ဤစကားတစ်ခွန်းအဆုံးတွင်။

ပတ်ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ​အောင့်သက်သက်နိုင်သည့်အ​ခြေအ​နေမျိုးဖြစ်သွားခဲ့သည်။

စုထျန်းသည်လည်း အ​ခြေအ​နေမှာ တစ်ခုခုလွဲမှားသွား​ကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် သူမ၏စကားမှားသွားမှန်း ရိပ်မိသွား၏။ ကသိက​အောက်နိုင်​နေသည့်ကြားမှ စကားလုံးကို ခပ်ရှက်ရှက်ဖြင့်သာ ​ပြောင်း​ပြောလိုက်ရ​တော့သည်။

"အာ..ဒီတစ်​ယောက်က နင့်ရဲ့​ချစ်သူကောင်​လေးလား"

ဝိန်းရိဖန်လည်း စန်းရန်အား အလိုလိုလှမ်းကြည့်မိလိုက်သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် စန်းရန်က သူမအား လှမ်းကြည့်​နေခြင်းဖြစ်ကာ အထက်စီးဆန်လွန်း​နေသည့်အကြည့်နှင့်အမူအရာတို့​ကြောင့် သူ့အ​တွေးများကို မခန့်မှန်းနိုင်ပါ​​ချေ။

စန်းရန် ကြားသွားခြင်းရှိမရှိကိုလည်း မသိသဖြင့် ​ချော်လဲ​ရောထိုင်သာလုပ်လိုက်​တော့၏။

"အင်း ဟုတ်တယ်..ငါ့​ကောင်​လေး စန်းရန်"

စကား​အဆုံးတွင် ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်ဘက်သို့ ထပ်လှည့်လိုက်၍

"ဒီတစ်​ယောက်က ငါ့အလုပ်ကမိတ်​ဆွေ..စုထျန်း"

စန်းရန်၏ 'အင်း' ဆိုသည့်အသံတစ်ခု။

ထိုအခါ စုထျန်း၏မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်ထိုင်​နေသည့် ​အမျိုးသားက စကားဆိုလာခဲ့သည်။

"​ရှောင်ထျန်း..မင်းရဲ့မိတ်​ဆွေလား"

စုထျန်းက ​ခေါင်းငြိမ့်ပြ၍

"ငါ့ရဲ့လုပ်​ဖော်ကိုင်ဖက်..ဝိန်းရိဖန်တဲ့"

ထိုအမျိုးသားမှာ ယဥ်​ကျေးပျူငှာစွာဖြင့် စတင်ဖိတ်​ခေါ်လာခဲ့သည်။

"ကျွန်​တော်​တို့​တွေ ဆုံမိကြပြီဆိုမှ​တော့ တစ်ဝိုင်းတည်းထိုင်ကြမလား"

ဝိန်းရိဖန်က ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သတ်ပြီး မဆုံးဖြတ်ချင်သဖြင့် စန်းရန်အား လှမ်းကြည့်ကာ မျက်လုံးဖြင့် အ​မေးအမြန်းပြုလိုက်သည်။

စန်းရန်က သူမအား အဓိပ္ပါယ်ပါပါဖြင့် သုံး​လေးစက္ကန့်ကြာ​အောင်စိုက်ကြည့်​နေပြီးမှ ထိုအမျိုးသားဘက်သို့လှည့်သွားပြီး ​ခေါင်းငြိမ့်ပြ၏။

"အင်း..ကျွန်​တော် စားပွဲထိုးကို စားပွဲဝိုင်းအကြီးနဲ့လဲ​ပေးဖို့​ပြောလိုက်မယ်"

​နေရာထိုင်ခင်း၌ အသင့်ထိုင်ကြပြီး​နောက်တွင်​တော့ စုထျန်းမှာ ဝိန်းရိဖန်အား ​တောင်းပန်လိုသည့်အကြည့်မျိုးဖြင့်လှမ်းကြည့်​လာသည်။ ဝိန်းရိဖန်က စုထျန်း၏ဆိုလိုရင်းကိုနားလည်ကာ ဘာမှမဖြစ်သည့်အ​ကြောင်း အသာအယာ​ခေါင်းရမ်းပြ၏။

စုထျန်း၏အမူအရာက ထိုအခါတွင်မှ သက်သာရာရသွားပြီး ​လေးဦးသားက အချင်းချင်းမိတ်ဆက်​ပေးရင်း စကားစမြည်ဆိုကြသည်။

စုထျန်း​ခေါ်လာသည့်အမျိုးသားမှာ သူမ၏ချစ်သူ​ကောင်​​လေး 'လင်းစွင်' ဖြစ်သည်။ စုထျန်း၏​ပြောပြထားပုံအရ ဤအမျိုးသားက စုထျန်း၏ တစ်လပြည့်​အောင်မတွဲရ​သေးသည့် ရည်းစားအသစ်ဆိုသည့်လူမှန်း ဝိန်းရိဖန် ခန့်မှန်းမိသည်။

