《Peter Parker y Carol Danvers: Como Madre e Hijo.》Seguimos...?
Advertisement
Peter recién abría los ojos – Las ventanas de la habitación estaban abiertas, y la luz cálida seguida de una refrescante brisa paso por su cara y cabello – Peter miro a su lado, viendo a Carol que se encontraba dormida todavía – Que demonios paso anoche? – se dijo así mismo mientras miraba al techo, con los ojos bien abiertos y con una leve sonrisa.
Peter comenzó a levantarse lentamente para no despertar a la rubia. No funciono. – Peter, a donde vas? – dijo la rubia con una voz suave, estaba recién abriendo los ojos – Quédate un rato mas, si? –
Carol estiro su brazo en dirección a Peter, en señal de que lo tomara – O-Ok es temprano todavía, los demás deben seguir dormidos – Dijo la araña, volviendo a la cama y enrollándose entre los suaves brazos de Carol, que lo fundió en un tierno abrazo – Carol – antes de siquiera continuar, la capi hablo –
Quieres saber que paso anoche cierto? – Peter asintió con su cabeza – Puedes llamarlo... un des estresante – dijo Carol al chico que se sonrojo con tal comentario – Crees que está mal?
N-No! No dije eso, es solo que... como quedamos después de.. Eso? – Dijo a la rubia, Peter esperaba una respuesta del tipo "Solo lo hice por la adrenalina del momento, nunca se repetirá" o al menos eso esperaba de alguien tan estricta como Carol Danvers.
TOC TOC – Dijo una voz alegre que lentamente abrió la puerta, era Wanda. La cual se asomo por la puerta, y vio a los 2 héroes acostados en la cama abrazados – Awww se ven tan lindos juntos...N-No como una pareja, eso sería raro, te vez como toda una madre Carol, cuidando de mi pequeño hermanito – Dijo Wanda con una sonrisa de oreja a oreja-
W-Wanda! – Dijo Peter sonrojado
El desayuno está listo chicos, porque no bajan y nos acompañan? – insinuó Wanda –
Estaremos allí en 5 minutos, tengo que estar segura que se lavo bien los dientes, comió mucho dulce antes de dormir, cierto Peter? – Dijo con una sonrisa besando a Peter en su cabello – Este, se estremeció un poco al sentir el beso de Carol en su cabeza, y sonrojado aun mas por el comentario. Wanda se rio y salió de la habitación para avisar a los demás.
Carol se levanto y cambio su blusa holgada, por un sweater color rojo, enfrente de Peter, el cual miro a otro lado un poco incomodo. Ya había tenido a Carol en una situación más comprometedora, pero seguía siendo un niño después de todo, inexperto, era la palabra.
No voltees, se que quieres mirar - Dijo la rubia viendo a Peter.
C-Carol... no respondiste mi pregunta - Exclamo el chico a la mujer, que lo miro, y sonrió de una forma picara y linda - q-que sucede?
Hablaremos después del desayuno te parece? – Carol lo tomo de la mano, lo levanto de la cama, y bajaron hacia la cocina y comedor. Todos se encontraban reunidos en la mesa, comiendo tocino, huevos revueltos y tostadas que había preparado Wanda. El desayuno transcurría de lo más normal, Scott contando algún chiste mientras Hope hacia lo posible para callarlo, Sam discutiendo con el profesor Banner sobre... No sé de lo que estaban hablando, y Bucky y Wanda, tomados de la mano hablando sus cosas, tal parece que ya habían declarado que eran pareja, cosa que todos aprobamos, se veían tan lindos juntos. Peter estaba sentado a mi lado, revolviendo un poco el huevo con el tocino, sin decir una palabra más que unas sonrisas por cada chiste que contara Scott.
Advertisement
Peter comió bastante rápido, es como si estuviera apurado – Peter sucede algo? – Pregunto la capitana – Come más despacio, no quiero que te ahogues con la tostada o algo – rio mientras dijo eso.
Voy a salir a columpiarme un rato después del desayuno – Dijo a Carol, mientras terminaba de degustar la tostada con mantequilla – Necesito respirar un poco – Dijo con una sonrisa mientras tomaba la mano de Carol.
Por favor Sam, esa pelicula estuvo genial! - Dijo Antman a Falcon.
