မင္းကိုခ်စ္မဝေသးလို့

အပိုင္း(၁၇):စိုးထိတ္မွု (Part-1)

....

မနက္ျဖန္ယြိရွန္းဖန္သို့အတူမသြားခင္ ေန႔ခင္းတေရးအိပ္သြားရမည္ဟု ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ႏွင့္သေဘာတူညီမွုထားခဲ့ေလသည္။ယြိရွန္းဖန္မွဖက္ထုပ္မ်ားမၾကာမၾကာပို့ေပးပါေသာ္လည္း သူကေတာ့ ယြိရွန္းဖန္တြင္ေနခဲ့ရတဲ့ ေနရက္ေတြကို အျမဲသတိတရရွိေနၿပီး မေမ့နိုင္ျဖစ္ေနခဲ့ေလသည္။

ေန႔ခင္းတေရးအိပ္ၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ယြမ္ခ်င္းသည္ ညႊန္ၾကားခိက္အတိုင္း ယြိရွန္းဖန္ေရွးရွုပို့ေဆာင္ေပးေလ၏။

ေတာ္ဝင္ပင္မေဆာင္၏ အျပင္ဘက္ရွုခင္းသည္ လြန္ခဲ့သည့္တစ္လ,ေက်ာ္ကာလကအတိုင္းမေျပာင္းမလဲရွိေနေသးေသာ္လည္း သူကိုယ္တိုင္သည္ကား မ်ားစြာေျပာင္သလဲမွုေတြကိုၾကဳံ ေတြ႕ခဲ့ရေလ၏။

ယြိရွန္းဖန္(ယြိဒန္ဖန္) မီးဖိုေဆာင္ထဲဝင္သြားလိုက္႐ုံႏွင့္ ေမႊးရနံ့ေတြကို အလြယ္တကူရေလသည္။ ဒီရင္းႏွီးေနတဲ့ သင္းပ်ံ႕ပ်ံ႕ေလထုဟာ သူ႔ရဲ့ခံစားခ်က္ေတြကို aကာင္းမြန္လာေစေလရာ သူသည္လဲ တဝႀကီး lအသက္ျပင္းျပင္းရွုရွိုက္မိေလေတာ့၏။ထို့ေနာက္ လင္ယန္အားရွာေဖြၾကည့္မိေတာ့သည္။လင္ယန္ရဲ့ အရိပ္ေယာင္ပင္မေတြ႕ရေပမဲ့ မ်က္ႏွာစိမ္းအျခား ၂ေယာက္ကိုေတာ့ ေတြ႕လိုက္ရေလသည္။

"အန္ဇူ မင္းပဲ!ငါတို့ကိုေတြ႕ဖို့ျပန္လာတာလား? ယိလင္သည္ အန္ဇူကို႐ုတ္တရက္ျမင္လိုက္ရတာေၾကာင့္ စိတ္လွုပ္ရွားသြားၿပီး အလြန္ေပ်ာ္ရႊင္ေနေသာေလသံျဖင့္ေျပာလိုက္၏။

"ဟုတ္တယ္! အမကိုလြမ္းလို့ အမတို့ကိုသတိရလို့ေတြ႕ဖို့ျပန္လာတာ...! မင္းကိုေတြ႕ဖို့ျပန္လာတာ! လင္ယန္ေကာ ဘယ္သြားေနတာလဲ?သူတို့ကအခန္းသစ္မွာေနၾကတာလား?" လင္က်ားေပါင္က ယိလင္ကိုေတြ႕လိုက္ရေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္သြားၿပီး ေမးလိုက္၏။

"အမ္း....! မင္းကအရမ္းလွလာေတာ့ မင္းကို ငါမမွတ္မိေတာင္မမွတ္မိခ်င္ေတာ့ဘူး။ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားကလဲ မင္းကို စြဲလန္းေနတယ္လို့ ငါၾကားတယ္" ယိလင္ဟာျပဳံးျပဳံးေလးေျပာလိုက္ၿပီးေနာက္

"ေျပာပါဦး ဘာေတြနဲ႔ဆြဲေဆာင္ထားတာတုန္း!!!''

