ဝါကျတစ်​ကြောင်းစာ စကားလုံးများ ကြားလိုက်ရပြီးသည့်အခါ ဝိန်းရိဖန်တစ်​ယောက် မလှုပ်မယှက်ဖြင့် မှင်​သေသွားမိ​တော့သည်။ ​တွေးကြည့်​နေရင်း မ​နေ့ညကပို့ထားသည့် အသံမက်​ဆေ့ကိုလည်း မ​တော်တဆနှိပ်ကြည့်မိလိုက်​သေးကာ မျက်​တောင်များ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်လာပြီး လက်​ချောင်းထိပ်များက တဖန်​အောက်သို့ ပွတ်ဆွဲလာခဲ့သည်။

ဝိန်းရိဖန်၏အိပ်ချင်စိတ်တို့ ကြည်လင်လာခဲ့ကာ ​နောက်ဆုံးပို့လာသည့် အသံမက်​ဆေ့အား ​နောက်တစ်ကြိမ်ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

တူညီသည့်လုပ်ရပ်တစ်ခုတည်းအား ထပ်ကာထပ်ကာပြုလုပ်​နေရင်းက...

ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ​ပေါ်လာ​လေ​တော့သည်။ ဝိန်းရိဖန် မျက်​မှောင်ကျုံ့မိထားပြီး အ​ပေါ်သို့ ပြန်ပွတ်ဆွဲသွားကာ အ​ပေါ်ဘက်မှအသံမက်​ဆေ့တစ်ချို့ကို ဆက်တိုက်ပြန်နား​ထောင်လာသည်မှာ '​နောက်ထပ် ၆၉ရက် လို​သေးတယ် ' အထိ။

၆၈ , ၆၉

အို့။

နံပါတ်များ ​မတူညီ​တော့​ပေ။

ဝိန်းရိဖန်က '​ကောင်းပြီ' ဆိုသည့်စကားတစ်ခွန်း ပြန်စာပို့​တော့မည့်ဆဲဆဲ ၊ စာရိုက်​နေသည့်အခိုက်အတန့်တွင် အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာခဲ့ကာ မျက်​တောင်များ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်မိရင်း ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကြီးအား စူးစိုက်ကြည့်မိ​နေ​တော့သည်။

အ​ရှေ့တွင် မြင်​နေရသည့် ဝါကျစာ​ကြောင်းမှာ သူမ ပို့ထားခဲ့သည့် 'နင် ငါ့ကို ​နေ့တိုင်း ရက်တွက်​​ပေးလို့ရမလား' ။

ထိုအချိန်တုန်းက သူမသည် အူ​ကြောင်ကြားဖြစ်​နေရင်း စကား​ပြော၍ရမည့်​ခေါင်းစဥ်တစ်ခု ရလိုရငြားရှာ​ဖွေထားခြင်းဖြစ်ပြီး ထို့မှသာ စန်းရန်ဘက်မှ သူမထံသို့ ​နေ့တိုင်းမက်​ဆေ့ပို့​နေမည်ဖြစ်သည်။ သို့​​သော် လက်ရှိအချိန် ထို​တောင်းဆိုမှုကြီးကို ပြန်​မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ​ပြောမိထားသည့်စကားက အ​တော်​လေး အရှက်မရှိသည့်အပြင် အဓိပ္ပါယ်မရှိမျက်နှာ​ပြောင်တိုက်​နေသလိုပင်။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူကိုပါ အတူတူ မျက်နှာ​လိုက်ပြောင်ခိုင်းသည့်အလား။

သို့သည်တိုင် စန်းရန်ဘက်က ငြင်းထားပြီးပြီမဟုတ်လား။ သူမကိုပါ မျက်နှာရည်ထူပြီး​ပြောင်​နေသည့်အ​​ကြောင်း မ​ကျေမနပ်​ပြောထား​ပါသေးသည်။

ဝိန်းရိဖန် နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ရင်း ​စောင်ကို ​ထွေးပိုက်ကာ ချိတုံချတုံဖြင့်

[ နင်ပဲ ငါ့ကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်မှတ်ထားခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား ]

အပြင်ဘက်၌​ရောက်​နေ​သော​ကြောင့် ဖုန်းမကြည့်အားပုံရကာ စန်းရန်က ပြန်စာ ချက်ချင်းမပို့လာ။

တစ်ခဏကြာပြီး​နောက် ဝိန်းရိဖန် ​မှေးခနဲဖြစ်သွားသည့်အချိန်တွင်မှ အသံမက်​ဆေ့များ ထပ်ပြီးပို့လာခဲ့၏။ ​နေရာ​ပြောင်းသွားပုံရကာ ​စန်းရန်ဘက်မှ ​နောက်ခံအသံများက သိသ်သာသာတိုးပြီး ဆိတ်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

သူ့စကား​ပြောသည့်အသံ​နေအသံထားမှာ မည်သူကအထူးတလည်သင်​ပေးထားမှန်းမသိ ၊ စကား​ပြောနှုန်းက မ​နှေးလွန်း မမြန်လွန်း ၊ မသိမ်​မွေ့လွန်း မကြမ်းတမ်းလွန်းသည့်အပြင် စကားသံအဆုံးနား​ရောက်သည့်အခါ အနည်းငယ်အထက်စီးဆန်သွားတတ်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုတတ်​သောအ​ငွေ့အသက်များ ကိန်း​အောင်း​လေ့ရှိသည်။

စန်းရန် ; "အမ်?..ဟုတ်တယ်​လေ..ဒါ​ပေမယ့်..မင်းဆိုတဲ့တစ်​ယောက်က ​ရေထဲ​ရောက်​နေရင်​တောင် ပြဿနာရှာတဲ့ငါး"

( ​​ရေထဲ​ရောက်​နေရင်​တောင် ပြဿနာရှာတဲ့ငါး = ဒုက္ခ​ရောက်​နေ​ရင်​တောင် အခွင့်အ​ရေးတအားယူတဲ့သူ)

စန်းရန် ; "အရင်တစ်​ခေါက်က ​ပြောထားတဲ့ ထမင်းတစ်နပ်ကိုလည်း အခုထိ ပြန်မဆပ်​သေးဘူး..မင်းကိုသာ သတိမ​ပေး​နေဘူးဆိုရင် အရင်တစ်​ခေါက်လိုပဲ မင်း​ပြောထားတဲ့စကားကို ​လေလိုသတ်မှတ်သွား​တော့မှာ..အဲ့လိုဆိုရင် အရှုံး​ပေါ်သွားမှာက ဘယ်သူလဲ?"

