شما اگر جای جانگکوک بودید چیکار می کردید؟؟؟

میموندین و با خوب و بد زندگی می‌ساختین، یا میرفتین و پشت سره تون رو هم نگاه نمی کردین؟؟

هرچی که بود ، الان جانگکوک راه حل دوم رو رو انتخاب کرده .

برای همینه که الان بچه به بغل با یه کوله پشتی کوچولو در حاله دویدنه تا زودتر از خونه ی لعنتی دور بشه .

فقط خدا می دونه وقتی دیشب تهیونگ بهش گفت که باید بره جایی و احتمال داره تا شب هم برنگرده چقدر خوشحال شده بود .

همون موقع بود که کوله پشتی و بچه ش رو به بغل زده بود و با هزار بدبختی از اونجا فرار کرده بود .

می دونی ....... شاید اون موقع یکمی عجله ای تصمیم گرفته بود ، اما هرچی که باشه .......... دیگه راه برگشتی نداره ........ چون مطمئنا اگه برگرده به اون عمارت لعنت شده تهیونگ زنده ش نمیذاره .

حتی امکان داره پسرش رو ازش جدا کنه و خودش رو هم بندازه بیرون.

پاهاش دیگه جون نداشتن ......... اگه فقط یه قدم دیگه بر می داشت مطمئن بود که زمین میوفته ، پس همونجا روی زمین نشست ..... نمی دونست چقدر از اون خونه دور شده اما میدونست بازم باید ادامه بده ....... چون هرچقدر از اون جا بیشتر دور می شد امنیتش بیشر بود .

اما افکارش بیشتر از چند دقیقه طول نکشید ....... چون با صدای جیغ لاستیک چندتا ماشین از فکر بیرون اومده بود ........ ماشین های مشکی رنگ حالا دورتادورش رو محاصره کرده بودن ، باعث شده بودن که جانگکوک، جونگ مین رو بیشتر به خودش فشار بده و حلقه ی دستاش رو دورش محکم تر کنه .

تهیونگ از یکی از ماشین ها بیرون اومد و با نگاه استرسی و نگرانش به جانگکوکی که جونگ مین رو توی آغوشش فشار میداد نگاه می کرد .

جانگکوک حتی فکرش رو هم نمی کردم که تهیونگ الان به جای اینکه داد و بیداد کنه ساکت ایستاده و داره تهیونگ رو برانداز می کنه .

تهیونگ : جانگکوک ....... تو ...... تو داشتی چیکار می کردی ؟؟؟؟ چرا انقدر از خونه دور شده بودی؟؟ بهت گفته بودم بدون محافظ ، زیاد از خونه دور نشو ...... نگفته بودم عزیزم؟ حالا بیا بریم ..... هوا داره سرد میشه ..... امکان داره سرما بخورین ...

جانگکوک بازوش رو که توی دستای تهیونگ اسیر شده بود با ضرب تکون داد و فریاد کشید

جانگکوک : ولم کن ....... ولم کن ....... من دیگه به اون خونه ی لعنتی بر نمی گردم ....... دلم نمی خواد به خونه لعنتی که جون خودم و پسرم رو به خطر میندازه برگردم

تهیونگ با تعجب بازوی جانگکوک رو ول کرد و پرسید

تهیونگ : به خطر میندازه؟؟؟؟؟جانگکوک چیزی دیدی که انقدر ترسیدی؟؟؟ اگه ..... اگه فک می کنی اون عمارت خطرناکه می تونم یه جای دیگه بگیرم هرجا که تو دوست داشته باشی .... هوم؟؟؟؟

جانگکوک با بغض گفت

جانگکوک : خطر هیچ وقت از من و پسرم دور نمیشه ..... چون خطره واقع تویی ....... خطری که من ازش میترسم تویی نه هیچ چیز دیگه

و اونجا بود که تهیونگ خرد شد ....... کوکیش ... اون ازش می ترسید ؟؟؟ فک میکرد اون یه خطره؟؟؟؟مگه چیکار کرده بود؟؟؟؟ چی برای خانوادش کم گذاشته بود؟؟؟؟

اینا سوالاتی بودن که مثل موریانه به جونه مغزش افتاده بودند .

تهیونگ : جانگکوک منظورت چیه؟؟؟ من که همه جوره سعی کردم امنیت تو و جونگ مین رو تامین کنم.

جانگکوک : من ..... من با همه چی کنار اومدم ...... حتی با اینکه شغلت خلاف بود مشکلی نداشتم ..... اما ..... اما قاچاق ....... قاچاق بچه چیزیه که نمیتونم ازش بگذرم .

پس فهمیده بود ..... بخاطر همین بود که از اونجا فرار کرده بود ‌

ولی اون حاله تهیونگ رو درک نمی کرد ..... نمی دونست وقتی که بادیگارد ها بهش خبر دادن که جانگکوک فرار کرده با چه حالی به خونه برگشته و دنبالش گشته ...... اون هیچی رو نمیدونست ...... هیچی.

به حالتی زار جلوی جانگکوک زانو زد ..... جانگکوک تعجب کرده از این کار تهیونگ چشماش رو درشت کرد .

تهیونگ : من ..... من بدون تو و جونگ مین نمی تونم زندگی کنم ...... خواهش می کنم ...... فقط فقط یه فرصت دیگه بهم بده ..... قسم میخورم ..... قول میدم که این کار رو برارم کنار و مثل هی آدم خوب زندگی کنم ...... فقط خواهش می کنم پیشم بمون ...... خواهش می کنم

تا حالا گریه ی یه مرد رو دیدین؟؟؟؟

می دونین چه حسی داره وقتی کسی که همه میان پیشش و بهش التماس می کنن ، جلوی پاتون زانو زده و گریه می کنه؟

نه نمی دونین ..... هیچکس نمی دونه ..... این حال رو جانگگوک فقط درک می کنه .

شاید جانگکوک هم نسبت به تهیونگ بی میل نبود ...... شاید می تونست یه فرصت دیگه بهش بده و ببخشتش ...... پس جونگمین رو روی زمین گذاشت و پیش تهیونگ زانو زد

جانگکوک : اگه ....... اگه قول میدی که یه زندگی بدون دردسر و خلاف برای من و پسرم بسازی ...... میبخشمت.

تهیونگ متعجب از حرف جانگکوک فقط سرش رو تند تند تکون داد و جانگکوک رو توی بغلش کشید و ادامه ی گریه اش رو توی بغل اون ادامه داد .

■■■■■■■■■■

شاید گاهی بخشش بتونه زندگیت رو نجات بده !

شاید برای همه اینجوری نباشه ..... اما خب ...... برای زندگی جانگکوک ما اینجوری بود .

"حالا اون همه چی داشت"

"یک زندگی خوب"

"یک همسر خوب"

"یک پسر خوب"

و از همه مهم تر

"عشق"

♤♤♤♤♤♤♤♤♤♤