《Sour Candy》part 9💔
Advertisement
*Unicode*
လောဘတရားတို့ပြည့်နက်နေတဲ့လောကကြီးက ငွေလေးနည်နည်းထုတ်သံုးလိုက်သည်နှင့်း အသံပံုစံတုတေပါရလာနိုင်သည်တဲ့။ ဟက်......အရန်ဆောင်ထားခဲ့တဲ့ ထယ်ယောင်းအသံအတုက အသံုးဝင်သား။
*Darling အသံအစစ်ရော ဟုတ်ရဲ့လား* ဆိုတဲ့ကောင်လေးရဲ့အမေးမှာ နီဝန်းမျက်ခံုးပင့်မိတာအမှန်။ အမေအရင်းဖြစ်တဲ့သူတောင် အသံဖိုင်ရရခြင်း ကျိန်းသေကင်မ်ထယ်လို့ထင်ခဲ့တာ။ "ဟုတ်ရဲ့လား* ဆိုတဲ့မေးခွန်းပြန်ထုတ်နိုင်တဲ့ ဝူလီထယ်က ကင်မ်ထယ်ယောင်းရဲ့အရာရာကိုအလွတ်မှတ်မိသည်အထိ အချစ်မှာပျော်ဝင်နေခဲ့ပြီ အင်း......ချီးကျူးပါတယ် လီထယ် မင်းအချစ်ကမင်းကိုအသက်တောင်းတာတောင် ကြည်ကြည်ဖြူဖြူပေးရဲလို့။ ဟက်
ကားပေါ်အကျအနထိုင်ကာ phone screen ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် 8:12 pm ဆိုတာလေးကဆီးကြိုလျက်။ ဂျောင်ဂုနဲ့အရည်မရအဖက်မရတေပြောတာ 36 မိနစ်လောက်ကုန်သွားပဲ။ အချိန်တေပုတ်လိုက်တာ ဟင်း.......။
*Tu...Tu......Tu.........*
တော်တော်နှင့်မကိုင်သောတစ်ဘက်ဖုန်း။
"ကျစ်!.....ကိုင်စမ်းပါကင်မ်ထယ်ရာ!....."
*Tu.......Tu.......Ti..*
"Hello........."
"ကင်မ်ထယ်......မင်းရောက်နေရာကနေ ဒေစီ့မောင်လေးရဲ့တိုက်ခန်းကိုပြန်!......"
"အမေ....ဒီချိန်မှာ ဒေစီ့နှလံုးအစားထိုးဖို့အရေးကြီးနေတာ ဘာမဟုတ်တဲ့ကောင်စီသွားဖို့အချိန်မရှိဘူးဆိုတာ နားမလည်ဘူးလား!!!!!"
"ကင်မ်ထယ်ယောင်း!!!!"
နဂိုမူလအသံက ဩရှရှပေမဲ့ ငိုထားသည်ကြောင့်ခပ်အက်အက်ဖြစ်နေသည့်အသံက ဟိန်းဟောက်လာတာကြောင့် နည်းတူ သားဖြစ်သူကိုအော်လိုက်သည့်အခါ ငြိမ်ကျသွားပြီး ဖုန်းလိုင်းထဲက ရှုိက်သံလေးတေကတစ်ချက်တစ်ချက်ကြားလာရသည်။
"သေချာနားထောင်သား....ဒေစီအတွက်နှလုံးအလှူရှင်ဂျောင်ဂုစီမှာရှိတယ် အမေသွားပြောကြည့်သေးတယ် ဂျောင်ဂုက* ကင်မ်ထယ်ယောင်းသာ 29 ရက်နေ့ထိ သူနဲ့အတူလာနေပေးရင် နှလုံးပေးမယ်* တဲ့ သားသွားနေပေးလိုက်ပါနော်......"
"ဘယ်လို!!.....တောက်စ့်! သက်သက်ယုတ်မာတာ.....အမေ သူ့စီအောက်ကျို့မခံနိုင်ဘူး ကိုယ်အားနဲ့ကိုယ်ရှာပြီး ဒေစီကိုကုသမယ်!!!!"
"ခေါင်းမာနေတာဒီချိန်မှာအသံုးမဝင်ဘူ့းကင်မ်ထယ်!!!....တစ်လဆိုတဲ့အချိန်အတွင်းမင်းရှာနိုင်မှာမို့လို့လား....."
".............."
"တစ်လလံုးသူနဲ့မနေချင်ရင် မင်းတောင်းဆိုလေ.....ဂျောင်ဂုကမင်းကိုချစ်ရှာတယ်မင်းစကားဆိုနားထောင်လိမ့်မယ် "
"............."
"မင်းသာ သေချာပြောကြည့်ရင် တပတ်လောက်နဲ့ ဒေစီလေးကိုနှလံုးအစားထိုးနိုင်တယ်.....ဂျောင်ဂုစိတ်မပျက်စေနဲ့ မင်းပေါ်မှာပဲမူတည်တယ် အမေမင်းကိုအားကိုးမယ်ကင်မ်ထယ်!!!"
"ကျစ်!...... "
စိတ်ပျက်စွာ စုတ်သပ်သံနှင့်အတူ ကျသွားတဲ့ phone call လေးအဆံုး ကင်မ်နီဝန်းတာဝန်ပြီးဆံုးပြီဟုသတ်မှတ်ကာ အသက်ဝဝရှူနိုင်တော့သည်။ ဘယ်ဘက်ကပဲဖြစ်ဖြစ် ထယ်ယောင်းအမြင်မှာ ဂျောင်ဂုဟာ ဗီလိန်နေရာရောက်နေပြီမဟုတ်လား။
အစ်မဖြစ်သူ၏လက်ထက်ပွဲကိုငြင်းဆန်ခဲ့သည်ကြောင့် ဒေစီစိတ်ထိခိုက်ကာ ယာဉ်တိုက်မှုဖြစ်ပွားခဲ့သည်လေ။ နှလုံးအစားထိုးအလှူရှင်ရှိနေလျက်သားအကြပ်ကိုင်ကာ သူနဲ့အတူလာနေခိုင်းသည့်ဆိုတဲ့ ဂျောင်ဂုကို ကင်မ်ထယ်ကျိန်းသေမုန်းမှာပဲမဟုတ်လား။ ဒီလောက်ဆို အနေနီးပြီး ယိုင်ချင်ချင်ဖြစ်နေတဲ့သားတော်မောင်ရဲ့စိတ်တေ တည့်မတ်နေမှာ......ဟက်။
သားကောင်းစားဖို့ လုပ်နေရတာကြောင့် လူဆိုးမကြီးဖြစ်နေတယ်ဆိုလည်းဖြစ်ပါစေတော့။ အဓိက သည်က ဂျောင်ဂုအပေါ် မုန်းတီးမှုတေပဲရှိစေချင်တာ။
////////////////////////////////
"ဂျောင်ဂုစီမှာနှလုံးအလှူရှင်တယ်တဲ့......"
