*Unicode*

မျက်ဝန်းတေသည်သာ ဖွင့်မရအောင်လေးလံနေခဲ့တာ။ Darling ပေးတဲ့နာကျင်မှုတေကိုတော့ စပ်ဖျင်းဖျင်းနှင့် သိသာစွာခံစားမိလျက်သား။

ပြင်းထန်တဲ့အသားချင်းရိုက်ခတ်သံ ကျယ်လောင်နေတဲ့ အသက်ရှူသံ တဖြည်းဖြည်းတိတ်ဆိတ်ခြင်းဘက်ရောက်ရှိလာကာ Darling ပြီးမြောက်ခြင်းကိုရောက်ပြီထင်ပါရဲ့။

ခါးထက်ဖက်တွယ်လာလေတဲ့ လက်တစ်စုံနှင့် သူ့ဘေးဝင်လှဲလိုက်သော Darling ကြောင့် သူကောင်းကောင်းအိပ်စက်ဖို့စိတ်ဆံုးဖြတ်လိုက်မိသည်။ ဒီပံုစံအတိုင်းဆို မနက်ခင်းကိုက်ခဲမှုတေနဲ့အတူ ချစ်ရသူကပါဘေးမှာရှိနေမည်။အချိန်အားဖြင့်ခန့်မှန်းချေ 2:00 Pm နီးပါးရှိနေပြီဖြစ်တာကြောင့် Darling အပြင်ပြန်ထွက်မည်မဟုတ်တော့။

ငါအိပ်လို့ရပြီမဟုတ်လား.....နာကျင်ရရင်တောင် မင်းမျက်နှာလေးကိုကြည့်ပြီးနိုးထရရင် နာကျဥ်းစရာတေကိုအရူးတစ်ယောက်လိုမေ့ပျောက်နိုင်တာမို့ ငါ့အနားမှာရှိနေပေးပါ။

Darling ရင်ခွင်ထဲတိုးဝင်အိပ်စက်ချင်သော်ငြား နဲနဲလေးလှုပ်ရင်ကိုမျက်ရည်ဝေ့တက်သည်ထိနာကျင်လာသော ကိုယ်ခန္ဓာကြောင့် ဒီအတိုင်းလေးသာ အိမ်မက်ကမ္ဘာထဲဝင်ရတော့မည္။

Darling ဖက်ထားတာနဲ့တင်လံုလောက်ပါပြီ။

စောင်ထူထူထဲမှေးခနဲ့ အိပ်ပျော်သွားခိုက် မြည်တီးလာတဲ့ဖုန်းသံဟာကျယ်လောင်လွန်းစွာ။ အိပ်နေရာမှထသွားသော Darling ဖုန်းပြောသံကို အသာနားစွန့်နေမိပါရဲ့။

"ဂျီမင်......"

".................."

"ဘယ်လို"

".................."

"ငါလာခဲ့မယ္!"

"................."

"ကျစ်! သူကအရေးမကြီးဘူး.....ဒေစီအနားကသာမင်းတစ်ဖဝါးမှမခွာနဲ့!!"

ထယ်ယောင်း၏ကျယ်လောင်လွန်းတဲ့အသံကြောင့် အားယူကာ ခေါင်းအုန်းတို့ကိုမှီရင်းထထိုင်လိုက်မိသည်။

"အ့......ကျွတ်.!"

Darling သူ့ကိုတစ်ချက်မျှကြည့်ပြီး ကိုယ်ပေါ်ကချွေးစက်တစ်ချို့ကို တပတ်ဖြင့်သုတ်ပြီး ပြန့်ကျဲနေတဲ့အဝတ်ကိုကောက်ဝတ်ဖို့ပြင်နေသည်ကြောင့် ထွက်သွားဦးမည်ထင်ပါရဲ့။

"ဘယ် ဘယ်သွားမလို့လဲ.......မသွားလို့မရဘူးလား ဟင် "

ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့နားမှာနေပေးလို့မရဘူးလား

နွမ်းလျနေသောမျက်နှာလေးက မျက်ရည်ဝေ့သီကာ တောင်းဆိုကြည့်မိသည်။သို့သော် Darling ဟာဂရုမစိုက် သူ့အလုပ်သူသာဆက်လုပ်၍ နေသည်။

ငါစကားကို တစ်ခါလောက်အလေးထားပေးရင် ငါပျော်မိမယ်ထင်တယ် Darling။

"ဟက်!....ထနိုင်သေးတာပဲ!"

"Darling!!!....."

"တော်ပါ!! မင်းနဲ့ပြိုင်ပြောဖို့ငါမအားဘူး!"

"မသွားပါနဲ့!!! မသွားလိုက္ပါနဲ့ ဟင့် ! Darling!!!!!ပြန်လာခဲ့!......"