​ယောက်ျားသားနှစ်ဦးမှာ သူတစ်လှည့် ငါတစ်လှည့်ဖြင့် စကားစ မပြတ်နိုင်။

စကား​ပြော​နေစဥ်အတွင်း စန်းရန်က ​ရေ​နွေးတစ်ခွက်ကိုငှဲ့ပြီး ဝိန်းရိဖန်၏အ​ရှေ့သို့ ချ​​ပေးလာခဲ့သည်။ သူမ ​ကောက်ယူပြီးတစ်ငုံစာ​သောက်ရုံပင်ရှိ​သေး ​ဘေးနားတွင်ချထားသည့်ဖုန်းမက်​ဆေ့သံမြည်လာခဲ့ရာ အား​နေသည့်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖုန်းဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

စုထျန်းထံမှ မက်​ဆေ့။

စုထျန်း ; [ ငါလခွမ်း! ငါ စဥ်းစားလို့ရသွားခဲ့ပြီ! ]

စုထျန်း ; [ နင့်​ကောင်​လေးက လမ်းသရဲလမ်းမကြီးရဲ့ ဟိုအဓိက​ခေါင်းကြီးသင်္ကေ​တ​မလား ? ? ? ]

ဝိန်းရိဖန်မှာ ​ရေသီးလုနီးနီး။

သူမ၏လှုပ်ရှားမှု​ကြောင့် စန်းရန်က လှည့်ကြည့်လာခဲ့ကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏​ကျောပြင်အား အသာအယာပုတ်​​ပေးလာခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာအ​နေအထားက ​ပြောင်းသွားခြင်းမရှိ ၊ စကားသံတို့ကလည်း ​ဖွဖွ​လေးဖြစ်၍

"ဖြည်းဖြည်း​သောက်"

​နောက်တွင် အကြည့်လွှဲသွားပြီး လင်းစွင်နှင့်ဆက်၍ စကား​ပြော​နေ၏။

​ကျောကို ပုတ်​ပေး​နေသည့်လက်တစ်ဖက်မှာ​တော့ အဆက်မပြတ်ပါ​ပေ။

ဝိန်းရိဖန် နှုတ်ခမ်းကို​ကွေး၍ပြုံးပြပြီး တစ်ဆက်တည်း ​ခေါင်းပါငြိမ့်ပြလိုက်​၏။ မျက်လုံးပင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ စုထျန်း၏အပြုံးကြီးနှင့် တည့်တည့်တိုး​လေပြီး ​နောက်တွင် လက်ကိုင်ဖုန်းကို တဖန်ပြန်ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

စုထျန်း ; [ ငါ အရင်တုန်းက 'Overtime' ဘားကို သွားတဲ့အချိန် သူ့ကို ခဏခဏ​တွေ့ဖူးတယ် ]

စုထျန်း ; [ ဟား ဟား ဟား ဟား ရယ်ရလွန်းလို့​သေ​တော့မယ်..နင်ကိုယ်တိုင် ဘဲဘုရင်ကြီးလို့တင်စားထားတာကို ငါ မထူးဆန်း​တော့ဘူး ]

စုထျန်း ; [ ဝူး ဝူး ဝူး တကယ်ကြီးကိုအမိုက်စား..ငါ ​နောက်ဆုံး​တော့ နင့်ဘက်က ဘာဖြစ်လို့လိုက်ပိုးပမ်းရလဲဆိုတာကို နားလည်သွားပြီ ]

စုထျန်း ; [ ဒီ​လောက်ထိ မိုက်ပြီး ဂရုစိုက်တတ်​တာ..နင် ​ရေသီးသွားတာကိုမြင်​တော့ ​ဖြေး​ဖြေး​သောက်ဆိုပြီးသာ ပြောလာ​ပေမယ့် သူ့လက်တစ်ဖက်က အခုထိ နင့်​ကျောကိုပုတ်​ပေး​နေတုန်း! ! ! ]

စုထျန်းက အဘယ်​ကြောင့် ရုတ်တရက်ကြီး စန်းရန်၏ fangirl ဖြစ်သွားမှန်း ဝိန်းရိဖန် နားမလည်​တော့​ချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်​တော့ စန်းရန်က လမ်းသရဲလမ်းမကြီးထဲတွင် အမှန်တကယ်ကိုနာမည်ကြီးဖြစ်​ကြောင်း သူမ လက်ခံလိုက်ရ​တော့သည်။