စန်းရန် ; "​တော်ပြီ..ချက်ချင်းအိပ်​တော့"

ဝိန်းရိဖန်က အမှန်​တကယ်အိပ်ချင်​နေပြီဖြစ်ပြီး ဤကာလများအတွင်း သူမ၏အိပ်ချင်စိ​တ်က သိသိသာသာတိုးလာခဲ့ကာ အရင်လို အိပ်​ပျော်ရန်ခက်ခဲမ​နေ​တော့​ချေ။ မျက်ခွံကို အတင်းကာ​ရောဖွင့်ထားပြီး စာပြန်ပို့လိုက်၏။

[ ငါ နင့်ကို အကြိမ်​​ရေတော်​တော်များများ ချက်​ကျွေးဖူးပါတယ် ]

ဝိန်းရိဖန် ; [ ပြန်ဆပ်ပြီးပြီလို့ သတ်မှတ်လို့မရဘူးလား ]

စန်းရန် ; [ ? ]

ဝိန်းရိိဖန်က တစ်ချက်သန်း​ဝေလိုက်၍ [ ​ကောင်းပါပြီ ]

ဝိန်းရိဖန် ; [ ဒါဆို နင် ဘာစားချင်လဲ စဥ်းစားထား ]

ဝိန်းရိဖန် ; [ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ပြန်ဆပ်ပါ့မယ် ]

​သေချာစဥ်းစားပြီး​နောက်တွင် ဝိန်းရိဖန်က တ​လေးတနက်ဖြင့် ထပ်​ပေါင်း စကားဆိုလိုက်၏။

[ ငါ နင့်ကို အရှုံး​ပေါ်​အောင်မလုပ်ပါဘူး ]

တစ်ခဏကြာသွားသည်အထိ ပြန်စာ မ​ရောက်လာခဲ့ကာ...

မသိလိုက်ပါဘဲ ဝိန်းရိဖန် အိပ်​ပျော်သွားခဲ့​တော့၏။

​​နောက်တစ်​နေ့ အိပ်ရာနိုးသည့်အချိန်တွင်​ ဝိန်းရိဖန် ပထမဆုံးလုပ်သည့်အရာမှာ ​ဘေးနားမှ ဖုန်းကို​ကောက်ယူပြီး မဖတ်ရ​သေး​သောမက်​ဆေ့ ရှိမရှိစစ်ခြင်း​ပေ။ သူမ အိပ်​ပျော်သွားပြီးသိပ်မကြာလိုက်ခင် စန်းရန်က ပြန်စာပို့ထားခဲ့သည်။ အသံမက်​ဆေ့ပင်။

"မင်းရဲ့ဒီစကားက​တော့ အသစ်အဆန်း​နော်..မသိရင် ​မြွေပါက နှစ်သစ်ကူးမှာ ကြက်ကိုလာကန်​တော့​နေသလိုပဲ"

( ​မြွေပါက နှစ်သစ်ကူးမှာ ကြက်ကိုလာကန်​တော့ = မ​ကောင်းသည့်အကြံအစည်ရှိ​နေတာကို မသိသာ​အောင်ကာကွယ် )

​ယောက်ျား​လေး၏အသံတို့ဟာ အိပ်ချင်​နေသည့်အတိုင်း ;

"ကိုယ့်ဆီက​နေ အခွင့်အ​ရေးယူလို့ရသမျှအရာအားလုံးကို မင်း ယူပြီးသွားပြီပဲဟာ..အရှုံး​ပေါ်စရာ​နေရာ​ရော ရှိ​သေးလို့လား?"

ဝိန်းရိဖန် ; "...."

ဤစကားကြားလိုက်ရသည့်အခါ ​ပြောင်းပြန်အ​နေဖြင့် အခွင့်အ​ရေးယူခံရပြီး အရှုံး​ပေါ်​နေသည့်သူက သူမလိုလိုပင် ခံစားလာမိ​တော့သည်။

ဘယ်လိုပင်ဖြစ်​စေ စန်းရန် ​ပြောပြသမျှကိစ္စရပ်တိုင်းကို သူမအ​နေဖြင့် ဘာဆို ဘာမှမမှတ်မိ ၊ ဥပမာ- နမ်းလိုက် ဖက်လိုက် ကိစ္စအထိုထို။ သို့​သော် ဤကိစ္စရပ်များက စန်းရန်ဘက်မှကြည့်လျှင်​တော့ စိတ်ခံစားချက်အတက်အကျကို ဖြစ်​စေမည်မှာ​တော့ အမှန်ပင်။

တရားမျှတ​အောင်ဆိုရလျှင် အခြားတစ်​ယောက်ဖြစ်သည့်သူမက ထိုကိစ္စများကို စန်းရန်နှင့်ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း​ပေ။

လူကို လိုက်မပိုးပမ်းနိုင်ခင် ဝိန်းရိဖန် စတင်ပြီး အ​ခြေအမြစ်စိုးရိမ်စပြုလာခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမသာ ကံ​ကောင်းစွာဖြင့် ​နောက်ဆုံး၌ စန်းရန်ကို အမှန်တကယ်ပိုးပမ်းလိုက်နိုင်ပြီး သူမတို့နှစ်ဦး ဤကိစ္စမျိုးများ ပြုလုပ်ကြသည့်အခါ စန်းရန်က အသစ်အဆန်းမဟုတ်​တော့သလို ခံစားရ​လေမလား။

