မင္းကိုခ်စ္မဝေသးလို့

အပိုင္း(၁၈):ကတိေပးျခင္း(Part-2)

......

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ဂ်ာေပါင္​၏ခႏၶာကိုယ္ကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း သူ႔ရဲ့ေတာက္ေလာင္ေနေသာစိတ္ဆႏၵကို သူကိုယ္တိုင္သိသိသာသာခံစားမိေန၏။လင္ဂ်ာေပါင္​သည္လဲ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္၏ းအပူကိုခံစားမိလိုက္တာေၾကာင့္ သူ႔ရဲ့ရွန္ကုန္းအား အံ့ၾသေနေသာမ်က္လုံးမ်ားျဖင့္ ​ျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္ေလး စိုက္ၾကည့္ေနမိေလသည္။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ခေလးငယ္ေလးရဲ့အူလည္လည္ျဖစ္ေနတဲ့ အမူအယာေလးကို သေဘာက်ရယ္ေမာလိုက္ၿပီး

"ခေလး! မင္းကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယုံၾကည္မွုရွိစမ္းပါ။ ကိုယ့္ကိုဆြဲေဆာင္နိုင္ဖို့အတြက္ မင္း,ႀကီးျပင္းလာတဲ့အထိေစာင့္စရာမလိုပါဘူး။ဒါေပမယ့္ မင္းႀကီးျပင္းလာတာကိုေတာ့ ကိုယ္,ေစာင့္ဖို့လိုတယ္ ဒါမွမင္းကိုစိတ္ခ်လက္ခ်စားလို့ရမွာေလ...!''

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္၏ဆာေလာင္မွုျဖင့္ေတာက္ေလာင္ေနေသာ မ်က္လုံးရိုင္းမ်ားေၾကာင့္ လင္ဂ်ာေပါင္​​မွာမ်က္ႏွာပူေနၿပီး ရွက္ရြံ့စြာ ေခါင္းငုံ႔ထားလိုက္ရေတာ့၏။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ကမူ ထိုငုံ႔သြားေသာေခါင္းေလးကို လႊတ္မေပးဘဲ သူ႔လက္ျဖင့္ဆြဲေမာ့ထားလိုက္ၿပီး ခေလးငယ္၏ နဖူး၊ မ်က္ခုံးနဲ႔ ပါးေလးေတြကို မြတ္သိပ္စြာနမ္းရွိုက္လိုက္၏။ထို့ေနာက္ လင္ဂ်ာေပါင္၏ လည္ တိုင္ေလးဆီသို့ဆက္ဆင္းသြားၿပီး နက္နက္ရွိုင္းရွိုင္းနမ္းရွိုက္ေနရာမွဂ်ာေပါင္၏ လည္ပင္းအကၤ်ီစအားဖြင့္ရန္ ႀကိဳးပမ္းေနျပန္ေလသည္။

"အင္း... ရွန္ကုန္း..... ရွန္ကုန္း မွာ...တျခားမိန္းခေလးဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိေသးတာလဲ?ဂ်ာေပါင္တခါမွ ျမင္ဖူးဘူး" လင္ဂ်ာေပါင္သည္တုံ႔ဆိုင္းစြာေမးလိုက္၏။သူ႔ရဲ့အေဖ လင္,တကၽြမ္းသည္လဲသူႏွင့္ျပန္ေတြ႕တုန္းက ဒီလိုအလားတူေမးခြန္းမ်ိဳးကို သူ႔အားေမးခဲ့ဖူးေလသည္။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ကား ဂ်ာေပါင္၏ ညႇပ္ရိုးတို့အား တ,တိ တိစားသုံးေနေလသည္။ ခေလးငယ္စိတ္ရွုပ္ေနရတဲ့ျပႆနာကို အရင္ရွင္းေပးလိုတာေၾကာင့္ သူ႔ရဲ့လုပ္လက္စအလုပ္ကိုရပ္လိုက္ၿပီး ဂ်ာေပါင္၏ မ်က္ႏွာေလးကိုေမာ့ၾကည့္၍

