^ Wang ... ပါးကိုပြောလိုက်တာ ကောင်းပါ့မလား ^

ပါးပါးနဲ့စားပီးတော့ မောင့်အိမ်ခဏလိုက်ခဲ့ ဆိုပီး ခေါ်ပီးထဲက ဒီစကားမေးတာ ဆယ်ခါမကတော့ဘူး ...

^ ပါးပါးကို ပြောလိုက်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ မောင်ရယ် ... အချိန်တန်ရင် သိရမဲ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူးလား ... ဘာတွေစိတ်ပူနေတာလဲ မောင် ... ဟင် ^

မောင့်ပါးလေးကို ဖွဖွလေးကိုင်ပီး မေးလိုက်တော့ ...

^ Wang မားမား နဲ့ပြဿနာ ဖြစ်မှာစိုးလို့ပါ မောင်က ... ^

အကြည့်လွဲပီး ဖြေနေတဲ့မောင်ရဲ့ အဓိကစိတ်ပူပန်နေတာ အာ့ကိစ္စမဟုတ်မှန်း Yibo သိပါတရ်လေ ...

^ သေချာလား ... မောင် စိတ်ပူတာ ဒါအကုန်ပဲလား ^

^ Wang ... မောင်တို့ကိုများ ထပ်ပီး ... ^

ဝေးရမဲ့ဆိုတဲ့ အတွေးမျိုးကို မောင့်ရဲ့အတွေးထဲတောင်မ၀င်စေချင်ဘူးရယ် ...

^ ကျွန်တော်တို့ ဖြုတ်ချမှ ပြုတ်သွားမဲ့လက်တွေပါ မောင် ... မောင် စိတ်မပူလဲရတာမို့ သောကတွေကို ရင်ထဲထည့်မထားပါနဲ့လား ^

Yibo ပြောလိုက်တာနဲ့ မောင်ကသဘောကျသလို ပြုံးပီးပြောပီ သူ့နဖူးကို နှုတ်ခမ်းနဲ့ အကြာကြီးဖိကပ်ထားလေတရ် ...

^ ဒီနေ့ ဒီမှာ အိပ်မှာလား Wang ... ^

^ အကြံဆိုးကြီးနဲ့ တစ်ယောက်ကပြန်မပို့ဘဲ ခေါ်လာတော့လဲ ဒီမှာပဲအိပ်ရမှာပေါ့ ^

Yibo ရွတ်နောက်နောက် ပြောမိတော့ မောင်က အားရပါးရကိုရယ်သည်။

^ ဟား ... ဟား ... Wang ကတော့ပြောတော့မရ်ကွာ ... သူ့မားမား အိမ်မှာမရှိလို့ လိုက်အိပ်ရဲတာများ ... ^

^ အေး ... ပြန်မှာနော် ... ^

မောင်နဲ့စရင်း နောက်ရင်း လုံးလားထွေးလားနဲ့ သူကအလိုလိုကို မောင့်အောက်ကို ရောက်မှန်းမသိကို ရောက်သွားတော့တာ ...

^ မောင် ... ဖယ်တော့ ... လေးတရ် ^ ‌

ဧည့်ခန်းမှာ ကောတို့က Laptop နဲ့အလုပ်ရှုပ်နေကြတာမို့ သူနဲ့မောင်က ‌မောင့်အိပ်ခန်းထဲပဲ ရောက်လာထဲက စကားပြောဖြစ်ကြတာ ...

ဘယ်လောက်ပဲ မောင်နဲ့ နီးကပ်ဖူးပါစေ ... မောင့် ခုတင်ပေါ်မှာ ခုလိုအနေအထားကြီးက Yibo ကိုမရိုးမရွဖြစ်စေတာအမှန် ...

^ နေပါဦး Wang ကလဲ ^ ဆိုပီး ရီဝေဝေကြည့်နေတာကြောင့် ပိုလိုတောင်မနေတတ် ...

မောင့် ကိုယ်ကြီးကိုသူ့အားနဲ့ တွန်းတော့လဲမရွေ့သွားတာမို့ မောင့်အကြည့်တွေကို ရှောင်ပီးပဲ နေနေရတော့တရ် ...

Xiao Zhan မှာလဲ ကိုယ့်ချစ်သူ့ကိုတောင် ပြန်ကြွေနေရတာ ဘယ်လိုလုပ်ရပါ့မလဲ ... နဖူးမကျဉ်းမကျယ်လေး ... သူ့အကြည့်တွေကိုမခံနိုင်လို့ ပေကလပ် ပေကလပ်လပ် လုပ်နေတဲ့မျက်၀န်းလေး ... နှာခေါင်းလုံးလုံးလေး ... သူမဖယ်ပေးလို့ မကျေမနပ်နဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးဆူထားတာကအသက်ပဲ ...

ဆူထားတဲ့နှုတ်ခမ်းလေးကြောင့် ပါး‌လေးက ပို‌ပီးဖောင်းနေသယောင် ... သူနဲ့နီးကပ်လွန်းတဲ့ အနေအထားကြောင့် ရှက်ပီး ပါးနှစ်ဖက်လုံးက ပန်းနုရောင်လေးသန်းနေသေးတာ ...

Wang ကိုတစိမ့်စိမ့်ကြည့်ရင်းနဲ့ပဲ မနေနိုင်တော့တာမို့ နဖူးလေးကိုအနမ်းတစ်ဖဲ့ ခြွေချလိုက်တရ် ... သူနမ်းလိုက်တာနဲ့ ပိတ်သွားတဲ့မျက်၀န်းလေးကို တစ်ဖက်တစ်ချက်ဆီ နမ်းလိုက်သည်။

ပါးဖောင်းလေးတစ်ဖက်ကို နှာခေါင်းနဲ့အကြာကြီးဖိနမ်းပီးကာမှ နှုတ်ခမ်းနဲ့ အသံမြည်အောင်နမ်းပလိုက်တော့ သူ့အချစ်လေးက ဟင် ဆိုပီးအာမေဍိတ်အသံလေးထွက်လာသေးတာ ... ဘယ်လိုတောင် အသည်းယား ဖို့ကောင်းနေတာလဲကွာ ...

