《Line without a hook || Darlentina》Chapter 1
Advertisement
Gabi na at madilim na. Wala na masyadong taong naglalakad lakad. Ang paligid ay tahimik lang, dinadama ang hangin na yumayakap sa kanya-kanyang mga balat.
Kung marami ang gustong pumunta sa baywalk ng hapon, meron parin naman sa gabi. Hindi nga lang masyadong marami, kumbaga, bilang lang.
Habang naglalakad si Narda ay may nakita syang babae at lalaking nagaaway. Mukhang lasing ang lalaki, samantalang iyak lang ng iyak ang babae.
Tumakbo sya ng mabilis ng nakita nya na sinasaktan ng lasing na lalaki ang babae, kaya naman pinuntahan nya agad ito.
Nagtago sya sa puno ng saglit para makahanap ng tyempo kung susugod na ba sya o hindi.
Paglingon nya ay akmang sasampalin na sana nang tumakbo sya ng mabilis at pinigilan ang kamay ng lalaki. Sinipa nya ito, dahilan ng pagkabagsak nito.
Hinawakan nya ng marahan ang babae at hinila ito kung saan man sila dalhin ng kanilang mga paa.
Lumingon si Narda sa likod at nakita nyang sumusunod ang lalaki sa kanila.
"Sumusunod sya sa atin Miss, kaya mo pa bang bilisan ang takbo mo?" Tanong ni Narda sa babae.
"Nanghihina na ang mga paa ko. I don't think kaya ko pa."
Nagisip ng paraan si Narda. Lumingon sya sa paligid at nakita ang bike nya.
"Yung bike ko! Punta tayo dun, tapos umangkas ka okay?" Sabi ni Narda.
"Okay!"
Malapit na silang makarating kung nasaan ang bike nang biglang madapa ang babae.
Lumingon si Narda at agad na tinulungan ang babae. "Miss! Sakay ka sa likod ko."
Sumunod na lamang ang babae at dali daling sumakay sa likod ni Narda. Ngunit, pag lingon nila ay malapit na ang lalake sa kanila at nakangiti na parang walang bukas.
Dali daling inupo ni Narda ang babae sa angkas at inilagay ang maliit na bag ng babae sa basket ng bike nya habang natataranta dahil sobrang lapit na ng lalaki sa kanila.
"Heto na ako!" Sigaw ng lalaki at hahablutin na sana ang buhok ng babae nang paandarin na ni Narda ang bike.
Advertisement
Nang makalayo layo na sila ay hindi na nila nakita ang lalaki na sinusundan sila. Kaya naman, medyo nakahinga na ng maluwag si Narda. Naisip nyang, gamutin muna ang babaeng nasa likod nya sa condo na tinitirhan nya ngayon.
"Miss, kaya mo ba maglakad?" Tanong ni Narda bago nya pababain ang babae.
"Yes, kaya ko."
Kahit na sinabi ng babae na kaya nya ay kailangan parin ni Narda alalayan ito dahil for sure masakit ang paa nito.
Pagbaba ng babae ay napagroan ito, kaya hinawakan nya ang kamay nito at nakita nya na hindi maituon ng babae ang paa nito.
"Halika, sumakay ka sa likod ko."
Sumunod na lang ang babae at pumunta sa condo ni Narda. Binaba nya ang babae sa malambot nyang kama at binigyan ng tubig.
"Gamutin natin ang mga sugat mo." Sabi ni Narda at kinuha ang kit.
Tumango nalang ang babae at kumuha na ng bulak si Narda.
"Ikaw lang ang nakatira dito?" Tanong ng babae.
"Hmm, yeah."
Pagkatapos non ay binalot na sila ng katahimikan.
"Ayan, tapos na." Sabi ni Narda at ibinalik na ang kit.
"Salamat ah? Salamat kase tinulungan mo ako makatakas sa boyfriend ko, at dito sa pag gamot ng sugat ko."
"Walang anuman. I'm glad na matulungan ka." Sabi ni Narda at nag-ngitian sila.
"Ano nga pala ang name mo?"
"Narda, Narda Custodio." Pagpapakilala nya at nagoffer ng handshake.
"Regina, Regina Vanguardia." Pagpapakilala nya at nakipagkamay.
Pakiramdam ni Narda ay bumagal ang paligid nang titigan nya si Regina habang magkahawak ang kanilang kamay.
"Uh, Narda?" Pagtawag ni Regina dahil nakatulala ito. "Narda? My hand."
