မဟာကအိပ္ပုတ္ႀကီးသူပီပီအိပ္ရာကႏိုးလာေတာ့နံနက္၈နာရီခြဲေနေလၿပီ။ေဘးနားမွာရႈိင္းမရွိေပ။

မဟာသက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်မိျပန္သည္။ဒီမိန္းမႏွင့္ပတ္သက္လာလွ်င္စိတ္ေတြလႈပ္ရွားၿပီးကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ control မလုပ္ႏိုင္တာကိုမုန္းမိသည္။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္လက္ခုပ္ဆိုတာကလည္းႏွစ္ဖက္တီးမွျမည္တာမို႔ရႈိင္းကိုအျပစ္မတင္မိေပ။

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္သာမုန္းမိေတာ့သည္။

ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့မဟာ့အျဖစ္ကမဆြတ္ခင္ကၫႊတ္ခ်င္သလိုႀကီးျဖစ္ေနခဲ့တာမဟုတ္လား။

အဲ့တာေၾကာင့္ရႈိင္းကအထင္ေသးခဲ့ေလသလားဟုလည္းေတြးၿပီးရင္ထဲမွာမေကာင္းျဖစ္မိေသးသည္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ဆိုတာမရွိရေအာင္မဟာေရွာင္ေနေတာ့မည္ဟုေတြးလိုက္မိသည္။ေစာင္ေလးကိုဖယ္ၿပီးေအာက္ထပ္ကိုဆင္းလာခဲ့သည္။

ေအာက္ထပ္ေရာက္ေတာ့ဆုေလးကိုငါး႐ိုးေတြႏႊာေပးေနေသာရႈိင္းကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။ရႈိင္းကမဟာ့ကိုျမင္ေတာ့မ်က္ခုံးတစ္ခ်က္ပင့္ၿပီး

"မင္းႏိုးၿပီလား___တို႔ကမင္းအိပ္ေရးပ်က္မွာမို႔မႏိုးေတာ့တာ"

"အင္း__ေမာနင္းဆုေလး"

"ဟုတ္မမ ေမာနင္း"

အက်ႌအျဖဴေရာင္ေလးႏွင့္နက္ခ္တိုင္အနက္ေရာင္ေလးစီးထားသည့္ဆုေလးပုံစံကကေလးေလးတစ္ေယာက္လိုျဖစ္ေနသည္။ဒါေၾကာင့္လည္းရႈိင္းကသူ႔ညီမကိုကေလးေလးလိုသေဘာထားတာကိုးဟုေတြးမိသည္။

ဆုေလးဝတ္ထားတာက Bright ရဲ႕ေက်ာင္းဝတ္စုံမို႔ ဆုေလးေက်ာင္းသြားေတာ့မယ္ဆိုတာမဟာသိလိုက္သည္။

"ဆုေလး canteen မွာမုန္႔စားရင္အသုပ္ေတြမစားနဲ႔ေနာ္ၾကားလား၊ဒီရာသီကသိပ္စိတ္ခ်ရတာမဟုတ္ဘူး"

"ဟုတ္ကဲ့ပါ"

"မင္းဘာစားခ်င္လဲ"

အင္း။ဒီရႈိင္းနားကိုတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္မုန္းမိတာကအဲ့ဒီလိုမသိသလိုမရင္းႏွီးသလိုလုပ္တဲ့အျပဳအမူေတြေၾကာင့္လည္းပါသည္။မဟာ့ကိုေမးေနေပမဲ့မ်က္ႏွာကမဟာ့ကိုမၾကည့္။ငါး႐ိုးႏႊင္ေပးလ်က္သာ။

မ်က္ႏွာေျပာင္အတိုက္ႏိုင္ဆုံးဆုကိုေပးရင္သူရမွာေသခ်ာသည္။

အာမဟုတ္တာပဲ။ငါကေရာသူ႔ဆီကဘာလို႔ဂ႐ုတစိုက္ေမးတာလိုခ်င္ရမွာလဲ။တကယ္တမ္းဆိုငါကဒီရႈိင္းနားကိုမုန္းေနရမွာ။ဟုတ္တယ္မုန္းေနရမွာ။

"ရတယ္ ကြၽန္မမဆာဘူး အိမ္ေရာက္မွပဲစားေတာ့မယ္"