အားမလိုအားမရနဲ့ မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး ဖိသိပ်နမ်းပီးခါမှ နှုတ်ခမ်းလုံးလုံးဆီကို အကြည့်ဝေ့မိတော့ Wang ကအလိုက်တသိ မျက်လုံးတွေမှိတ်ချပလိုက်တရ် ...

ဖိကပ်ရုံလေးနမ်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားပေမဲ့လဲ တစ်ခါတလေ စိတ်ကူးနဲ့လက်တွေ့ကလဲလွဲတတ်ပါတရ် ... နှုတ်ခမ်းတစ်ခုလုံးကိုဆွဲငုံလို့ အားရပီးခါမှ ... အပေါ်နှုတ်ခမ်းလေးကို ဖြေးဖြေးလေးဆွဲပီး လျှာနဲ့တို့လိုက်တော့ ကောင်လေးကိုယ်တစ်ချက်တွန့်သွားတာ သတိထားမိလိုက်တရ် ...

အပေါ်နှုတ်ခမ်းနဲ့အောက်နှုတ်ခမ်းကိုအလှည့်ကျ စုပ်ယူနမ်းပီးမှ အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို ဖွဖွကိုက်မိတော့ အခနဲဆိုပီး Wang နှုတ်ခမ်းပွင့်အာလာတာနဲ့ အလိုအလျောက်သူ့လျှာလေး တိုး၀င်မိပြန်တရ် ...

Wang လျာလေးနဲ့ထိမိလိုက်တော့ ကျင်တတ်လာတဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ မူမမှန်တဲ့အောက်ပိုင်းတစ်နေရာကြောင့် သူအသာပြန်လွတ်ပေးလိုက်မိပီး Wang လည်တိုင်မှာသာ မျက်နှာအပ်ထားလိုက်တော့သည်။

ခန္ဓာဗေဒ ဖွဲစည်းပုံခြင်းတူတဲ့ ယောက်ျားနှစ်ယောက်မို့ မောင်ဘာဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ Yibo လဲရိပ်မိပါတရ် ... တကယ်လို့သာ မောင်သာလိုအပ်ရင် သူပေးဖို့အဆင်သင့်‌ဖြစ်ပေမဲ့ သူ့အခြေအနေသူသိပီး နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်တဲ့ မောင်ကြောင့်သူပြုံးလိုက်မိသည်။

^ မောင် ... အဆင်ပြေ ... ^

^ အင်း ... မောင်အဆင်ပြေတာမို့ Wang ဘာမှစိတ်မပူနဲ့နော် ... မောင် ခဏတော့ Toilet ၀င်လိုက်ဦးမရ် ^ ဆိုပီး အမြန်ပြေးသွားတဲ့ မောင်က Yibo လည်တိုင်ကို မရမရမွေးကြူသွားသေးတာ ...

မောင်ဘာကြောင့် Toilet ၀င်သွားရလဲဆိုတာ သိနေတဲ့ Yibo ဖို့ ပြန်ထွက်လာရင် တွေ့ရမဲ့ မောင့်ကို ဘာစပြောရမလဲမသိတာနဲ့ပဲ ဧည့်ခန်းကိုသာ ထွက်လာလိုက်တော့သည်။

-------------------------------------------------------------------------------

^ Dream ... တော်တော့ ... မင်းများနေပီ ^

ခုဆို Ethan ဘ၀ဟာ အရက်မပြောနဲ့ Wine လေးတောင် မထိရသေးဘဲ ရောက်တာနဲ့ တန်းသောက်နေတဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းကောင်းကို ထိန်းနေရတာဖြစ်ပါတရ် ... ဟိုကောင်တွေကတော့ ဘယ်တုန်းထဲကလစ်ထွက်သွားမှန်းကိုမသိဘူး ...

^ Ethan ... မင်းလဲသောက် ... ^

တယိမ်းတယိုင်နဲ့ သူ့ခွက်ထဲကိုတောင်ထည့်ပေးနေသေး ... အင်း ... ခွက်ကတစ်၀က် အပြင်မှာကတစ်၀က် ...

^ အေး ... သောက်ချင်တရ် ငါလဲ ... မင်းငြိမ်ငြိမ်လေးထိုင်နေလိုက်ပါလား ^

ခုထိ ဖင်တစ်ကြွကြွနဲ့သောက်နေတဲ့ကောင်ကို ထိန်းနေရတာ လွယ်ကူနေတာတော့မဟုတ် ... ပြောတော့လည်း ပြန်ထိုင်နေလို့တော်သေးသား ... အသိစိတ်မပျောက်သေးဘူးထင်တရ် ...

^ Ethan ... ကိုကို့ကို ချစ်တာမင်းရော မှားတရ်ထင်လား ^

^ ဟမ် ^ သောက်ဖို့ကိုင်ထားတဲ့ခွက်တောင် ပါးစပ်နားမရောက်သေးဘူး ... Dream တို့ကစရစ်ပီ ထင်ပါတရ် ...

^ အချစ်ဦးကို မေ့ပစ်နိုင်ပါ့မလား ... ငါတော့ မထင်ဘူး Ethan ^

^ အချစ်ဦးလား ... ငါလဲခုထိမမေ့သေးဘူး ^

ဟုတ်တရ် ... ကျောင်းသားဘ၀အရွယ်ထဲက Dream ကိုအမြဲကျောင်းလိုက်ပို့တဲ့ အပြုံးချိုချိုလေးနဲ့ ကိုကြီးကို သူ့တသတ်မေ့လို့ရမရ်မထင်ဘူး ...

^ မင်း ငါ့မေးတာမဖြေရသေးဘူး Ethan ^

နရံကိုမှီပီး မျက်၀န်းတွေမှေးချပီး တမြေ့မြေ့သောက်နေတဲ့ကောင်က တကယ့်ကိုသောက်နိုင်လွန်းတရ် ... သူတို့သုံးယောက်ဆို တစ်ခွက်နဲ့တင် ချာလပတ်ရမ်းနေပီ ...

