《LET ME FOLLOW》♤ 26 ♤
Advertisement
مورگن روی صندلیش نشست و به مرد های پیر و جوونی که رو به روش دور میز نشسته بودن نگاه کرد
:خب پس بلاخره وقتش رسید که اعلام کنیم سناتور جدید چه کسی باید باشه
مردی از سمت چپ به مورگن نگاه کرد
:ولی من اسمی رو داخل پاکت ندیدم , این یه اسم مهمه?
:از کنگره اسمی بهتون رسیده اقای مورگن ?
مورگن سرشو تکون داد و پاکتی رو روی میز گذاشت و دوباره دستشو روی اعصاش گذاشت
:این اسم یه پیشنهاد نیست , یه بایدِ
یکی دیگه از افراد دور میز که نزدیک به مورگن بود پاکت رو برداشت و اونو باز کرد , کارت مشکی از داخلش بیرون آورد با اسمی که با دست خط خود مورگن نوشته شده بود
:بلند بخونش فرنکی
:اسم انتخاب شده توسط اقای مورگن , دیوید لورن
...................
لویی با تی شرت عرق کرده و موهای خیسش از انباری بیرون اومد و چسب دستکش های انگشتش رو از دور مچش باز کرد
جیک لبخند زنان از پشت سرش بالا اومد و درو بست
:خب حالا نظرت درمورد دفاع شخصی چیه?
:از روز اول خیلی بهتره , اولش کل بدنم درد گرفت
جیک با همون لبخند پشت کانتر ایستاد و لیوان بلند پر از پرتقال و به لویی داد
:فکر میکنم بعد یه عالمه اب کرفس که از اون شیکر خوردی , این مزه ی دهنتو بهتر کنه
:فکرشو هم نمیکردم بتونم آب کرفس بخورم
لویی حوله ای که جیک بهش داد و گرفت و کمی از عرق دور گردن و پیشونیش رو پاک کرد
:زودتر بخورش و برو حموم , ما نمیخوایم نه آقا رو عصبی کنیم
:اوه اره , اون خیلی تمیزه , وای دیشب که پاستا خوردیم یکم ازش ریخت روی رو میزی حتی روی خودشم نریخت و باید قیافه اشو میدیدی ... وای خدای من
لویی اب پرتقالشو خورد و همچنان با یاداوری قیافه ی ادوارد میخندید که جیک سرفه ی ساختگی کرد و توجه لویی رو به بیرون خونه جلب کرد
لویی سزشو چرخوند و هری رو دید که دنبال ادوارد عصبی داشت سمت خونه میومد
ادوارد درو باز کرد و با اخمای توی هم رفته فقط سری برای لویی و جیک تکون داد
:ادوارد میشه یه لحظه وایسی!
ادوارد با عصبانیت روی دومین پله سمت هری برگشت و بهش نگاه کرد
:اون این کارو میکنه , بخاطر جون خودشم که شده , مورگن ادم ترسوییه و قرار نیست اتفاق بدی بیفته
:هری ! تو چت شده کار ما با دولت یکی نیست چرا داری وارد سیاست دولتی میشی , مگه گنگ نمیتونه تورو سیر کنه که داری به اونجا هم چنگ میزنی
:من فقط یه حاشیه ی امن میخوام , معلومه که من تو گنگ میمونم
:پس دست از سر من بردار , من بهت گفتم هیچ بخشی از این کار و نمیخوام ... هری تو داری اشتباه میری , بذار یه مدت بگذره , تو هنوز به کارات انسجام ندادی
:تو نگران نباش ادوارد , فقط کاری که میگمو انجام بده
:نه هری این گنگ , افتخارش ,پولش و حتی شهرتش به قیافه ی من نمیخوره و اینکه بزرگترین اشتباهت اعتماد به مورگن هاست
:میشه بگی مشکلت چیه ?
:من زنی رو دیدم که با اشتیاق به همسرش اون دارو رو تزریق کرد , فکر میکنی خودم فلج بودم ? نه من فقط خواستم مطمئن شم اون زن یه عوضیه درست مثل پدرش
هری چیزی نگفت و تو فکر فرو رفت
:پس مورگن پیتر و انتخاب نمیکنه?