"ဟင်.....အဲ့တာကောင်းတာပေါ့....ဒေစီကိုအမြန်ဆံုးခွဲစိတ်လို့ရပြီးမဟုတ်လား!"
"ဟား.....ဟား......ဂျီမင်......"
မျက်လံုးအရောင်လက်က မေးလာတဲ့ဂျီမင်ကိုကြည့်ရင် ထယ်ယောင်းအော်ရယ်မိတာအခါခါ။
မထင်နဲ့ဂျီမင်ရာ ဒေစီကျန်းမာရေးကိုအကြောင်းပြုပြီး ဒီကကင်မ်ထယ်ယောင်းဆိုတဲ့ကောင်ကို ခေါ်သိမ်းချင်တဲ့ ဂျောင်ဂုက ထင်သလိုမရိုးသားဘူး။
ထယ်ယောင်းအပေါ်အစွဲအလန်းသိပ်ကြီးတဲ့ ဂျောင်ဂုကီးရဲ့ အချစ်ကိုထယ်ယောင်းနားလည်ပါတယ်။ အခုလို အကျဥ်းတန်တဲ့နည်းနဲ့ အလဲအလှယ်လုပ်ခြင်းက ဒီကောင့်အချစ်ကိုရမည်ထင်နေသလား.....ကျစ်.....ထင်ထားတာထက် ဆိုးရွားလာခဲ့တဲ့အခြေအနေတေမှာ ဂျောင်ဂုနဲ့သွားမနေချင်သော်လည်း ဒေစီတွက်သွားရမည်။
ဟက်.......တကယ့်ကိုစိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတယ် ဂျွန်ဂျောင်ဂု!!
"ထယ်ယောင်း!.....မင်းဘယ်သွားမလို့လဲ......ကင်မ်ထယ်ယောင်း!!!!!!"
တံခါးပြင်ထွက်ခါနီး ကျောပြင်ကြီးကဂျီမင်အမေးကြောင့် ခဏရပ်သွားပြီး
"ဒေစီနှလံုးရဖို့ အလဲအလှယ်လက်ခံကြောင်း ယောက်ဖတော်ကိုပြောရင်း.......ဟက်......မင်းဆေးရံုကိုသွားပြီး ဒေစီ့ကိုစောင့်ပေးဂျီမင် သူသတိရလာရင် ဖုန်းဆက်!!....."
"နေဦး!......ထယ်ယောင်း!!!......ဟာကွာ...."
ထွက်သွားပြီဖြစ်တဲ့ ထယ်ယောင်းမျက်နှာမှာ ဒေါသအရိပ်အယောင်တို့လွှမ်းမိုးကာနေသည်ကြောင့် ဂျီမင်စိုးရိမ်မိတာအမှန်။ ပြသနာအရင်းမြစ် ဇာတ်ကြောင်းအရင်းအမြစ်ကိုသေသေချာချာမသိပဲ ဂျွန့်အပေါ် ဒေါသပံုချမိမှာစိုးရိမ်သည်။ သို့သော် ကင်မ်ထယ်ယောင်းကို ယုံကြည် ကြည့်ချင်သည်။ သူ့သူငယ်ချင်းက စဥ်းစားတက်မှာပါ ခေါင်းအေးအေးနဲ့စဥ်းစားတက်မှာပါ။
ဂျွန်နဲ့ အနီးကပ်ဆံုးနေဖူးတဲ့ ထယ်ယောင်းက ဂျွန့်အကျင့်စာရိတ္တတေကိုသိမှာပဲလေ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဂျွန့်ကိုထပ်မငိုခိုင်းပါနဲ့ကွာ ဒီနေ့သူ့မွေးနေ့လေးမှာ သူငိုရတာများနေပြီ.......။
သက်ပြင်းတစ်ချချနှင့် Kim Company ၏CEO room တွင် တစ်ယောင်ထည်းအတွေးများရင်းကျန်ခဲ့ရသူသည်ကား ပတ်ဂျီမင်။
//////////////////////////////
Password သိနေတဲ့ ထယ်ယောင်းက တံခါးမခေါက်ပဲ ဖွင့်ဝင်လာပြီး ဂျောင်ဂုအိပ်ခန်းထဲဝင်ကာ
ကုတင်ပေါ်တက်ထိုင်၍နေသည်။ ရီဝေဝေဖြစ်နေတဲ့အကြည့် အနည်းငယ်ထောင်းထနေသည့် အရက်နံ့ ကွေးညွှတ်ထားသောနှုတ်ခမ်းထက်ကလှောင်ပြုံးကြီးက မီးအမှောင်ချထားတဲ့အမှောင်ရိပ်ထဲ ထင်းရှားလွန်းသည်။
ရေစက်ကျသံ သဲ့သဲ့လေးနှင့် ကုတင်ထက်လက်နှစ်ဘက်နောက်ပြန်ထောက်ထားသည့် သူထံမှအသက်ရှူသံတေက ပြင်းပြင်း၍ လာသည်။
မကြာလိုက်ပါ ရေချိုးခန်းမှတပတ်တစ်ထည်နှင့် ထွက်လာသည့်အနှီးလူသားငယ်ကို ကောက်ပွေ့ကာ ကုတင်ထက်ပစ်တင်လိုက်ပြီး အုပ်မိုးကာ ဖြူစင်လှပါတယ်ဆိုတဲ့မျက်နှာလေးကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကိုကြည့်နေမိသည်။
"ဘယ်.....ဘယ်သူလဲ....."
"ဟက်......ဟား.....ဟား....."
"Darling......."
လှသည်။ ချစ်စရာကောင်းသည်။ မထင်မှတ်အောင်က ဥာဏ်နီဥာဏ်နက်များလွန်းတယ်။ မင်းကိုမုန်းတယ် ဝူလီထယ်!! ဘာမဟုတ်တဲ့အချစ်အတွက် အစ်မအရင်းရဲ့အသက်ကိုခုတံုးလုပ်တဲ့မင်းကို သိပ်စိတ်ပျက်တယ်။
ဖြစ်နိုင်ရင်လေ အလှူရှင်စီကနှလံုးမယူပဲ မင်းနှလုံးကိုကိုယ်တိုင်ဖောက်ထုတ်ပြီး ဒေစီယာ့ကိုပေးပစ်ချင်တယ်။
"ရိုးသားယောင်ဆောင်တဲ့မျက်ဝန်းတေက အမှောင်ထဲမှာတောင်ပီပြင်လွန်းတာပဲ......
