိုစမ်းသပ်ရင်းအားဆေးထိုးပေးနေတဲ့ အီဆောင်းကိုငေးကြည့်နေမိတာ ဘယ်လောက်ကြာသွားမှန်းမသိ!!အီဆောင်းအသံကြားမှ သတိဝင်လာသည်။

"အားဆေးထိုးပေးထားတယ်!!သောက်ဆေးလဲပေးလိုက်မယ်!တအားစိတ်မပူပါနဲ့ကွာ!!"

"အွန်း!!ဒါဆိုငါခေါ်သွားပြီနော်!!"

"အေးအေး!!ဂရုစိုက်ပြန်နော်!ဟိုဂီ!!!"

ပြုံး၍နှုတ်ဆတ်နေတဲ့ ဂျူတီဂုတ်အပြည့်ဖြင့် ဆရာဝန်လေးကိုခေါင်းတချက်ငြိမ့်ပြကာ ကလေးကိုပွေ့ချီလိုက်ပြီး အိမ်ပြန်ကိုသာပြန်ခဲ့သည်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"ထယ်ယောင်းမင်းဒေစီနဲ့ဘယ်တော့လောက်လက်ထက်မယ်စိတ်ကူးလဲ!!!"

ဒီလိုပဲ တစ်နေ့တစ်နေ့ဘယ်တော့လက်ထက်မလဲဆိုတာကြီးကို ထပ်သလဲလဲမေးကြသည်။

အချိန်တန်လက်ထက်ရင် ပြီးပြီမဟုတ်လား!!

"ထယ်ယောင်း!!!!!!"

"ဘာလဲဗျာ!!!!ကျစ်!!!"

"မင်းမှာအပျော်ရည်းစားတေပေါတာ မေမေသိပေမဲ့ ဒေစီလေးကိုပဲလက်ထက်ရမယ်ဆိုတာမင်းသိထားပါ!!"

"ကျွန်တော်လဲသူ့ကိုပဲလက်ထက်မှာမို့ အမေစိတ်ပူမနေပါနဲ့!!!....."

သားဖြစ်သူရဲ့ခပ်တုတ်တုတ်ဖြေသံကို သဘောတကျရှိသည့်ဟန်

"ဒေစီလေးကို ငါ့သားချစ်တယ်မလား!!"

"ကျွန်တော်အချစ်ဆိုတာကိုမသိဘူး! ခံလဲမခံစားဖူးဘူးအမေ!!"

အချစ်ကိုနားမလည်တဲ့သူ့ကို အချစ်နဲ့ပတ်သတ်တာတေမပြောတာအကောင်းဆံုးပင်!ရူးပစ်ချင်ရလောက်အောင်လှတဲ့ရည်းစားတေကို ထားဖူးပေမဲ့ တစ်ချိန်ကြရင် ဒေစီနဲ့လက်ထက်ရမယ်ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ ကိုယ့်ကိုသေလောက်အောင် ချစ်ပါတယ်ဆိုတဲ့ ရည်းစားတေကို သွေးအေးအေးနဲ့ဖြတ်ခဲ့တယ်!!ဒါကိုရက်စက်တယ်လို့ ခေါ်မလား သိတတ်တယ်လို့ခေါ်ရမလား!!ဟက်!!

တစ်ချက်တစ်ချက်ကြားယောင်လာတဲ့ *Darling*ဆိုတဲ့ ခေါ်သံလေး စိတ်ရှုပ်ဖို့ကောင်းတယ်မဟုတ်လား!!ခေါ်သံနဲ့အတူ bunny smile လေးနဲ့ထိုကောင်လေးမျက်နှာကိုပါ တစ်ခါတည်းမြင်ယောင်လာတိုင်း နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်သူပြုံးမိသည်။ဘာကြောင့်ရယ်လို့အဖြေအတိအကျမရှိဘူးလေ!!

