ဝိန်းရိဖန် သုံးစက္ကန့်မျှစိုက်ကြည့်​နေမိပြီး​နောက် မျက်လုံးကိုပင့်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ စန်းရန်အား လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏အကြည့်များကို အာရုံစိုက်မိပုံရသည့်သူကလည်း ပြန်၍လှမ်းကြည့်လာကာ မျက်လုံးမျက်ခုံးတို့က မထီမဲ့မြင်ပြု​နေလျက်။

တည့်တိုးစိုက်ကြည့်​နေသည့်ပုံမှာ မသိလျှင် သူ့လုပ်ရပ်နှင့်ပတ်သတ်ပြီး မည်သည့်​နေရာကမှ အမှားအယွင်းမရှိသလိုလို။

​ပြောင်းပြန်အ​နေဖြင့် ဝိန်းရိဖန်တစ်​ယောက် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အမှားလုပ်ထားသည့်လူလိုလို မလုံမလဲဖြစ်လာရ​တော့သည်။

ဤသီးသန့်မက်​ဆေ့နှစ်​ကြောင်းမှာ ​ပေါင်းကြည့်လိုက်လျှင် အ​တော်​လေးဂုဏ်ဆာပြ​နေသည်နှင့် မတူ​ပေ​ရော့လား။ ဝိန်းရိဖန်က အ​တွေ​တွေအ​ဝေ​ဝေဖြင့် 'ခုဏက တစ်ခုက ငါ့​ကောင်​​လေး ပို့တာ' ဟု စာစီ​နေသည့်အချိန် ၊ သူမ၏မက်​ဆေ့က ပို၍ ကြွားလုံးထုတ်သလိုဖြစ်​နေပါ​ကြောင်း သတိထားမိလိုက်၏။

ထို့​ကြောင့် ရိုက်ထားသည့်စာအားလုံးကို ပြန်ဖျက်ပြီး လျစ်လျူရှူထားလိုက်​တော့သည်။

သူမ ​ပြောခဲ့ဖူးသည့်စကားများအားလုံးသည် လက်ရှိအ​ခြေအ​နေမျိုးတွင် အထူးတလည်ချဲ့ကား​နေစရာမလိုသည့်ကိစ္စမျိုး။ သည့်ထက်အပြင် စန်းရန်က အားလုံးမြင်သွားပြီးပြီဖြစ်​သော​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန်လည်း စိတ်ထဲစူးစမ်းချင်လာမိကာ ထိုအချိန်တုန်းကိစ္စကို ပြန်အစ​ဖော်လိုက်​တော့သည်။

"နင် မြင်ပြီးသွားပြီမလား"

စန်းရန်က ​ရေတစ်ခွက်ငှဲ့ပြီး​နောက် သူမ၏အ​ရှေ့သို့ချ​ပေးလာ၏။

"ဘာလဲ"

ဝိန်းရိဖန် ;

"ပထမဆုံးမက်​ဆေ့ကို"

"အို့"

စန်းရန်က အလိုက်အ​ထိုက်​ပြောဆို​နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ မ​နှေးမမြန်ဖြင့်

"မင်းနဲ့သူငယ်ချင်း​တွေက KTV သွားတယ်..အဖက်ခံလိုက်ရတယ်"

"...."

ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်၏ဟန်​ဆောင်ပန်​ဆောင်နိုင်လွန်းသည့်မျက်နှာကိုကြည့်ရင်း ဤအင်တာဗျုးအား မဖြစ်မ​နေ​ရှေ့ဆက်​မေးလိုက်​၏။

"ဒါဆို နင့်ရဲ့ယောက်ျား​လေးအမြင်အရ ​ပြောပြကြည့်..ငါ့ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်သူငယ်ချင်းရဲ့အပြုအမူက ပုံမှန်လို့​ပြောလို့ရလား"

စန်းရန်က သူမအားပြန်လှမ်းကြည့်လာပြီး အင်တာဗျူးကိုလက်ခံလိုက်သည့်အ​နေအထားဖြင့်

"ပုံမှန်မဟုတ်ဖို့​တော့ များတယ်"

ဝိန်းရိဖန် ;

"ဒါဆို ဘာကြောင့်ဖြစ်နိုင်မလဲ"

"ကိုယ်လည်း ​သေချာ​တော့မသိဘူး..ဒါ​ပေမယ့်..တကယ်လို့သာ မင်းရဲ့ အဲ့ဒီဆန့်ကျင်ဘက်လိင်သူငယ်ချင်းက စန်းရန်ဆိုတဲ့တစ်​ယောက်ဆိုရင်​တော့..."

စန်းရန်၏လက်​ချောင်းထိပ်များက စားပွဲခုံကိုတ​ဒေါက်​ဒေါက်​ခေါက်​နေရင်း ​မေးဖျားကိုလည်း အသာအယာပင့်လာ၍

"သေချာ​တယ်..အဲ့တစ်​ယောက်မှာ မ​ကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်​တွေအပြည့်ပဲ"

"...."

သုံး​လေးစက္ကန့်​ကြောင်အမ်း​နေပြီး​နောက်တွင်​တော့ ဝိန်းရိဖန်က ရုတ်တရက်လှမ်း​ခေါ်လိုက်၏။

"စန်းရန်"

"အမ်?"

"ငါထင်တာ​တော့​လေ.."

အထက်တန်း​ကျောင်းသားအရွယ်တုန်းက စန်းရန်သည် သူ့နာမည်မှာ မိသားစုဝင်များအစည်းအ​ဝေးပြုလုပ်ပြီးမှ အ​သေအချာမှည့်​ပေးထားသည့်နာမည်ဆို၍ ​ပြောပြခဲ့ဖူးသည့်ကိစ္စအား အမှတ်ရလိုက်ကာ ဝိန်းရိဖန်က အ​လေးအနက်ဖြင့်

"နင့်ရဲ့နာမည်က နင့်အကျင့်နဲ့ အရမ်းကိုမှလိုက်ဖက်တယ်လို့"

"ဘယ်လို?"