Advertisement
ادوارد از پله ها بالا رفت و شونه هاشو بالا انداخت
:نمیدونم
:هی ادوارد , کاری که بهت گفتمو انجام بده , ساعت ۷ باشه ?
و صدایی از ادوارد که دیگه تو دید هیچکس نبود شنیده نشد
هری برگشت و به لویی و جیک نگاه کرد
:بهتر نیست بجای اینکه منو نگاه کنین برید حموم ?
لویی که واقعا ترسیده بود سریع از روی صندلیش پایین اومد و با احتیاط از کنار هری رد شد , خواست از پله ها بالا بره که هری مچشو گرفت و آروم سرشو کنار گوش لویی پایین آورد
:راضیش کن وگرنه اتفاقای خوبی نمیفته
لویی اخمی کرد و بعد به هری نگاه کرد , نگاهی با رنگ نفهمیدن منظور هری یا چیزی شبیه به اینکه چه کسی مورد تهدید قرار گرفت ...خودش یا ادوارد !
هری دست لویی رو رها کرد و با دستهایی که داخل جیب برد از خونه بیرون رفت
جیک نفسشو بیرون داد و از پشت کانتر سمت لویی حرکت کرد
:هر چی که گفتن و گوش بده ... هیچ وقت حرفاشون شوخی نیست
:شنیدی چی گفت ?
:نه ولی با حرفایی که شنیدم اصلا چیز جالبی بنظر نمیاد
دستشو رو شونه ی لویی کوبید و سمت راهروی پشت سر لویی رفت
لوی چند لحظه همونجا موند ولی بعد سمت اتاقش رفت تا دوش بگیره کمی سردش شده بود و همین باعث شد سریع تر سمت حمام داخل اتاقش بره
چند دقیقه بعد درحالیکه از حموم بیرون میومد و عطسه میکرد مشغول خشک کردن موهاش شد
دماغشو به آستین حوله اش کشید و روی صندلی جلوی آینه ی لوازم بهداشتیش نشست
:هری که بلایی سر ادوارد نمیاره ! پس منظورش از اتفاق چی بود ?
کمی کرم به دست و صورتش زد و یه تی شرت , شلوارک مشکی و سفید و جوراب های بلند و پشمی رو پوشید شاید این ترکیب عجیبیه اما لویی همیشه پاهاش یخ میزدن مخصوصا الان که حس سرمای عجیبی رو توی بدنش داشت
پولیورش رو هم پوشید و از اتاقش بیرون اومد , نگاهی به در اتاق ادوارد کرد
دلیل اینکه میخواست با ادوارد حرف بزنه اصلا حرفی نبود که هری زد
ادوارد همونیه که مراقبته بهت اهمیت میده و این چیزیه که لویی تو تمام زندگیش میخواست
پشت در اتاق ایستاد و به در ضربه زد اما انگار هیچکس اونجا نبود مخصوصا که ادوارد همیشه سریع جوابشو میداد
لویی از پشت در اتاق فاصله گرفت و از پله ها پایین رفت
نگاهی به حیاط کرد جایی که روی صندلی هری و ادوارد کنار هم نشسته بودن , ادوارد دراز کشیده بود و هری نشسته , هرچی که داشت میگفت فقط شوکه کننده بود چون داشت ادوارد و با لبخند بزرگی روی صورتش میدید !
تا چند دقیقه ی قبل اونها کاملا با هم غریبه بودن و حالا معلوم نیست توی این غروب سرخ رنگ چی بهم میگفتن
لویی همونجا پشت در شیشه ای ایستاد و بهشون نگاه کرد
مفهوم خانواده همینه , حتی اگه بدترین باشی , حتی اگه بهترین , اگه بزرگترین اشتباه و بکنی یا هر چیزی ... توی خانواده همیشه بخشیده میشی
هری با دیدن لویی نگاهی به ادوارد کرد و وقتی فهمید حواسش نیست از جاش بلند شد و سمت در اومد ادوارد همونطور که فندکشو روشن و خاموش میکرد توجهی به هری نکرد
هری کنار لویی ایستاد و لبخندی بهش زد
:فکر میکنم بزرگترین شانس زندگیم بعد برادرم پیدا کردن تو بود لویی , برو و کاری که گفتمو بکن
Advertisement
لویی نگاهی به هری انداخت ,نگاهی که خیلی ها جراتشو نداشتن اما لویی تو اوج ندونستن عواقبش انجامش میداد و البته که نرمی هری اونو بیشتر ترغیب میکرد
:چرا خودت بهش نمیگی?