သရုပ်ဆောင်သင်တန်းလေးညွှန်ပါဦးလား......"
"ဘာတေပြောနေတာလဲ Darling ရယ်.....သောက်လာတာလား....ဟမ် ဖြေပါဦး!...."
စိတ်ညစ်လာတယ်လို့တော့မပြောပါနဲ့
နှလုံးအတွက်သူပေးထားပြီပဲမဟုတ်လား......။
"ပိတ်ထားပါးစပ်!......."
Advertisement
အော်သံနက်ကြီးကြောင့် ထယ်ယောင်းခန္ဓာကိုယ်ကြီးအောက်က ကိုယ်ငယ်လေးမှာတုန်တက်သွားရသည်။
"မင်းကိုရွံ့တယ် ကူးငယ်......ဘာလို့ချက်ချင်းမပေးရတာလဲ.......နှလုံးကိုအခုထုတ်ပေးလိုက်ရင်
မင်းအစ်မခံစားရတဲ့ဝေသနာတေပျောက်ကင်းကုန်မှာစိုးလို့လား ဟမ်?......"
"............."
ငါခံစားရတဲ့ ဝေသနာကိုရောမင်းထည့်တွက်ပေးကြည့်ပါဦးလား။ မမ ကဒီတစ်လပြီးရင်မင်းနဲ့သက်ဆံုးတိုင်နေလို့ရတယ် ငါမှာမင်းနဲ့နေဖို့ အချိန်တစ်လပဲရှိတာလေ Darling ရဲ့။ ဘယ်တုန်းကမှမပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့ မင်းကို ဒီအချိန်တွင်းမှာပိုင်ချင်တယ်။ မင်းတို့အတ္တကို ငါလိုက်လျောပြီး သေပေးမှာမို့ ဒီကသေမဲ့လူရဲ့အတ္တသေးသေးလေးကိုတော့လိုက်လျောဖို့ကောင်းတယ် Darling!
တစ်လလေးပဲလေ......မင်းနဲ့အမှတ်တရတေဖန်တီးပြီး ငါတစ်ယောက်ထဲသွားရမဲ့ တမာန်လွန်ကိုယူသွားချင်တာ.....
"ဖြေလေ!!!!.....မင်း အ သွားတာလားအတ္တသမား!!!"
"အတ္တသမား?.....အွန်း ဟုတ်တယ် ငါကအတ္တသမား နာကျင်စေသူကိုမှတပ်မက်နေမိတဲ့အတ္တသမား.......ဟက်......."
ဒီအတ္တသမားက အသက်ရှင်နေချိန်ကာလတစ်ခုလံုး မင်းရဲ့ခံစားချက်ကို မထည့်တွက်တော့ဘူး ငါခိုင်းတာမင်းလုပ်ရမယ်....အို.....ရှင်းရှင်းပြောရရင် မင်းငါ့ရဲ့ တစ်လတာကျွန်လုပ်ရမယ် Darling !
စိတ်ရှုပ်ဟန်စိုက်ကြည့်နေတဲ့ Darling မျက်နှာလေးပေါ် လက်နှစ်ဖက်အုပ်ကိုင်လေတော့ ပုတ်ထုတ်လေရဲ့။
"မထိနဲ့!!!!"
"ဟား.......ဟား......"
ဝေ့ဝဲနေတဲ့မျက်ရည်ကြည်တချို့နဲ့ အော်ရယ်လာတဲ့ရယ်သံက အရင်လိုချိုမြမနေပဲ ကြောက်မက်ဖွယ်သိပ်ကောင်းလွန်း၏။ နာကျင်မှုတေများလာရင် မငိုမိပဲ လှောင်ရယ်ပစ်လိုက်သည့် သဘောတရားကြောင့်များလေလား။
"Darling မင်းကိုငါပိုင်သွားပြီ မင်းကငါ့ကျွန်!!...ငါ့ကိုအမိန့်ပေးလို့မရသလို ငါကနာခံနေမှာလဲမဟုတ်ဘူး.......တစ်တော့မှတ်ထား Darling မင်းအချိုးမပြေတာနဲ့ မင်းချစ်တဲ့သူမအတွက် အစားထိုးစရာနှလံုးကိုဆံုးရှုံးလိုက်ရမှာ.....ဟား......."
တောင်းပန်ပါတယ် Darling ရယ် ငါ....ငါစိတ်ထဲပါလို့ပြောတာမရပါဘူး......မင်းငါ့အနားမရှိမှာစိုးတာကြောင့် ခြိမ်းခြောက်မိတာ ငါဗီလိန်ဖြစ်နေပြီလားဟင်...
"တောစ့်!!မင်းသိပ်ကောက်ကျစ်လွန်းတယ် ကူးငယ်!!!"
"ဒီမှာကင်မ်ထယ်ယောင်း....အခုမင်းအောက်မှာရှိနေတဲ့သူက မင်းစကားကိုတစ်သွေမသိမ်းလိုက်နာတက်တဲ့ ကူးငယ်မဟုတ်ဘူး!!......ငါအတွက်ငါကြည့်မယ် ငါဖြစ်ချင်တာငါလုပ်မယ် အခုကစပြီးမင်းဘေးမှာရှိနေတဲ့သူက ဂျွန်ဂျောင်ဂု!!!! မှတ်ထား တစ်ကိုယ်ကောင်းသမား အတ္တသမား ဂျွန်ဂျောင်ဂုဆိုတဲ့ဒီကောင်ကို!!"
မင်းဘေးကလူ ဂျွန်ဂျောင်ဂု!! စိတ်ကတော့မင်းရဲ့ကူးငယ်!.......ရူးသွပ်ကြတာခြင်းတူပေမဲ့ ကူးငယ်ကမင်းအတွက်အစစအရာရာစဥ်းစားပေးတယ်... ဂျောင်ဂုက ကိုယ့်အချစ်အတွက် ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာအတွက်ပဲကြည့်မယ် ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အဖြေကမင်းကိုငါ့အပိုင်လို့သတ်မှတ်ထားပြီဖြစ်တာကြောင့်။
"ချစ်တယ် Darling ငါမင်းကိုသိပ်ချစ်တာ...."
"မုန်းတယ် မင်းကိုတော့ငါကသိပ်မုန်းတာ!"
"အား....ကျွတ်!ကျွတ်! ငါ့နှလုံးသားနာကျင်သွားပြီ....စုတ်ပြတ်နေတဲ့နှလံုးသားလေးမှာ နောက်ထပ်ဓားတစ်ချောင်းစိုက်ဝင်သွားပြန်ပြီထင်ပါရဲ့...."