''ကိုယ္လုပ္ေတာ္ရွုအျပင္ ေနာက္ထပ္ႏွစ္ေယာက္ရွိေသးတယ္ ဆုန္ရိယြင္နဲ႔ယုခ်င္း သူတို့နဲ႔က သမီး၁,ေယာက္စီထြန္းကားထားတယ္..!ေနာက္မွေတြ႕ေပးမယ္"

"သူမ...ေျပာတာက.... " လင္ဂ်ာေပါင္​သည္ အရင္ကရွုရႊမ္းရင္ ေျပာခဲ့သည့္စကားကိုသတိရၿပီးေျပာရန္ျပင္လိုက္၏။

"သူ႔ကို ေရခဲနန္းေဆာင္ကို ပို့လိုက္ၿပီ။ သူမကဘယ္လိုမွခြင့္လႊတ္လို့မရတဲ့ အမွားတစ္ခုကိုလုပ္ခဲ့တယ္။ အရာအား လုံးက သူ႔အမွားေၾကာင့္ျဖစ္လာတာပဲ...'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ က လင္ဂ်ာေပါင္အား စကားဆက္ခြင့္မေပးပဲ ျဖတ္ေျပာလိုက္၏။

ထို့​ေနာက္ခဏမၽွနား၍ " ကိုယ္လုပ္ေတာ္ ဆုန္နဲ႔ ယု အဲ့ဒီ့ ႏွစ္ေယာက္လုံးကိုလဲ မင္းစိတ္မပူပါနဲ႔။ အရင္ကျဖစ္ခဲ့တာေတြကို ေျပာင္းလဲေပးလို့မရနိုင္ဘူးဆိုေပမယ့္ ေနာက္က်ရင္ေတာ့ သူတို့ကိုေကာ တျခားသူေတြကိုေကာဘယ္ေတာ့မွ ထပ္မထိေတာ့ဘူးလို့ကိုယ္,အာမခံပါတယ္။ မင္း ကလြဲရင္....''

လင္ဂ်ာေပါင္​သည္ ဘာမွျပန္မေျပာပဲ သူ႔ရွန္ကုန္း(ေယာက်ာ္း)ရဲ့ ကတိေပးစကားေတြကိုသာ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးနားေထာင္ေနခဲ့၏။သူဟာ အိပ္မက္မက္ထဲေရာက္ေနတယ္လို့ပါ အထင္မွားေနခဲ့ေလသည္။အိပ္မက္ဟာခ်ိဳျမလြန္းတာေၾကာင့္ သူဟာ အိပ္မက္လားတကယ္လားဆိုတာကို ခြဲျခားဖို့ပါေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ေလရဲ့.....။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ဂ်ာေပါင္အားသူ႔ရင္ခြင္ထဲသို့ ဆြဲထည့္လိုက္ၿပီး ခပ္တင္းတင္းေပြ႕ဖက္ထားလိုက္၏။သူ႔ခေလးဆီမွာ စိုးရိမ္စိတ္ေတြႀကီးစိုးေနဆဲျဖစ္တာကိုသူ,သိေန ခဲ့၏။ဒါေပမဲ့ ဒါက အေရးမႀကီးပါဘူး။သူ႔စကားေတြကို သက္ေသျပဖို့အတြက္သူ႔ဘဝတစ္ေလၽွာက္လုံး အခ်ိန္ေတြအမ်ားႀကီးရွိေနတာပဲေလ....!

"ဒါေပမဲ့ မင္းသမီးငယ္ေကာ ရွိေသးတယ္မလား?သူက အရမ္းေနမေကာင္းျဖစ္ေနတာလား? လင္ဂ်ာေပါင္သည္ သူ႔ေဘးနားရွိ ဤအေရးႀကီးေသာအမ်ိဳးသမီးအေၾကာင္းကိုလဲ ေတြးေတာေနမိသည္။

''ခေလး မင္းသူ႔ကိုေကာတျခားဘာကိုမွစိတ္ပူေနစရာ မလိုပါဘူး!ကိုယ္ရဲ့ နယ္ေျမရွင္းလင္းေရးခရီးစဥ္ မတိုင္ခင္ကထဲက မင္းသမီးငယ္မွာမေကာင္းတာတစ္ခုခုရွိေနခဲ့တာ..။အင္း...! အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ျပင္ပကိုထုတ္ေဖာ္ေျပာလို့မရနိုင္ခဲ့ဘူး။