ခပ်ရွဲ့ရွဲ့အပြုံးတစ်ချက်သာပြုံးပြပြီး ငိုယိုတောင်းပန်နေမိသူကို ကျောခိုင်းထွက်သွားခဲ့ပြန်ပြီ။ ထပ်ပြီး ကိုယ်ရောစိတ်ပါ နာကျင်အောင်လုပ်ပြီး သူမစီထွက်သွားပြန်ပြီ။

မင်းစီကသူမဂရုစိုက်ခံရတာတေရဲ့ တစ်ဝက်လောက်ငါရရင်ကိုကျေနပ်မိမှာ။ သူမပဲ ဝေသနာခံစားတက်သည်လား။ သူမပဲ အားငယ်တက်သည်လား။ သူမပဲ နာကျင်တက်သည်လား။ ဂျွန်ကရော ဂျွန်က နာကျင်မှုဝေသနာမခံစားသည့် ကော်ပတ်ရုပ်မှမဟုတ်လေဘဲ။

ပုခံုး လည်တိုင် လက်ဖမိုး ဗိုက်သား ခြေသလံုး မကျန် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလံုးသွေးစို့နေတဲ့ကိုက်ရာတေက လူကိုလှောင်နေသရောင်။ စပ်ဖျင်းဖျင်းနှင့် တစိမ့်စိမ့်ယိုကျနေတဲ့ အနီရောင်အရည်ပျစ်ပျစ်တို့က သွေးသားနှည်းနှောထားတဲ့အဖြူရောင်အိပ်ရာခင်းထက် အကွက်လိုက်စိမ့်ဝင်နေလေရဲ့။

ကြည်ကြည်ဖြူဖြူပေးခဲ့တုန်းကလဲ လိုလိုလားလားယူပြီး Darling ဟာထွက်သွားခဲ့တယ်။ မပေးတော့လဲ Darling ဟာအတင်းအကြပ်ရယူပြီး

ထားသွားပြန်တယ်။ နှစ်ကြိမ်နှစ်ခါလံုး ဘာလို့ငါကပဲ မျက်ရည်တေနဲ့ အိပ်ရာထက်ကျန်ရှိနေရပြန်တာလဲ။ နှစ်ကြိမ်နှစ်ခါလံုး ထားသွားရတဲ့အကြောင်းပြချက် သူမ ဖြစ်နေရတာလဲ။

အခွင့်ရှိသေးရင် ငါလည်းမင်းကိုထားသွားပါရစေ။ ထပ်ပြီးမငိုချင်တော့ဘူး ထပ်ပြီးမနာကျင်ချင္တော့ဘူး ငါပင်ပန်းနေပြီ အများကြီးပင်ပန်းနေပြီ။

////////////////////////////////

1:36 AM

အခန်းနံပါတ် 030 မှလူနာ သတိလည်လာပြီဖြစ်တာကြောင့် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်တချို့စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်နေခြင်းမှာ မျက်နှာများလန်းဆန်းမနေခဲ့။

ထိုထဲတွင် ဒေါက်တာ လီအီဆောင်းအပါအဝင်ဖြစ်သည်။

"မင်းလူနာက စက်ကရိယာအားကိုးနဲ့ နှလုံးခုန်ပြီးအသက်ရှင်နေတာပေါ့......"

"အေးပေါ့ကွာ.....ဒါမဲ့ နှလုံးမှာ ဇကာပေါက်တေများတော့ အရမ်းစိုးရိမ်ရတယ်...အချိန်တလတောင်ဆွဲထားနိုင်ပါ့မလားမသိဘူး......အမြန်ဆံုးအစားထိုးကုသပေးချင်တယ်..ဟူး...."

"သနားစရာပဲ......နှလုံးအမြန်ရပါစေလို့ဆုတောင်းပေးရံုပေါ့!"

ဆေးရံုမှာ Night out ပါဆင်းနေရတဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူကို လာစောင်းပေးနေတဲ့ မင်ဟိုဂီတစ်ယောက်ကို အီဆောင်းသူခွဲစိတ်ပေးရတဲ့လူနာအကြောင်းပြောပြနေလေရဲ့။ နှစ်ယောက်လံုးစိတ်မကောင်းဖြစ်ပေးကြရံုမှအပ အလှူရှင်တွေ့ဖို့သာဆုတောင်းပေးနိုင်သည်။

"အော်!....ဟိုဂီရား..."

"အွန်း!"

"အဲ့လူနာက DS က CEO ဒေစီယာတဲ့ မင်းနဲ့သိလောက်လား?"

"ဒေစီယာ......"

"အင်း"

"သိတာပေါ့ ကင်မ်ထယ်ယောင်းနဲ့စေ့စပ်ထားတဲ့ သတို့သမီးလောင်း"

ကင်မ်ထယ်ယောင်းသာ ဒေစီယာနဲ့လက်ထက်လိုက္ရင် ဂျွန်ငယ်ဟာ မင်ဟိုဂီဆိုတဲ့ ဒီလူသားရဲ့အပိုင်အလိုလိုဖြစ်ပြီးသား ဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ လတ်တလောရှောင်ပေးနေခဲ့တာ။

မဖြစ်ဘူး! ဒေစီယာတစ်ခုခုဖြစ်လိုက်လို့မရဘူး ဂျွန်ငယ့်အနားက ကင်မ်ထယ်ယောင်းကိုပထုတ်ဖို့ ဒေစီယာ ရှိနေမှဖြစ်မှာ။

ဒီကိစ္စထဲ သူဝင်ပါမှဖြစ်တော့မည်။

ဂျွန်ငယ်ကိုရဖို့ ဂျွန်ငယ့်ကိုထိခိုက်စေတာမှလွဲရင် မင်ဟိုဂီကဘာမဆိုလုပ်ရလိမ့်မယ်

/////////////////////////////

"ဂျီမင်......"

"ငါရှိတယ်.....စကားအများကြီးမပြောပါနဲ့ကွာ ခဏနေကင်မ်ထယ်လာတော့မှာ ခဏပဲစောင့်နော်"

အောက်စီဂျင်ပိုက်နှင့်အသက်လုရှူနေရသော သူမကုတင်ဘေး နှလံုးစက်ကြီးမှာလည်း တစ်တီတီဖြင့်။

ဖြူလျော်လျော်နှုတ်ခမ်းထက် သဲ့သဲ့လေးပြုံးပြလာတဲ့ သူမမျက်နှာဟာ နွမ်းလျနေသလို မျက်ဝန်းတေမှာလည်းဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းအောင် လွမ်းဆွတ်မှုတို့ကပ်ငြိနေလျက်။

"နေရတာသက်သာရဲ့လား ....."