အစပိုင်းတွင် ဝိန်းရိဖန်အ​နေဖြင့် သူမသည် ထိုကိစ္စမျိုးများကို အိပ်​နေရင်းလမ်းထ​လျှောက်သည့်အခါ၌ လုပ်မည်မဟုတ်​ကြောင်း ယုံကြည်ထား​သေးသည်။ သို့​သော် ဤအချိန်များအတွင်း သူမ ​နောက်ဆုံးအ​နေနှင့်သိလိုက်ရသည်မှာ သူမထံ၌ စန်းရန်​အပေါ် ထိုအ​တွေးမျိုးများ အမှန်တကယ်ရှိ​နေခြင်း​ပေ။

ထို့​ကြောင့် သူမ အမှန်တကယ်ကို ထိုကိစ္စမျိုးများ လုပ်ထားခဲ့နိုင်​ကြောင်းကို ​တွေးလာမိ​တော့သည်။ မသိစိတ်ကလုပ်ချင်မိ​နေသည့်အရာများကို လက်​တွေ့အ​ကောင်အထည်​ဖော်ခြင်းများလား။

ဤအ​ကြောင်းကို​တွေးမိသည့်အခါ သူမကိုယ်တိုင်က အ​တော်​လေး​ကြောက်စရာ​နေမှန်း ဝိန်းရိဖန် ခံစားမိလိုက်သည်။

စန်းရန်ဘက်မှကြည့်မည်ဆိုလျှင်...

သူမ၏ပုံစံမှာ ညသန်း​ခေါင် အိပ်​နေရင်းလမ်းထ​လျှောက်သည့် နှာဘူးမတစ်​ယောက်က ဖက်လား နမ်းလား ပြုသွားပြီး မနက်နိုးသည့်အခါ သူ့ကို အင်္ကျီ​ကောင်း​ကောင်းဝတ်ထားရန် မဟုတ်လျှင် ပြစ်မှုကျူးလွန်ပစ်မည့်အ​ကြောင်း ခြိမ်း​ခြောက်သွား​လေ​တော့သည်။

ဝိန်းရိဖန်တစ်​ယောက် လူကိုလိုက်ပိုးပမ်းရသည့်ကိစ္စက အ​တော်​လေးခက်သလို ခံစားလာမိကာ မစတင်ခင်ကတည်းကကို လမ်း​ပျောက်​နေပြီပင်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာမူ လက်ရည်ထက်သည့်ပြိုင်ဘက်တစ်​ယောက်ကို သူမဘက်က လုံးဝအနိုင်မယူသည့်အလားသဏ္ဍာန်မျိုးဖြစ်၏။

------

ဝိန်းရိဖန်၏စကား​ကြောင့် အခုတ​လောတွင် စုထျန်းက သူမ၏အ​ခြေအ​နေ တိုးတက်မှုရှိမရှိကို မကြာခဏ​မေးမြန်းတတ်၏။ သူမ၏အ​ဖြေမှာမူ အကြိမ်တိုင်း စကားလုံး ​ခြောက်လုံးတည်း။

"ကြိုးစား​နေတုန်းပါပဲ"

ကြိမ်ဖန်များစွာရှိလာသည့်အခါ စုထျန်းက ​ဘေးလူတစ်​ယောက်အ​နေနှင့် အားမလို အားမရ ဖြစ်လာ​တော့သည်။

"တစ်ဖက်လူက နင့်ကို ကြိုးရှည်ရှည်လှန်ထားတာလား"

"မဟုတ်ဘူး..သူကဖြင့် ငါ သူ့ကို လိုက်​နေမှန်း​​တောင် မသိ​လောက်ဘူးထင်တယ်"

​ပြော​​နေရင်းဖြင့် ဝိန်းရိဖန်က မ​သေချာ မ​ရေရာဖြစ်လာရကာ

"ဒီကိစ္စကို​ရော အရင်ဆုံး ထုတ်​ပြောလိုက်ဖို့ လို​သေးလား"

"​သေချာ​ပေါက် မ​ပြောရဘူး​ပေါ့ဟ!..နင် သူ့အ​ပေါ် စိတ်ဝင်စား​နေတဲ့အမူအရာမျိုး​လေး​တွေ ထုတ်ပြလို့ရတယ်ကွာ..ဒါ​ပေမယ့် တာထွက်ထွက်ချင်း နင့်ကိုယ်နင်​တော့ စိတ်ခံစားချက်အားနည်းလွန်းတဲ့ပုံစံမျိုးဖြစ်​အောင် လုပ်ပြလို့မဖြစ်ဘူး..နင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိစမ်းပါ..သူ အားတဲ့အချိန်​တွေကျရင် သူနဲ့ စကား​ပြောကြည့်ကြည့်..လူအရမ်းကပ်တဲ့ပုံစံမျိုးလည်း မလုပ်ပြနဲ့​နော်..ဒါမှမဟုတ် သူ ဝါသနာပါတဲ့ဟာတစ်ခုခုလိုက်လုပ်တာတို့..သူ့ကို အပြင်ထွက်လာ​အောင် ​ခေါ်ပြီး တစ်ခုခုစား ဘာညာ​ပေါ့"

"အဲ့လိုလား..ငါ သ​ဘော​ပေါက်ပြီ"

"အဲ့​တော့ နင် လိုက်တာ ဘယ်​အ​ခြေအ​နေ​ရောက်ပြီလဲ?"

စုထျန်းက အချိန်အား တစ်ချက်ပြန်တွက်ကြည့်လိုက်၍

"နင် ငါ့ကို ပထမဆုံး လိုက်ပိုးပမ်းမယ်လို့ပြောပြတဲ့အချိန်နဲ့ဆို အခု ၁လရှိသွားပြီ..ခံစားချက်​တွေ နည်းနည်းပါးပါး ​နွေး​နွေး​ထွေး​ထွေးရှိလာပြီလား"

ဝိန်းရိဖန် ​တွေးကြည့်လိုက်ရင်း

"ငါလည်း သိပ်​သေချာမသိဘူး"

"ဒါဆို နင် ဘယ်အချိန်​လောက်မှာ လိုက်နိုင်မယ်လို့ တွက်ထားလဲ?"

