မဟာတစ္ေယာက္အတန္းေနာက္က်မည္စိုးသျဖင့္ေရးႀကီးသုတ္ပ်ာႏွင့္ ေက်ာင္းဝင္းထဲေျပးမတတ္လာခဲ့သည္။ဘာရယ္ေတာ့မဟုတ္ဒီေန႔ေက်ာင္းစတက္တဲ့ေန႔ဆိုေတာ့ေရွ႕ဆုံးထိုင္ခုံမရမွာစိုးသည့္အတြက္ရယ္ေၾကာင့္ပါ။ဟိုးငယ္ငယ္မူလတန္းအ႐ြယ္ကတည္းကပါလာတဲ့အက်င့္ကအခုတကၠသိုလ္ေရာက္လာသည့္တိုင္ေအာင္ေဖ်ာက္ပစ္၍မရေသး။

ဒါေတာင္ ျပည့္ျပည့္နဲ႔ျမတ္ကိုေရွ႕ေျပးအျဖစ္လႊတ္လိုက္ၿပီးသားပါ။H1(first year honours) ပင္ေရာက္ေနၿပီျဖစ္ေသာ္လည္းစာႀကိဳးစားတဲ့ မဟာ အတြက္ေတာ့ေရွ႕ဆုံးေနရာမွာခုံရဖို႔ကအေရးႀကီးသည္။ထို႔ေၾကာင့္ဟိုႏွစ္ေကာင္ကို "နင္တို႔အရင္သြားႏွင့္ ေရွ႕ဆုံးခုံရေအာင္ဦးထား" ဟူ၍ ႀကိဳလႊတ္ထားျခင္းပင္။

မဟာလက္ထဲမွာဗလာစာအုပ္တစ္အုပ္ႏွင့္ဖုန္းတစ္လုံးပါသည္။ေဘးလြယ္အိတ္ကိုလြယ္ထားေသာ္လည္းလြယ္အိတ္ကမိတ္ကပ္ဘူး၊ႏႈတ္ခမ္းနီ၊ပိုက္ဆံအိတ္သာဆန္႔သည့္အတြက္စာအုပ္တစ္အုပ္ႏွင့္ဖုန္းကိုေတာ့လက္ကကိုင္ခဲ့ရသည္။

မဟာတစ္ေယာက္တိုင္ေျခာက္လုံးကေလွကားထစ္ေတြေပၚအျမန္ေျပးတက္လိုက္သည္။Main Building ေရွ႕မွာ Selfile ဆြဲခ်င္ေသာ္လည္းဟိုႏွစ္ေယာက္ကိုစိတ္မခ်သျဖင့္အျမန္ေျပးဝင္လိုက္သည္။မဟာကလည္းကိုယ့္အေတြးႏွင့္ကိုယ္ Main Building ထဲအဝင္-

"ဘုတ္ "

"ဟာ "

ေထာင့္နားကေနကပ္ၿပီးဝင္သြားေသာမဟာႏွင့္ေထာင့္နားကေနထြက္လာေသာလူတစ္ေယာက္ႏွင့္မဟာတိုက္မိသြားသည္။မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဟုဆိုလွ်င္ပိုမွန္မည္။တိုက္မိသြားတယ္ဆိုေပမဲ့သူ႔ရဲ႕ပစၥည္းကေတာ့တစ္ခုမွက်သြားသည္မဟုတ္ဘဲကိုယ့္ရဲ႕ဖုန္းေလးနဲ႔စာအုပ္ေလးသာက်သြားရသည္။

"လမ္းကိုၾကည့္လာမွေပါ့မိန္းကေလး"

ဘာ။သူပဲဟိုဖက္လွည့္ၿပီးထြက္လာၿပီးေတာ့မ်ားငါ့ကိုၾကည့္လာမွေပါ့တဲ့လား။မဟာစိတ္တိုတိုႏွင့္က်သြားေသာဖုန္းႏွင့္စာအုပ္ကိုေကာက္မည္ႀကံတုန္းထိုမိန္းကေလး၏မ်က္ႏွာကိုဆတ္ခနဲေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္။