ဒါေၾကာင့္ မင္းသမီးငယ္နာမက်န္းျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ အနားယူဖို့လိုတယ္! ဘယ္သူ႔မွမေတြ႕ရဘူးလို့ ကိုယ္အမိန့္ထုတ္ခဲ့တာပဲ!''ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ သည္ မင္းသမီးငယ္ေသဆုံးသြားမည္ကိုသာေတြးေနခဲ့၏။ၿပီးေတာ့ ခေလးငယ္ေလးဟာ ဘာမွမသိတဲ့အတြက္ အမွန္အတိုင္းသာေျပာျပလိုက္ေလသည္။

ထို့​ေနာက္ ဂ်ာ​ေပါင္ကေခါင္းညိတ္ၿပီးနားလည္စြာနဲ႔

"အင္း ဂ်ာေပါင္ လၽွို့ဝွက္ထားလိုက္ပါ့​မယ္"

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ မ်က္ခုံးတန္းေလးေတြကိုတစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ၿပီးေနာက္ ပါးမို့မို့ေလးကိုဖိကပ္နမ္းလိုက္ေလသည္။

"စိတ္ခ်လက္ခ်နဲ႔အပူပင္ကင္းကင္းေနပါ ခေလးရယ္"

လင္းက်ားေပါင္ကလဲ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေတာက္ပစြာျပဳံးရယ္ျပလိုက္ေလသည္။

''ခေလး ကိုယ့္ကိုေနာက္တစ္ေခါက္ေလာက္ ထပ္ျပဳံးျပပါဦး" ခေလးငယ္ေလးရဲ့ ျပဳံးရယ္ေနတဲ့မ်က္ႏွာေလးကို ရြမ္းရန္ဟန္ခ်န္တစ္ေယာက္ၾကည့္ဝနိုင္ျဖစ္ၿပီး လြန္စြာသေဘာက်ျမတ္နိုးေနခဲ့ေလ၏။

လင္ဂ်ာေပါင္သည္လဲ နာခံစြာျဖင့္ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္အား ထပ္၍ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစြာျပဳံးျပလိုက္၏။ ျပဳံးရယ္လိုက္တိုင္း ထြက္ေပၚေပၚလာတဲ့ ပါးခ်ိဳင့္ခြက္ခြက္ေလးက တကယ္ကိုရႊင္လန္းေစသလို ခ်စ္ဖို့ေကာင္းလြန္းတယ္!ဒီေတာက္ပတဲ့ ျဖဴျဖဴစင္စင္ အျပဳံးေလးသည္ပင္ သူ႔အားေအးခ်မ္းေစသလို႐ူးသြပ္စြာတပ္မက္မွုကိုလဲျဖစ္ေစ၏။

"ရွန္ကုန္းရဲ့ဆႏၵကခေလးရဲ့အျပဳံးကို ေန႔တိုင္းျမင္ေတြ႕ခ်င္တာပဲ...''ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ကဆက္၍ "ဒါေၾကာင့္ ခေလးေလးက ေန႔တိုင္းေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနရမယ္ေနာ္...''

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္၏စကားကိုၾကားၿပီးေနာက္ ဂ်ာေပါင္တစ္ေယာက္ သူ႔ေယာက်ာ္းရဲ့ရင္ခြင္ထဲကေန တခစ္ခစ္ႏွင့္ရယ္ေတာ့၏။သူ႔ႏွလုံးေလးသည္လဲ သကာရည္အိုးထဲႏွစ္ျမဳတ္ခံထားရတာသလို ခ်ိဳၿမိန္မွုကိုအျပည့္ဝခံစားေနခဲ့ရေလရဲ့....!