^ မင်း ကောကိုချစ်တာမမှားပါဘူး ^

^ ဟက် ... မင်းတစ်ယောက်ပဲ အာ့စကားပြောတာ Ethan ... ^

^ ငါပြောတာမပီးသေးဘူး Dream ... မင်းချစ်တာမမှားဘူး ... မင်းရဲ့ချစ်ပုံချစ်နည်းက မှားနေတာ ... ^

^ ဘယ်လို Ethan ... ငါမင်းပြောတာ မရှင်းဘူး ^

^ ကောင်းကင်မှာ ငှက်‌လေးတစ်ကောင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပျံသန်းပီး ပျော်နေတာကို ငေးကြည့်နိုင်တာမျိုးပေါ့ ... ကောက Sean နဲ့ပျော်နေတာပဲ ... မင်းမုဒိတာ မပွားနိုင်ဘူးလား Dream ^

^ မင်းမို့ပြောထွက်ရက်တရ် Ethan ရာ ... ငါ့ကဘယ်လိုရင်ဘတ်ကြီးနဲ့ ခံစားပီး ကြည့်နေနိုင်မှာလဲ ^

^ အဲ့ဒါကြောင့် ငါပြောတာပေါ့ ... မင်းချစ်ပုံတွေက မှားနေတရ်လို့ ... ပိုင်ရှင်ရှိပီးသားလူကိုချစ်နေတဲ့မင်းက ပိုင်ရှင်လက်ထဲမှာပဲ ပျော်နေတဲ့ကောကို ကြည့်ပီး မင်းပျော်နိုင်အောင် ကြိုးစားသင့်တရ် ... မင်း ငါပြောတာရှင်းတရ်မလား ^

^ မင်းရော ... အာ့လိုချစ်ဖူးလား Ethan ^

သိပ်ကိုချစ်ခဲ့ဖူးတာပေါ့ ... သူတို့ရှေ့မှာတင် ကိုကြီး Date ခဲ့တဲ့လူပေါင်းကနည်းတာမှ မဟုတ်တာ ...

ဒါပေမဲ့ ကောကို ကြည့်တဲ့ ကိုကြီးမျက်၀န်းတွေက အရင်ကသူတို့နဲ့မိတ်ဆတ်ပေးဖူးတဲ့ တခြားသူတွေနဲ့မတူတာ သတိထားမိပါရက် ...

ဘယ်လိုပဲဖြစ်နေပါစေ... သူ့အချစ်က ရှင်းတရ် ... ကိုကြီးမသိလဲရတရ် ... ဒါပေမဲ့ လူရည်နပ်တဲ့ ကိုကြီးက သူ့ခံစားချက်ကိုမသိစရာအကြောင်းမရှိပေမဲ့ ခုလက်ရှိထိ ညီတစ်ယောက်ထက်ပိုမလာတဲ့ ဆက်ဆံရေးကြောင့် သူ့နဲ့ကိုကြီး ပတ်သတ်မှု့မှ အဆင့်တတ်လာစရာမရှိပေ ... ဒါပေမဲ့လည်း ချစ်နေတုန်းပဲ ... ကိုကြီးနဲ့ နောက်လက်တွဲလာမဲ့ လက်တွဲဖော်ကိုလဲ သူခင်ခင်မင်မင်ဆက်ဆံနိုင်အောင်ကြိုးစားဦးမှာပဲ ... သူ့အချစ်ကြောင့် ကိုကြီးကို ၀န်မပိစေချင်ဘူးလေ ...

^ ငါလဲ ချစ်ခဲ့ဖူးတရ် ထင်တာပါပဲ ... ဒါပေမဲ့ ငါကငါ့ခံစားချက်နဲ့ နေသားကျနေပီ ... မင်းလဲပြန်တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပေါ့ကွာ ...^

ဘာမှမပြောဘဲ ငြိမ်နေတဲ့ Dream ကိုကြည့်မိတော့ အိပ်ပျော်သွားပီနဲ့တူပါတရ်လေ ... ငါကခုမှစသောက်မှာလေကွာ ...

^ Ethan ... ညီညီအိပ်ပျော်သွားတာလား ... ^

သူ့ညီကို လှည့်တကြည့်ကြည့်နဲ့ဖြစ်နေတဲ့ကိုကြီးက သူတို့သကားပြောရပ်တာနဲ့ အနားကိုတန်းရောက်လာတော့တာပါပဲ ...

^ အင်း ... အိပ်ပျော်သွားတရ်ထင်တရ် ကိုကြီး ... ကျွန်တော်ပီးတော့မှ ဟိုကောင်တွေနဲ့ တူတူတွဲပို့လိုက်မရ် ^

^ အေး ... ကိုကြီးလဲ နည်းနည်းဆူမိလိုက်တရ် ... မင်းတို့လဲ Yibo နဲ့ပတ်သတ်ပီးသူကို ဖျောင်းဖျကြည့်ပေါ့ကွာ ^

^ ကျွန်တော်တို့လဲပြောထားပါတရ် ကိုကြီး ... ^

ကိုကြီးနဲ့သူ ဒီလို မပြောရတာ‌အတော်ကြာပီ ... အရင်ကလဲ ပြောနေရပေမဲ့ Group လိုက်နဲ့ နှစ်ယောက်ထဲတော့ ဘယ်တူမလဲ ... ကိုကြီးကိုသဘောသာကျတာ မှန်ပေမဲ့ အနားကပ်လာပြန်ရင်လဲ Ethan ကသိပ်မကြိုက်ချင် ... ကြည့်ရတာ ‌အဝေးကငေးရတာပဲ ပိုကြိုက်တရ်ထင်ပါတရ်လေ ...