"မဟုတ္တာမင္းစားရမွာေပါ့__ၿပီးေတာ့တို႔ကဆုေလးကိုေက်ာင္းလိုက္ပို႔ရအုံးမွာမင္းကိုေနာက္မွလိုက္ပို႔ႏိုင္မွာ"

"မမ ကလည္း အဲ့မမကိုအရင္ပို႔ေပးလိုက္ပါ၊ဆုက၉နာရီထိုးမွႀကီးကို သူဗိုက္ဆာေနမွာေပါ့"

"ရပါတယ္ဆုေလးရဲ႕"

သြားတက္ေလးေပၚေအာင္ၿပဳံးၿပီးေျပာေနတဲ့ဆုေလးေၾကာင့္မဟာပင္ၿပဳံးမိသြားသည္။ရႈိင္းကေတာ့ဆုေလးရဲ႕ေခါင္းေလးကိုတခ်က္ဖြလိုက္ၿပီးရယ္ေလသည္။

"ေတာ္ၿပီ မမ ဆု ဝၿပီ"

"ေအးေအး"

"Hrr!!! breakfast ေတာင္စားၿပီးၾကၿပီလား"

အေနာက္ကဝင္လာေသာအသံပိုင္ရွင္ေၾကာင့္မဟာ့လွည့္ၾကည့္လိုက္မိသည္။ဟိုတစ္ခါကေတြ႕ဖူးသည့္အင္မတန္လွတဲ့အမ်ိဳးသမီး ေနရပ္ဝန္း ဆိုသူ။မဟာ့ကိုအိမ္ျပန္လိုက္ပို႔ဖူးသူမို႔သူ႔မ်က္ႏွာကိုေသေသ ခ်ာခ်ာမွတ္မိေနသည္။သူကလည္းမဟာ့ကိုျမင္ေတာ့အံၾသသြားသည္။

သို႔ေသာ္ဘာမွေတာ့မေျပာ။ေနရပ္ဝန္းကဆုေလးဆီကိုသြားၿပီးဆုေလးရဲ႕ပါးေလးကို႐ႊတ္ကနဲနမ္းလိုက္သည္။

"ေမာနင္းကေလးေလး စိတ္ဆိုးေျပသြားၿပီလား"

"Hee 😁 မမကဆုကိုမသြားခိုင္းေတာ့ဘူးတဲ့"

"အာ့ေၾကာင့္ေပ်ာ္ေနတယ္ေပါ့ေလ"

"ဟုတ္တယ္ hee"

"ေပ်ာ္ရင္မမကိုအာဘြားေပး"

ပါးေလးကိုထိုးၿပီးေျပာေနပုံကိုမဟာေငးၾကည့္ေနမိသည္။ဆုေလးက႐ႊတ္ကနဲနမ္းလိုက္ေတာ့ေက်နပ္သြားသည့္မ်က္ႏွာေလးျဖင့္ေခါင္းေလးကိုဖြဖြေလးပုတ္သည္။

ဒီရႈိင္းနားနဲ႔ေနရပ္ဝန္းရဲ႕ပတ္သက္မႈကိုမသိေပမဲ့ထိုႏွစ္ေယာက္လုံးဟာျမင္သူေယာက္်ားတိုင္းေႂကြက်ေစႏိုင္ေလာက္သည့္မိန္းကေလးမ်ိဳးရယ္ပါ။မဟာသာေယာက္်ားေလးဆိုရင္သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုႀကိဳက္မိမွာအမွန္ပါ။

သို႔ေသာ္ဟိုတစ္ခါကႏွစ္ေယာက္သား kissing ဆြဲေနတာႀကီးေတြ႕ၿပီးၾကက္သီးေတြထလာရသည္။

"ေန ဒီေန႔ဘာလို႔ေနာက္က်တာလဲ"

"ေဆာရီး ရႈိင္း ေန အသိတစ္ေယာက္နဲ႔လမ္းမွာေတြ႕ေနလို႔ပါ"

"အသိ?"

မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ကာေျပာလိုက္သျဖင့္ေနရပ္ဝန္းရဲ႕မ်က္ႏွာကအနည္းငယ္ပ်က္သြားသည္။ရႈိင္းအေရွ႕ေရာက္ရင္မလိမ္တတ္တဲ့ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လည္းအျပစ္တင္ခ်င္မိသည္။လိမ္လိုက္လို႔ "တကယ္လား"ဟူ၍ရႈိင္းကေထာက္လိုက္ရင္အကုန္ေပၚကုန္သည္။

အဲ့ေလာက္ေတာင္ရႈိင္းရဲ႕ၾသဇာကေန႔အေပၚသက္ေရာက္ေနသည္။

"ဟို ေနနဲ႔သိပ္မခင္ပါဘူး မ်က္ မ်က္မွန္းတန္းမိ႐ုံပါ"

ေရွ႕ေနာက္မညီေသာစကားေတြကိုနားေထာင္ရင္းရႈိင္းရဲ႕မ်က္ႏွာကတင္းလာသည္ကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။ဘာေတြလဲဆိုတာနားမလည္တာကေတာ့မဟာရယ္ေလ။

"ဆုေလး .....အေပၚကိုခဏသြားအုံးခဏေနက်မွေခၚလိုက္မယ္"

"မမ___မမေနကိုဘာမွမလုပ္ပါနဲ႔ေနာ္"

"သြားပါ အေပၚကို"

ဆုေလးကလွည့္ၾကည့္လွည့္ၾကည့္နဲ႔ထသြားေတာ့ရႈိင္းကေျခကလိမ္ခ်ိတ္လိုက္သည္။ေၾကာက္႐ြံ႕ေနပုံရေသာေနရပ္ဝန္းကိုစူးစူးရဲရဲၾကည့္ေနသည္ကျပာက်ေတာ့မဲ့အတိုင္း။ေနရပ္ဝန္းကရႈိင္းေရွ႕မွာမတ္တပ္ရပ္လ်က္ေခါင္းေလးငုံ႔ထားသည္။

တကတည္းမဟာဆိုတာမရွိေတာ့သည့္အတိုင္း။မဟာလည္းသူတို႔အေၾကာင္းသိခ်င္၍ဘာမွမေျပာဘဲၿငိမ္ေနမိသည္။

"ဒီရႈိင္းနားကို ေနရပ္ဝန္းကဘယ္တုန္းကလိမ္လို႔ရဖူးလို႔လဲေျပာပါအုံး "

"မဟုတ္ဘူး ရႈိင္း ___ေနမလိမ္ပါဘူးတကယ္ပါ"

"ေတာ္ေတာ့ ေန __ငါ့ကိုဘာမွလာၿပီးေျဖရွင္းခ်က္ေတြေပးမေနနဲ႔ ေက်ာ္ေစာလား ဝဏၰလား ဘယ္တစ္ေယာက္လဲေသခ်ာေျပာ"

ေနလည္းမတတ္သာသည့္အဆုံးအညံ့ခံလိုက္ရသည္။မနက္တိုင္းေနတို႔အိမ္ေရွ႕မွာလာေစာင့္ေနတတ္သည့္ထိုႏွစ္ေယာက္ေၾကာင့္ရႈိင္းနဲ႔ျပသနာတက္ရတာလည္းအႀကိမ္ႀကိမ္ရယ္ပါ။

"ေက်ာ္ေစာပါ"

"မင္းအေရးေပးေနလို႔ျဖစ္တာပဲေန___မင္းသာျပတ္ျပတ္သားသားလုပ္ရင္အခုခ်ိန္ထိဘယ္သူမွလိုက္ရဲမွာမဟုတ္ဘူး၊ေနာက္တစ္ခါ အဲ့ႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္းမၾကားခ်င္ဘူးေန၊ေနာက္တစ္ခါၾကားရင္ မင္းအေလာင္းျဖစ္ျဖစ္ ၊အဲ့ႏွစ္ေကာင္အေလာင္းျဖစ္ျဖစ္ ႀကိဳက္ရာေ႐ြး"

"မဟုတ္ပါဘူး ရႈိင္းရယ္ ၊ေနလုံးဝအေရးေပးတာမဟုတ္ပါဘူး"

