《LET ME FOLLOW》♤ 42 ♤
Advertisement
Vote 🌟
□■□■□■□■□
هری دست ادوارد و گرفت همراهش روی صندلی نشست
:چرا مراقب نیستی? میشه لطفا اون عصا رو ... محض رضای خدا ادوارد فقط بگیرش زیر بغلت
ادوارد به هری نگاه کرد و اخماشو تو هم برد
:باز چی تو سرت میگذره هری?
هری آهی کشید و از جاش بلند شد
:چی میخوری?
:هیچی , دستشو به میز گرفت
خواست بلند بشه که هری سریع سمت ادوارد برگشت و کمرشو گرفت
:خوشت میاد نه ? از روزی که منو مرخص کردن , منو ول نمیکنی , کارو زندگی نداری?
هری خندید و بازوی ادوارد و گرفت
:درواقع خودت خودتو مرخص کردی و اینکه خوشم نمیاد تو این حال و روز باشی اما , کمک کردن بهت ...
با انگشت کنار سر ادوارد زد و خندید
:من دوست دارم ادوارد اینو تو کله ات فرو کن
:باشه باشه , بریم تو اتاق سر پا منو نگه ندار
اتاق پایین کنار راهرو ر برای ادوارد اماده کرده بودن , با وضعیتی که اون داشت بهتر بود که از پله ها استفاده نکنه
وقتی وارد اتاق شدن ادوارد روی تخت نشست و هری پرده رو کنار کشید , بیرون و نگاه کرد و با دیدن زین و جیک و لویی لبخند زد
:خیلی خب برگشتن , اما بهت گفته باشم من امشب همینجام چه لویی اینجا بخوابه چه نخوابه
:تو یک هفته اس داری پیش من و لویی میخوابی , مطمئنی نگران منی یا میترسی شبا تنها بخوابی?
هری روی تخت کنار ادوارد نشست و سرشو رو پای ادوارد گذاشت
:یکی بود یکی نبود , یه پسر کوچولویی بود که بخاطر داستان یه پیرزن جادوگر با ترس و وحشتی که نزدیک بود خودشو خیس کنه جلوی اتاق برادرش ایستاد و
ادوارد دستشو جلوی دهن هری گذاشت
:توی آشغال ... من اون موقع پنج سالم بود
هری دستشو رو دست ادوارد گذاشت و خندید
:منم پنج سالم بود اد و چند دقیقه
چشمکی زد و خواست حرفی بزنه که با باز شدن در سرشو سمت در چرخوند
:هیییییی
:اوووو , اینارو
جیک نگاهی به زین کرد و زین انگشتشو پایین اورد
Advertisement
لویی سریع سمت تخت دوید و محکم ادوارد و بغل کرد
:حالت چطوره ? یه عالمه خوراکی خریدیم و البته من یه چیز باحال پیدا کردم
ه :از تو سوپرمارکت ?
لویی لباشو بهم فشار داد سرشو کج کرد
:نچ
جیک دست زین و گرفت
:ما میریم میز و بچینیم
ادوارد سرشو تکون داد و بعد اینکه اونها رفتن به لدیی که مشتاقانه منتظر بود نگاه کرد
:دستتو بیار جلو ادی
ادوارد جفت دستاشو جلو برد
:کدوم ?
لویی دست چپ ادوارد و گرفت و دستبندی که شبیه یه میله ی شیشه ای بود و دور مچش بست
:یسسس , اندازه اس
ادوارد دستشو چرخوند و بهش نگاهی انداخت
:خیلی عالیه , ممنونم لاو
خواست خم بشه که لویی نذاشتش و صورتشو سمت ادوارد برد
ادوارد لباشو بوسید و دوباره دستبند و نگاه کرد
:من ?
ادوارد و لویی به هری نگاه کردن
:خب ... خب من فقط برای ادوارد خریدم
هری چشماشو چرخوند و بدون تکون دادن سرش از روی پای ادوارد به صورتش اشاره کرد
:ما دوقلوییم , تو نمیتونی چیزی برای ادوارد بخری و به من ندی ازش
ادوارد خندید و دستشو رو شونه ی هری گذاشت
:میشه مثل بچه ها رفتار نکنی هری?
لویی از روی تخت بلند شد و دوید کنار دیوار
:این و ولش کنین یه چیز باحال دیگه نشونتون بدم
برقارو خاموش کرد و دوباره دوید کنار ادوارد و دستشو تو دست گرفت , دستبند و فشار داد و با دیدن نور های رنگی که مثل مایع داخل دستبند در حال حرکت بودن هیجان زده به صورت ادوارد که داشت به اون رنگ ها نگاه میکرد خیره شد
:واو ... فکرشم نمیکردم , انگار همه یه چیزی برای پنهان کردن دارن , فقط شرایطش مهیا نیست تا آشکار بشه
و لبخند هری کم کم محوشد نگاهش سمت لویی رفت که انگار همه چیز و جز ادوارد و فراموش کرده بود و براش اهمیتی نداشت
:قشنگه مگه نه?