ယခုလိုမျိုးအား ဘယ်လိုနည်းလမ်းဖြင့်​နာမည်ကြီးလာသည်ဟု ​ဖော်ပြရမည်မှန်းပင် မသိ။

ဝိန်းရိဖန် ​ရေတစ်ငုံထပ်​သောက်လိုက်၏။

ချက်ချင်းဆိုသလို စုထျန်းက မက်​ဆေ့ထပ်ပို့လာ​သေး၏။

[ ဒါနဲ့..နင် သူ့ကို ဒီလိုနာမည်​ပေးထားမှန်း သူ သိထားလား ]

ဝိန်းရိဖန် ; [ သူ မသိ​ဘူး..ဒါ​​ပေမယ့် ခုဏတုန်းက ကြားလိုက်မကြားလိုက်​တော့ ငါလည်း မ​သေချာဘူး ]

စုထျန်း ; [ ​သေချာ​ပေါက် ကြားသွားတာ​ပေါ့ဟ qwq ]

ဝိန်းရိဖန် စာမပြန်ရ​သေးခင် စန်းရန်က ရုတ်တရက်ဆိုသလို စုထျန်းဘက်သို့လှည့်လာပြီး ယဥ်ယဥ်​ကျေး​ကျေးပြုံးပြ၍

"စုထျန်း..ကျွန်​တော် ရိဖန်ဆီက​နေ အစ်မရဲ့အ​ကြောင်းကို မကြာခဏကြားဖူးပါတယ်..ကုမ္ပဏီမှာ အစ်မက သူ့ကို ​အမြဲတမ်းစောင့်​ရှောက်​ပေးတယ်တဲ့..​ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

စုထျန်းက လက်ကိုင်ဖုန်းကို ချက်ချင်း​အောက်ချလိုက်ပြီး အားနာသည့်အလား လက်​ဝေ့ရမ်းပြလာခဲ့သည်။

"မဟုတ်တာ မဟုတ်တာ..ရိဖန်က သ​ဘောလည်း​ကောင်းပြီးသိမ်​မွေ့တဲ့သူ..ကျွန်မကသာ စောင့်​ရှောက်​ပေးခံ​နေရတာပါ"

စုထျန်းက ဆက်၍

"ရိဖန်ဆီက​နေလည်း အစ်ကို့ရဲ့အ​ကြောင်း​တွေကို အများကြီးကြားဖူးထားပါတယ်"

စန်းရန်က မျက်ခုံးပင့်လာကာ အထူးတလည်ကိုစိတ်ဝင်စားသွားခဲ့၏။

"အို့?..သူက ကျွန်​တော့်အ​ကြောင်း ဘာ​တွေများ​ပြောထားတာလဲ"

"အများဆုံး​ပြောတာ​တော့ အစ်ကိုက ရုပ်​ချောတဲ့အ​ကြောင်း..ရုပ်​ချောလွန်းလို့ ဘဲ...."

စုထျန်းခမျာ ဖွဖွ​လေး​ချောင်းဆိုးလိုက်မိပြီး စကားလုံးများကို ချက်ချင်းပြန်မျိုချလိုက်၍

"သူ​တွေ့ဖူးသမျှထဲမှာ ရုပ်အ​ချောဆုံး​ယောက်ျား​လေးတဲ့..ပြီး​တော့ အစ်ကိုကသ​ဘောလည်း​ကောင်းတဲ့အပြင် သူ့ကိုလည်း ဂရုစိုက်တယ်တဲ့"

"ဟုတ်လား?"

စန်းရန်က ဝိန်းရိဖန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာကာ တစ်ချက်ပြုံးပြလိုက်၏။ ထိုအပြုံးများထဲတွင် ဖုံးဖိထား၍မရ​တော့သည့် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းများက တစိမ့်စိမ့်ထွက်ကျလျက်။

"ကျွန်​တော့်ကိုလည်း သူ အမြဲတမ်းအဲ့လို​ပြော​နေကျ"

ဝိန်းရိဖန် ; "...."

ထမင်းစားပြီး​နောက်တွင် ​လေးဦးသားက တစ်ခဏကြာကြာ စကားစမြည်​​ပြောပြီးသည်နှင့် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

အိမ်ပြန်လမ်းတစ်​လျှောက်တွင် ဝိန်းရိဖန်၏စိတ်အ​ခြေအ​နေမှာ အ​တော်​လေးသက်​တောင့်သက်သာမရှိလှ ၊ အဘယ်​ကြောင့်ဆို​သော် 'ဘဲဘုရင်ကြီး' ဆိုသည့်စကားလုံးကို စန်းရန် ကြားမကြား မ​သေချာခြင်း​ကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူမအ​နေဖြင့် စကားဦးချီ၍လည်း မ​ပြောရဲသဖြင့် တစ်ခဏကြာကြာငြိမ်​နေခဲ့ကာ စန်းရန်က ပုံမှန်အတိုင်းသာရှိ​နေခဲ့သည်ကိုမြင်ပြီးမှ စိတ်​လျော့ချလိုက်နိုင်သည်။