ရႈိင္းကထိုင္ေနရာထလိုက္ၿပီးေနရပ္ဝန္းအနားကပ္သြားလိုက္သည္။ထို႔ေနာက္ေနရပ္ဝန္းရဲ႕ခါးေသးေသးေလးကိုျပတ္ေတာ့မတတ္ဆြဲဖက္ၿပီးသူ႔ဖက္လွည့္လိုက္သည္။မဟာမွာဘာစကားမွမေျပာႏိုင္။မဟာ့ကိုရွိသည္ဟုမထင္ၾကေသာသူတို႔အမူအရာေတြကိုသာၾကည့္ေနမိသည္။တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဆြဲဖက္ထားျခင္းခံရေသာေၾကာင့္ေနရပ္ဝန္းရဲ႕မ်က္ႏွာေလးကရႈံ႕မဲ့ေနသည္။မဟာမွာေနရပ္ဝန္းကိုသနားသြားမိသည္။

"ေတာ္ ေတာ္ ေရဘူးေပါက္တာမလိုခ်င္ဘူး ၊ေရပါတာပဲလိုခ်င္တယ္ ေနာက္ေန႔ကစၿပီး ငါးမိနစ္ေနာက္က်ရင္ေတာင္ငါခြင့္မလႊတ္ဘူး၊ ေနရပ္ဝန္းကိုဒီရႈိင္းနားပိုင္တယ္ဆိုတာသူတို႔သိေအာင္ေျပာျပထား၊မဟုတ္ရင္ ငါမင္းကိုသတ္မိလိမ့္မယ္ေန....မင္းကေယာက္်ားယူလို႔မရဘူးဆိုတာလဲေျပာျပထားလိုက္ၾကားလား"

ေျပာၿပီးေနရပ္ဝန္းရဲ႕ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုဖိကိုက္သြားၿပီးအေပၚထပ္တက္သြားေလသည္။မဟာမွာသူတို႔ကိုေၾကာင္ၿပီးၾကည့္ေနမိသည္။ရႈိင္းထြက္သြားၿပီးမွေနရပ္ဝန္းကိုၾကည့္လိုက္မိသည္။မ်က္ရည္ေလးေတြဝဲၿပီးႏႈတ္ခမ္းမွာေသြးစတို႔ကစို႔ေနေလသည္။

မဟာမ်က္လုံးျပဴးသြားၿပီးစားပြဲခုံေပၚေပၚကတစ္သွ်ဴးကိုယူကာေနရပ္ဝန္းဆီထသြားလိုက္သည္။ရႈိင္းလုပ္သမွ်သည္းခံေနေသာေနရပ္ဝန္းကိုလည္းမဟာနားမလည္။ၿပီးေတာ့ မဟာ့ကိုသူ႔အပိုင္လို႔ေျပာၿပီးေနရပ္ဝန္းကိုလည္းသူ႔အပိုင္ဟုဆိုေနသာရႈိင္းကိုလည္းနားမလည္။

သို႔ေသာ္ေလာေလာဆယ္ေတာ့ရႈိင္းႏွိပ္စက္တာခံေနရတာကေနရပ္ဝန္းမို႔မဟာသူ႔အနားကပ္သြားလိုက္သည္။

"မမေန__"

မဟာ့အသံေၾကာင့္မ်က္ရည္ေလးေတြကိုသုတ္ၿပီးဟန္ေဆာင္ၿပီးၿပဳံးျပရွာသည္။

"သမီးဘာလဲ"

"မမေနႏႈတ္ခမ္းမွာေသြးေတြသုတ္လိုက္ပါအုံး"

"ရပါတယ္ "

"မဟုတ္တာ ေသြးစေတြရွိေနတယ္ မဟာသုတ္ေပးမယ္ေနာ္"

"ရတယ္သမီး ကိစၥမရွိဘူး"

မဟာအတင္းသုတ္ေပးလိုက္သည္။မဟာသူ႔ႏႈတ္ခမ္းကိုသုတ္ေပးရင္းသိလိုက္ရတာကနီေစြးေနေသာႏႈတ္ခမ္းေလးဟာဘာႏႈတ္ခမ္းနီမွမဆိုးထားဘူးဆိုတာပဲ။အနီးကပ္ေတြ႕ရမွပါးျပင္ေလးတြကဘာအဖူးအပိမ့္မွမရွိဘဲဝင္းမြတ္ေနတာေတြ႕ရသည္။