ခ်ဴးယိနဲ႔ခ်ဴးခ်င္းတို့သည္လဲ ဂ်ာေပါင္၏ ခိုးခစ္ခစ္ရယ္ေမာသံေလးၾကားမွ သူတို့ရဲ့အပူလုံးႀကီးကို ပင့္သက္ခ်နိုင္လိုက္ၾကေလ၏။လင္ေရွာင္ဇူျပန္ေရာက္လာတုန္းက မ်က္ႏွာလုံးဝပ်က္ေနခဲ့သလို​ေဖ်ာ့ၿပီးလဲက်ေတာ့မလိုျဖစ္ေနခဲ့တာေၾကာင့္ သူတို့လဲေတာ္ေတာ္ေလးစိုးရိမ္ေနခဲ့ၾကတာပင္...။

"ေတာ္ေသးတာေပါ့ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားမွာ သခင္ငယ္ေလးကို ေခ်ာ့ဖို့နည္းလမ္းရွိေနလို့..." ခ်ဴးခ်င္ကေျပာ၏။

ခ်ဴးယိက "သခင္ငယ္ေလးရဲ့ စိတ္ကခန္႔မွန္းရနားလည္ရလြယ္ၿပီး သေဘာထားႀကီးတဲ့သူမို့လို့သာ ျမန္ျမန္အဆင္ေျပသြားတာေပါ့ အရမ္းေကာင္းတာပဲ...!''

ေနာက္တစ္ေန႔နံနက္ေစာေစာမွာလဲ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ သည္ တတ္ႂကြစြာ အိပ္ရာမွနိုးလာခဲ့၍ ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္) ၏ နဖူးေလးအား ညင္သာစြာဖြဖြေလးဖိနမ္းလိုက္ၿပီး အိပ္ရာမွထလာခဲ့လိုက္ေလ၏။

သူ အဝတ္စားေတြလဲၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ယြမ္ဖူသည္အရိပ္ျခည္ၾကည့္လ်က္ သူ႔အားတစ္ခုခုေျပာရန္ျပင္ေနသည္ကို ကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ယြမ္ဖူအား လက္ကိုေဝွ႕ယမ္းျပလိုက္ၿပီးေနာက္ ေလသံခပ္တိုးတိုးျဖင့္

"အျပင္ေရာက္မွ ေျပာေတာ့''

သူက အျမဲအိပ္ေရးဆတ္သူျဖစ္တာေၾကာင့္ ဂ်ာေပါင္ညသန္းေခါင္ယံေလာက္မွာ ႐ုတ္တရက္နိုးလာတာကိုသိေနခဲ့၏။သူ႔ေဘးမွာ အသက္ရွုသံတစ္ခုရွိေနေသးတယ္ဆိုတာကို ေသခ်ာရွာေတြ႕သြားခါမွ ခေလးငယ္ဟာျပန္အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့တာျဖစ္ သည္။ခေလး၏နားလည္ရခက္ေသာ ပုံစံေလးကိုၾကည့္ၿပီး သူ,တကယ္ကိုပင္ မသက္မသာနဲ႔ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိေတာ့သည္။

ဒါက ခငယ္ေလးရဲ့စိတ္ဟာလုံျခဳံမွုမရွိဘူးဆိုတာကို ျပသသည့္​လကၡဏာေတြဆိုတာကိုလဲ သူ,သိေနခဲ့ပါ၏။သို့ေသာ္လည္း သူဟာခေလး၏စိတ္ပူပန္မွုကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းသာ ေလ်ာ့က်သြားေအာင္လုပ္ေဆာင္ေပးနိုင္ေလသည္။

အေရွ႕ေဆာင္၏ပင္မနန္းေဆာင္သို့ ျပန္တဲ့လမ္းတြင္ ယြမ္ဖူသည္ မေန႔ညကရွုရႊမ္းရင္တစ္ေယာက္ မိမိကိုယ္ကိုုျကိဳးဆြဲခ်သတ္ေသခဲ့ေၾကာင္း ေလၽွာက္တင္ေနေလသည္။ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာထိုသတင္းအား ဆက္ၿပီးနားေထာင္လိုျခင္းမရွိေနခဲ့ေခ်။ဒီရွုရႊမ္းရင္ဟာသူ႔ဘဝကို အရင္ဘဝကနည္းလမ္းအတိုင္း အဆုံးသတ္သြားတာပဲ....!