^ မင်းတို့လဲ သိပ်မသောက်နဲ့ဦး ... နက်ဖြန် နားရက်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး ... မင်းတို့ကောက ^

^ သိပါတရ် ကိုကြီးရဲ့... ဟိုမှာ ... ဟိုကောင်တွေလဲ လာပီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ပြန်အိပ်တော့မရ် ... ^

Company ရဲ့ Canteen မှာပဲ ကိုကြီးကပွဲကျင်းပပေးတာမို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ပြန်စရာမလိုတော့ပေ ... မဟုတ်ရင် ကားမောင်းဖို့ ဟိုလူဖုန်းဆက် ဒီလူဖုန်းဆက်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်တရ်မဟုတ်လား ... မနေ့ကတောင် ကိုကြီးကိုယ်တိုင် ပြန်လိုက်ပို့ပေးရတာမို့ အလုပ်ရှုပ်ရှာတဲ့ ကိုကြီးလဲ သူတို့ကြောင့်နဲ့မနားရဘူးမလား ...

----------------------------------------------------------------------------------

ညကြီးမင်းကြီး Yibo မှာဖုန်းသံကြောင့် နိုးလာရပြန်တရ် ... ဟိုတစ်ခေါက် မောင်နဲ့ကိစ္စတွေဖြစ်ပီးတဲ့နောက်ပိုင်း သူဟာဖုန်းကို စက်ကိုမပိတ်ရဲသလောက်ကိုဖြစ်နေတာမို့ ...

ခုလဲ ဖုန်းကိုင်ဖို့အရေး သူ့ခါးပေါ်က မောင့်လက်ကြီးကို မနည်းဖယ်နေရတရ် ... မောင်ကလေ ... ဘာအကျင့်မှန်းကိုမသိဘူး ... အိပ်ရင် လူကိုဖက်လုံးလိုမျိုး သိမ်းကြုံးပီးကိုဖတ်ထားတော့တာ ...

Yibo က မောင်နိုးမှာစိုးလို့ ဖွဖွလေးရွေ့လဲမရတော့ အားနဲ့ရွေ့မှပဲ သူကိုယ်လေးက လွတ်သွားတော့တရ် ... အင်း ... မောင်လဲနိုးသွားတာက အဆစ်ပေါ့ ...

^ ဘယ်သူလဲ Wang ... ဒီအချိန်ကြီးကို ... ^ အိပ်ချင်မူးတူးနဲ့မောင်က မီးသွားဖွင့်သေးတာ ...

^ ဟင် ... ပါးပါးဆီက မောင် ... ^

ညကြီးမင်းကြီး ၀မ်အိမ်တော်မှာ အလုပ်သမားတွေကလွဲ ပါးပါးတစ်ယောက်ထဲမို့ Yibo ကပိုစိတ်ပူလာရတရ် ... ကျသွားတဲ့ဖုန်းကို ပြန်ခေါ်တော့လဲ လူကြီးမင်းနဲ့ကြီးတိုးနေတာမို့ ... ခဏပြန်ပီး စိတ်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ပြန်စောင့်နေလိုက်ရသေးတရ် ...

ဘေးကမောင်ကလဲ သူ့ပခုံးကိုခပ်ဖွဖွပွတ်ပေးပီး စိတ်လျော့ဖို့အတွင်တွင်ပြောနေလေရက် ... နဂိုထဲကကျယ်နေတဲ့ မျက်လုံးက ခုဆို နှစ်ဆတောင်ပြူးသွားသေးတာ ...

^ Hello ပါးပါး ... နေမကောင်းလို့လား ... ဘာဖြစ်တာလဲ ... ကျွန်တော်ပြန်လာရမလား ^ ပါးပါး ဖုန်းပြန်၀င်လာတာနဲ့ တရဆက်မေးမိလိုက်တော့ ...

^ မဟုတ်ပါဘူး သားသားရ ... ပါးနေကောင်းပါတရ် ... ပါးစဉ်းစားမိလို့ ... မင်းတို့နှစ်ယောက် မနက်ဖြန်ပါးတို့ဆီ ညစာလာစားကြပါလား ... ^

Yibo ဆိုသည်မှာလဲ အတွေးတစ်ခုခု ရှိရင် အိပ်မရတဲ့ပါးပါးရဲ့ ‌အမွေကို ဆက်ခံထားတဲ့သူမို့ သက်ပြင်းသာချပလိုက်တော့တရ် ...

^ ပါးပါးကလဲ မနက်ကျမှပြောတာမဟုတ်ဘူး ... ခုတော့အလန့်တကြား ... ^

^ မနက်ကျရင် သားသားမားက အစောကြီးပြန်လာဖစ်မရ်နဲ့တူတရ် ... ပါးကိုလဲဖုန်းဆက်တရ် ... သားအိမ်ပြန်အိပ်လားလဲမေးတရ် ... ပါးတော့ကြည့်ကောင်းအောင် ဖြေလိုက်တာပေါ့ကွာ ... ^

^ ဟုတ် ပါးပါး ... ကျေးဇူးတင်ပါတရ် ... ^

^ မလိုပါဘူး သားသားရာ ... နက်ဖြန်သား Xiao Zhan နဲ့ ညစာလာစားလိုက် ... ပါးပါးစောင့်နေမရ် ^

စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိလှတဲ့ ပါးပါးက သူတို့ကို လာမဲ့ဘေးပြေးတွေ့ခိုင်းနေပီ ... သူကလဲ ပါးကိုယ်တိုင် လိုလိုလားလားနဲ့ ညစာစားဖို့ မောင့်ကိုဖိတ်တာမို့ မငြင်းချင် ... ခက်တာက မောင် အဆင်သင့်ဖြစ်ပါ့မလား ဆိုတာ ...

ပါးပါးကို ဟုတ် လို့ပြောပီး ဖုန်းချပီးတာနဲ့ မောင့်ဘက်ကို လှည့်လိုက်တော့ စောနက Yibo ပုခုံးကိုပုတ်ပေးနေတဲ့သူက ခုဆို ခုတင်ခေါင်းရင်းကိုမှီပီး ထိုင်လျက်ငိုက်နေလေရက် ...