ဒီေလာက္လွတဲ့ေနရပ္ဝန္းကိုရႈိင္းဘာလို႔မ်ားႏွိပ္စက္ေနသလဲစဥ္းစား၍မရ။

"ဒါနဲ႔သမီးကဘာလို႔ဒီမွာေရာက္ေနတာလဲ"

မဟာေတြေဝသြားသည္။ခန္႔မွန္းရသေလာက္သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဆက္ဆံေရးကမ႐ိုးရွင္းတာမို႔ေျပာျပ၍မျဖစ္တာကိုသိလိုက္သည္။အတၱပါေသာနားလည္ေပးျခင္းေတြႏွင့္လားဆိုတာေတာ့မသိ။

"ရႈိင္းအလည္ေခၚလို႔ပါ"

"ေၾသာ္___"

"မမေနတစ္မ်ိဳးမထင္ပါနဲ႔ေနာ္ မဟာတို႔က႐ိုး႐ိုးသားသားခင္တာပါ"

မုသားတစ္ခ်ိဳ႕သုံးလိုက္မိသည္။ခင္တယ္ဆိုတာေတာ့ဟုတ္ပါသည္။သို႔ေသာ္႐ိုး႐ိုးသားသားမွမဟုတ္ၾကဘဲကိုး။

မဟာကအခုခ်ိန္ထိကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ Straight တစ္ေယာက္ဟုသတ္မွတ္ထားေလေတာ့သူတို႔အခ်င္းခ်င္းကိစၥေတြကိုသိပ္ၿပီးနားမလည္။ရႈိင္းကအတင္း rape ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့တာကလြဲလို႔ မဟာကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လုံးဝ straight ဟုသာသတ္မွတ္သည္။

ညအခ်ိန္မွာေဖာက္ျပားတတ္တာလူတို႔၏သဘာဝမို႔ထိုအရာတစ္ခုတည္းအတြက္နဲ႔ေတာ့ကိုယ့္ရဲ႕ straight တံတိုင္းႀကီးအၿပိဳမခံႏိုင္။

ၿပီးေတာ့အဲ့ဒီလိုခ်စ္တာကိုမဟာမယုံၾကည္ဘူမဟုတ္လား။ဒါေပမဲ့သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကတြဲေနတာဟုမဟာထင္သည္။

ဒီလိုဆိုမမေနအေပၚမွာရႈိင္းကသစၥာေဖာက္ေနတာလား။သူကိုယ္တိုင္ေတာ့ အျပစ္ႀကီးက်ဴးလြန္ထားၿပီးဘာမွမျဖစ္သလိုဟန္ေဆာင္ေနႏိုင္သည္။

မမေနကိုေတာ့ႀကိမ္းဝါးလိုက္တာလြန္ေရာ။သူတို႔ေတြရဲ႕အခ်စ္ကဒါမ်ိဳးႀကီးလားဟုလည္းေတြးမိျပန္သည္။

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္မမေနအေပၚမွာအျပစ္က်ဴးလြန္ထားသလိုလည္းခံစားမိျပန္သည္။

"သမီး"

"ဟင္"

ကိုယ့္အေတြးႏွင့္ကိုယ္မွလန္႔သြားမိသည္။

"ဘာေတြမ်ားစဥ္းစားေနတာလဲ"

"ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး မမေန "

ေျပာေနရင္းရႈိင္းကဆုေလးကိုဖက္ကာဆင္းလာသည္။ေအာက္ေရာက္ေတာ့မဟာ့ဆီလွမ္းၾကည့္ကာ တစ္ခ်က္ၿပဳံးျပသည္။

"မဟာေမတၱာ ေဆာရီးပဲေနာ္___မင္းကိုဧည့္မခံမိဘူး"

"အင္း ရတယ္ရႈိင္း"

"ေန ___တို႔ဆုေလးကိုေက်ာင္းလိုက္ပို႔လိုက္အုံးမယ္ ၊အစကေတာ့မဟာေမတၱာကိုေရာပို႔မလို႔ပဲ ဒါေပမဲ့ဝင္စရာေလးရွိေသးလို႔သူၾကာေနမွာစိုးလို႔ ေနပဲပို႔ေပးလိုက္ပါလား၊ပို႔ၿပီးရင္ေတာ့ ဆိုင္ကိုပဲတန္းတန္းျပန္လာခဲ့ ၊ ဘယ္မွမဝင္နဲ႔တို႔ျပန္လာတာနဲ႔ေန႔ကိုေတြ႕ခ်င္တယ္၊ျပန္မေရာက္ရင္တို႔ကိုအဆိုးမဆိုနဲ႔"