မီးဖိုေခ်ာင္ရွိ အျခား၂ေယာက္ကလည္း လင္းက်ားေပါင္​အား လာေရာက္ႏွုတ္ဆက္ဂါရဝျပဳ၏။

လင္ဂ်ာေပါင္သည္ ယိလင္အားရွက္ရြံ့စြာျပဳံးျပၿပီး

"ဟီးဟီး... ယိလင္ကလဲအရမ္းမစပါနဲ႔လား....''

"ဟားဟား!ဂ်ာေပါင္... မင္း လုံးဝမေျပာင္းလဲေသးဘူးပဲ!လင္ယန္နဲ႔ယိေရွာင္က မိဖုရားႀကီးကိုအဆာေျပမုန္႔သြားဆက္သၾကတယ္။သူတို့ ခဏေနမွျပန္လာေတာ့မွာေပါ့....''

"အိုး! ဒါဆို သူတို့ျပန္လာတာကို ေစာင့္သြားလိုက္ေတာ့မယ္ ဒါနဲ႔အမ ယိရန္ေကာမေတြ႕ပါလား?သူ ဘယ္သြားေနလို့လဲ?'' လင္ဂ်ာေပါင္ကေမးလိုက္သည္။

ဂ်ာေပါင္၏ အေမးကိုနားေထာင္ၿပီးေနာက္ ယိလင္သည္ မ်က္ႏွာအနည္းငယ္ပ်က္သြားၿပီးေနာက္

"ယိရန္လား အင္းသူက ...အခုေနာက္​ပိုင္း အေအးမိလြယ္ၿပီးမၾကာမၾကာဖ်ားလာတတ္တယ္ေလ.....။နင္ သိတဲ့အတိုင္း ငါတို့အေဆာင္က ဧကရီမယ္မယ္ႀကီးအတြက္အထူးခ်က္ျပဳတ္ေပးရတဲ့အေဆာင္မလား....။ ဒါေၾကာင့္ ၾကာလာေတာ့ သူနဲ႔ေရရွည္အဆင္မေျပေတာ့ဘူးေလ....။

အဲ့ဒါေၾကာင့္ပဲ လင္ယန္က သူ႔ကို တျခားနန္းေဆာင္ကို ခဏျဖစ္ျဖစ္ ေျပာင္းထားမယ္ဆိုၿပီး ဆုံးျဖတ္လိုက္တယ္။ သူက်န္းမာေရး ေကာင္းသြားရင္ ျပန္ေခၚထားမယ္ထင္တယ္'' ယိလင္သည္ ယိရန္တစ္ေယာက္ဘယ္ေတာ့မွ ယြိရွန္းဖန္ကိုျပန္မလာနိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာကို သိေနခဲ့ေလသည္။

''အင္း'' လင္ဂ်ာေပါင္ဒီအေတာတြင္း ယြိရွန္းဖန္မွာလဲ အေျပာင္းလဲတစ္ခ်ိဳ့ရွိေနမယ္လို့ တစ္ခါမွမေတြးမိခဲ့ေခ်။

ထိုအခ်ိန္တြင္ လင္ယန္ႏွင့္ယိေရွာင္တို့လဲ ျပန္ေရာက္လာၾကေလ၏။သူတို့ႏွစ္ေယာက္သည္လဲ ဂ်ာေပါင္ကို မေမၽွာ္လင့္ပဲ ေတြ႕လိုက္ရတာေၾကာင့္ အရမ္းေပ်ာ္သြားၾကေတာ့၏။

"လင္ေရွာင္ဇူပါလား! ဘယ္လိုျဖစ္ၿပီး ဒီကိုေရာက္လာရတာလဲ....?"လင္ယန္သည္ကဝမ္းသာအားရျဖင့္ ေျပာလိုက္ၿပီးေနာက္ "အမေလး...ေသခ်ာၾကည့္ပါရေစအုန္း! အမ္း...!နည္းနည္းေလးျပည့္လာလို့ထင္တယ္ ပိုၿပီးလွလာတယ္..။"

"လင္ေရွာင္ဇူက အရပ္ပိုရွည္လာပါတယ္ေနာ္!" ယိေရွာင္ က လွမ္းေထာက္ေပးလိုက္ေလသည္။

"ဟုတ္တယ္ ငါ့တို့ဆီမွာေနတုန္းထက္စာရင္ အခုနည္းနည္းပိုျမင့္လာတယ္'' လင္ယန္သည္သူ႔လက္ျဖင့္ အရပ္ႏွိုင္းယွဥ္ဟန္ျပဳၿပီးျပန္ေျပာလိုက္၏။