ထိုကောင်လေးစီက ရတတ်တဲ့Tulipပန်းရနံ့ကို သူသဘောကျသည်ထက်ပိုသည်။ထိုကောင်လေးက သူနဲ့ဝေးနေတာအကောင်းဆံုးပင်။

*ကင်မ်ထယ်ယောင်းဆိုတဲ့ကိုယ်က မင်းကိုနာကျင်မှုတေပဲ ပေးတတ်တာ ကူးငယ်!!*

Thanks for your vote🌟

______________________&___________________

*Zawgyi*

"ျပန္လိုက္ပို့ေပးလို႔ေက်းဇူးပါ.....Darling!!"

"မလိုဘူး!!အခုကစၿပီးသူစိမ္းေတျဖစ္သြားၿပီမို႔ေနာက္ေတြ႕ခဲ့ရင္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေပး!!"

ရက္စက္တယ္Darlingရယ္!!သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္နဲ႕ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႕ေတာင္ ေနခြင့္မရွိေတာ့ဘူးလား!!!

"ဒါ.....ဒါေပါ့....Darlingသေဘာအတိုင္းျဖစ္ေစရပါမယ္!!!"

"ေကာင္းၿပီ!!"

မိုးစက္တို႔ၾကားကားကိုတရွိန္ထိုးေမာင္းသြားတဲ့ Darlingမ်က္ႏွာထက္ ခပ္ေရးေရးအၿပဳံးတို႔ျမင္ျဖစ္ေအာင္ျမင္လိုက္ပါသည္။

မင္းေပ်ာ္ေနမွာေပါ့Darling!!မင္းနားမွာတြယ္ကပ္ေနမဲ့ဒီေကာင္ႀကီး မရွိေတာ့!!....ဟက္!....ဟား......ဟား......

မိုး႐ြာေနတာေကာင္းတယ္ေျပာရမလား!! သူမ်က္ရည္က်ေနတာကိုဘယ္သူမွ သတိထားမိမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး! သူ႕မ်က္ရည္နဲ႕မိုးရည္တို႔ေပါင္းဆက္ကာ ေျမျပင္ေပၚသို႔က်ဆင္းေနတယ္။

လွ်ပ္စီးလ်ပ္ေနေသာေကာင္းကင္ မိုးခ်ိဳန္းသံတို႔ၾကား ေခါင္းေမာ့ကာ မိုးရည္စက္တို႔ကို ခံယူေနတဲ့ေကာင္ေလးဟာ အခ်စ္ေၾကာင့္ပူေလာင္ေနတဲ့ ႏွလုံးသားကိုအနဲငယ္သက္သာေစရန္ ရည္႐ြယ္ေပမဲ့အခ်ည္းႏွီးသာ။

ငါမင္းကို သိပ္ခ်စ္တာDarlingရယ္!!ဟင့္!!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"ဟက္ခ်ိဳး!!!.....အဟြတ္!!ဟြတ္!!!"

မိုးရည္ထဲေနတာၾကာသြားလို႔ ခႏၶာကိုယ္ကဆႏၵျပခ်င္ေနၿပီ!!......မိသားစုဝင္မရွိေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္မွ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုဂ႐ုမစိုက္ရင္ ေသသြားနိုင္သည္မဟုတ္လား။ဟက္!.....ေသသြားလဲတစ္မ်ိဳးေကာင္းတာေပါ့!!

ခက္တာကသူေသရင္ေတာင္ ငိုေပးမဲ့သူကတစ္ေယာက္ပင္မရွိ။

ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုဆိုတဲ့ငါ့ရဲ႕ ေသျခင္းရွင္ျခင္းက ေလာကႀကီးအတြက္အမွိုက္သာသာပဲ။မိဘမဲ့တစ္ေကာင္ႂကြက္ဆိုေတာ့လဲ! ရွင္ေနရင္လဲ ဘယ်သူ့အတွက်မှအသံုးမဝင်သလို ေသသြားရင္လဲ ဘယ္သူကမွအေရးတယူလုပ္ၿပီး ဝမ္းနည္းၾကမွာမဟုတ္ဘူး!ဟက္!

တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့တိုက္ခန္းက်ယ္ထဲ သူ႕ရယ္သံေျခာက္ကပ္ကပ္ကသာ ႀကီးစိုးေနေလရဲ႕!