"မ​​လောပါဘူး"

ဝိန်းရိဖန်က အ​တွေးများကိုပြန်ရုတ်သိမ်းပြီး စာရိုက်​နေရင်းဖြင့်

"ငါ ထပ်စဥ်းစား​နေတုန်း"

စုထျန်း ;

"ဘာကို စဥ်းစားဦးမှာတုန်း?"

"ဘယ်လို လိုက်ရမလဲဆိုတာ​လေ"

"...."

ဤအချိန်များအတွင်း ဝိန်းရိဖန်က တစ်ဖက်တွင် အ​လေးအနက်ကို​​တွေး​တောအကြံထုတ်​နေပြီး တစ်ဖက်ကလည်း မျက်နှာမပျက်ဆက်ဆံ​နေဆဲဖြစ်ကာ စန်းရန်၏အ​ရှေ့၌ သူမ၏တည်ရှိ​နေမှုကို သိသာ​စေရန် ကြိုးစား​နေခဲ့သည်။

'စုထုန်း​ပေါ်'ကို တိတ်တဆိတ်​ပေးပို့ထားသည့် ​မေးခွန်းက အရင်တစ်​ခေါက်​လောက် နာမည်မကြီးလိုက်သဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်၌ ဝိန်းရိဖန် အကြံအိုက်​နေခဲ့သည်။ သူမ၏ ပိုးပမ်းနည်း​ပေါင်းစုံမှာ ကိုယ်ပိုင်အသိ ၊ စန်းရန်အ​ပေါ် နားလည်ထားသည့်အချက်များသာဖြစ်ပြီး အလုပ်ဖြစ်မဖြစ်လည်း မ​သေချာ​​ချေ။

သို့​သော် စုထျန်း​ပြောပြထားသည့် ဝါသနာ​​နောက်လိုက်သည့်အချက်​တော့ မပါ​သေး​ပေ။

ထို့​ကြောင့် သူမ၏အမြင်တွင် ဤအကြံဥာဏ်က အ​​တော်​လေးမဆိုးလှ​၏။

ဝိန်းရိဖန်၏အမြင်အရ စန်းရန်၏ဝါသနာမှာ တစ်ချိန်လုံး ဂိမ်းကစား​နေသည်ကိုသာ​တွေ့ပြီး ​ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင်လည်း ကစားတတ်ပုံရသည်။ အိမ်ထဲ၌ကစား​နေသည့်အချိန်မျိုးတွင် တစ်ခါတစ်ရံ သူ့အသင်း​ဖော်များကို ​ဝေဖန်​နေသည့်အသံများပါ ကြား​​နေရ​သေးသည်။

"ငါ-ူး..မင်း အမှိုက်လိုလုပ်မ​နေနဲ့"

ဝိန်းရိဖန်က ဂိမ်းကစားရသည်ကို စိတ်ဝင်စားခြင်းမရှိ။ တက္ကသိုလ်တက်ခါစအချိန်တုန်းက အခန်း​ဖော်သူငယ်ချင်းများနှင့် တစ်ခါတစ်​လေ ကစား​လေ့ရှိ​သော်လည်း ​နောက်ပိုင်းတွင်​​တော့ ​တော်​တော်ကြာမှတစ်ခါ အွန်လိုင်း​ပေါ် တက်ဖြစ်​တော့သည်။

အလုပ်လုပ်သည့်​နောက်ပိုင်းကာလများတွင်​တော့ ဂိမ်းကစားရန် အချိန်မရှိ​တော့။

ထို့​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန် ဂိမ်းမကစား​တော့သည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်ပြီး ကွန်ပြူတာထဲမှ ဂိမ်းများပင် ဖျက်ပြီးဖြစ်၏။

သို့​​​သော်လည်း တစ်စုံတစ်​ယောက်ကို လိုက်ပိုးပမ်း​တော့မည်ဖြစ်သည့်အတွက် တစ်ဖက်လူ စိတ်ဝင်စားသည့်အရာများကို သူမ စိတ်မဝင်စားလည်း လုပ်ရ​တော့မည်ပင်။ ထို​နေ့ည၌ပင် အိမ်ပြန်​ရောက်ပြီးသည်နှင့် ဖုန်းထဲမှ ဂိမ်းများအား download ဆွဲလိုက်​တော့သည်။

အွန်လိုင်းဂိမ်းကစားနည်းစနစ်များကို စနည်းနာ​ပြီး​နောက် ရက်သတ္တပတ်ကြာကြာ​လေ့ကျင့်ပြီး​​နောက်တွင် ဂိမ်းကစားသည့်အ​ခြေအ​နေက တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်လာခဲ့သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အလုပ်​ရောက်လာတိုင်း အိပ်ငိုက်​နေတတ်သည့် ဝိန်းရိဖန်ကို စုထျန်းက သတိထားမိလာရင်း စကားအဖြစ်​မေးလာခဲ့သည်။

"နင် ဘာဖြစ်​​နေတာလဲ?"

"ဟမ်?"

ဝိန်းရိဖန်က အမှန်တိုင်း​ပြောပြလာခဲ့၏။

"နင် ​ပြောပြတဲ့အကြံဥာဏ်အတိုင်း ငါ အခုတ​လော ဝါသနာပါတဲ့အရာက​နေ ချဥ်းကပ်ဖို့ကြိုးစား​နေတာ..ငါ သ​ဘောကျတဲ့လူ ကစားတဲ့ဂိမ်းကို လိုက်ကစား​နေလို့"

"ဘယ်လိုလဲ အ​ခြေ​အ​နေ"

"ကစားလို့​ကောင်းတယ်..အချိန်အရမ်းယူတာ​လေး တစ်ခုပဲ..ဒီရက်ပိုင်း ငါ​ကောင်း​ကောင်းမအိပ်ရ​သေးဘူး"

စုထျန်း ;

"နင့်ဘာသာနင် တစ်​ယောက်တည်းကစားတာလား"

"တစ်​ယောက်တည်းကစားတာ"

"...."

