"ជួបគ្នាថ្ងៃទីមួយ"

Episode 1

ព្រះអាទិត្យចែងចាំងមកលើផែនដី ដាស់អស់មនុស្សលោកឲ្យក្រោកពីដំណេក។ ព្រឹកព្រលឹមស្រស់

ស្រាយជាពេលដែលគ្រប់គ្នាត្រូវរូតរះចេញពីផ្ទះទៅបំពេញការងាររាងខ្លួន។ មិនខុសពីនាយកំលោះរូបសង្ហាម្នាក់ដែលកំពុងដើរញាប់ជើងក្នុងទីធ្លាសាលាដ៏ល្វឹងល្វើយដែលមានសិស្សដទៃទៀតដើរខ្វាត់ខ្វែង។ នាយដើរចូលមកក្នុងថ្នាក់រៀនដាក់ខ្លួនអង្គុយនៅតុទីបីជួរទីពីរ។ អ្នកកំលោះរបស់យើងដកសៀវភៅចេញពីកាតាមយកមកមើលតាមទម្លាប់ជាអ្នករៀនសូត្រម្នាក់។ មិនយូរប៉ុន្មានគ្រូក៏ដើរចូលមក សិស្សគ្រប់គ្នារហ័សក្រោកឈរគោរពអ្នកគ្រូភ្លាមនោះដែរ គាត់បានប្រាប់ឲ្យសិស្សអង្គុយចុះរួចទើបគាត់ចាប់ផ្តើមនិយាយបន្ត...

«ថ្ងៃនេះថ្នាក់របស់យើងមានសិស្សថ្មី ប្អូនឆាប់មក»បន្ទាប់ពីអ្នកគ្រូនិយាយចប់សិស្សស្រីម្នាក់ក៏ដើរមកឈរក្បែរអ្នកគ្រូ វត្តមានរបស់នាងក្លាយជាទីចាប់អារម្មណ៍របស់សិស្សក្នុងថ្នាក់ទាំងមូលជាពិសេសសិស្សប្រុសត្បិតតែរូបសម្ផស្សដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាង តែនាយសង្ហារបស់យើងមិនបានចាប់និងនាងទេគ្រាន់តែងើបមុខមើលបន្តិចហើយក៏អោនទៅមើលសៀវភៅវិញ ណាមួយរឿងបែបនេះគេមិនសូវខ្វាយខ្វល់ប៉ុន្មានទេ

«ណែនាំខ្លួនទៅប្អូន»អ្នកគ្រូនិយាយទៅកាន់ស្រីស្រស់

«ចាស៎»

«សួស្តីអ្នកទាំងអស់គ្នា ខ្ញុំឈ្មោះMin Kuxingជាសិស្សប្តូរមកពីបរទេស សុំជួយណែនាំផង»Kuxingណែនាំខ្លួនទៅអ្នកក្នុងថ្នាក់ដោយពាក្យទន់ភ្លន់និងមើលទៅរួសរាយ

«ប្អូនទៅអង្គុយត្រង់នោះចុះ»អ្នកគ្រូចង្អុលទៅកៅអីទំនេរដែលជាតុរួមជាមួយរាងក្រាស់ស្ងៀមស្ងាត់នោះឯង នាងដើរទៅអង្គុយជិតគេ តែគេមិនបានខ្វល់ខ្វាយជាមួយនាងទេគឺគិតតែមើលសៀវភៅរបស់ខ្លួន

«យើងចាប់ផ្តើមរៀនបន្តណាប្អូន»

___

មួយម៉ោងកន្លងផុតដល់ពេលដែលគ្រប់គ្នាត្រូវចេញ

លេង បើរាងល្អិតយើងវិញកំពុងរៀបចំសៀវភៅដាក់ចូលទៅក្នុងកាតាប ស្រាប់តែមាននារីវ័យក្មេងម្នាក់មកកេះស្មានាងពីក្រោយ Kuxingងាកទៅមើលទើបដឹងថាជាមិត្តរួមថ្នាក់