မဟာ႐ုတ္တရက္ေငးမိသြားရသည္မွာအမွန္ပင္။ေခ်ာလိုက္တာ။ဘာမွအျပစ္ေျပာစရာမရွိေအာင္ကိုလွရက္လြန္းသည့္မိန္းကေလး။အရပ္ကလည္းအနည္းဆုံး ၅ ေပ ၇ ေလာက္ရွိမည္ထင္သည္။မဟာအရပ္ကေတာ့ ၅ ေပ ၂ မို႔သူ႔ထက္အေတာ္ပုေနတာကအေတာ္ဆိုးသည္။ သို႔ေသာ္မ်က္ႏွာကေတာ့ေသြးေအးေအးႏွင့္ခံစားခ်က္မဲ့သေယာင္။

မဟာသူ႔ကိုၾကည့္ၿပီးနည္းနည္းရွိန္းတိမ္းတိမ္းျဖစ္သြားသည္။ေျပာမည့္စကားသံတို႔ကလည္ေခ်ာင္းဝမွာတစ္ဆို႔ေနသည္။

သူကေတာ့ေျပာပါဆိုသည့္ဟန္ျဖင့္လက္ကိုပိုက္လ်က္မဟာ့ကိုၾကည့္ေနသည္။ပါးစပ္ကလည္းပီေကဝါးေနဟန္တူပါရဲ႕။တၿမဳံ႕ၿမဳံ႕နဲ႔။မဟာစိတ္ကိုတင္းလိုက္ၿပီး။

"ရွင္ကမွားတာေလ.....ဒီကကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေလွ်ာက္ေနတာ

ရွင္ ...ရွင္ကသာငါ့ကိုဝင္တိုက္သာ"

"ေၾသာ္"

မ်က္ခုံးတဖက္ကပင့္သက္သြားသည္။ဘာပုံစံလဲဟ။မဟာေျပာေနတဲ့စကားကိုေလွာင္ေနသလိုခံစားရသည္။အညိဳေရာင္ဆံႏြယ္ေခြေခြေလးေတြကသူမမ်က္ႏွာ၏အလွတရားတို႔ကိုပိုမိုေဖာ္ျပေပးေနသေယာင္။သို႔ေသာ္လူပုံစံကေတာ့မာနခဲ။

"မင္းနာမည္ဘယ္လိုေခၚလဲ"

What!!!!Ah ha နာမည္ေမးတဲ့မ်က္ႏွာေပးတဲ့။မဟာပါးစပ္ကေနေလတစ္ခ်က္မႈတ္လိုက္ၿပီးမခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္ကာအႏွီမိန္းမလွကိုမခ်ိတင္ကင္ၿပဳံးၿပီးျပန္ၾကည့္သည္။

"ေဆာရီးပဲေတြ႕သမွ်လူကိုနာမည္ေျပာတတ္တဲ့အထဲမဟာဆိုတဲ့မိန္းမမပါဘူး"

"မဟာ"

"အဲေလ .....ေယာင္လို႔ မဟုတ္ဘူး၊မဟာမဟုတ္ဘူး"

ေသလိုက္စမ္းမဟာေမတၱာ။ ဒီမိန္းမေရွ႕မွာအျပတ္အသပ္ေခ်မယ္လို႔ႀကံထားကာမွလႊတ္ခနဲထြက္လာေသာဒီပါးစပ္ကိုသာပိတ္႐ိုက္လိုက္ခ်င္သည္။အႏွီမိန္းမကေတာ့မၿပဳံးခ်င္ၿပဳံးခ်င္နဲ႔မဲ့ၿပဳံးေလးတစ္ခ်က္ၿပဳံး ပါးစပ္ကတလႈပ္လႈပ္ျပန္ျဖစ္သြားသည္။

မဟာရွက္ရွက္ႏွင့္က်သြားေသာဖုန္းႏွင့္စာအုပ္ကိုဆတ္ကနဲေကာက္ယူၿပီးေဒါက္ကိုခြပ္ ခြပ္ ခြပ္ အသံျမည္ေအာင္ေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။ေက်ာက္ျပားေတြခင္းထားတာမို႔ေဒါက္ဖိနပ္ႏွင့္တခြပ္ခြပ္လုပ္ရသည္မွာေၾကာက္ေတာ့ေၾကာက္စရာပင္။မေတာ္၍မ်ားေခ်ာ္က်ခဲ့သည္ရွိေသာ္ မေတြးဝံ့စရာ။သို႔ေသာ္ထိုမိန္းမကိုပညာျပခ်င္သျဖင့္ထိန္းၿပီးလာခဲ့သည္။