"ဟီးဟီး! တကယ္လား...!"သူ႔ကိုနည္းနည္းေလး အရပ္ပိုရွည္လာတယ္လို့လဲေျပာလိုက္ေရာ ဂ်ာေပါင္သည္တကယ္ကိုပင္ ဂုဏ္ယူၿပီးေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ေနေတာ့၏။ထို့ေနာက္ဂ်ာေပါင္သည္ လင္ယန္အား

''ဂ်ာေပါင္ အစာေျပမုန္႔နည္းနည္းလုပ္ခ်င္လို့ ရလားဟင္....! အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားအတြက္ လုပ္ေပးခ်င္လို့ပါ.....''

"ရတာေပါ့!ကူညီေပးရဦးမလား? မင္းဘယ္လိုလုပ္ရတယ္ဆိုတာေကာ မွတ္မိေသးရဲ့လား?'' လင္ယန္ကကူညီေပးရန္အတြက္ ျပန္ေမးလိုက္ေတာ့သည္။

"တစ္ေယာက္ထဲလုပ္လို့အဆင္ေျပပါတယ္ ဂ်ာေပါင္မေမ့ေသးပါဘူး"လင္ဂ်ာေပါင္သည္သူ႔လက္ေတြကို ေဆးေၾကာၿပီးေနာက္ ျပင္ဆင္မွုစရာေတြကိုျပင္ဆင္ေလ၏။

လင္ဂ်ာေပါင္သည္ တစ္ေန႔ခင္းလုံး အဆာေျပမုန္႔အမ်ားအျပားကိုလုပ္ေနခဲ့ေလသည္။အားလုံးၿပီးသြားၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ယြိရွန္းဖန္ကအမေတြကိုႏွုတ္ဆက္ၿပီး ယြမ္ခ်င္းႏွင့္အတူ ဖ်င္ေအာ္နန္းေဆာင္သို့ ​ေပ်ာ္ရႊင္စြာျပန္လာခဲ့ၾကေတာ့၏။

ယြမ္ခ်င္းသည္လဲ အဆာေျပမုန္႔ထည့္လာခဲ့ေသာေသတၱာအံ့ခြက္ငယ္အားကိုင္​​ေဆာင္​ရင္​း ''လင္ေရွာင္ဇူရဲ့ လက္ရာက တ ကယ္ေကာင္းတာပဲ! အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားအႀကိဳက္ေတြ႕မွာ ေသခ်ာတယ္'' သူကိုယ္တိုင္သည္လဲ ေရွာင္ဇူရဲ့လက္ရာအခ်ိဳပြဲကို ကိုယ္တိုင္ျမည္းစမ္းခြင့္ရတာက တကယ္ကံေကာင္းတယ္လို့ ခံစားေနရတာျဖစ္သည္။အဲ့မုန္႔ေတြက အရမ္းအရသာရွိလြန္းတယ္!

''ေနာက္က်ရင္ ကုန္းကုန္းနဲ႔ခ်ဴးယိတို့အတြက္ပါ ပိုလုပ္ေပးမယ္ေနာ္"လင္ဂ်ာေပါင္​က ယြမ္ခ်င္းကိုေျပာလိုက္၏။

"ဒါက ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို့လိုနိမ့္က်တဲ့သူေတြအတြက္ ေကာင္းခ်ီးေပးခံရတာပါပဲ....'' ယြမ္ခ်င္းသည္ ဂ်ာေပါင္လိုေအးခ်မ္းၿပီးၾကင္နာတတ္တဲ့သူမ်ိဳးကို သခင္အျဖစ္ေတာ္ထားရတဲ့သူ႔ကိုယ္သူေရာ တျခားကေလးေတြအတြက္ေကာ ေတြးမိၿပီးဂုဏ္ယူေနခဲ့ေလသည္။