«សួស្តីមានការអីមែនទេ?»Kuxingសួរ

«អត់ទេ ខ្ញុំចង់មកសួរថាទៅរោងអាហារជាមួយគ្នាដែរទេ ជាសិស្សចំណូលថ្មីបែបច្បាស់ជាមិនស្គាល់អ្នកណាទេ»នារីវ័យក្មេងនោះនិយាយយ៉ាងគួរសមជាមួយនឹងស្នាមញញឹម តែពេលនារីនេះនិយាយភ្នែករបស់Kuxingមុនបានមើលនាងគឺមើលទៅខាងក្រោយខ្នងដែលបុរសវ័យក្មេងម្នាក់ដើរចេញពីថ្នាក់មិនបាច់ប្រាប់ក៏ដឹងថាអ្នកណាដែរ

«មែនហើយ បើចឹងទៅឥឡូវទៅ»Kuxingអូសដៃនារីនោះទៅយ៉ាងលឿនតាមពីក្រោយបុរសវ័យក្មេងនោះ

រោងអាហារ

«អាហារមកដល់ហើយ»នារីវ័យក្មេងយកអាហារមួយថាសហុចឲ្យKuxing

«អរគុណណាស់»Kuxingទទួលយកថាសអាហារ

«មិនអីទេ»នារីវ័យក្មេងញញឹមហើយដាក់ខ្លួនអង្គុយក្បែរាងតូច

«និយាយចឹងនាងឈ្មោះអី?»

«ខ្ញុំឈ្មោះRin Jiraហៅខ្ញុំថាJiraបានហើយ»

«ម៉េចក៏នាងប្តូរមកនៅកូរ៉េ?»

«ខ្ញុំចង់រស់នៅកូរ៉េ»Kuxingឆ្លើយដោយគ្មានស្ទាក់ស្ទើនឹងអ្វីដែលគេសួរ

«ចឹងទេឬ?»

«អ៊ឹម»Kuxingងក់ក្បាលរួចដួសបាយដាក់ចូលមាត់ផ្លុក

___

ទម្ងន់ជើងស្រាលទម្លាក់ទៅលើឥដ្ឋម្តងមួយជំហានៗដំណើរចេះតែបន្តទៅមុខជារើយៗ។

«ប៉ាម៉ាក់របស់ឯងរស់នៅកូរ៉េដែរមែនទេ?»សំណួរចេញមាត់របស់នាងក្រមុំJiraសួរទៅនាងល្អKuxing

«អត់ទេ»

«ចឹងឯងរស់នៅជាមួយអ្នកណាគេ?»

«ខ្ញុំនៅម្នាក់ឯង»

«ម្នាក់ឯងអ្ហេស៎?អផ្សុកស្លាប់ហើយ»

«ខ្ញុំទម្លាប់ហើយ»Kuxingដាក់ខ្លួនអង្គុយនៅលើកៅអីរបស់ខ្លួនចំណែកJiraក៏ដើរទៅអង្គុយនៅតុខ្លួនវិញ មួយសន្ទុះក្រោយមកមាឌមាំសង្ហាក៏ដាក់បង្គុយក្បែររាងស្តើង នាងឃើញដូចនេះក៏និយាយរាក់ទាក់...

«សួស្តីខ្ញុំKuxingជាអ្នកចំណូលថ្មី»Kuxingញញឹមសឹងដល់គុម្ពត្រចៀក

«បាទ»

«រីករាយដែលបានស្គាល់»Kuxingលោដៃមកបម្រុងចាប់ដៃគេ រីឯងអ្នកកំលោះនេះវិញគ្រាន់តែមើលមុខនាងហើយញញឹមរួចបន្តការមើលសៀវភៅ ទុកឲ្យ

Kuxingនៅអៀនដៃតែឯងទើបនាងរហ័សដកដៃវិញ។ នាងចាប់ផ្តើមបង្ហាញអាការៈមិនពេញចិត្តជាមួយទង្វើប្រងើយកន្តើយរបស់រាងក្រាស់ តើនាងអាចបំពេញភារកិច្ចនេះបានដែរទេបើសូម្បីមុខនាងគេមិនចង់មើលផង?