"ရူးနေပြီ.....မင်းကအရူးပဲ ဂျွန်ဂျောင်ဂု!"
"မင်းကြောင့်လေ.......မင်းကြောင့်ပေါ့"
မင်းချစ်တဲ့သူမအတွက် မင်းရဲ့တောင်းဆိုသံလေးတစ်ခွန်းကြောင့် ကိုယ့်နှလုံးထုတ်ပေးတဲ့အထိကိုရူးသွားတာ......
"မင်းပြော Darling .....ငါနဲ့လာနေမယ်မဟုတ်လား"
"တစ်လတော့မဖြစ်နိုင်ဘူး!!......တစ်ပတ်!! တစ်ပတ်နေမယ် ဒေစီ့ကိုအမြန်ဆံုးခွဲစိတ်စေချင်တယ် သေခြင်းရှင်ခြင်းလွန်ဆွဲထားရတဲ့ချိန်မှာ အချိန်မဆွဲချင်ဘူး!......ငါပြောတာနားလည်တယ်မဟုတ်လား!"
"Darling ဆိုလိုတာက တစ်ပတ်ပြည့်ရင် နှလုံးပေးရမယ်ဆိုလာတာလား..?"
"ဟက်.....သဘောပေါက်လွယ်သားပဲ"
ရေချိုးပြီးခါစပြီး နီရဲရွှန်းစိုနေသည့် နှုတ်ခမ်းလှလှလေးအား လက်မဖြင့်ပွတ်ဆွဲကာ ထယ်ယောင်းစီမှသဘောတကျပြောသံဟာ ဩရှရှ။ ပျက်ယွင်းသွားတဲ့ ဂျောင်ဂုမျက်နှာဟာသိသိသာသာ မှုိင်ကျသွားလေးရဲ့။
မင်းကိုမမုန်းချင်ဘူးဂျောင်ဂု ဘာလို့ အချိန်တေဆွဲချင်ရတာလဲ ဆေးရံုမှာအသက်လုနေရတာမင်းအစ်မအရင်းကြီးပါ!!
"တစ်ပတ်ဆိုတာကြီးက အမြန်လွန်းဘူးလား ငါ.....ငါ.......အဆင်သင့်မဖြစ်သေးဘူးထင်တယ် Darling ဒါမဲ့........ဒါမဲ့လေ မင်း......"
စောလွန်းတယ်မဟုတ်လား Darling အနားကထွက်သွားဖို့တစ်ပတ်ဆိုတဲ့အချိန်ကနည်းလွန်းပါတယ်......ကိုယ်ပေးထားတာ အသက်ရှင်စေဖို့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းကနှလုံးသား တန်ဖိုးဖြတ်လိုက်ကြသည်က အချိန်တစ်လ ဈေးဆစ်လာသည့်ချစ်ရသူက တစ်ပတ်တဲ့။
ငါ....ငါ......ပင်ပန်းလှပြီ Darling ။မင်းအပေါ် ပထမဆံုးပင်ပန်းမိခြင်းမှာ ဆွေးမြည့်မှုတေပါဝင်နေတယ်။ ငါမငိုဘူး Darling မင်းကိုချစ်မိတဲ့အချစ်တေက အသံတတ်ငိုကြွေးနေကြပြီ သူတို့ကအဲ့လောက်တောင်တန်ဖိုးမဲ့သလေလားတဲ့။ အများကြီးချစ်ပြတာကို မမြင်လေရောလားတဲ့။
လူကသာ သေရတော့မှာ ကံကြမ္မာမျက်နှာသာပေးမဲ့နေ့က အခုထိမရောက်နိုင်သေးပါလား........။
အချစ်ပေးရင် အချစ်ပြန်ရတယ်ဆိုတဲ့စကားက တခြားသူတေအတွက်ပဲမှန်သည်ထင်ပါရဲ့။
အသက်ပေးပြီး ချစ်ကြောင်းပြသည့်သူ့အတွက် နာကျင်မှု သာရစမြဲ။ စက်ဆုတ်ရွံရှာမှုကအပိုလက်ဆောင်တဲ့ ဟက်။
"ဆက်ပြော!"
"တစ်ပတ်အတွင်းမှာ ငါ့ကို.....မင်းချစ်တဲ့သူတစ်ယောက်လိုပြုမူပေး!.....ဒါဆိုရပြီ.....ငါထွက်သွားနိုင်ဖို့လံုလောက်တယ်.."
".........."
"မရဘူးလား......အွန့်......"
နှုတ်ခမ်းသားကိုစုပ်ကာ ချက်ချင်းလွတ်လိုက်သည့် Darling ကြောင့် လူမှာကြောင်အမ်းအမ်း။ အနမ်းတစ်ချက်ကြောင့် ရင်ထဲကြည်နူးမှုမှာလှိုက်တက်လာကာ နာကျင်သည့်ကြားမှပြုံးမိသည်အထိ ဂျွန်ဂျောင်ဂုဟာရူးပါသည်။
ခန္ဓာကိုယ်ထက် တစ်ထည်တည်းသောတစ်ပတ်ကို လာဆွဲချွတ်လိုက်ကာ ကိုယ်တိုင်လည်းအဝတ်အစားတို့ချွတ်ပစ်နေသော Darling ကြောင့် အပြုံးတို့ရပ်တန့်ကာ ထိတ်လန့်မှုကအစွန်းဆံုထိ။
အကြောက်ကြောက်အရွံ့ရွံ့ ကုတင်ခေါင်းရင်းဘက်တိုးကပ်သွားမိတော့ Darling ကကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်
ရယ်ပြလာပြီး သူထံတဖြည်းဖြည်းချင်း ချဥ်းကပ်လာခဲ့သည်။
"လာလေ! ကိုယ်နဲ့အတူနေချင်နေတာမဟုတ်လား......"
