《သူပိုင်တဲ့အရာ ၊ သူပိုင္တဲ့အရာ (Uni+Zaw)》Part 7 ( Zaw)
Advertisement
"ေျဖရွင္းခ်က္လိုခ်င္တယ္"
"ေနေျပာၿပီးၿပီပဲ___ရႈိင္းမွမယုံတာကို"
ရႈိင္းရဲ႕မ်က္ခုံးႏွစ္ဖက္ကအေပၚကိုတက္သြားျပန္သည္။အရႈံးေပးထားရက္နဲ႔ခဏခဏအႏိုင္လိုခ်င္သူကိုဘယ္လိုေျဖသိမ့္ေပးရမလဲမသိ။ေန႔ဘဝရဲ႕ႏုပ်ိဳမႈေတြ၊လြတ္လပ္မႈေတြအားလုံးအပ္ႏွံထားတာေတာင္မေက်နပ္ေသးဘူးတဲ့လား။
ေနရင္ထဲမွာသက္ျပင္းေသးေသးေလးခိုးခ်မိသည္။
"သူတို႔နဲ႔မွမဟုတ္ဘူး ဘယ္ေယာက္်ားနဲ႔မွမယုံဘူး ရွင္းလား၊ၿပီးေတာ့ဒီေန႔ကစၿပီးတစိမ္းေယာက္်ားဆိုရင္မ်က္လုံးနဲ႔ေတာင္ေစာင္းမၾကည့္နဲ႔ တို႔မႀကိဳက္ဘူး "
"မဟုတ္ေသးဘူးရႈိင္းရယ္ ေန ဘာလုပ္ေနလို႔လဲ၊ရႈိင္းစိတ္တိုင္းက်ေနေနတာပဲ၊ေန႔ဖက္ကဘာမ်ားအမွားလုပ္မိေနလို႔လဲ ရႈိင္းႀကိဳးဆြဲရာကေနရတာပဲမဟုတ္လား"
ရႈိင္းမ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ပ်က္သြားေသာ္လည္းမ်က္ႏွာထားကျပန္တင္းသြားသည္။ရႈိင္းကထိုင္ေနရာကေနေန႔ကိုေမာ့ၾကည့္လာသည္။ေနကမတ္တပ္ရပ္ေနရာကေနထြက္သြားမည္ႀကံလိုက္ေတာ့ေန႔လက္ကိုလွမ္းဆြဲလိုက္သျဖင့္ခႏၶာကိုယ္ကယိုင္ၿပီးရႈိင္းေပါင္ေပၚက်သြားသည္။ရႈိင္းကေျခကလိမ္ခ်ိတ္ထားရာကျပန္ျပင္လိုက္ၿပီး သူ႔ခႏၶာကိုယ္ေပၚေရာက္လာေသာေန႔မ်က္ႏွာလွလွေလးကိုအငမ္းမရစိုက္ၾကည့္ေနသည္။
"ေနရပ္ဝန္းလိုအရမ္းလွတဲ့မိန္းကေလးကတို႔အပိုင္ျဖစ္ေနတာသိပ္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းတာပဲ "
ေျပာရင္းေန႔ပါးကိုလာနမ္းသျဖင့္ေနကမ်က္ႏွာကိုတစ္ဖက္ကိုလွည့္လိုက္သည္။သူ႔အနမ္းကလူကိုျမတ္ႏိုးလို႔နမ္းတဲ့အနမ္းမွမဟုတ္တာ။
"ေန အဲ့လိုလုပ္တာတို႔မႀကိဳက္ဘူး"
ေနကဘာမွျပန္မေျပာမိ။လႊဲထားေသာမ်က္ႏွာကိုလည္းျပန္မတည့္မိ။တစ္ခါတစ္ေလကိုယ့္ဖက္ကေပးဆပ္ေနရတာေတြကေတာ္ေတာ္မ်ားေနၿပီဟုခံစားလာမိသည္။
"ေန ဒီေန႔ေနသိပ္မေကာင္းခ်င္ဘူးၿပီးေတာ့ ေမေမကလည္းဒီေန႔ေစာေစာျပန္လာဖို႔မွာလိုက္တယ္"