Hubiera sido genial si tan solo hicieras un poco de silencio mientras la veíamos! - Todos rieron a carcajadas mientras seguían comiendo, no prestando atención para nada, a Peter.
Peter se levanto de la mesa antes que todos, seguido de Carol que lo siguió hasta la habitación de Peter – Peter, estas molesto conmigo? – cuestiono la capitana.
Por qué dices eso? No estoy molesto contigo – decía mientras colocaba el traje de nuevo en la mochila, pero sin mirar a Carol en ningún momento, quizás no estaba molesto, solo algo confundido.
Carol cerró la puerta de la habitación, y antes de que Peter volteara para saber por qué lo hizo, Carol lo abrazo por la espalda – Quieres hablar acerca de anoche? – Pregunto Carol mientras apretaba a Peter, no quería dejarlo ir, Peter se dejo llevar por el abrazo – Se que quieres, estas confundido, o solo curioso.
E-En qué punto nos deja... lo que hicimos anoche? – Peter pensaba que Carol mínimo dejaría de dirigirle la palabra por 1 mes – Solo quiero hacer una pregunta Carol.
Dime – susurro Carol a su oído.
T-Te gustó? Se sincera conmigo, no quiero volver a estancarme – Dijo Peter un poco asustado, esperando la respuesta de la rubia.
Que si me gustó? – Carol pensó por unos segundos la respuesta – Pues... Mas te vale que la próxima vez dures un poco más, si? No quiero dormir temprano de nuevo.
Peter, soltó un suspiro – Bueno est... - Espera, que fue lo que dijo?! – C-Carol q-que dijiste?! – Dijo mas sonrojado de lo habitual, y temblando un poco.
No te pongas nervioso, pareciera que estuvieras estresado todo el tiempo, toma esto como un relajante muscular – Dijo Carol mientras daba pequeños besitos en la parte trasera del cuello de Parker, este se sobresalto un poco por el cosquilleo de los labios de Carol –
Quieres dormir conmigo de nuevo? - susurro a su oido.
------------------------------------------()--------------------------------------------
Peter salto desde lo alto del edificio más grande de la ciudad, cayendo en picada gritando emocionado por la adrenalina del momento, el viento chocaba contra su máscara, sentía como si estuviera volando – WHOOOOOOOOOOA! – Lanzo una cuerda de telaraña a una velocidad increíble, columpiándose a diferentes alturas mientras el viento hacia lo suyo.
Peter para en uno de los ventanales del edifico del Periódico de la ciudad, Daily B-Buglen? Da igual – Carol, no sé cómo reaccionar ante todo esto, está mal? Debería aprovechar? Todo esto es confuso, pero estoy sacando mis conclusiones – Peter hablaba solo en lo alto de esa estructura mientras que las personas lo veían y tomaban fotos – Me siento atraído hacia Carol, por el hecho de que se comporta como mi madre? Eso suena más raro de lo que pensaba – No me gusta el incesto – Eso es raro – O quizá si? – Peter sacudió su cabeza – No, No, No está bien! – O quizás si? Que me pasa?
Advertisement
Peter, divagando un poco en sus pensamientos tuvo una idea, ya hacia 1 semana que solo hablo con May unos 2 veces por teléfono – Debería visitarla? No pierdo nada yendo a casa unos minutos – Peter coloco su máscara de nuevo y saltando del Daily Bugle hacia las calles de la ciudad camino a su departamento en Queens.
May ya conocía que Peter era Spiderman, también desapareció durante del chasquido de Thanos hace 5 años – Fue un golpe duro para May descubrir que estuvo muerta durante 5 años, y mas con Peter. Peter pudo calmarla durante los primeros días hasta que todo volvió a la normalidad, aunque allí empezó el decaimiento de Peter por la muerte de Stark.
Peter estuvo con May toda la tarde, vieron una película "Eddie The Eagle" una de las favoritas de Peter, May adoraba la compañía de su sobrino, aunque el notaba que era muy exagerada y sobre-protectora - Ella no sabia que Peter podría dejar en coma a 5 hombres a la vez de una golpiza - Peter seguía siendo su niño, lo cuidaría hasta el día de su muerte.