__

ពេលវេលាចេញទៅផ្ទះក៏បានមកដល់សិស្សសាលានាំគ្នារៀបចំកាតាបរៀងៗខ្លួន។ នាងក្រមុំKuxingយើងវិញក៏រៀបចំកាតាបត្រៀមនឹងទៅផ្ទះដូចគ្នា។ Kuxingយកកាតាបពណ៌ខ្មៅរបស់ខ្លួនមកស្ពាយហើយដើរចេញទៅខាងក្រៅថ្នាក់។

នាល្ងាចម៉ោង5:30Pmជាពេលដែលគ្រប់គ្នាចេញពីរៀនឬចេញពីធ្វើការត្រឡប់ទៅផ្ទះរបស់ខ្លួនវិញដើម្បីបានជួបជុំជាមួយគ្រួសារ។ បើនិយាយពីនាងល្អិតខ្លួនមួយយើងវិញកំពុងដើរនៅតាមដងផ្លូវដើម្បីត្រឡប់ទៅផ្ទះដោយសារ

តែរវល់រៀបចំខ្លួននាំឲ្យនាងយឺតពេលអស់កន្លះម៉ោង កំពុងដើរសុខៗស្រាប់តែសម្លេងថ្ងូចថ្ងូរដោយក្តីឈឺចាប់ហោះកាត់នឹងសោតវិញ្ញាណដ៏វៀងវៃរបស់នាង រាងកាយចាប់ផ្តើមប្រតិកម្មដើរទៅតាមសម្រែកមួយនោះ

«ឆាប់ឲ្យលុយមកយើងភ្លាម!!»សម្លេងស្រែកគំហ៊ករបស់ជនកំណាចបញ្ចេញមកយ៉ាងខ្លាំងហាក់ដូចជាស្រែកទៅកាន់នរណាម្នាក់

«យើងមិនឲ្យ»សម្តីឆ្លើយតបទៅជនកំណាច

«មិនឲ្យអ្ហេស៎?»

ដឹប!

«អូយ»កាលបើសម្លេងស្រែកដូច្នេះKuxingក៏រត់មកច្រកផ្លូវតូចមួយនៅមិនឆ្ងាយពីសាលាប៉ុន្មាន

«ឈប់ភ្លាម»សម្លេងស្រែកកាត់ពេលបុរសមាឌធំម្នាក់បម្រុងលើកជើងទាត់បុរសវ័យក្មេងដែលអង្គុយផ្អឹបខ្នងទៅជញ្ជាំង

«បើមិនចង់ឈឺខ្លួនទេចេញទៅ មិនពាក់ព័ន្ធអីជាមួយនាងល្អិតឯងទេ»គ្នារបស់អាម្នាក់មាឌធំដើរចូលមកនិយាយជាមួយKuxing

«ដើរចេញឲ្យឯងវាយប្រុសម្នាក់នេះមែនទេ?»Kuxing

ដើរទៅមុខមួយចំហាន

«ចង់ត្រូវមែនទេបាន»បុរសនោះលើកដៃប្រុងទះKuxingតែត្រូវគ្នាវាឃាត់

«កុំវ៉ៃនាំតែខូចរបស់ទេ នៅសុខៗមានកូនទន្សាយរត់ចូលមាត់ ឆ្ងាញ់មាត់យើងហើយថ្ងៃនេះ»បុរសម្នាក់ទៀតអង្អែលមាត់ខ្លួនឯងដូចជាខ្លាបានឃើញប្រើសដែលជាចំណីដ៏ឆ្ងាញ់យ៉ាងចឹង វាដើរចូលមកជិតKuxingយកដៃទៅប៉ះមុខនាងតែចៃដន្យអីត្រូវនាងចាប់ដៃជាប់ហើយកាច់ទៅក្រោយរុញវាផ្ទប់ទៅនឹងដី ពេលដែលឃើញគ្នីគ្នាត្រូវមាឌល្អចាប់ជាប់ អាម្នាក់ទៀតដើរមកដល់លើកដៃវាយរាងស្តើងតែនាងរហ័សជាងក៏លើកជើងធាក់វាមួយទំហឹងរហូតដល់ប៉ើងហើយធ្លាក់មកលើដីវិញ បង្កជាការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងទៅដល់អាម្នាក់នោះ

«នាងឯងខ្លាំងអ្ហេស៎?»អាម្នាក់មាឌធំជាងគេទាញកូនកាំបិតពីហោប៉ៅមកភ្ជង់រាងស្តើង គ្រាន់តែវាដើរមកមុខបានមួយជំហាន ស្រាប់តែមានអ្វីម្យ៉ាងរុញអាម្នាក់នោះផ្ទប់ទៅជញ្ជាំងហើយគ្មានអ្នកណាក្រៅពីKuxingទេ ដៃរបស់នាងកំពុងច្របាច់ក៏អាម្នាក់នោះលើកដល់ផុតជើងពីដី បើគ្នាពីរនាក់ទៀតដែលដេកនៅលើដីពេលឃើញKuxingរត់លឿនដូចជាហោះមួយពព្រិចភ្នែកក៏ទៅច្របាច់កអ្នកជាបងធំដូចនេះ ធ្វើឲ្យពួកវាដឹងថាសភាពការណ៍ចាប់ផ្តើមមិនស្រួល

