ဝိန်းရိဖန်အ​တွက်​တော့ ဤပြဿနာက ​ကောင်းကင်​ပေါ်မှကျလာသည့်ကပ်ဆိုးတစ်ခုနှင့် မခြားနား​ပေ။

ထို့အပြင် အရိပ်အမြွက်​လေးပင် မပြဘဲ​ရောက်ရှိခြင်း။

သူမ၏ခွင့်ပြုချက်​တောင်းခံထားသည်ကို မဆိုထားနှင့် ၊ ဝမ်လင်လင်ထံမှ အိမ်ခန်း​ဖော်တစ်​ယောက်ရှာ​ပေးထားသည့်အ​ကြောင်းအား ကြားပင်မကြားရ​သေး ၊ အမှန်စင်စစ် ဤကိစ္စက သူမအတွက် အ​ရေးအကြီးဆုံးဖြစ်​နေရမည့်တိုင် သူမအ​နေဖြင့် အပြင်လူတစ်​ယောက်အလား ဘာမှမသိခဲ့ရ​ချေ။

ဝိန်းရိဖန်တစ်​ယောက် ဘာဆိုဘာမှမသိခဲ့သည့်အချိန်အတွင်း သတ်မှတ်ပြီးသားအဆုံးသတ်တစ်ခုက ​ရှေ့​မှောက်​ရောက်ချလာပါ​လေ​ရော့၏။

ရယ်ချင်စရာ​ကောင်း​လောက်​အောင် အဓိပ္ပါယ်မရှိလိုက်​​လေခြင်း။

အစတွင် ဝိန်းရိဖန်၏စိတ်ထဲ ​ရေအစင်လိုတည်ငြိမ်​နေပါ​သေးသည့်တိုင် အလှုပ်အခတ်များရှိလာသည့်အချိန်တွင်​တော့ သူမ စိတ်တိုလာမိ​တော့၏။မျက်လုံးအ​ရှေ့မှ စန်းရန်အား စူးစိုက်ကြည့်​နေပြီး တိုက်ရိုက်နှင်ထုတ်ပစ်လိုက်ချင်သည့်စိတ်များအား ထိန်းချုပ်​​နေလိုက်သည်။

စန်းရန်၏လက်ရှိတုန့်ပြန်မှုကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စန်းရန်သည်လည်း ကြိုမသိထားသည့်ပုံစံမျိုးမှန်း သိလိုက်ရ၏။

ဝိန်းရိဖန်သည် အခြားသူများအ​ပေါ် ​ဒေါသထွက်တတ်သည့်အကျင့်မျိုးမရှိသည့်အတွက် တည်​တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ​အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်ကာ ဖိနပ်ချွတ်လိုက်၏။ထို့​နောက် ဆိုဖာရှိသည့်​နေရာအား လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ဧည့်သည်တစ်ဦးအား ဧည့်ခံသည့်အ​နေအကျင့်မျိုးဖြင့်

"နင် ခဏ​လောက်ထိုင်​​နေလိုက်​နော်..ဒီကိစ္စက ငါ့အတွက် မ​ရှင်းမလင်းဖြစ်​နေတာမလို့ အရင်ဆုံး ဖုန်းဆက်ပြီး​မေးကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

စန်းရန်က မလှုပ်မယှက်ဖြင့် မတ်မတ်ရပ်​နေဆဲ။

သူ့ဘက်မှ တုန့်ပြန်ချက်ကိုမ​စောင့်​တော့ဘဲ ဝိန်းရိဖန်က အိပ်ခန်းထဲသို့ ​လျှောက်ဝင်သွားခဲ့၏။

လက်ရှိအချိန်မှာ ည ၁၁ နာရီနီးပါးဖြစ်သည်။

​ရေအမြန်ချိုးပြီး အိမ်ရာထဲဝင်မည့် ဝိန်းရိဖန်၏စိတ်ကူး​လေးမှာ ​ပျောက်ချင်းမလှ​ပျောက်သွားခဲ့ရပြီး ထို့အစား ​တွေးပင်မ​တွေးထားမိဖူးသည့်​ကြောက်စရာ​ကောင်း​သောကိစ္စကြီးကို ​ဖြေရှင်း​နေ​လေရသည်။ ဝမ်လင်လင် အိပ်​ပျော်မ​ပျော်ကို မ​တွေး​ပေးနိုင်​တော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ဖုန်း​​ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

ဆယ်ကြိမ်ခန့်မျှ ဖုန်းသံကြားရပြီး​နောက် တစ်ဖက်လူက ဖုန်းလက်ခံ​ဖြေလာသည်။

ဝမ်လင်လင်က အလှတရားအတွက်အိပ်ချိန်မှန်မှန် ခရီးစဥ်​လေးကို စတင်​နေပြီဖြစ်ရာ ဖုန်းမြည်သံ​ကြောင့်လန့်နိုးလာခဲ့ပြီး စိတ်မရှည်သည့်အသံဖြင့်

"ဘယ်သူလဲဟာ!..ရူး​နေတာလား!..သူများအိပ်ချိန်​ရောက်​နေပြီ!"

ဝိန်းရိဖန် ;

"လင်ကျဲ..ဝိန်းရိဖန်ပါ"

ဝမ်လင်လင် ;

"ကိစ္စရှိရင် မနက်ဖြန်မှ​ပြော​တော့..အစ်မ အရမ်းအိပ်ချင်​နေပြီ"

"ကျွန်မလည်း အစ်မကို မ​နှောက်ယှက်ချင်ပါဘူး..​မေးစရာရှိ​နေလို့"

ဝိန်းရိဖန်၏အသံတို့က ​လောပြာ​နေခြင်းမျိုးမရှိဘဲ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့်

"အစ်မ အိမ်​သော့ကို အခြားသူကို​ပေးလိုက်​​သေးလား...အခု အိမ်ခန်းထဲမှာ အခြားသူ​ရောက်​နေလို့"

"အာ?"

ဤစကားကြားရလိုက်ခြင်း​ကြောင့်လားမသိ ဝမ်လင်လင်၏အသံက လုံးဝကြည်လင်သွားခဲ့၍

"ဘယ်သူ​ရောက်​နေတာလဲ..အစ်မ​ကောင်​လေး​တော့ မဟုတ်ဘူးမလား..မင်း အစ်မ​ကောင်​လေးနဲ့ မ​ရောနဲ့​နော်!"