Peter volvió un poco tarde al complejo de los Avengers, tardo tanto por detener a un ladrón en una tienda de cómics en media avenida - Que tipo mas idiota - se dijo Peter mientras lo dejaba colgado a un poste, mientras todos los veían - Peter se columpiaba pensado en Carol, dormirá junto a ella esta noche? No lo sabia, quizás lo de la noche anterior fue solo un golpe de suerte, una suerte que, nunca se repetiría? Pensaba mientras veía en la lejanía a la base de los héroes.
Peter se detuvo en la entrada, el césped verde siendo iluminado por las pocas lamparas del patio enorme. Camino alrededor antes de entrar, el viento estremeció su cuerpo, caminando bajo la tenue luz de la luna - Peter subió a una pequeña estructura que había en mitad del campo y se quedo mirando las estrellas por varios minutos pensando que todo lo que había pasado en esta corta semana, no habían muchas estrellas, aunque no hacían falta debido a que la estrella mayo abrazo al arácnido por la espalda.
Estaba preocupada - Dijo Carol al oído de Peter, mientras colocaba su mentón en el hombro del chico - Tardaste un poco no crees? Ya es hora de dormir.
Peter tomo la mano de Carol mientras veía las estrellas moverse lentamente en el espacio - Carol hace un poco de frió no crees? - Dijo de una forma coqueta, no salio muy bien, Carol solo soltó una risa que hizo sonrojar a Peter.
Niño, tienes mucho que aprender. Sabes que? En mi habitación no hace mucho frió, quieres entrar? Apuesto a que hace mejor ambiente que acá - Dijo la rubia con un tono serio y relajado, ella sabia muy bien lo que hacia.
Peter volteo y la miro a los ojos, esos ojos, ese cabello, sintió su corazón acelerare cuando solo la miraba - E-Entremos - Dijo bajando junto con Carol, camino a las instalaciones, y a su habitación.
Crees que los demás sospechen algo? - Pregunto Peter mientras entraba en la cama, arropándose.
No, no lo creo. Están demasiado pendientes de sus propios asuntos, ademas, no estamos haciendo nada malo, o si? - Dijo Carol mientras cambiaba sus janes por unos shorts - Oh acaso piensas que esto esta mal, y deberías contarlo a alguien?
N-No! Eso significaría separarnos y no lo quiero! - Dijo el chico a la rubia sorprendiéndola en el proceso - No quiero que te separen de mi - No quiero estar triste de nuevo -
Quien dijo que eso pasaría? Eres mi niño después de todo, o no? - Peter escucho esas palabras, y no pudo evitar dejar salir unas lagrimas - Que te dije sobre llorar?
Peter seco sus lagrimas rápidamente, y miro a Carol mientras estiraba sus brazos - Prometelo! -
No tienes que pedírmelo niño - exclamo la capitana - Carol lo abrazo, e hizo mimos en su cuello mientras estaban acostados en su cama - Durante ese juego, Peter, en un acto instintivo debido a las cosquillas, salto encima de Carol tomándola de sus manos y evitando que se moviera - Quieres tomar iniciativa ahora, eh? - Peter se sonrojo y abrió sus ojos como 2 platos
N-No era mi intención - Peter veía a Carol, acostada debajo de el y no pudo evitar imaginarse la en.... - C-Carol! - Peter miro hacia abajo viendo como, efectivamente, no tenia sueño (xD)
Ok chico, que te dije en la mañana? Esto es como un relajante muscular, es hora de que lo tomes... Carol cambio de lugares con Peter, y viendo como este solo se dejo llevar por ella, procedió a continuar - Nunca has estado con una chica cierto? - Dijo mientras apagaba la luz de la habitación, dejando todo a oscuras, con la pequeña luz exterior alumbrando tenue mente la habitación - Peter asintió con la cabeza - Mmmm bueno, eso puede cambiar en cualquier momento - abrió las piernas de Peter, que se encontraba ligeramente inclinado hacia atrás - Vamos a ayudarte entonces.
Buenas noshes! Acá otro capitulo de esta, cosa, que escribo para ustedes (aunque nunca la pidieron, pero bueno xD) Tratare de subir los próximos capítulos lo mas pronto posible, me gusta como va tomando forma, siguiendo este ritmo.
Agradecería algún comentario de su parte, aunque con las vistas podría asegurar, que les esta gustando? Hablemos al respecto!
