မင္းကိုခ်စ္မဝေသးလို့

အပိုင္း(၁၆): ​အိမ္ျပန္လမ္း (Part-1)

.....

18+အ​ေၾကာင္​းရာမ်ားပါဝင္​လို႔ warning​ေပးပါတယ္​

🚨🚨🚨🚨🚨

ျဖည္းျဖည္းခ်င္းခရီးႏွင္ေနေသာျမင္းရထားေပၚတြင္ တိတ္ဆိတ္စြာၿငိမ္သက္စြာဝမ္းနည္းငိုေႂကြးေနသည့္ လင္ဂ်ာေပါင္အား ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္တစ္ေယာက္ မသက္မသာၾကည့္ၿပီးေနာက္ႏွစ္သိမ့္စကားဆို၏။

''အိုး! ခေလးေလး ဘာေတြအဲ့ေလာက္အရမ္းဝမ္းနည္းေနရတာလဲ....။ ေနာက္က်ရင္လဲ မင္းမိသားစုနဲ႔ေတြ႕ရဖို့ ကိုယ္

စီစဥ္ေပးမွာေပါ့! မငိုနဲ႔ေတာ့ေနာ္။''

"တကယ္...တကယ္လား?"

"မင္းရဲ့ေယာက်ာ္းကို ထပ္ၿပီးမယုံျပန္ဘူးလား....ဟမ့္!

မင္းကကိုယ့္အတြက္ေတာ့အေရးပါဆုံးနဲ႔ တန္ဖိုးအထားရဆုံး ရတနာေလးပါပဲ။မင္းသာအလိုဆႏၵရွိရင္ဘာပဲျဖစ္ေနေနမင္းရဲ့ဒီ​ေယာက်ာ္းက အရာအားလုံးကိုေက်ေက်နပ္နပ္ျဖည့္ဆည္းေပးမွာပါ။

ဒါေၾကာင့္မင္းရဲ့မိသားစုကို စာပို့ၿပီးဆက္သြယ္ခ်င္တာျဖစ္ျဖစ္ မင္း,စုထားတဲ့ပစၥည္းေလးေတြျပန္ပို့ေပးခ်င္တာျဖစ္ျဖစ္ ဘာမွစိတ္မပူပါနဲ႔ ။ကိုယ္အားလုံးကို မင္းစိတ္တိုင္းက်ေဆာင္ရြက္ေပးပါ့မယ္ ဟုတ္​ၿပီလား။''

"ေယာက်ာ္းက ဂ်ာေပါင္အေပၚမွာအရမ္းေကာင္းတာပဲ။ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေယာက်ာ္း...''

လင္က်ားေပါင္(ဂ်ာေပါင္)သည္ နန္းေတာ္၏ တင္းၾကပ္ေသာ စည္းမ်ဥ္းမ်ားကို သတိရမိေလသည္။ အိမ္ေရွ႕စံသည္သူ႔အတြက္ေၾကာင့္ စည္းမ်ဥ္းအခ်ိဳ့အားမ်က္ကြယ္ျပဳခဲ့သည္ကိုေတြးမိတာေၾကာင့္ ေက်းဇူးတင္စကားေျပာလိုက္ ၏။

"မင္းရဲ့ႏွုတ္ခမ္းပါးေလးေတြကေနပဲ ေက်းဇူးတင္စကားေျပာလို့မရဘူးေလ ကေလးေလး.. .." ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္)အား စူးႏွစ္စြာျကည့္ရင္းေျပာလိုက္သည္။

လင္ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္)သည္လဲ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ ၏ႏွုတ္ခမ္းတို့အား သူ႔ႏွုတ္ခမ္းေသးေသးေလးျဖင့္ အတင္းဖိကပ္နမ္းလိုက္ေလ၏။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ က ႏွစ္လိုဖြယ္ျပဳံးလိုက္ၿပီး

"မရေသးဘူး ခေလးေလး''