စုထျန်းက တအံ့တသြဖြစ်သွားခဲ့၍

"မဟုတ်​သေးဘူး​လေ..နင် သူနဲ့အတူတူကစားရမှာ!..နင့်ဘာသာနင် တစ်​ယောက်တည်းကစား​နေ​တော့ ဘာအသုံးဝင်​တော့မှာလဲ"

"ငါ ကစားတာ အရမ်းညံ့တယ်ဟ..သူနဲ့ အတူတူ မကစားရဲဘူး"

စန်းရန်၏ တစ်ဖက်လူကိုဆဲ​ရေး​နေသည့်ပုံစံအား ပြန်မြင်​ယောင်လာမိကာ ဝိန်းရိဖန် စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့၏။

"အဆဲခံရမှာ ​ကြောက်တယ်"

"...."

စုထျန်းခမျာ ရယ်ချင်သလိုလိုပင် ဖြစ်လာရ၍

"စိတ်ချ..နင်သာ ​ယောက်ျား​လေး​နဲ့ အတူတူကစားရင်..သူတို့စိတ်ထဲမှာ ​ကောင်မ​လေးကို​ခေါ်ကစားနိုင်တာနဲ့တင် ဂုဏ်ယူ​နေပြီးသား.. နင် ကစားတာ အရမ်းဆိုး​နေရင်​တောင် သူတို့ ဘာမှ​ပြောမှာမဟုတ်ဘူး..​ကောင်မ​လေးကိုပဲ အား​ပေးပြီး ဂရုစိုက်​နေမှာ"

ဝိန်းရိဖန်က ​ခေါင်းရမ်းပြရင်း

"သူက​တော့ အဲ့လိုလုပ်​လောက်မှာမဟုတ်ဘူး"

"...."

"ပြီး​တော့ အတူတူ မကစားတာလည်း တစ်မျိုး​ကောင်းပါတယ်"

ဝိန်းရိဖန်က စုထျန်း၏အကြံပြုချက်ကို လက်ခံသည်လည်းမဟုတ် လက်မခံသည်လည်းမဟုတ် ၊ သူမဘာသာ အ​ကြောင်းပြချက်တစ်ခုရှာ​ဖွေပြီး

"အဲ့က​​နေပြီး စကား​ပြောစရာ​ခေါင်းစဥ်တစ်ခု ရှာလို့ရတာ​ပေါ့"

စုထျန်းက သုံး​လေးစက္ကန့်မျှတိတ်​နေပြီးမှ

"ဒီလိုလည်း ​ကောင်းတာပါပဲ"

"ခက်တာတစ်ခုက..."

ဝိန်းရိဖန် သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း

"ငါ့မှာ သူနဲ့စကား​ပြောဖို့ကို အချိန်မရှိတာပဲ"

"...."

စုထျန်းတစ်​ယောက် ထပ်ဆင့် အံ့သြသွားရပြန်ကာ ဝိန်းရိဖန်၏လိုက်ပိုးပမ်းသည့်နည်းများကို ထူးဆန်းသလိုလိုပင် ခံစားလာရ၏။

"မဟုတ်​သေးပါဘူးဟာ..ရိဖန်..နင် အရင်က လိုက်မပိုးပမ်းဖူးရင်​တောင် နင်က​တော့ ပိုးပမ်းခံရဖူးတယ်မလား"

ဝိန်းရိဖန်က 'အင်း' ဟုအသံတစ်ချက်ပြုလိုက်၏။

"ဒါဆို နင် သူများ​တွေသုံးသွားတဲ့နည်းကို ဥပမာယူလို့ရတယ်​လေ"

"အာ?..ဒါ​ပေမယ့် တခြားသူ​တွေရဲ့နည်းလမ်းက ဥပမာယူစရာမ​ကောင်းသလားလို့"

ဝိန်းရိဖန်က ​ပြောင်ကျကျဖြင့်သာ ​တွေးကြည့်ပြီး စကားဆိုလိုက်​တော့၏။

"အားလုံးက ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့နည်း​တွေချည်းပဲ​လေ"

"...."

------

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

အချိန်ပိုဆင်းပြီး​နောက် စန်းရန်က အိမ်သို့တန်းပြန်လာချင်ပါ​သော်လည်း စု​ဟောက်အန်း​၏ နားပူနားဆာလုပ်​နေခြင်း​ကြောင့် 'Overtime'ဆီသို့ ​ရောက်လာခဲ့ရသည်။ ဒုတိယအလွှာဆီသို့ တန်းတက်လာပြီး အတွင်းအကျဆုံး​​နေရာသို့ တိုက်ရိုက်လာခဲ့လိုက်သည်။

အတွင်းထဲတွင် လူ ခုနှစ်​ယောက် ရှစ်​ယောက်ခန့်ရှိပြီး အားလုံးက ရင်းနှီးပြီးသားသူများပင်။

တံခါးဖွင့်ပြီး ဝင်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် စု​ဟောက်အန်း၏အသံကြီးက အသံချဲ့စက်ကိုဖွင့်လိုက်သည့်အတိုင်း ကျယ်ကျယ်​လောင်​​လောင်လှမ်း​​အော်လာ​တော့၏။

"ယို့..ဒါက ဘယ်ကလူကြီးမင်းပါလိမ့်..ရှားပါးဧည့်သည်​တော်ကြီးပါလား..ကျွန်​တော်တို့လို ညီအစ်ကို​တွေရှိ​သေး​ကြောင်းကို အခုမှ သတိရ​တော့တာလား?"

စန်းရန်က တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး

"မင်း စကားကို မိန်းမလိုမိန်းမရ​ မ​ပြောလို့ရမလား?"

"...."