"ဘာေၾကာင့္"
ဂ႐ုမစိုက္သလိုမ်က္ႏွာေပးႏွင့္ေပးေနသျဖင့္ျပန္ေျပာရမည့္စကားတို႔ကလည္ေခ်ာင္းဝမွာတစ္ဆို႔လာသည္။သို႔ေသာ္ ဒီေန႔ေန႔စိတ္ေတြရႈပ္ေထြးသျဖင့္ရႈိင္းနဲ႔ေဝးရာကိုသာထြက္သြားခ်င္မိသည္။
"အိမ္မွာညေနစာစားၾကရေအာင္လို႔တဲ့"
"မျပန္ရဘူး"
"ရႈိင္း"
ေနဆတ္ကနဲထလိုက္သည္။ရႈိင္းကဂ႐ုမစိုက္သလိုမ်က္ႏွာေပးႏွင့္ေန႔မ်က္ႏွာကိုေမ့ၾကည့္လာသည္။ေနထြက္သြားဖို႔ႀကံေသာ္လည္းရႈိင္းအက်င့္ကိုေနအသိဆုံးမို႔ရႈိင္းအေရွ႕မွာထိုင္ခ်လိုက္သည္။
"ေန ေတာင္းပန္ပါတယ္ ရႈိင္းရယ္___ေနအခုျပန္ပါရေစ၊ေက်းဇူးျပဳ၍"
"ဟားဟားဟားဟား ဒီရႈိင္းနားကစကားကိုႏွစ္ခါမေျပာတတ္ဘူး မွန္းစမ္း ေနရပ္ဝန္းစိတ္ညစ္ေနတဲ့မ်က္ႏွာေလး"
ေျပာေနရင္းေန႔ေမးဖ်ားကိုကိုင္ကာေမးလိုက္ေသးသည္။ေန႔ကိုဘာလို႔မ်ားဒီေလာက္ေတာင္ဖိအားေတြေပးေနသလဲနားမလည္။သူ႔စိတ္ႀကိဳက္ေန႔ဘဝကိုျခယ္လွယ္ေနတာေတာင္မေက်နပ္ေသးေတာ့ေနလည္းဝမ္းနည္းလာသည္။
ထို႔ေၾကာင့္မ်က္ရည္ေတြစီးက်လာသည္။ရႈိင္းကေန႔မ်က္ရည္ေတြကိုျမင္ေတာ့တစ္ခ်က္ငိုင္သြားေသာ္လည္းအေလွ်ာ့မေပးတတ္သည့္အက်င့္အတိုင္းမရယ္ခ်င္ရယ္ခ်င္ႏွင့္ရယ္လိုက္ျပန္သည္။
"တို႔အေရွ႕မွာမငိုျပနဲ႔ေန၊တို႔ကငိုတာမႀကိဳက္ဘူး မင္းငိုျပလို႔လဲတို႔ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကျပင္မွာမဟုတ္ဘူး၊မင္းကိုတို႔ပိုင္တယ္ ၊အဲ့ဒီေတာ့မင္းဒီေန႔ အိမ္မျပန္ရဘူး၊ဒီလမ္းကိုမင္းကိုယ္တိုင္ေ႐ြးခဲ့တာပဲ တို႔ကမင္းကိုslave အျဖစ္ေနခိုင္းေနတာမွမဟုတ္တာ ၊ဒီရႈိင္းနားရဲ႕မိန္းကေလးေနရပ္ဝန္းအျဖစ္ေနခိုင္းေနတာ"
သူဘာေတြလုပ္ေနသလဲသူ႔ဘာသာေတာင္သိပုံမရေသာရႈိင္းကိုေနအထြန္႔မတက္ခ်င္ေတာ့။ေျပာရင္လဲရမွာမဟုတ္ေတာ့မဲ့အတူတူသူ႔ဆႏၵအတိုင္းသာျဖစ္ဖို႔သေဘာတူလိုက္ရသည္။
"ေကာင္းၿပီေလ ရႈိင္း မသြားေစခ်င္ရင္ေနမသြားဘူး"
"Wow!! That is my girl!"
