i think i did well sa recit ko kanina and ginanahan akong mag sulat. and gaya nga ng sabi ni tutal graduation ni jill today, let's go with two updates. request granted! hihi kiligin at mag overthink ulit tayo. walang sisihan, you asked for this. hindi magiging parents for today's video. sleep well and enjoy, readers!!

After what happened sa kotse, Tricia became more talkative. She's letting me know more about herself. I don't even have to add a follow up question. Sa bawat isang tanong ko, halos lahat ng kasunod na tanong sa utak ko, nasasagot na n'ya. Kumbaga, kung nasa klase kami, ganitong studyante yung magugustuhan ng prof tuwing recits.

Dumating kami sa bahay at tinuro ko sa kaniya kung saan siya puwede mag park.

"Thank you," I thanked her at bumaba ng sasakyan. Hindi ko na siya hinintay na makasagot pa.

I walked papunta sa kabilang side ng sasakyan, kung nasaan siya. I opened the door for her without saying anything.

Ilang segundo na ang nakalipas at hindi pa rin siya bumababa. I looked at her at nakatingin lang din s'ya sa akin.

"What?" I said and raised my brow.

"Nothing," sagot niya at ngumiti. "Thank you," bumaba siya ng sasakyan after magpasalamat.

Natawa ako sa reaksyon n'ya.

Tsk, she's kilig.

Sinarhan ko ang pinto ng kotse at humarap sa kaniya. "Tara, pasok ka,"

She's still smiling. Anong meron sa sinabi ko?

Nauna akong mag lakad at naramdaman kong sumusunod siya. She tried na masabayan ako sa pag lalakad, at nag tagumpay naman siya. Tricia is a tall girl, hindi rin naman nag kakalayo ang height namin, mukhang hanggang tenga ko siya.

"Mabait lang pala, ah? Bakit ka ngiting ngiti diyan?" I asked randomly dahil naalala ko 'yong palusot niya sa sasakyan kanina.

"Ganda kasi ng bahay n'yo!" Pag dadahilan na naman niya. "Are you alone here?"

"Bakit? Gusto mo ba ako samahan?"

Napatigil siya sa pag lalakad, I giggled and continued walking. "Wag kang kiligin masyado diyan, halika na," aya ko pero hindi ko siya nililingon.

"Hoy! I'm not kilig, no! Ang kapal mo talaga,"

"If you say so,"

Nang makarating kami sa front door ay binuksan ko ito at bumungad si Toffee na tumatakbo palapit sakin.

Lumuhod ako at hinaplos haplos siya. "How are you, little boy?"

Hindi ko siya mahawakan nang maayos dahil masyado siyang malikot at magalaw. He's like this kapag excited makita ako. He keeps on wagging his tail.

"Kumain ka na ba?" I asked him as if sasagot siya.

"Toffee! Toffee!" I heard someone shouting. "Naku kang bata ka, talagang pinapagod mo ako,"

Then I saw Inay running habang hawak 'yong tali ni Toffee. Mukhang nakawala na naman 'tong isa.

"Tumakas ka na naman, no? Lagot ka,"

Binuhat ko si Toffee at ako na ang lumapit kay Inay na ngayon ay hingal na. Tumatawa tawa akong niyakap siya.

"Hello, Inay!" Bati ko at ikinaway ang isang paa ni Toffee habang tumatawa.

Dito na lang yata nasstress si Inay. Laging ganito ang naaabutan ko pag uwi, kung hindi nakawala si Toffee ay umihi or nag poo poo sa sahig.

"Nak, nandito ka na pala," aniya nang makita ako. "Iyang aso mo na 'yan, nakakapagod alagaan. Hindi ba 'yan nawawalan ng energy?"

"Anong kinain niya po?"

"Manok,"

"Oh, kaya ganito, Inay." Sagot ko at tumawa.

Toffee loves chicken so much. Palaging mataas ang energy nito kapag chicken ang pagkain niya. Kapag hindi, napakaantukin.

Naalala kong kasama ko nga pala si Tricia at nakasunod lang siya sa kung saan ako pumupunta. Tiningnan ko siya at sinenyasan na lumapit sa akin, and she did.

"Inay, si Tricia po," pakilala ko sa kaniya. "Middle child ni Tita Vp, Inay."

Agad na lumapit si Tricia at niyakap si Inay bago ito kamayan at nag bow pa sila sa isa't isa.

Cuties.

"Ikaw 'yung anak na Doctora ni Vp Leni, ano hija?"

"Opo, ako po 'yun. Kilala niyo po ako?" magalang na sagot niya.

"Oo naman, palagi kitang naririnig kay Jillian. Bukang bibig ka ng batang iyon,"

Natawa naman si Tricia dahil sa nalaman. It's true tho, Jillian's always bragging about her Ate's. She's very proud of them.

"Trish, this is Inay. Helper s'ya rito sa bahay noon pero siya na rin nag palaki sa'kin kaya tinuring ko na rin siyang lola ko," pakilala ko naman kay Inay.

"Y/N have a dog pala po, no? Hindi po niya nabanggit,"

"Jillian gave me Toffee."

Nag kilanlanan pa sila konti bago ko tuluyang isingit 'yong gusto kong itanong kanina pa.

"Inay, si Lian po?"

"Ah, nandon sa kwarto mo, natutulog," sagot niya at kinuha sa akin si Toffee. "Sige na, akyatin mo na. Dahan dahan lang, baka magising. Ang hirap patulugin ng batang 'yon,"

"Buti po nakatulog naman?"

"Binigyan ko na lang ng gatas at nilaro laro ko para mapagod. Nakakatampo 'yan at parang mas gusto talaga kay Jill,"

Naramdaman kong hinila ni Tricia ang damit ko. "Who's Lian?" She whispered, mukha siyang curious and excited at the same time.