လင္ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္)သည္ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ထိကပ္နမ္းခဲ့၏။ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္လဲ ဂ်ာေပါင္၏မပီမသအနမ္းတို့အားမတင္းတိမ္နိုင္ေတာ့ပဲ ဂ်ာေပါင္၏ေက်ာျပင္ေလးအားတင္းၾကပ္စြာေပြ႕ဖက္လ်က္ ထိုမထိတထိလာနမ္းေနေသာႏွုတ္ခမ္းေလးအား ၾကမ္းတမ္းစြာအနက္ရွိုင္းဆုံးျပန္လည္နမ္းရွိုက္မိေလသည္။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ဂ်ာေပါင္အား အခ်ိန္အေတာ္ၾကာမွလႊတ္ေပးလိုက္၏။ထို့ေနာက္သူေၾကာင့္ ေရာင္ရမ္းသြားတဲ့ႏွုတ္ေလးတို့အားႏူးညံ့စြာတို့ထိရင္း

"အင္း..! ဒါနဲ႔လဲ သိပ္ မလုံေလာက္ေသးဘူး။ခေလးေလး ညက်မွပဲ ဆက္ၿပီး ေက်းဇူးတင္ေတာ့ေနာ္''

"ဟင္..ဟုတ္​!' ဂ်ာေပါင္သည္အိမ္ေရွ႕စံမင္းသား၏စကားကိုၾကားလိုက္ရၿပီးေနာက္ နားရြက္မ်ားနီရဲလာၿပီး တီးတိုးေရရြတ္မိေလသည္။

ေနာက္ေန႔မနက္ေစာေစာတြင္ေတာ့ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ အားအင္အျပည့္ျဖင့္နိုးထလာခဲ့၏။ဒီေန႔ သူဘာအေရးကိစၥမွေဆြးေႏြးစရာမရွိတာေၾကာင့္ သူ႔ရဲ့နန္းေဆာင္ကိုျပန္ကူးဖို့ အလ်င္မလိုေနေခ်။ ဒါေၾကာင့္ႏွစ္ၿခိဳက္စြာအိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ ခေလးငယ္၏ ခ်စ္စဖြယ္မ်က္ႏွာေလးကိုသာ ေငးၾကည့္ေနမိသည္။

မေန႔ညက သူ,ဂ်ာေပါင္ကို အိပ္ရာေပၚတြန္းလွဲၿပီးေနာက္ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာခ်စ္တင္းေႏွာၿပီးမွသာ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့ေလ သည္။ သူအတြက္ကေတာ့မေန႔ကညဟာအလွပဆုံးညေလးဆိုၿပီး မေမ့နိုင္စရာညေလးဖန္တီးနိုင္ခဲ့သလို ဂ်ာေပါင္သည္လဲ သူ႔ရဲ့ေက်းဇူးတင္ရွိေၾကာင္းကို အသိစိတ္လြတ္မတတ္ေပ်ာ့ေခြသြားေသာ ခႏၶာကိုယ္​ေလးျဖင့္ ခက္ခက္ခဲခဲျပသခဲ့ေလသည္။

သူ႔ကိုယ္ရဲ့တစ္စိတ္တေဒသဟာ ဂ်ာေပါင္ရဲ႕ခံတြင္းထဲေရာက္ေနၿပီး ဒီေကာင္ငယ္ေလး၏လၽွာႏုႏုေလးရဲ့ မထိတထိလွုပ္ရွားဟန္ေတြက သူ႔ရဲ့အသိစိတ္ေတြကိုအေမွာင္ဆုံးေရာက္ရွိသြားေအာင္တြန္းပို့ေနၿပီး အဆုံးစြန္ဆုံးထိၾကမ္းတမ္းခ်င္စိတ္တို့ႀကီးစိုးလာေနသည္ကို ခံစားခဲ့ရသည္။

သူသည္ ဂ်ာေပါင္ကို ဂ႐ုတစိုက္ကာကြယ္ၿပီး အျမဲတမ္းအရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ျဖင့္ ခ်စ္ျမတ္နိုးသူျဖစ္ေလရာ သူဘယ္ေလာက္အသိစိတ္လြတ္ေနပါေစ ဒီေကာင္ငယ္ေလး၏ ခံတြင္းထဲတြင္ေတာ့ သူ,ၿပီးဆုံးသည္အထိခရီးဆက္ျဖစ္သြားသည္မွာ အလြန္ကိုရွားပါး၏။ ပုံမွန္အားျဖင့္ေတာ့ ဂ်ာေပါင္၏လက္ေသးေသးေလးေတြကို ျဖစ္ျဖစ္၊သူ႔ရဲ့ေျခေထာက္ေလးေတြကိုျဖစ္ျဖစ္ ညႇင္းဆဲျဖစ္သည္သာမ်ားေလသည္။