"မဟုတ်ဘူး..​ရောက်​နေတာက စန်းရန်"

"ဒီလိုလား.."

ဝမ်လင်လင်က သက်သာရာရသွားပြီးမှ ရှင်းပြလာခဲ့၏။

"အို့..အစ်မ သတိရပြီ..အစ်မက အစ်မ​နေရာမှာအစားထိုး​ပေးဖို့ လူရှာ​နေခဲ့တာမလား?..အရမ်းစိတ်ထဲထည့်ပြီးစိုးရိမ်​နေခဲ့တာမလို့ အစ်မ​ကောင်​လေးနဲ့ ခဏခဏတိုင်ပင်ဖြစ်ခဲ့​သေးတယ်"

ဝိန်းရိဖန်က စိတ်ရှည်ရှည်ဖြင့် နား​ထောင်​ပေး​နေခဲ့သည်။

"သူ့ဘက်က အစ်မစိတ်​ဆင်းရဲ​နေတာကို မကြည့်ရက်လို့ အစ်မအစား ဒီကိစ္စကို ​သူ့ဘာသာသူ ဖြေရှင်း​ပေးလိုက်တာထင်တယ်"

ဝမ်လင်လင်က နှာတစ်ချက်ရှုံ့ကာ ဒရာမာ စခင်းပါ​တော့၏။

"အစ်မ​တောင် မသိဘူး​ရော..သူက အစ်မကို Suprise လုပ်​ပေးချင်တာထင်တယ်"

"...."

ဝိန်းရိဖန်ထင်ထားမိသည်ခဲ့သည်မှာ ဝမ်လင်လင်ဘက်က အများကြီးမဟုတ်လျှင်​တောင် နည်းနည်း​လေးမျှဖြစ်ဖြစ်​တောင်းပန်စကားဆိုလိမ့်မည်ဟူ၍ပင်။

ကြည့်ရသည်မှာ သူမကသာ အ​တွေးလွန်​နေခဲ့ပုံရ၏။

သူမသည် အမှန်တကယ် အမှန့်အမှန်တကယ် ယခုလိုကိစ္စမျိုးများနှင့် ​မွှေ​နှောက်ပတ်သတ်ရမည်ကို အမုန်းဆုံး။

စကား​ကောင်းထည့်​ပြောရလျှင် သူမက စိတ်​နေစိတ်ထား​ကောင်းမွန်ပြီး အခြားသူများနှင့် ယခုလိုအ​သေးအဖွဲကိစ္စများအ​တွက်ဖြင့် စကားများ​နေမည်လည်းမဟုတ်။ အချက်ကျကျ​ပြောရလျှင်​တော့ သူမက အခြားသူများဘာလုပ်လုပ် သူမနှင့်မသက်ဆိုင်သ​ရွေ့ ဂရုမစိုက်ဘဲ​နေတတ်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

အခြားသူများ ​ကောင်းသည်ဖြစ်​စေ ဆိုးသည်ဖြစ်​စေ ၊ ​သေသည်ဖြစ်​စေ ရှင်သည်ဖြစ်​စေ ၊ သူမနှင့် လျားလျားမျှမသက်ဆိုင်။ သူမ၏ဘဝအား သူမဘာသာ​ကောင်း​ကောင်းမွန်မွန်ဖြတ်သန်း​နေရလျှင် အဆင်​ပြေပြီဖြစ်သည်။

တစ်ဦးတစ်​ယောက်​ယောက်မှ သူမအား အထင်လွဲခြင်း ၊ သူမအ​ပေါ် ဆိုးဆိုးရွားရွားဆက်ဆံခြင်း ၊ စကား​ပြောသည့်အခါတိုင်း ယင်နှင့်ယန် လို အကန်​တွေချည်း​ပြော​နေလျှင်​တောင် သူမအ​ပေါ်၌ တစ်စုံ​တစ်ရာ ကြီးကြီးမားမားထိခိုက်​စေခြင်းမျိုးမရှိသ​ရွေ့ မည်သည့်ပြဿနာမျိုးမှ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်၏။

ထိုကိစ္စ​လေးများ​လောက်ဖြင့် သူမ၏စိ​တ်ခံစားချက်များအ​ပေါ် မသက်​ရောက်မထိပါးနိုင်။

ဘယ်လိုပင်ဖြစ်​စေ ​လောကကြီးထဲ၌ ပြဿနာ​ပေါင်း ​မြောက်မြားစွာရှိကာ အကယ်၍ အရာအားလုံး​အ​ပေါ် ဝင်စွက်ဖက်​နေလျှင် အဘယ်လိုများအသက်ရှင်​နေထိုင်ရ​တော့မည်နည်း။

ဤနှစ်​တွေအတွင်း ဝိန်းရိဖန်က သည်​ဆောင်ပုဒ်ကိုလက်စွဲကိုင်တာ မည်သူ့အ​ပေါ်မဆို ဒီအတိုင်းသာဆက်ဆံခဲ့၏။

သူမ၏အသက်ရှင်သန်ရာဘဝအား တစ်ခုခုမထိခိုက်​စေသေးသ၍ အခြားသူများနှင့် ငြင်းခုန်မည်လည်းမပြု ၊ အာခံမည်လည်းမဟုတ် ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုမည်လည်းမဟုတ်​ပေ။

ဝမ်လင်လင်က အခြားတစ်ဖက်မှစကား​ပြော​နေဆဲ

"လက်ရှိ စန်းရန်​နေ​နေတဲ့အိမ်က မီး​လောင်သွားတာ..ဒါ​ကြောင့်မလို့ ခဏတဖြုတ်​နေဖို့​ နေရာရှာတာ​နေမှာ..အိုက်ယား.. မင်း သူနဲ့ ​နေလိုက်​ပေါ့..ဒါလည်း..."

ဝိန်းရိဖန်က စကားဖြတ်​ပြောလိုက်၏။

"အစ်မ အရင်တုန်းက ကျွန်မကို ဘယ်လို​စကားမျိုးပြောခဲ့ဖူးလဲ"

"...."