"ေဒါက္ ေဒါက္ "
"ဝင္ခဲ့"
တံခါးပြင့္သြားေတာ့ရႈိင္းရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြကေန႔ႏႈတ္ခမ္းေတြဆီအတင္းအဓမၼလာနမ္းေနသည္။ဒါကရႈိင္းရဲ႕အက်င့္။ေန႔ကိုသူ႔ဝန္ထမ္းေတြအေရွ႕မွာပင္မခ်န္ သူပိုင္တယ္ဆိုတာျပခ်င္တာမဟုတ္လား။
ဝန္ထမ္းေကာင္မေလးကထထြက္သြားရေတာ့မလိုရပ္ေနရေတာ့မလိုျဖစ္ေနတာကိုေနျမင္ရသည္။ေန႔မွာအသက္ရႉပင္ၾကပ္လာရသည္။အေတာ္ၾကာမွလႊတ္ေပးၿပီး သူမဟုတ္သလိုေကာင္မေလးကိုတစ္ခ်က္ျပန္ၾကည့္သည္။
ေန႔မွာမ်က္ႏွာပူေသာ္လည္းဘာမွျပန္မေျပာမိ။
"ေျပာ ဘာကိစၥ"
"ေၾကာ္ညာ႐ိုက္ဖို႔ကိစၥအတြက္ေအာက္ထပ္မွာဦးေအာင္မင္းေရာက္ေနတယ္ မမ"
"ေၾသာ္ ေအးဟုတ္ၿပီေလ တို႔ဆင္းလာခဲ့မယ္"
"ဟုတ္မမ"
ေကာင္မေလးကခါးေလးၫြတ္ၿပီးထြက္သြားေတာ့ရႈိင္းကေန႔မ်က္ႏွာကိုေသခ်ာၾကည့္သည္။
"တို႔အခန္းတံခါးေသာ့ပိတ္ခဲ့မယ္"
"ဘာလဲ ေနထြက္ေျပးမွာစိုးလို႔လား"
"ဒါေပါ့"
"ႀကံႀကီးစည္ရာရႈိင္းရယ္"
"Ok တို႔သြားမယ္ "
ထၿပီးေန႔ပါးျပင္ကိုနမ္းကာထြက္သြားေလသည္။အခန္းတံခါးကိုေသာ့ပိတ္သံၾကားသျဖင့္ေန႔မွာမ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္မိသည္။ဒီအခန္းထဲမွာေနရမဲ့အျဖစ္ကိုေတြးၿပီးပ်င္းေနမိသည္။
"📲📲📲📲📲📲📲📲📲📲
ေနဆိုဖာေပၚအိပ္မည္ႀကံတုန္းရႈိင္းရဲ႕ဖုန္းကျမည္လာေလသည္။ေနလည္းဖုန္းကိုၾကည့္လိုက္သည္။
"Mahar Myittar"ဆိုပဲ။
ေန႔ကိုျမင္ျမင္ခ်င္းေန႔ကစိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ေကာင္မေလး၊ေန႔အတြက္ရႈိင္းကိုအသနားခံခဲ့သည့္ေကာင္မေလးကိုဖ်တ္ကနဲျမင္ေယာင္လိုက္သည္။
ရႈိင္းကိုစြဲလန္းေနပုံရေသာထိုေကာင္မေလးအျဖစ္ကိုေတြးၿပီးရင္ထဲမွာသနားမိသည္။ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ကိုယ့္ညီမအ႐ြယ္ေလးမို႔စိတ္မကစားေစခ်င္မိ။
ေနဖုန္းက Answer ခလုတ္ေလးကိုႏွိပ္လိုက္သည္။
"ဟဲလို ရႈိင္း မမေနကိုဘာမွမလုပ္ဘူးမလားဟင္"