အဟင္း.....ဟင္းဒီေလာက္ဆိုရင္ဒီမိန္းမငါ့ကိုလွည့္ၾကည့္ေနမွာပဲ။ေကာင္းတယ္ ၾကည့္ေန။မဟာကိုယ့္အေတြးနဲ႔ကိုယ္ၿပဳံးရင္းအႏွီမိန္းမလွကိုေခ်မိုးေတြ႐ြာလိုက္ရသျဖင့္ၾကည္ႏူးေနသည္။ အေနာက္ေပါက္ေလွကားထစ္နားေရာက္ေတာ့ထိုမိန္းမမၾကည့္ေနေလာက္ေတာ့ဘူးဟုထင္သျဖင့္အသာေလးလွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။

"အမေလး ဗုေဒၶါ"

မဟာကလွည့္အၾကည့္သူ႔ခႏၶာကိုယ္နဲ႔မဟာနဲ႔ကထိေတာ့မလိုပင္ျဖစ္သြားသည္။အမွန္ေတာ့လွည့္ၾကည့္ရင္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ျဖစ္သြားမွာေပမဲ့ကိုယ္ကပုေနေတာ့သူ႔ရင္ဘတ္ႏွင့္မ်က္ႏွာကထိေတာ့မတတ္။

"ရွင္ .....ရွင္ ဘယ္လိုလုပ္ ကြၽန္မေနာက္လိုက္လာရတာလဲ"

"ငါမင္းေနာက္မလိုက္ပါဘူး ....ငါ့လမ္းငါသြားေနတာ"

က်စ္။ေျဗာင္လိမ္ေျဗာင္စားနဲ႔မုန္းစရာေကာင္းလိုက္တာ။မလိုက္ပါဘူးပါဆိုတယ္ေနာက္ကထက္ၾကပ္မကြာ။မသိရင္ ေဘာ္ဒီဂတ္လိုလို။

သို႔ေသာ္ ရွိေစေတာ့ဟု ေတြးကာကိုယ့္ဘာသာပဲေလွ်ာက္လာလိုက္သည္။

တကတည္းဘယ္လိုဟာနဲ႔လာတိုးေနမွန္းမသိ။

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

မဟာအတန္းထဲဝင္ခါးနီးသူ႔ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့မရွိေတာ့ေပ။

ေအးဟုတ္သားပဲ၊ငါ့ေနာက္လိုက္လာတာမဟုတ္ဘူးပဲ။

ကိုယ့္ဘာသာရွက္ရွက္နဲ႔အတန္းထဲဝင္ခဲ့သည္။

ေဟာေတြ႕ပါၿပီ။အေရွ႕ဆုံးမွာထိုင္ေနေသာျပည့္ျပည့္ၿဖိဳးႏွင့္ျမတ္လင္းႏိုင္။မဟာသူတို႔ကိုျမင္ေတာ့ခက္သြက္သြက္ေလးေလွ်ာက္ၿပီးအတန္းထဲဝင္ထိုင္လိုက္သည္။

"ဟဲ့ ႏွစ္ေကာင္ ဘာေတြတြတ္ထိုးေနၾကသလဲလင္းပါအုံး"

"အမေလး ငါတို႔ကိုေတာ့ ေစာေစာသြားေလးဘာေလးနဲ႔သူ႔က်ေတာ့ၾကည့္ပါအုံး ပထမအခ်ိန္ေတာင္ကုန္ေတာ့မယ္၊ေတာ္ေသး English စာဆရာကမလာလို႔"

ျမတ္၏မ်က္ေစာင္းခုတ္ၿပီးစကားနာထိုးသံေၾကာင့္မဟာရယ္ခ်င္မိသြားသည္။ျပည့္ျပည့္ကေတာ့

"ဒီမိန္းမအေၾကာင္းလဲမသိတာက်လို႔ျမတ္ရယ္ေျပာေနေသးတယ္

အၿမဲအိပ္ရာကေနေနဖင္ထိုးမွထမယ္ ၊ ၿပီးရင္ေရခ်ိဳးတာက၁နာရီ မ်က္ႏွာသစ္တာနဲ႔အိမ္သာတက္တာက၁နာရီ ၿပီးရင္အိမ္ကေနမထြက္ရေသးဘူး ၇၃ လမ္းေပၚေရာက္ၿပီဆိုတာမ်ိဳးေလ"