ဟင့်အင်း ဂျွန်နေချင်တာဒါမျိုးမဟုတ်ဘူး.....ရိုးရှင်းတဲ့သာမန်နေ့ရက်မှာ သာမာန်အတွဲတေလိုပျော်ရွင်မှု လိုချင်ခဲ့တာ။ အိပ်ရာပေါ်ရှုပ်ယှက်ခက်ခြင်းတေမလိုချင်ဘူး အချစ်မပါခြင်းတေမှာ နူးညံ့မှုဟာလည်းပျောက်ကွယ်လုနီးပါး နှစ်ယောက်လံုးနာကျင်ရသည်လေ။
လည်တိုင်ထက် မညှာမတာကိုက်ခဲခံရခြင်းနှင့်အတူ တစ်ရစ်ခြင်းတိုးဝင်လာတဲ့နာကျင်မှုကြောင့် မျက်ရည်ပေါက်တို့ဟာ ခေါင်းအံုးပေါ်သို့သာ။
မလိုချင်ဘူး ကြမ်းတမ်းတဲ့အနမ်းတေကို။
မလိုချင်ဘူး ညင်သာမှုမရှိတဲ့ နှီးနှောမှုကို။
မလိုချင်ဘူး စိတ်ပျက်ခြင်းဆောင်တဲ့အကြည့်စူးတေကို။
ထားရာနေစေရာသွား ခြွေရင်ကြွေမဲ့ ဂျွန်ဟာ ဒီလူ့ထံပါး အသံုးတော်ခံရသည်မှာအခါခါ ညင်သာမှုဆိုသည်မှာမည်သို့နည်း။ သာယာမှုဆိုသည်မှာမည်သို့နည်း။ ပျော်ရွှင်မှုဆိုသည်မှာမည်သို့နည်း။ ဂျွန်ခံစားဖူးသမျှဟာ နာကျင်မှုတေသည်သာ။
ကြမ်းတမ်းသောဆက်ဆံမှုတေကြောင့် အိပ်ရာခင်းစသည်သာအားထားရာ။ စပ်ပြင်းလာသောနာကျင်မှုနှင့် သေွးစတချို့ကပ်ပါလာကာ အိပ်ရာခင်းထက်စိုစိစိဖြစ်လို့လာသည်။ အငြိုးကြီးစွာ လှုပ်ရှားနေသောကိုယ်ပေါ်မှ အမျိုးသားဟာလည်းရပ်တန့်ရန်အစီအစဉ်မရှိဟန်။
နာကျင်မှုကြောင့်အော်ညီးမိသည်ကို Darling ကသာယာမှုကြောင့်ဟုထင်နေပံုရပါရဲ့။ တစ်ခါအသံထွက်မိတိုင်း အကြမ်းဆံုး အနာကျင်ဆံုးဆိုတာကိုသာပေးလို့လာသည်။ တစ်တိတိကိုက်ခဲ၍ နေသည်မှာတစ်ကိုယ်လံုးနီးပါး သွေးစို့၍ပင်နေလေပြီ။
Advertisement
ဂျွန်ထိုလူ့ကိုကြည့်ပြီး ဝမ်းနည်းမှုကြောင့်မျက်ရည်ဟာအတိုင်းမသိကျဆင်းလို့နေသည်။ မချစ်ချင်နေပါ ဘာလို့များ နာကျင်အောင်လုပ်နေရသည်လဲ။ ငါ့ခန္ဓာကိုဖျက်ဆီးမှ Darling ပျော်မယ်ဆို ဖျက်ဆီးလိုက်စမ်းပါ နာကျင်နေတဲ့ကြားငါပျော်ပျော်ကြီးခွင့်ပြုပေးမယ် ကျေးဇူးပြုပြီး ရွံရှာတဲ့အကြည့်တေနဲ့မကြည့်ပါနဲ့.....ငါဘဝက မင်းလက်ထဲမှာပဲပျက်ခဲ့ရတာလေ မင်းကိုယ်တိုင်ဖျက်ခဲ့တာ။
လိုချင်ရက်မက် နဲ့ ဒေါသတရားသာဖံုးလွှမ်းနေသော ယမကာအနည်းငယ်ဝင်ထားသည့် ထိုအမျိုးသားဟာ အိပ်ရာထက်တစိမ့်စိမ့်ကျဆင်းနေသည့် သွေးစက်တို့အား လစ်လျူရှူသလို မျက်ရည်တို့ခမ်းခြောက်ကာ မော့မျောလုနီးဖြစ်နေသော ကောင်လေးကိုလဲ ဥပက္ခာပြု၍ ရက်မက်ပန်းတိုင်ကိုသာရှာဖွေလို့နေသည်။
"ငါနဲ့အတူနေချင်တာမင်း......နာကျင်လာရင်တောင့်ခံရမှာလဲမင်းတာဝန်!.....နှလုံးအစားထိုးမှုမတိုင်ခင် ဒေစီတစ်ခုခုဖြစ်ရင် မင်းကိုတကယ်မုန်းပစ်မှာ!....."
မမုန်းချင်ဘူး မင်းကိုမုန်းပါရစေနဲ့.....
ရလာတဲ့နာကျင်မှုတေက မင်းကြောင့်ဆိုတဲ့အတွေးနဲ့တင်
ငါမြတ်နိုးရပါတယ်
မင်းဂရုစိုက်ပေးမှုက သူမအပိုင်ရသလို
တစ်ပါးသူတေလဲခံစားဖူးတယ်
မင်းအမုန်းတေနဲ့ မင်းပေးတဲ့နာကျင်ခြင်းကတော့
One and only ငါ့အတွက်ပဲ Darling
နှစ်ပုဒ်ခွဲရေးမလို့ပဲ အရှိန်ပြတ်သွားမှာစိုးလို့ အရမ်းဝမ်းနည်းရလောက်မဲ့ Scene တေကိုဖြတ်ချထားခဲ့တယ်
မေးစရာရှိတယ် ဒီ fic လေးကိုဖတ်တော့ မင်းတို့ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ feeling လေးကိုသိချင်တယ်
ဆေွးမြည့်မြည့်လေးဖြစ်စေတာလား
ရင်ထဲစို့နင့်နင့်တင်းကြပ်ကြပ်လေးဖြစ်စေတာလား
ဝမ်းနည်းပြီးငိုအောင်လုပ်နေသလား
အရေးအသားမမိတာမျိုးကြောင့်ပေါ့ပျက်ပျက်ကြီးဖြစ်နေသလား
အပန်းမကြီးရင်ဖြေပေးစေချင်တယ်
မင်းတို့ကြောင့် ကင်မ်ထယ့်ကာရိုက်တာမှာ ကိုယ့်ထည့်ချင်တဲ့ကြမ်းတမ်းမှာတေ အများကြီးဖြတ်ချထားရတယ်(ချောင်းရိုက်ကြမှာစိုးလို့)😖
Love you all❤
*********
*Zawgyi*
ေလာဘတရားတို႔ျပည့္နက္ေနတဲ့ေလာကႀကီးက ငွေလေးနည်နည်းထုတ်သံုးလိုက်သည်နှင့်း အသံပံုစံတုတေပါရလာနိုင်သည်တဲ့။ ဟက္......အရန္ေဆာင္ထားခဲ့တဲ့ ထယ္ေယာင္းအသံအတုက အသံုးဝင်သား။
*Darling အသံအစစ္ေရာ ဟုတ္ရဲ႕လား* ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးရဲ႕အေမးမွာ နီဝန်းမျက်ခံုးပင့်မိတာအမှန်။ အေမအရင္းျဖစ္တဲ့သူေတာင္ အသံဖိုင္ရရျခင္း က်ိန္းေသကင္မ္ထယ္လို႔ထင္ခဲ့တာ။ "ဟုတ္ရဲ႕လား* ဆိုတဲ့ေမးခြန္းျပန္ထုတ္နိုင္တဲ့ ဝူလီထယ္က ကင္မ္ထယ္ေယာင္းရဲ႕အရာရာကိုအလြတ္မွတ္မိသည္အထိ အခ်စ္မွာေပ်ာ္ဝင္ေနခဲ့ၿပီ အင္း......ခ်ီးက်ဴးပါတယ္ လီထယ္ မင္းအခ်စ္ကမင္းကိုအသက္ေတာင္းတာေတာင္ ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴေပးရဲလို႔။ ဟက္
ကားေပၚအက်အနထိုင္ကာ phone screen ဖြင့္လိုက္သည္ႏွင့္ 8:12 pm ဆိုတာေလးကဆီးႀကိဳလ်က္။ ေဂ်ာင္ဂုနဲ႕အရည္မရအဖက္မရေတေျပာတာ 36 မိနစ္ေလာက္ကုန္သြားပဲ။ အခ်ိန္ေတပုတ္လိုက္တာ ဟင္း.......။
*Tu...Tu......Tu.........*
ေတာ္ေတာ္ႏွင့္မကိုင္ေသာတစ္ဘက္ဖုန္း။
"က်စ္!.....ကိုင္စမ္းပါကင္မ္ထယ္ရာ!....."