တစ်ဖက်တွင်ရှိ​နေသည့် ချန်​ဖေးက ​ခေါင်းရမ်းရင်း ;

"စု​ဟောက်အန်း..မင်း မ​တော်နိုင်​သေးဘူးလား..ပါးစိပါးစပ်များတဲ့မိန်းမကြီးကျ​နေတာပဲ..စန်းရန်ဒီ​ကောင့်ရဲ့​သောက်ကျင့်ကြီးကို မင်းမို့လို့ အမှတ်မရှိ..မင်း သူ့မျက်နှာကြီးကို ကြည့်လိုက်စမ်း..ငါဆို ဆက်ပြီး​တောင် မကြည့်နိုင်​တော့ဘူး"

စန်းရန်က တစ်​နေရာရှာ၍ ဝင်ထိုင်လိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းပါးကို လှစ်ခနဲ​ကွေးလိုက်၏။

"သူ​ဌေးချန်..မင်းက ငါ့အ​ပေါ်ဆို အရမ်းအထင်ကြီး​နေ​တော့တာပါပဲ"

ချန်​ဖေး ;

"မင်း အခုတ​လော ဘာ​တွေလုပ်​နေတာလဲ..​နား​ထောင်ရ​အောင် ပြောပြကြည့်စမ်းပါ"

"အာ..​ပြောပြလို့မ​ကောင်းဘူးထင်တယ်"

စန်းရန်က ဘီယာတစ်ဘူးလှမ်းယူပြီး လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဆွဲဖွင့်လိုက်ကာ သိပ်အ​လေးအနက်မရှိသည့်အမူအရာဖြင့်

"ငါ​ပြောတာကို နား​ထောင်ပြီးသွားရင် ​မင်းတို့ ​ယောက်တိုင်း​စေ့ရဲ့ ရင်ထဲမှာ မမျှတလိုက်တာ ၊ ​ထင်ထားတာထက်ကိုပို​နေလို့ဆိုပြီး မနာလိုဖြစ်​နေမှာကို စိုးရိမ်လို့"

ချန်​ဖေး ; "?"

"ငါ​တော့ အရှုံး​ပေးပါတယ်.."

စု​ဟောက်အန်းက မျက်ဖြူလှန်ပြရင်း ချန်​ဖေး၏​ဘေး၌ ဝင်ထိုင်လိုက်၍

"အဲ့​ကောင်​ပြောတာ အခုတ​လော သူ့ကိုလိုက်​နေတဲ့​ကောင်မ​လေးရှိတယ်တဲ့..ငါတို့နဲ့ ​တွေ့ဖို့ အချိန်မရှိဘူးတဲ့..​နားလည်လား?"

ချန်​ဖေးက စန်းရန်၏ခပ်တည်တည်အမူအရာကြီးအား စူးစိုက်ကြည့်ကာ

"မင်း ​ကြောင်​နေတာလား?..ပထမဆုံးအကြိမ် အလိုက်ခံရတာလဲ မဟုတ်ဘဲနဲ့..အရင်တုန်းကဆို မင်း ဒီ​လောက်ကြီးထိ လိုက်ကြွားမ​နေပါဘူးကွာ..ဘာလဲ..မင်းလည်း အဲ့တစ်​ယောက်ကို စိတ်ဝင်စား​နေတာလား?"

စန်းရန်က မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်ပြလိုက်၍

"ဆိုပါ​တော့"

အ​ဖြေမှာ အခန်းတစ်ခုလုံးကို မိုးချိန်းသံသဖွယ် တုန်လှုပ်သွား​စေ​တော့၏။

"ငါ-ူး!..တကယ်ကြီးလား?"

"ဘယ်သူလဲဟ!"

"သံမဏိသစ်ပင်ကြီး ပန်းပွင့်ပြီလား?"

"မဟုတ်​သေးပါဘူး..အဲ့​တော့ မင်းကလည်း တစ်ဖက်လူကို စိတ်ဝင်စား​နေရဲ့သားနဲ့ကို သူများ လိုက်ပိုးပမ်းမှာ ​စောင့်​နေတာလား?..မင်း အဲ့​လောက်ထိ ​ခွေးမဆန်လို့ မရဘူးလားကွာ!..မင်း သူများကို ကြိုးရှည်ရှည်နဲ့လှန်​နေတာလား?.."

ချန်​ဖေးက စိတ်မရှည်လက်မရှည်ဖြင့်

"မင်း ဘာ​တွေ​တွေး​နေတာလဲကွာ..​ယောက်ျားရင့်မာကြီးဖြစ်ပြီး ဘာ​တွေများ ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်းလုပ်​နေတာလဲ"

ဤစကားကိုကြားလိုက်ရသည့်အခါ စန်းရန်၏မျက်ခွံများ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ချန်​ဖေးအား အပြုံးမမြည်​သောအပြုံးမျိုးဖြင့် လှမ်းပြုံးပြလိုက်​၏။

"ချန်​ဖေး"

ချန်​ဖေး ;

"ဘာလဲ..​ပြောစရာရှိတာ​ ပြောလိုက်"

"ငါ များများစားစား​တော့မ​ပြောပါဘူး..မင်း​ပြောကြည့်ကြည့် မင်းမှာသာ ငါ့လိုအသိဥာဏ်မျိုး တစ်​ထောင်ပုံလို့ တစ်ပုံရှိမယ်ဆိုရင်​..."

စန်းရန်က ​အေး​အေးလူလူဖြင့်

"အခုလိုမျိုး ရာစုနှစ်တစ်ဝက်စာ​လောက်အထိ မင်းရဲ့ ဟိုနတ်သမီးဆိုတဲ့တစ်​ယောက်ရဲ့လိုသုံး​လေးအဖြစ် ​နေ​နေရမှာလား?"

သုံးစက္ကန့်မျှတိတ်ဆိတ်သွားပြီး​နောက်တွင် စားပွဲဝိုင်းရှိလူများက တဟားဟား ​​အော်ရယ်ပစ်ကုန်ကြပါ​တော့သည်။

"မင်း​မေ!.."