မဟာ့ဂုဏ္သိကၡာပုဒ္ေတြကိုတစ္ခုၿပီးတစ္ခုေဖာ္ေနေသာျပည့္ျပည့္ကိုၾကည့္ၿပီးမဟာႏႈတ္ခမ္းစူလာသည္။

"နင္တို႔ေနာ္အေကာင္းမွတ္လို႔နားေထာင္ေနတာငါ့ကိုႏွစ္ေယာက္ေပါင္းၿပီးဝိုင္းဖဲ့ေနၾကတယ္ငါဒီမွာဘယ္လိုဒုကၡႀကဳံလာသလဲနင္တို႔မသိဘူး"

သနားကမားအသံေလးနဲ႔ေျပာလိုက္ေသာေၾကာင့္ျမတ္ႏွင့္ျပည့္ျပည့္တို႔က "ဘာေတြလိမ္႐ုပ္ဆင္အုံးမလဲမသိ"ဟူေသာပုံစံျဖင့္တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္လိုက္ၾကျပန္၏။

"ငါေလ သိလား....လမ္းမွာ..."

"ေတာ္ပါၿပီေအ .....ငါတို႔ကနင့္အေၾကာင္းဘာမွမေမးဘူးဟုတ္ၿပီလား၊လိမ္႐ုပ္ေတြတစ္ခုၿပီးတစ္ခုဆင္ၿပီးငါတို႔ကိုသူေနာက္က်ရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကိုေျဖရွင္းအုံးမယ္ေတာ္ၿပီ နားညီးတယ္"

မွတ္ကေရာ။ျပည့္ျပည့္ကေတာ့ေျပာၿပီးဟိုဖက္လွည့္သြားသည္။ဒီေတာ့ျမတ္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ျမတ္ကလည္းသူ႔စာအုပ္ကိုၾကည့္ေနသည္။

"ေအး...နင္တို႔ငါ့စကားကိုမယုံလဲေနၾကအခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ဗိုက္ဆာေနၿပီအိမ္ကပါမွမစားလာရေသးဘူး RC သြားရေအာင္" (RC-Recreation Centre)

"အေစာႀကီးရွိေသးတာကို ကန္တင္းပဲသြားရေအာင္"

"မစားခ်င္ပါဘူးအဲ့မွာ RC မွာပဲသြားစားမယ္"

"ေအး ၿပီးေရာ ၿပီးေရာ"

"Yayyyy!!!ဒါမွငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြကြ"

"ဖားျပန္ၿပီ ဖားမ"

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

RC ေရာက္ေတာ့ စိမ္းလဲ့လဲ့ကေနေၾကးအိုး၃ပြဲမွာလိုက္ၾကသည္။သြားမွာတာကမဟာမို႔မဟာအႀကိဳက္မွာခဲ့ျခင္းပင္။မဟာတို႔ကစိမ္းလဲ့လဲ့ဆိုင္ေရွ႕ကဝိုင္းေတြထိုင္လိုက္ၾကသည္။မသိမ္းရေသးေသာစားလက္က်န္မ်ားရွိေနသျဖင့္ကေလးမေလးကိုေခၚမည္ျပဳစဥ္ အေနာက္ကေနမဟာ့ဆံႏြယ္ေလးကိုလွမ္းၿပီးနမ္းရႈိက္လိုက္တာကိုခံစားလိုက္ရသည္။မဟာကေတာ့အေနာက္ကေနနမ္းရႈံ႕လိုက္ျခင္းခံလိုက္ရသည့္အတြက္မည္သူမည္ဝါနမ္းလိုက္သည္ဆိုတာကိုမျမင္ရေသးေပမဲ့ျမတ္ႏွင့္ျပည့္ျပည့္ကေတာ့ပါးစပ္အေဟာင္းသားႏွင့္ၾကည့္ေနၾကသည္။မဟာလည္းဘယ္သူလဲဟူသည့္သိခ်င္စိတ္ျဖင့္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ထိုအမ်ိဳးသမီး။