ادوارد دستشو دور لویی گرفت و سرشو تکون داد
:باید یه دونه برات بخرم , انگار تو بیشتر براش ذوق کردی
:برام بخر ولی بخاطر اینکه بهت میاد ذوق کردم , راستش صبح داشتم به اینکه انگشتر داشته باشیم فکر میکردم , اما بنظرم خجالت آور بود نه?
Advertisement
ادوارد سر لویی رو پایین تر برد و روی سینه اش اونو بغل کرد
:خجالت اور نیست بیب
لویی سر هری رو کنار پهلوش حس کرد و دستشو رو صورتش کشید شاید تا اون موقع کاملا فراموش کرده بود اون دو نفر تنها نیستن
:هری بنظر خیلی ناراحته , بنظرت باید براش چیزی بخریم ?
ادوارد خندید و دستی روی بازوی هری کشید
:بهتره قبلش چراع و روشن کنیم و بریم شام بخوریم , بعدش در مورد خرید حرف میزنیم
هری چیزی نگفت و سرشو بلند کرد و بعد اینکه لویی چراغ و روشن کرد همراه هری به ادوارد کمک کردن تا از جاش بلند شه
شام طولانی تر از همیشه تموم شد وقتی هر کدوم از اونها یه داستان از دید خودشون در مورد اتفاق هایی که افتاده بود گفتن
تا اینکه بازم هری و لویی با اصرار هاشون ادواردو داخل اتاق برگردوندن
زین ظرف هارو خشک کرد و دست جیک داد و به اتاق خیره موند
:یه چیزی عجیب نیست ?
جیک به جایی که زن نگاه میکرد نگاهی انداخت و بعد به زین خیره شد
:منظورت چیه?
:تو خیلی خنگی جیک , اصلا متوجه نشدی?
جیک که حالا فکر میکرد چیز مهمی رو از دست داده زیاد به کلمه ی "خنگ" توجه نکرد و دستمالشو کنار گذاشت بلند شد و کنار زین به کابینت تکیه داد
:میشه بگی چی شده ?
:اونا رو میگم , من خیلی باهوشم سریع متوجه میشم , از اولشم میدونستم چه خبره ...
جیک عصبی دستشو تو موهاش برد
:میشه بجای تعریف و تمجید از هوش سرشارت بگی چی شده ?
:هری برای بدست اوردن دل ادوارد داره خودشو جر میده
جیک که با اول حرف های زین قلبش از حرکت وایساد و با آخرش فقط حس کرد مثل یه احمق به زین اعتماد کرده با نگاهی سرد و بی روح به زین نگاه کرد
:دفعه ی بعد وقتی خواستی رازی رو برملا کنی که فقط به عقل با درایت خودت خطور کرد مطمئن شو یه پولیم دستی بگیری , حیفه این همه تلاش نیست ?
بعد سرشو تکون داد و لیوان هارو برداشت و روی زمین شروع کرد به خشک کردنشون
زین چندبار پلک زد و کنار جیک روی پاهاش خم شد
:میدونستی?
:اخه این دونستن میخواد ? نمیذاره اقای استایلز رو زمین راه بره هی دورشون میچرخه خب معلومه
:کمک ... میخوای ?
جیک نگاهی بهش کرد و سرشو تکون داد
:میترسم فسفرای مغزتو تو جهت کم ارزشی بسوزونی عزیزم برو بخواب
زین خندید و از اشپزخونه بیرون رفت
:تازه میدونم دوس داری منو عزیزم صدا کنی , مغز نیست که ذهن خوان شرلوک هلمزه
و قبل اینکه چیزی از طرف جیک سمتش پرت بشه از پله ها بالا رفت
................
حس کرد مدت زیادیه که خوابیده پلکاشو اروم باز کرد و با دیدن لویی که اون ور تر روی تخت دراز کشیده از جاش بلند شد , چرهید و پشتشو نگاه کرد اما ادوارد و ندید
توی اون تاریکی به داخل اتاق نگاه کرد , بنظر میرسید ادوارد از اتاق بیرون رفته , روی تخت نشست و پلکاشو مالید خواست از روی تخت بلند شه که صدای لویی باعث شد بهش نگاه کنه
:اد کو ?