«បិ-បិសាច»អាម្នាក់ដែលត្រូវមួយជើងប៉ើងនោះស្រែកឡើងទាំងភ័យខ្លាច Kuxingងាកមកមើលវា ភ្នែកក្រហមមួយគូរបស់នាងសម្លក់ទៅអ្នកដែលស្រែកដូចជាចង់ស៊ីសាច់ហុតឈាមឆ្លាស់គ្នាជាមួយនឹងគ្នាវាម្នាក់ទៀត ទើបពេលដែលពួកវាចង់រត់ហាក់ដូចជាមានអ្វីម្យ៉ាងមកសណ្តំមិនឲ្យរើខ្លួនរួច

«លែងខ្ញុំទៅសុំអង្វរ ដោះលែងខ្ញុំទៅ»អាម្នាក់មាឌធំជាងគេស្រែកឡើងទាំងត្រដរខ្យល់

«បើថ្ងៃក្រោយពួកឯងហ៊ានធ្វើបាបប្រុសម្នាក់នេះទៀតពួកឯងស្លាប់!!»Kuxingនិយាយយ៉ាងកំណាច ធ្វើឲ្យជនពាលទាំងនោះភ័យស្ទើរាគនោមទៅហើយ

«បាទៗៗគ្មា-គ្មានថ្ងៃក្រោយទៀតទេ»អាម្នាក់មាឌធំនិយាយញាន់មាត់ទើបស្រីស្រស់ប្រលែងដៃហើយពួកវារត់ចេញទៅមិនងាកក្រោយអីបន្តិច

បើនិយាយពីអ្នកដែលអង្គុយគៀនជញ្ជាំងនោះវិញ មុខរបស់គេស្លេកដូចជាសាកសព បេះដូងលោតស្ទើចេញមកក្រៅ គាំងមួយកន្លែងធ្វើអ្វីលែងចេញពេលហេតុការណ៍កើតឡើងភ្លាមៗពេក Kuxingដើរមកជិតនាយដោយបន្ទន់ជង្គង់យកដៃទៅប៉ះកន្លែងដែលមានស្នាមជាំដោយសារការវាយដំពីជនកំណាច ដៃតូចស្រឡូនជិតប៉ះនឹងមុខរបួសទៅហើយតែស្តីអ្នកកំលោះធ្វើឲ្យនាងបង្អាក់សកម្មភាព

«កុំធ្វើបាបខ្ញុំ»នាយនិយាយដោយភ្នែកទាំងគូបិទជិតឈឹង សម្តីរបស់គេនាំឲ្យKuxingអស់សំណើចបន្តិចដែរ

«ខ្ញុំមិនធ្វើបាបលោកទេ លោកកុំភ័យ ខ្ញុំមកជួយលោកទេតើ»Kuxingនិយាយយ៉ាងទន់ភ្លន់ដើម្បីកាត់បន្ថយការភ័យខ្លាចរបស់នាយ

«ម៉ោះក្រោកឡើងមក ខ្ញុំជូនលោកទៅផ្ទះ»Kuxingគ្រានាយឡើង រីឯងគេដូចជាស្ទាក់ស្ទើព្រោះហេតុការមិញនេះនៅមិនទាន់រលុបពីខួរក្បាលនាយនៅឡើយទេ

«ប៉ុន្តែ-»

«មិនបាច់តែស្ករអីទេ ឆាប់មក»Kuxingគ្រារាងក្រាសទៅព្រោះគេដូចជាត្រូវយ៉ាងដំណំដែរ

___

«អង្គុយមក»Kuxingដាក់រាងមាំអង្គុយនៅលើសាឡុង

«ចាំបន្តិចខ្ញុំទៅយកថ្នាំមកលាងរបួសឲ្យ»Kuxingដើរតម្រង់ទៅរកកន្លែងទុកប្រអប់ថ្នាំជាហេតុបង្កើតសញ្ញាសួរជាច្រើនសម្រាប់នាយ ពេលជូនគេមកcondoនាងមិនបានសួរផងតែដឹងថាគេនៅឯណាឥឡូវថាទៅយកប្រអប់ថ្នាំរឹតតែធ្វើឲ្យនាយឆ្ងល់ថានាងដឹងបានយ៉ាងម៉េចឬដូចអ្វីដែលពួកជនពាលនិយាយថានាងជាបិសាច?