လင္ဂ်ာေပါင္ ဖ်င္ေအာ့နန္းေဆာင္ကိုျပန္ေရာက္သြားတဲ့အခါ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ အေရွ႕နန္းေဆာင္၏စာၾကည့္ေဆာင္သို့ျပန္သြားခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ဒါေၾကာင့္ ဂ်ာေပါင္သည္လဲသြားၿပီးအေႏွာင့္ယွက္မေပးဝံ့ေခ်။ဒါေပမဲ့ဖက္ထုပ္ကပူပူေႏြး ေႏြးေလးမွ ပိုၿပီးစားလို့အရသာရွိတာ...။

ယြမ္ခ်င္သည္ၿငိမ္က်ၿပီးေတြေဝသြားတဲ့ သူ႔ရဲ့သခင္ငယ္ေလး၏ပုံရိပ္ေလးကိုျမင္လိုက္ရတာေၾကာင့္ အျပင္ကိုေျပးထြက္သြားေလ၏။ ခဏအၾကာတြင္အေမာတေကာျဖင့္ ျပန္ေရာက္ၿပီးေနာက္

''သခင္ငယ္ေလးအေနနဲ႔ စာၾကည့္္ေဆာင္ကို လာခ်င္ရင္လာလို့ရတယ္လို့ ယြမ္ဖူကုန္းကုန္းႀကီးကေျပာလိုက္ပါတယ္''

"မသြားေတာ့ပါဘူး။ အတြင္းစာၾကည့္ေဆာင္က အေရးႀကီးကိစၥေတြတိုင္ပင္ေဆြးေႏြးတဲ့ ဝန္ႀကီးတဲ့ေနရာေလ။ ဂ်ာေပါင္သြားရွုပ္ဖို့အဆင္မေျပေလာက္ဘူးထင္တယ္။''လင္က်ားေပါင္တုံ႔ဆိုင္းစြာျပန္​ေျဖေလ၏။

"သခင္ငယ္ေလးအေနနဲ႔ အဲ့ဒါကို ေတြးပူေနစာမလိုပါဘူး။အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားကိုယ္တိုင္က သခင္ငယ္ေလးအေနနဲ႔ သူ႔ကိုလာေတြ႕ခဲ့ရင္ ဘယ္အခ်ိန္ျဖစ္ျဖစ္အတြင္း​ေဆာင္ထဲဝင္ခြင့္ေပးလိုက္ဆိုၿပီး ကုန္းကုန္းႀကီးကိုမွာထားတယ္လို့ ယြမ္ဖူကုန္းကုန္းကေျပာလိုက္ပါတယ္"

သခင္ငယ္ေလးအေပၚထားရွိတဲ့ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားရဲ့ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရားဟာ အရမ္းကိုထူးျခားၿပီးႀကီးက်ယ္ခမ္းနားမွုကို ခန္႔မွန္းလို့ေတာင္မရနိုင္ဘူးဟု ယြင္ခ်င္းေတြးမိေနေလသည္။

ေနာက္ဆုံးတြင္ေတာ့ လင္ဂ်ာေပါင္သည္ အေရွ႕နန္းေဆာင္၏စာၾကည့္ေဆာင္သို့ သြားရန္ဆုံးျဖတ္လိုက္ေလသည္။ဒါဟာအတြင္းေဆာင္သို့လာေရာက္တဲ့ သူရဲ့ပထမဆုံးအႀကိမ္ျဖစ္ေပမဲ့လဲ အေစာင့္အမွုထမ္းေတြကေတာ့ သူ႔အားေလးစားစြာႀကိဳဆိုႏွုတ္ဆက္ၾကေလသည္။

"ေတာ္ဝင္အိမ္ေရွ႕စံအရွင့္သား...လင္ေရွာင္ဇူ​ေရာက္လာပါၿပီ!" ယြမ္ဖူသည္ လင္ေရွာင္ဇူကိုေတြ႕လိုက္ရၿပီးေနာက္ သူ႔အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားအား လွမ္း၍ အေၾကာင္းၾကားေလၽွာက္တင္လိုက္ေလ၏။

"ခေလးေရာက္လာၿပီလား ဝင္ခဲ့ေလ! " ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ သည္ မွင္စုတ္တံကိုခ်ထားလိုက္ၿပီးေနာက္ လင္ဂ်ာေပါင္အား သူ႔ဆီသို့လာရန္အခ်က္ျပလိုက္၏။