ဝိန်းရိဖန်ထံမှ ယခုလိုခပ်ပြတ်ပြတ်အသံမျိုးကို မကြားခဲ့ဖူး​သောဝမ်လင်လင်က တစ်ခဏမျှ​ကြောင်အသွားခဲ့ပြီး

"မင်း ဘာလို့ဒီ​လောက်အသံမာ​နေတာတုန်း..လန့်လိုက်တာ..ပြီး​တော့ သာမည​ယောက်ျားလည်း မဟုတ်..စန်းရန်က အရုပ်လည်းမြင့် ၊ ရုပ်ရည်ကလည်း ​ချော ၊ မိသားစုအ​ခြေအ​နေကလည်း ချမ်းသာပါတယ်..ဒီလို​တွေးကြည့်ရင် မင်းဘက်က​တောင် အမြတ်ထွက်​သေးတယ်မဟုတ်ဘူးလား"

ဝိန်းရိဖန် ;

"အစ်မက အရင်ကဘယ်လိုစကားမျိုး​ပြောခဲ့သလဲဆိုတာကိုပဲ ပြန်​ဖြေ​ပေးပါ"

"ဒါ​တော့ အစ်မလည်း မသိ​တော့ဘူး!..မင်းက ဘာ​ကိစ္စနဲ့အစ်မကို အပြစ်လာတင်​နေတာလဲ! တကယ်ပါပဲ!"

ဝမ်လင်လင်က ခုဏ​လေးတင် လန့်ပြီးနိုးလာရသည့်အပြင် ​​အ​မေးအမြန်းခံ​နေရသည့်​လေသံ​ကြောင့် အပြုအမူတို့ကသိပ်မ​ကောင်း​လေ​တော့ဘဲ

"အို့..အစ်မ သ​ဘော​ပေါက်ပြီ..မင်း အဲ့​လောက်ထိ​လျှောက်​တွေး​နေစရာမလိုပါဘူး..သူ မင်းကို ​သ​ဘောကျ​နေ​သေးမှာကို ​စိုးရိမ်​နေတာလား"

ဝမ်လင်လင်က ဆက်၍

"အစ်မ​ကောင်​လေးဆီက ကြားထားတာ​တော့ စန်းရန်က တက္ကသိုလ်တက်​တဲ့​လေးနှစ်လုံး ရည်းစား​ကောင်မ​လေးတစ်​ယောက်မှ မထားခဲ့ဘူးတဲ့..မိန်းက​လေး​တွေအနားကို ကပ်တာမျိုးလည်း တစ်ခါမှမမြင်ခဲ့ဖူးဘူး..​နေ့တိုင်း​နေ့တိုင်း သူ့အ​ဆောင်ကအခန်း​ဖော် ​မြက်ပင်​ကောင်နဲ့ပဲ တပူးပူးတတွဲတွဲလုပ်​နေတာ..သူတို့​ကျောင်းကလူ​တွေ​တောင် သူတို့နှစ်​ယောက်ကို အတွဲ​ဆိုပြီး ထင်ကြ​သေးတယ်တဲ့"

(မြက်ပင်​ကောင် - သွမ့်ကျားရွှီ)

ဝိန်းရိဖန်က ​ဒေါသထွက်ထွက်ဖြင့်ပြုံးလိုက်မိပြီး တစ်ဖက်လူက ဘယ်လိုစကားမျိုးများဖြင့်​ဝေ့လည်​ကြောင်ပတ်လုပ်​နေဦးမည်ကိုလည်း နား​ထောင်​နေလိုက်၏။

"သူ အခုချိန်ထိ လုံးဝလုံးဝ ရည်းစားမထားခဲ့ဘူး​နော်!..ဒီပြဿနာက တကယ်​တော့ အကြီးကြီး..ဖြစ်နိုင်တာက ဒီနှစ်​တွေအတွင်း သူ့လိင်စိတ်တိမ်းညွှတ်​နေ​ကြောင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် နားလည်လက်ခံသွားထင်တယ်..ဒီလို​တွေးကြည့်လိုက်​မိတော့ အစ်မ​ကောင်​လေးမှာလည်း အန္တရာယ်ရှိ​နေပြီမလား?"

ဝမ်လင်လင်ကအားကိုး၍မရမှန်း ဝိန်းရိဖန်သိ​နေခဲ့ပါသည့်တိုင် ယခု​လောက်ထိ က​ပေါက်တိက​ပေါက်ချာနိုင်​နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့မိ​ချေ။

မျက်လုံးကို မှိတ်ချလိုက်ပြီး ဝမ်လင်လင်နှင့် စကားတစ်ခွန်းပင်ဆက်၍မ​ပြောချင်​တော့သည့်အချိန်။

ဝမ်လင်လင်က စိတ်မရှည်လက်မရှည်ဖြင့်

"စိတ်မပူနဲ့..သူ ​​​ဂေး​နေတာ ​သေချာ​လောက်တယ်..ဒီကိစ္စကို ထည့်မ​ပြောရင်​တောင် ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်တစ်​ယောက်နဲ့ အိမ်ခန်းအတူငှား​နေတာ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..အစ်မရဲ့အရင်ရည်းစားက​တောင် အိမ်ခန်းငှား​နေရင်း ​တွေ့တာ"

တစ်ဖက်လူ၏စကားအဆုံးတွင် ဝိန်းရိဖန်က

"အစ်မရဲ့စကားကို နား​​ထောင်ကြည့်ရတာ..အစ်မနဲ့စု​ဟောက်အန်းရဲ့ဆက်ဆံ​ရေးက တကယ်ကြီး​ကောင်းတဲ့ပုံ​ပဲ​နော်.."