"အင္း"

ေျပာခ်င္ရာေျပာၿပီးထြက္သြားေသာရႈိင္းကိုၾကည့္ၿပီးမဟာေဒါသေတြထြက္ရသည္။သူမဟာ့အေပၚမွာေလွ်ာ္တဲ့အကြက္ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားေနၿပီမို႔ေဒါသကထြက္လာသည္။ေနာက္ဆိုေဝးေဝးကေရွာင္ရမည္။မဟာ့ကိုသူ႔လက္ေအာက္ငယ္သားတစ္ေယာက္လိုသေဘာထားတာကိုေတြးၿပီးစိတ္ပ်က္မိသည္။

"သမီးသြားရေအာင္ေလ"

"ေၾသာ္ ဟုတ္"

ေနရပ္ဝန္းေနာက္ကိုလိုက္လာရင္းစိတ္ထဲမွာက်ိန္ဆဲေနမိသည္။ဘယ္လိုမိန္းမမ်ိဳးမွန္းမသိ။ၿပီးေတာ့ သူ႔ရဲ႕အေပ်ာ္ကိစၥကသူမ်ားေတြရဲ႕ဘဝေတြကိုဘယ္ေလာက္ေတာင္ပ်က္စီးေစလဲဆိုတာမသိတာလား။ပိန္းတာလားမသိ။

တစ္ခါႏွစ္ခါပဲေတြ႕ရတဲ့မဟာ့ကိုေတာင္ဒီေလာက္ဒုကၡေပးရင္အၿမဲေတြ႕ရပုံေထာက္တဲ့မမေနကိုဘယ္ေလာက္ေတာင္ဒုကၡေပးမယ္မသိ။

လုပ္ထားအုံးေပါ့ဒီရႈိင္းနားရယ္😈😈😈😈😈။

~~~~~~~~~~

"ဟဲ့ ေငးလွခ်ည္လား"

ဝရံတာမွာရပ္ေနရင္းအျပင္ဖက္ကိုေငးေနမိသျဖင့္ေဘးနားကမင္းခန္႔လာတာကိုပင္သတိမထားမိလိုက္။ပထမတစ္ႀကိမ္ဆရာမဝင္သျဖင့္အားေနေသာေၾကာင့္အျပင္ထြက္ေနျခင္းရယ္ပါ။မင္းခန္႔ဆိုတာကလည္းမဟာ့ကို first year ကတည္းကအခုထိလိုက္ေနတဲ့သူ။ဇြဲမေလွ်ာ့ဘဲလိုက္ေနတာ၃ႏွစ္ပင္ရွိေနၿပီမဟုတ္လား။

ၾကာေတာ့ကိုယ္ကပဲအသည္းမာသူႀကီးလိုလိုျဖစ္လာသည္။

"မဟာ နင္ကလြန္လာၿပီေနာ္ အခုလည္းေငးေနျပန္ၿပီ"

"မဟုတ္ပါဘူးဟာ ဒီလိုပါပဲ "

"နင္ကဘာလို႔ထြက္လာတာလဲ"

"မသိဘူးေလ နင္ကထူးထူးဆန္းဆန္းဝရံတာထြက္ရပ္ၿပီးေငးေနေတာ့ဘာမ်ားျဖစ္ေနသလဲေပါ့"

"ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ဟာဒီလိုပါပဲစပ္မိစပ္ရာဟိုဟိုဒီဒီေပါ့"

"ေအးပါဘာမွမဟုတ္လဲၿပီးတာပါပဲ၊ဒါနဲ႔ေနာက္တစ္ခ်ိန္ကဝင္မွာတဲ့လားမသိ"

"မဝင္ေလာက္ဘူးေနာ္ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့မနက္ကအတန္းလာေတာ့ဆရာ႐ုံးေပၚတက္သြားတာေတြ႕လိုက္တယ္"

"ဟုတ္လား နင္ကလဲအေစာႀကီးကမေျပာဘူး အဲ့ဒါဆိုလစ္မွာေပါ့ဟ"

"ေနပါအုံး ဟာ နင္ကလဲဘာအေရးႀကီးကိစၥရွိလို႔လဲ"

"ဘာအေရးႀကီးကိစၥရမွာလဲ ငါဘာမွမစားခဲ့လို႔ေပါ့"

"အဲ့တာဆိုငါလိုက္ေကြၽးမယ္ေလ နင္ဘယ္မွာစားခ်င္လဲ"

မင္းခန္႔စကားေၾကာင့္မဟာေပ်ာ္သြားမိသည္။ဂုန္းဆင္းရမယ္ဆိုလာထား။

"Ocean သြားမယ္ Season မွာသြားစားမယ္"

"ေအးသြားမယ္ေလ "

"အဲ့တာဆိုခဏေစာင့္ဟိုႏွစ္ေယာက္ကိုသြားေျပာလိုက္အုံးမယ္"

"ေအးေအး"

မဟာအတန္းထဲပန္ဝင္လာၿပီးျပည့္ျပည့္ႏွင့္ျမတ္ကိုေျပာကာထြက္လာခဲ့သည္။

"New Ocean သြားမလား"

"78 Ocean ပဲသြားရေအာင္ "

"ေအး ေအး"

ေအာက္ထပ္ေရာက္ေတာ့ မင္းခန္႔ဆိုင္ကယ္ႏွင့္ပင္လိုက္လာခဲ့သည္။