Bigla namang natauhan si Narda. "Ay, sorry." Binawi nya ang kamay nya at nagtanong. "Nagugutom ka ba?"
"Hindi eh." Pagkasabi na pagkasabi nya palang ay biglang kumulo ang tyan nya.
Napatawa naman silang dalawa, at napansin ni Regina na nakakaattract ang mga ngiti at tawa ni Narda.
"Hindi marunong makipagparticipate ang tyan mo, Ma'am." Pagbibiro ni Narda.
Advertisement
Napatawa nalang si Regina. "Oh please, just call me Regina."
"Osige, anyways, anong gusto mong kainin R-regina?"
"Kung anong meron dyan." She simply said.
Narda sighed. "Walang meron dito eh, hindi pa pala ako nakakapag-grocery."
Nagkatinginan sila ng matagal at walang gustong sumira ng eye contact. Suddenly, Regina's phone vibrated, at doon lang nasira ang eye contact nila.
"Smart lang naman pala ang nagtext." Regina sighed habang tawang tawa naman si Narda.
"Happy?" Regina rolled her eyes.
Narda gave her a wide smile. "Ang cute mo kasi."
Nanlaki ang mata ni Narda nang marealize nya ang sinabi nya. Habang ang pisngi naman ni Regina ay sobrang pula.
"Uh, bibili muna ako ng pagkain natin." Sabi nya at mabilis na nagsuot ng hoodie.
Ipipihit nya na sana ang door knob nang magsalita bigla si Regina.
"Please don't leave me, Narda."
Napatigil si Narda habang tinititigan ang door knob. Bumuntong hininga ulit sya at ngumiti.
"Okay, order nalang tayo online."
Agad namang tumango si Regina at ngumiti. She's starting to feel comfortable to the person who saved her earlier.
"Anong gusto mo? Order kana, eto phone ko." Binigay ni Narda ang cellphone nya at hinayaang pumili si Regina ng kakain nila.
After a few minutes, nakapagdecide na si Regina ng kakainin nila.
"Narda, I ordered us a pizza."
Nginitian sya ni Narda. "Okay! Magkano yun?"
"Ako na ang magbabayad."
"Pero—"
"No buts, you have done enough. Let me pay for this one, please?"
Again, bumuntong hininga ulit si Narda. Hindi na nga nya alam kung pang ilan na yun sa maghapon eh.
"Alright, hindi na ako makikipagtalo, gutom kana eh." Sabi ni Narda, dahilan para matawa nanaman silang dalawa.
Humiga si Narda sa tabi ni Regina. Medyo umusod sya habang pinapanood lang sya ng isa.
"Saan ka ba nakatira, Regina?"
"I am living with my boyfriend."
Tumaas ang isang kilay ni Narda sa narinig nya. "Hindi kayo magkaayos ng boyfriend mo ngayon. Paano yan? Saan ka tutuloy?"
"Hindi ko nga alam eh."
"Wala ka bang kakilala or kaibigan na pwedeng mong matuluyan na pansamantala lang?" Tanong ni Narda.
Kita sa mata nito ang pag-aalala kay Regina.
"Wala eh, wala ako masyadong kaibigan because I don't trust people that much."
"So, hindi mo pa ako pinagkakatiwalaan?"
"I trust you, but still, not fully. Mamaya kase baka may ipainom ka sakin—"
"Ay grabe ka teh, mabait akong tao oh. Bait bata." Bigla namang nagpacute si Narda.
"Wait! Wag ka gagalaw, just stay in that position and your pose." Dahan dahang kinuha ni Regina ang phone nya at pinicturan si Narda.
Napakunot naman ang noo nito nang marealize na pinipicturan na pala sya.
Pinakita ni Regina ang picture nya. "Ang cute mo dito!"
"Dyan lang?"
"Huh—"
"A-ako na." Dali daling binuksan ni Narda ang pinto at kinuha ang nangangamoy na pizza. Binigay nya ang bayad at nagpasalamat sa rider.
Kumuha sya ng plato at naglagay ng dalawang pizza para kay Regina.
"Here is your order, Miss."
Regina smiled. "Thank you so much."
"You're welcome."
"I have never been comfortable with someone na kakakilala ko palang. Ikaw palang." Regina sincerely said.
"Eh parehas pala tayo eh. Ikaw palang din yung taong komportable akong kasama kahit kanina lang tayo nagkakilala."