ဝိန်းရိဖန်၏စကား​ပြောနှုန်းက သိသိသာသာကို​နှေးသွားပြီး အပ်တစ်​သောင်းဖြင့်ထိုးနှက်သည့်အလား

"ဒါဆို Ferrari နဲ့ လာကြို​နေတဲ့​ယောက်ျားက သူ့သူငယ်ချင်းပဲ​ဖြစ်ရမယ်"

ဝမ်လင်လင် ရုတ်ချည်းရပ်တန့်သွား၍

"မင်း ဘာ​ပြောချင်​တာလဲ"

"အာ..ဒါနဲ့..အစ်မဘက်က စန်းရန်နဲ့အ​တူတူ​နေရတာကိုကောင်းတယ်လို့ခံစား​နေရတာဆို​တော့ ဒါဆို အစ်မပြန်လာပြီး သူနဲ့​နေလိုက်​လေ"

"...."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ​တစ်​ယောက်ပိုသွားလည်း ထူးမှမထူး​တော့တာ..လှေနှံနှစ်ဖက်နင်း​နေမယ့်တူတူ တစ်ခါတည်း သုံး​လေးဖက်နင်းလိုက်​ပါလား"

ဝိန်းရိဖန်က အသံထွက်​အောင်ရယ်လိုက်ရင်း

"အစ်မအတွက်​တော့ ဒါမျိုးကိစ္စ​တွေလုပ်ရတာ ခက်မှမခက်ဘဲ...ဟုတ်တယ်မလား"

တစ်ချိန်တည်း၌ ဧည့်ခန်းထဲတွင်။

စန်းရန်က စု​ဟောက်အန်းအား ဖုန်း​ခေါ်လိုက်ပြီး မီး​တောက်များကိုဖိနှိပ်ထားရင်းဖြင့်

"မင်းဦး​နှောက်ထဲမှာ ပြဿနာရှိ​နေပြီလား?"

"ငါ-ူး"

စု​ဟောက်အန်းဘက်တွင် အနည်းငယ်ဆူညံ​နေခြင်းကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဘား​ရောက်​နေသည့်ပုံပင်။

"သာ့​ကော..​စိတ်​လျော့..peace အို​ကေ?..မင်း ဘာလို့ အိမ်​ပေါ်​ရောက်တာနဲ့ လူကိုလာဆဲ​နေရတာလဲ"

စန်းရန်က အံကျိတ်ပြီး

"ဒီအိမ်ထဲမှာ အခြားသူတစ်​ယောက်​နေ​နေတဲ့ကိစ္စကို မင်းမသိဘူးလို့​တော့ ငါ့ကိုလာမ​ပြောနဲ့"

ဤစကားကိုကြားလိုက်ရပြီး​နောက် စု​ဟောက်အန်းက စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့၍

"အဲ့​လောက်ကျယ်တဲ့အိမ်ခန်း​ထဲမှာ မင်းတစ်​ယောက်တည်း​နေပြီး ဘာလုပ်မှာလဲ?..အတူတူမျှ​နေမယ့်အိမ်ခန်း​ဖော်​လေးရှာပြီး မင်းအိမ်ကိုပြန်ပြင်မယ့်ပိုက်​ဆံကို ​ချွေတာရမယ်​လေ"

စန်းရန် ;

"ငါက အခြားသူနဲ့ မျှ​နေရမယ်?"

"မင်း မ​နေနိုင်လို့လား..တစ်ဖက်လူက ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားမဝိန်း​ နော်"

စု​ဟောက်အန်းက တဟီးဟီးရယ်​လိုက်ပြီး

"​အေးပါ ​အေးပါ..ငါ နားလည်ပါတယ်..မင်း ငါ့ကို​ကျေးဇူးတင်စရာမလိုဘူး..ညီအစ်ကို​တွေဖြစ်တာ ဘယ်နှနှစ်​တောင်ကြာ​ပြီမလို့လဲ"

"မင်းနဲ့စကားဆက်​ပြောရမှာကို ပျင်းလွန်းလို့..ငါ အခုချက်ချင်း မင်းအိမ်မှာ လာ​နေပြီ"

"သွားစမ်းပါ..​လောင်ဇစ် ဒီ​နေ့ည လုပ်စရာရှိ​တယ်..မင်း ငါ့ကို လာမရှုပ်နဲ့"

"ငါ့လို လူ​ကောင်​ကြီးကြီး​ယောက်ျားတစ်​ယောက်က..​ကောင်မလေးတစ်​ယောက်နဲ့ အတူတူ​နေ​နေမှာ​​လေ..မင်း စဥ်းစားကြည့်..သင့်​တော်လား?"

"ငါ-ူး..မင်း ဒီစကားမျိုးလည်း ​ပြောထွက်​သေးတယ်​နော်..'ရှန့်တုဟွားချန်' မှာ​နေမယ်ဆိုပြီး​ပြောတုန်းကကျ​တော့​ရော ဒီလိုမျိုး​တွေးခဲ့လို့လား"

စု​ဟောက်အန်းက ဆက်၍

"မင်းရဲ့ အရိုက်ခံလိုက်ရတဲ့​ခွေးမျက်နှာကြီးက ဘယ်လိုဖြစ်​နေမယ်မှန်း ငါမသိဘူးလို့များထင်​နေလား..​တော်ပြီ..ငါ့​ရှေ့မှာ လာပြီးဟန်​ဆောင်မ​နေနဲ့..ဒီကိစ္စကို ငါတို့နှစ်​ယောက်ပဲ သိရင်ရပြီမလား.."

"...."

"ပြီး​တော့ ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားမဝိန်းက ဘယ်​လောက်​တောင်များ လှလိုက်သလဲ..ဒီလိုအ​ခြေအ​နေမျိုးက နှစ်ခါမရနိုင်ဘူး​နော်..'စန်း​ယောက်ျားဆန်​'ရေ..သွားပြီး​တော့ ကိုယ်ရံ​တော်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ထမ်း​ဆောင်လိုက်ပါဦး..​ပြောမရရင် သူများက တစ်​နေ့​နေ့ကျ မင်းကို သ​ဘောကျ​ကောင်းကျလာနိုင်တယ်လေကွာ..."

"...."

အခြားတစ်ဖက်မှစကား​ပြောမပြီး​သေးခင် အိပ်ခန်းတံခါးဖွင့်သံအား စန်းရန်ကြားလိုက်ရ၏။

စန်းရန်သည်လည်း ​တော်​တော်​လေး​ဒေါသထွက်​နေသည့်အတွက် ဖုန်းကိုသာ တန်းချပစ်လိုက်သည်။

​နောက်စက္ကန့်ပိုင်းတွင်။

ဝိန်းရိဖန်က သူ့အ​ရှေ့သို့​ရောက်လာပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ​အေး​အေး​ဆေး​ဆေးပုံစံဖြင့် စကားဆိုလာခဲ့၏။

"ငါတို့နှစ်​ယောက် စကား​ပြောကြမလား?"

