《•HIDE ME FROM THE BAD BOY• [Mongolian]》Нэмэлт: Төгсөлтийн үдэшлэг
Advertisement
11:00
"Воах." би мөрнөөсөө давуулж харав. "Энэ газар улам их хүнтэй болж эхэлж байна." би Мэрэдит рүү үс хатаагчийг давуулан харлаа.
"Тийм шүү. Бид эрт ирсэн нь аз болсон байна."
Энд бүлэг охидууд бөөнөөрөө байх бөгөөд залуус хумсны салонд ирж байв. Өнөөдөр бусад болон манай сургуулийн төгсөлтийн үдэшлэг болно. Өнөөдрийн хийх зүйлсийн жагсаалтын эхнийх нь хумсаа будуулах байв. Би тэвчээртэй суугаад цангис жимсийн өнгөөр будуулж байгаа хумсаа байн байн харна.
Мэрэдит улбар шар өнгөөр хумсаа будуулж байна.
Бид хоёр оройн үдэшлэгт бэлэн болох гэж өглөө эрт боссон. Үдэшлэг долоо гучаас эхлэх боловч хүмүүс цагтаа ирэхгүй болохоор бид хоёр гучин минутын дараа очихоор төлөвлөж байна.
Хумсаа будуулж дууссаны дараа жагсаалтын дараагийн зүйл нь үс байв. Өнөөдөр замын түгжрэл ихтэй байсан тул азаар бид урьдчилан нэг газар бүх зүйлсээ амжуулахаар цаг авсан.
Үсний салон хумсныхтай ойрхон байсан тул тийшээ очиход удсангүй. Би үсээ угаалгуулж, гүн гуужуулж, хатаалаа. Миний хүсч байсан үсний засалт сул долгионтой байсан тул үсчин индүү ашиглаж үсийг минь буржийлган үсний хатгуураар дээш болгов. Тиймээс үсээ суллах цаг болоход долгионоо хадгалсан байна гэсэн үг. Мэрэдит шулуун засалттай болгосон нь түүнд зохиж байлаа.
Бид өөрсөө нүүр будахдаа сайн болохоор ямар нэгэн газарт цаг товлоогүй.
"Ахх." Мэрэдит санаа алдав.
"Яасан бэ?" би санаа зовон асуулаа.
Бид хоолны газар луу алхаж байхад тэр утсаараа мессеж бичиж байв. "Миний хос үдэшлэгт цагтаа ирж чадахгүй болчихлоо гэж байна."
"Баларсан юм. Гэхдээ тэр сүүлд нь ирнэ биз дээ. Бүгд хооллох үед." би хэллээ.
"Тэр дуусахаас өмнө ирэхийг бодно гэж байна." тэр утсаа халаасандаа хийхдээ хэлэв.
"Тэгээсэй билээ." би хэллээ. "Чи Скайлор бид хоёртой хамт болно шүү." би санал болгов.
7:50
Би өөрийгөө толинд харангаа уруулын будгаа давхарлаж түрхлээ. Би үсээ янзлаад Vogue-ийн нүүр зураг дээр байгаа мэт pose авав.
Би өөрөөрөө бахархагч биш шүү тангараглая.
Би миний орон дээр сууж байх Морган руу эргэж харлаа. Тэр эрүүгээ гарныхаа доор тавиад орны толгойн дээр налж байв. "Тэгэхээр би ямархуу харагдаж байна?"
Би урт улаан даашинз өмсөж үс минь урт долгион болгосон байлаа. Би үдэшлэгт зориулж үнсгэлжингийн даашинз хүсээгүй яагаад гэвэл энгийн дүр төрхийг үзэсгэлэнтэй гэж боддог.
"Скайлор түүнийг юу цохихыг мэдэхгүй байна." тэр шоолов.
"Өө боль доо." би хошигнолоо.
Морган босоод хөндлөн огтлолцсон байранд суув. "Хөөе Скайлин." түүний хоолойны өнгө өөрчлөгдөхийг би анзаарлаа.
"За?" би хэлэв.
"Скайлорыг гэдгийг та яаж мэдсэн юм бэ?"