"ဟင့်အင်း.....အောင့်တယ် နှလုံးကအောင့်သက်သက်နဲ့ တစ်ချက်ခုန်တိုင်းနာတယ် "

"ဒေစီ!!......"

ဘယ်ချိန်ကရောက်နေမှန်းမသိတဲ့ တံခါးဝမှထယ်ယောင်းအသံကြောင့် နှလုံးအားနည်းသူ ဒေစီယာမှာလန့်သွားရရှာသည်။

"ကို......ကို......"

"စိတ်အေးအေးထားဒေစီ......ကိုယ်ရှိတယ် မင်းနားမှာကိုယ်ရှိတယ်"

သာမာန်ထက်နူးညံ့နေသော ထယ်ယောင်းအသံသည်ဒေစီငိုဖို့သည်စွမ်းဆောင်နိုင်သည်။

မျက်ရည်တို့လိမ့်စီးကျနေတဲ့ ပါးပြင်လေးကို လက်ဖြင့်အသာသုတ်ရင်းချော့မြူရပြန်သည့်သူက ကင်မ်ထယ်ယောင်းပင်။

"ဟော မငိုလေကွာ......ဘယ်နားနာလို့လဲဟင်.. ကိုယ်မင်းကိုအမြန်ဆံုးခွဲစိတ်ပေးနိုင်အောင်လုပ်ပါ့မယ် မငိုလိုက်ပါနဲ့ကွာ"

ခေါင်းလေးကိုအသာပုတ်ကာ ဆိုနေတဲ့ ထယ်ယောင်းအပါအဝင် ဘေးကဂျီမင်ပါ မျက်ရည်ဝိုင်းလို့နေသည်။

မကြာလိုက်ပါ ဒေစီယာတစ်ယောက်ဆေးရှိန်ဖြင့်အိပ်ပျော်သွားခဲ့လေပြီ။ ထယ်ယောင်းသည်တော့ ဆေးပိုက်ချိတ်ထားရသည့် အားနည်းနေသောလက်သွယ်သွယ်လေးကို ကိုင်ကာ မှိုင်လို့နေသည်။

"ထယ်ယောင်း"

"ဟင္....."

"ဒေစီရဲ့နှလုံးက ထင်ထားတာထက်လှုပ်ရှားမှုအားနည်းလွန်းတယ္တဲ့ တစ်လဆိုတဲ့အချိန်အတွင်းအသက်အာမ မခံနိုင်ဘူး !မင်းနားထောင်နေလားထယ်ယောင်း......."

ကိုင်ထားသည့်လက်ပါးကပ်ကာ အိပ်မောကျနေသည့် ဖြူဖတ်ဖြူလျောမျက်နှာကိုသာ ဆေွးမြည့်စွာကြည့်နေသည်ကြောင့်မေးလိုက်မိသည်လေ။

ထိုအခါ ခေါင်းငြိမ့်လာတဲ့ ကင်မ်ထယ်ယောင်းက ငိုချင်သည်ရက်အံ့ကြိတ်ထားသောအသံဖြင့်ဆိုလာသည်ကား

"ဆက်ပြော....."တဲ့လေ။

"အခုတောင် နှလုံးခုန်ဖို့ စက်ကရိယာနဲ့ အသက်ကယ်ဆေးသံုးထားရတာတဲ့ နှလုံးအလှူရှင်ရှာဖွေနေတဲ့အတောအတွင်း ဒေစီနှလံုးဖောက်ရင်သေအောင်နာကျင်လိမ့်မယ်ဆိုပဲ.....တစ်ရက်ကိုခန့်မှန်းခြေနှစ်ကြိမ်တော့ နှလုံးဖောက်ပြန်တက်သည်တဲ့......အခန့်မသင့်ရင် ဟင့် ဟင့် အသက်ပါ ပါသွားလိမ့်မယ်တဲ့!!"

ဂျီမင်စကားအဆံုး ထယ်ယောင်းဟာအသံတိတ်ငိုကြွေးကာ မျက်ရည်ပေါက်တို့က ဆုတ်ကိုင်ထားတဲ့ လက်သွယ်သွယ်လေးထံ။

ဘာလို့်မင်းမှလဲဒေစီ မကောင်းတဲ့ငါ့ကိုမှဖြစ်ရမဲ့ဟာ ဘာလို့မင်းကိုမှလဲ။ တစ်ပတ်လောက်သည်းခံပေးနော် တစ်ပတ်လောက်ပဲ မင်းကိုအကောင်းအတိုင်းကုသပေးမှာ။ မင်းဘက်ကတစ်ပတ်အတွင်းဘာမှမဖြစ်ပေးလိုက်ပါနဲ့။

မိဘဖြစ်သူတေကလဲ လာမကြည့်သလို မောင်ဖြစ်သူကလည်း နှလုံးပေးဖို့ကိုတွန့်ဆုတ်နေသည်။ ခင်ပွန်းလောင်းဖြစ်သူ သူကပါ မင်းရဲ့မောင်နဲ့ အိပ်ခဲ့တာသိရင် ကိုယ့်ကိုစိတ်ဆိုးမည်လား။ ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ်ဒေစီရယ်။တောင်းပန်ပါတယ်။

မျက်ရည်တို့အသာသုတ်ကာ ဂျီမင်ဘက်လှည့်လေတော့ သူ့နည်းတူငိုနေတဲ့သူငယ်ချင်းလေးကြောင့်ပြုံးမိသား။

"ဂျီမင်........"