^ မောင် ... မနက်ဖြန် ညစာ သွားစားရအောင် ^

^ ဟင် ... အင်း ... Wang ကဘယ်မှာစားချင်လို့လဲ ... မောင်လိုက်ကျွေးမရ်လေ ^

^ ၀မ်အိမ်တော်မှာ ^

^ အင်း ... Wang သွားချင်ရင်‌ မောင်ကလိုက်ပို့ ... ဟင် ... ဘယ်လို Wang ... ^

မျက်၀န်းမဖွင့်ပဲ အဖြေပေးနေတဲ့ မောင်က ခုဆို ဇကောလောက်ရှိတရ် ... တခါထဲပြူးသွားလိုက်တာများ ... တကယ့်ကို မောင်က ချစ်စရာကြီး ... မောင့်လက်တစ်ဖက်ကို အသာဆုပ်ကိုင်လိုက်ပီး ...

^ ပါးပါးက ညစာဖိတ်ထားတရ် မောင့်ကို ... လိုက်မရ်မလား မောင် ... ^

^ Wang အဆင်ပြေလား ^

^ ဘာကိုလဲ မောင် ^

Yibo တကယ်မသိလို့ကို မောင့်ကိုအမေးပြန်ထုတ်မိတရ် ...

^ မောင်နဲ့ Wang မားမားကြားမှာ Wang အဆင်ပြေပါ့မလား ... မောင့်တို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ Wang စိတ်အိုက်နေမှာမျိုး မဖြစ်စေချင်ဘူး ^

တကယ့်တော့ မောင်ဟာ ကြောက်နေတာမဟုတ်ပဲ ... သူ ကြားညပ်မှာစိုးနေတာကို ... ဘယ်လိုလုပ်ရပါ့ ... မောင့်ကိုထပ်တိုးချစ်လာမိတာ ...

^ မောင်ရှိနေတာပဲ ... အဆင်မပြေစရာလား ... ကဲ ... ပြန်အိပ်လိုက်ဦး မောင် ... ပါးပါးက အာ့လိုပဲ ... သူကတစ်ခုခုဆို စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိတာ ... မောင်ဘက်မှာ ပါးပါးရော ကျွန်တော်ရော ရှိနေမှာမို့ မောင်လဲစိတ်ပူစရာမလိုဘူးနော် ... ^

ခုတင်ခေါင်းရင်းမှာ မှီနေတဲ့ မောင့်ကို ဆွဲချပီး သူကိုယ်တိုင် မောင်ရင်ခွင်ထဲတိုး၀င်ပီး အိပ်စက်ဖို့ပြင်တော့တရ် ...

^ အင်း ... Wang လဲ အိပ်တော့ ^ ဆိုပီး နဖူးကိုအနမ်းတစ်ချက်ပေးပီး ခပ်တင်းတင်းပြန်ဖတ်လိုက်တဲ့ မောင်ဟာ တော်တော်နဲ့ အိပ်မပျော်လောက်ဘူးဆိုတာ ရိပ်မိပါတရ်လေ ... သူလဲ တော်တော်နဲ့ အိပ်ပျော်မှာမဟုတ်ဘူး ...

အင်း ... ဒီညတော့ ညတာရှည်တရ်ရယ် ...

Idol နှစ်ယောက်အပေါ်ထိခိုက်စေလိုသော အသုံးအနှုန်းများရှိရင် အားမနာတမ်းလာပြောလို့ရပါတရ်ရှင့် ...

ပုံတွေအားလုံး Credit ပေးပါတရ်ရှင့် ...

#Violet

^ Wang ... ပါးကိုေျပာလိုက္တာ ေကာင္းပါ့မလား ^

ပါးပါးနဲ႔စားပီးေတာ့ ေမာင့္အိမ္ခဏလိုက္ခဲ့ ဆိုပီး ေခၚပီးထဲက ဒီစကားေမးတာ ဆယ္ခါမကေတာ့ဘူး ...

^ ပါးပါးကို ေျပာလိုက္ေတာ့ေရာ ဘာျဖစ္လဲ ေမာင္ရယ္ ... အခ်ိန္တန္ရင္ သိရမဲ့ကိစၥမဟုတ္ဘူးလား ... ဘာေတြစိတ္ပူေနတာလဲ ေမာင္ ... ဟင္ ^

ေမာင့္ပါးေလးကို ဖြဖြေလးကိုင္ပီး ေမးလိုက္ေတာ့ ...

^ Wang မားမား နဲ႔ျပႆနာ ျဖစ္မွာစိုးလို႔ပါ ေမာင္က ... ^

အၾကည့္လြဲပီး ေျဖေနတဲ့ေမာင္ရဲ႕ အဓိကစိတ္ပူပန္ေနတာ အာ့ကိစၥမဟုတ္မွန္း Yibo သိပါတရ္ေလ ...

^ ေသခ်ာလား ... ေမာင္ စိတ္ပူတာ ဒါအကုန္ပဲလား ^

^ Wang ... ေမာင္တို႔ကိုမ်ား ထပ္ပီး ... ^

ေဝးရမဲ့ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳးကို ေမာင့္ရဲ႕အေတြးထဲေတာင္မ၀င္ေစခ်င္ဘူးရယ္ ...

^ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျဖဳတ္ခ်မွ ျပဳတ္သြားမဲ့လက္ေတြပါ ေမာင္ ... ေမာင္ စိတ္မပူလဲရတာမို႔ ေသာကေတြကို ရင္ထဲထည့္မထားပါနဲ႔လား ^

Yibo ေျပာလိုက္တာနဲ႔ ေမာင္ကသေဘာက်သလို ၿပဳံးပီးေျပာပီ သူ႔နဖူးကို ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ အၾကာႀကီးဖိကပ္ထားေလတရ္ ...