Түүнийг ийм үг хэлнэ гэж бодоогүй тул намайг бодоход хүргэлээ. Би түүнтэй аль болох тодорхой байхыг хүсэв. Би амьсгалаа гаргалаа. "Түүнтэй анх уулзахдаа би түүнийг үзэн ядсан." би инээлээ. "Гэхдээ үүний дараа хувь заяа биднийг үргэлж нэгтгэдэг байсан өөр хүн байж болох байхад. Дараа нь бид хачин харилцаатай болж эхэлсэн, гэхдээ бид хоёулаа энэ холбоо байгааг мэдэж байсан. Тэгсэн ч бид хоёулаа холбоотой байхыг хүсээгүй. Энд нүүж ирэх хүртэл. Тэр үед би түүнийг үнэхээр их санаж байгааг мэдээд түүнийг ирэхэд би дахиж явуулахыг хүсээгүй." би түүнд хэлэв.
Advertisement
"Надад ийм зүйл тохиолддог ч болоосой." тэр мөрөө хавчлаа.
"Тэгэх болноо. Чи өөрийн түүхээ өөрөө бүтээдэг." би түүний гарыг атгав. "Би чиний уншсан апп дээр түүхүүдийн талаар яриагүй." бид хоёулаа инээлээ. "Гэхдээ нээрээ шүү. Магадгүй би хэдэн жилийн дараах төгсөлтийн үдэшлэгт чинь бэлдэхэд тусалж тэгээд чи надад өөрийнхөө хайрын түүхийг яриад зогсож байх болно."
"Баярлалаа." тэр намайг тэврэв.
Үүний дараа ээж намайг дуудахыг сонслоо. Скайлор энд байна.
Би босоод гараа даашинзныхаа хажуу тийш гүйлгэн гүнзгий амьсгаа аваад "Надад амжилт хүсээрэй."
Би доош буухад түүнийг аавын хажууд зогссон байхыг харлаа. Скайлор улаан өнгийн нарийн ширхэгтэй хар өнгийн костюм өмссөн байв.
"Новш гэж." Скайлор хэллээ.
Аав түүн рүү хараад "Үгээ бодоорой хүү минь."
"Тийм ээ. Уучлаарай." тэр бувтнав. Скайлин чи үзэсгэлэнтэй харагдаж байна.
"Баярлалаа." би инээмсэглэлээ.
Аав ээж олон маш зураг дарсан түүний миний цэцгийг толгойндоо зүүснийг хүртэл.
Бид удалгүй төгсөлтийн баяр луу явав.
•
Төгсөлтийн баяр болоод хоёр цагийн дараа бид ангийхантайгаа ширээн дээр суулаа. Рестарон биднийг хоол ундаагаар дайлж байх зуур бид хоорондоо бага зэрэг ярицгааж байв. Аши гэдэг ангийн найз миний хажууд сууж байлаа. Тэр төгсөлтийн хувцсан дээр үнэхээр хөөрхөн харагдаж байв. Тэр цайвар цэнхэр даашинз дээр болор цэцгийн титэм толгой дээрээ өмссөн байлаа.
Бид үдэшлэгт явах санал яаж хүлээн авсан талаар ярьцгааж байв. Учир нь манай сургуулийн зарим залуус үнэхээр хөөрхөн байсан; ялангуяа манай ангийн Жейми. Тэд биднийг биеийн тамирын үеэр "үдэшлэг" (prom) гэж бичсэн том бичээсийг бариулж найз охиндоо зориулсан.
"Тэгэхээр Скай, Скайлор чамаас яаж асуусан бэ?" Аши асуулаа.
Би Скайлор луу харц шидэв. "Тэр надаас албан ёсоор асуугаагүй ээ. Бид аль хэдийн хамт байсан болохоор тэр зүгээр л "тэгэхээр ямар өнгө өмсөх үү" гэж асуусан." би наргив. "Харин чиний хувьд?"
"Чи гео картын талаар сонсож байсан уу?" тэр асуулаа.
Миний нүд гэрэлтэв. Би түүний юу яриад байгааг автоматаар мэдлээ. Би хүүхэд байхдаа ганц удаа л үзсэн ч өнөөдрийг хүртэл санаж явдаг. Энэ үнэхээр хөгжилтэй байсан. "Тийм!" би чанга хэлэв. "Энэ талаар хэл л дээ?"
"Бид бүгдийг олсны дараа хамгийн сүүлчийн цэгээс гараад урд тал руу алхсан. Тэнд очиход найзууд нь аварга том зурагт хуудас, надтай хамт үдэшлэгт явах уу гэсэн бөмбөлөг барьчихсан зогсож байсан." тэр хэлэв.