ဝိန်းရိဖန်က သူ့အား တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ကာ ကျန်​နေ​သေးသည့်စကားလုံးများကိုထုတ်​ပြောလာခဲ့သည်။

"မရိုးသားဘူးဆိုတဲ့ 'ရန်' က 'ရန်'.."

"...."

ထမင်းစားပြီး​နောက် နှစ်ဦးသား ဆိုင်ထဲမှထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ဝိန်းရိဖန်အ​နေဖြင့် ဘယ်​နေရာသို့ဆက်သွားရဦးမည်မှန်း ကြိုတင်စဥ်းစားထားခြင်းမရှိ ၊ စန်းရန်၏ ယီဟဲသို့လာရင်းကိစ္စမှာလည်း စန်းကျီနှင့်​တွေ့ဖို့သာ​ကြောင်း သိထားသဖြင့်

"အခု ကျီကျီဆီသွားမှာလား"

စန်းရန်က လက်ကိုင်ဖုန်းကိုကြည့်​နေရင်း

"မင်း သူ့ကို​တွေ့ချင်လို့လား"

"​တွေ့ချင်တာ..."

စကားမဆုံးလိုက်ခင် စန်းရန်၏လည်စလုတ်​ဘေးမှ အမှတ်အသားကို ပြန်သတိရသွားခဲ့ကာ ကျန်​နေ​သေးသည့်စကားများအား ပြန်​ပြောင်း၍ဆိုလိုက်​တော့၏။

"သူ နန်းဝူကိုပြန်လာတဲ့အခါမှပဲ ​တွေ့​တော့မယ်"

တစ်လမ်းလုံး၌လည်း သူမနှင့်ရင်းနှီးခဲ့ဖူး​သောလူများနှင့် ဆုံကြခြင်းမျိုးမရှိသဖြင့် ဝိန်းရိဖန်၏စိတ်ထဲတွင် အထူးတလည်အာရုံစိုက်စိုးရိမ်​နေခြင်းမရှိ။ သို့​သော်ငြား ရင်းနှီး​နေသည့်လူတစ်​ယောက်​ယောက်နှင့်​တွေ့ဆုံမိလျှင် အထူးသဖြင့် စန်းရန်၏ညီမ​လေး စန်းကျီနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရလျှင်​တော့ အ​တော်​လေး ကသိက​အောက်နိုင်​နေမည်မှာ အ​သေအချာပင်။

"ငါ သဘက်ခါကျရင် အလုပ်သွားရမှာမလို့ လာကတည်းက တစ်ခါတည်း​လေယာဥ်လတ်မှတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးသား..မနက်ဖြန်​နေ့လည်ခင်း ​လေယာဥ်နဲ့ပြန်မှာ..အဲ့ချိန်ကျရင် ​လေယာဥ်ဘတ်စ်ကားစီးသွားလို့လည်း အဆင်​ပြေ​တယ်"

စန်းရန်က 'အင်း' ဟုအသံတစ်ချက်ပြု၍

"ကိုယ်လည်း မင်းနဲ့ အတူတူပြန်မယ်​လေ"

ဝိန်းရိဖန် ;

"ဒီကိုလာဖြစ်တဲ့အချိန်က ရှားတယ်မလား..​ရောက်တုန်း​လေး ကြာကြာမ​နေဘူးလား"

"အစက​တော့ ​နေမလို့ပါပဲ"

စန်းရန်မှာ ပျင်းတိပျင်းရွဲဖြင့်

"ဟိုလူယုတ်မာ​ကောင်ကို ​တွေ့ပြီးကတည်းက မ​နေချင်​တော့ဘူး"

"...."

"ပြီး​တော့ ဟို'​ရှောင်​ကွေ'က အလုပ်သင်ဝင်နေတာ..ကိစ္စ​တွေကလည်း များမှများ..ဟိုလူယုတ်မာ​ကောင်နဲ့လည်း ရည်းစားဖြစ်​နေ​သေးတာဆို​​တော့ ကိုယ့်လို အစ်ကိုအရင်းကြီးကို ဘာကိစ္စနဲ့အချိန်​​ပေး​နေမှာလဲ"

ဝိန်းရိဖန်က စန်းကျီဘက်မှ​နေ၍ စကားဆိုလိုက်၏။

"နင့်အခန်း​ဖော်သူငယ်ချင်းက ကျီကျီထက် အသက်အရမ်းကြီး​နေတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး"

စန်းရန် ;

"အ​တွေးအ​ခေါ်​တွေချင်း မတူ​တော့ဘူး​လေ"

ဝိန်းရိဖန်လည်း သူတို့ကြားတွင်ဖြစ်ခဲ့သည့်အ​ခြေအ​နေကို အ​သေအချာမသိသဖြင့် အတင်းကာ​ရောဝင်စွက်ဖက်​နေခြင်းမျိုး မပြု​တော့၏။ သူမက စန်းရန်၏မျက်လုံး​ထောင့်​နေရာကို တဖန်ထပ်ကြည့်လိုက်၍

"အဲ့ဒါနဲ့ပဲ နင်နဲ့ သွမ့်ကျားရွှီ ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်​ပေါ့"

"မဖြစ်ဘူး"

စန်းရန်က ခပ်ပြတ်ပြတ်ဖြင့်

"ကိုယ်က အဲ့​ကောင်ကို ​​စုတ်ပျက်သွားအောင်တန်းထိုးတာ"

"...."

စန်းရန်က သူ့မျက်နှာအား လက်ညှိုးထိုးပြ၍

"အဲ့​ကောင် အရမ်းသနားစရာ​ကောင်းတဲ့ပုံစံ​ပေါက်လာလို့..ပြန်ထိုးခိုင်းလိုက်တာ"

"...."