هری چشماشو چرخوند
:بهش گفتم ولی قبول نکرد
:حرف برادرشو قبول نمیکگه از من چه انتظاری داری?
:که معجزه کنی , و با چه روشی اصلا برام مهم نیست
هری دستشو رو شونه ی لویی فشار داد و از کنارش رد شد و خواست سمت اتاق بره اما با شنیدن صدای پاهایی پشت سرش وسط پله ها ایستاد
:ادوارد اونیه که بیرونه
:از نظر من شما خیلی هم بهم شباهت ندارین پس من میدونم ادوارد کیه
هری براهش ادامه داد و سمت اتاق رفت
:پس چرا دنبال منی ?
:چون باید بهم توضیح بدی ازش چی میخوای , من مطمئنم چیز بدیه
:چیز بد یا خوب و تو تعیین نمیکنی
لویی وارد اتاق شد و درو بست
:اره , ولی ادوارد میدونه و من هیچ وقت به کار بد مجبورش نمیکنم همونطور که اون منو مجبور نمیکنه
:اوه پس حدس بزن کی بود تورو برای الساندرو انتخاب کرد !
لویی چیزی نگفت و چند بار پلک زد نگاهشو از هری گرفت و اخماشو تو هم برد
:چی ازش میخوای?
:شنیدی میگن هرچی کمتر بدونی به نفعته? باور کن این طلایی ترین جمله برای زندگیه مخصوصا با خیال راحت
:من متاسفم ولی تا ندونم چیه به ادوارد هیچی نمیگم تو میتونی هر بلایی سر من بیاری اما من به خا... به ادوارد آسیب نمیزنم یا زمینه ساز....
هری جلو اومد و رو به روی لویی ایستاد دستاشو باز کرد و از لویی خواست تو بغلش قرار بگیره
اما لویی حتی یک سانت هم جا به جا نشد , پس هری مجبور شد اونو تو بغلش بیاره و دستاشو دورش بگیره
:این بدن سپر خانواده اس لویی , تویی که داخلشی خانواده ای , من بخودم صدمه میزنم اما به خانواده نه , ادوارد همه چیزیه که من دارم تنها خانواده ای که مونده
هری سرشو پایین اورد و به موهای نرم و براق لویی نگاه کرد
:تو فکر میکنی من خوشحال میشم که تنها باشم ? نه لویی هیچکس دلش نمیخواد , حالا برو و بهش بگو انجامش بده اینکه چه کاریه خود ادوارد میدونه و اگه فکر میکنه لازمه بدونی از خودش بپرس
لویی که اروم و کوتاه نفس میکشید تا کمتر به هری برخورد کنه لبشو گاز گرفت و سعی کرد خودشو از بغلش بیرون بکشه
:فهمیدم فهمیدم , میشه ولم کنی?
هری دستاشو وا کرد و لویی بدون نگاه کردن بهش سمت در رفت
میتونست حس کنه داره بهش میخنده , نکنه قرمز شده!
این همیشه باعث آبرو ریزیه وقتی خجالت بکشی و گونه هات تورو لو بدن
از اتاق که بیرون اومد خواست از پله ها پایین بره که ادوارد و دید
ادوارد با تعجب به اشفتگی لویی و اخماش نگاه کرد
:چیزی شده ?
لویی دستشو جلو برد و دست ادوارد و گرفت
:میشه بیای تو اتاق من ?
ادوارد بدون گفتن حرفی همراه لویی سمت اتاقش رفت و نگاهی به در اتاق خودش هم انداخت , هرچی که بود از اونجا آب میخورد !
لویی روی تختش نشست و بدون نگاه کردن به ادوارد با انگشتاش بازی کرد
:ازت چی میخواد ?
:هری بهت چیزی گفته?
:چرا انقدر خودخواه و از خود راضیه ? چرا فکر میکنه خیلی خوبه و ...
لویی دستشو رو صورتش گذاشت و شروع کرد به گریه کردن و همین بیشتر تعجب و به صورت ادوارد منتقل کرد
ادوارد سمت تخت رفت و پایین تخت رو زانوهاش نشست و به لویی نگاه کرد
:بهت چی گفت ? چرا گریه میکنی?