မေန႔ညကေတာ့ ဂ်ာေပါင္ရဲ့ စိတ္လိုလက္ရအစျပဳမွုေတြဟာ သူ႔ကို အရမ္းေက်နပ္ပီတိျဖစ္ေစခဲ့သလိုသူ႔ရဲ့ထိန္းခ်ဳပ္နိုင္စြမ္းေတြလဲကင္းမဲ့ကုန္ကာ ဘယ္လိုမွမစြမ္းသာေတာ့ပဲ ခေလးငယ္ေလး၏ခံတြင္းမွာပင္ ၿပီးဆုံးခဲ့ရေလသည္။အဲ့ဒီ့ခံစားခ်က္က ေသေလာက္ေအာင္ေကာင္းတယ္.....။

ေနာက္ပိုင္းတြင္ သူသည္ ဂ်ာေပါင္၏ေျခေထာက္မ်ားၾကားထဲကို ထပ္မံတိုးဝင္ခဲ့၏။ သူ႔ရဲ့အသိစိတ္လြတ္မွုေၾကာင့္ပဲ ပိုပိုၿပီးျပင္းထန္လာကာ ဂ်ာေပါင္၏ေပါင္အတြင္းပိုင္းေလးေတြပင္ အနည္းငယ္ေရာင္ရမ္းသြားခဲ့သည္။

ထိုခေလးအား ေဆးထည့္​ေပးေသာအခါတြင္မွ တကယ္ကိုအားနာၿပီးစိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနရေလသည္။ဒီလိုျဖဴေလ်ာေနတာေတာင္ သူ႔ရဲခေလးငယ္ေလးကအရမ္းဆြဲေဆာင္မွုရွိေနတုန္း.. ...။ေနာက္က်ရင္ေတာ့ ဒီေကာင္ငယ္ေလးအနာတရမျဖစ္ေစရန္ အတတ္နိုင္ဆုံးထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းဆက္ဆံရမည္ဟု တိတ္တဆိတ္ေတြးမိျပန္၏။

ေစာင္ေအာက္ရွိ လင္ဂ်ာေပါင္၏ခႏၶာကိုယ္ေသးေသးေလးတြင္ေတာ့ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ေပးထားသည့္ အနီေရာင္အမွတ္အသားတို့ေနရာလပ္မရွိေအာင္ ျပည့္ႏွက္လို့ေန၏။သူသည္လဲအေတာ္တန္ၾကာေအာင္ အေတြးနယ္ခ်ဲ႕ေနမိ၏။ခ်ဴးယိ ခ်ဴးခ်င္တို့ ဂ်ာေပါင္ကိုအဝတ္လဲေပးရန္အခန္းတြင္းသို့ဝင္လာေတာ့ ဂ်ာေပါင္၏ကိုယ္လုံးေပၚက ျမင္မေကာင္း ေအာင္ျဖစ္ေနသည့္ နီရဲရဲအမွတ္တို့အားၾကည့္ရင္း သူတို့ႏွလုံးသားထဲကပင္ ကူကယ္ရာမဲ့ေနသလိုခံ စားလိုက္ရသည္။ ဟင္း.......!

.....

.

.

လင္,တကၽြမ္း ႏွင့္ လင္ဂ်ာဝမ္တို့ႏွစ္ေယာက္စလုံးသည္လဲ မေန႔က သူတို့ၾကဳံေတြ႕ခဲ့ရတဲ့အေျခေနက ေတာ္ေတာ္ေလးထိပ္လိန္႔စရာေကာင္းတာေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔အိပ္မေပ်ာ္နိုင္ခဲ့ပဲ ညဥ့္နက္မွသာအိပ္ရာဝင္နိုင္ခဲ့ၾကေလ၏။

ခ်ိဳင္ေရွာင္သည္ကား မနက္အေစာႀကီးကတည္းကနိုးေနၿပီးျဖစ္ရာ ျပင္ဆင္စရာအခ်ိဳ့ကိုပင္ ျပင္ဆင္ထားၿပီးျဖစ္သည္။သူယူလာခဲ့သည့္ ကုန္ပစၥည္းမ်ားအကုန္ေရာင္းကုန္သြားၿပီျဖစ္သလို က်င့္လီမွေခတ္မွီအဝတ္အစားႏွင့္အသုံးေဆာင္မ်ားကိုပင္ ဝယ္ယူထားၿပီးျဖစ္ရာ အိမ္ျပန္ဖို့အဆင့္သင့္ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီျဖစ္၏။

ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္သည္ေန႔လည္စာစားခ်ိန္အထိ စိုးရိမ္ပူပန္ေနၾကဆဲျဖစ္သည့္ လင္ဂ်ာဝမ္တို့သားအဖကိုၾကည့္ရင္း ႏွစ္သိမ့္ေပး၏။

"အေဖနဲ႔အကိုႀကီး အဲ့ေလာက္ေတြးပူမေနပါနဲ႔။ အရာအား လုံးက ၿပီးသြားၿပီ ဘာမွလုပ္လို့မရေတာ့သလို ေျပာင္းလဲဖို့လဲနည္းလမ္းလဲမရွိပါဘူး။ မေန႔ကဂ်ာေပါင္ကိုၾကည့္ရတာလဲ အရမ္းဆင္ေျပေျပေနရတဲ့ပုံပါပဲ!

အရပ္လဲရွည္လာသလို အရင္ကထက္စာရင္ျပည့္ျပည့္ေလးျဖစ္လာတယ္။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္လွလွေလးႀကီးျပင္းလာတာကို အတည္ျပဳလိုက္ရေတာ့ ေတာ္ေသးတယ္ဆိုရမွာပါ''

မေန႔က လင္ဂ်ာေပါင္ဝတ္လာတဲ့အဝတ္စားေတြကို သူျမင္လိုက္ကထဲက ဒီအဝတ္စားေတြဟာ ထိပ္တန္းအရည္ေသြးျမင့္အဝတ္စားေတြဆိုၿပီး သူ႔ရဲ့အေတြ႕ၾကဳံအရသိေနခဲ့၏။ ပန္းထိုးဆိုလဲ ေတာ္ေတာ္ေလးလက္ရာေျမာက္ၿပီး ခႏၶာကိုယ္ေပၚကအဆင္ တန္ဆာေတြဟာလဲ တစ္ခ်က္ၾကည့္႐ုံျဖင့္ပင္ တန္ဖိုးႀကီးသည္ကိုသိနိုင္ေလသည္။

လင္ဂ်ာဝမ္သည္လဲသူ႔ညီငယ္ေလး ၏ လက္ရွိအမူအက်င့္ေကာင္းအခ်ိဳ့ကို (ဥပမာထမင္းစားေနစဥ္ေတာင္ က်က္ သေရရွိစြာေသေသသပ္သပ္ေလးလွုပ္ရွားမွု)ကိုသတိရမိသည္။သူ႔ရဲ့ညီငယ္ဟာ အရင္ကနဲ႔ မတူေတာ့ဘူးဆိုတာကို သူ,ေသေသခ်ာခ်ာသိပါတယ္.....။

အရင္ကသူ႔ညီဟာ ေက်ာက္ရိုင္းတုံးေလးျဖစ္ေပမဲ့....။အခုေတာ့သူ႔ညီဟာ လွလွပပ,ထြင္းထုထားတဲ့ ေက်ာက္စိမ္းတုံးေလးလိုျဖစ္ေနခဲ့ပါၿပီ။အနာဂတ္မွာလဲ သူ႔ရဲ့ညီငယ္ေလး အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားရဲ့ ဂ႐ုစိုက္မွုနဲ႔ခ်စ္ခင္ေမတၱာကို ၾကာၾကာရွည္ရွည္ရရွိေနဖို့ကို သူ,တကယ္ပဲေမၽွာ္လင့္မိပါသည္။

"အင္း....!ေတာ္ဝင္အိမ္ေရွ႕စံက ငါတို့အိမ္ကရတနာေလးကို အျမဲေစာင့္ေရွာက္ေပးမွာပါ''လင္,တကၽြမ္းသည္ လူတိုင္းၾကားနိုင္ေလာက္ေသာအသံေလးျဖင့္သာေျပာေလသည္။လင္,ဂ်ာေပါင္ဆိုတဲ့ ဒီေကာင္ငယ္ေလးဟာ အရမ္းကိုေက်းဇူးသိတတ္ၿပီး သံေယာဇဥ္ႀကီးသည့္ခေလးငယ္ေလးပင္။