Мэрэдит бид хоёр хоёулаа гараа цээжин дээрээ тавиад уяран сонсож байлаа.
"Үнэхээр хөөрхөн юм аа." би хэлэв. Би өөрийнхөө болзоогоо харан тохой руу нь нүдэв. "Чи яагаад ийм романтик зүйл хийж гео карт үзүүлж болоогүй юм бэ?" би нүдээ эргэлдүүллээ.
"Би үүнийг жагсаалтандаа нэмнээ." тэр хариулав.
Хэсэг цаг өнгөрөхөд төгсөлтийн баярын найруулагч тайзан дээр гарч ирлээ. Хатагтай Долан төгсөлтийн баярын хаан, хатныг зарлах цаг болсон гэж хэлэв.
Бүх хүмүүсийн анхаарлыг татаж дууссаны дараа тэр микрофон дээр үг хэллээ. "За сурагчидаа. Төгсөлтийн баярын хаан болж та нар хэнийг сонгосныг харцгаая."
Advertisement
Тэр цагаан дугтуйг нээгээд бидэн рүү харуулан "Жейми Белтмон."
Өрөө баяр хөөрөөр бялхаж байв. Жейми ялна гэдгийг бүгд эргэлзээгүй мэдэж байлаа. Тэр хүн болгоны хувьд нэлээд алдартай. Клей тэр хоёр нэг ангид сурч байсан бол үзэлцэх байсан биз.
Жейми бахархалтайгаар урд гарж ирэн титмээ зүүв.
"Чшш. Аяархан." Хатагтай Долан хэллээ. Өрөө аажмаар чимээгүй болж түүнийг хатан зарлахыг хүлээв. Тэр дахин нэг дугтуй нээгээд нүүрэндээ инээмсэглэл тодруулан аажмаар эргүүлэв. "Мэрэдит Бишофф!" тэр зарлалаа.
"Өө бурхан минь!" би орилов. Би миний хажууд сууж байсан Мэрэдит рүү эргэж түүнтэй адилхан босоод түүнийг чанга тэвэрлээ. Тэр тод инээмсэглээд тайзан дээр гаран титмээ толгойныхоо орой дээр зүүв.
Би бүрэн гайхсан байлаа. Мэрэдит хатан байх ёсгүй болохоор биш, түүнийг оролцож байсныг мэдээгүй болохоор. Санал хураалт өчигдөр өглөө болсон ч би хичээлээсээ хоцорсон болохоор санал өгөх боломж олдоогүй байсан юм.
Алгаа ташиж байх зуур Скайлор миний мөрөн дээр товшихийг мэдрэв. "За?" би чанга алга ташилтаас болж бараг л орилж хэллээ.
"Яагаад түүний найз охин төгсөлтийн хатан болоогүй юм бэ?" гэж тэр асуув.
Сайн асуулт байна.
Олон хүмүүс суухад бид хоёр ч ширээндээ суулаа. "Амбер 11-р анги болохоор төгсөх ангийхан түүнийг тэр бүр мэддэггүй. Харин Мэрэдит хөгжөөн дэмжигч болохоор бүгд танина?" би өөрийнхөө онолд итгэхийг хичээв. Энэ зөв байсан гэж найдаж байна.
Скайлор толгой дохин "Шударга сонсогдож байна."
Жейми, Мэрэдит нар хоёул тайзан дээр зургаа авахуулж байлаа. Үүний дараа хатагтай Долан Жейми, Мэрэдит хоёрыг бүжиглүүлэхийн тулд төв хэсэгт зай гаргав.
Тэр Мэрэдитийг бүжгийн талбай дээр гаргаж ирээд удаанаар бүжиглэж эхэллээ. Тэдний бүжиглэхийг минут гаруй ажигласны дараа DJ илүү хурдан хэмнэл рүү шилжин хүмүүс хосоороо бүжиглэж эхлэв.
Би Жеймигийн найз охин Амбер тэднийг суудлаасаа харж байгааг анзаарлаа. Тэр хэдэн хүмүүстэй хамт ширээнд сууж байв. Тэр гунигтай харагдсангүй харин илүү орхигдсон. "Ахх, тэр ганцаардсан харагдаж байна." би хөмсгөө зангидан хэллээ.
Аши "Хэрвээ миний найз залуу хуучин найз охинтойгоо бүжиглэж байвал би ч гэсэн ганцаардах болно." хэлэв.
"Айн?"