"ဟင့်......ရွတ်.....ဘာ လဲ။"

"ဒေစီရဲ့ တာဝန်ခံဆရာဝန်ဘယ်သူတဲ့လဲ....."

"ဆိုးလ်ကအတော်ဆံုးတေထဲက ဒေါက်တာလီအီဆောင်း....."

"လီအီဆောင်း...."

"အွန်း.....မင်းသူ့ကိုကျေးဇူးတင်သင့်တယ် တစ်ခြားဆရာတေက ဒေစီကိုလက်လျော့လိုက်ကြပေမဲ့ သူကစက်ကရိယာကုထံုးနဲ့ အသက်ဆွဲထားခဲ့တာ.......!"

"ဟုတ်ပါပြီ......မင်းဒေါက်တာနဲ့တိုင်ပင်ပြီး အတော်ဆံုးအကောင်းဆံုး 24 နာရီသူနာပြုတစ်ယောက် ဒေစီအတွက်ငှားထားလိုက်ဂျီမင်။....."

"မင်းမပြောလဲ ငါလုပ်ဖို့စဥ်းစားသားပြီးသားပါ"

"အေးပါကွာ.....မင်းလဲ မကြာမကြာလာကြည့်ပေးပေါ့ ငါက.....ငါကအချိန်ရရင်တော့လာဖြစ်လိမ့်မယ် ဟက် မင်းသိလား ဂျီမင် ဂျောင်ဂုကလေ ငါအခုလာတာတောင်မကြိုက်ဘူး!"

ထယ်ယောင်းစကားကြောင့် ဂျီမင်မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်သည်။

မဖြစ်နိုင်တာတေသိပ်ပြောတာပဲ။ မကြိုက်ရင်တောင် အစ်မဖြစ်သူဆီသွားလို့မဖြစ်နိုင်။ ညဘက်ကြီးမို့ မသွားစေချင်တာပဲဖြစ်မှာ။

ကင်မ်ထယ်ယောင်းဟာလေ ဂျွန့်စိတ်ကိုဘယ်တော့မှ သိနားလည်မည့်ပံုလဲမပေါ်။

မင်းတော့ ဝဋ်လည်ဦးမယ်ထယ်ယောင်းရာ။

/////////////////////////////

"ဂျွန်ဂျောင်ဂု!...."

"အော်......Darling ပြန်ရောက်ပြီပဲ! "

သူထွက်မသွားဖို့ငိုယိုကာတောင်းဆိုနေခဲ့တဲ့ ပံုရိပ်နှင့်ကွဲပြားစွာ ပြုံးရယ်ပြီးနှုတ်ဆတ်လာတဲ့ သည်ကောင်လေးဟာ ကူးငယ်မဟုတ်ဘဲ ဂျွန်ဂျောင်ဂု။

သူထင်ထားတာက ကူးငယ်ငိုကြွေးနေလိမ့်မယ်ဆိုပြီးလေ။ အခုမျက်စိရှေ့ရှိနေတဲ့ သူကထင်ထားသည်နှင့်ကွဲပြားစွာ.....။ မျက်ခမ်းစပ်တေ နီရဲအစ်မို့နေတာကလွဲ ကြည်လင်နေတဲ့မျက်နှာက ပေါက်ပြဲကာ ကွဲနေတဲ့နှုတ်ခမ်းနှင့်လိုက်ဖက်နေသည်။

"ငါ့ Condo အတွင်းပိုင်းတစ်ခုလံုးအနက်ရောင်ပြောင်းလိုက်ပြီ....Darling အတွက်အဆင်ပြေလားမသိပင်မဲ့ ငါကတော့ကြိုက်တယ်!"

ထယ်ယောင်း ဂျောင်ဂုပြောမှသေချာလှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်မိသည်။ နံရံ ပရိဘောဂ ဆိုဖာ စားပွဲ အလှပန်းအိုးနှင့် ပန်းခိုင်ပါမကျန် အနက်ရောင်တေချည်းသာ။

ဂျွန်ဂျောင်ဂု ကိုယ်တိုင်လည်း အင်္ကျီရော ဘောင်းဘီပါမကျန် အနက်ရောင် over size ဖြင့် နက်ဆွေး၍နေသည်။

တကယ်မင်းဘာဖြစ်ချင်နေတာလဲ ဂျွန်ဂျောင်ဂု။

"မင်းကအနက်ရောင်ကြိုက်တော့ ကိုယ်ကအမှောင်ကမ္ဘာဖန်တီးပေးရမယ်ထင်တယ်....။"

ခါးထက်တင်းကြပ်စွာဖက်တွယ်ရင်း အင်္ကျီစထဲမြုပ်နေတဲ့လည်တိုင်ကို မျက်နှာအပ်ကာနမ်းရှုံ့လာတဲ့ Darling ဟာ ဂျွန်သူ့ကိုခေါ်ထားခြင်းက သွေးသားပေါင်းစပ်ခြင်းကိစ္စအတွက်လို့သာ ခံယူထားပံု။

ငါရင်တေနာလှချည်ရဲ့ Darling ရယ္.......။

"ဟား.....ဟား.....No!....No Darling! No! အနက်ဆိုတာမဖြူစင်သလို လူတေသေဆံုးတဲ့အခါ ဝမ်းနည်းခြင်းပူဆွေးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး အသုဘတေမှာအနက်ကိုဝတ်ကြတယ်တဲ့...။

အဲ့အတွက်ငါကကြိုဝတ်ထားတာ!"