"အဲ့လူယုတ်မာ​ကောင်က အစကတည်းက ကိုယ့်ကို အမှန်တိုင်းလာ​ပြော​​လေ..ကိုယ်က လိုက်တား​နေမှာမလို့လား?..အဲ့​ကောင် လိုက်ပိုးပမ်းတဲ့ကိစ္စကို​တောင် သူများ​ပြောမှသိ..."

စကား​ပြော​နေရင်း စန်းရန်က တစ်စုံတစ်ရာကိုသတိရသွားသည့်အလား ခနဲ့တဲ့တဲ့ရယ်လိုက်၏။

"အို့..ကူညီထားတဲ့​ကောင်က ချန်​ဖေး"

ဝိန်းရိဖန် အသံမထွက်တမ်း တိတ်ဆိတ်​နေ​လေ​တော့၏။

"အသည်းအသန်ငြင်းပြီး ဝန်မခံတာ ဒါ​ကြောင့်ကိုး..​သောက်ဆရာကြီး​နိုင်ချက်!"

စန်းရန်၏စကားများမှတဆင့် ဝိန်းရိဖန်သည် အ​ခြေအ​နေအား အကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းနိုင်လိုက်သည်။

စန်းကျီမှာ ငယ်ငယ်​လေးကတည်းက သွမ့်ကျားရွှီနှင့်​ ရင်းနှီးခဲ့ပုံရသည်။ ​နောက်တွင်​ စန်းကျီ​​၏တက္ကသိုလ်က မိသားစုနှင့်အ​ဝေးတွင်ဖြစ်​နေပြီး တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ယီဟဲ၌ သွမ့်ကျားရွှီလည်း ရှိ​နေ​သော​ကြောင့် စန်းရန်က စန်းကျီအား​စောင့်​ရှောက်ဖို့ရာ သွမ့်ကျားရွှီထံအကူအညီ​တောင်းထားသည့်ပုံ။ အခုတ​လောတွင်မှ စန်းကျီသည် ဘွဲ့ရ​ကျောင်းသားတစ်ဦးနှင့် တွဲ​နေ​ကြောင်း စန်းရန် သိလိုက်ပြီး ထိုကိစ္စအတွက်ဖြင့် သွမ့်ကျားရွှီထံ တကူးတကဖုန်းဆက်ကာ စန်းကျီ အလိမ်မခံ​ရရန် ကြည့်ကြပ်၍​စောင့်​ရှောက်​ပေးဖို့ရာပင် ​​ပြောဆိုထားခဲ့​သေးသည်။

သွမ့်ကျားရွှီဘက်ကပင် လက်ခံထားခဲ့​သေးသည်မဟုတ်လား။

ဤအချိန်အ​တောအတွင်း သွမ့်ကျားရွှီက တစ်စုံတစ်​ယောက်ကို လိုက်ပိုးပမ်း​နေသည့်ကိစ္စကိုလည်း စန်းရန် အသိ ၊ ထို့အပြင် အခြားသူငယ်ချင်းဖြစ်သည့် ချန်​ဖေး ထံမှ လိုက်ပိုးပမ်းနည်းပင် အကူအညီ​တောင်းခြင်းဖြစ်၏။ သူအ​နေဖြင့် အထူးအဆန်းကိစ္စလိုသိထားခဲ့ပါသည့်တိုင် စိတ်ထဲမထည့်ခဲ့။

​နောက်ဆုံး ရလဒ်မှာမူ..

မိုင်​ပေါင်း​ထောင်ချီ​ဝေးသည့် နန်းဝူမြို့မှ ယီဟဲမြို့ထိ ခရီးနှင်လာပြီးသည့်အခါတွင်မှ ​သိလိုက်သည်မှာ သွမ့်ကျားရွှီ လိုက်​နေသည့်သူမှာ စန်းကျီ။

စန်းကျီ ​ပြော​​ပြော​နေသည့် ဘွဲ့ရ​ကျောင်းသားမှာ သွမ့်ကျားရွှီ ဖြစ်​နေခြင်းပင်။

ဝိန်းရိဖန်၏စိတ်ထဲ စန်းရန်၏အဖြစ်က အ​တော်​လေးသနားစရာ​​ကောင်း​နေသည့်အတွက် ဤစကားများကို ထပ်၍မဆိုပါ​​တော့​ချေ။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင်၌ ​ကျောင်းသား​ကျောင်းသူများ သွားသွားလာလာလုပ်​နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ပြီး စကားလမ်း​ကြောင်းလွှဲလိုက်၏။

"ငါတို့အခု ဘယ်သွားကြမလဲ"

"ဝိန်းရွှမ်းကျန့်..ဒီ​နေရာက မင်း တက္ကသိုလ်တက်ခဲ့တဲ့​နေရာ​လေ..​နေရာ​တွေက မင်း​ရွေးသင့်တာမဟုတ်ဘူးလား"

"ဒါဆို ငါတို့ ယီဟဲတက္ကသိုလ်ထဲ ​လျှောက်ပတ်ကြည့်ကြမလား..ငါလည်း ပြန်မလာဖြစ်တာကြာလှပြီ..ငါ ဘွဲ့ရပြီးခဲ့တာ ​​လေးနှစ်..ဘွဲ့ရပြီးကတည်းကလည်း ယီဟဲ​နေ့စဥ်သတင်းစာတိုက်မှာ အလုပ်လုပ်​ခဲ့တာဆို​တော့ အခြားရပ်ကွက်​ပြောင်း​သွားပြီး ဒီဘက်ကို သိပ်မ​ရောက်ဖြစ်ခဲ့ဘူး"

စန်းရန်က ရယ်ရင်းပြန်​ဖြေလာ၏။

"အင်း"

​ကျောင်းဂိတ်​ပေါက်ဝမှတဆင့် ​ကျောင်းဝန်းထဲဝင်လာသည်နှင့် ဝိန်းရိဖန်၏စိတ်အ​ခြေအ​​နေမှာ အ​တော်​လေး​ကောင်းမွန်ပုံရပြီး တစ်ခုပြီးတစ်ခုရှင်းပြလာခဲ့သည်။

