nagising ako ng isang tawag mula sa cellphone ko, hindi ko din namalayang nakatulog ako kakaisip sa mga bagay na tungkol sa akin, sakanya sa amin.

tinignan ko ang cellphone ko.

Si Kleise.

panimula ko at kinusotkusot pa ang aking mata sabay suot ng slamin, sa bahay lang naman ako nagsasalamin o kapag tinatamad akong magcontacts

I tried to remember kung may scheduled ba kameng alis ngayon, pero alam kong wala.

kagigising ko lang, aalis agad?

tignan mo ang babaeng to, kinakausap. Oh gosh, kung hindi ko lang bestfriend tong si kleise malamang sa malamang nasakal ko na to.

So ayun, bumangon nako agad sa kama ko.

at dumeretso sa cr.

matapos kong maligo nagpatuyo ako ng buhok.

agad naman akong tumungo sa aking damitan.

diig ko pa ata ang minero kakahukay dito sa damitan ko, Parang wala ata akong maisuot pero marami akong damit. Bakit ganito ang buhay babae.

Pinili ko yung dress na hindi masyadong hapit, Plain black at hanggang tuhod ang haba sapat na ito para ipakita ang curves ko. pinili ko ding isuot ang heels na kabibili lang namin ni kleise 2 weeks ago bago magstart ang school.

Sa makeup naman, I tried to do the Simple yet elegant look. for my lips gumamit ako ng very red lipstick.

saktong patapos nako at hikaw na lang ng bigla kong narinig ang pagbukas ng pintuan ng unit namin.

Baka si Kleise.

agad akong bumaba para tignan kung sino

and in my surprise

si

Tawag ko sakanya.

Now I know, sabi na nga ba. Hindi malabong hindi makaclose ni kleise ng mga basketball player namin. She got the looks + mabait sya. kaya di ako magugulat kung pinansin sya ng mga ito.

magiliw na sabi ni brent, Kung hindi ako nagkakamali isa sya sa players ng team.

bahagya ko syang nginitian, He is too good to be true. ang kanyang pagngiti ay maikukumpara mo sa batang binigyan ng maraming candy.

nakangiting sabi ni kleise.

yes, I do drink. pero wines lang

ang gandng bonding neto kleise. sa Bar ang bestfriend ko talaga

I hate seeing Kleise with her 'paawa face' on.

pagyakap nya pa sakin, Ano bang binabalak neto at parang napakalaking bagay kung sasama ako?

lumabas kame at agad inistart ni brent ang kotse, nasa harap si kleise katabi ni brent at ako naman mag isa sa likod.

Hanggang sa tumigil kame sa isang bar.

agad kameng pinagbuksan ni brent ng pintuan, Plus points ang gentleman side ni Brent sa paningin ko don't get me wrong hindi ko gusto si brent in a romantic way. pero dinadagdagan nya ang good impression ko sakanya.

agad kamemg bumaba at naunang maglakad si Brent guiding us kung san kame nakatable.

agad kong kinausap si kleise.

dahil ang totoo ayoko ng isipin ka rivero.

tumango nalamg ako at sinundan namin si brent, Sino ba ang kasama namin at parang sa pinaka dulo pa ata kame ng parte ng club na ito uupo.

huminto si brent sa isang table na mahaba sa dulong parte ng club.

punong puno ito ng mga kalalakihan.

Ang basketball team.

bati ng Team sakanya.

Plain kong sabi.

sabi ni Brent na agad kong kinatawa. hahaha

bati ng team sa akin

tinignan ko ang buong table...

wala sya.

sabi ni brent.

agad kameng umupo ni keise sa tabi ng mga players, agad na kinausap ni kleise ang mangilang players at ako naman'y nanatiling tahimik.

maya maya bumalik si Brent.

may kung anong kaba ang naramdaman ng puso ko.

bakit?

narinig ko ang pamilyar na hiyawan sa loob ng bar.

pag angat ng aking ulo saktong bumangad sakin.

Si Ricci Rivero...