တစ္ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္႐ြာသြန္းေနတဲ့ မိုး

တစ္ဆစ္ဆစ္ထိုးကိုက္ေနတဲ့ ေခါင္း

တစ္တတေတာင္းတေနတဲ့ ႏွလုံးသား

မင္းကငါရဲ႕တစ္ဦးတည္းေသာ တြယ္တာရတဲ့သူပါ

မင္းေၾကာင့္ငါအသက္ရွင္ေနတာ!!

အဖ်ားတက္လာ၍ ထံုကျင်လာတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ေၾကာင့္ အံ့ဆွဲထဲကဆေးတစ်လံုးကိုရေနဲ့မျောချလိုက်တယ်!

အရသာအေတာ္ဆိုးတဲ့ေဆးခါးက မင္းနဲ႕တူတယ္Darling

တိုက္ခန္းက်ယ္ထဲ still with you song ကိုဆိုညဥ္းေနတဲ့ ေဂ်ာင္ဂုဆိုတဲ့ေကာင္ေလးရဲ႕အသံခ်ိဳခ်ိဳေလးဟာ မိုးရာသီနဲ႕လိုက္ဖက္စြာ ပ်ံလြင့္လြင့္!

"မင္းႀကိဳက္တဲ့သီခ်င္းကို ငါသီဆိုေနေပမဲ့ နားဆင္မဲ့မင္းက တစ္ျခားသူနဲ႕ ေပ်ာ္႐ႊင္ေနၿပီထင္ပါရဲ႕!"

ပါးထက္စီးဆင္းလာတဲ့ မ်က္ရည္ပူတစ္ခ်ိဳ႕ကိုလက္ျဖင္းစမ္းရင္း

"ငါမင္းနဲ႕မွမ်က္ရည္လြယ္တက္သြားတာပါDarlingရယ္!!ငါကမင္းထင္သလိုေပ်ာ့ညံ့တဲ့ လူမ်ိဳးမဟုတ္ရပါဘူး!!"

မ်က္ရည္တို႔ျဖင့္ ႀကိမ္းစပ္ေနလာတဲ့မ်က္ဝန္းဟာ ေဆးအရွိန္ေၾကာင့္ မှိတ်ကျကာအိမ်မက္ ကမၻာဆီသို႔!!!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"ေဟ်ာင့္!!ထယ္ေယာင္း!ေသာက္လွခ်ည္လား!ဘာေတညစ္လာတာလဲ!!!!"

"ေဘာ!!!...ငါကညစ္လာမွေသာက္ရမွာလား!!"

"မသိပါဘူး!!မင္းမ်က္ႏွာႀကီးက လင္းဒ မွိုင္မွိုင္ေနတာကို!!"

"ေတာ္စမ္းပါ!!ဂ်ီမင္ရာ!!"

"ဟိုမွာ!!...ဟိုစကီေလးမင္းကိုအထာပစ္ေနတယ္!!

ေသာက္ေနရာမွေခါင္းေထာင္ၾကည့္လိုက္တယ္!

ဟက္!!....ေစာ္ေလးကမိုက္ပါတယ္!ေတာ္ေတာ္လွတဲ့ထဲပါတယ္လို႔ဆိုနိုင္မလား!!ေငြေရာင္ဆံႏြယ္ေကာက္ေကာက္ ေပါင္လည္ေလာက္ရွိသည့္စကပ္ ၾကပ္ၾကပ္!ရင္ႏွစ္မႊာကိုတစ္ဝက္ႏွီးပါး ေဖာ္ထားၿပီး သူ႕ၾကည့္ေနမွန္းသိ၍ ဝိုင္ကိုဆြဲေဆာင္မႈအျပည့္နဲ႕ေသာက္ျပေနတယ္!!ေသခ်ာတာက ထိုေစာ္ေလးက ေဒစီယာ လောက်တော့သူ့မျက်လံုးထဲမလှ!!

ထယ္ေယာင္းလဲ ထိုေစာ္ေလးကိုအရသာခံၾကည့္ရင္း အရက္တခ်ိဳ႕ေသာက္ေနလိုက္တယ္။မၾကာလိုက္ပါသူ႕နားေရာက္လာတဲ့ထိုေစာ္ေလး!!

