《•HIDE ME FROM THE BAD BOY• [Mongolian]》[35] Дотуур байр
Advertisement
"Юу?" гэж тэр асуулаа.
Би зуслан дээр байгаа зураг руугаа заан "Энэ би байна."
"Худлаа ярьж байгааг чинь мэдэж байна."
Би утсаа гаргаж ирээд зургууд дундаасаа үүний ганцаараа авахуулсан нөгөөхийг нь түүнд харуулав.
Тэр дэлгэц рүү дахин нэг шалгаж харсны дараа түүний ам ялимгүй ангайсан байлаа. "Ойлголоо би ялагдлаа." гээд тэр гараа үс рүүгээ явуулаад "Тэгэхээр үнэн хэрэгтээ хоёулаа өмнө нь аль хэдийн бие биенээ мэддэг байсан гэх гээд байна уу?" Тэр хөмсгөө зангидав.
"Хачин ч гэсэн тийм болж таарах нь.Зураг үнэнийг хэлдэг шүү дээ" гэсээр би түүний нүүрэнд утсаа наалаа.
Тэр инээсээр зургийг харж дуусахад бидний хоорондын зай маш ойрхон болсон байв. Яг бидний үнсэлцэж байсан байрлал шиг. Тэр хоолойгоо засчхаад утсыг минь эргүүлж өглөө. "Энэ үнэхээр хачин тохиолдол юм. Би энэ охиныг хэзээ ч чамайг гэж бодож байгаагүй. Энэ л чамайг анх харахад мэддэг юм шиг санагдсаны шалтгаан байх нь."
"Чи анх найзыг маань зодно гэж заналхийлж байсан биз дээ." гэсээр түүнийг шоолон бараг л жилийн өмнө болсон тэр явдлыг эргэн саналаа.
Тэр ч гэсэн инээн "Тийм ээ. Ингэж байсанд уучлаарай."
*Утас дуугарав*
Скайлор утсаа аваад богино хариулт өгөөд удсангүй таслав.
"Тэгэхээр миний дотуур байр бэлэн болсон байна." гэсээр тэр утсаа халаасандаа хийлээ.
Би "Хөөх бүр догдолчихлоо."
"Би гэртээ харьчхаад юмыг чинь баглахад тусалъя "
Тэр миний гарнаас эргүүлж бариад "Тэгье"
Би түүнийг ганцааранг нь үлдээмээргүй байгаа ч гэнэт Клей-ээс салаагүй мөртлөө түүний араар Скайлортой үнсэлцсэндээ харамслаа.
"Нээрээ өнөөдөр би Бонни Жон хоёртой уулзана гээд тохирчихсон юм байна. Уучлаарай." Бурхан минь би ч аймшигтай худалч болж дээ.
"Өө." Тэр аяархан санаа алдав.
Түүний царай барайсан байгааг хараад дотуур байранд нь дараа очъё гэж хэллээ. Үүнийг сонсоод тэр нүүрэндээ буцаад инээмсэглэл тодруулав.
• • •
Ээж Бонни Жон хоёрыг үдэж өгөхөөр бидэнд хоол хийж өглөө. Би тэднийг явуулмааргүй байна. Тэд энд ирээд дөнгөж л 2 хонож байна шүү дээ.
Advertisement
"Гуйя битгий яв л даа." гээд би тэр хоёрыг зуурна.
"Амьсгалж. Чадахгүй нь. Скай." гэсээр Жон ханиалгав.
Би тэр хоёрыг тавиад "Уучлаарай."
Тэр хоёр энэ намраас Калифорнийн Их Сургуульд сурч эхэлнэ.Энэ яг л бид хэсэг болж салаад явж байгаа юм шиг л санагдаж байна.Тэдэнтэй дахиад хэзээ уулзах нь тодорхойгүй шүү дээ.
"Скай, чи уйлаад байгаа юм уу даа?" гэсээр Бонни намайг дахин тэвэрлээ.
Би нусаа татаад нулимсаа арчин "Үгүй ээ, нүдэнд юм орчихсон." гэсээр үргэлжлүүлэн уйлав.