သူ့ကို နည္းနည္းေလးေကာင္းေပးလိုက္႐ုံႏွင့္ ထိုေကာင္ေလးက ေတြးမိတိုင္းအျမဲေက်းဇူးတင္ၿပီး သတိရေနေတာ့တာ....။ေနာင္အိမ္ေရွ႕မင္းသားက ၿငီးေငြ႕ၿပီးျပစ္ပယ္လိုက္ရင္ သူတို့ရဲ့ကေလးေလး သူ႔ရဲ့ရတနာေလးေတာ့..။ လင္,တကၽြမ္းသည္ထိုအေျခေနအား ဆက္ၿပီးပင္မေတြးရဲေတာ့ေခ်။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္၏လက္ေအာက္ငယ္သားအခ်ိဳ့က သူတို့အားလုံးကိုတစ္စုံတေယာက္ကေတြ႕ခ်င္ေနတယ္ဟုဆိုၿပီး လာေရာက္အေၾကာင္း ၾကားလာ၏။

ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္သည္လဲ အလြန္ပင္အံ့ဩသြားေလသည္။ ေပက်င္းတြင္ မည္သူႏွင့္မွအသိကၽြမ္းမရွိတာေၾကာင့္ လက္ေအာက္ငယ္သားမ်ားကိုသာ ခရီးဦးႀကိဳျပဳၿပီးဧည့္ခန္းအတြင္းသို့ေခၚခဲ့ခိုင္းလိုက္ေလသည္။

လင္,တကၽြမ္းတို့ သုံးေယာက္သည္လဲ သူတို့ဆီသို့လာေနေသာ လူတစ္ေယာက္ကို အလိုက္သင့္ရပ္ေစာင့္ေနလိုက္၏။ "သခင္ႀကီးလင္၊သခင္ေလးလင္၊ ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္ ကၽြန္ေတာ္က အေရွ႕နန္းေဆာင္က ေရွာင္က်န္း(က်ဳံးက်င့္ရွန္) ပါ။လာေရာက္ႏွုတ္ဆက္တာေနာက္က်သြားတဲ့အတြက္ အျပင္မျမင္ပါနဲ႔ခင္ဗ်''

လင္ဂ်ာဝမ္ သည္ထိုသူရဲ့ႏွုတ္ဆက္ဂါဝရစကားအနည္းငယ္ကိုနားေထာင္လိုက္႐ုံျဖင့္ အေရွ႕နန္းေဆာင္ႏွင့္ပတ္သတ္​ေနတဲ့တစ္ခုခုပဲဆိုတာကို နားလည္လိုက္၏။

"ဆရာႀကီးက်ဳံးက အရမ္းယဥ္ေက်းေနပါၿပီ။

ေက်းဇူးျပဳၿပီး ထိုင္ခုံမွာထိုင္ပါဦး''

ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္သည္လည္း သူ႔လက္ေအာက္ငယ္သားမ်ားကို လက္ဖက္ရည္ကို ယူေဆာင္လာေစၿပီး

"ဆရာႀကီး က်ဳံး လက္ဖက္ရည္ေသာက္ပါဦး။ ဒီကိုေရာက္လာတာ အေရးႀကီးတစ္ခုခုမ်ားရွိလို့လား?"

က်ဳံးက်င့္ရွန္ က "ဘာမွအေရးကိစၥေတာ မဟုတ္ပါဘူး။လင္ေရွာင္ဇူရဲ့ မိသားစုဝင္ေတြ ဒီမွာေရာက္ေနတယ္ဆိုလို့ လာေရာက္ေတြ႕ဆုံတာပါ။ ​ေနာင္ေဘဂ်င္းကိုလာရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုဆက္သြယ္နိုင္ဖို့အတြက္ သုံးေယာက္လုံးကို အိမ္မွာထမင္းစားဖိတ္ခ်င္လို့ပါ။''

"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆရာႀကီးက်ဳံး!မင္းရဲ့ေစတနာကိုပဲလက္ခံရေတာ့မယ္ပုံပါပဲ...။ကၽြန္ေတာ္တို့မနက္ျဖန္မနက္အေစာပိုင္းထဲက ျပန္ၾကမွာပါ။ဒီကအႀကီးကဲကို အေႏွာင့္ယွက္မေပးေတာ့ပါဘူး'' လင္ဂ်ာဝမ္က ျပန္ေျပာေလ၏။