"ယီဟဲတက္ကသိုလ်​ရဲ့ ​ကျောင်းဧရိယာက နန်းဝူတက္ကသိုလ်​လောက်​တော့ မကျယ်ဘူး..​ကျောင်း​ဆောင်တစ်​ဆောင်တည်းရှိ​ပေမယ့် ​တော်​တော်​လေး​တော့ကြီးတယ်..ငါ အရင်တုန်းက​နေခဲ့တဲ့အ​ဆောင်က ဟိုမှာ​လေ"

စန်းရန်က ဝိန်းရိဖန်လက်ညှိုးထိုးပြသည့်​နေရာအတိုင်း လိုက်ကြည့်ပြီး ​ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်။

"အင်း"

​နေဝင်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ညခင်းအချိန်​ရောက်လို့လာပြီ။ ​နွေရာသီ​ကာလညခင်းအချိန်၏​ကောင်းကင်ကြီးထက်တွင် ​ကြယ်လုံး​​လေးများက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်။ လမ်းတစ်​လျှောက်တွင် နည်းပညာဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့်ရေပန်းကန်​​​လေးရှိပါ​သော်လည်း တိုက်ခတ်လာသည့်​လေမှာ ပူအိုက်​နေဆဲ။

လက်ရှိအချိန်တွင် ​ကျောင်းလမ်းမ​​ပေါ်၌ ​ကျောင်းသား​ကျောင်းသူ အနည်းအကျဥ်းသာရှိပြီး အများစုမှာ အတန်းချိန်ပြီး၍ ညစာစားရန် အုပ်စုလိုက် အပြင်ထွက်​ဖို့ရာပြင်နေပြီဖြစ်ကာ အ​တော်​လေး​ပျော်ရွှင်မြူးထူး​နေကြသည်။

နှစ်​ယောက်သားက လက်ချင်းတွဲပြီး အ​ရှေ့သို့ဆက်​လျှောက်လာကြ၏။

ဝိန်းရိဖန်က လက်ညှိုးထိုးပြရင်း

"ဟိုဟာက ငါ အမြဲတမ်းသွား​နေကျ ကန်တင်း..သူ့​ဘေးနားမှာက ငါတို့​ကျောင်းရဲ့စာကြည့်တိုက်..ဟိုးနားကဟာက ​ကျောင်းခန်းမ..အဲ့ဒါကြီးက ငါတို့နှစ်တုန်းကမှ အသစ်​ဆောက်ထားတာ..ငါ ဘွဲ့ယူခဲ့တာ အဲ့ခန်းမထဲမှာ​လေ"

စန်းရန်က ငြိမ်၍နား​​ထောင်​နေခဲ့ပြီး အချိန်နှင့်အမျှ တစ်ခွန်းစ နှစ်ခွန်းစ ပြန်​ဖြေ​ပေး​နေခဲ့သည်။

အ​တော်ကြာ​အောင် ​လျှောက်ပြီးကြသည့်အချိန်တွင် ဝိန်းရိဖန် ​ရေဆာလာသဖြင့် စန်းရန်အား ကန်တင်းဘက်မှနို့လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ ဆွဲ​ခေါ်လာခဲ့သည်။

ဆိုင်အပြင်ဘက်ရှိ ရပ်​စောင့်​နေသည့်လူများမှာ သိပ်မများလှ ၊ နှစ်ဦးသုံးဦးသာ ရှိသည်။ လက်ရှိအချိန်၌ ဆိုင်ထဲတွင် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးသာရှိ​နေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ လူသစ်ခန့်ထားခြင်း​ကြောင့်လားမသိ ၊ အ​အေးခွက်များပြင်​နေသည်မှာ အ​တော်​လေး​နှေးလွန်း၏။

အချိန်အကြာကြီး​စောင့်ပြီးသွားမှ သူတို့နှစ်ဦး၏အလှည့်သို့ ​ရောက်လာခဲ့သည်။

စန်းရန်က လက်ကိုင်ဖုန်းဖြင့်​ငွေ​ပေး​ချေမည်ဖြစ်​သော​ကြောင့် လှုပ်ရှားရလွယ်ကူ​စေရန် ဝိန်းရိဖန်က တွဲထားသည့်လက်ကို အလိုက်သင့်လွှတ်​ပေးလိုက်ပြီး မီနူးစာရွက်အား ငုံ့ကြည့်ကာ ​ရွေးရခက်​နေ​သေးသည်။ ဆိုင်ဝန်ထမ်းက အခြားအ​အေးခွက်များ ပြင်​နေဆဲဖြစ်ကာ သူမကို ​​လော​နေခြင်းမျိုးမရှိ။

ဝိန်းရိဖန်က အမှန်တကယ်ကို ​ဝေခွဲမရ​တော့သဖြင့် စန်းရန်အား အကြံဥာဏ်လှမ်း​တောင်းမည်အပြုတွင် သူ့​ဘေးနားမှ ဆူညံသံတစ်ချို့အား ကြားလိုက်ရသည်။

သူမ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ဘယ်အချိန်ကတည်းက ​ရောက်​နေမှန်းမသိသည့်​ မိန်းက​လေးတစ်ဦးက စန်းရန်၏​ဘေး၌ ရပ်​နေကာ ထိုမိန်းက​လေးက လက်ကိုင်ဖုန်းအား စန်းရန်ထံသို့ လှမ်း​ပေး​နေ၍

"စီနီယာအစ်ကို..Wechat အ​ကောင့်​ပေးလို့ရမလား"

"...."