Kung hindi ako nagkakamali, naalala kong sinabi ni Jill na mahilig si Tricia sa bata. Lalo pa't doctor ito.

"Gusto mong sumama?" Tanong ko.

Tumango tango naman siya.

"Sige na, puntahan niyo na. Mag luluto ako ng makakain niyo,"

"Wag niyo na ako idamay, Nay. Aalis din po ako, pakihandaan na lang po ng makakain si Tricia habang nag iintay,"

Matapos kong sabihin iyon ay umakyat na kami ni Tricia. Nang makarating kami sa kwarto ko, I slowly opened the door, trying not to make any noise.

"Slowly, be quiet." I warned Tricia.

Sinunod naman niya ako at nag dahan dahan lang din siya. I walked towards Lian's crib. I saw him sleeping peacefully with his many pillow surrounding him.

"Baby," I softly whispered and touched his cheeks using my finger.

Just like me, Lian is very mabilis magising. Namana niya sa akin 'yon. Kaya ngayon, medyo nagising gising siya sa hawak ko.

I noticed Tricia staring kay Lian.

"He's.. cute," she said, fascinated sa nakikita niyang bata.

No doubt, she loves bata nga.

I tried carrying Lian at mas lalo siyang nagising. But eventually, napapapikit din siya sa sobrang kaantukan.

"Very antok ang baby ko na 'yan, hmm?"

I'm literally baby talking Lian and naririnig 'yon ni Tricia. Wala na akong pake dahil doctor din naman siya, I'm sure sanay na siya sa ganito.

Gumagalaw galaw ako upang i-hele si Lian. Hindi makapagsalita si Tricia at nakatitig lang sa bata.

"Can I touch him?" She suddenly asked.

"Why not?" Sagot ko at lumapit sa kaniya para mahawakan niya si Lian.

She slowly touched Lian's small hand. Nakakatuwa na parang ingat na ingat pa siyang hawakan ito.

"Go on, wag ka kabahan. Para namang hindi ka sanay humawak ng bata,"

"No, it's just that.. he's very cute, baka mapisil ko,"

Hindi ko mapigilan na matawa sa sinabi niya.

Doc Tricia niyo gusto mamisil ng bata.

"What's funny?" She said, still holding and gently playing with Lian's hand.

"You're cute," I said. She looked at me at agad ko namang ibinalik kay Lian ang tingin ko. "Lian, you're so cute,"

Sa ingay namin, I saw Lian slowly opening his eyes.

"Hello, baby,"

Sabay naming bulong. Pero hindi na niya napansin 'yon dahil masyado siyang focused kay Lian.

She started carresing Lian's cheeks.

"You have a very chubby cheeks," pabulong pa rin na sabi niya.

"You look like Y/N, baby." She gently touched Lian's nose and eyes. "Especially your eyes and nose,"

I smiled while watching her talking to Lian.

She's more more more softie kapag baby ang usapan.

"Do you want to carry him?" Alok ko.

She slowly nodded at hindi inaalis ang tingin kay Lian. Lumapit pa ako sa kaniya at dahan dahang inabot si Lian sa kaniya.

Surprisingly, Lian didn't cry.

Noon ay kay Jill lang s'ya hindi umiiyak. Ngayon ay pati na rin kay Tricia.

Tsk, kahit si Lian, naguguluhan.

Napailing ako sa naisip ko at pinanood si Tricia na i-hele si Lian habang pinipikpik ito. She's also humming a song, trying na patulugin ulit si Lian. But this kid just don't want to sleep again, he keeps on holding Tricia's finger.

"I think he likes me!" pag yayabang ni Tricia sa akin.

"Ganiyan 'yan sa lahat," i said and laughed dahil sinamaan niya ako ng tingin.

"Epal ka!"

Habang nakikipaglaro siya kay Lian ay inayos ko ang higaan niya sa crib. Maya maya ay biglang pumasok si Inay at gulat nang makita si Tricia at si Lian.

"Tulog pa rin?" Tanong niya.

"Hindi na, Nay. Nakikipaglaro kay Tricia," sagot ko.

Lumapit siya sa dalawa at hinawakan din si Lian.

"Naku, Doc mukhang umamo na rin sayo, hindi naman 'yan ganiyan sa lahat,"

Tricia looked at me at binelatan ako. Natawa ako dahil mukhang proud na proud siya sa nalaman niya.

"Ang yabang mo," I mouthed.

Nag make face lang siya at binalik ang atensyon kay Lian.

"Oh siya, halina kayo sa baba, kumain muna kayo," aya ni Inay.

"Mag aayos na muna ako, Nay may meeting ho ako maya maya,"

"Sigurado ka hindi ka gutom?"

"Okay lang po, pakisamahan na lang po si Tricia."

"Dalhin ko si Lian, okay lang ba?" Tanong ni Tricia habang nakangiti, umaasang papayag ako.

Wala akong nagawa kundi tumango dahil mukhang gusto niya talaga. Ayoko naman ipagdamot si Lian lalo na't napaamo na niya.

Naunang lumabas si Inay at nang malapit na si Tricia sa pinto, she looked back at me.

"Y/N,"

I hummed as an answer.

"Is Lian his full name?"

"No, it's Jullian."

"Cute, it sounds like Jillian. Kaya pala sabi ni Inay sa kaniya lang maamo," she said at tumalikod muli.

And then again, lumingon siya ulit.

"Can I ask something?"

Here goes again.

Ito na naman.

The kaba feeling.

Naririnig ko na naman ang tunog na nag mumula sa dibdib ko.

Please, not that thing.

Damn.