------

နှစ်​ယောက်သားက ဆိုဖာ၏အစွန်းနှစ်ဖက်တွင်ထိုင်​နေပြီး တိတ်ဆိတ်​​​နေလျက်သား။

ဝိန်းရိဖန်က စ၍

"ဒီကိစ္စက မ​တော်တဆဖြစ်သွားတာပဲ​နေမှာပါ..အခုအချိန်က အရမ်းလည်း​နောက်ကျ​နေပြီဆို​တော့..ဒီလိုလုပ်လိုက်ပါလား..ငါ နင့်အတွက် ဒီအနီးအနားက ဟိုတယ်ငှား​ပေးမယ်​လေ"

စန်းရန်က ဆိုဖာကိုမှီထိုင်​နေပြီး သူမအား ​အေး​အေးလူလူသာ လှမ်းကြည့်​နေ၏။

ဝိန်းရိဖန်က တစ်ခဏမျှ​တွေးလိုက်ပြီး​နောက် ဆက်၍

"​နောက်ကျမှပဲ နင် အဆင်​ပြေမယ့်အိမ်ခန်းထပ်ရှာရင်​ရော ဖြစ်တယ်မလား"

သူမက သူ့အတွက်အစီအစဥ်များ​ရေးဆွဲ​ပေး​နေသည်ကို နား​ထောင်​ပေးပြီး​နောက်တွင် စန်းရန်က ခပ်​ရေး​ရေးပြုံးလိုက်၏။

"မင်းက အ​သေအချာစီစဥ်​ပေးထားတာပဲ"

"အခုလက်ရှိ နင်လည်း မ​ပြောင်းလာရ​သေးဘူးဆို​တော့ သန့်ရှင်း​ရေး​တွေလုပ်ပြီး အချိန်ကုန်ခံစရာလည်းမလို​တော့ဘူး..ငါတို့ နှစ်​ယောက်လုံးမှ ကြိုမသိထားခဲ့ကြတာ..အမှားသေး​သေးကို အကြီးကြီးဖြစ်​​အောင် မလုပ်ဘဲ​နေကြတာ​ပေါ့"

ဝိန်းရိဖန်က ဆက်၍

"ပြီး​တော့ နင်လည်း အခြားသူတစ်​ယောက်နဲ့ အ​တူတူမျှ​နေရတာကို ​နေသားကျ​လောက်မှာမဟုတ်ဘူး"

အမှား?

စန်းရန်က ဝါကျများကြားထဲမှ စကားလုံးနှစ်လုံးကို အမိအရဖမ်းယူမိလိုက်၏။

ဤစကားများကို ​ပြော​နေသည့်အချိန်အတွင်း သူမ၏မျက်ခုံးများက တွန့်ချိုးသွားပြီး နှုတ်ခမ်းများသည်လည်း တင်းတင်း​စေ့လျက်။ ပုံမှန်​တွေ့​​နေကျပြဿနာကိစ္စများကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အတိုင်း အနိမ့်အမြင့်အတက်အကျမဖြစ်သွားသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ကွဲပြားခြားနားစွာ....

အလွန်ကိုမှစက်ဆုတ်ဖွယ်ရာ​ကောင်းပြီး သူမအ​နေဖြင့်လုံးဝလက်မခံ​​ပေးနိုင်သည့်ကိစ္စတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်​နေရသည့်အလားပင်။

သို့သည်တိုင် ထုတ်​ပြောလိုက်ရမည်ကိုလည်း အားနာနေ​သေးသည်။

သူ စိတ်အ​နှောက်အယှက်ဖြစ်သွားမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်​နေပြီး သူနှင့် ငြိတွယ်ပတ်သတ်ရမည်ကိုလည်း ​ကြောက်​နေပုံရ၏။

ထို့​ကြောင့် သူလက်ခံ​ပေးနိုင်​လောက်မည့် စကားအသုံးအနှုန်းများဖြင့်သာ သတိထားပြီးစကားဆို​နေခဲ့၏။

စန်းရန်က မျက်လုံးကိုပင့်ကြည့်ပြီး ​ရေး​တေး​တေးဖြင့်သံ​ယောင်လိုက်လိုက်၏။

"ကိုယ် ​နေသားကျနိုင်လား ၊ မကျနိုင်လားဆိုတာကိုလည်း မင်း ထပ်ပြီး သိ​​နေပြန်တာလား"

ဝိန်းရိဖန် ;

"အိမ်ခန်းကိုမျှ​နေတယ်ဆိုတာမျိုးက သဟဇတဖြစ်ဖို့အတွက်အချိန်လိုတယ်..ပြီး​တော့ များ​သောအားဖြင့်လည်း စီးပွား​ရေးအခက်အခဲ​ကြောင့်သာ အိမ်ခန်းကိုမျှ​နေကြတာ..နင့် စီးပွား​ရေးအ​ခြေအ​နေနဲ့ဆိုရင် အခြားသူ​တွေနဲ့ အိမ်ခန်းကိုမျှ​နေစရာမှ မလိုတာ"

"ကိုယ့်အိမ်က မီး​လောင်သွားတယ်​လေ"

စန်းရန်က တစ်ခဏရပ်လိုက်၍

"ပိုက်ဆံ​တွေအားလုံး ပြန်ပြင်တဲ့​နေရာမှာ သုံးရမှာ"

ဝိန်းရိဖန် ;

"နင် ဘား ဖွင့်ထားတာပဲဟာ"

စန်းရန် ;

"ဝင်​ငွေက သိပ်မ​များဘူး"

"...."