"မနက္ျဖန္ ျပန္မယ္။?" က်ဳံးက်င့္ရွန္ သည္ ခဏေလာက္စဥ္းစားၿပီးမွ "ဒါဆို အားလုံးအဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီေပါ့''

"ဟုတ္ကဲ့ အားလုံးအဆင္သင့္ျဖစ္ပါၿပီ" ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္သည္လဲ ဝင္ေျဖ၏။

က်ဳံးက်င့္ရွန္သည္ ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္ကိုၾကည့္ၿပီး

"ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္က အရမ္းငယ္ေသးတာပဲ၊ ဒီတစ္ေခါက္ ေဘဂ်င္းကိုလာၿပီး ကုန္ပစၥည္းအေရာင္းဝယ္လုပ္တယ္ၾကားတယ္။ အားလုံးအဆင္ေျပရဲ့လား?''

"ဟုတ္ကဲ့!အကုန္ေခ်ာေခ်ာေမြေမြ႕ပါပဲ။ဂ႐ုစိုက္မွုအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္'' ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္သည္လဲ အလိုက္သင့္ ျပန္ေျဖေလ၏။

''ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္တို့ မိသားစုကအထည္လုပ္ငန္းကိုပဲ အဓိကလုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကတာဆို ဘာလို့ေဘဂ်င္းမွာဆိုင္ခြဲလာမဖြင့္ရတာလဲ?'' က်ဳံးက်န္႔ရွန္ကထပ္ေမးျပန္၏။

"ခ်င္ မိသားစုရဲ့ဘိုးေဘးေတြအားလုံးက ပိုင္စီရင္စုမွာပဲ အေျခခ်ေနထိုင္ခဲ့သူေတြပါ..!ဒီလုပ္ငန္းကလဲ မ်ိဳးဆက္အရ ဆက္ၿပီး အေမြဆက္ခံလာခဲ့တဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္ခုလို့ပဲဆိုရမွာပါ။ၿပီးေတာ့ ခ်င္မိသားစုဝင္ေတြကလဲ ဒီမွာဆိုင္ခြဲဖြင့္ဖို့ ရည္မွန္းထားခဲ့ေပမယ့္ ၿမိဳ့ေတာ္ကပိုင္ၿမိဳ့နဲ႔ဆိုအရမ္းေဝးလြန္းေတာ့ ခ်ီက်ဳံးမွာပဲအရင္ပိုအေခ်ခိုင္ေအာင္လုပ္ဖို့ စဥ္းစားလိုက္တာပါ" ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္သည္ က်ဳံးက်န္႔ရွန္၏ ေမးခြန္းအား ျပန္လည္တုံ႔ျပန္ေလသည္။

"ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္က ႏွိမ့္ခ်တတ္ၿပီး လုပ္ငန္းကၽြမ္းက်င္တဲ့ပုံပါပဲ။ခ်ီက်ဳံးမွာလဲ လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ေနတာပဲမဟုတ္လား။ဒါဆိုေဘဂ်င္းမွာ ႐ုံးခြဲဖြင့္လွစ္ဖို့အတြက္လဲ အခက္ခဲႀကီးႀကီးမားမားမရွိနိုင္ပါဘူး။

အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားနဲ႔မကင္းရွင္းတဲ့လုပ္ငန္းေတြထဲမွာ ခ်ီအိမ္ေတာ္ရဲ့အထည္ဆိုင္လုပ္ငန္းေတြလဲ အပါဝင္ပါ။ဒီလိုဆိုရင္ေရာ ဒီ ခ်ီအထည္ဆိုင္ေတြနဲ႔ စီးပြားပူးေပါင္းဖို့ကိုဘယ္လိုသေဘာရပါသလဲ....။''က်ဳံးက်င့္ရွန္သည္ ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္ကို တံဆိပ္ကတ္ျပားတစ္ခုထုတ္ေပးရင္း ေျပာလိုက္၏။

ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္သည္ စိတ္လွုပ္ရွားစြာလက္ႏွစ္ဘက္ျဖင့္ တံဆိပ္ျပားကို ကိုင္ကာ

"ဒါကတကယ္ပဲလား....... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္" .