Жон намайг тайтгаруулаад бид үргэлж хоорондоо утсаар ярьж байна гэдгээ амлалаа.Нүдэнд дахиад л нулимс хуралдан уйлж эхлэв.
"Хүүхдүүдээ машин гадаа ирчихлээ." гэсээр ээж зочны өрөөнд орж ирэв.
Би тэдэн рүү далласаар машин зам дагуу аажмаар алга болохыг харсаар үлдлээ.
• • •
"Хөөе" Клей хаалга тогшчихоод онгойлгов.
Би түүнтэй маргалдсанаас хойш түүнийг манайд ирнэ гэж хүлээгээгүй юмсан. Түүн рүү уурлах уу эсвэл үл тоомсорлох уу гэдгээ бодож байтал
"Хөөе Морган, Скай бид хоёр ярилцмаар байх юм?" гэж тэр хэлэв.
Морган толгой сэгсрээд "Та хоёр энд зүгээр ярилцчих, би саад болохгүй ээ." гээд тэр байрнаасаа хөдөлсөнгүй.
Би Морган руу хараад "Энэ миний өрөө гэдгийг мэдэж байгаа биз дээ"
"Мэднээ." гээд тэр толгой дохив.
Би нүдээ эргэлдүүлсээр Клейтэй хамт өрөөнөөс гарлаа. Бид гадаа гаран жижиг савлуур дээр сууцгаав.
"Тэгэхлээр яасан?"
"Би тэр эмнүүдийг хаясан." гэж тэр шуудхан дурдлаа.
"Нээрээ юу?" гэж би гайхсан харцаар харахад
"Тийм ээ. Чамайг явсны дараа би чиний хэлсэн үгийг бодож үзсэн. Би тэр эм тарианууд намайг илүү сайн болгоно гэж найдах хэрэггүй байж. Учир нь би өөрийгөө ойлгосон энэ зүгээр.." тэр ярихаа болив.
"Энэ зүгээр юу гэж?" гэж би асуулаа.
Тэр гараа эрүүн дээрээ тавиад "Тэр орой. Би сүүлчийн шидэлтээ алдсанаас хойш манай багийнхан хожигдсон. Хүмүүсээс болоод бид үнэхээр хүнд байдалд орсон. Үүнд би өөрийгөө маш ихээр буруутгаж байсан л даа." Тэр чимээгүй болов. Түүнд сагс гэдэг үнэхээр чухал гэдгийг би харж байлаа. "Бүх асуудал надад байгаа гэж бодоод дахиж хэзээ ч ийм байдалд орохгүйн тулд юу ч хийхэд бэлэн байв. Чи хамгийн сайн чаддаг шидэлтээ алдах ямар хэцүү байдгийг мэдэх үү? Үнэхээр хэцүү.Тэгээд би дахиад хэзээ ч ийм байдалд орохгүйн тулд эм хэрэглэж эхэлсэн юм." Тэр үгээ дуусгалаа.
Advertisement
Би түүнийг бусад сайн тоглогчтой хүч тэнцүү байхын тулд л эм хэрэглэж байна гэж бодсон. Би түүн рүү хараад "Клей, би чамд ийм байсныг мэдсэнгүй. Гэхдээ чи өөрийгөө маш сайн тамирчин гэдгээ ойлгох хэрэгтэй. Чамд авъяас байгаа болохоор улсын хамгийн шилдэг спортын сургуульд орох гэж байгаа шүү дээ. Чи өөрийгөө ганц тоглолтоос болоод ингэж дүгнэж болохгүй ээ."
"Баярлалаа." гээд тэр толгой дохиод тэнгэрийн хаяа руу ширтэв. "Би удахгүй их сургуульдаа орно."
"Догдолж байна уу? "
"Үнэхээр их." гэсээр тэр инээмсэглэлээ.
Чимээгүй байдал.
"Эвгүй байна уу?" гэж би түүнээс асуув.
Тэр "Үгүй ээ. Би юу болоод байгааг мэднэ."
