-Та долоо хоног бүр л явах юм. Яс ярьвал ойрл таны тийшээ явдаг чинь ихсээд байгаа шүү. Тэгээд намайг дагуулж явдаг нь ямар учиртай юм бэ? Би тэр балетийг чинь үзэхээс залхаж байна ээж ээ. Надад өөр хийх юм их байна шүү дээ.

-Энэ удаа хамт явбал дахиж гуйхгүй ээ.

-Ээж минь, та битгий юмсийг өөрийн буруу мэт ярьж бай л даа. Энэ чинь намайг үргэлж ялагдалд авчирах юм. Заа за явцгаая!

Нора мөн түүний ээж өнөөдөр өмнөх өдрүүд шиг л энгийн нэгэн балет үзэхээр театр-т ирээд байгаа нь энэ байлаа. Норагийн хувьд энэ түүнийг аль хэдийн залхаасан боловч түүнээс хэд дахин олон үзсэн ээж нь өдөр бүр шахуу ирэхдээ догдлосоор мөн яарсаар гүйх нь холгүй театрыг зүглэдэг хэвээр.

Балетын бүжгийн хэсэг тал дундаа ороод явж байхад Нора өмнө нь үзэж байхад нь нүдэнд нь өртсөн бүжигчинг олж харлаа.

-Тэр захын бүжигчин өмнөхөөсөө сайжирчээ тийм үү?

Нора ээждээ хандан ийн хэлэв.

-Ээж ээ та яагаад уйлчихаа вэ? Бүх зүйл зүгээр үү?

-Зүгээр дээ хонгор минь

-Ээж ээ на---

-Гарч байгаад ярилцацгаая. Одоо чимээгээ намж охин минь.

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

-Надөд юу болсноо хэлээч

Нора танхимаас гарж ч амжаагүй байхдаа ээжээсээ ийн асууж театраас гарах хүртэл шалгаав. Нора арга барсан болтой ээжийнхээ гараас татаад хүчлэн зогсоов.

-Дараагийн буудал хүртэл алхвал зүгээр үү? Хонгор минь

-Мэдээж бүх зүйл зүгээр. Харин та?

-Яалт ч үгүй анхны тохиолдол шүү.

-Юу? Та бид хоёр энэ балетийг өснө нь үзсэн. Аан дараагийн буудал хүртэл алхах уу? Гэхдээ энэ хамаагүй. Би... таныг яагаад... юунд гунилах болсоны л мэдмээр байна.

-Хонгор минь, Би ирэх бүртээ л нулимсаа барьж чаддаггүй. Чухамдаа бол би барихыг хичээдэггүй. Ээжид нь бага зэрэг хэцүү санагдсан зүйлс эсвэл сэтгэлээр унасан үед ээж нь балет үздэг юм. Ээжийгээ ямар өсвөр насны охин биш дээ гэж бодож байна уу? Үнэндээ ээж нь бараг л тийм. "Ээж" гэх нэр надад одоо ч ахдаж байгаа мэт санагддаг. Ээж нь зүгээр л 16хан насандаа... өсвөр нас шүү дээ. Тийм жоохон байхдаа хүүхэдтэй болсон болохоор туних, нялхарах, аан бас тэр сэтгэл зүй гээд бүгдийг нь цээжиндээ хийгээд түгжчихсэн байсан юм. Гэтэл нэг л өдөр түгжээг нь эвдлээд гараад ирсэн дээ. Тэр үеэс л ээж нь балетыг сонирхож харж басхүү биширч эхэлсэн. Балет... гайхалтай урлаг. Хүний амьдрал шиг. Гаднаа үзэсгэлэн төгс. Энхрий ялдам. Ямар ч зовлон гэж үгүй бүгд инээмсгэлсэн. Чамин тансаг. Гэтэл дотроо хөхөрч няцарсан. Булгалж хавдсан. Нулимс гашуудал цөхөрлөөр дүүрэн. Орхие гэсэн ч бүтэшгүй. Уйлмаар байсан ч инээх ёстой. Чадахгүй байсан ч хүчлэх ёстой.

Балет амьдралтай адилхан болохоор үзэхээр тайтгардаг бас тэр чинээгээрээ гунигладаг.

-Намайг яагаад цуг явахыг хүсдэг юм бэ?

-Зүгээр л... , Чи миний тайтгарал шүү дээ.

Чамин тансаг : Гутрал цөхрөл

Балетчид тэд үнэхээр үзэсгэлэн төгс. Гэхдээ өрөвдөлтэй.