:اون .. اون , منو خجالت زده کرد , بگو که منو ندیدددد
ادوارد مطمئن بود این پسر با صورت گر گرفته و گونه های سرخ چشمایی که مژه های بلند و خیسش اونو به خواستنی ترین موجود دنیا بدل کرده بودن زیبا ترین صحنه ی دنیاست وقتی دستای کوچیک و نرمش سعی در پاک کردن اشک و آب دماغش داشتن
دستمال و از روی نایت استند برداشت و دست لویی داد
:حتی اگه دیده باشه اصلا مهم نیست لویی , ولی چرا خجالت زده شدی?
:ب...بغلم ک..کرد و من سرخ شدم
:برادر من زیادی جذابه معلومه که باید اینطوری میشد خب , بهت چی گفت ?
لویی که کمی اروم شد به ادوارد نگاه کرد
:گفت میتونم ازت بپرسم چه کاری رو بهت گفته انجام بدی
:و حتما گفته هرچی کمتر بدونی به نفعته?
:اره , ولی ازم خواست مجبورت کنم
:خب تبریک میگم تو نباید اینو میگفتی و مثلا سعی میکردی منو مجبور کنی
:ولی من نمیخوام کاری بکنی که نمیخوای
ادوارد سرشو تکون داد و کنار لویی نشست
:کاش میشد در مقابل خواسته هاش قاتع باشم , اولش میگم نه ولی بعد میبینم وسط ماجرام برای همین اون امیدواره این بارم انجامش بدم
لویی دست ادوارد و گرفت و با انگشتاش بین انگشتای ادوارد و پر کرد
:اگه به کاری ایمان نداری انجامش نده , این کار هرچی که هست نفعی توش نیست وقتی اینقدر ازش بیزاری
ادوارد لبخندی زد و دست لویی رو اروم فشار داد
:چرا یه نفع های سیاسی برای گنگ هست اما من نمیخوام جزئی ازش باشم
:بده به بقیه که انجامش بدن
:متاسفانه من ادواردم و کسی با فرمت من این اطراف نیست
:اوهوم , ادوارد بی نظیر
:بنظرت این حسیه که هری به من داره ?
:چه حسی ?
:من ازت بزرگترم و میخوام مراقبت باشم , این حسیه که بزرگترا دارن ?
لویی سرشو بالا گرفت و به ادوارد نگاه کرد لبخند پر امیدی زد و سرشو به سینه ی ادوارد تکیه داد
:من حتی با این کلمات هم خجالت زده میشم , اما فکر میکنم تو دوست داری مراقب بقیه باشی تا اینکه یکی مراقبت باشه
:ادوارد دستشو دور لویی گرفت و سرشو به سر لویی تکیه داد
:گاهی دلم میخواد بدونم یکی مراقبمه , میدونی بخاطر احساس ترس نیست , ما ادما نیاز داریم بدونیم یکی هست
:من هستم ادوارد , من مراقبتم همونطور که تو مراقب منی
ادوارد سرشو تکون داد و چیزی نگفت
:میشه اینجا بخوابی?
:اینجا فقط یه تخت داره
:اره ولی برای چهار نفره
ادوارد کمی فکر کرد و بعد سرشو تکون داد
:باشه
:اووم کدوم بالشت و میخوای?
:مهم نیست لویی من نمیتونم بخوابم فقط دراز میکشم پس فقط راحت باش
:اوه ... خب , پس بااین بالشت و به پشتی تخت تکیه بده ,نرم تره
ادوارد بالشت و گرفت
:خب پس وقت مسواک زدنه من میرم تو اتاقم , برمیگردم پیشت
لویی سریع از رو تختش بلند شد تا به کاراش برسه و قبل برگشتن ادوارد روی تخت منتظر باشه , این حتما بهترین شب عمرش میشد , حتما
........................