"Юу?"
"Бид аль хэдийн салсан. Үгүй гэж үү?" гээд тэр над руу харлаа. "Чиний байгаа байдал үнэхээр илт байна."
Клей хоолойнхоо өнгийг засаад "Скай би чамайг Скайлорт татагдаад байгааг чинь мэднэ. Бас тэр ч гэсэн. Анх түүнтэй танилцсанаас хойш л та хоёрын бие биен рүүгээ харах харц чинь тодорхой байсан. Бас буудалд болсон явдал үүнийг бүр ч их баталгаажуулсан."
Би санаа алдаад "Энэ тийм илэрхий байна уу?"
"Скайлин би чамайг сайн мэднэ шүү дээ." гэсээр тэр инээлээ.
"Тэгэхээр бид нэгнийгээ үзэн ядахгүй биз дээ."
"Мэдээж үгүй. Хоёулаа сайн найзууд байж чадна гэж бодож байна." гэсээр тэр намайг тэврэв.
"Үргэлж сайн найзууд." гээд би инээмсэглэлээ.
• • •
Үдээс хойш. Мэрэдит над руу хурдан хүрээд ир гэсэн мессэж илгээсэн болохоор хурдхан гэрийнх нь урд очоод хонхыг нь дарав.
Тэр хаалгаа онгойлгоход би "Юу-" гэж хэлэхийн завдалгүй тэр амыг минь даран "Чшш"
"Юу болсон юм?" гэж би аяархан асуув.
Тэр намайг өрөө рүүгээ дагуулж ороод "Нөгөө би чамд тэр орой Ааронтой хамт боулинг тоглосон гэж хэлснийг санаж байна уу?"
"Тийм ээ?"
Тэр гэмшсэн царай гарган хуруугаараа оролдоод "Бид түүнтэй үүнээс илүү зүйл хийсэн."
"Тэгээд?" Би юу болоод байгааг ойлгохгүй дэмий л Мэрэдит рүү ширтэнэ.
"Тэр орой илүү..дотно зүйл хийсэн." гээд тэр надад дөхүүллээ.
"Өө, бурхан минь!" гэсээр би амаа дарав.
Тэр толгой дохив.
"Тэгээд надад юу хэлэх гэсэн юм?" гээд нүдээ томрууллаа.
Тэр гүнзгий амьсгаа гаргаад "Би жирэмсэн болсон юм шиг байна."
• • •
Би дотуур байраа тохижуулж байтал хаалга тогших чимээ сонслоо. Хийж байгаа зүйлээ орхиод хаалгаа онгойлговол Жейсон, Кравфорд, Чейс 3 ирсэн байв.
"Yo!" би шуудхан л тэдэнтэй гар барилцаад тэвэрцгээлээ.
Жейсон "Өрөө чинь их харанхуй юм аа."
"Санал нэг." гэж Чейс хэлсээр өрөөгөөр минь тойруулж алхав. "Чи яагаад ганц өрөө байр сонгосон юм?"
"Миний юу хүсэх нь чамд ямар хамаа байна?" гэсээр хийж байсан зүйлээ үргэлжлүүллээ.
"Тэгэхээр чи юу хийж байгаа юм бэ даэ?" гэж Кравфорд асуув.
"Хэдэн хайрцаг зүйлүүдээ гаргаж ирээд дараа нь хөргөгчөө засъя гэж бодож байна."
"Бид хайрцагтай юмнуудыг чинь хамт янзалъя." гэж Жейсон хэлээд нэгийг нь авч өргөлөө.
"Хэрэггүй ээ би өөрөө хийчихнэ нь."
"Нээрээ юу? Зүгээр дээ"
"Алив ээ, би үгүй гэж хэлсэн ш дээ." Би бага зэрэг уурлаж эхлэв.
Новш.
Кравфорд хайрцагтай зүйлийг минь барьсан байх бөгөөд "Энэ юу вэ?"
"Юу ч биш." гээд би хурдхан түүнээс аваад халаасандаа далд хийв.