စန်းရန်က အိတ်ကပ်ထဲလက်ထည့်ပြီး ​အေး​အေးလူလူသာ မတ်တပ်ရပ်​နေ၏။ ဤစကားကိုကြားလိုက်သည့်အခါ သူ့အမူအရာက တစ်ခုခုကို​တွေးမိသွားပုံရပြီး ဝိန်းရိဖန်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လာသည်။ သူ့မျက်ခုံးများထက်တွင် စ​နောက်ချင်​နေသည့်အ​ငွေ့အသက်များလွှမ်းမိုး​နေပြီး

"အားနာပါတယ်"

​နောက်တစ်စက္ကန့်၌ ​ဝိန်းရိဖန်၏လက်မှာ သူ၏ဆွဲကိုင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၍

"ကျွန်​တော်က ဒီဂျူနီယာညီမ​လေး​နဲ့ တွဲ​နေတာမလို့"

စန်းရန်က ခပ်​ရေး​ရေးပြုံးပြလာပြီး သူမ၏လက်​ချောင်းများကို ဖြစ်ညှစ်လိုက်၏။

"​ပေးဖို့ အဆင်မ​ပြေဘူး"

ဤစကားတစ်ခွန်းက ဝိန်းရိဖန်အား သူတို့နှစ်ဦး ပထမဆုံး​တွေ့သည့်အချိန်တုန်းက သူမ စန်းရန်၏ 'လိမ်ညာခြင်း' ကိုခံလိုက်ရသည့်ကိစ္စအား ပြန်အမှတ်ရလိုက်​တော့သည်။ နို့လက်ဖက်ရည်ဝယ်ပြီးသည့်အခါ ဝိန်းရိဖန်က ​ဖြေး​ဖြေးချင်း​သောက်​နေရင်း

"နင်နဲ့ငါနဲ့ကဖြင့် အသက်တူတူပဲဟာကို..အဲ့အချိန်တုန်းက ဘာလို့ ငါ့ကို 'ဂျူနီယာညီမ​လေး' လို့လိုက်​ခေါ်​နေတာလဲ"

စန်းရန် ;

"မင်း အရင်စ​ခေါ်လို့ ကိုယ် ပြန်​ခေါ်တာ​လေ"

"အဲ့အချိန်တုန်းက ​ကျောင်းတက်​​ခေါင်း​လောင်မြည်ပြီးလို့ ​နောက်ကျ​နေ​တောင် နင်က ​မထီမဲ့မြင်လုပ်တာလိုလို ဂရုမစိုက်တာလိုလိုနဲ့ ရေခပ်​နေတာ​လေ..ငါ ဘယ်လိုပဲ​တွေးကြည့်ကြည့် နင်က ​ကျောင်းသားသစ်နဲ့မတူဘူး"

"နောက်ကျ​တာလည်း ​နောက်ကျပြီး​နေပြီ​လေ..လောပြီး​လျှောက်​ပြေး​နေလည်း ​နောက်ကျတာက​ နောက်ကျတာပဲ"

"...."

ဝိန်းရိဖန်အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ယခုလိုလူမျိုးအား ​တွေ့ဖူးခြင်းပင်။

မည်သည့်ကိစ္စမျိုးလုပ်သည်ဖြစ်​စေ အမြဲတမ်း တရားကျပြီး ​တစ်​လောကလုံးက သူ့ဘက်တွင်ရှိ​နေသည့်အတိုင်း။

သို့​သော်ငြား သူ​ပြောသည့်စကားကို နား​ထောင်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အမှန်တကယ်လည်း ကျိုးသင့်​ကြောင်းသင့်ရှိသလိုလို။

​ကျောင်းတစ်ပတ်ပတ်ကြည့်ဖို့ရာ အချိန် နှစ်နာရီနီးပါးယူလိုက်ရသည်။

အချိန်အကြာကြီး လမ်း​လျှောက်​နေရခြင်း​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန် ပင်ပန်းလာသည့်အပြင် မ​နေ့ညတုန်းကအ​ခြေအ​နေ​ကြောင့်လည်း အနည်းငယ်သက်​တောင့်သက်သာမရှိ ၊ ​ကျောင်းဝန်းထဲမှထွက်လာသည့်အချိန်တွင် လှုပ်လှုပ်ရှားရှားပင်မပြုချင်​တော့၏။ စန်းရန်သွားသည့်​နေရာအတိုင်း လိုက်​နေရင်း လမ်း​လျှောက်​နေသည့်နှုန်းက တဖြည်းဖြည်းဖြင့်​နှေးသွားခဲ့သည်။

သူမ၏အ​ခြေအ​နေ​ကြောင့် စန်းရန်က တစ်ဖက်သို့လှည့်၍ ​မေးလာ၏။

"ဘာဖြစ်​နေတာလဲ"

ဝိန်းရိဖန် ;

"​မောလို့"

နှစ်ဦးသား အကြည့်ချင်းဆုံသွားကာ သုံး​လေးစက္ကန့် အချင်းချင်းစိုက်ကြည့်​နေကြပြီး​နောက်တွင် ဝိန်းရိဖန် ဆိုလိုချင်သည်အား စန်းရန် ချက်ချင်း သ​ဘော​ပေါက်သွားခဲ့သည်။ ရယ်ချင်လာသဖြင့်လည်း ဖွဖွ​လေးပြုံး​နေမိကာ သူမ၏အ​ရှေ့၌ ခန္ဓာကိုယ်ကိုကိုင်း၍ထိုင်လိုက်၏။

"တက်လာခဲ့"

ဝိန်းရိဖန်က ချက်ချင်းမတက်​သေး။

"နင် မ​မောဘူးလား"

"ဘယ်နှလမ်းမှ​တောင် မ​လျှောက်ရ​သေးဘဲနဲ့"

ဤစကားအဆုံး ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်၏​ကျော​ပေါ် တက်လာခဲ့လိုက်၍

"အို့"

​နောက်တစ်စက္ကန့်၌ စန်းရန်၏နှုတ်ဖျားမှ ပျင်းတိပျင်းရွဲစကားသံတစ်ချို့ထွက်လာခဲ့သည်။

"ငချွဲမ​လေး"

"...."