"Hay!! Man!! တစ္ေယာက္ထဲလား!!"

ထိုအခါေဘးကဂ်ီမင္တို႔တင္းၿပီေလ!!သူတစ်ယောက်လံုးဘေးမှာထိုင်နေတာကို မေတြ႕တာလား မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တာလား!! ဒါမဲ့လည္း သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ထယ္ေယာင္းအတြက္ေဘးကိုေရွာင္ထြက္လာလိုက္တယ္!!

"အင္း!!........"

"တို႔နာမည္က ယူလီ ပါ!!ဒီက......."

"ကင္မ္ထယ္ေယာင္း!!!......"

"တို႔သိၿပီးသားပါ!!ဒီbar ရဲ႕အသဲစြဲညမင္းသားေလးကို!!"

"ဟ!....ဟ!"

ထိုစကီေလးရဲ႕စကားေၾကာင့္အသံပင္ထြက္ေအာင္ေအာ္ရယ္မိလိုက္တယ္!

"ကင္မ္!!မင္းကရယ္လိုက္ရင္ ယူလီထင္ထားတာထက္ပိုဆြဲေဆာင္မႈရွိတယ္သိလား!!"

"တြဲၾကည့္ၾကမလား?!ယူလီရွီး......."

သူ႕စကားေၾကာင့္ထိုစကီေလးအံ့ဩသြားဟန္!

ဟက္!စော်တေအကြောင်းမသိရင်ခက္မယ်

"မင္းကိုယ္နဲ႕မတြဲခ်င္ဘူးလား!!!!"

"တြဲခ်င္တာေပါ့!!ဒါဆို ဒီေန႕က ယူလီနဲ႕ကင္မ္ရဲ႕ first day ေပါ့ေနာ္!"

"ဒါေပါ့!! first dayမွာေပ်ာ္စရာဖန္တီးခ်င္ေနတယ္!!......"

"ဟက္!...တကယ္ကိုကင္မ္ကအဆိုးေလးပဲ!!....ယူလီအခန္းငွားထားတယ္ကင္မ္!!"

"ကိုယ့္ရည္းစားအသစ္စက္စက္ေလးကသိပ္အလိုက္သိလြန္းတာပဲ!!ဆုခ်ရမယ္!!"

*ႁပြတ္စ့္*

သူမရဲ႕ေမးဖ်ားေလးကိုဆြဲယူကာ ႏႈတ္ခမ္းပါးကိုအသာစုပ္ယူကာအနမ္းတို႔ေပးလိုက္တယ္!

"ကင္မ္ကြာ! ဒီေလာက္ပဲလား?ယူလီကဆုအႀကီးႀကီးလိုခ်င္တာကို!!ဟြန့္!!"

ႏႈတ္ခမ္းေလးဆူကေျပာေနတဲ့ သူမကတစ်စံုတစ်ယောက်လောက်ပင် ခ်စ္ဖို႔မေကာင္းတာအမွန္!

"ဆုအႀကီးႀကီးကအခန္းထဲေရာက္မွေပးမယ္ေလ!!.....ယူလီသေဘာက်မွာပါ!!"

"ဟာ.....ကင္မ္ေနာ္!!!"

အရွက္သည္းျပေနတဲ့ယူလီကို ေပြ႕ခ်ီကာ VIP room သို႔!!~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က မိန္းမလွေလးနဲ႕သာယာေပ်ာ္ေမြ႕ေနခ်ိန္!

တစ္ဖက္ေကာင္ေလးမွာေတာ့ အိပ္ေနရင္းေတာင္နာက်င္ဝမ္းနည္းျခင္းမ်က္ရည္ပူတို႔စီးဆင္းလ်က္!ႏႈတ္ခမ္းပါးမွလည္း

"Darling!ငါမင္းကိုသိပ္ခ်စ္တာ!"

"ငါေပ်ာ့ညံ့တာမဟုတ္ရပါဘူး!!"

"Darling!မင္းဘာလုပ္လုပ္ခြင့္လြတ္ေပးမွာမို႔ ငါ့ဆီျပန္လာပါကြာ!!"

"Darling.....Darling......"