ငါ့အတွက်လေ။ ငါသေရင် ဘယ်သူမှသိလိုက်မှာမဟုတ်တော့ အနက်ဝတ်ပေမဲ့သူတစ်စံုတစ်ယောက်မျှရှိမှာမဟုတ်ဘူးလေ။ ကိုယ်အသုဘအတွက် ကိုယ်တိုင်အနက်ကြိုဝတ်ထားတာလေ။

ဆန်းကြယ်တယ်မဟုတ်လား။ ချစ်ရသူရဲ့ ချစ်ရသူအတွက် ခန္ဓာတွင်းနှလုံးထုတ်ပေးပြီး ကိုယ်အသုဘအတွက်ကိုယ် အနက်ရောင်ကြိုဝတ်ထားတဲ့ အချစ်ရူးဂျွန်ဂျောင်ဂုရှီး ဆိုပြီး ဂရင်းနစ်ဝင်သွားမလား.....ဟဟ!။

အင်း.....ထိုစကားတေကိုတော့ Darling ကိုထုတ်မပြောမိ။

"မင်းကြည့်စမ်း Darling ငါနဲ့အနက်နဲ့ကတကယ်လိုက်တယ်မဟုတ်လား။ "

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ပတ်လှည့်ကာ ပြနေသော်လည်း ထယ်ယောင်းမှာဒေါသထွက်နေဟန်။

ခက်သား Darling ရယ်။

"ဂျွန်ဂျောင်ဂု!!! မင်းစောက်ချုိးတေပြင်စမ်း....အသုဘ?...ဟုတ်စ....အေး အဲ့အသုဘဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် မင်းအတွက်ပဲဖြစ်မှာ "

အော် Darling ရယ် တကယ်လည်းငါ့အတွက်ပဲကို ။

ဒါမဲ့လေ မင်းနှုတ်ခမ်းကထွက်လာတော့ ငါ ငါခံနိုင်ရည်မရှိပြန်ဘူး။ နာကျင်စေချင်တဲ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ပြောဆိုလိုက်တာဆိုရင် ဒီလူက မင်းနဲ့ပတ်သက်ရင်ကို သေးအမွှားစကားလံုးလေးကအစ အသဲကြွေမွနေအောင်ကို နာကျင်တယ်။

မင်းစကားတေနဲ့ နာကျင်စေလိုက် အပြုအမူတေဖြင့် နာကျင်စေလိုက် ကိုယ်ထိလက်ရောက်နာကျင်စေလိုက် ငါလည်း ရဲ့ရဲ့သာကျန်တော့တယ် Darlingရဲ့။

"ငါသေရင်မင်းငိုမှာလား ဟင်!"

"မင်းသေတာနဲ့ တစ်ခါတည်းClub ထောင်ပြီး Party ပေးပစ်မှာ!"

"အားပါးပါးးး မင်းရက်စက်တယ် Darling ရာ"

အမှန်တကယ်ဝမ်းနည်းသြားသော်လည်း ဝေ့တက်နေတဲ့ မျက်ရည်စကိုလျစ်လျူရှုပြီး ရယ်မောကာ Darlingအပေါ်တုန့်ပြန်ခဲ့မိသည်။

စကားလံုးတိုင်း နှလုံးသားကို ဓားတစ်ချောင်းလို စူးစိုက်ဝင်သလို စူးအောင့်ပြီးနာကျင်ပါရဲ့။

ကင်မ်ထယ်ယောင်း နဲ့ နာကျင်မှု ဒွန့်တွဲပြီး

ဒီလူသားဘဝထဲဝင်ရောက်လာခဲ့တာ

နာကျင်မှုတို့ကား နုနယ်လွန်းတဲ့နှလုံးနယ်မြေကိုတိုက်စားရင်း အခုဆိုရင်ဖြင့်

ဂျွန်ဂျောင်ဂု နဲ့ အချစ်ရူး

နာမည်ဟာ ဒွန့်တွဲလျက်ရှိနေပြီ

**********

*Zawgyi*

မ်က္ဝန္းေတသည္သာ ဖြင့္မရေအာင္ေလးလံေနခဲ့တာ။ Darling ေပးတဲ့နာက်င္မႈေတကိုေတာ့ စပ္ဖ်င္းဖ်င္းႏွင့္ သိသာစြာခံစားမိလ်က္သား။

ျပင္းထန္တဲ့အသားခ်င္းရိုက္ခတ္သံ က်ယ္ေလာင္ေနတဲ့ အသက္ရႉသံ တျဖည္းျဖည္းတိတ္ဆိတ္ျခင္းဘက္ေရာက္ရွိလာကာ Darling ၿပီးေျမာက္ျခင္းကိုေရာက္ၿပီထင္ပါရဲ႕။

ခါးထက္ဖက္တြယ္လာေလတဲ့ လက္တစ္စုံႏွင့္ သူ႕ေဘးဝင္လွဲလိုက္ေသာ Darling ေၾကာင့္ သူကောင်းကောင်းအိပ်စက်ဖို့စိတ်ဆံုးဖြတ်လိုက်မိသည်။ ဒီပံုစံအတိုင်းဆို မနက္ခင္းကိုက္ခဲမႈေတနဲ႕အတူ ခ်စ္ရသူကပါေဘးမွာရွိေနမည္။အခ်ိန္အားျဖင့္ခန့္မွန္းေခ် 2:00 Pm နီးပါးရွိေနၿပီျဖစ္တာေၾကာင့္ Darling အျပင္ျပန္ထြက္မည္မဟုတ္ေတာ့။