"Энэ үнэт эдлэл үү? Чи эндээс аль хэдийн найз охин олоо юу даа?" гэж Кравфорд мишилзсээр асуулаа.
"Үгүй ээ." гэсээр би толгойгоо маажив. "Энийг ээжид бэлэг болгож авсан юм." гээд би хүрмээ өмсөөд "Би гарчхаад ирье."
Би дотуур байрнаасаа гараад халааснаасаа жижигхэн хайрцгаа нээгээд үзэсгэлэнтэйгээр гэрэлтэх алмазан бөгжөө гаргалаа.
Advertisement
- In Serial12 Chapters
The CEO's Woman
I was reborn 10 years before my death.I was given a second chance. A second chance to right the wrongs.A new beginning.I am Jiang YueI am the CEO's Woman....I was a coward.I watched her ruin her life.I watched her die from poor choices.I vow not to let it happen again.Not in this lifetime.For I am Fu Jin.And She is my Woman
8 130 - In Serial77 Chapters
No Matter What
Even if Sebastian thought of the possibility, he still couldn’t believe it. There was no way his best friend was a werewolf. Sure, he’d been acting kind of weird. An increased appetite, higher sensitivity to sounds and smells, incredible speed and stamina, burning himself on a cold silver spoon. But werewolves didn’t exist so there was no way Edmund had become one. Right?
8 559 - In Serial42 Chapters
My Soul Mate Is Death (A Paranormal Romance)
[COMPLETED] When professional hit woman Emmalyn Rivers gets accosted by a mysterious cloak-wearing man who carries a scythe, she is a little miffed. Not only is he interrupting what turned out to be an already problematic kill, but he is asking her to give up her day job. To make matters worse, all of this is happening on Friday night, her night off. His reason? She is stepping on his territory. The few people acquainted with Emma know well that her job is the only thing she has. Despite her hatred for her occupation, killing by contract is all that she knows. When Death threatens her to stop wreaking havoc into his plans, he expects her to fight back, though maybe not quite as hard as she actually does. On the other hand, what he does not expect is to become infatuated with the gun-obsessed, sharp-mouthed girl. Not only that, but when she gets in trouble for a crime she committed because of him, he finds himself for the first time in his existence doing the exact opposite of his job; saving a human, instead of killing her.(Rated Mature - Swearing, Violence and Sexual content)
8 171 - In Serial24 Chapters
Learning to be the Luna (Completed)
"Shall we continue where we were earlier?" Blake asks. He kisses down my neck and I moan in pure bliss. "I have a little preposition for you" Blake whispers into my ear.I look up at him expecting him to continue. "If you kiss me first, then you have to stay here and be my Luna." I chuckle at his statement and counter, "Alright, but if you kiss me first, then I can make my own decision.""Oh so that's how you wanna play it kitten?" I hear Blake say, "well then game on."Game on Mr. Alpha.________________________________This story has some mature content and language.
8 217 - In Serial37 Chapters
▪︎THE LUNA▪︎Book 1
Hayley Monroe is your average African American teenage wolf. Christopher Adams is your not so average alpha male. What happens when these two lost souls happen to cross paths at the most unusual timing? Will he be able to breakdown his tough armor for her? Will she be able to accept him for who he truly is? Will she settle for being the Luna?
8 209 - In Serial35 Chapters
The Wrong Path
She's a disgraced socialite; he's a rodeo star on the rise. When they're forced to fake a relationship, what happens when the sparks feel a little too real?***Sophia Huntington is a socialite. She likes rooftop cocktails, perusing copies of Vogue, and rubbing shoulders with Toronto's elite.Finn Hoag is a farm boy. He grew up wrangling cattle, riding horses, and having tailgate parties every Saturday night.Their worlds should have never collided. But when Sophia's caught on camera in a compromising position, she's sent to a small town in Alberta where she decides to repair her reputation by dating a wholesome farm boy - and Finn just so happens to be in need of a favor. The question is, can they stand each other long enough to pull it off?*SECOND IN THE TORONTO GIRLS SERIES***CAN BE READ AS A STANDALONE**
8 109