ချန်​ဖေးက သည်းညည်းခံမည်ပြု​သော်ငြား အမှန်တကယ်ကို ​အောင့်အည်းမ​နေနိုင်​တော့ကာ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး အင်္ကျီလက်များကို ပင့်တင့်၍ ​စန်းရန်ရှိသည့်ဘက်သို့ ​လျှောက်လာခဲ့သည်။

"လာ..ငါနဲ့ မင်းနဲ့ အတူတူ​သေကြတာ​ပေါ့"

​ဘေးနားမှ အ​သောမသတ်နိုင်​အောင်ရယ်​နေသည့်တစ်​ယောက်က ချန်​ဖေးကိုဆွဲထားရင်း

"​ထားလိုက်ပါ​တော့ ထားလိုက်ပါ​တော့..ငါတို့​ကောင်​တွေ ​ခွေးနဲ့ပြိုင်မငြင်းစမ်းနဲ့"

သိပ်မကြာခင်ဘဲ အခြားတစ်​ယောက်က ဟာသအဖြစ် ​မေးမြန်းလာခဲ့၏။

"အဲ့​တော့ ဆိုစမ်းပါဦး..ဘယ် အမတနတ်ဘုရားမ​လေး ကများ ငါတို့ရဲ့ အမြင့်ကိုပဲကြည့်လွန်းတဲ့ အကြီးဆုံးသခင်​လေးစန်း သ​ဘောကျတာကိုခံလိုက်ရတာလဲ?"

စု​ဟောက်အန်း ;

"အို့..မင်းတို့ကုမ္ပဏီကို အသစ်ဝင်လာတဲ့ ဟိုအလုပ်သင်လား?..တက္ကသိုလ်တတိယနှစ်လား စတုတ္ထနှစ်လား..​တော်​တော်​လေး လှတဲ့တစ်​ယောက်​လေ"

"ဟုတ်လှချည်လား စန်းရန်...နွားအိုမြက်နုကြိုက်လား?..အခုမှ တက္ကသိုလ်​ကျောင်းသူ​လေး?"

​ထောင့်နားတွင်ထိုင်​နေသည့်တစ်​ယောက်က တဟားဟား​အော်ရယ်ရင်း

"​အေ့..ငါ အခုမှသတိရတယ်..မင်း ညီမ​လေးနဲ့​တောင် အသက်က မတိမ်းမယိမ်း မလား?"

"အဲ့ဒီ​တော့ မင်းက မင်းထက်အသက်​တွေအများကြီးငယ်မှ သ​ဘောကျတယ်ဆိုပါ​တော့?"

စန်းရန်က စားပွဲ​ပေါ်မှ စီးကရက်ဘူးအားလှမ်းယူလိုက်ကာ ပြန်ပစ်တင်လိုက်၏။

"စကားကို ကြည့်​ပြောစမ်း"

ချန်​ဖေးက သူ့သုံးသပ်ပြချက်ကြီး​ကြောင့် အချိန်ကြာကြာ​ပြောစရာစကားမဲ့​အောင် ဆွံ့အ​နေခဲ့ပြီးမှ

"အဲ့လိုဆိုရင်​တောင် ဘာမှား​နေလို့လဲ..အချစ်မှာ အသက်အရွယ်မခွဲခြားဘူး..အသက်​လေး ​ငါး​ ၊ ခြောက် ၊ ခုနှစ် ၊ ရှစ်နှစ်​လောက်ငယ်​တော့​ရော ဘာဖြစ်လဲ!..နှစ်ဖက်လုံး အသက်ပြည့်​နေရင်ရပြီ!..ငါ့အ​မေရဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်​ယောက်ဆို သူ့ထက် ဆယ့်သုံးနှစ်​လောက်ငယ်တဲ့တစ်​ယောက်ကို ရှာယူထားတာ!"

စန်းရန်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ရယ်လိုက်၍

"အဲ့လို အမျိုးအစားကလည်းရှိ​သေးတာလား"

"...."

သူ့ ဤတုံပြန်မှုမှာ စု​ဟောက်အန်း ခန့်မှန်းပြသည့်သူ မမှန်ခြင်း​ကြောင့်။

စားပွဲဝိုင်းထက်မှလူတစ်ချို့က နာမည်များကို တစ်​ယောက်ပြီးတစ်​ယောက် ခန့်မှန်းပြကြည့်ကြသည်။ သို့​သော် စန်းရန်က အင်းမလုပ်အဲမလုပ်ဖြင့် အနည်းငယ်​လေးမျှပင် အရိပ်အမြွက်မ​ပေး​ချေ။​ နောက်ဆုံးတွင် သူကိုယ်တိုင်ကသာ အ​မေးခံရလွန်း၍ အ​နှောင့်အယှက်ဖြစ်လာပြီး စိတ်မရှည်​​တော့ဘဲ

"မင်းတို့​ကောင်​တွေ ​ယောက်ျားကြီး​တွေဖြစ်ပြီး တအားအတင်း​ပြောတာပဲကွာ"

မည်သူကမှ သူ့စကားကို အဖတ်လုပ်ပြီးစိတ်ကွက်​နေခြင်းမရှိ။

စု​ဟောက်အန်းက ဆက်၍ ခန့်မှန်း​နေဆဲပင်။

"ကြည့်ရတာ သူတို့ Blind Date မှာ​တွေ့ကြတာထင်တယ်"

ချန်​ဖေး ;

"ဒီအ​ကြောင်း​ပြောမှပဲ ငါလည်း ရုတ်တရက် သတိရ​တော့တယ်..အခုတ​လော သွမ့်ကျားရွှီလည်း Blind Date လုပ်​နေတာမလား?..သူ့ သူ​ဌေးက မိတ်ဆက်​ပေးတာဆိုလား..​လော​လောဆယ် ​ဆေးရုံမှာ အူအတက် ခွဲ​နေတယ်ဆို..မင်းတို့​ပြောကြည့်ကြပါဦး..ငါတို့ နန်းဝူတက္ကသိုလ်ကြီးရဲ့ King နှစ်​ကောင်က ဘယ်လိုဖြစ်လို့များ အခုလိုအ​ခြေအ​နေမျိုး​တွေ ဖြစ်​ကုန်ရတာလဲ"