.
Advertisement
- In Serial785 Chapters
Empire of the Ring
Empire of the Ring is a Korean modern fantasy epic adventure novel that sets in the nations of the Caucasus mountain range which separates Europe and Asia. The nations of Caucasus are regions of many conflicts over territories, ethnicities, and religions. The story begins as Lee Youngho, a warm-hearted Korean merchandiser, takes a business trip to a disputed territory of the Caucasus nations to sell Korean unmanned security systems only to get misconstrued as a spy and caught by Armenian militia. Youngho eventually gets involved with the militia and CIA to help out people of the regions from conflicts and works toward a birth of a new empire in Caucasus.
8 198 - In Serial200 Chapters
Black Market Merchant
Several years after major nuclear wars, followed by the rise of robotic armies, have caused the world to become post-apocalyptic. The year is 2276 and Earth is now full of anarchy, corruption, and death. The rich are richer, the poor are poorer and government’s ever crueler.
8 354 - In Serial130 Chapters
Homicidal Aliens are Invading and All I Got is This Stat Menu
ON INDEFINITE HIATUS This story (and any others I write) now has a DISCORD! Thousands of people around the globe randomly find themselves "hosts" for alien technology that allows them to alter their minds and bodies in an instant through holographic menu systems. With the touch of a button, any of the hosts can become super strong, gain magical abilities, purchase a giant robot, or become a master in any of an almost infinite number of skills that range from advanced combat techniques to fidget-spinning. However, the hosts also become targets for nightmarish, shape-shifting creatures that have come to Earth following the newfound extraterrestrial tech. The menu systems can grant their hosts great power, but it may not be enough to survive the horde of murderous beings hunting them down.
8 204 - In Serial26 Chapters
Risen
Note: Slight edits to early chapters (and removal of one chapter - previously chapter 2) have been made 2/2/21 The city, my city, had once been alive in a way that was hard to describe. Thriving, active, hopeful. Vibrant. But life, as I had come to learn, sometimes possesses only the most tenuous of grasps. Finally, in the end, it became my city - mine alone. I was, after all, the only one left. Worse, it was entirely my fault. There was red in my ledger that could never be wiped clean. Not while I still lived, anyway. This story follows Eran, a man who became the opposite of everything he had ever wanted to be; in a world where superpowers began to appear in a rare few, his lack of control over his own power relegated him to the role of a terrible villain - the Reaper, named so for the countless lives that he absorbed and made his own, each only furthering his deadly lack of control. Gone mad with guilt and isolation, he strove for a single heroic act - his own demise. Death was less permanent than he hoped. Centuries later, he woke to a changed world and in a body not his own. Unfortunately, his power came with him. Yet this time, things would be different. This time, he had a chance to bring it under control. He could never truly make up for the things he had done; he could never achieve redemption. That wouldn't stop him from trying to be a hero. Cover courtesy of the amazing Vitaly S Alexius, author of Romantically Apocalyptic. Go check him out!
8 141 - In Serial26 Chapters
Endless Dive
He had been preparing for years. Finally, the time that he had invested paid off. His game studio had broke even and even started profiting. Quietly handing over his duties, after a few months he was finally free. The same day Azaan freed himself from his family business an entity that had been observing the planet for decades started unfolding its plan. Azaan finds himself thrown from one prison to another, even if he prefers this one. The world quietly starts changing as people slowly start gaining supernatural powers. Some use them for good, some for evil and some for pure profit. ------ This story will mostly be a slow burn, though I am considering including bits of time skips to reduce the repetitive stuff while also keeping up the pace. Synopsis will undergo if it can be bettered. ------ Tags and content warnings are mainly to give me creative freedom later on. This is my first novel ever, and English isn’t my native language, so please spare me, my lord/ladies. Any feedback is more than welcome with a bucketful of thanks.
8 135 - In Serial5 Chapters
Wiersze i filozofie prof. Roxy Malfoy
W "wierszach i filozofiach" pogadamy sobie o poważniejszych tematach. Poruszę tematy miłości, toksycznych ludzi i innych problemów. A na rozluźnienie będziecie mogli posłuchać np. terenów o RMie (BTS), ale napiszę też mądrzejsze wiersze.Miłej lektury!~Roxy
8 191