😧🍺
Advertisement
- In Serial472 Chapters
The Bloodline System
In a future timeline, the earth was visited by a species known as the Slarkovs.Having lost their home planet and in search of a new one, earth was the next habitable planet for them.Humans and Slarkovs made a deal with each other in return for the Slarkovs living on earth.The Slarkovs traded their technology and knowledge for a new home.They were similar to humans except for some of them who had slight differences so fitting into the society wasn’t a problem.Over the years Slarkovs and humans began to mate with one another and reproduce offsprings.This in turn created a new species known as the mixed-blood.Centuries later mixedbloods could tap into their bloodline and perform unimaginable feats.Gustav born into an age where bloodline determines everything, struggles to fit with a useless bloodline.His bloodline only grants him the ability to change his hair color, destroying his hopes and dreams for a great future.His fate is turned around when an unexpected situation leads to him finding a system that grants him the power to unlock and upgrade bloodlines by completing quests but he’s baffled by two quests with a five-year deadline. Success will grant him unimaginable rewards…But only one thing awaits him if he fails… Death!Follow Gustav on his interesting journey filled with unprecedented adventures, danger and death, maybe?
8 9021 - In Serial35 Chapters
Single Player
There are many games played on the world of Earth- some virtual, some board-bound, others much more real. For Grey Shor, the Apocalypse brings a game unlike any he’s seen before- one that pits him against all manner of monsters, both human and otherwise. In this new reality, he has but a single goal: win. With the Apocalypse comes Evolutions- abilities that combine and level to transcend humanity. For Grey, this means Single Player, a power that allows him to play this new game by his own rules. After fighting through the hell known as the Apocalypse's Tutorial, Grey returns to Earth, finding it poorly prepared for the hell ahead. Armed with information regarding the future and powers ripped straight from myth, he begins a game that will not only find its way to the annals of history, but change them forever. The only way to save the world is to destroy it. — This is a story inspired by Death Note, the System Apocalypse sub genre, and stories like Solo Leveling and The Gamer. Will it appeal to fans of those stories? I can only hope.
8 205 - In Serial15 Chapters
FOOLS}FABLE
Tayler, a 17 year old going into senior year, finds himself at the center of the supernatural events plaguing his town. He must now balance new and differnet roles as he attempts to solve 22 problems, all of them seeming symbolically connected to tarot cards. Mystery crosses with the supernatural and romance in this deeply personal story of the human condition when your in highschool.
8 143 - In Serial39 Chapters
Human in a Demon's Hide
I had recently enrolled in the military as a lowly footsoldier. Oh, before you could proceed any further, let me tell you about myself. I ain’t some patriotic soldier that’ll lay down my life for the sake of my country. Hell no! That shit is for the people with loose screws! I had only a few goals when I joined the army: March into battle, kick ass, and earn me some cash! Achieving glory on the way wouldn’t hurt. I just need the money to feed my little brother and sister. Their world is all I want to protect. The glory is for washing clean the stains that my father left on the family name. We became such a joke in the country that our mother abandoned us. I don’t know if he really did betray the country, but I don’t care. For my little siblings to suffer the same mockery and humiliation that I did is unacceptable! To protect the smiles of my only family, I would do anything. Yet, life knows to shit on you when things are just getting good. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- Hello, author-san here!This is my first story, set up in a fantasy world. It's based on the medieval and steam era where magic is rare and alchemy is used widely used as a weapon by people. There would be lots of action, adventure, betrayal, tragedy, romance, etc. ahead. Warnings-The mc is a bit mean and foul-mouthed, introvert. There would be strong language and lots of monologue narration by the MC. The stories are fast-paced and progressing faster. The chapters update would be unstable, depending on my daily life. You would get fast updates... or slow.Also, English isn't my first language. So don't expect perfect grammar :( P.S. - I would like some constructive critique and feedback!It fills my motivation gauge and increases that rate of chapter/week. (/>3
8 376 - In Serial19 Chapters
Remarkable (Dance Moms Fic)
Abby Lee Miller's 14 soon to be 15 year old son, Shane, helps her lead her studio, the Abby Lee Dance Company to the Dancing National Title, can they do it? With moms causing drama, it's gonna be a bumpy ride to the title.
8 78 - In Serial61 Chapters
Darkest Hero
What happens when Izuku took Bakugo's advice and took a swan dive off the roof? As they say suicide is a sin so how does hell cope with a pure soul and how will the heroes cope with a innocent demon? Izuku/momo/charlie/vaggie/Mina/Toga/LoonaBNHA/Hazbin Hotel/Hellraiserfrom my Fanfiction account Bfghunter2, polls will not be present for already posted chapters.work is rated mature for a reason and for those who are ask I am more than happy to explain something.
8 255