ေနမ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္မိသည္။ဘာလဲ။သူဖုန္းဆက္တာေန႔ကိုစိတ္ပူလို႔လားဟုေတြးရင္းနားမလည္ျဖစ္ရသည္။
"သမီး"
"ဟင္ မမေနလားဟင္"
"အင္း ဟုတ္တယ္ ရႈိင္းကေအာက္ခဏဆင္းသြားလို႔"
"ေဆာရီးမမေန မဟာကေလ ရႈိင္းမမေနကိုႏွိပ္စက္ေနမလားလို႔ေတြးၿပီးစိတ္ပူလို႔ဖုန္းဆက္လိုက္တာ"
"ေၾသာ္__အင္းစိတ္ပူေပးလို႔ေက်းဇူးပါသမီး"
"မမေန "
"ရွင္"
"မဟာ့ကိုသမီးသမီးနဲ႔မေခၚပါနဲ႔လား😞မဟာလို႔ေခၚရင္လဲတစ္မ်ိဳးေပါ့ သမီးလို႔ေခၚလိုက္ရင္ေျပာစရာစကားေတြကုန္သြားသလိုပဲ၊မမေနအေပၚေလးစားရမယ္ဆိုတာႀကီးေတြးေတြးမိလာလို႔"
"အဟား တို႔ကတို႔ထက္အမ်ားႀကီးငယ္လို႔သမီးလို႔ေခၚမိတာပါကြာ၊တို႔ကအိမ္ကအိမ္ေဖာ္ေကာင္မ ေလးတို႔ေအာက္၂ႏွစ္ေလာက္ငယ္တာေတာင္သမီးလို႔ေခၚတာအက်င့္ပါေနလို႔"
ေနရယ္ရင္းေျပာေနမိသည္။ဘယ့္ႏွယ္သူ႔ကိုသမီးေခၚတာမႀကိဳက္ဘူးဆိုလားပဲ။ဘယ္လိုကေလးမေလးလဲမသိ။
"မမေနကအခုဘယ္မွာလဲ ရႈိင္းအိမ္မွာလား"
"မဟုတ္ဘူး သမီး အဲေလ ကေလး "
"ဟာ အဲ့တာပိုဆိုးသြားၿပီ😒"
"အဲ့ဒါဆို ဘယ္လိုေခၚရမွာလဲရွင္😞"
"မသိေတာ့ဘူး မမေနႀကိဳက္သလိုပဲေခၚေတာ့"
"အဲ့တာဆိုကေလးပဲေခၚေတာ့မယ္ 😝😁"
"😒😒😒😒😒😒😒"
"တို႔ကအခုရႈိင္းရဲ႕ဆိုင္မွာ ဟိုတစ္ခါကေလးေရာက္ဖူးတယ္ေလ"
"မမေနကရႈိင္းဆီပဲအၿမဲလာေနရတာလား"
"ဘာလို႔အဲ့လိုေမးတာလဲ"
"ဟို မမေနမႀကိဳက္လို႔လား😞မမေနမႀကိဳက္ရင္မေမးဘူးလို႔သေဘာထားလိုက္ပါ"
ေနကဘာမွမေျပာရေသးသူခ်ည္းဇြတ္ေျပာၿပီးသူ႔ဘာသာအထင္ေတြဇြတ္ေပးေနေသာကေလးမရယ္ေလ။
"တို႔လည္းဘာမွမေျပာရေသးပါလားကြာ၊မဆိုးဘူးသိလား တို႔ကပ်င္းေနတာမင္းဖုန္းဆက္တာအပ်င္းကိုေျပေရာ"
"ပ်င္းေနတာ"
"အင္း ရႈိင္းကဘယ္မွမသြားရဘူးဆိုၿပီးအခန္းေသာ့ပိတ္သြားလို႔တို႔ပ်င္းေနတာ"
"ရႈိင္းကေသာ့ပိတ္သြားတယ္"
"အင္း"
"ရႈိင္းကမမေနကိုတအားႏိုင္တာပဲလား၊ရႈိင္းကိုမဟာေျပာၾကည့္ေပးမယ္ေလ မမေနကိုမႏိုင္စားဖို႔"
ေနရယ္ခ်င္ေသာ္လည္းမရယ္ရက္။သို႔ေသာ္ဒီကေလးကိုေတာ့ရႈိင္းနဲ႔မပတ္သက္ေစခ်င္။
"ကေလးမွာရည္းစားရွိလား"
"ရည္းစား?"