~~~~~~~~~~~

မင္းခန္႔က ေဆးေက်ာင္းနားကလမ္းၾကားကေနသြားသျဖင့္ IC Heaven ေရွ႕မွာရပ္ေနၾကေသာလူစုကိုမဟာဖ်တ္ကနဲေတြ႕လိုက္ရသည္။တျခားသူေတာ့မဟုတ္ ရႈိင္းရယ္၊ ေနရပ္ဝန္းရယ္ ၊ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရယ္ျဖစ္သည္။

"ေနအုံးမင္းခန္႔လမ္းမကူးနဲ႔အုံး"

"ဟမ္ ဘာလို႔လဲ "

"ခဏေလးပါ"

မဟာလည္းဒီဖက္လမ္းကေနရပ္ၾကည့္ေနမိသည္။ထိုအမ်ိဳးသားမ်က္ႏွာကိလက္ညိဳးထားလိုက္ ေနရပ္ဝန္းမ်က္ႏွာကိုလက္ညိဳးထိုးလိုက္ႏွင့္လုပ္ေနေသာရႈိင္း။

ဘာျဖစ္ေနၾကမွန္းမသိေပမဲ့ ထိုအမ်ိဳးသားကရွင္းျပရန္ႀကိဳးစားေနဟန္ပင္။သို႔ေသာ္ရႈိင္းကလုံးဝလက္မခံ။

ခဏၾကာေတာ့ ေနရပ္ဝန္းကိုပါး႐ိုက္လိုက္တာမဟာေတြ႕လိုက္ရသည္။ေနရပ္ဝန္းကလဲက်သြားေတာ့ထိုအမ်ိဳးသားကဆြဲထူရန္ႀကိဳးစားသည္။ျပသနာတက္ၾကျပန္သည္။

"မဟာ နင္ကဘာလဲဟ သူမ်ားရန္ျဖစ္ေနတာရပ္ၾကည့္ေနလို႔မေကာင္းဘူးေနာ"

မင္းခန္႔စကားေၾကာင့္မဟာသတိဝင္လာသည္။

"အဲ့တာငါ့အသိေတြ လုပ္ပါ လမ္းကူးလိုက္စမ္းပါ ဘာျဖစ္ၾကတာလဲမသိဘူး"

"ဟဲ့ ငါေၾကာက္တယ္ေနာ္ သူမ်ားျပသနာၾကားနင္က"

"လွ်ာရွည္လိုက္တာကူးမွာသာကူးစမ္း"

မင္းခန္႔ကစိတ္ညစ္ညစ္ႏွင့္လမ္းကိုကူးလိုက္ၿပီး IC Heaven ေရွ႕သြားရပ္သည္။ ေနရပ္ဝန္းကိုေနာက္တစ္ခ်က္႐ိုက္ရန္ႀကိဳးစားေနသျဖင့္မဟာဆိုင္ကယ္ေပၚကျမန္ျမန္ဆင္းၿပီး ေနရပ္ဝန္းအေရွ႕ကကာလိုက္သည္။