«ម៉ោះខ្ញុំលាងរបួសឲ្យ»Kuxingដាក់ខ្លួនអង្គុយជិតរាងក្រាស់ចំណែកក្នុងដៃមានប្រអប់ថ្នាំមួយប្រអប់

«មិនបាច់ទេ ខ្ញុំអាចលាងខ្លួនឯងបាន»

«មិនអីទេខ្ញុំចង់ជួយ»Kuxingយកប្រអប់ថ្នាំដាក់ទៅលើតុរួចបើកយកទឹកអាកុលសំឡីនិងថ្នាំក្រហម

«មិនអីទេ»នាយដណ្តើមរបស់នៅក្នុងដៃពីនាងយកមកដោយឬកពាឆ្លេឆ្លាម៉េចក៏មិនដឹង អាចមកពីគេនៅមិនទាន់បាត់ខ្លាចនាង

«ខ្ញុំនិងនាងមិនស្និទ្ធស្នាលគ្នាដល់ថ្នាក់ហ្នឹងទេ ចឹងខ្ញុំធ្វើខ្លួនឯងចុះ»

«ខ្ញុំធ្វើឲ្យល្អជាង»Kuxingនៅតែមានះទាញរបស់ពីដៃរាងសង្ហានិងនិយាយដោយមុខមាំទើបគេមិនហ៊ានប្រកែក ខ្លាចក្រែងថានាងខឹងគេឡើងមកជោគវាសនាគេអាចដូចជាពួកជនពាលប៉ុន្មាននាក់នោះក៏ថាបាន ទើបគេជ្រើសរើសភាពស្ងៀមស្ងាត់ ទុកឲ្យKuxingជាលាងរបួសរបស់គេ

មួយសន្ទុះក្រោយ

បន្ទាប់ពីលាងរបួសរួចនាងក៏ប្រមូលរបស់របរទៅទុកនៅកន្លែងដើមរួចចូលទៅក្នុងផ្ទះបាយដើម្បីចម្អិនអាហារ ដោយមិនខ្លាចក្រែងម្ចាស់Condoគេបន្តិចទេ។ Kuxing ដើរចេញមកវិញដោយមានមីពីរចាន មួយចានសម្រាប់នាយសង្ហា មួយចានទៀតសម្រាប់ខ្លួនឯង។ ពេលកំពុងញ៉ាំមីមាឌមាំសម្លឹងមុខKuxingភ្លឹសៗ មីមួយម៉ាត់ក៏មិនញ៉ាំដែរទើបនាងដាច់ចិត្តនិយាយ...

«លោកកុំព្រួយមីនេះគ្មានថ្នាំពុលទេ ហើយបើលោកចង់សួរអី ញ៉ាំរួចសឹមគិតទៀតOk?»Kuxingនិយាយផងដួសមីដាក់ចូលមាត់ផងទាំងមិនមើលទឹកមុខរាងក្រាស់អីបន្តិចថាពេលនេះគេកាន់តែភ្ញាក់ផ្អើលទៅទៀតសូម្បីគេគិតអីក៏នាងដឹងដែរអ្ហេស៎?

___

«អញ្ជើញលោកJeon Jungkookចង់សួរអីមកកាន់នាងខ្ញុំដែរចាស៎?»Kuxingអង្គុយមើលមុខនាយ ញញឹមញញែមសឹងលឹបភ្នែក

«ម៉េចក៏នាងស្គាល់ឈ្មោះខ្ញុំ?»

«Condoរបស់លោកខ្ញុំនៅស្គាល់ ឈ្មោះលោកប៉ុណ្ណឹងរឿងអីខ្ញុំមិនស្គាល់?»Kuxingសួរបកទៅវិញ

«នាងជាអ្នកណា?ជាបិសាច?ធ្មប់?ខ្មោច?ឬជាអ្វី?»