"ရွင္ .....ရွင္ဘာလို႔ကြၽန္မဆံပင္ကိုနမ္းတာလဲ"

ျမတ္ႏွင့္ျပည့္ျပည့္တို႔ကေတာ့ေၾကာင္ေနဆဲပင္။ၿပီးေတာ့လွပလြန္းသည့္ထိုအမ်ိဳးသမီးကိုျမင္သည့္အတြက္လည္းေငးၾကည့္ေနမိၾကသည္။လွလိုက္တာဆိုတာေျပာစရာမရွိ။ထိုအမ်ိဳးသမီးကမဟာ၏ေျပာသံကိုဂ႐ုမစိုက္သလိုလုပ္ကာမဟာ၏ဆံႏြယ္ေလးမ်ားကိုပင္ေဆာ့ကစားေနေသးသည္။

"မင္းကကိုယ့္အပိုင္ကိုခိုးယူလို႔မင္းကိုအျပစ္ေပးတာ"ဟုနားနားတိုတိုးေလးကပ္ကာမဟာတို႔ႏွင့္ေရွ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ခုံေတြလာထိုင္သည္။မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္ခ်က္ကေတာ့ကမ္းကုန္ပါေရာလား

"ကဲကေလးတို႔ မင္းတို႔နာမည္ေလးေတြတို႔ကိုမိတ္ဆက္ေပးအုံးေလ"

သူကေျခကလိမ္ခ်ိတ္ကာဟန္ပါပါေမးလိုက္သည္။ျမတ္ႏွင့္ျပည့္ျပည့္တို႔မ်က္ႏွာကမႈိရသလိုၿပဳံး႐ႊင္သြားသည္။ေၾသာ္...ဒီမိန္းမကိုေတြ႕ရတာကို ဘာလို႔သူတို႔ရည္းစားေတြ႕ရသလိုေပ်ာ္ေနၾကပါလိမ့္။ဘယ္ေလာက္ဘုကလန္႔မိန္းမမ်ိဳးမွန္းသိရင္

"ညီမေလးနာမည္က ျပည့္ျပည္ၿဖိဳးပါအစ္မ"

"ညီမေလးနာမည္ကျမတ္လင္းႏိုင္ပါအစ္မ"

မဟာ့အလွည့္ေရာက္ေတာ့မဟာကမသိသလိုလုပ္ေနသည္။ျမတ္ကတံေတာင္ႏွင့္လွမ္းတြတ္ေသာ္လည္းမသိခ်င္ေယာင္သာေဆာင္ေနသည္။

အဟင္းဟင္း ။မဟာရဲ႕အေခ်ကိုခံလိုက္စမ္း။

"တို႔ကိုရင္းရင္းႏွီးႏွီးနဲ႔ မ လို႔ပဲေခၚပါ...."

"ဟယ္"

ႏွစ္ေယာက္သားေပ်ာ္ေနလိုက္ၾကတာေျပာမေနႏွင့္။ဒီမိန္းမကိုဘာလို႔အဲ့ေလာက္သည္းသည္းလႈပ္ေနၾကတာလဲ။

"အင္း.....ကေလးတို႔နဲ႔မိတ္ျဖစ္ေဆြျဖစ္ဒီဝိုင္းကို မ ရွင္းပါရေစ၊ကေလးတို႔ႀကိဳက္တာမွာစားေနာ္ ၊ မွတပါး ဟို တစ္ေယာက္"

ဘာ။ငါ့ကိုေျပာတာေပါ့ေလ။ငါ့ကိုကလြဲလို႔က်န္တဲ့လူကိုရွင္းမယ္ဆိုတဲ့သေဘာေပါ့ေလ။မဟာစိတ္ေပါက္ေပါက္ႏွင့္ထိုမိန္းမကိုဘုၾကည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့မဟာ့ကိုစူးစူးရဲရဲျပန္စိုက္ၾကည့္ေနတာကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ။ထိုအၾကည့္ေတြမွာဆြဲငင္အားေတြပါေနသည္။မဟာေျပာမည့္စကားတို႔ကလည္ေခ်ာင္းဝတြင္ဆို႔ေနျပန္သည္။