^ ဒီေန႔ ဒီမွာ အိပ္မွာလား Wang ... ^

^ အႀကံဆိုးႀကီးနဲ႔ တစ္ေယာက္ကျပန္မပို႔ဘဲ ေခၚလာေတာ့လဲ ဒီမွာပဲအိပ္ရမွာေပါ့ ^

Yibo ႐ြတ္ေနာက္ေနာက္ ေျပာမိေတာ့ ေမာင္က အားရပါးရကိုရယ္သည္။

^ ဟား ... ဟား ... Wang ကေတာ့ေျပာေတာ့မရ္ကြာ ... သူ႔မားမား အိမ္မွာမရွိလို႔ လိုက္အိပ္ရဲတာမ်ား ... ^

^ ေအး ... ျပန္မွာေနာ္ ... ^

ေမာင္နဲ႔စရင္း ေနာက္ရင္း လုံးလားေထြးလားနဲ႔ သူကအလိုလိုကို ေမာင့္ေအာက္ကို ေရာက္မွန္းမသိကို ေရာက္သြားေတာ့တာ ...

^ ေမာင္ ... ဖယ္ေတာ့ ... ေလးတရ္ ^ ‌

ဧည့္ခန္းမွာ ေကာတို႔က Laptop နဲ႔အလုပ္ရႈပ္ေနၾကတာမို႔ သူနဲ႔ေမာင္က ‌ေမာင့္အိပ္ခန္းထဲပဲ ေရာက္လာထဲက စကားေျပာျဖစ္ၾကတာ ...

ဘယ္ေလာက္ပဲ ေမာင္နဲ႔ နီးကပ္ဖူးပါေစ ... ေမာင့္ ခုတင္ေပၚမွာ ခုလိုအေနအထားႀကီးက Yibo ကိုမ႐ိုးမ႐ြျဖစ္ေစတာအမွန္ ...

^ ေနပါဦး Wang ကလဲ ^ ဆိုပီး ရီေဝေဝၾကည့္ေနတာေၾကာင့္ ပိုလိုေတာင္မေနတတ္ ...

ေမာင့္ ကိုယ္ႀကီးကိုသူ႔အားနဲ႔ တြန္းေတာ့လဲမေ႐ြ႕သြားတာမို႔ ေမာင့္အၾကည့္ေတြကို ေရွာင္ပီးပဲ ေနေနရေတာ့တရ္ ...

Xiao Zhan မွာလဲ ကိုယ့္ခ်စ္သူ႔ကိုေတာင္ ျပန္ေႂကြေနရတာ ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့မလဲ ... နဖူးမက်ဥ္းမက်ယ္ေလး ... သူ႔အၾကည့္ေတြကိုမခံႏိုင္လို႔ ေပကလပ္ ေပကလပ္လပ္ လုပ္ေနတဲ့မ်က္၀န္းေလး ... ႏွာေခါင္းလုံးလုံးေလး ... သူမဖယ္ေပးလို႔ မေက်မနပ္နဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းေလးဆူထားတာကအသက္ပဲ ...

ဆူထားတဲ့ႏႈတ္ခမ္းေလးေၾကာင့္ ပါး‌ေလးက ပို‌ပီးေဖာင္းေနသေယာင္ ... သူနဲ႔နီးကပ္လြန္းတဲ့ အေနအထားေၾကာင့္ ရွက္ပီး ပါးႏွစ္ဖက္လုံးက ပန္းႏုေရာင္ေလးသန္းေနေသးတာ ...

Wang ကိုတစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ရင္းနဲ႔ပဲ မေနႏိုင္ေတာ့တာမို႔ နဖူးေလးကိုအနမ္းတစ္ဖဲ့ ေႁခြခ်လိုက္တရ္ ... သူနမ္းလိုက္တာနဲ႔ ပိတ္သြားတဲ့မ်က္၀န္းေလးကို တစ္ဖက္တစ္ခ်က္ဆီ နမ္းလိုက္သည္။

ပါးေဖာင္းေလးတစ္ဖက္ကို ႏွာေခါင္းနဲ႔အၾကာႀကီးဖိနမ္းပီးကာမွ ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ အသံျမည္ေအာင္နမ္းပလိုက္ေတာ့ သူ႔အခ်စ္ေလးက ဟင္ ဆိုပီးအာေမဍိတ္အသံေလးထြက္လာေသးတာ ... ဘယ္လိုေတာင္ အသည္းယား ဖို႔ေကာင္းေနတာလဲကြာ ...

အားမလိုအားမရနဲ႔ မ်က္ႏွာျပင္တစ္ခုလုံး ဖိသိပ္နမ္းပီးခါမွ ႏႈတ္ခမ္းလုံးလုံးဆီကို အၾကည့္ေဝ့မိေတာ့ Wang ကအလိုက္တသိ မ်က္လုံးေတြမွိတ္ခ်ပလိုက္တရ္ ...

ဖိကပ္႐ုံေလးနမ္းဖို႔ ရည္႐ြယ္ထားေပမဲ့လဲ တစ္ခါတေလ စိတ္ကူးနဲ႔လက္ေတြ႕ကလဲလြဲတတ္ပါတရ္ ... ႏႈတ္ခမ္းတစ္ခုလုံးကိုဆြဲငုံလို႔ အားရပီးခါမွ ... အေပၚႏႈတ္ခမ္းေလးကို ေျဖးေျဖးေလးဆြဲပီး လွ်ာနဲ႔တို႔လိုက္ေတာ့ ေကာင္ေလးကိုယ္တစ္ခ်က္တြန႔္သြားတာ သတိထားမိလိုက္တရ္ ...

အေပၚႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကိုအလွည့္က် စုပ္ယူနမ္းပီးမွ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ဖြဖြကိုက္မိေတာ့ အခနဲဆိုပီး Wang ႏႈတ္ခမ္းပြင့္အာလာတာနဲ႔ အလိုအေလ်ာက္သူ႔လွ်ာေလး တိုး၀င္မိျပန္တရ္ ...