*Tu.......Tu.......Ti..*
"Hello........."
"ကင္မ္ထယ္......မင္းေရာက္ေနရာကေန ေဒစီ့ေမာင္ေလးရဲ႕တိုက္ခန္းကိုျပန္!......"
"အေမ....ဒီခ်ိန္မွာ ဒေစီ့နှလံုးအစားထိုးဖို့အရေးကြီးနေတာ ဘာမဟုတ္တဲ့ေကာင္စီသြားဖို႔အခ်ိန္မရွိဘူးဆိုတာ နားမလည္ဘူးလား!!!!!"
"ကင္မ္ထယ္ေယာင္း!!!!"
နဂိုမူလအသံက ဩရွရွေပမဲ့ ငိုထားသည္ေၾကာင့္ခပ္အက္အက္ျဖစ္ေနသည့္အသံက ဟိန္းေဟာက္လာတာေၾကာင့္ နည္းတူ သားျဖစ္သူကိုေအာ္လိုက္သည့္အခါ ၿငိမ္က်သြားၿပီး ဖုန္းလိုင္းထဲက ရှုိက်သံလေးတေကတစ်ချက်တစ်ချက်ကြားလာရသည်။
"ေသခ်ာနားေထာင္သား....ေဒစီအတြက္ႏွလုံးအလႉရွင္ေဂ်ာင္ဂုစီမွာရွိတယ္ အေမသြားေျပာၾကည့္ေသးတယ္ ေဂ်ာင္ဂုက* ကင္မ္ထယ္ေယာင္းသာ 29 ရက္ေန႕ထိ သူနဲ႕အတူလာေနေပးရင္ ႏွလုံးေပးမယ္* တဲ့ သားသြားေနေပးလိုက္ပါေနာ္......"
"ဘယ္လို!!.....ေတာက္စ့္! သက္သက္ယုတ္မာတာ.....အေမ သူ႕စီေအာက္က်ိဳ႕မခံနိုင္ဘူး ကိုယ္အားနဲ႕ကိုယ္ရွာၿပီး ေဒစီကိုကုသမယ္!!!!"
"ခေါင်းမာနေတာဒီချိန်မှာအသံုးမဝင်ဘူ့းကင်မ်ထယ်!!!....တစ္လဆိုတဲ့အခ်ိန္အတြင္းမင္းရွာနိုင္မွာမို႔လို႔လား....."
".............."
"တစ်လလံုးသူနဲ့မနေချင်ရင် မင္းေတာင္းဆိုေလ.....ေဂ်ာင္ဂုကမင္းကိုခ်စ္ရွာတယ္မင္းစကားဆိုနားေထာင္လိမ့္မယ္ "
"............."
"မင္းသာ ေသခ်ာေျပာၾကည့္ရင္ တပတ္ေလာက္နဲ႕ ဒေစီလေးကိုနှလံုးအစားထိုးနိုင်တယ်.....ေဂ်ာင္ဂုစိတ္မပ်က္ေစနဲ႕ မင္းေပၚမွာပဲမူတည္တယ္ အေမမင္းကိုအားကိုးမယ္ကင္မ္ထယ္!!!"
"က်စ္!...... "
စိတ္ပ်က္စြာ စုတ္သပ္သံႏွင့္အတူ က်သြားတဲ့ phone call လေးအဆံုး ကင်မ်နီဝန်းတာဝန်ပြီးဆံုးပြီဟုသတ်မှတ်ကာ အသက္ဝဝရႉနိုင္ေတာ့သည္။ ဘယ္ဘက္ကပဲျဖစ္ျဖစ္ ထယ္ေယာင္းအျမင္မွာ ေဂ်ာင္ဂုဟာ ဗီလိန္ေနရာေရာက္ေနၿပီမဟုတ္လား။
အစ္မျဖစ္သူ၏လက္ထက္ပြဲကိုျငင္းဆန္ခဲ့သည္ေၾကာင့္ ေဒစီစိတ္ထိခိုက္ကာ ယာဥ္တိုက္မႈျဖစ္ပြားခဲ့သည္ေလ။ ႏွလုံးအစားထိုးအလႉရွင္ရွိေနလ်က္သားအၾကပ္ကိုင္ကာ သူနဲ႕အတူလာေနခိုင္းသည့္ဆိုတဲ့ ေဂ်ာင္ဂုကို ကင္မ္ထယ္က်ိန္းေသမုန္းမွာပဲမဟုတ္လား။ ဒီေလာက္ဆို အေနနီးၿပီး ယိုင္ခ်င္ခ်င္ျဖစ္ေနတဲ့သားေတာ္ေမာင္ရဲ႕စိတ္ေတ တည့္မတ္ေနမွာ......ဟက္။
သားေကာင္းစားဖို႔ လုပ္ေနရတာေၾကာင့္ လူဆိုးမႀကီးျဖစ္ေနတယ္ဆိုလည္းျဖစ္ပါေစေတာ့။ အဓိက သည္က ေဂ်ာင္ဂုအေပၚ မုန္းတီးမႈေတပဲရွိေစခ်င္တာ။
////////////////////////////////
"ေဂ်ာင္ဂုစီမွာႏွလုံးအလႉရွင္တယ္တဲ့......"