"အိမ္ေရွ႕စံမင္းသား ဂ်ာေပါင္ဖက္ထုပ္လုပ္လာခဲ့တာမို့ ျမည္းစမ္းၾကည့္ေပးပါဦး'' လင္ဂ်ာေပါင္သည္ ဖက္ထုပ္ပန္ကန္ႀကီးကိုကိုင္လ်က္ ရႊမ္းရန္ဟနမခ်န္ဆီသို့ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေလၽွာက္သြားေလသည္။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ သည္ လင္ဂ်ာေပါင္အားသူ႔ေပါင္ေပၚသို့ဆြဲေခၚလိုက္ၿပီးေနာက္ ဂ်ာေပါင္၏ လက္ေသးေသးေလးေတြကိုေသခ်ာစြာကိုင္၍ အနီးကပ္စစ္ေဆးၾကည့္ရွုေနေတာ့၏။

"နာေနလား?ပင္ပန္းသြားေနမွာပဲ.....''

"ရပါတယ္ ဂ်ာေပါင္လုံးဝမပင္ပန္းပါဘူး။" လင္ဂ်ာေပါင္သည္ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္၏ ေပါင္ေပၚတြင္​ထိုင္ေနရတာေၾကာင့္ အနည္းငယ္ရွက္ရြံ့စြာျဖင့္ျပန္ေျဖလိုက္၏။

ဒီျမင္ကြင္းကိုျမင္တဲ့ ယြမ္ဖူသည္လဲသခင္ငယ္ေလးအတြက္ လက္ဖက္ရည္ခပ္ျမန္ျမန္ပဲဆက္သလိုက္ၿပီးေနာက္ တိတ္ဆိတ္စြာအရိုေပး၍ အေဆာင္ျပင္သို့ထြက္လာလိုက္ေတာ့သည္။

"ဒါက ေငြမၽွင္ရည္လို့ေခၚတယ္။သူ႔အရသာကေတာ္ေတာ္ေလးခ်ိဳတယ္လို့ေျပာလို့ရတယ္။ေသာက္ၾကည့္ခ်င္ရဲ့လား?မင္းႀကိဳက္မွ ဆက္ေသာက္ေနာ္'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ လက္ဖက္ရည္တစအခြက္ငဲ့လိုက္ၿပီးေနာက္ သူ႔ခေလးျမည္းစမ္းရန္အတြက္ ထိုခေလးငယ္ေလးလက္ထဲသို့ ထည့္ေပးလိုက္၏။"တစ္ငုံေလာက္စမ္းေသာက္ၾကည့္!"

"ခ်ိဳၿပီး ေသာက္လို့ေကာင္းတယ္ " လင္ဂ်ာေပါင္သည္ လက္ဖက္ရည္၏အရသာကို ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ ျပန္​ေျပာျပလိုက္၏။

"အင္း ႀကိဳက္တယ္ဟုတ္!'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္က သေဘာက်စြာျပန္ေျပာလိုက္သည္။

"ေယာက်ာ္း ဂ်ာေပါင္လုပ္ထားတဲ့ဖက္ထုပ္ကို ျမန္ျမန္ျမည္းၾကည့္ပါဦး။ဖက္ထုပ္ကေအးသြားရင္ အရသာကသိပ္မေကာင္းေတာ့ဘူး " ဂ်ာေပါင္သည္ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ထံသို့နို့ၾကက္ဥေပါင္းကို အရင္ဆုံးယူၿပီးခြံ့ေကၽြးလိုက္၏။ "ဒီႏြားနို့ၾကက္ဥေပါင္းက အရမ္းအရသာရွိတယ္။ဂ်ာေပါင္ အႀကိဳက္ဆုံးပဲ။"

နို့ၾကက္ဥေပါင္းသည္ လင္က်ားေပါင္ပထမဆုံးသင္ခဲ့ရေသာ မုန္႔ျဖစ္ၿပီး သူလဲေတာ္ေတာ္ေလးအႀကိဳက္ေတြ႕ခဲ့၏။ႂကြယ္ဝေသာနို့ရနံ့က သူ႔ကိုေတာ္​ေတာ္ေလးဆြဲမက္ေစသည္။

