kalma lang po tayo, wala pa tayo sa exciting part. decided to post this surprise update again ngayong midnight para bungad pag gising n'yo. malito, mag isip, at mag overthink tayong lahat. overthinkers for lenikiko tayo for today's video. good morning and enjoy, readers!

"Jill, you're still awake that time?"

I asked her after I realized na nakita at narinig niya kami ni Tricia kagabi.

"That's nothing naman, right?" She asked. "Good friends na kayo?"

"Yeah, I guess. Wala rin naman kami masyado napagusapan, nakatulog din siya eventually,"

Tumayo siya at pumunta sa closet, inaayos niya 'yong mga damit ko na nagulo yata kanina. "I see, sinamahan ka niya? Why are you still awake that time, bubby?"

"Not really planned but yes, sinamahan niya ako. Biglaan lang din s'ya lumabas, e." I said at tumayo rin para tulungan siya sa pag aayos.

"You could've asked me to stay there na lang imbes na papasukin ako,"

"Hmm, I know you're sleepy na, tulog ka na nga sa sofa, right?" Inabot ko sa kaniya 'yong last na damit. "I don't want you to feel uncomfortable doon,"

"Si Ate Trish ba comfortable last night?"

Was that a sarcastic one?

Umalis siya mula sa pagkakaupo at pumunta sa study table niya, sumunod naman ako. "Jill, I didn't know din naman na lalabas s'y—"

"Jill, nandyan ba sayo yung char—" naputol ang sasabihin ko nang biglang pumasok si Tricia.

Nang makita niya ako ay napatigil din siya. "Ay, I'm sorry. Did I abala something?"

"Yes."

"No,"

Jill looked at me nang marinig niya ang sagot ko. "We're just talking lang naman, what do you need?" I asked her. Baka she needs something important.

"Uhm the charger lang sana, nandyan ba, Jill?"

"Wala rito." She answered shortly at hindi man lang hinarap ang ate niya.

What's wrong?

"I see, namisplace ko yata. I can't find it. Nakalimutan ko kaya bumalik kami ni Mama," Tricia said while scratching her head.

"Where did you put it ba?" I asked her. Hoping I can somehow help.

"Dala ko kagabi sa sala diba? Nung lumabas ako," sagot niya at doon napalingon si Jill.

"Then surely wala rito 'yon, Ate doon mo naman pala naiwan."

"Jill," saway ko sa kaniya.

I don't like the way she talk and the tone of her voice sa Ate Tricia niya.

"What? E, wala nga rito." Sagot niya at lumabas.

What's happening to this girl?

Pareho kaming walang idea ni Tricia sa nangyayari. She looked at me and gave me a confused look.

"I don't know also. I think she saw us kagabi, and her hormones maybe," I explained.

Ang hindi ko maintindihan ay bakit biglang ganun siya umakto?

Hindi naman siguro selos? Hindi, e. Impossible.

"And? May ginawa ba tayong mali?" Tanong niya habang hinahanap ang charger niya sa lamesa ni Jill. "Paano pala ako nakatulog kagabi?"

"You fell asleep while watching," maikling sagot ko. Still thinking about Jill and as to why she acted like that.

"Ang comfortable ng pwesto ko, ikaw ba nag ayos? Mukhang naalagaan ako maayos ah," she asked at biglang ngumiti. "Ayun! Found it!"

"It's Tita, s'ya nag ayos sayo, not me." I lied.

"Really?" nilagay niya sa bag 'yong charger. "Sayang naman," she whispered.

"What?"

"Nothing, I said thanks, for letting me na samahan ka kagabi,"

"You should get going now, Tita's waiting."

She tapped my shoulders. I flinched a bit. "Just give Jillian time, aamo rin 'yan."

Lord, binabaliw ako ng mga hawak niya.

Sabay kaming lumabas ni Tricia sa kwarto ni Jill. But pag labas namin, si Ate Aiks lang ang naabutan namin. Nag paalam si Tricia na aalis na ulit dahil nag iintay si Tita sa baba, medyo nag mamadali rin sila, I guess.

I looked at Ate Aiks na ngayon ay nakaupo sa sofa at may pinapanood sa ipad niya.

"Ate Aiks, I just want to ask if you know kung nasaan si Ji—"

"Jillian told me not to tell you saan s'ya nag punta," pag putol niya sa'kin.

Nanlumo ako pero agad ding nakaisip ng paraan. Sinuot ko ang cap ko at nagpaalam kay Ate Aiks.

"Alis lang ako saglit, Ate. Pag balik ko, kasama ko na si Jill,"

"Saan ka pupunta?"

"Mag hahanap, if she doesn't want to let me know her location, ako ang gagawa ng paraan para malaman nasaan siya."

Jill doesn't know how to drive, kaya alam kong hindi pa s'ya nakakalayo. Maybe she's here lang around the condo building or outside.

I tried looking sa lahat ng hallway na madadaanan ko at sa lahat ng puwede niyang daanan, pero wala.

I asked some of the staff na nakakasalubong ko pero hindi rin daw nila nakita. Halos maikot ko na ang buong building, pero wala akong Jillian na nakita.

Nang makarating akong muli sa entrance, nakita ko ulit si Kuya Guard na nakasalubong ko kanina.

"Wala pa rin, Arki?"