ဝိန်းရိဖန်သည် သူမ၏ယခင်ကခွန်အားမျိုးနှင့်ဆိုလျှင် အချိန်နှစ်နာရီစာလမ်း​လျှောက်ရလည်း ​ပင်ပန်းမည်မဟုတ်​ကြောင်း ​ဖြေရှင်းပြလိုက်ချင်မိသည်။ သို့​သော် ဤစကားက ​ပြောလို့ဆိုလို့မ​ကောင်းသဖြင့် သူ၏လည်တိုင်ကို သိုင်းဖက်လိုက်ပြီး သူ့နားရွက်အား မ​နေနိုင်​အောင် လှမ်းကိုက်ပစ်လိုက်၏။

ကိုက်လိုက်သည့်အားမှာ ဖွဖွ​လေးသာဖြစ်ပြီး စန်းရန်က ယား၍မျက်​မှောင်ကျုံ့လိုက်ရင်း

"ပြန်​ရောက်မှ ထပ်ကိုက်"

ဝိန်းရိဖန်က ရယ်လိုက်၏။

"ပြန်​ရောက်ရင် အိပ်​​​တော့မှာ"

"ဒါဆိုလည်း မင်းသ​ဘောကျ ဆက်ကိုက်ပါ..သူများ​တွေ မြင်သွားဦးမယ်​နော်"

ဝိန်းရိဖန် ;

"နင် ငါ့ကို ငါးမိနစ်ပြည့်​​အောင် ​ကျောပိုးပြီးသွားရင် ငါတို့ တက္ကစီတားပြီးပြန်မယ်​နော်"

စန်းရန် ; "ဘာလို့ အခုမတားတာလဲ"

ဝိန်းရိဖန် ; "နင် ​ငါ့ကို ကျောပိုးထား​စေချင်လို့​လေ"

"...."

"စန်းရန်..ငါ အခု​လေးတင် နင့်ကို အကုန်လိုက်ပြ​ပေးပြီးပြီ ဘယ်လိုလဲ"

ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်၏ပုခုံး​ပေါ်၌ ​မေးတင်ထားပြီး

"ယီဟဲတက္ကသိုလ်က ​​တော်​တော်​လေးကောင်းတယ်မလား"

"​ကောင်းပါတယ်"

"ဒါဆို နန်းဝူကိုပြန်​ရောက်ပြီးလို့ ငါတို့နှစ်​ယောက်လုံး အားတဲ့တစ်​နေ့ကျရင်.."

ဝိန်းရိဖန်သည်လည်း စန်းရန်​ပြောပြမည့်တက္ကသိုလ်အ​ကြောင်းကို နား​ထောင်ချင်မိသဖြင့်

"နန်းဝူတက္ကသိုလ်ထဲကို သွားလည်ရ​အောင်​လေ..မ​ကောင်းဘူးလား"

"...."

စန်းရန်၏မျက်​တောင်များက တုံ့ခနဲလှုပ်ခတ်သွားရင်း တစ်ချက်ပြုံးလိုက်မိသည်။

"အင်း..ရတယ်​လေ"

မ​နေ့ညက စန်းရန်သည် သူမထက် ​နောက်ကျမှအိပ်ပြီး သူမထက်လည်း ​စော၍အိပ်ရာထထားသည့်အ​ကြောင်း​တွေးထားမိကာ ငါးမိနစ်နီးပါး လမ်း​လျှောက်ပြီးချိန်တွင်​တော့ သူ့​ကျော​ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာခဲ့လိုက်သည်။ ​အချိန်ကိုက် ဘေးနားမှဖြတ်သွားသည့် တက္ကစီတစ်စီးကို လှမ်းတားပြီး ဟိုတယ်သို့ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

အခန်းမှာ သန့်ရှင်းထားပြီးဖြစ်ကာ အိပ်ရာခင်းစများလည်း လဲထားသဖြင့် သပ်ရပ်ပြန့်ပြူး​နေ၏။

ဝိန်းရိဖန်က အိပ်ရာ​ပေါ်တန်းလှဲချလိုက်ပြီး တစ်ခဏကြာကြာဖုန်းကစား​နေလိုက်သည်။ ထုံးစံအတိုင်း Weibo ထဲဝင်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိပ်ဆုံး၌ 'စုထုန်း​ပေါ်' တင်ထားသည့် Screenshot ရိုက်ထား​သောပုံတစ်ပုံက ထိပ်ဆုံး၌ ​ရောက်​နေ​လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ် 'စုထုန်း​ပေါ်' ၏ Caption မှာ ရိုးရှင်းလှ​သော အ​မေးသင်္ကေတတစ်ခုတည်းသာဖြစ်၏။

[ ? ]

Screenshot ထဲမှအ​ကြောင်းအရာများမှာ ဝိန်းရိဖန်အဖို့ ရင်းနှီးလွန်းလှသည့်စာများ ၊ ဟုတ်ပါ၏ သူမပို့ထားသည့်မက်​ဆေ့များပင်။

---အမည်မသိသူမှ စာရိုက်​နေပါသည် ၊ အပြစ်ပြုထားမိတဲ့သူကို ဘယ်လိုပိုးပမ်းရမလဲ?

---အိပ်ပြီးပြီ

မက်​ဆေ့နှစ်ခုကြားထဲမှ အချိန်ကွာခြားချက်မှာ တစ်နှစ်စွန်းစွန်း။

ဝိန်းရိဖန်၏ဦး​ရေပြားတစ်ခုလုံး ထုံထိုင်းသွားခဲ့ကာ စိတ်ကိုပြင်ဆင်ပြီးသည်နှင့် Comment များထဲဝင်ကြည့်လိုက်​တော့သည်။ သူမ၏မြင်ကွင်းအပြည့်ဖုံးလွှမ်းသွားသည်မှာ မ​ရေမတွက်နိုင်သည့် အ​မေးသင်္ကေတ Comment ​ပေါင်းများစွာ ၊ ​အောက်သို့ဆွဲချပြီးကြည့်သည့်တိုင် အခြားမက်​ဆေ့ကို ​တော်ရုံတန်ရုံဖြင့်မ​တွေ့။

ထိုထဲမှ ရှားရှားပါးပါး မက်​ဆေ့တစ်ခုမှာ..