"အင္း ခ်စ္သူေပါ့"
"လိုက္ေနတဲ့လူေတာ့ရွိတယ္"
"ကေလးကျပန္မႀကိဳက္ဘူးလား"
"ဒီလိုပါပဲစဥ္းစားေနဆဲေပါ့"
"အဲ့ဒါဆိုကေလးအျမန္စဥ္းစားေပးလိုက္ပါလား၊အျပစ္မရွိတဲ့ကေလးဘဝကိုရႈိင္းအၫြန္႔ခ်ိဳးလိုက္မွာတို႔မျမင္ရက္ဘူး"
ေနကတကယ့္ေစတနာအမွန္ႏွင့္ေျပာျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္းသူ႔စိတ္ထဲဘယ္လိုထင္သြားသည္မသိ။
"မဟုတ္ဘူးေနာ္ မမေန မမေနအထင္မလႊဲပါနဲ႔ ရႈိင္းနဲ႔မဟာက႐ိုး႐ိုးသားသားခင္တာပါ၊မဟာေၾကာင့္ရႈိင္းနဲ႔မမေနတစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္အထင္လႊဲစရာမလိုဘူး"
"ဟိတ္ တို႔ကမင္းကိုအထင္လႊဲလို႔ေျပာေနတာမဟုတ္ဘူး၊ရႈိင္းနဲ႔ေဝးေဝးေနေစခ်င္တာကမင္းကိုတို႔ကသဝန္တိုလို႔ေျပာေနတာမဟုတ္ဘူး မင္းကိုသနားလို႔ေျပာေနတာ"
ေန႔အသံကအနည္းငယ္မာသြားသေယာင္ရွိသည္။ထို႔ေၾကာင့္တစ္ဖက္ကေတာ္ေတာ္ႏွင့္အသံျပန္မလာ။
"ဟိတ္ တို႔ေျပာတာၾကားလား"
"ဟုတ္ကဲ့ ၾကားတယ္မမေန"
"ၾကားရင္လဲအဖက္ေလးဘာေလးလုပ္ပါအုံး"
"လုပ္ပါတယ္မမေနရဲ႕"
"အတန္းခ်ိန္မရွိဘူးလား ကေလးက"
"ဟုတ္___ရွိတယ္မမေန အခုေက်ာင္းမွာ"
"ေၾသာ္ အဲ့ဒါဆို တို႔ဖုန္းခ်လိုက္ေတာ့မယ္ေလ"
"အင္း ___ဒါနဲ႔မမေနဖုန္းနံပါတ္ေလးေရာမဟာ့ကိုေပးပါအုံး"
ေနကဖုန္းနံပါတ္တခ်ိဳ႕ကို႐ြတ္ျပလိုက္သည္။ၿပီးေတာ့ဖုန္းကိုခ်လိုက္ၿပီးအိပ္ရာေပၚမွာျပန္အိပ္ေနလိုက္သည္။
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
ျပည့္ျပည့္ရဲ႕အေမကျပည့္ျပည့္ညီမေလးကိုသြားႀကိဳဖို႔ဖုန္းဆက္သျဖင့္ျပည့္ျပည့္က မဟာ့ကိုေရာ ျမတ္ကိုပါေခ်ာဆြဲလာသည္။ ျပည့္ျပည့္ညီမေလးက Bright College မွာတက္သျဖင့္မဟာတို႔သုံးေယာက္ Bright College ေရွ႕မွာေစာင့္ေနၾကသည္။
"ဟဲ့ ဟိုေလ နင့္အဆက္ႀကီးကတစ္မ်ိဳးပဲေနာ္"
မဟာမွာ႐ုတ္တရက္ျမတ္ေျပာလိုက္ေသာစကားကိုနားမလည္။ဘယ္သူဆိုတာစဥ္းစားမရသျဖင့္ျပန္ေမးယူရသည္။
"ဘယ္သူလဲဟ"
"ဒီရႈိင္းနားေလ"