"အင္း! အရသာရွိတယ္။ကိုယ္စားဖူးသမၽွထဲမွာ အေကာင္းဆုံးနဲ႔အရသာအရွိဆုံး သေရစာပဲ။ခေလးက ေတာ္လိုက္တာ!"ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ လင္ဂ်ာေပါင္အား နမ္းလိုက္ၿပီးခ်ီးမြန္းစကားဆိုလိုက္သည္။

"ေရွာင္ကုန္းႀကိဳက္တယ္ဆိုရင္ ေနာင္က်ရင္လဲေရွာင္ကုန္း အတြက္ဂ်ာေပါင္အျမဲလုပ္ေပးပါ့မယ္။" သူ႔လက္ရာကို ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ ႀကိဳက္တယ္ဆိုတာေၾကာင့္ အရမ္းေပ်ာ္ေနခဲ့ေတာ့၏။

ေန႔လည္ခင္းတြင္ေတာ့ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ႏွင့္လင္ဂ်ာေပါင္တို့သည္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အဆာေျပမုန္႔ေတြခြံ့ေကၽြးရင္း အခ်ိန္ကုန္ဆုံးခဲ့ေလရဲ့....။

ေနာက္ရက္ေတြမွာလဲ လက္ဂ်ာေပါင္သည္ ယြိရွန္းဖန္(ယြိဒန္ဖန္း)ကို အခ်ိဳပြဲအတြက္အခ်ိန္ရတိုင္းသြားမည္ျဖစ္၏။ယုံေရွာင္နန္းေဆာင္၏ ယြိရွန္းဖန္သည္သူ႔ရဲ့ထိန္းခ်ဳပ္မွုေအာက္၌ေဘးကင္းေနေသးသည္ဟုယူဆထားသည့္ကာလပတ္လုံး ခေလးငယ္ေလးသာေပ်ာ္တယ္ဆိုရင္ သူ႔အေနနဲ႔ကန္႔ကြက္တားျမစ္ျခင္းျပဳမည္မဟုတ္ပဲ သြားခြင့္ျပဳထားမည္ျဖစ္ သည္။

ေနာက္ေန႔မွာလဲ လင္ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္)သည္ အခ်ိဳပြဲမုန္႔ေတြကိုေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျပင္ဆင္ေနခဲ့ေလသည္။ဒီေန႔ လင္ယန္ဆီက ေခါင္ရမ္းပန္း(နတ္ပန္း)ကိတ္ မုန႔္လုပ္နည္းအသစ္ကို သင္ယူခဲ့တာေၾကာင့္ အေတာ္ေလးေပ်ာ္ရႊင္ေနခဲ့တာျဖစ္ၿပီး ဒီမုန္႔ကို ဖ်င္ေအာ္နန္းေဆာင္းကသူေတြစားဖို့အတြက္ပါ ပိုလုပ္ထားခဲ့တာျဖစ္သည္။

(T/N:ေခါင္ရမ္းပန္း ကို နတ္ပန္းလို့လဲေခၚပါတယ္။သူက မေကာင္းတဲ့ပန္းမဟုတ္ပဲ negative energy ေတြကိုစုတ္ယူတဲ့ပန္းလို့အဆိုရွိပါတယ္တဲ့။ေရွးဂရိေခတ္မွာ ဒီနတ္ပန္းလို့ေခၚတဲ့ ေခါင္ရမ္းပန္းလက္ဖက္ရည္ကို မ်ိဳးရိုးႀကီးျမင့္သူေတြကိုသာ ေသာက္ခြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္တဲ့။ဒီပန္းအေၾကာင္းေသခ်ာသိခ်င္ရင္ ဂလူးဂလဲမွာhibiscus ဆိုတဲ့နာမည္နဲ႔ရွာၾကည္လို့ရပါတယ္ေနာ္)

ယြမ္ခ်င္းႏွင့္အတူ ဖ်င္းေအာ္နန္းေဆာင္သို့ျပန္လာေသာလမ္း၌ ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္)သည္ တစ္ခုခုကိုေတြးမိလိုက္တာေၾကာင့္

''အာ...!ငါတို့ မုန္႔ဖာတစ္ဖာက်န္ခဲ့ေသးတာပဲ....''