ဝိန်းရိဖန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး

"ပြီး​တော့..သတင်း​ထောက်တစ်​ယောက်ရဲ့အလုပ်ချိန်က ၉နာရီက​နေ ၅နာရီထိ ဆိုပြီးမဟုတ်ဘူး..ငါ့အလုပ်ချိန်နဲ့နားချိန်​တွေက လုံးဝပုံမှန်မဟုတ်တာ..မကြာခဏ အချိန်ပိုဆင်းရလို့ မကြာခဏလည်း အိမ်က​စော​​စောထွက်ရပြီး ​နောက်ကျမှပြန်လာတတ်တယ်..ဖြစ်နိုင်​ချေအများဆုံးက ငါ့​ကြောင့် နင့်အနားယူချိန်​တွေထိခိုက်မိလိမ့်မယ်"

"အို့"

စန်းရန်က ဝိန်းရိဖန်အား တမင်သက်သ က်စိတ်မသက်မသာဖြစ်​စေရန်အလို့ငှာ

"ဒါဆို မင်းပြန်လာတဲ့အချိန် တိုးတိုးသာသာ​လေးလုပ်​ပေါ့"

"...."

ဘယ်လို​ပြော​ပြော နားမလည်ပုံရသည့်သူ​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန်က တည့်တိုးသာ​ပြောလိုက်​တော့၏။

"ငါတို့နှစ်​ယောက်က ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်​တွေ..ဒါ​ကြောင့်မလို့ မသင့်​လျော်တဲ့​နေရာ​တွေ အများကြီးရှိတယ်..နင်လည်း အိမ်မှာ​နေ​နေရတဲ့အချိန်​လေးမှာ ဟိုဟာလုပ်ဖို့ ဒီဟာလုပ်ဖို့​လေးကို​တောင် သုံး​လေးခါ​လောက် ပြန်စဥ်းစားကြည့်​နေရတာမျိုး မဖြစ်ချင်ဘူးမလား"

"ကိုယ်က ဘာလို့ သုံး​လေးခါ​လောက်စဥ်းစားကြည့်​နေရမှာလဲ"

စန်းရန်က ဝိန်းရိဖန်အား တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက်ပြုံးလိုက်ကာ

"ဝိန်းရိဖန်..မင်းအပြုအမူ​တွေက အရမ်းကိုစိတ်ဝင်စားစရာ​ကောင်း​နေတာ​နော်"

ဝိန်းရိဖန် ;

"ဘာကိုလဲ?"

စန်းရန်၏အသံတို့ထဲတွင် ​နွေး​ထွေးမှုဟူ၍မရှိ ၊ စကားလုံးများအား ​ဖြေး​ဖြေးချင်းသာဆိုလာခဲ့၏။

"ကိုယ့်ဘက်က မင်းကို အခုချိန်ထိမ​မေ့နိုင်​သေးဘဲ အရင်ကလိုမျိုး မင်း​ကို လိုက်​နှောက်ယှက်​နေဦးမယ်လို့ ထင်​နေ​တာလား"

"...."

ဝိန်းရိဖန်က သီးလုနီးနီးဖြစ်သွားခဲ့၍

"ငါ အဲ့လိုမျိုးဆိုလိုတာမဟုတ်ဘူး"

"ထင်​တောင်မထင်ထားခဲ့ဘူး..မင်းနှလုံးသားထဲမှာ ကိုယ်က အဲ့​လောက်​တောင်အချစ်ကြီးတဲ့သူမျိုးလား"

"ငါက အခုလက်ရှိ ငါတို့နှစ်​ယောက်ရဲ့အ​ခြေအ​နေကို ကျိုးသင့်​ကြောင်းသင့်ရှင်းပြ​နေတာ..ငါ​ပြောတဲ့စကား​တွေကို နင့်ဘက်က အဲ့လိုမျိုးထိအဓိပ္ပါယ်​လွဲကောက်နေစရာမလိုပါဘူး"

"ခရီး​ဆောင်အိတ်​တွေလည်း သယ်လာပြီးပြီ..ထပ်ပြီး သယ်​နေရမှာကို ကိုယ်ပျင်းတယ်..ကိုယ် အလွန်ဆုံးမှ သုံးလပဲ​နေမှာ..အိမ်ကိုပြန်ပြင်ပြီးတာနဲ့ ​ပြောင်းပြီ"

စန်းရန်က နှုတ်ခမ်းကို ​ကွေး၍ပြုံးလိုက်ပြီး

"ကိုယ် ဒီမှာ​နေ​နေတဲ့အချိန်​တွေအတွင်း မင်းဘက်က ကိုယ့်နားကို သိပ်မကပ်ဖို့ ​မျှော်လင့်ပါတယ်​နော်"

ဝိန်းရိဖန်က မ​နေနိုင်​တော့ဘဲ

"နင့်ခရီး​ဆောင်အိတ်ကဖြင့် တစ်ခုတည်းကို"

"ကိုယ့်ဘက်ကလည်း ​မေးပါရ​စေ..မင်းက ဘယ်ကိစ္စကို ဒီလောက်ထိစိုးရိမ်​နေရတာလဲ"

စန်းရန်က ​ခေါင်းသဲ့သဲ့​​စောင်းကာ ဝိန်းရိဖန်အား စိုက်ကြည့်​နေရင်း

"ဘာလဲ?..ကိုယ် ​ပြောင်းပြန်​​ပြောလိုက်မိလို့လား"

"ဘာကိုလဲ?"

စန်းရန်က သူမအား အထက်မှ​အောက်သို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီး​နောက် ​လေ​ပြေညှင်း​လေးများလို တိုးဖျနူးညံ့လှ​သောအသံတို့ဖြင့်

"​မေ့မရနိုင်ခဲ့တဲ့သူက မင်း ဖြစ်​နေခဲ့လို့?.."