"ဖ်င္ေအာ္နန္းေဆာင္က ပါးစပ္ေတြကိုမင္းေသခ်ာပိတ္ထား! ဒီသတင္း ဂ်ာေပါင္နားထဲကို မေရာက္ေစနဲ႔" ဂ်ာေပါင္နွလုံးသားေလးဟာႏူးညံ့လြန္းတာေၾကာင့္ မေန႔ကၾကဳံေတြ႕ခဲ့ရသည့္ အျဖစ္ပ်က္ႏွင့္ပင္ သူ႔ခေလးငယ္ဟာ ေကာင္းေကာင္းအိပ္မေပ်ာ္နိုင္ျဖစ္ခဲ့ရ၏။

''နားလည္ပါၿပီ!''

ယြမ္ဖူ သည္ ဒီသတင္းနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး လင္ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္)နားထဲသို့မေရာက္ေအာင္ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ကိုင္တြယ္ထားပါေသာ္လည္း အေရွ႕နန္းေဆာင္တစ္ခြင္သို့ အဆိုပါသတင္းစကားသည္ တျဖည္းျဖည္းက်ယ္ေလာင္စြာပ်ံ႕ႏွံ့လို့ေနခဲ့ပါၿပီ။

နန္းေတာ္ရွိလူအခ်ိဳ့သည္ ရွုးရႊမ္းရင္အက်ဥ္းခ်ခံထားရသည့္ၿခံဝန္းငယ္အတြင္းမွ လင္ဂ်ာေပါင္​ျပန္ထြက္လာတာကိုေတြ႕လိုက္ရၿပီးေနာက္ အဲ့ေန႔ညမွာပဲရွုးရႊမ္းရင္ သူ႔ကိုယ္သူသတ္ေသခဲ့ေၾကာင္းသတင္း ၾကားရျပန္သည္။ဒါေၾကာင့္ လင္ေရွာင္ဇူဟာေၾကာက္ဖို့ေကာင္းၿပီး သြားမရွုပ္သင့္ဘူးဆိုတာကို နက္နက္နဲနဲေတြးမိသြားတာေၾကာင့္ ေစ့ေစ့ပင္မၾကည့္ရဲ့ၾကေတာ့ေပ။

တကယ္ကို အသံတိတ္လူသတ္သမားပဲ...!

တစ္ခ်ိန္က အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားခ်စ္ျမတ္နိုးခဲ့တဲ့မိန္းခေလးကို ဘာသံမွမထြက္ပဲသတ္ပစ္ခဲ့တာ....။

တစ္ေန႔မွာေတာ့ ယုခ်င္းသည္ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ရန္ ဆုရိယြင္၏ အေဆာင္သို့သြားခဲ့ေလသည္။ဆုန္ရိယြင္၏ပင္ကိုယ္စရိုက္က ရိုးသားၿပီးဆိတ္ၿငိမ္ေအးေဆးတဲ့သူမ်ိဳးဟုဆိုနိုင္၏။ယုခ်င္းကေတာ့သြက္လက္ၿပီး စကားေျပာေနရတာကိုႏွစ္သက္သူျဖစ္၏။ သူတို့ႏွစ္ေယာက္က ေနရာခ်င္းလဲနီးၾကတာေၾကာင့္ ယုခ်င္းသည္ ဆုန္ရိယြင္ႏွင့္စကားေျပာရန္ မၾကာခဏဆိုလဲ အေဆာင္ကူးလာေလ့ရွိသည္။

"ဒီဒြိလိင္ကိုယ္လုပ္ေတာ္ေကာင္ေလးက ရွုရႊမ္းရင္ထက္ အမ်ားႀကီးအေလးနက္ထားခံရၿပီး ကိုင္တြယ္ရခက္မွာကိုငါေၾကာက္ေနတယ္! အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားက သူ႔ကိုဖ်င္ေအာ္နန္းေဆာင္ကေန ဘယ္မွမထြက္ခိုင္းဘူးလို့ၾကားတယ္ ''ယုခ်င္းသည္ သူ႔ဘာသာ ေအးေအးေဆးေဆးလက္ဖက္ရည္ေသာက္ေနတဲ့ ဆုန္ရိယြင္ကိုအကဲခတ္လိုက္ၿပီးေနာက္ ဆက္ၿပီး

"ရွင္ သူ႔ဆီကိုသြားလည္ခ်င္လား?"