"ရႈိင္း___ဘာလို႔ လမ္းႀကီးမွာ မမေနကို႐ိုက္ရတာလဲ"

"မဟာေမတၱာ ဒါမင္းကိစၥမဟုတ္ဘူး "

"ဟုတ္ပါတယ္ မဟာ့ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး ဒါေပမဲ့ ရႈိင္းစိတ္ဆိုးရင္ေတာင္မွ အိမ္မွာဆိုးလို႔ရတာပဲ ၿပီးေတာ့ဆိုင္ေရွ႕မွာႀကီး"

"မဟာေမတၱာ တို႔ျပသနာကိုမင္းမသိဘဲဘာလို႔ရမ္းစြပ္စြဲေနရတာလဲ "

ထိုအမ်ိဳးသားကဘာမွထပ္မေျပာ။မမေနကအေနာက္မွာငိုေနသည္။မဟာဘာမွနားမလည္။သို႔ေသာ္ျပသနာကိုေတာ့ေျပလည္ေစခ်င္သည္။မင္းခန္ကေတာ့ေၾကာက္ေနရွာသည္။

"မဟုတ္ဘူး ရႈိင္း ေဒါသဆိုတာလူတိုင္းမွာရွိတယ္ ၊ ဒါေပမဲ့ ရႈိင္းေဒါသကတဖက္လူအေပၚအရွက္ရေစတဲ့အခါမ်ိဳးလည္းရွိတတ္တာပဲ"

"မဟာေမတၱာ မင္းမို႔လို႔တို႔သည္းခံေနတာေနာ္ ၊ ဒီေနရာမွာတျခားလူဆိုရင္ တစ္စီျဖစ္ေနေလာက္ၿပီ"

"သမီးရယ္ မမေနတို႔ကိစၥမမေနတို႔ဘာသာပဲရွင္းပါ့မယ္ သမီးသြားစရာရွိတာသြားပါ"

"ဟင့္အင္း ရႈိင္း တရားလြန္ေနတာမဟာလက္ပိုက္ၾကည့္မေနႏိုင္ဘူး"

"အဲ့ဒါေၾကာင့္တို႔မင္းကိုသေဘာက်တာ မဟာေမတၱာ မင္းကဘယ္ေတာ့မွသည္းမခံတတ္ဘူး ဒါေပမဲ့ ဒီေနရာမွာေတာ့ ေနနဲ႔တို႔စရင္းရွင္းစရာရွိတယ္"

"မဟုတ္ဘူး ရႈိင္း အဲ့ဒါဆို ရႈိင္း ဒီေနရာမွာေတာ့မရွင္းပါနဲ႔ ၊အိမ္ေရာက္မွျဖစ္ျဖစ္ ေပါ့ ၊မဟာေတာင္းဆိုတာပါ"

"ေကာင္းၿပီေလ တို႔လက္ခံတယ္"

ေျပာရင္းေနရပ္ဝန္းလက္ကိုေဆာင့္ဆြဲသြားေသာရႈိင္းကိုမဟာေငးၾကည့္ေနမိသည္။ၿပီးေတာ့ရႈိင္းကိုတစ္ခ်က္လွည့္ၾကည့္ၿပီး မ်က္ႏွာငယ္ေလးႏွင့္ပါသြားရွာေသာမမေနကိုလည္း သနားေနမိသည္။

အားငယ္ေနသည့္မ်က္ႏွာေလးႏွင့္ေၾကာက္႐ြံ႕ေနသည့္မ်က္ႏွာေလးကိုၾကည့္ၿပီး မမေနရဲ႕ဝဋ္ေႂကြးကိုလည္း မဟာအံၾသရသည္။

ဒါဆိုမဟာေရာ။

ကိုယ့္ဘာသာဆက္မေတြးရဲေတာ့ဘဲထိုအမ်ိဳးသားကိုခ်န္ရစ္ကာမင္းခန္႔နဲ႔အတူOcean ကိုသာလာခဲ့လိုက္သည္။

ရင္ထဲမွာရင္ခံစားခ်က္တစ္ခုေတာ့ေပါက္ဖြားေနတာေသခ်ာပါသည္။