ငါအိပ္လို႔ရၿပီမဟုတ္လား.....နာက်င္ရရင္ေတာင္ မင္းမ်က္ႏွာေလးကိုၾကည့္ၿပီးနိုးထရရင္ နာက်ဥ္းစရာေတကိုအ႐ူးတစ္ေယာက္လိုေမ့ေပ်ာက္နိုင္တာမို႔ ငါ့အနားမွာရွိေနေပးပါ။

Darling ရင္ခြင္ထဲတိုးဝင္အိပ္စက္ခ်င္ေသာ္ျငား နဲနဲေလးလႈပ္ရင္ကိုမ်က္ရည္ေဝ့တက္သည္ထိနာက်င္လာေသာ ကိုယ္ခႏၶာေၾကာင့္ ဒီအတိုင္းေလးသာ အိမ်မက်ကမ္ဘာထဲဝင်ရတော့မည္။

Darling ဖက်ထားတာနဲ့တင်လံုလောက်ပါပြီ။

ေစာင္ထူထူထဲေမွးခနဲ႕ အိပ္ေပ်ာ္သြားခိုက္ ျမည္တီးလာတဲ့ဖုန္းသံဟာက်ယ္ေလာင္လြန္းစြာ။ အိပ္ေနရာမွထသြားေသာ Darling ဖုန္းေျပာသံကို အသာနားစြန့္ေနမိပါရဲ႕။

"ဂ်ီမင္......"

".................."

"ဘယ္လို"

".................."

"ငါလာခဲ့မယ္!"

"................."

"က်စ္! သူကအေရးမႀကီးဘူး.....ေဒစီအနားကသာမင္းတစ္ဖဝါးမွမခြာနဲ႕!!"

ထယ္ေယာင္း၏က်ယ္ေလာင္လြန္းတဲ့အသံေၾကာင့္ အားယူကာ ေခါင္းအုန္းတို႔ကိုမွီရင္းထထိုင္လိုက္မိသည္။

"အ့......ကြၽတ္.!"

Darling သူ႕ကိုတစ္ခ်က္မွ်ၾကည့္ၿပီး ကိုယ္ေပၚကေခြၽးစက္တစ္ခ်ိဳ႕ကို တပတ္ျဖင့္သုတ္ၿပီး ျပန့္က်ဲေနတဲ့အဝတ္ကိုေကာက္ဝတ္ဖို႔ျပင္ေနသည္ေၾကာင့္ ထြက္သြားဦးမည္ထင္ပါရဲ႕။

"ဘယ္ ဘယ္သြားမလို႔လဲ.......မသြားလို႔မရဘူးလား ဟင္ "

ေက်းဇူးျပဳၿပီး ငါ့နားမွာေနေပးလို႔မရဘူးလား

ႏြမ္းလ်ေနေသာမ်က္ႏွာေလးက မ်က္ရည္ေဝ့သီကာ ေတာင္းဆိုၾကည့္မိသည္။သို႔ေသာ္ Darling ဟာဂ႐ုမစိုက္ သူ႕အလုပ္သူသာဆက္လုပ္၍ ေနသည္။

ငါစကားကို တစ္ခါေလာက္အေလးထားေပးရင္ ငါေပ်ာ္မိမယ္ထင္တယ္ Darling။

"ဟက္!....ထနိုင္ေသးတာပဲ!"

"Darling!!!....."

"ေတာ္ပါ!! မင္းနဲ႕ၿပိဳင္ေျပာဖို႔ငါမအားဘူး!"

"မသြားပါနဲ႕!!! မသွားလိုက္ပါနဲ့ ဟင့္ ! Darling!!!!!ျပန္လာခဲ့!......"

ခပ္႐ြဲ႕႐ြဲ႕အၿပဳံးတစ္ခ်က္သာၿပဳံးျပၿပီး ငိုယိုေတာင္းပန္ေနမိသူကို ေက်ာခိုင္းထြက္သြားခဲ့ျပန္ၿပီ။ ထပ္ၿပီး ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ နာက်င္ေအာင္လုပ္ၿပီး သူမစီထြက္သြားျပန္ၿပီ။

မင္းစီကသူမဂ႐ုစိုက္ခံရတာေတရဲ႕ တစ္ဝက္ေလာက္ငါရရင္ကိုေက်နပ္မိမွာ။ သူမပဲ ေဝသနာခံစားတက္သည္လား။ သူမပဲ အားငယ္တက္သည္လား။ သူမပဲ နာက်င္တက္သည္လား။ ဂြၽန္ကေရာ ဂြၽန္က နာက်င္မႈေဝသနာမခံစားသည့္ ေကာ္ပတ္႐ုပ္မွမဟုတ္ေလဘဲ။

ပုခံုး လည္တိုင္ လက္ဖမိုး ဗိုက္သား ခြေသလံုး မက်န္ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလံုးသွေးစို့နေတဲ့ကိုက်ရာတေက လူကိုေလွာင္ေနသေရာင္။ စပ္ဖ်င္းဖ်င္းႏွင့္ တစိမ့္စိမ့္ယိုက်ေနတဲ့ အနီေရာင္အရည္ပ်စ္ပ်စ္တို႔က ေသြးသားႏွည္းႏွောထားတဲ့အျဖဴေရာင္အိပ္ရာခင္းထက္ အကြက္လိုက္စိမ့္ဝင္ေနေလရဲ႕။

ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴေပးခဲ့တုန္းကလဲ လိုလိုလားလားယူၿပီး Darling ဟာထြက္သြားခဲ့တယ္။ မေပးေတာ့လဲ Darling ဟာအတင္းအၾကပ္ရယူၿပီး

ထားသြားျပန္တယ္။ နှစ်ကြိမ်နှစ်ခါလံုး ဘာလို႔ငါကပဲ မ်က္ရည္ေတနဲ႕ အိပ္ရာထက္က်န္ရွိေနရျပန္တာလဲ။ နှစ်ကြိမ်နှစ်ခါလံုး ထားသြားရတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ သူမ ျဖစ္ေနရတာလဲ။

အခြင့္ရွိေသးရင္ ငါလည္းမင္းကိုထားသြားပါရေစ။ ထပ္ၿပီးမငိုခ်င္ေတာ့ဘူး ထပ်ပြီးမနာကျင်ချင္တော့ဘူး ငါပင္ပန္းေနၿပီ အမ်ားႀကီးပင္ပန္းေနၿပီ။

////////////////////////////////

1:36 AM

အခန္းနံပါတ္ 030 မွလူနာ သတိလည္လာၿပီျဖစ္တာေၾကာင့္ ခြဲစိတ္ဆရာဝန္တခ်ိဳ႕စစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနျခင္းမွာ မ်က္ႏွာမ်ားလန္းဆန္းမေနခဲ့။

ထိုထဲတြင္ ေဒါက္တာ လီအီေဆာင္းအပါအဝင္ျဖစ္သည္။

"မင္းလူနာက စက္ကရိယာအားကိုးနဲ႕ ႏွလုံးခုန္ၿပီးအသက္ရွင္ေနတာေပါ့......"

"ေအးေပါ့ကြာ.....ဒါမဲ့ ႏွလုံးမွာ ဇကာေပါက္ေတမ်ားေတာ့ အရမ္းစိုးရိမ္ရတယ္...အခ်ိန္တလေတာင္ဆြဲထားနိုင္ပါ့မလားမသိဘူး......အမြန်ဆံုးအစားထိုးကုသပေးချင်တယ်..ဟူး...."

"သနားစရာပဲ......နှလုံးအမြန်ရပါစေလို့ဆုတောင်းပေးရံုပေါ့!"

ဆေးရံုမှာ Night out ပါဆင္းေနရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူကို လာေစာင္းေပးေနတဲ့ မင္ဟိုဂီတစ္ေယာက္ကို အီေဆာင္းသူခြဲစိတ္ေပးရတဲ့လူနာအေၾကာင္းေျပာျပေနေလရဲ႕။ နှစ်ယောက်လံုးစိတ်မကောင်းဖြစ်ပေးကြရံုမှအပ အလႉရွင္ေတြ႕ဖို႔သာဆုေတာင္းေပးနိုင္သည္။

"ေအာ္!....ဟိုဂီရား..."

"အြန္း!"

"အဲ့လူနာက DS က CEO ေဒစီယာတဲ့ မင္းနဲ႕သိေလာက္လား?"

"ေဒစီယာ......"

"အင္း"

"သိတာေပါ့ ကင္မ္ထယ္ေယာင္းနဲ႕ေစ့စပ္ထားတဲ့ သတို႔သမီးေလာင္း"

ကင္မ္ထယ္ေယာင္းသာ ဒေစီယာနဲ့လက်ထက်လိုက္ရင် ဂြၽန္ငယ္ဟာ မင္ဟိုဂီဆိုတဲ့ ဒီလူသားရဲ႕အပိုင္အလိုလိုျဖစ္ၿပီးသား ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႕ လတ္တေလာေရွာင္ေပးေနခဲ့တာ။

မျဖစ္ဘူး! ေဒစီယာတစ္ခုခုျဖစ္လိုက္လို႔မရဘူး ဂြၽန္ငယ့္အနားက ကင္မ္ထယ္ေယာင္းကိုပထုတ္ဖို႔ ေဒစီယာ ရွိေနမွျဖစ္မွာ။

ဒီကိစၥထဲ သူဝင္ပါမွျဖစ္ေတာ့မည္။

ဂြၽန္ငယ္ကိုရဖို႔ ဂြၽန္ငယ့္ကိုထိခိုက္ေစတာမွလြဲရင္ မင္ဟိုဂီကဘာမဆိုလုပ္ရလိမ့္မယ္

/////////////////////////////

"ဂ်ီမင္......"

"ငါရွိတယ္.....စကားအမ်ားႀကီးမေျပာပါနဲ႕ကြာ ခဏေနကင္မ္ထယ္လာေတာ့မွာ ခဏပဲေစာင့္ေနာ္"

ေအာက္စီဂ်င္ပိုက္ႏွင့္အသက္လုရႉေနရေသာ သူမကုတင္ေဘး နှလံုးစက်ကြီးမှာလည်း တစ္တီတီျဖင့္။

ျဖဴေလ်ာ္ေလ်ာ္ႏႈတ္ခမ္းထက္ သဲ့သဲ့ေလးၿပဳံးျပလာတဲ့ သူမမ်က္ႏွာဟာ ႏြမ္းလ်ေနသလို မ်က္ဝန္းေတမွာလည္းဝမ္းနည္းဖြယ္ေကာင္းေအာင္ လြမ္းဆြတ္မႈတို႔ကပ္ၿငိေနလ်က္။

"ေနရတာသက္သာရဲ႕လား ....."