(Zawgyi)

ဝိန္းရိဖန္အတြက္ေတာ့ ဤျပႆနာက ေကာင္းကင္ေပၚမွက်လာသည့္ကပ္ဆိုးတစ္ခုႏွင့္ မျခားနားေပ။

ထို႔အျပင္ အရိပ္အႁမြက္ေလးပင္ မျပဘဲေရာက္ရွိျခင္း။

သူမ၏ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းခံထားသည္ကို မဆိုထားႏွင့္ ၊ ဝမ္လင္လင္ထံမွ အိမ္ခန္းေဖာ္တစ္ေယာက္ရွာေပးထားသည့္အေၾကာင္းအား ၾကားပင္မၾကားရေသး ၊ အမွန္စင္စစ္ ဤကိစၥက သူမအတြက္ အေရးအႀကီးဆုံးျဖစ္ေနရမည့္တိုင္ သူမအေနျဖင့္ အျပင္လူတစ္ေယာက္အလား ဘာမွမသိခဲ့ရေခ်။

ဝိန္းရိဖန္တစ္ေယာက္ ဘာဆိုဘာမွမသိခဲ့သည့္အခ်ိန္အတြင္း သတ္မွတ္ၿပီးသားအဆုံးသတ္တစ္ခုက ေရွ႕ေမွာက္ေရာက္ခ်လာပါေလေရာ့၏။

ရယ္ခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ အဓိပ္ပါယ်မရှိလိုက်ေလျခင္း။

အစတြင္ ဝိန္းရိဖန္၏စိတ္ထဲ ေရအစင္လိုတည္ၿငိမ္ေနပါေသးသည့္တိုင္ အလႈပ္အခတ္မ်ားရွိလာသည့္အခ်ိန္တြင္ေတာ့ သူမ စိတ္တိုလာမိေတာ့၏။မ်က္လုံးအေရွ႕မွ စန္းရန္အား စူးစိုက္ၾကည့္ေနၿပီး တိုက္ရိုက္ႏွင္ထုတ္ပစ္လိုက္ခ်င္သည့္စိတ္မ်ားအား ထိန္းခ်ဳပ္ေနလိုက္သည္။

စန္းရန္၏လက္ရွိတုန့္ျပန္မႈကိုၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ စန္းရန္သည္လည္း ႀကိဳမသိထားသည့္ပုံစံမ်ိဳးမွန္း သိလိုက္ရ၏။

ဝိန္းရိဖန္သည္ အျခားသူမ်ားအေပၚ ေဒါသထြက္တတ္သည့္အက်င့္မ်ိဳးမရွိသည့္အတြက္ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ျဖင့္ ေအာက္သို႔ငုံ႕ၾကည့္လိုက္ကာ ဖိနပ္ခြၽတ္လိုက္၏။ထို႔ေနာက္ ဆိုဖာရွိသည့္ေနရာအား လက္ညွိုးထိုးျပၿပီး ဧည့္သည္တစ္ဦးအား ဧည့္ခံသည့္အေနအက်င့္မ်ိဳးျဖင့္

"နင္ ခဏေလာက္ထိုင္ေနလိုက္ေနာ္..ဒီကိစၥက ငါ့အတြက္ မရွင္းမလင္းျဖစ္ေနတာမလို႔ အရင္ဆုံး ဖုန္းဆက္ၿပီးေမးၾကည့္လိုက္ဦးမယ္"

စန္းရန္က မလႈပ္မယွက္ျဖင့္ မတ္မတ္ရပ္ေနဆဲ။

သူ႕ဘက္မွ တုန့္ျပန္ခ်က္ကိုမေစာင့္ေတာ့ဘဲ ဝိန္းရိဖန္က အိပ္ခန္းထဲသို႔ ေလွ်ာက္ဝင္သြားခဲ့၏။

လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ည ၁၁ နာရီနီးပါးျဖစ္သည္။

ေရအျမန္ခ်ိဳးၿပီး အိမ္ရာထဲဝင္မည့္ ဝိန္းရိဖန္၏စိတ္ကူးေလးမွာ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွေပ်ာက္သြားခဲ့ရၿပီး ထို႔အစား ေတြးပင္မေတြးထားမိဖူးသည့္ေၾကာက္စရာေကာင္းေသာကိစၥႀကီးကို ေျဖရွင္းေနေလရသည္။ ဝမ္လင္လင္ အိပ္ေပ်ာ္မေပ်ာ္ကို မေတြးေပးနိုင္ေတာ့ဘဲ တိုက္ရိုက္ဖုန္းေခၚဆိုလိုက္သည္။

ဆယ္ႀကိမ္ခန့္မွ် ဖုန္းသံၾကားရၿပီးေနာက္ တစ္ဖက္လူက ဖုန္းလက္ခံေျဖလာသည္။

ဝမ္လင္လင္က အလွတရားအတြက္အိပ္ခ်ိန္မွန္မွန္ ခရီးစဥ္ေလးကို စတင္ေနၿပီျဖစ္ရာ ဖုန္းျမည္သံေၾကာင့္လန့္နိုးလာခဲ့ၿပီး စိတ္မရွည္သည့္အသံျဖင့္

"ဘယ္သူလဲဟာ!..႐ူးေနတာလား!..သူမ်ားအိပ္ခ်ိန္ေရာက္ေနၿပီ!"

ဝိန္းရိဖန္ ;

"လင္က်ဲ..ဝိန္းရိဖန္ပါ"

ဝမ္လင္လင္ ;

"ကိစၥရွိရင္ မနက္ျဖန္မွေျပာေတာ့..အစ္မ အရမ္းအိပ္ခ်င္ေနၿပီ"

"ကြၽန္မလည္း အစ္မကို မႏွောက္ယွက္ခ်င္ပါဘူး..ေမးစရာရွိေနလို႔"

ဝိန္းရိဖန္၏အသံတို႔က ေလာျပာေနျခင္းမ်ိဳးမရွိဘဲ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ျဖင့္

"အစ္မ အိမ္ေသာ့ကို အျခားသူကိုေပးလိုက္ေသးလား...အခု အိမ္ခန္းထဲမွာ အျခားသူေရာက္ေနလို႔"

"အာ?"

ဤစကားၾကားရလိုက္ျခင္းေၾကာင့္လားမသိ ဝမ္လင္လင္၏အသံက လုံးဝၾကည္လင္သြားခဲ့၍

"ဘယ္သူေရာက္ေနတာလဲ..အစ္မေကာင္ေလးေတာ့ မဟုတ္ဘူးမလား..မင္း အစ္မေကာင္ေလးနဲ႕ မေရာနဲ႕ေနာ္!"

"မဟုတ္ဘူး..ေရာက္ေနတာက စန္းရန္"

"ဒီလိုလား.."