အိမ္မက္ထဲထိ သူ႕ေကာင္ေလးအားခ်စ္ေၾကာင္း ျပန္လာဖို႔ထားမသြားဖို႔ တစ္ဖြဖြေျပာေနတဲ့ေကာင္ငယ္ေလး မ်က္ရည္တို႔တသြင္သြင္စီးက်ရင္း လက်တစ်ဖက်ကဝဲအံုရှိ ရင္ဘတ္ေပၚဖိကိုင္ထားလ်က္

ကံၾကမၼာနတ္ဘုရားရယ္ အခ်စ္ႀကီးလြန္းၿပီးအစြဲလန္းႀကီးလြန္းတဲ့ အႏွီးေကာင္ေလးငယ္ထံ ေစာင့္ေရွာက္ေပးမည့္ ၾကင္နာတရားျပည့္ဝလွပါေသာ လူသားတစ္ေယာက္ေစလႊတ္ေပးေတာ္မူပါ!!

ကေလးငယ္ရယ္ ေနာက္ျဖစ္လာမဲ့ျဖစ္ရပ္ေတက အခုအေျခအေနထက္ပိုဆိုးနိုင္သည္မို႔ မင္းေတာင့္ခံနိုင္ပါ့မလား!!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

*ေဒါက္*ေဒါက္*ေဒါက္*!!!!!!!!!

"ဂြၽန္!!!......ဂြၽန္ငယ္!!!.....အထဲမွာရွိတယ္မလား!!"

"......................"

"ဂြၽန္ငယ္!!!!အကိုလာတယ္ေလ!!တံခါးလာဖြင့္ေပးဦး!!......ဂြၽန္ေရ!!!!!!!"

"......................"

"ဒီကေလးအထဲမွာရွိတာက်ိန္းေသပါတယ္!!.....ေရခ်ိဳးေနလို႔မ်ားလား!....မိုးေတ႐ြာေနတာကိုဘယ္သူကေရခ်ိဳးမွာလဲ!!....တစ္ခုခုမ်ားျဖစ္ေနတာဆို!!....က်စ္!!....ဂြၽန္ငယ္မင္းကေလလူကိုစိတ္ပူေအာင္!!....."

အနီးနားကပန္းအိုးေအာက္က ေသာ့ပိုကိုယူၿပီး! ဂြၽန္ငယ့္အခန္းတံခါးအားလွည့္ဖြင့္ရင္း ဂြၽန္ငယ့္ကိုစိုးရိမ္စိတ္ေတကအစိုးမရ!!

"ဂြၽန္ငယ္!!......."

ကုတင္ထက္ျဖဴဖက္ျဖဴေလ်ာ္ျဖင့္လွဲေလ်ာင္းေနတဲ့ကိုယ္ငယ္ေလး!အနားသြားကာ နဖူးေလးအားအသာအယာစမ္းေလေတာ့ မီးခဲအလားပူျခစ္ေနသည္။

"အင္း.......ဟင္း......Darling.....ဟင္း......"

တစ်နေလံုးစိတ်ထဲမတင်မချဖြစ်နေလို့ လိုက္လာခဲ့တာ ထင္တဲ့အတိုင္းပဲ ဂြၽန္ငယ္ကအဖ်ားတက္ေနၿပီ

"ဂြၽန္!....ဂြၽန္!!ထ....ကိုယ္တို႔ေဆးခန္းသြားရေအာင္!ဂြၽန္!!.....ကိုယ္ေခၚေနရင္ထူးရမယ္လို႔မွာထားတယ္ေလ!!.....ထလို႔!.....ဂြၽန္!!...ဂြၽန္ကအကို႔ကိုစိတ္ဆိုးေအာင္လုပ္ေနတာလား!!....ဂြၽန္!!....."

ကိုယ္ကိုလႈပ္နိုးေနေသာ္လည္းထမလာေသာဂြၽန္ေၾကာင့္ စိုးရိမ်စိတ်ဒီဂရီကအမြင့်ဆံုးသို့!!

"ဂြၽန္!!!.....ကေလးငယ္!!....ကိုယ္လာတယ္!!ထပါဦး!!......ဂြၽန္!!ဂြၽန္!!!!!"