"ဟင္.....အဲ့တာေကာင္းတာေပါ့....ဒေစီကိုအမြန်ဆံုးခွဲစိတ်လို့ရပြီးမဟုတ်လား!"
"ဟား.....ဟား......ဂ်ီမင္......"
မျက်လံုးအရောင်လက်က ေမးလာတဲ့ဂ်ီမင္ကိုၾကည့္ရင္ ထယ္ေယာင္းေအာ္ရယ္မိတာအခါခါ။
မထင္နဲ႕ဂ်ီမင္ရာ ေဒစီက်န္းမာေရးကိုအေၾကာင္းျပဳၿပီး ဒီကကင္မ္ထယ္ေယာင္းဆိုတဲ့ေကာင္ကို ေခၚသိမ္းခ်င္တဲ့ ေဂ်ာင္ဂုက ထင္သလိုမရိုးသားဘူး။
ထယ္ေယာင္းအေပၚအစြဲအလန္းသိပ္ႀကီးတဲ့ ေဂ်ာင္ဂုကီးရဲ႕ အခ်စ္ကိုထယ္ေယာင္းနားလည္ပါတယ္။ အခုလို အက်ဥ္းတန္တဲ့နည္းနဲ႕ အလဲအလွယ္လုပ္ျခင္းက ဒီေကာင့္အခ်စ္ကိုရမည္ထင္ေနသလား.....က်စ္.....ထင္ထားတာထက္ ဆိုး႐ြားလာခဲ့တဲ့အေျခအေနေတမွာ ေဂ်ာင္ဂုနဲ႕သြားမေနခ်င္ေသာ္လည္း ေဒစီတြက္သြားရမည္။
ဟက္.......တကယ့္ကိုစိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းတယ္ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂု!!
"ထယ္ေယာင္း!.....မင္းဘယ္သြားမလို႔လဲ......ကင္မ္ထယ္ေယာင္း!!!!!!"
တံခါးျပင္ထြက္ခါနီး ေက်ာျပင္ႀကီးကဂ်ီမင္အေမးေၾကာင့္ ခဏရပ္သြားၿပီး
"ဒေစီနှလံုးရဖို့ အလဲအလွယ္လက္ခံေၾကာင္း ေယာက္ဖေတာ္ကိုေျပာရင္း.......ဟက္......မင်းဆေးရံုကိုသွားပြီး ေဒစီ့ကိုေစာင့္ေပးဂ်ီမင္ သူသတိရလာရင္ ဖုန္းဆက္!!....."
"ေနဦး!......ထယ္ေယာင္း!!!......ဟာကြာ...."
ထြက္သြားၿပီျဖစ္တဲ့ ထယ္ေယာင္းမ်က္ႏွာမွာ ေဒါသအရိပ္အေယာင္တို႔လႊမ္းမိုးကာေနသည္ေၾကာင့္ ဂ်ီမင္စိုးရိမ္မိတာအမွန္။ ျပသနာအရင္းျမစ္ ဇာတ္ေၾကာင္းအရင္းအျမစ္ကိုေသေသခ်ာခ်ာမသိပဲ ဂြၽန့္အေပၚ ဒေါသပံုချမိမှာစိုးရိမ်သည်။ သို႔ေသာ္ ကင္မ္ထယ္ေယာင္းကို ယုံၾကည္ ၾကည့္ခ်င္သည္။ သူ႕သူငယ္ခ်င္းက စဥ္းစားတက္မွာပါ ေခါင္းေအးေအးနဲ႕စဥ္းစားတက္မွာပါ။
ဂြၽန္နဲ႕ အနီးကပ်ဆံုးနေဖူးတဲ့ ထယ္ေယာင္းက ဂြၽန့္အက်င့္စာရိတၱေတကိုသိမွာပဲေလ။ ေက်းဇူးျပဳၿပီး ဂြၽန့္ကိုထပ္မငိုခိုင္းပါနဲ႕ကြာ ဒီေန႕သူ႕ေမြးေန႕ေလးမွာ သူငိုရတာမ်ားေနၿပီ.......။
သက္ျပင္းတစ္ခ်ခ်ႏွင့္ Kim Company ၏CEO room တြင္ တစ္ေယာင္ထည္းအေတြးမ်ားရင္းက်န္ခဲ့ရသူသည္ကား ပတ္ဂ်ီမင္။
//////////////////////////////
Password သိေနတဲ့ ထယ္ေယာင္းက တံခါးမေခါက္ပဲ ဖြင့္ဝင္လာၿပီး ေဂ်ာင္ဂုအိပ္ခန္းထဲဝင္ကာ
ကုတင္ေပၚတက္ထိုင္၍ေနသည္။ ရီေဝေဝျဖစ္ေနတဲ့အၾကည့္ အနည္းငယ္ေထာင္းထေနသည့္ အရက္နံ႕ ေကြးၫႊတ္ထားေသာႏႈတ္ခမ္းထက္ကေလွာင္ၿပဳံးႀကီးက မီးအေမွာင္ခ်ထားတဲ့အေမွာင္ရိပ္ထဲ ထင္းရွားလြန္းသည္။
ေရစက္က်သံ သဲ့သဲ့ေလးႏွင့္ ကုတင္ထက္လက္ႏွစ္ဘက္ေနာက္ျပန္ေထာက္ထားသည့္ သူထံမွအသက္ရႉသံေတက ျပင္းျပင္း၍ လာသည္။
မၾကာလိုက္ပါ ေရခ်ိဳးခန္းမွတပတ္တစ္ထည္ႏွင့္ ထြက္လာသည့္အႏွီးလူသားငယ္ကို ေကာက္ေပြ႕ကာ ကုတင္ထက္ပစ္တင္လိုက္ၿပီး အုပ္မိုးကာ ျဖဴစင္လွပါတယ္ဆိုတဲ့မ်က္ႏွာေလးကို စူးစူးစိုက္စိုက္ကိုၾကည့္ေနမိသည္။
"ဘယ္.....ဘယ္သူလဲ....."
"ဟက္......ဟား.....ဟား....."
"Darling......."