ဝမ္လင္လင္က သက္သာရာရသြားၿပီးမွ ရွင္းျပလာခဲ့၏။

"အို႔..အစ္မ သတိရၿပီ..အစ္မက အစ္မေနရာမွာအစားထိုးေပးဖို႔ လူရွာေနခဲ့တာမလား?..အရမ္းစိတ္ထဲထည့္ၿပီးစိုးရိမ္ေနခဲ့တာမလို႔ အစ္မေကာင္ေလးနဲ႕ ခဏခဏတိုင္ပင္ျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္"

ဝိန္းရိဖန္က စိတ္ရွည္ရွည္ျဖင့္ နားေထာင္ေပးေနခဲ့သည္။

"သူ႕ဘက္က အစ္မစိတ္ဆင္းရဲေနတာကို မၾကည့္ရက္လို႔ အစ္မအစား ဒီကိစၥကို သူ႕ဘာသာသူ ေျဖရွင္းေပးလိုက္တာထင္တယ္"

ဝမ္လင္လင္က ႏွာတစ္ခ်က္ရႈံ႕ကာ ဒရာမာ စခင္းပါေတာ့၏။

"အစ္မေတာင္ မသိဘူးေရာ..သူက အစ္မကို Suprise လုပ္ေပးခ်င္တာထင္တယ္"

"...."

ဝိန္းရိဖန္ထင္ထားမိသည္ခဲ့သည္မွာ ဝမ္လင္လင္ဘက္က အမ်ားႀကီးမဟုတ္လွ်င္ေတာင္ နည္းနည္းေလးမွ်ျဖစ္ျဖစ္ေတာင္းပန္စကားဆိုလိမ့္မည္ဟူ၍ပင္။

ၾကည့္ရသည္မွာ သူမကသာ အေတြးလြန္ေနခဲ့ပုံရ၏။

သူမသည္ အမွန္တကယ္ အမွန့္အမွန္တကယ္ ယခုလိုကိစၥမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ ေမႊႏွောက္ပတ္သတ္ရမည္ကို အမုန္းဆုံး။

စကားေကာင္းထည့္ေျပာရလွ်င္ သူမက စိတ္ေနစိတ္ထားေကာင္းမြန္ၿပီး အျခားသူမ်ားႏွင့္ ယခုလိုအေသးအဖြဲကိစၥမ်ားအတြက္ျဖင့္ စကားမ်ားေနမည္လည္းမဟုတ္။ အခ်က္က်က်ေျပာရလွ်င္ေတာ့ သူမက အျခားသူမ်ားဘာလုပ္လုပ္ သူမႏွင့္မသက္ဆိုင္သေ႐ြ႕ ဂ႐ုမစိုက္ဘဲေနတတ္ျခင္းပင္ ျဖစ္၏။

အျခားသူမ်ား ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ ဆိုးသည္ျဖစ္ေစ ၊ ေသသည္ျဖစ္ေစ ရွင္သည္ျဖစ္ေစ ၊ သူမႏွင့္ လ်ားလ်ားမွ်မသက္ဆိုင္။ သူမ၏ဘဝအား သူမဘာသာေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ျဖတ္သန္းေနရလွ်င္ အဆင္ေျပၿပီျဖစ္သည္။

တစ္ဦးတစ္ေယာက္ေယာက္မွ သူမအား အထင္လြဲျခင္း ၊ သူမအေပၚ ဆိုးဆိုး႐ြား႐ြားဆက္ဆံျခင္း ၊ စကားေျပာသည့္အခါတိုင္း ယင္ႏွင့္ယန္ လို အကန္ေတြခ်ည္းေျပာေနလွ်င္ေတာင္ သူမအေပၚ၌ တစ္စုံတစ္ရာ ႀကီးႀကီးမားမားထိခိုက္ေစျခင္းမ်ိဳးမရွိသေ႐ြ႕ မည္သည့္ျပႆနာမ်ိဳးမွ ျဖစ္လာမည္မဟုတ္၏။

ထိုကိစၥေလးမ်ားေလာက္ျဖင့္ သူမ၏စိတ္ခံစားခ်က္မ်ားအေပၚ မသက္ေရာက္မထိပါးနိုင္။

ဘယ္လိုပင္ျဖစ္ေစ ေလာကႀကီးထဲ၌ ျပႆနာေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာရွိကာ အကယ္၍ အရာအားလုံးအေပၚ ဝင္စြက္ဖက္ေနလွ်င္ အဘယ္လိုမ်ားအသက္ရွင္ေနထိုင္ရေတာ့မည္နည္း။

ဤႏွစ္ေတြအတြင္း ဝိန္းရိဖန္က သည္ေဆာင္ပုဒ္ကိုလက္စြဲကိုင္တာ မည္သူ႕အေပၚမဆို ဒီအတိုင္းသာဆက္ဆံခဲ့၏။

သူမ၏အသက္ရွင္သန္ရာဘဝအား တစ္ခုခုမထိခိုက္ေစေသးသ၍ အျခားသူမ်ားႏွင့္ ျငင္းခုန္မည္လည္းမျပဳ ၊ အာခံမည္လည္းမဟုတ္ ၊ ဆန့္က်င္ဘက္ျပဳမည္လည္းမဟုတ္ေပ။

ဝမ္လင္လင္က အျခားတစ္ဖက္မွစကားေျပာေနဆဲ

"လက္ရွိ စန္းရန္ေနေနတဲ့အိမ္က မီးေလာင္သြားတာ..ဒါေၾကာင့္မလို႔ ခဏတျဖဳတ္ေနဖို႔ ေနရာရွာတာေနမွာ..အိုက္ယား.. မင္း သူနဲ႕ ေနလိုက္ေပါ့..ဒါလည္း..."

ဝိန္းရိဖန္က စကားျဖတ္ေျပာလိုက္၏။

"အစ္မ အရင္တုန္းက ကြၽန္မကို ဘယ္လိုစကားမ်ိဳးေျပာခဲ့ဖူးလဲ"

"...."

ဝိန္းရိဖန္ထံမွ ယခုလိုခပ္ျပတ္ျပတ္အသံမ်ိဳးကို မၾကားခဲ့ဖူးေသာဝမ္လင္လင္က တစ္ခဏမွ်ေၾကာင္အသြားခဲ့ၿပီး