က်ဳံးက်င့္ရွန္ေပးလာေသာ ခ်ီက်ားဇြမ္ဆိုသည့္တံဆိပ္ျပားသည္ ရႊမ္းယန္အင္ပါယာ၏ နာမည္ႀကီးဧကရာဇ္ရွန္းခ်ီ၏အဆက္ႏြယ္မိသားစုမ်ားျဖစ္သည္။ ခ်ီမိသားစုတြင္ လုပ္ငန္းမ်ားစြာရွိၿပီး စစ္မွန္ေသာလူခ်မ္းသာစီးပြားေရးသမားမ်ားျဖစ္သည္။ဒီလိုဂုဏ္သတင္းႀကီးသည့္ နာမည္ႀကီးနာမည္ကတ္ကို ရယူနိုင္ဖို့ဆိုတာ သူတစ္ခါမွမမက္ဖူးတဲ့အိပ္မက္တစ္ခုပင္။''

"ဒါက အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားလိုခ်င္တဲ့အရာပါ။ မင္းေဘဂ်င္းမွာအေျခခ်တာပဲျဖစ္ျဖစ္ စီးပြားေရးေၾကာင့္ ေဘဂ်င္းကိုမၾကာမၾကာလာရတာပဲျဖစ္ျဖစ္တစ္ခုခုေတာ့လုပ္နိုင္ဖို့ ငါေမၽွာ္လင့္ပါတယ္။ဒါမွမင္းမိသားစုကို အျမဲလြမ္းဆြတ္ေနတဲ့ေရွာင္ဇူ နဲ႔ မၾကာမၾကာေတြ႕ဆုံခြင့္ရမယ္လို့ ငါထင္ပါတယ္"

ထို့ေနာက္ က်ဳံးက်င့္ရွန္က လင္ဂ်ာဝမ္ကိုၾကည့္ၿပီးထပ္ေျပာ၏ ။ "လင္ဂ်ာဝမ္အေနနဲ႔လာမယ့္ႏွစ္မွာ ၿမိဳ့နယ္ပညာရွင္အဆင့္စာေမးပြဲကို ေျဖဆို​ေတာ့မယ္လို့ၾကားပါတယ္။ဒီစာေမး ပြဲကို လင္ဂ်ာဝမ္အေနနဲ႔ ေကာင္းေကာင္းျပင္ဆင္ၿပီးေျဖဆိုနိုင္မယ္လို့ ေမၽွာ္လင့္ပါတယ္။ ေက်ာင္းဝင္ခြင့္ရၿပီဆိုတာနဲ႔ ေဘဂ်င္းမွာရွိတဲ့ 'အင္ပါယာ အတတ္ပညာရွင္မ်ားေက်ာင္း' ကို လာတတ္နိုင္ပါၿပီ။

မိသားစုနဲ႔လာမယ္ဆိုရင္ပိုအဆင္ေျပပါလိမ့္မယ္။က်န္တာဘာမွပူစရာမလိုပါဘူး အကုန္လုံးကိုငါမင္းအတြက္ စီစဥ္ေပးပါ့မယ္။''

က်ဳံးက်င့္ရွန္၏ စကားကိုနားေထာင္ၿပီးေနာက္ လင္ဂ်ာဝမ္က"အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားရဲ့ေမၽွာ္မွန္းခ်က္အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္လိုက္နာနိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားပါ့မယ္။ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ ေလ့လာစရာရွိေသးတဲ့ စာေတြကိုျပန္သုံးသပ္ၿပီး လာမယ့္ႏွစ္အတြက္ ေသခ်ာျပင္ဆင္ထားလိုက္ပါမယ္" ေကာ္ဇီက်င္သည္ ပညာရွင္အဆင့္မ်ားအတြက္ စာေလ့လာရန္အျမင့္ဆုံးႏွင့္အေလးျမတ္ထားရတဲ့ပန္းတိုင္ေနရာလဲျဖစ္သည္။

"လင္ဂ်ာဝမ္ မင္းကလင္ေရွာင္ဇူရဲ့မိသားစုဝင္တစ္ဦးပါ။ မင္းမွာ ေကာင္း မြန္တဲ့အနာဂတ္သာရွိမယ္ဆိုရင္ ေနာင္လင္ေရွာင္ဇူအတြက္ အေထာက္အပံ့ေကာင္းျဖစ္လာနိုင္ပါလိမ့္မယ္။လင္ေရွာင္ဇူနဲ႔အနာဂတ္ဟာ မင္းရဲ့အနာဂတ္နဲ႔ပတ္သတ္ေနနိုင္ပါတယ္''