''ဒါက သိပ္မသင့္ေတာ္ပါဘူး။ ဖ်င္ေအာ္နန္းေဆာင္က အတြင္းစာၾကည့္ေဆာင္နဲ႔ခ်ိတ္ဆက္ထားတဲ့ေနရာေလ...!ငါတို့ အဲ့ဒီ့ေနရာကို ခြင့္ျပဳခ်င္မရွိပဲဝင္ထြက္သြားလာတာမ်ိဳး မလုပ္သင့္ဘူး'' ဆုန္ရိယြင္ကစိတ္မပါစြာရွင္းျပ၏။

သာမာန္ကိုယ္လုပ္ေတာ္တစ္ေယာက္အေနျဖင့္ စာၾကည့္ေဆာင္ကိုဝင္ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ အိမ္ေရွ႕စံရဲ့ၿငိဳျငင္စြာဆက္ဆံျခင္းကိုခံရဦးမွာပဲ!

''ေနာက္က်ရက္လဲ ေတြ႕ဖို့အခြင့္ေရးရလာဦးမွာပါ...''

"တကယ္ မေတြ႕ခ်င္ဘူးလား?" ယုခ်င္းကေတာ့ အရမ္းလိုက္ဖက္တယ္လို့သတင္းႀကီးေနတဲ့ဒီအတြဲကို ေတြ႕ခ်င္ေနခဲ့တာၾကာပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ဆုန္ရိယြင္ကို အေဖာ္ေခၚတာမေအာင္ျမင္ဘူးဆိုေတာ့ သူေျပာသလိုေနာက္အခြင့္ေရးၾကဳံမွပဲ ဒီအတြဲကိုေတြ႕ဖူးမယ္ထင္ပါရဲ့...။

ယုခ်င္းက သူမရဲ့သားျဖစ္သူဆုံးရွုံးလိုက္ရျခင္း၏ ပူေဆြးမွုအရိပ္မွ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ယခုအခ်ိန္တြင္အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားအတြက္ မင္းသားငယ္တစ္ပါးထပ္မံေမြးဖြားရန္ ေတြးေတာေနျပန္တာျဖစ္သည္။

သူတို့ႏွစ္ေယာက္လုံးကို တကယ္မုန္းတယ္!သူမတို့က ရွုရႊမ္းရင္ထက္ အမ်ားႀကီးအခြင့္ေရးပိုရခဲ့သင့္တာ။အရင္ကလဲ ရွုရႊမ္းရင္က အရမ္းမ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးဖားယားတတ္လြန္းတာေၾကာင့္ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားကိုေတြ႕ရဖို့ရက္အနည္းငယ္သာ အခြင့္ေရးရခဲ့သည္။အခုဆို ပိုဆိုး...သူ႔သမီးေတာ္ထံ အလည္အပတ္လာေရာက္ရွိေနခ်ိန္သာ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားကိုေတြ႕ရေတာ့တာျဖစ္သည္။

"စကားမစပ္၊ ခန္အာတစ္ေယာက္ဖ်ားေနျပန္ၿပီဆို" သူမတို့ရဲ့သမီးႏွစ္ေယာက္လုံးဟာခ်ဴခ်ာလြန္းတာေၾကာင့္ မိခင္ေတြျဖစ္တဲ့ သူမတို့ႏွစ္ေယာက္သည္လဲ မင္းသမီးငယ္ေတြရဲ့က်န္းမာေရးနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ဘယ္လိုဂ႐ုစိုက္ရမလဲဆိုတာ အခ်င္းခ်င္း အေတြ႕အၾကဳံေတြဖလွယ္ေလ့ရွိ၏။

"ဟုတ္တယ္ ႐ုတ္တရက္ထေဖာက္လာေလ အဲ့တုန္းကဆို က်မလဲ ေတာ္ေတာ္ေလးလန္႔သြားတာ...။ကံေကာင္းလို့ေပါ့ အခုေတာ့သက္သာသြားပါၿပီ ..."ဆုန္ရိယြင္၏ စိတ္ထဲမွာေတာ့ အခုထိ အနည္းငယ္ထိတ္လန္႔ေနဆဲပင္...။