" ဟဲ့ နင္တို႔ႏွစ္ေကာင္ ငတ္လွခ်ည္လား ငါ ထသြားမွာေနာ္ အဲ့ဒါဆိုရင္"

"နင္ကဘာျဖစ္ေနတာလဲမဟာေမတၱာဒီက မ ကိုလဲအားနာအုံးေလ သူကနင့္ကိုဘာလုပ္ေနလို႔လဲ "

"ေအးေလ ဟုတ္ပ"

ေၾသာ္ေတာ္ေတာ္ေကာင္းသည့္သူငယ္ခ်င္းေတြပါလား။

"ေၾသာ္ သူ႔နာမည္ကမဟာေမတၱာတဲ့လား၊နာမည္နဲ႔လူနဲ႔ေတာ့သိပ္မလိုက္သလိုပဲ၊ကေလးတို႔ကသေဘာထားႀကီးၿပီးသူကသေဘာထားမျပည့္ဝသလိုပဲ"

"ဘာ ရွင္ေနာ္ ေစာ္ကားတာေတြအေတာ္မ်ားေနၿပီ၊ဟဲ့ႏွစ္ေကာင္ငါထျပန္မွာေနာ္ မျပန္ရဲဘူးမထင္နဲ႔ RC နဲ႔ဌာနမ်ားနီးနီးေလးကို"

"နင္ျပန္ခ်င္ျပန္ငါတို႔ေတာ့မျပန္ဘူး မ နဲ႔စကားေျပာအုံးမယ္၊ မ ကသေဘာေကာင္း ႐ုပ္ေခ်ာ"

" အဟား....မ ကေတာ့ေျမာက္သြားၿပီကြာ ကေလးတို႔ကသိပ္ၿပီးစကားတတ္တာပဲ"

"ဟင္ တကယ္"

ႏွစ္ေယာက္လုံးၿပိဳင္တူေအာ္လိုက္ၾကသည္ကေဒါသထြက္စရာေကာင္းလွသည္။ထသြားျပန္လွ်င္လည္းမနက္ကဘာမွမစားရေသးတာမို႔ဗိုက္ကဆာေနျပန္သည္။အေစာႀကီးထြက္ခဲ့ေသာ္လည္း ၃၅လမ္းမွာတစ္ခါ၊၃၇မွာတစ္ခါ မီးပြိဳင့္ဆက္တိုက္မိလိုက္ေတာ့ေစာေစာမေရာက္ႏိုင္။

ေခ်ခ်င္ေသာ္လည္းေအာင့္သက္သက္နဲ႔ၿငိမ္ခံေနရသည္။

"ဒါနဲ႔ကေလးတို႔က ဘယ္ year ေတြလဲ"

"H1ပါမ"

"ဟယ္ စာေတာ္ၾကသားပဲ၊မ ဆိုရင္႐ိုး႐ိုးဘြဲ႕ပဲရတာ A hee ေျပာေနရင္းေတာင္ရွက္လာၿပီ"

"ညီမေလးတို႔လဲကံေကာင္းသြားလို႔ပါ မရယ္၊ ဒီအတိုင္းပါသြားတာ"

"ဘယ္ဟုတ္မလဲ စာႀကိဳးစားလို႔ေပါ့"

ျပည့္ျပည့္ႏွင့္ျမတ္တစ္ေယာက္တစ္လွည့္စီျဖစ္ပ်က္ေနပုံကိုၾကည့္ၿပီးၾကားထဲကေနေဒါသထြက္ေနသူကေတာ့မဟာရယ္ေလ။

မဟာသူတို႔သုံးေယာက္စကားေကာင္းေနတာကိုမျမင္ခ်င္သျဖင့္ Mokkata Hotpot ဆိုင္ဖက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ေဘးေလွကားကေနတက္လာေသာ Teacher ခင္သူဇာကိုေတြ႕လိုက္သျဖင့္လွစ္ခနဲေပ်ာ္သြားသည္။

Teacher ခင္သူဇာက Tutor ေပါက္စ Tutorial ေစာင့္ရတဲ့ Teacher ဆိုေတာ့မဟာလည္းေနရာမွထၿပီး Teacher ဆီသြားလိုက္သည္။မဟာ teacher ဆီသြားေနတုန္း ထိုအမ်ိဳးကလွည့္ၿပီး teacher ကိုလက္ျပလိုက္တာေတြ႕သျဖင့္ teacher ကလည္းျပန္ျပၿပီးေလွ်ာက္လာေနသည္။