ပါးႏုႏုေလးအားလႈပ္နိုးေသာ္လည္း နိုးမလာခဲ့။

နောက်ဆုံးနိုးမရတဲ့အဆံုးကိုယ်ငယ်လေးကိုပွေ့ချီကာ ဆေးရံုကိုပြေးရန်ပြင်ရသည်။

"ကေလးငယ္ရယ္!!....မင္းဘာမွမျဖစ္ပါနဲ႕ကြာ!...ေက်းဇူးျပဳ၍!!!!"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"Doctor!!!ကေလးဘာျဖစ္တာလဲဟင္!!စိုးရိမ္ရလား!!ႀကီးႀကီးမားမားဘာမွမျဖစ္ဘူးမလား!....ကေလးသက္သာလာမယ္မဟုတ္လား!!"

ေမးခြန္းေတတစ္ရက္ဆက္ေမးေနေသာ မင္ဟိုဂီ အားdoctor မွေခါင္းခါကာ ပိုလြန္းတယ္လို႔သတ္မွတ္ထားလိုက္သည္။

"ေခါင္းခါေနမဲ့အစားေမးတာေျဖပါ ေဒါက္တာလီအီေဆာင္း!!"

"စိတ္ေလ်ာ့ပါငါ့ေကာင္ရာ!! မင္းလူက အဖ်ားႀကီးၿပီးသတိလစ္သြားတာ!စိတ်ထိခိုက်ထားပံုရတယ်!ဂ႐ုစိုက္ပါ!!!"

စိတ္ထိခိုက္တယ္!ဘာေတျဖစ္ခဲ့လို႔လဲကေလးရယ္!!ကိုယ္မင္းကိုဒီထက္ပိုဂ႐ုစိုက္မွရေတာ့မယ္!!

ကုတင္ထက္ျဖဴေလ်ာ့စြာအိပ္စက္ေနတဲ့ ေကာင္ငယ္ေလး နီရဲစို႐ြဲေနတက္တဲ့ႏႈတ္ခမ္းေလးဟာ ဒီေန႕မွာေျခာက္ကပ္ကပ္!ေဖာင္းေနတဲ့မ်က္တြင္းအိတ္ကိုၾကည့္ျခင္းျဖင့္ ဘယ္ေလာက္ငိုထားလဲသိသာလွပါတယ္!ခေါင်းလံုးလံုးလေးထက်ကအိပျော့ပျော့ဆံနွယ်တို့ကိုအသာ ပြတ္သပ္ရင္း ကေလးအျမန္သတိလည္လာဖို႔သာဆုေတာင္းမိသည္။

"မင္း ကလေးကိုဆေးတစ်လံုးထိုးပေးလိုက်!!ပြီးရင်အဖျားအမြန်ဆံုးနဲ့အကောင်းဆံုးပျောက်ကင်းစေမဲ့ဆေးပေး!!!"

"မင္းကဆရာဝန္လားငါကဆရာဝန္လားဟိုဂီ!!!"

သူငယ္ခ်င္းေလးတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္ အားေန ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္မလုပ္ပဲ သူမ်ားအလုပ္ကိုဆရာလိုက္လုပ္ေနေလသည္။

"မင္းကဆရာဝန္ပါ!!အျမန္လုပ္ပါကြာ!!ငါကေလးကိုအိမ္ျပန္ေခၚသြားခ်င္ၿပီ!!!"

ပိုရန္ေကာဆိုေသာအၾကည့္ျဖင့္ၾကည့္လာသည့္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူက ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းေနခဲ့သည္။မထင္မွတ္ပဲ ကေလးကိုစမ္းသပ္ရင္းအားေဆးထိုးေပးေနတဲ့ အီေဆာင္းကိုေငးၾကည့္ေနမိတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားမွန္းမသိ!!အီေဆာင္းအသံၾကားမွ သတိဝင္လာသည္။

"အားေဆးထိုးေပးထားတယ္!!ေသာက္ေဆးလဲေပးလိုက္မယ္!တအားစိတ္မပူပါနဲ႕ကြာ!!"