ခန္အာတစ္ေယာက္ ရွုရႊမ္းရင္၏ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္မွုကိုခံလိုက္ရၿပီးေနာက္ ရွုရႊမ္းရင္၏အေဆာင္ငယ္သို့​လင္ဂ်ာေပါင္အားဆြဲေခၚလာရန္ အပ်ိဳေတာ္ေလးဟုန္ေဝ့ကိုေစခိုင္းလိုက္ေလသည္။

ညေနေစာင္းခ်ိန္မွာေတာ့ ထိုမေကာင္းဆိုးဝါးေကာင္ႀကီး ဘာျဖစ္သြားလဲဆိုတာကိုသိရန္အတြက္ ရွုရႊမ္းရင္အေဆာင္သို့ ဟုန္ေဝ့အားထပ္ေစလႊတ္ခဲ့ျပန္သည္ ။ ရွုရႊမ္းရင္၏ၿခံအျပင္ခပ္လွမ္းလွမ္းမွေန၍ ဟုန္ေဝ့တစ္ေယာက္အ​ေျခေနကို တိတ္ဆိတ္ စြာအကဲခတ္ေနခဲ့၏။

ခဏအၾကာတြင္ေတာ့အမွုထမ္းအခ်ိဳ့သည္ ရွုရႊမ္းရင္၏႐ုပ္အေလာင္းအား ၿခံျပင္ဘက္သို့​သယ္ေဆာင္လာသည္ကို ျမင္ေတြ႕လိုက္ရေလသည္။ထိုေတာ့မွဟုန္ေဝ့သည္လဲ နန္းေဆာင္မ်ားတြင္ ပ်ံ႕ႏွံ့ေနသည့္လင္ေရွာင္ဇူ၏ ဂုဏ္သတင္းကိုျပန္ၾကားေယာင္လာကာ လြန္စြာမွေၾကာက္လန္႔တုန္လွုပ္သြားေတာ့၏။

ဟုန္ေဝ့သည္ ေၾကာက္လန္႔တၾကားျပန္လာၿပီးေနာက္ သူမျမင္သမၽွ ၾကားသမၽွကိုခန္းအာအား ျပန္ေျပာျပေတာ့ သည္။ခန္းအာသည္ ၅ႏွစ္သာရွိတဲ့ကေလးငယ္ေလးျဖစ္တာေၾကာင့္ ဒီအႀကီးတန္စြာ ေသဆုံးျခင္းသတင္းကိုလက္ခံနိုင္ဖို့လြန္စြာမွခက္ခဲေနခဲ့၏။ႏုနယ္လြန္းတဲ့ခေလးပီပီ အဲ့ဒီ့သတင္း ၾကားတဲ့ညကစၿပီး ႐ုတ္တရက္ ျပင္းထန္စြာဖ်ားနာေတာ့သည္။

ဟုန္ေဝ့သည္လဲေသရမွာကို အလြန္ေၾကာက္လန္႔ေနခဲ့ေလသည္။လင္ေရွာင္ဇူအားအဲ့ဒီ့ေနရာသို့ေခၚသြားတဲ့သူက သူမဆိုတာကို ရွာေတြ႕သြားၾကပါက ဘယ္နည္းနဲ႔မွသူမ,ေဘးကင္းကင္းနဲ႔ေနနိုင္မွာမဟုတ္ဘူး.....။

ဟုန္ေဝ့တစ္ေယာက္လဲအေၾကာက္လြန္ၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ဖ်ားနာေနေလေတာ့သည္။ အထိန္းေတာ္ႀကီးကေတာ့ ဟုန္ေဝ့အခုလိုအေၾကာက္လြန္ၿပီးဖ်ားနာေနသည္ကို သူ႔သခင္မငယ္ေလးအား ျပဳစုရတာပင္ပန္းလြန္းတာေၾကာင့္ဖ်ားေနသည္ ဟုေတြးထင္၍ ဟုန္ေဝ့အားယာယီအေဆာင္ေျပာင္းေနခြင့္ေပးလိုက္ေလသည္။

⭐⭐⭐⭐⭐