"ဘာငါ့အဆက္လဲ နင္တို႔ပဲသူ႔ေတြ႕ရင္တ မ မ နဲု႔ဖစ္ေနၾကၿပီး"
"သူ႔ပုံစံကမိုက္တာကိုးဟဲ့😝"
"ေသပါ့လား သူ႔ထက္မိုက္တာေပါလြန္းလို႔"
မဟာ့မ်က္စိထဲေနရပ္ဝန္းမ်က္ႏွာေလးကကြက္ကနဲထင္လာသည္။ေနရပ္ဝန္းကပိုေခ်ာသည္မဟုတ္လား။
"ဟဲ့ ဟိုမွာဆုေလးမဟုတ္လား"
ျပည့္ျပည့္ကလွမ္းေျပာသျဖင့္မဟာလည္းၾကည့္လိုက္မိသည္။ဟိုးအရင္ကရႈိင္းနဲ႔ျပသနာျဖစ္တဲ့လူႀကီးႏွင့္ျဖစ္သည္။ထိုလူကဆုေလးကိုဖက္ၿပီးပါးေလးကိုနမ္းေနသျဖင့္သုံးေယာက္သားမ်က္လုံးျပဴးသြားရသည္။
ဆုေလးကလည္းၿပဳံးလို႔ေပ်ာ္လို႔။
"ဟဲ့ အဲ့လူႀကီးကဘယ္သူလဲမသိဘူးေနာ္ ဒီရႈိင္းနားကအဲ့လူႀကီးၾကည့္တာေတာင္ေဒါသေတြထြက္ေနတာကို"
"ေဒါသထြက္တာတင္မကဘူး သူ႔ညီမကို US ေတာင္ပို႔မလို႔တဲ့"
"ဟုတ္လား အဲ့ဒါနဲ႔မ်ားဆုေလးကဘာလို႔အဲ့လူႀကီးနဲ႔ေတြ႕ေနရလဲမသိဘူးေနာ္"
ျမတ္ကေျပာရင္းတစ္ခုခုကိုစဥ္းစားဟန္ျဖင့္မဟာ့ဖက္လွည့္လာသည္။မဟာလည္းဘာလဲဟူ၍ေမးေငါ့ျပသည္။
"ေနပါအုံး သူ႔ညီမကို US ပို႔မယ္ေျပာတာနင္ကဘယ္လိုသိ"
"ဟင္ 😩အဲ့ အဲ့ဒါကဒီလိုပဲ စကားစပ္မိရင္းေျပာျပတာ"
ျပည့္ျပည့္နဲ႔ျမတ္ကမယုံသလိုမ်က္ႏွာေပးႏွင့္ၾကည့္ေနၾကသည္။မဟာကေတာ့ဘာမွမျဖစ္သလိုဟန္ေဆာင္လိုက္ၿပီးဆုေလးကိုျပန္ၾကည့္လိုက္သည္။
ဒီျမင္ကြင္းကို ရႈိင္းမျမင္ပါေစႏွင့္ဟုဆုေတာင္းေနရသည္။
ခဏၾကာေတာ့ျပည့္ျပည့္ညီမေလးထြက္လာသျဖင့္မဟာတို႔အားလုံးလည္းျပန္လာခဲ့ၾကသည္။
အာ႐ုံထဲမွာေတာ့ဆုေလးနဲ႔ဟိုလူႀကီးၿပဳံးလို႔ေပ်ာ္လို႔စကားေတြေဖာင္ဖြဲ႕ေနၾကတာကိုသာျမင္ေယာင္ေနမိသည္။
ဆုေလးနဲ႔ဘယ္လိုမ်ားပတ္သက္ၾကသလဲ။ရႈိင္းကေရာထိုလူႀကီးကိုဘာလို႔မုန္းေနရသလဲ။
ရႈိင္းကဘယ္လိုမိန္းမမ်ိဳးလဲ။မမေနႏွင့္ေရာဘယ္လိုမ်ားပတ္သက္ေနၾကသလဲ။
ေတြးေနရင္းေခါင္းသာေျခာက္လာသည္။
အေျဖကေပၚမလာ။ထပ္မေတြးဘဲကိုယ့္ဘာသာဆိုင္ကယ္ကိုအာ႐ုံစိုက္ေမာင္းလာခဲ့သည္။
Advertisement
- In Serial23 Chapters
I’ll Take Care Of My Heart First
It’s been 11 years since I’ve lived for others and not for me.