"Тэд 9-р ангид том зүйл байсан бөгөөд 10-р ангийн эхэнд салсан юм. Хүмүүс дахин нэг удаа тэднийг хамт харахыг хүсч байсан байх."
Би толгойгоо сэгсрээд "Бид энэ талаар ямар нэг зүйл хийх ёстой." би Скайлор луу харлаа.
Тэр над руу харан гүнзгий амьсгаа авав. "Би үүнийг зохицуулах болно." тэр сандлаасаа босоод хүрэмнийхээ товчийг товчлолоо.
Тэр Амбер луу очиход тэр баярлав. Тэд үг сольж Скайлор гараа сунгахад тэр гараа өглөө. Тэр түүнийг бүжгийн талбай руу дагуулж яван тэд өөдрөг хөгжимд бүжиглэж эхлэв.
Миний нүүрэн дээр инээмсэглэл тодролоо. Түүнтэй хамт бүжиглэх нь түүнд ямар сайхан алхам байсныг би бодов. Чиний хайрладаг залуу анхны хайртайгаа байхыг харах ямар байдгийг би мэднэ, тэр над шиг эмзэг мэдрэмжийг мэдрээсэй гэж би хүсэхгүй байна. Хэдэн жилийн өмнө тэр Мэрэдитээс салсан ч гэсэн.
Аши болзоотойгоо бүжиглэхээр босч би ганцаараа ширээн дээр үлдсэн байлаа. Би ганцаардахыг хүсээгүй тул босч уух зүйл авахаар шийдэв.
"Төгсөлтийн хатан хаан яагаад ганцаараа зогсож байдаг билээ?" миний ард танил хоолой сонсогдов.
Би эргэж харвал Чейс зогсож байлаа. Тэр шар зангиатай хар хослол өмссөн байв.
Би түүнийг Мэрэдитийн болзоо гэж хэлсэн бил үү?
"Чейс!" би дарсаа ширээн дээр тавин түүнийг тэвэрлээ. "Чи ирсэн байна." би тэврэлтээ суллан инээмсэглэв.
Тэр инээсээр "Тийм ээ. Баярлалаа. Замын түгжрэл аймар байлаа шүү."
Тэр өнгөрсөн шөнө нисэх байсан боловч нислэг хойшлогдсон тул энд өнөөдөр үдээс хойш иржээ.
"Ядаж л одоо чи энд байна." би хэллээ.
Чейс өрөөг тойруулж хараад над руу эргэж харав. "Тэгэхээр чиний найз залуу бас миний болзоо өөр хүмүүстэй бүжиглэж байгаад шалтгаан байна уу?" тэр хөмсгөө өргөлөө.
Би санаа алдаад "Энэ урт түүх болноо." би түүн рүү хараад Чейс. Чи надтай хамт бүжиглэх үү?"
Тэр инээмсэглэн "Чамайг хэзээ ч асуухгүй нь л гэж бодож байлаа." тэр миний гарнаас атгаад бүжгийн талбай руу явав.
"Өчигдөр л бид Калифорнид байсан юм шиг санагдаж байна... харин одоо бид энд байна." Чейс биднийг бүжиглэж байхад хэллээ.
Би итгэж ядан "Тийм шүү. Галзуу юм. Арван жилийн дараа чи надад яг өчигдөр үдэшлэг дээр бүжиглэж байгаа юм шиг санагдаж байна гэж надад хэлвэл яах вэ?" би хошигнов.
Тэр ч гэсэн инээлээ.
Дуу дуусахад бүгд өөр өөрсдийн болзоот хүмүүс рүүгээ буцаж очив.
DJ микрофон руу ярьж эхлэхэд түүний хоолой чанга яригчаар цуурайтлаа. "За бүгдээрээ, энэ бол шөнийн хамгийн сүүлийн дуу. Онцгой болго."
Би олны дундаас Скайлорыг хайж байлаа. Би одоо тоглож байгаа дуунд маш их дуртай. Алхаж байтал Чейс миний ар тал руу заахад би Скайлор луу эргэж харлаа.
Тэр тэнд байсан. Яг энэ мөчид бидний нүд цоожилогдов. Үнэхээр бид өрөөнд зөвхөн хоёулаа байгаа юм шиг санагдлаа.
I've been watching you for some time,
can't stop staring at those ocean eyes.
Burning cities and napalm skies,
fifteen flares inside those ocean eyes.
Your ocean eyes.