စန်းရန်က ဘီယာတစ်ငုံ​သောက်လိုက်၍

"ငါ့ကို ဆွဲမထည့်နဲ့..​ကျေးဇူး"

စကား​ခေါင်းစဥ်က တဖြည်းဖြည်းနှင့် ​ဝေးသထက် ​ဝေးလာခဲ့ကြသည်။

​နောက်ဆုံး၌ စန်းရန် ထပြန်ခါနီး အချိန်တွင်တော့ တစ်​ယောက်​ယောက်က ရုတ်တရက် ​မေးလာခဲ့သည်။

"အဲ့​တော့ မင်း အဲ့ဒီ​ကောင်မ​လေးကို ဘယ်လိုဆက်လုပ်မယ်လို့စိတ်ကူးထားလဲ"

စန်းရန်က တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

"ဘာကို ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးရဦးမှာလဲ..​ကောင်မ​လေးက ငါ့ကို လိုက်ချင်​နေတာ​လေ"

စန်းရန်က ခပ်​ရေး​ရေးပြုံးလိုက်ကာ စားပွဲခုံအား ဘီယာဘူးခွံဖြင့် ​ခေါက်​နေရင်း အမူအရာမှာလည်း သာမန်ပျင်းတိပျင်းရွဲဟန်ဖြင့်

"ငါက ဘာလုပ်နိုင်ဦးမှာမလို့လဲ"

"...."

"သူ လိုက်မှာကို​စောင့်ရုံ​ပေါ့"

----------

အိမ်ပြန်​ရောက်သည့်အချိန်တွင် စန်းရန်က ဗလာကျင်း​နေသည့်ဧည့်ခန်းကို လှမ်းကြည့်ပြီး​နောက် အိပ်ခန်းကြီးဆီသို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ လှုပ်ရှားမှုများအားလုံးကို အသံတိတ်ငြင်သာထားလိုက်သည်။ ကုတ်အင်္ကျီကိုချွတ်ကာ သူ့အိပ်ခန်းထဲဝင်လာလိုက်၏။ အိပ်ခန်းတံခါးဖွင့်လိုက်ချင်းပင် အိပ်ရာ​ပေါ်မှ တစ်စုံတစ်​ရာအား ချက်ချင်းသတိထားမိလိုက်​တော့သည်။

စန်းရန်၏လှုပ်ရှားမှုများရပ်တန့်သွားသည်မှာ တုံ့ခနဲ။

အပြင်ဘက်မှ ခပ်ရိပ်ရိပ်ဝင်လာသည့်အလင်း​ရောင်​ကြောင့် အိပ်ရာထက်မှ ခြုံ​စောင်က​ဖောင်း​နေ​ကြောင်း မြင်​နေရသည့်အပြင် ခပ်​ကွေး​ကွေးဆံပင်ရှည်တို့က ​ခေါင်းအုံးထက်၌ ပြန့်ကျဲလျက်။ ဝိန်းရိဖန်က အမြဲတမ်းငြိမ်ငြိမ်သက်သက်သာ အိပ်​လေ့ရှိသည့်အတွက် သူမ၏အသက်ရှူ​ငွေ့များဟာ လျစ်လျူရှု၍ရသည်အထိ တိုးဖျလွန်းသည်။ ​ဘောလုံး​​လေးတစ်လုံးလို ​ကွေး​နေရသည်ကိုလည်း သ​ဘောကျသည့်သူ​လေးပင်။

စန်းရန်က အနားသို့​လျှောက်သွားကာ အိပ်ရာ​ဘေး၌ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ခြုံ​စောင်ဖြင့်တစ်ဝက်ကာထားသည့် မျက်နှာ​လေးအား ​ငေးကြည့်​နေလိုက်၏။

ရယ်စရာ​ကောင်းသည်ဟု ​တွေးလိုက်မိ၍လားမသိ ၊ ဖွဖွ​လေးပြုံးလိုက်ကာ

"မင်းက ဘယ်က​နေ​ အနိုင်ကျင့်ဖို့ရောက်လာတဲ့ လူဆိုးမ​လေးလဲ..အခန်းနှစ်ခုလုံးကို အပိုင်စီးထားတယ်​ပေါ့"

ဝိန်းရိဖန်ကို နှိုးလိုက်ဖို့ရာလည်း အစီအစဥ်မရှိသည့်အတွက် စန်းရန်က မတ်တပ်ထရပ်ပြီး အဝတ်အစားများယူကာ ​ရေချိုးခန်းဆီသို့ ထွက်လာ​တော့မည့်အခိုက်တွင် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ချန်​ဖေး​ပြောခဲ့သည့်စကားများကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်၏။ မျက်လွှာကိုချလိုက်ပြီး သူ့အိပ်ရာ​ပေါ်၌ အပူအပင်ကင်းကင်းအိပ်​ပျော်​နေသည့် ဝိန်းရိဖန်အား လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ

"​ဝေ့..ဝိန်းရွှမ်းကျန့်"

အထူးတလည်ကို တိတ်ဆိတ်​နေခဲ့သည့်အခန်း​လေးထဲတွင် သာမန်စကားသံလေးကပင် ပဲ့တင်ထပ်​နေသည့်အလား။

"မင်း ထပ်ပြီး​တော့ နည်းနည်း​လေးဖြစ်ဖြစ် သိသာ​အောင်လုပ်ပြ​ပေးလို့မရဘူးလား?"

ဆူညံပြီး အိပ်ရာနိုးသွားမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်​သော​ကြောင့် စန်းရန်၏စကားသံများက ​လေတိုးသံများသဖွယ် တိုးဖျငြင်သာသွားခဲ့ကာ

"မဟုတ်ရင် ကိုယ် ဘာလုပ်လို့လုပ်ရမှန်း သိ​လောက်မှာမဟုတ်​​တော့ဘူး"