8 504 - In Serial6 Chapters
Forever Beyond Forever
Olivia and Rachel are long time childhood friends from the same town. They go to the same elementary school and only a playground separates their respective homes. But Rachel comes from a rich family who was arranged to marry her other childhood friend, Ian. One day, Rachel was forced to move out of the town to grow closer with Ian. Leaving Olivia wondering what the reason was for her sudden departure. 8 years later, Olivia got a scholarship for Serenus University, a university far far away from her hometown.
8 69 - In Serial44 Chapters
Unseen | ✔
She lay on her bed, blood seeping through her skin, a fractured rib. She knew there would be no doctor, no way for anyone to find out. She knew she would not be saved. From the outside, Isabelle Thompson had the perfect family. A protective brother, a hard-working father and a nurturing mother. Everyone knew who they were, and everyone knew they wouldn't kill a fly.But they had a secret, and big fat juicy one too.Isabelle was always quiet. She never spoke, she always wore dark clothing, and she had no friends. It was easier that way. No one would find out, no one knew her. Until a bright sparkle of Adam Black came fluttering into her life. Always remember: 'Stay hidden, and remain unseen.'-(Trigger Warning)All rights reserved to Elyse-ri © 2017CompletedHappy reading :)
8 362 - In Serial41 Chapters
new york elites
"baby stand up.." I heard my mom whisper as she pushes my hair out of my face. "You need to stop waiting for someone to rescue you." She sighs seeing my tears. "One day no one will come, you will be alone in the world. Now get up my love." She says with a tight smile as she pulls me up, wiping away my tears.-Oakley Cove wasn't someone you wanted to cross, she knew how to hold her head high. She grew up in a small yet busy town in Italy. Her mother was a fashion designer for the wealthy, her father a businessman. She was doing fine until her father told her she was going to New York to attend a new school. A boarding school for the children of some of the richest men and women of the world. Now meet Roland Ronan, leader of the North mafia. He has four younger brothers, their father built a chain of businesses and hotels across the united states, that are now his. Making them one of the richest families in the world. What happens when Oakleys father becomes Mr.Ronans new partner. Will she finally find out what goes on behind her back in her family. Will she be pushed into the Mafia life. Her brother apart of the North's inner circle. Meaning she is with the North but what happens when the East and West sides start wanting her as well. How will Oakley handle being thrown into the hands of the Mafia? Read to find out :)-mature content/mature themes-started: august 6, 2019ended: - december 4, 2020edited: --In the process of being edited!plot holesand spelling mistakesoopsAlso i probably missed used the wrong there/their over a billion times so i apologize for that. I'm dyslexic n not the best when it comes to editing.I'm trying to edit as best and as fast as I can. Thank you for understanding!Read with caution :) BUT PLEASE still read.(Chapters with a bold Edited at the top should have few to none mistakes.)
8 133 - In Serial43 Chapters
Harry Potter One Shots
hello potterheads! in this fanfiction I will be writing about the Harry Potter characters x reader! i apologize, but i cannot take requests right now, but they should be open soon! xoxohighest ranking: #266 in fanfiction #219 in books
8 234 - In Serial8 Chapters
Crown and Football ✅
HIGHEST RANK #214 in TEEN FICTION (04/07/18)Alexandria Michaels is the Crown Princess of Denmark. When her father decides to give her one last moment of freedom he send her to live with family in America for her Senior Year of high school. It turns out a little different from what she first imagined.
8 114
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