Wang လ်ာေလးနဲ႔ထိမိလိုက္ေတာ့ က်င္တတ္လာတဲ့ သူ႔ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ မူမမွန္တဲ့ေအာက္ပိုင္းတစ္ေနရာေၾကာင့္ သူအသာျပန္လြတ္ေပးလိုက္မိပီး Wang လည္တိုင္မွာသာ မ်က္ႏွာအပ္ထားလိုက္ေတာ့သည္။

ခႏၶာေဗဒ ဖြဲစည္းပုံျခင္းတူတဲ့ ေယာက္်ားႏွစ္ေယာက္မို႔ ေမာင္ဘာျဖစ္ေနလဲ ဆိုတာ Yibo လဲရိပ္မိပါတရ္ ... တကယ္လို႔သာ ေမာင္သာလိုအပ္ရင္ သူေပးဖို႔အဆင္သင့္‌ျဖစ္ေပမဲ့ သူ႔အေျခအေနသူသိပီး ေနာက္ျပန္ဆုတ္လိုက္တဲ့ ေမာင္ေၾကာင့္သူၿပဳံးလိုက္မိသည္။

^ ေမာင္ ... အဆင္ေျပ ... ^

^ အင္း ... ေမာင္အဆင္ေျပတာမို႔ Wang ဘာမွစိတ္မပူနဲ႔ေနာ္ ... ေမာင္ ခဏေတာ့ Toilet ၀င္လိုက္ဦးမရ္ ^ ဆိုပီး အျမန္ေျပးသြားတဲ့ ေမာင္က Yibo လည္တိုင္ကို မရမရေမြးၾကဴသြားေသးတာ ...

ေမာင္ဘာေၾကာင့္ Toilet ၀င္သြားရလဲဆိုတာ သိေနတဲ့ Yibo ဖို႔ ျပန္ထြက္လာရင္ ေတြ႕ရမဲ့ ေမာင့္ကို ဘာစေျပာရမလဲမသိတာနဲ႔ပဲ ဧည့္ခန္းကိုသာ ထြက္လာလိုက္ေတာ့သည္။

-------------------------------------------------------------------------------

^ Dream ... ေတာ္ေတာ့ ... မင္းမ်ားေနပီ ^

ခုဆို Ethan ဘ၀ဟာ အရက္မေျပာနဲ႔ Wine ေလးေတာင္ မထိရေသးဘဲ ေရာက္တာနဲ႔ တန္းေသာက္ေနတဲ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေကာင္းကို ထိန္းေနရတာျဖစ္ပါတရ္ ... ဟိုေကာင္ေတြကေတာ့ ဘယ္တုန္းထဲကလစ္ထြက္သြားမွန္းကိုမသိဘူး ...

^ Ethan ... မင္းလဲေသာက္ ... ^

တယိမ္းတယိုင္နဲ႔ သူ႔ခြက္ထဲကိုေတာင္ထည့္ေပးေနေသး ... အင္း ... ခြက္ကတစ္၀က္ အျပင္မွာကတစ္၀က္ ...

^ ေအး ... ေသာက္ခ်င္တရ္ ငါလဲ ... မင္းၿငိမ္ၿငိမ္ေလးထိုင္ေနလိုက္ပါလား ^

ခုထိ ဖင္တစ္ႂကြႂကြနဲ႔ေသာက္ေနတဲ့ေကာင္ကို ထိန္းေနရတာ လြယ္ကူေနတာေတာ့မဟုတ္ ... ေျပာေတာ့လည္း ျပန္ထိုင္ေနလို႔ေတာ္ေသးသား ... အသိစိတ္မေပ်ာက္ေသးဘူးထင္တရ္ ...

^ Ethan ... ကိုကို႔ကို ခ်စ္တာမင္းေရာ မွားတရ္ထင္လား ^

^ ဟမ္ ^ ေသာက္ဖို႔ကိုင္ထားတဲ့ခြက္ေတာင္ ပါးစပ္နားမေရာက္ေသးဘူး ... Dream တို႔ကစရစ္ပီ ထင္ပါတရ္ ...

^ အခ်စ္ဦးကို ေမ့ပစ္ႏိုင္ပါ့မလား ... ငါေတာ့ မထင္ဘူး Ethan ^

^ အခ်စ္ဦးလား ... ငါလဲခုထိမေမ့ေသးဘူး ^

ဟုတ္တရ္ ... ေက်ာင္းသားဘ၀အ႐ြယ္ထဲက Dream ကိုအၿမဲေက်ာင္းလိုက္ပို႔တဲ့ အၿပဳံးခ်ိဳခ်ိဳေလးနဲ႔ ကိုႀကီးကို သူ႔တသတ္ေမ့လို႔ရမရ္မထင္ဘူး ...

^ မင္း ငါ့ေမးတာမေျဖရေသးဘူး Ethan ^

နရံကိုမွီပီး မ်က္၀န္းေတြေမွးခ်ပီး တေျမ့ေျမ့ေသာက္ေနတဲ့ေကာင္က တကယ့္ကိုေသာက္ႏိုင္လြန္းတရ္ ... သူတို႔သုံးေယာက္ဆို တစ္ခြက္နဲ႔တင္ ခ်ာလပတ္ရမ္းေနပီ ...

^ မင္း ေကာကိုခ်စ္တာမမွားပါဘူး ^

^ ဟက္ ... မင္းတစ္ေယာက္ပဲ အာ့စကားေျပာတာ Ethan ... ^

^ ငါေျပာတာမပီးေသးဘူး Dream ... မင္းခ်စ္တာမမွားဘူး ... မင္းရဲ႕ခ်စ္ပုံခ်စ္နည္းက မွားေနတာ ... ^

^ ဘယ္လို Ethan ... ငါမင္းေျပာတာ မရွင္းဘူး ^

^ ေကာင္းကင္မွာ ငွက္‌ေလးတစ္ေကာင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပ်ံသန္းပီး ေပ်ာ္ေနတာကို ေငးၾကည့္ႏိုင္တာမ်ိဳးေပါ့ ... ေကာက Sean နဲ႔ေပ်ာ္ေနတာပဲ ... မင္းမုဒိတာ မပြားႏိုင္ဘူးလား Dream ^

^ မင္းမို႔ေျပာထြက္ရက္တရ္ Ethan ရာ ... ငါ့ကဘယ္လိုရင္ဘတ္ႀကီးနဲ႔ ခံစားပီး ၾကည့္ေနႏိုင္မွာလဲ ^

^ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ငါေျပာတာေပါ့ ... မင္းခ်စ္ပုံေတြက မွားေနတရ္လို႔ ... ပိုင္ရွင္ရွိပီးသားလူကိုခ်စ္ေနတဲ့မင္းက ပိုင္ရွင္လက္ထဲမွာပဲ ေပ်ာ္ေနတဲ့ေကာကို ၾကည့္ပီး မင္းေပ်ာ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္တရ္ ... မင္း ငါေျပာတာရွင္းတရ္မလား ^

^ မင္းေရာ ... အာ့လိုခ်စ္ဖူးလား Ethan ^

သိပ္ကိုခ်စ္ခဲ့ဖူးတာေပါ့ ... သူတို႔ေရွ႕မွာတင္ ကိုႀကီး Date ခဲ့တဲ့လူေပါင္းကနည္းတာမွ မဟုတ္တာ ...

ဒါေပမဲ့ ေကာကို ၾကည့္တဲ့ ကိုႀကီးမ်က္၀န္းေတြက အရင္ကသူတို႔နဲ႔မိတ္ဆတ္ေပးဖူးတဲ့ တျခားသူေတြနဲ႔မတူတာ သတိထားမိပါရက္ ...

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ေနပါေစ... သူ႔အခ်စ္က ရွင္းတရ္ ... ကိုႀကီးမသိလဲရတရ္ ... ဒါေပမဲ့ လူရည္နပ္တဲ့ ကိုႀကီးက သူ႔ခံစားခ်က္ကိုမသိစရာအေၾကာင္းမရွိေပမဲ့ ခုလက္ရွိထိ ညီတစ္ေယာက္ထက္ပိုမလာတဲ့ ဆက္ဆံေရးေၾကာင့္ သူ႔နဲ႔ကိုႀကီး ပတ္သတ္မႈ႕မွ အဆင့္တတ္လာစရာမရွိေပ ... ဒါေပမဲ့လည္း ခ်စ္ေနတုန္းပဲ ... ကိုႀကီးနဲ႔ ေနာက္လက္တြဲလာမဲ့ လက္တြဲေဖာ္ကိုလဲ သူခင္ခင္မင္မင္ဆက္ဆံႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားဦးမွာပဲ ... သူ႔အခ်စ္ေၾကာင့္ ကိုႀကီးကို ၀န္မပိေစခ်င္ဘူးေလ ...

^ ငါလဲ ခ်စ္ခဲ့ဖူးတရ္ ထင္တာပါပဲ ... ဒါေပမဲ့ ငါကငါ့ခံစားခ်က္နဲ႔ ေနသားက်ေနပီ ... မင္းလဲျပန္တည္ၿငိမ္ေအာင္ လုပ္ေပါ့ကြာ ...^

ဘာမွမေျပာဘဲ ၿငိမ္ေနတဲ့ Dream ကိုၾကည့္မိေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္သြားပီနဲ႔တူပါတရ္ေလ ... ငါကခုမွစေသာက္မွာေလကြာ ...

^ Ethan ... ညီညီအိပ္ေပ်ာ္သြားတာလား ... ^

သူ႔ညီကို လွည့္တၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ျဖစ္ေနတဲ့ကိုႀကီးက သူတို႔သကားေျပာရပ္တာနဲ႔ အနားကိုတန္းေရာက္လာေတာ့တာပါပဲ ...

^ အင္း ... အိပ္ေပ်ာ္သြားတရ္ထင္တရ္ ကိုႀကီး ... ကြၽန္ေတာ္ပီးေတာ့မွ ဟိုေကာင္ေတြနဲ႔ တူတူတြဲပို႔လိုက္မရ္ ^

^ ေအး ... ကိုႀကီးလဲ နည္းနည္းဆူမိလိုက္တရ္ ... မင္းတို႔လဲ Yibo နဲ႔ပတ္သတ္ပီးသူကို ေဖ်ာင္းဖ်ၾကည့္ေပါ့ကြာ ^

^ ကြၽန္ေတာ္တို႔လဲေျပာထားပါတရ္ ကိုႀကီး ... ^

ကိုႀကီးနဲ႔သူ ဒီလို မေျပာရတာ‌အေတာ္ၾကာပီ ... အရင္ကလဲ ေျပာေနရေပမဲ့ Group လိုက္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲေတာ့ ဘယ္တူမလဲ ... ကိုႀကီးကိုသေဘာသာက်တာ မွန္ေပမဲ့ အနားကပ္လာျပန္ရင္လဲ Ethan ကသိပ္မႀကိဳက္ခ်င္ ... ၾကည့္ရတာ ‌အေဝးကေငးရတာပဲ ပိုႀကိဳက္တရ္ထင္ပါတရ္ေလ ...

^ မင္းတို႔လဲ သိပ္မေသာက္နဲ႔ဦး ... နက္ျဖန္ နားရက္ေပးမွာမဟုတ္ဘူး ... မင္းတို႔ေကာက ^

^ သိပါတရ္ ကိုႀကီးရဲ႕... ဟိုမွာ ... ဟိုေကာင္ေတြလဲ လာပီဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ျပန္အိပ္ေတာ့မရ္ ... ^

Company ရဲ႕ Canteen မွာပဲ ကိုႀကီးကပြဲက်င္းပေပးတာမို႔ ခက္ခက္ခဲခဲ ျပန္စရာမလိုေတာ့ေပ ... မဟုတ္ရင္ ကားေမာင္းဖို႔ ဟိုလူဖုန္းဆက္ ဒီလူဖုန္းဆက္နဲ႔ အလုပ္ရႈပ္တရ္မဟုတ္လား ... မေန႔ကေတာင္ ကိုႀကီးကိုယ္တိုင္ ျပန္လိုက္ပို႔ေပးရတာမို႔ အလုပ္ရႈပ္ရွာတဲ့ ကိုႀကီးလဲ သူတို႔ေၾကာင့္နဲ႔မနားရဘူးမလား ...

----------------------------------------------------------------------------------