«មិនសំខាន់ថាខ្ញុំជាអ្វីទេប៉ុន្តែលោកកុំបារម្ភខ្ញុំមិនធ្វើបាបលោកឡើយ ហើយកាលដែលខ្ញុំធ្វើបែបនោះដាក់ពួកអស់ទាំងនោះព្រោះពួកគេជាមនុស្សអាក្រក់»

«នាងព្យាយាមចូលមកក្បែខ្ញុំធ្វើអី?»Jungkookសួរដោយមុខប្រាកសប្រជា នាយសម្លឹងមុខKuxingជាប់ចង់ដឹងថានាងឆ្លើយយ៉ាងម៉េច និងចាំមើលគ្រប់សកម្មភាពតើមាននាងនិយាយកុហកគេទេ?

«លោកដឹងដែរ?»Kuxingរាងភ្ញាក់បន្តិច

«រឿងអីខ្ញុំមិនដឹងតាំងពីម៉ោងរៀនរហូតដល់ពេលចេញមកផ្ទះខ្ញុំឃើញនាងតាមដានខ្ញុំរហូត»

«បើលោកសួរត្រង់ ខ្ញុំក៏ឆ្លើយត្រង់! ខ្ញុំមានសមត្ថភាពពិសេសអាចសម្រេចបំណងប្រាថ្នា3យ៉ាង មិនថាអ្នកណាចង់បានអីនិយាយមកចុះ តែប្រាកដថាវាជាអ្វីដែលគេចង់បានពិតប្រាកដ»Kuxingនិយាយក្បោះក្បាយនូវបំណងរបស់នាង

«នាងចង់និយាយថានាងមានសមត្ថភាពដូចជាGenieក្នុងរឿងអាឡាដាំងមែនទេ?»Jungkookសួរបញ្ជាក់និងបង្ហាញទឹកមុខគ្មានភាពជឿជាក់លើអ្វីដែលនាងនិយាយ

«អាចថាចឹងក៏បាន»

«ហាសហាហាហាហាស»Jungkookផ្ទុះសំណើចចេញមកដោយមិនអាចទប់បាន ពិតជាល្អសើចណាស់នៅសុខស្រាប់តែមានgenieលេចរូបរាងឡើងនៅក្នុងជីវិតពិតអ្វីដែលសំខាន់មិនចាំបាច់ត្រូវដើររកចង្កៀងទៀតផង នេះគឺGenieមករកដោយខ្លួនឯង

«អ្នកនាង!បើចង់បោកគួររកលេសឲ្យល្អជាងនេះតិចទៅរឿងបែបនេះបោកក្មេងៗមិនចង់ជឿផង»Jungkookប្រាប់ទៅស្រីល្អដោយហួសចិត្ត

«ខ្ញុំនិយាយពិតមែន មិនបានលេងសើចទេJeon Jungkook»Kuxingនិយាយទាំងមុខស្មើព្រោះគេគិតថាអ្វីដែលនាងនិយាយគឺជាការលេងសើច Jungkookវិញក៏រហ័សរៀបចំអាកប្បកិរិយាមកជាធម្មតាដូចគ្នា

«នាងមានអីមកបញ្ជាក់?»Jungkookសួរទៅវិញដោយមុខស្មើធេងដូចគ្នាព្រោះចាប់ផ្តើមទទួលយកអ្វីដែលនាងនិយាយមកគិត ទើបគេត្រូវការភស្តុតាងដែលអាចបញ្ជាក់ថានាងមិនបាននិយាយកុហក

«ហេតុការណ៍ល្ងាចមិញមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ទេឬ?»

«Ok ខ្ញុំជឿនាងក៏បានប៉ុន្តែនាងមកប្រាប់ខ្ញុំធ្វើអី?»Jungkookផ្អែកខ្លួនទៅក្រោយជាប់សាឡុងសម្លឹងមកដោយមិនសូវអើពើជាមួយអ្វីដែលនាងនិយាយ

«ព្រោះលោកជាអ្នកដែលខ្ញុំត្រូវសម្រេចបំណងប្រាថ្នាឲ្យ»

«ថាម៉េច!?»Jungkookក្រោកឈរមួយអស់កម្ពស់បង្ហាញទេកមុខភ្ញាក់ផ្អើលពេលដែលបានឮភ្លាម គេស្តាប់ច្រឡំទេដឹង ស្គាល់គ្នាមិនបានមួយថ្ងៃផងមកស្និទ្ធស្នាលឥឡូវថាមកចង់សម្រេចបំណងស្អៅឲ្យគេទៀត

To be Continue...