چشماشو باز نکرد معلوم بود زیاد خوابش میاد اما انگار تکون های هری روی تخت بیدارش کرده بود
هری لبخندی زد و اروم موهاشو نوازش کرد
:فکر کنم بیدار شده تو بخواب
لویی چشماشو باز کرد و بعد کمی خیره موندن به هری روی تخت نشست و سرشو پایین انداخت
:هری?
:هوم ?
:هنوزم فکر میکنی اگه بهش چیزی بگیم میره ?
:نمیدونم لویی , واقعا نمیدونم من تورو توی دردسر انداختم
:باید بهش بگیم هری من ...من میترسم اگه دیر بشه منو نبخشه هری ...من ... من نمیتونم بدون ادوارد زندگی کنم
هری لویی رو بغل کرد و دستشو روی پشتش کشید
:هیششش , آروم باش لویی ... همه چی درست میشه یعنی , امیدوارم
و در اتاق باز شد و هری با دیدن ادوارد که بهشون خیره شده و دستش روی دستگیره مونده
:اد ....
..................
Advertisement
- In Serial47 Chapters
Travelers [DROPPED]
DROPPED. The story focuses less on dungeon building than on the why of dungeons and how they fit into the universal order. While I am working from a grand plot, the writing is going slice of life style because I need to do that to work out how things progress into that grand plot. The original story seed idea / synopsis is below. The Grand Tapestry protects Rhofhir from Primal Chaos by imposing Order via patterns. However, the patterns grow stiff, stagnant, and so the Tapestry is nearing a time of Unraveling. Evidence of past civilizations wiped out during previous Unravelings foreshadow the apocalyptic catastrophe looming over the world. The mages of the Arcane Asylum reach out across dimensions, searching for some way to prevent, or at least stall, the coming Unraveling. Among the many voices they find is a gifted graduate student researching machine-assisted telepathy -- and his gaming group. Lena never expected that the chance to play DnD with telepathy would result in her becoming an actual Dungeon Master, nor that her friends could become the bosses of her dungeon. This is, in many ways, her dream come true, but there's a catch: What happened to Brad, the creator of that telepathy machine?
8 146 - In Serial19 Chapters
Titan Warriors - A Mech LitRPg
Sergeant Brandon Mc’Dew was an Airborne Ranger and a good one too. That is until he found that one mission that ended his career like so many other warriors before him. But instead of pearly gates or red flames Brandon awoke in a white room full of ugly green chairs and an image of his brain floating in a tube. The life he knew was a simulation to train rapid grown people. The universe he now finds himself in is a war torn far future where Humanity as dominated the stars. Enlisted against his better opinions he finds himself a fledgling Titan Jock in a minor noble House on a far off arm of the Milky Way. Brandon is stuck trying to survive in this new world. A world where 100 meter tall robots of war dominate the battlefield, Kings and Queens rule from thrones upon high, uncaring of the people beneath them, and expendable people can be grown in a tube to fight a war they know nothing about. ***Authors Note*** This is a MEch or MEcca based light LitRPG. There will be stat sheets, skills, and gear, however it will not be the primary focus of the story. I will be looking for a lot of reader input, so if you have any themes you would like to see in the story let me know with PMs or comments. Finally, this is a early draft so let me know if you see any errors or mistakes. Thanks. I will be releasing one chapter a week on Wednesdays. If you would like to get up to 3 early chapters ahead of time; or increase my release rate, please check out my Patron page.
8 209 - In Serial56 Chapters
Magnum Opus
Before Kyle Greenar was the great Magus Jade Eye, he was just a normal villager from the province of Rock grove. Spending his formative years working on his family's farm, where High Magus Theta Jade happened to be passing by. She saw his talent for magic and decided to take him as a disciple, taking him back to her guild Jade palace. Where he dove into the study of mysticism and the craft of magic head first. Spending hundreds of years to reach the heights of a Great Magus. But on the precipice to becoming a High Magus he was betrayed by his fellow disciple. Follow Kyle Greenar as he takes his new lease on life and follows a different path of magic.
8 216 - In Serial43 Chapters
The World Of Divinity
Alex following a betrayal from his best friend gets sent back in time marked with the memories from his past life rises to power in the new game of The World Of Divinity. Watch as he creates an unshakable legacy where his name is spread far and wide.
8 161 - In Serial21 Chapters
Forgetful
A man with no memories finds himself stuck in a car in a snowy night. In trying to recover his memories, he finds secrets and mysteries hidden in dreams. His past actions haunt him as he slowly discovers who he was, and contemplates who wants to be.
8 78 - In Serial11 Chapters
But I never wanted to be involved
My friend loves light novels, games, anime. All I wanted was for some peace and quiet. But he just had to drag me along didn't he. For once, the idiot was summoned as the hero, here's the problem he pulled me. Then I ended up in the same world just no clue where the idiot friend of mine is gone to.
8 89