က်ဳံးက်င္းရွန္သည္ သူတို့ႏွစ္ေယာက္အားမွာစရာရွိတာမွာၾကားၿပီးေနာက္

"သခင္ႀကီးလင္ စိတ္ေအးေအးထားၿပီးေအးေအးသက္သာေနပါ။ ေရွာင္ဇူကအဆင္ေျပတာထက္ပိုပါတယ္။ ​ေရွာင္ဇူက ငါတို့ရဲ့သခင္ေလးျဖစ္သလို အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားဟာလဲ သူကိုႏွစ္ႏွစ္ကာကာခ်စ္ျမတ္နိုးၿပီး အေလးထားပါတယ္။ေရွာင္ဇူ အတူရွိေနတဲ့ေန႔ရက္ေတြေလာက္ ပိုၿပီးေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ေနရက္ေတြ အရွင့္သားဆီမွာမရွိလာနိုင္ပါဘူး။

တကယ္လို့ သခင္ႀကီးအေနနဲ႔ သခင္ေလးလင္ကို သတိရလို့ဆက္သြယ္ခ်င္ရင္ စာေရးသားျပီးကၽြန္ေတာ့္​အိမ္ေတာ္ကိုပို့ေပးလိုက္ပါ။ကၽြန္ေတာ္ သခင္ႀကီးကိုယ္စားသြားေရာက္ပို့ေဆာင္ေပးပါမယ္''

လင္,တကၽြမ္း သည္ ထိုစကားကိုၾကားသည္ႏွင့္ အလြန္ေက်းဇူးတင္ရွိၿပီး မတ္တပ္ရပ္လ်က္ "ဆရာႀကီးက်ဳံး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္! ဆရာႀကီးျပန္သြားရင္လဲ ကၽြန္ေတာ္တို့အေနနဲ႔ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားအား ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကိုလဲ ဆက္ဆက္ေလၽွာက္တင္ေပးပါဦး"

က်ဳံးက်င္းရွန္ထြက္သြားၿပီးေနာက္ လင္,တကၽြမ္းတို့ သုံးေယာက္သည္လဲ ပိုပိုၿပီးခံစားခ်က္ေတြေကာင္းလာေတာ့၏။ၾကည့္ရတာ အိမ့ေရွ႕စံမင္းသားက ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္)ကို ေတာ္ေတာ္ေလး အေလးအနက္ထားပုံပါပဲ။သူတို့တကယ္ပဲ အမ်ားႀကီးစိတ္ေအးသြားပါၿပီ....။

ေနာက္ေန႔မွာေတာ့ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္ႏွင့္အဖြဲ႕သည္ စုစုေပါင္းရထားသုံးစင္းျဖင့္ ၿမိဳ့ေတာ္မွေစာေစာစီးစီးျပန္လည္ ထြက္ခြာလာခဲ့သည္။လင္,တကၽြမ္းအပါဝင္ သူတို့သုံးေယာက္အတြက္ သီးသန္႔ျမင္းရထားတစ္စင္းစီစဥ္ထားၿပီး အျခားရထားတစ္စင္းမွာ ေဘဂ်င္းတြင္ဝယ္ယူသည့္ကုန္ပစၥည္းမ်ားတင္ ေဆာင္လာတာျဖစ္၍ ေနာက္ဆုံးတစ္စင္းတြင္ေတာ့ ေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားထံျပန္လည္ေဝမၽွမည့္ လက္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ားအျပည့္တင္ေဆာင္ထားတာျဖစ္ေလသည္။

ျမင္းရထားသည္ၿမိဳ့ေတာ္အျပင္ဘက္တြင္႐ုတ္ခ်ည္းရပ္သြားေလ၏။

''ဘာျဖစ္လို့ ရပ္သြားတာလဲ?''ခ်င္ခ်ိဳင္းေရွာင္ကေရွ႕ကျမင္းလွည္းေမာင္းေနသည့္ေကာင္ေလးအားေမးလိုက္၏။

⭐⭐⭐⭐⭐⭐