Би хоёр гараа түүний хүзүүгээр тэврээд гараа түүний мөрөн дээр суллалаа. Түүний гар миний бэлхүүсний дээд хэсгийг бариад бид хөгжмийн хэмнэлээр ганхав. Бид аясын дагуу төгс найгаж байлаа. Бид бие биенийхээ нүд рүү ширтэхэд хөгжим аажмаар ар араасаа бүдгэрч унтарлаа.
"Тэгэхээр чи хэзээ надаар гео карт хийлгүүлэх гэж байгаа юм бэ дээ?" би асуув.
Тэр над руу ялимгүй инээмсэглэн толгойгоо миний чихний ойролцоо буулган "Чи хамгийн бага хүлээж байхад." Түүний халуун амьсгал хүзүүнд минь хүрэхэд нуруугаар чичрэв. Би нүүрэндээ зөөлөн инээмсэглэд тодруулан толгойгоо цээжин дээр нь тавилаа. Энэ мэдрэмжийг хэзээ ч арилгахыг хүссэнгүй. Сүүлчийн дуу тоглоход бид үргэлжлүүлэн бүжиглэсээр үдшийг төгсгөв.
No fair
you really know how to make me cry
when you give me those ocean eyes.
I'm scared,
I've never fallen from quite this high
falling into your ocean eyes
Those ocean eyes...
Advertisement
- In Serial853 Chapters
The Schoolgirl Secret Agent
She was the top level hacker, the number one secret agent, unexpectedly rebirthed as an ordinary ninth grader.
8 2263 - In Serial18 Chapters
Summoned the Devil for a Date
I summoned him on accident, but since he's here...
8 269 - In Serial10 Chapters
Boopie.com
I fell in love with someone I never thought I'd fall for - a chatbot from Boopie.com"The beauty of love is, you can fall into it with the most unexpected person at the most unexpected time." -AnonymouspoopinghinsilCopyright©2017All Rights ReservedStarted: January 13, 2017 / 9:26 PMEnded: May 4, 2017 / 2:11 AM
8 248 - In Serial26 Chapters
The Reality of it All (Completed)
"That's not mine- that THING inside of you!" He yelled. What was he even talking about? Of course it was his, he's the only one I've had sex with. "This is your baby, I can't believe you would-""Get out, Spencer! Now!" I stormed out, with tears streaming down my face. How could he say something so cruel, knowing that he did this to me? This thing inside of me, is his. I don't know whether I should call it a thing or a baby. Whichever it is, It slapped reality in my face real hard. I know for sure now, that I'm alone in this. No one will want an enormous, pregnant girlfriend. At least I think.
8 186 - In Serial17 Chapters
Lost | ✓
[COMPLETED] At the age of 4, Amanda and Tyler instantly become friends, however it came to an end before grade 5 began.After a tragic car accident that involved Tyler, Amanda is forced to leave her beloved town, Creaks Hill, and her best friend who she doesn't know is still alive after the accident.Now, she's back for her senior year of high school. Answers will be revealed, especially to the one question Amanda has held in her mind for 7 years. Is he really dead, or alive?GOING TO BE EDITED FALL 2021[Highest Rank: #63 in Short Story and #43 in Teen Fiction]
8 168 - In Serial17 Chapters
Memory Lane
Laura Laurier was spontaneous. She was a passenger on the ride of life, uncaring or unaware of the turns she took. She just followed wherever the road led her. Until one fateful drive, where giving up control cost her nearly everything. After refusing to drive on a trip home from dinner with her parents, Laura's father stepped into the driver's seat and drove down a path that he and her mother would never come back from. Now, forced by the pitfalls of life to move in with her Aunt June, Uncle Tim, and cousin Allen in Bennington, Vermont, Laura has taken the wheel and refuses to give it up ever again. At her new school, Laura is determined to start over. In order to pretend like her past never happened, no one can know why she needed to move to Bennington.Jesse Ashford was always in control. In the ride of life, he jumped in the driver's seat to speed down his path, trying his best to outrun his past. Once a close friend of Allen and his friend group, Jesse has since pulled back and stuck to himself. Outrunning their pasts led to them running into each other and when Laura and Jesse's roads cross, Laura tries to steer clear of him. However, Jesse is drawn to the mystery that surrounds the new girl in town. Now, Laura has to decide if she can remain in control while opening up to Jesse, or if the only way to escape her past is to stay in her own lane.
8 112