"ဟင့္အင္း.....ေအာင့္တယ္ ႏွလုံးကေအာင့္သက္သက္နဲ႕ တစ္ခ်က္ခုန္တိုင္းနာတယ္ "

"ေဒစီ!!......"

ဘယ္ခ်ိန္ကေရာက္ေနမွန္းမသိတဲ့ တံခါးဝမွထယ္ေယာင္းအသံေၾကာင့္ ႏွလုံးအားနည္းသူ ေဒစီယာမွာလန့္သြားရရွာသည္။

"ကို......ကို......"

"စိတ္ေအးေအးထားေဒစီ......ကိုယ္ရွိတယ္ မင္းနားမွာကိုယ္ရွိတယ္"

သာမာန္ထက္ႏူးညံ့ေနေသာ ထယ္ေယာင္းအသံသည္ေဒစီငိုဖို႔သည္စြမ္းေဆာင္နိုင္သည္။

မ်က္ရည္တို႔လိမ့္စီးက်ေနတဲ့ ပါးျပင္ေလးကို လက္ျဖင့္အသာသုတ္ရင္းေခ်ာ့ျမဴရျပန္သည့္သူက ကင္မ္ထယ္ေယာင္းပင္။

"ေဟာ မငိုေလကြာ......ဘယ္နားနာလို႔လဲဟင္.. ကိုယ်မင်းကိုအမြန်ဆံုးခွဲစိတ်ပေးနိုင်အောင်လုပ်ပါ့မယ် မငိုလိုက္ပါနဲ႕ကြာ"

ေခါင္းေလးကိုအသာပုတ္ကာ ဆိုေနတဲ့ ထယ္ေယာင္းအပါအဝင္ ေဘးကဂ်ီမင္ပါ မ်က္ရည္ဝိုင္းလို႔ေနသည္။

မၾကာလိုက္ပါ ေဒစီယာတစ္ေယာက္ေဆးရွိန္ျဖင့္အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့ေလၿပီ။ ထယ္ေယာင္းသည္ေတာ့ ေဆးပိုက္ခ်ိတ္ထားရသည့္ အားနည္းေနေသာလက္သြယ္သြယ္ေလးကို ကိုင္ကာ မွိုင္လို႔ေနသည္။

"ထယ္ေယာင္း"

"ဟင္....."

"ေဒစီရဲ႕ႏွလုံးက ထင်ထားတာထက်လှုပ်ရှားမှုအားနည်းလွန်းတယ္တဲ့ တစ္လဆိုတဲ့အခ်ိန္အတြင္းအသက္အာမ မခံနိုင္ဘူး !မင္းနားေထာင္ေနလားထယ္ေယာင္း......."

ကိုင္ထားသည့္လက္ပါးကပ္ကာ အိပ္ေမာက်ေနသည့္ ျဖဴဖတ္ျဖဴေလ်ာမ်က္ႏွာကိုသာ ဆေွးမြည့်စွာကြည့်နေသည်ကြောင့်မေးလိုက်မိသည်လေ။

ထိုအခါ ေခါင္းၿငိမ့္လာတဲ့ ကင္မ္ထယ္ေယာင္းက ငိုခ်င္သည္ရက္အံ့ႀကိတ္ထားေသာအသံျဖင့္ဆိုလာသည္ကား

"ဆက္ေျပာ....."တဲ့ေလ။

"အခုေတာင္ ႏွလုံးခုန္ဖို႔ စက္ကရိယာနဲ႕ အသက်ကယ်ဆေးသံုးထားရတာတဲ့ ႏွလုံးအလႉရွင္ရွာေဖြေနတဲ့အေတာအတြင္း ဒေစီနှလံုးဖောက်ရင်သေအောင်နာကျင်လိမ့်မယ်ဆိုပဲ.....တစ္ရက္ကိုခန့္မွန္းေျခႏွစ္ႀကိမ္ေတာ့ ႏွလုံးေဖာက္ျပန္တက္သည္တဲ့......အခန့္မသင့္ရင္ ဟင့္ ဟင့္ အသက္ပါ ပါသြားလိမ့္မယ္တဲ့!!"

ဂျီမင်စကားအဆံုး ထယ္ေယာင္းဟာအသံတိတ္ငိုေႂကြးကာ မ်က္ရည္ေပါက္တို႔က ဆုတ္ကိုင္ထားတဲ့ လက္သြယ္သြယ္ေလးထံ။

ဘာလို့္မင္းမွလဲေဒစီ မေကာင္းတဲ့ငါ့ကိုမွျဖစ္ရမဲ့ဟာ ဘာလို႔မင္းကိုမွလဲ။ တစ္ပတ္ေလာက္သည္းခံေပးေနာ္ တစ္ပတ္ေလာက္ပဲ မင္းကိုအေကာင္းအတိုင္းကုသေပးမွာ။ မင္းဘက္ကတစ္ပတ္အတြင္းဘာမွမျဖစ္ေပးလိုက္ပါနဲ႕။

မိဘျဖစ္သူေတကလဲ လာမၾကည့္သလို ေမာင္ျဖစ္သူကလည္း ႏွလုံးေပးဖို႔ကိုတြန့္ဆုတ္ေနသည္။ ခင္ပြန္းေလာင္းျဖစ္သူ သူကပါ မင္းရဲ႕ေမာင္နဲ႕ အိပ္ခဲ့တာသိရင္ ကိုယ့္ကိုစိတ္ဆိုးမည္လား။ ကိုယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ေဒစီရယ္။ေတာင္းပန္ပါတယ္။