Umiling ako at naupo. Inabutan niya ako ng tubig at tissue. "Nandyan lang 'yon, mag tanong din ako rito."

Habang nakaupo at nag papahinga, I realized something.

Only one place left sa building ang hindi ko pa napupuntahan.

The pool area, sa rooftop. Jill loves places na mahangin, especially kapag hindi s'ya okay.

Agad akong tumayo at tinawag si Kuya Guard. "Thank you, boss!"

Agad akong nag punta roon para tingnan kung nandun nga siya.

Pag bukas ko pa lang ng pinto ay naamoy ko na ang pabango ni Jill. Hindi masyadong matapang ang pabango nya, sweet pero hindi mabilis maalis at kumakalat talaga ang amoy. I'm the one who gave it to her kaya alam ko.

Inikot ko ang rooftop at nang magawi ako sa pool area, I saw a girl sitting sa isa sa mga upuan doon sa harap ng pool. It's Jillian.

Dahan dahan akong lumapit sa kung nasaan s'ya, trying not to create a sound sa pag lalakad ko.

Nang makarating ako malapit sa likod niya, I called her.

"Jillian,"

Agad siyang lumingon. And from that position of mine, I saw a very beautiful view from the top, and..

A very beautiful girl.

Jill's visuals is no joke. Just like her Ate's and Mama, she's very pretty. Mapapasabi ka na lang na ang ganda ng genes nila. No wonder, maganda at gwapo rin naman ang parents niya.

'Yong pag lingon niya, naging slowmo moment 'yon para sa akin. Parang bumabagal ang oras bigla.

Bakit ganito?

Bakit ganito na naman?

Nakakatakot.

Nakakatakot mahulog ulit.

The moment she looked at me, biglang lumambot ang tingin niya.

My softie Jill is back.

Silence. Walang nag salita sa aming dalawa. Just looking at each other's eyes.

I opened my arms, signaling her to come.

And she did.

Jillian run towards me and hugged me so tight. It's as if ayaw na n'ya akong pakawalan.

Anong saysay ng pag iingat ko, kung sa simpleng yakap niya, nanghihina na naman ako?

Pull yourself together, Y/N.

"I'm sorry, bub." I heard her talked.

I slowly rubbed her back to let her know that it's okay.

"Everything is okay,"

She let go of our hug. "Sorry for my taray attitude, it's my hormones, not me,"

"Nanisi pa nga," pambabara ko.

"Totoo nga! You know me naman kapag meron,"

"Yeah, sometimes gusto na lang din kita tarayan, e." I joked around to ease the awkwardness and the uneasy feeling inside me.

"Oh, sige. Tingnan natin sino manunuyo sa huli," laban niya.

I know Jillian is the type of girl na kapag meron, halos isumpa na ang buong mundo. At palaging ako ang napagbubuhusan ng galit. It's fine with me tho, I told her na okay lang na sungitan n'ya ako, basta wag ibang tao.

"But seriously speaking, hindi mo sa'kin kailangan mag sorry, kay Tricia."

"I will, later kapag nakauwi sila," she said while wiping her tears.

Inabot ko sa kan'ya ang tissue na binigay sa akin kanina, hindi ko naman nagamit.

"Wow, prepared?"

"Hindi, nagamit ko na 'yan. I-reuse mo na lang,"

Hinampas n'ya ako at sinamaan ng tingin. "Kadiri ka!"

"Kidding, let's sit down. Ang sakit ng paa ko kakahanap sayo, gold ka ba?"

"Oo, deserve mo 'yan."

Umupo siya sa tabi ko. Katahimikan na naman ang sumakop sa amin habang nakatitig kami sa view mula rito sa taas.

Hindi ko mapigilang mag isip ng mga posibleng mangyari. Napapaisip ako na bakit?

Bakit kahit anong iwas ko, pinipilit mangyari yung mga bagay na iniiwasan kong mangyari?

Bakit hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako kahit noon akala ko okay na?

Bakit sa lahat ng tao, si Jill pa?

My thoughts were interrupted when Jill talked.

"You never let anyone comfort you, unless it's me,"

Napatingin ako sa kaniya at hindi niya inaalis ang tingin sa harap namin.

"That's why you acted like that, right?"

"Kind of," she admitted and giggled. "A very petty reason, I know. I wasn't aware also na masakit din pala pag nagagawa ng iba yung bagay na ako lang nakakagawa noon,"

"Jill, it's you. You're my bestfriend, of course iba pa rin kapag ikaw, you know that. But, isn't it rude kung tatanggihan ko at itataboy si Tricia even if all she wants to do is be there with me?"

"Yeah, bestfriend. I'm your bestfriend," pag uulit niya sa sinabi ko. "Be honest with me,"

I hummed as an answer and turned back my gaze at the view.

"Do you think there will be an instance na you'll fall for.. for my Ate Trish?" And there she looked at me.

I couldn't talk. Hindi mahirap magustuhan si Tricia. Lahat nasa kaniya. It's just that, lahat sa isip ko magulo sa ngayon. Wala akong makuha ni isang sagot.

"I'm not closing any doors."

Diretsehan ko siyang sinagot at nilabanan ang tingin niya. "It's your turn now, be honest, Jill."

"Spill."

"Are you jealous?"

Napatigil siya.

She broke our eye contact.

"Baka hinahanap na tayo ni Ate Aiks, tara na."