[ Congratulations ]

"ဘာ​တွေကြည့်​နေတာလဲ..​ရေသွားချိုး​တော့​လေ"

စန်းရန်က ကျန်​နေသည့်စာလုံးအား တစ်လုံးချင်းဖွင့်ဟလာ၏။

"ဂျူနီယာ..ညီမ​လေး"

ဝိန်းရိဖန်က လက်ကိုင်ဖုန်းကို ​​ဘေးချထား၍

"ခဏ​လောက် လှဲ​နေဦးမယ်"

"ကိုယ့်ကို ​ထပ်ပြီး ရေကူချိုး​ခိုင်းဦးမလို့လား"

ဝိန်းရိဖန် ​ကြောင်အမ်းသွားရင်း အ​လေးအနက်​တွေးကြည့်လိုက်သည်။ ဤအကြံပြုချက်က အ​တော်​လေးအဆင်​ပြေသည်ပင်။

"ချိုး​ပေးမှာလား?"

"...."

စန်းရန်ခမျာ ဝိန်းရိဖန်၏တုံ့ပြန်လာမှု​ကြောင့် ဆွံအသွားမတတ် ၊ မျက်လွှာကိုချကာ အ​တော်ကြာ​အောင်ရယ်​နေမိပြီး

"မင်းရဲ့ဒီမျက်နှာက ဘာလို့ ဒီ​လောက်ထိအရည်ထူသွားခဲ့တာလဲ"

မ​နေ့ညတုန်းက အိပ်ချင်​နေသည့်အကြောင်းပြချက်​မျိုးဖြင့် လက်ခံ​ပေး၍ရသေးသည်။

လက်ရှိယခု ဤမျှထိအသိစိတ်နိုးကြား​နေသည့်အချိန် ယခုလိုကိစ္စမျိုးအား ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့်​ပြောထွက်လာသည်မှာ ​တော်ရုံ​တန်ရုံမဟုတ်​ချေ။

ဝိန်းရိဖန်က အနားသို့ကပ်လာပြီး စန်းရန်၏​ပေါင်​ပေါ်၌အိပ်လိုက်၍

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နင် အားလုံးမြင်ပြီးပြီပဲဟာ"

စန်းရန်က အသံမထွက်လာ​ပေ။

ဝိန်းရိဖန်က စကားအဖြစ်သာ​ပြောလိုက်ခြင်းမျိုးဖြစ်သည့်အတွက် ချက်ချင်းဆိုသလိုထထိုင်လိုက်၏။

"​ရေသွားချိုး​တော့မယ်"

​နောက်စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း စန်းရန်က သူမအား ပြန်ဆွဲ​​ခေါ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ထိန်းထားလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ​ပြေးတာလဲ"

"နင်ပဲ​ပြော​တော့ ​ရေသွားချိုး​တော့ဆို"

"မင်း​ပဲ ကိုယ့်ကို ​ရေကူချိုး​ပေးဖို့ ​ပြောထားတာမဟုတ်လား"

"...."

"ဒါဆို ဂျူနီယာညီမ​လေးက.."

စန်းရန်က ခန္ဓာကိုယ်ကိုမတ်လိုက်ပြီး ဝိန်းရိဖန်အား တစ်ပါတည်း​ပွေ့ချီလိုက်ကာ နားရွက်ဖျားနားထိတိုးကပ်ရင်း ဖျား​ယောင်း​နေသည့်အဓိပ္ပါယ်မျိုးဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။

"ဒီ​နေ့ည​ရော စီနီယာအစ်ကိုနဲ့အိပ်မှာလား"

​နောက်တစ်​နေ့တွင် နှစ်​ယောက်စလုံး မွန်းမတည့်ခင်အထိအိပ်ပြီးမှ နိုးလာခဲ့ကြသည်။

ဟိုတယ်မှထွက်လာပြီး​နောက် အနီးအနား၌ ​​နေ့လည်စာဝင်စားကာ ယီဟဲ​လေဆိပ်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ​လေယာဥ်စီးပြီး နန်းဝူသို့ပြန်​ရောက်သည့်အချိန်တွင် ည​​နေ ၅နာရီထိုးပြီဖြစ်သည်။

ညစာစားမည့်အချိန်လည်း​ရောက်​နေပြီဖြစ်​သော​ကြောင့် ​လေဆိပ်အပြင်ဘက် တက္ကစီငှားသည့်အခါ စန်းရန်က အိမ်သို့တိုက်ရိုက်မပြန်ဘဲ အိမ်နှင့်အနီးအနားရှိစား​သောက်ဆိုင်​တစ်ဆိုင်သို့ ​မောင်းခိုင်းလိုက်သည်။

ဤဆိုင်က မကြာ​သေးခင်က အသစ်ဖွင့်ထားသည့်ဆိုင်ဖြစ်ပြီး စုထျန်းထံမှ မကြာခဏကြားဖူးထား​သေးသည်။ တစ်ခါမှမ​ရောက်ဖူး​သေးသည့်အတွက်​ကြောင့်လည်း အရင်ကတည်းက စန်းရန် ယီဟဲမှပြန်လာလျှင် သွားစားမည်ဟုလည်း ချိန်းထား​သေး၏။

ကား​ပေါ်မှဆင်းလာပြီး နှစ်​ယောက်သားက အ​ရှေ့အ​နောက်အ​နေအထားဖြင့် စားပွဲထိုး​လေးလမ်းညွှန်​ပေးသည့်အတိုင်း ဆိုင်ထဲဝင်လာခဲ့ကြသည်။ ဝိန်းရိဖန် မထိုင်ရ​သေးခင်ပင် ​ဘေးနားမှ​ ရင်းနှီး​နေသည့်ခေါ်သံတစ်ခုအား ကြားလိုက်ရ၏။

"ရိဖန်?"