လွသည္။ ခ်စ္စရာေကာင္းသည္။ မထင္မွတ္ေအာင္က ဥာဏ္နီဥာဏ္နက္မ်ားလြန္းတယ္။ မင္းကိုမုန္းတယ္ ဝူလီထယ္!! ဘာမဟုတ္တဲ့အခ်စ္အတြက္ အစ်မအရင်းရဲ့အသက်ကိုခုတံုးလုပ်တဲ့မင်းကို သိပ္စိတ္ပ်က္တယ္။
ျဖစ္နိုင္ရင္ေလ အလှူရှင်စီကနှလံုးမယူပဲ မင္းႏွလုံးကိုကိုယ္တိုင္ေဖာက္ထုတ္ၿပီး ေဒစီယာ့ကိုေပးပစ္ခ်င္တယ္။
"ရိုးသားေယာင္ေဆာင္တဲ့မ်က္ဝန္းေတက အေမွာင္ထဲမွာေတာင္ပီျပင္လြန္းတာပဲ......
သ႐ုပ္ေဆာင္သင္တန္းေလးၫႊန္ပါဦးလား......"
"ဘာေတေျပာေနတာလဲ Darling ရယ္.....ေသာက္လာတာလား....ဟမ္ ေျဖပါဦး!...."
စိတ္ညစ္လာတယ္လို႔ေတာ့မေျပာပါနဲ႕
ႏွလုံးအတြက္သူေပးထားၿပီပဲမဟုတ္လား......။
"ပိတ္ထားပါးစပ္!......."
ေအာ္သံနက္ႀကီးေၾကာင့္ ထယ္ေယာင္းခႏၶာကိုယ္ႀကီးေအာက္က ကိုယ္ငယ္ေလးမွာတုန္တက္သြားရသည္။
"မင္းကို႐ြံ႕တယ္ ကူးငယ္......ဘာလို႔ခ်က္ခ်င္းမေပးရတာလဲ.......ႏွလုံးကိုအခုထုတ္ေပးလိုက္ရင္
မင္းအစ္မခံစားရတဲ့ေဝသနာေတေပ်ာက္ကင္းကုန္မွာစိုးလို႔လား ဟမ္?......"
"............."
Advertisement
- In Serial17 Chapters
The Blue Emperor
Yefan a high school student got transported to another world with his classmates after an accident he stumbles upon an extraordinary treasure that will make his life take an unnexpected turn. Yefan :"I will trancend the limits of power and make my enemies tremble with fear.Be it kings emperors and even gods everyone who tries to block my path will be cut down without mercy!" Arc 1 : Life in another world Chapter 1-10 Arc 2 : Surviving inside the Wilderness Chapter 11- ...
8 93 - In Serial14 Chapters
Tale of a Cruel World
A world where civilization is worthless and the meanderings of the wild bend humanity to its knees. This the tale of a cruel world, seemingly destined never to find peace. Through calamity after catastrophe, through silence and storm, its people have survived. Though, soon the final calamity will come. A clone of the strongest, most feared mage, Calamitas, bioengineered to only feel 'positive' emotions, and an ordinary hunter fighting to protect his dying sister begin their journey with a wish to rid a city of plaguebrought strife. (This is based on the Calamity Mod for Terraria, but should be perfectly readable to any normal viewers. To make its universe into a living, breathing place requires liberties enough to make this almost 'my own' world, so keep in mind that this isn't a very 'conventional' fanfiction(or maybe it is, I don't actually know the conventions).)
8 135 - In Serial78 Chapters
The Melancholy Of Yamamoto Yuuto
Yamamoto Yuuto is second year highschool student who has been hated and despised by others his whole life due to his intimidating appearence. Wherever he goes he is ignored and is viewed as a violent delinquent. But in contrary to his appearance,he's an otaku who loves to cook and has a dream of building the best chain of restaurants in Japan. He loves his family and is willing to do anthing to protect his loved ones. When he finds out he is transferring to 'Tokiwadai Private High School' an elite school,he hopes to have a peaceful life there without any problems and possibily even make a friend or two. But his hopes of a normal school life are shattered when he drives a classmate to the edge of despair and threatens to kill another classmate on the very first day. After making an enemy of the whole class he believes that he will never get a normal school life but his whole life is turned upside down when he meets 'Kisaragi Yuzuha' and joins the "Japanese Entertainment Club". Follow Yamamoto Yuuto,as he meets other girls with traumatic experiences of their own and becomes the cataylst to save them from their past and current circumstances. But can he save another when he himself has to face his dark past
8 272 - In Serial39 Chapters
Quantum Rip: Welcome to Ethos
A special day has come, a day that Earth has awaited for oh so long. The day where they are finally going to try and run the reactor. This had been long-awaited and everyone dropped off their kids with a hint of dread. Hoping that nothing would go wrong, we know it did. Since else there would not be a story. I won't go into too much detail, but only simply explain what happened. Due to some malfunctioning and incorrect assumptions, the reactor overproduced energy. Something which should have been impossible according to all the known knowledge of a really advanced Earth. I mean, they have even started colonizing planets. Have done countless simulations and even built test stations in space. Yet now, something had gone when they did the same on earth. Bizarre, right? This malfunctioning and imploding of the reactor caused a massive explosion due to the instability of space itself. This is also what allowed the story to exist, as our main characters were all transported. The method is not known, nor why they survived. We can say it is for the story, for now... They all now find themselves on Ethos, eating a mouthful of dirt as they struggled for breath. Some find their situation horrible, others find it relaxing and peaceful. Some see death, others see life. Despair and hope, madness and sanity on an edge. What has fate given you? Welcome to Ethos, a planet of magic.Welcome to Ethos, a planet orbiting an exotic star.Ethos wishes you luck in surviving. Maybe, just maybe... You can someday go back, or not. -----------------Release rate: 3 chapters(1200-1400 words) a week.
8 82 - In Serial16 Chapters
League Of The Void
In ancient times, so long past that even the few immortals still around can barely remember, there existed beings who no one could stand against. Four entities of such might, reality eagerly bent to their very word. But they had a problem common men are not usually around for long enough to experience. The indifference of time. The ever-repeating cycle of events. Live a thousand lifetimes and everything is one big replay. Same events, different faces. Different events, same faces. Like a bad movie, on repeat forever. And yet, time presses on relentlessly, never stopping, never wavering. Pointless. Indifferent. The supreme ones would not accept it any more and so they decided to sleep, waiting for change to come. They separated the void, their home, from the other planes of existence and fell into a mindless state of unconscious bliss. Aeons came and went, until one day, change would finally come. That day is soon to arrive now, the veil concealing the League of the Void about to be lifted.
8 191 - In Serial34 Chapters
The Life of a Wizard
I drank too much and woke up in the body of a headmaster to a fictional school in a fictional world. Filled with kids with weapons bigger than themselves and people who don't look past twenty. Boy oh boy, this will fun. Random stuff with bits of other franchises here and there.
8 181