ငင့္ဘာေတြလား။ Air coolar နားေရာက္ေတာ့ မဟာ့ကိုျမင္သြားသည္။

"ဟယ္သမီးတို႔ကအတန္းမရွိဘူးလား"

"Hee ဗိုက္ဆာလို႔ teacher ၊ teacher ကေရာဘယ္ကိုလာတာလဲ"

"Teacher သူငယ္ခ်င္းကိုလာေတြ႕တာေလ၊ဟိုးမွာ ျပည့္ျပည့္ၿဖိဳးတို႔နဲ႔ထိုင္ေနတဲ့တစ္ေယာက္ေလ"

Shit!!။အဲ့မိန္းမနဲ႔လြတ္ကိုမလြတ္နိင္ဘူး။မဟာလည္းေအာင့္သက္သက္နဲ႔ teacher နဲ႔လာခဲ့ရသည္။teacher က ထိုအမ်ိဳးသမီးကိုျမင္ေတာ့-

"ရႈိင္း___နင္ကလည္းေက်ာင္းပိတ္ရက္မွေတြ႕ရေအာင္လို႔ေျပာတာကို"

အဟက္။နာမည္ႀကီးကလည္းရႈိင္းဆိုပါလား။ေယာက္်ားနာမည္ႀကီး။

"ထိုင္ပါအုံးနင္ကလဲ"

"ဟာ teacher"

ျပည့္ျပည့္နဲ႔ျမတ္ဆိုတဲ့မိန္းမႏွစ္ေကာင္မ်ားteacher အနားလာမွသတိထားမိတဲ့အျဖစ္။မေျပာလိုက္ခ်င္ဘူး။

"ငါအခ်ိန္သိပ္မရဘူးေနာ္၊ဌာနမွာစာတမ္းဖတ္ပြဲလည္းရွိတယ္"

"အမယ္ေလးဆရာမေပါက္စရယ္ အေစာႀကီးရွိပါေသးတယ္၊ဒါနဲ႔ငါေမးစရာရွိေသးတယ္"

"အင္း___ေမးေလ"

"ဒီတစ္ေယာက္ကနင္တို႔ေမဂ်ာကလား"

မဟာ့ကိုေမးေငါ့ကာျပသျဖင့္မဟာမွာ႐ုတ္တရက္မို႔ေၾကာင္အမ္းသြားသည္။

"ဟုတ္တယ္ေလ ဘာလို႔"

"ဆုံးမစကားေလးေႁခြလိုက္ပါအုံး နည္းနည္းအပိုးမက်ိဳးဘူး"

"နင္ကလဲကေလးကို"

မဟာမွာႏႈတ္ခမ္းကိုက္မိလ်က္သားျဖစ္သြားသည္။အင္း!စိတ္ေလွ်ာ့စိတ္ေလွ်ာ့သူက teacher သူငယ္ခ်င္း။

ေၾကးအိုးသုံးပြဲေရာက္လာေတာ့မဟာတို႔တစ္ေယာက္တစ္ပြဲယူလိုက္ၾကသည္။ထိုအမ်ိဳးသမီးရွိေနျခင္းကိုမဟာသေဘာမက်။ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ထသြားလိုက္ခ်င္သည္။

သူတို႔ေတြတတြတ္တြတ္တြတ္ထိုးေနၾကေပမဲ့မဟာမွာမ်က္ေမွာင္ႀကီးၾကဳတ္ၿပီးသာေၾကးအိုးကိုငုံ႔ေသာက္ေနမိသည္။

ခဏၾကာေတာ့ Teacher ကအားလုံးကိုႏႈတ္ဆက္ၿပီးထသြားသည္။ျပည့္ျပည့္နဲ႔ျမတ္ကလည္း Toilet ဝင္ခ်င္သည္ဆိုၿပီးထြက္သြားၾကသည္။မဟာနဲ႔ထိုအမ်ိဳးသမီးႏွင့္သာက်န္ခဲ့သည္။အားလုံးထသြားေတာ့မဟာ့ကိုထိုအမ်ိဳးသမီးကစူးစူးရဲရဲၾကည့္သည္။