ဝိန်းရိဖန် အသံကြားရာအတိုင်းလှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မြင်လိုက်ရသည်မှာ စုထျန်း။

အသားကင်ဆိုင်က အ​တော်​လေးစည်ကားလျက်ရှိကာ စုထျန်းကလည်း နှစ်​ယောက်ထိုင်စားပွဲဝိုင်း၌ မျက်နှာစိမ်းအမျိုးသားတစ်ဦးနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိုင်​နေ​လေသည်။ သူတို့သည်လည်း အခု​လေးတင်မှ​ရောက်လာပုံရကာ စားပွဲ​ပေါ်၌ မည်သည့်ဟင်းပွဲမှမရှိ​​သေးဘဲ ရှင်းလင်း​နေ၏။ စုထျန်းမှာ သူမအား ဤ​နေရာ၌​တွေ့လိုက်ရခြင်း​ကြောင်း အံ့သြ​နေပုံရသလို ပြုံးလည်းပြုံးပြ​နေ​၏။

"နင်လည်း ဒီမှာလာစားတာလား"

ဝိန်းရိဖန်က ပြန်ပြုံးပြရင်း ​ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်"

စုထျန်းက စကားဆို​တော့မည့်အခိုက် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဝိန်းရိဖန်၏အ​နောက်ဘက်၌ရပ်​နေသည့် စန်းရန်ကို သတိထားမိသွားခဲ့ကာ ​ပြောထွက်လာမည့်စကားများ တုံ့ခနဲရပ်သွားခဲ့​​တော့သည်။

ဝိန်းရိဖန်ကလည်း မျက်​တောင်တဖျက်ဖျက်ခတ်ရင်း မိတ်ဆက်​ပေးမည်အပြု။

စန်းရန်၏ သိသိသာသာထင်​ပေါ်​နေသည့်အသွင်အပြင်ကိုတစ်လှည့် ၊ ဝိန်းရိဖန်ကို တစ်လှည့် ကြည့်​နေရင်း သူတို့နှစ်ဦးက လက်ချင်းတွဲထားကြသည်ကိုပါ မြင်လိုက်ပြီးချိန်တွင်​တော့ စုထျန်း ချက်ချင်းသ​ဘော​ပေါက်သွားခဲ့သည်။ တဖန် စန်းရန်ကို ပြန်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စကားလုံးတစ်ချို့က ဘာမှမ​တွေးနိုင်​တော့ဘဲ ထွက်ကျလာပါ​တော့သည်။

"ရိဖန်..ဒီတစ်​ယောက်က နင့်ရဲ့ ဘဲဘုရင်ကြီးလား"

ဝိန်းရိဖန် ; "...."

စန်းရန် ; " ? "

-------------

( T/N ; ဒါက မနက်ဖြန်အတွက်ပါ )

(Zawgyi)

ဝိန္းရိဖန္ သုံးစကၠန့္မွ်စိုက္ၾကည့္ေနမိၿပီးေနာက္ မ်က္လုံးကိုပင့္ၿပီး မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွ စန္းရန္အား လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ သူမ၏အၾကည့္မ်ားကို အာ႐ုံစိုက္မိပုံရသည့္သူကလည္း ျပန္၍လွမ္းၾကည့္လာကာ မ်က္လုံးမ်က္ခုံးတို႔က မထီမဲ့ျမင္ျပဳေနလ်က္။

တည့္တိုးစိုက္ၾကည့္ေနသည့္ပုံမွာ မသိလွ်င္ သူ႕လုပ္ရပ္ႏွင့္ပတ္သတ္ၿပီး မည္သည့္ေနရာကမွ အမွားအယြင္းမရွိသလိုလို။

ေျပာင္းျပန္အေနျဖင့္ ဝိန္းရိဖန္တစ္ေယာက္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အမွားလုပ္ထားသည့္လူလိုလို မလုံမလဲျဖစ္လာရေတာ့သည္။

ဤသီးသန့္မက္ေဆ့ႏွစ္ေၾကာင္းမွာ ေပါင္းၾကည့္လိုက္လွ်င္ အေတာ္ေလးဂုဏ္ဆာျပေနသည္ႏွင့္ မတူေပေရာ့လား။ ဝိန္းရိဖန္က အေတြေတြအေဝေဝျဖင့္ 'ခုဏက တစ္ခုက ငါ့ေကာင္ေလး ပို႔တာ' ဟု စာစီေနသည့္အခ်ိန္ ၊ သူမ၏မက္ေဆ့က ပို၍ ႂကြားလုံးထုတ္သလိုျဖစ္ေနပါေၾကာင္း သတိထားမိလိုက္၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ရိုက္ထားသည့္စာအားလုံးကို ျပန္ဖ်က္ၿပီး လ်စ္လ်ဴရႉထားလိုက္ေတာ့သည္။

သူမ ေျပာခဲ့ဖူးသည့္စကားမ်ားအားလုံးသည္ လက္ရွိအေျခအေနမ်ိဳးတြင္ အထူးတလည္ခ်ဲ့ကားေနစရာမလိုသည့္ကိစၥမ်ိဳး။ သည့္ထက္အျပင္ စန္းရန္က အားလုံးျမင္သြားၿပီးၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဝိန္းရိဖန္လည္း စိတ္ထဲစူးစမ္းခ်င္လာမိကာ ထိုအခ်ိန္တုန္းကိစၥကို ျပန္အစေဖာ္လိုက္ေတာ့သည္။

"နင္ ျမင္ၿပီးသြားၿပီမလား"

စန္းရန္က ေရတစ္ခြက္ငွဲ႕ၿပီးေနာက္ သူမ၏အေရွ႕သို႔ခ်ေပးလာ၏။

"ဘာလဲ"

ဝိန္းရိဖန္ ;

"ပထမဆုံးမက္ေဆ့ကို"

"အို႔"

စန္းရန္က အလိုက္အထိုက္ေျပာဆိုေနျခင္းမဟုတ္ဘဲ မႏွေးမျမန္ျဖင့္

"မင္းနဲ႕သူငယ္ခ်င္းေတြက KTV သြားတယ္..အဖက္ခံလိုက္ရတယ္"

"...."