"Trinanslate mo naman yung sinabi ko eh." They laughed.
"Sabi mo, wala kang pansamantalang matutuluyan? So, you can stay here for a while." Narda said while taking a bite.
Nanlaki naman ang mga mata ni Regina. Hindi sya makapaniwala dahil sa sinabi ni Narda.
"Nako Narda, but—"
"No buts, Regina." She smirked.
"Alright, but let me pay your bills for this month."
"Eh—"
Dinilaan na lang ni Regina si Narda na walang choice kundi umoo nalang.
Bago sila matulog ay nagpost muna si Regina sa instagram ng picture nila ni Narda.
Thank you bebe girl, for saving me
Advertisement
- In Serial30 Chapters
Post War Rules
Life on Torus Terminal is usually fast paced, but simple. A frontier Terminal has little room for easy living, but the great, circular station does boast shopping and culinary experiences from many Imperial races and cultures. Any star is, by its nature, extremely far from its neighbors. But laser highways, and the great shimmering sails of the light-rider spaceships make the trip into only about ten years. Still, the denizens of Torus Terminal eagerly await the day when the Anti-Euclidean Engine their station is built around finally comes online. Once that is done, they will have unfettered access to the entire Empire. Instantaneous travel and trade across hundreds of stars. Torus Terminal does boast one other oddity: a creature which calls itself Human. As he says, the last of his kind for now. He has made quite the life for himself on Torus Terminal, especially in the darker corners of the station. The elites of Torus Terminal praise his name, for once he took up arms, crime began to fall. What they did not realize was that was because he had claimed the seedy underbelly of Torus Terminal for himself and his own goals. The elites praise him as a paragon of law. The criminals fear him as a ruthlessly clever crime boss. Those closest to him, know him as the General. This story was originally posted on the Humanity Fuck Yeah subreddit, where it evolved from a simple play on a historical figure in a science fiction setting into a full blown space opera. I kind of took it as an opportunity to explore a setting I've had rolling around in my head for years. I also decided that it would be nice to have it in a place where I could more easily come back and edit it later, so I'm reposting it here. Here's a link to the original posting if you're interested: https://www.reddit.com/r/HFY/comments/e9cwpl/post_war_rules/ If my genre and tagging is subpar, let me know. I'm still new to Royal Road and I'm open to help. Feel free to comment and make suggestions, or discuss. I love comments, and so long as we keep things civil I also love criticism.
8 116 - In Serial57 Chapters
52 stories
I heard about this writing challenge from a youtuber I'm following and I wanted to do it too!Writing one small story every week for a year for a total of 52 stories. Let's go! (It's going to be a mix of of OCs stories and Fanfictions)
8 239 - In Serial6 Chapters
The Last Player
This novel tells the story of Allen, a virtual mmorpg game player who once made the history of mankind, Creatia. But who would have thought that the legendary game had to close the game due to a significant decline in players Even at the last moment of this game, only Allen alone stood to see the end of the world that accompanied him for 30 years But just as he thought that this was the end, a miracle happened He returned to the previous 30 years! What is the meaning and purpose of returning to the past? To be the strongest? Protecting those he cares about, or to prevent Creatia from closing? No matter what, regrets and mistakes will not be repeated a second time! strongest items, hidden dungeons, secret quests, legendary jobs. He knows it! And here, the journey of the last player, begins! --- Skip to game: chapter 11 If you find a typo/error, please let the author know!
8 194 - In Serial31 Chapters
The last reality bender
Three thousand years ago the world shattered. The one who was tasked with preventing the end had failed. Forgotten and fated to never wake up again, he slept in his stone tomb for three millennia. When he opened his eyes again, he had woken up to an age of magic, and of forgotten relics of the past. Of his past. How could a man of science, of technology capable of bending reality itself, approach a world so vastly different than his own?
8 134 - In Serial13 Chapters
A Big Time Rush Logan and Camille Love story
8 164 - In Serial16 Chapters
Surprise, bitch! [pennywise x reader]
DISCONTINUEDHe's been watching you for months now, never had the chance to get his clawed hands on you. Now he does."Surprise, bitch!"Discord - https://discord.gg/wFHS6hB[2017 new IT based fanfiction. Pennywise x reader. Not much romance, Pennywise is depicted as the demon, evil spirit he is. Long, detailed story - easing into the relationship. If you want a story that doesn't rush, around 2k+ words each chapter I suggest this story! Contains curse words, mentions of depression/suicide, rape]
8 223