"မင္းကိုသေဘာက်တယ္ မဟာေမတၱာ"

"ဘာရယ္! ရွင္ကကြၽန္မကိုသေဘာက်တယ္ ! Ha ha ပဲရမယ္"

မဟာ့စကားေၾကာင့္သူကဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္ျပန္သည္။ၾကည့္!အဲ့ဒါေတြသေဘာမက်တာ။လူကိုေလွာင္သလိုနဲ႔။

"တို႔နာမည္က ဒီရႈိင္းနား ပါ မင္းသိထားသင့္တယ္ထင္လို႔၊ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ မင္းကိုသေဘာက်တဲ့လူရဲ႕နာမည္ကိုမင္းသိထားရမယ္ေလ၊ၿပီးေတာ့ မင္းကတစ္ခ်ိန္မွာငါနဲ႔တြဲရမဲ့လူဆိုေတာ့"

သူ႔စကားေတြကိုမဟာနားမလည္ျဖစ္လာသည္။မဟာ့မ်က္ႏွာကိုစူးစူးရဲရဲၾကည့္ေနေသာသူ႔အၾကည့္ေတြကိုနားမလည္။ၿပီးေတာ့သူဘာေတြေျပာေနမွန္းလဲမသိ။

"ရွင္ဘာေတြေျပာေနတာလဲ"

ထိုအမ်ိဳးသမီးကထိုင္ေနရာကေနထလာၿပီးမဟာ့အေနာက္မွာေနရာယူကာမဟာ့ပခုံးကိုလာကိုင္သျဖင့္ဆတ္ကနဲတုန္သြားသည္။ၿပီးေတာ့နားနားကိုကပ္ကာ-

"ဒီရႈိင္းနားဆိုတဲ့သူကလိုခ်င္တာရွိရင္မရရရေအာင္ယူတတ္တယ္၊အဲ့ဒါေၾကာင့္အခုတို႔မင္းကိုလိုခ်င္တယ္"

မဟာမွာေတာင့္ေတာင့္ႀကီးျဖစ္ၿပီးဘာမွျပန္မေျပာႏိုင္။ပိုင္စိုးပိုင္နင္းႏိုင္လွေသာအႏွီအမ်ိဳးသမီးကိုထု႐ိုက္ပစ္ခ်င္သည္။သို႔ေသာ္ေက်ာက္႐ုပ္ႀကီးလိုျဖစ္ေနတာကခက္သည္။

"ဒီေန႔ကစၿပီး မင္းကိုတို႔ပိုင္သြားၿပီ"

"ရွင္__႐ူးေနၿပီလား"

"တို႔လား ? မ႐ူးပါဘူး ကဲပါတို႔သြားမယ္ တို႔ေျပာတာေလးကိုေသခ်ာစဥ္းစားထား၊တို႔ကမျဖစ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္တတ္တယ္ေနာ္၊ေျပာရင္ေျပာတဲ့အတိုင္းလုပ္တတ္တယ္ bye bye"

မဟာ့နား႐ြက္ေလးကိုနမ္းသြားၿပီး ၁ေသာင္းတန္တစ္႐ြက္ကိုစားပြဲထိုးေကာင္မေလးကိုေခၚကာပိုက္ဆံေပးလိုက္သည္။သူထြက္သြားေတာ့မဟာ့ရင္ေတြတုန္ေနသည္။လူျမင္ကြင္းႀကီးမွာမိန္းမတစ္ေယာက္နမ္းတာခံလိုက္ရသျဖင့္ရွက္စိတ္ေတြေရာ၊ေဒါသထြက္တာေရာ ဘာေတြမွန္းမသိ။

ေသခ်ာတာတစ္ခုကတစ္ေလာကလုံးသူ႔လုပ္စာထိုင္စားေနရသလို မဟာ့ကိုပိုင္စိုးပိုင္နင္းလုပ္သြားေသာထိုမိန္းမလွကိုက်ိန္ဆဲေနမိသည္။လက္သီးကိုက်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ၿပီးႏႈတ္ခမ္းကိုကိုက္လိုက္မိသည္။

"မဟာေမတၱာကိုအထင္ေသးလြန္းသြားၿပီ ေဒၚဒီရႈိင္းနား"။