"အြန္း!!ဒါဆိုငါေခၚသြားၿပီေနာ္!!"

"ေအးေအး!!ဂ႐ုစိုက္ျပန္ေနာ္!ဟိုဂီ!!!"

ၿပဳံး၍ႏႈတ္ဆတ္ေနတဲ့ ဂ်ဴတီဂုတ္အျပည့္ျဖင့္ ဆရာဝန္ေလးကိုေခါင္းတခ်က္ၿငိမ့္ျပကာ ကေလးကိုေပြ႕ခ်ီလိုက္ၿပီး အိမ္ျပန္ကိုသာျပန္ခဲ့သည္။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"ထယ္ေယာင္းမင္းေဒစီနဲ႕ဘယ္ေတာ့ေလာက္လက္ထက္မယ္စိတ္ကူးလဲ!!!"

ဒီလိုပဲ တစ္ေန႕တစ္ေန႕ဘယ္ေတာ့လက္ထက္မလဲဆိုတာႀကီးကို ထပ္သလဲလဲေမးၾကသည္။

အခ်ိန္တန္လက္ထက္ရင္ ၿပီးၿပီမဟုတ္လား!!

"ထယ္ေယာင္း!!!!!!"

"ဘာလဲဗ်ာ!!!!က်စ္!!!"

"မင္းမွာအေပ်ာ္ရည္းစားေတေပါတာ ေမေမသိေပမဲ့ ေဒစီေလးကိုပဲလက္ထက္ရမယ္ဆိုတာမင္းသိထားပါ!!"

"ကြၽန္ေတာ္လဲသူ႕ကိုပဲလက္ထက္မွာမို႔ အေမစိတ္ပူမေနပါနဲ႕!!!....."

သားျဖစ္သူရဲ႕ခပ္တုတ္တုတ္ေျဖသံကို သေဘာတက်ရွိသည့္ဟန္

"ေဒစီေလးကို ငါ့သားခ်စ္တယ္မလား!!"

"ကြၽန္ေတာ္အခ်စ္ဆိုတာကိုမသိဘူး! ခံလဲမခံစားဖူးဘူးအေမ!!"

အခ်စ္ကိုနားမလည္တဲ့သူ႕ကို အချစ်နဲ့ပတ်သတ်တာတေမပြောတာအကောင်းဆံုးပင်!႐ူးပစ္ခ်င္ရေလာက္ေအာင္လွတဲ့ရည္းစားေတကို ထားဖူးေပမဲ့ တစ္ခ်ိန္ၾကရင္ ေဒစီနဲ႕လက္ထက္ရမယ္ဆိုတဲ့ အသိနဲ႕ ကိုယ့္ကိုေသေလာက္ေအာင္ ခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ ရည္းစားေတကို ေသြးေအးေအးနဲ႕ျဖတ္ခဲ့တယ္!!ဒါကိုရက္စက္တယ္လို႔ ေခၚမလား သိတတ္တယ္လို႔ေခၚရမလား!!ဟက္!!

တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ၾကားေယာင္လာတဲ့ *Darling*ဆိုတဲ့ ေခၚသံေလး စိတ္ရႈပ္ဖို႔ေကာင္းတယ္မဟုတ္လား!!ေခၚသံနဲ႕အတူ bunny smile ေလးနဲ႕ထိုေကာင္ေလးမ်က္ႏွာကိုပါ တစ္ခါတည္းျမင္ေယာင္လာတိုင္း ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္သူၿပဳံးမိသည္။ဘာေၾကာင့္ရယ္လို႔အေျဖအတိအက်မရွိဘူးေလ!!

ထိုေကာင္ေလးစီက ရတတ္တဲ့Tulipပန္းရနံ႕ကို သူသေဘာက်သည္ထက္ပိုသည္။ထိုေကာင္ေလးက သူနဲ့ဝေးနေတာအကောင်းဆံုးပင်။

*ကင္မ္ထယ္ေယာင္းဆိုတဲ့ကိုယ္က မင္းကိုနာက်င္မႈေတပဲ ေပးတတ္တာ ကူးငယ္!!*

Thanks for your vote🌟