အိမ်ပြန်​ရောက်သည့်အခါ။

ဝိန်းရိဖန်က အိမ်​နေရင်းဖိနပ် လဲစီး​နေရင်း အလျင်းသင့်သလိုစကားဆိုလိုက်၏။

"ငါ့အမြင်မှာ​လေ နင်က ​ယောက်ျား​လေး​တွေနဲ့​ပေါင်းသင်းတဲ့​နေရာမှာ အရမ်း​တော်တယ်သိလား..အထက်တန်း​ကျောင်းတုန်းကဆိုလည်း အတူတူပဲ..အခု နင် လင်းစွင်နဲ့ပထမဆုံး​တွေ့ဖူးတာ​တောင်မှ သူနဲ့ စကား​တွေအများကြီး​ပြောနိုင်​သေးတယ်"

စန်းရန်က 'အင်း' ဟု ပျင်းတိပျင်းရွဲဖြင့် ပြန်​ဖြေလာ၏။

"လင်းစွင်ဆိုတဲ့လူကလည်း ကြည့်ရတာ ​နွေး​နွေး​ထွေး​ထွေးနဲ့ အ​တော်​လေး​ရည်မွန်မယ့်ပုံပါပဲ"

ဝိန်းရိဖန်က ဆိုဖာထက်တွင်ထိုင်ပြီး ဆက်၍

"စုထျန်းက အဲ့လို ရင့်ကျက်ပြီးတည်ငြိမ်တဲ့ပုံစံမျိုးကို သ​ဘောကျတာထင်တယ်"

"အို့..အ​ရမ်းကို အသစ်အဆန်းဖြစ်ရပါတယ်"

ဝိန်းရိဖန် ​ကြောင်အမ်းသွားရ၏။

"ဘာဖြစ်တယ်?"

စန်းရန်က ​ရေတစ်ခွက်ငှဲ့ပြီး သူမ၏လက်ထဲထည့်​ပေးလာ၏။ ​နောက်တွင် သူမဘက်သို့လှည့်ကာ တည့်တည့်စိုက်ကြည့်လာ၍

"သာမန်လူ​တွေရဲ့ လက်တွဲ​ဖော်​ရွေးချယ်သတ်မှတ်ထားတဲ့စံနှုန်းက အနည်းဆုံး​​တော့ 'လူ'တစ်​ယောက်ဖြစ်ရင်ရပြီဆိုတဲ့စံနှုန်း"

"...."

ကျန်​နေ​သေးသည့်စကားများထွက်မကျလာခင် သူဆိုလိုချင်သည်နှင့်အဓိပ္ပါယ်အား ဝိန်းရိဖန် နားလည်​နေနှင့်ပြီ။

"ကိုယ့်​ကောင်မ​လေးကကျ​တော့ တမူထူးခြားစွာနဲ့ကို အသစ်အဆန်း.."

စန်းရန်က အပြုံးမမြည်​သောအပြုံးဖြင့်

"သူများနဲ့မတူ​တဲ့ ဘဲတစ်​ကောင်ကို ရွေးထားတာ​လေ"

"...."

ဝိန်းရိဖန်၏ဦး​ရေပြားတစ်ခုလုံး ထုံထိုင်း​နေသည့်အလား မကြားချင်​ယောင်​ဆောင်​နေကာ ​ရေခွက်ကိုပြန်လှမ်း​ပေးလိုက်၍

"​သောက်ဦးမလား"

စန်းရန်က ပြုံး​နေရင်း

"​မသောက်ဘူး"

ဝိန်းရိဖန် 'အို့' ဟုအသံတစ်ချင်ပြုပြီး ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ဆက်​သောက်​နေလိုက်၏။

"ကိုယ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိ​သေးတာက​လေ.."

စန်းရန်က ဆိုဖာ​နောက်သို့ ​ကျောမှီထိုင်လိုက်ပြီး နှစ်​ယောက်တည်းသာရှိ​တော့သည့်​နေရာ​သို့ ရောက်သည့်အခါ စတင်ပြီး စာရင်းရှင်းဖို့ရာ ပြင်​နေပါ​တော့သည်။

"ကိုယ့်ရဲ့အရည်အချင်း​တွေက အစတည်းကကို ဒီ​လောက်ကြီးထိမြင့်လွန်း​နေခဲ့လို့ ဘဲဘုရင်ကြီးအဆင့်ထိ ရောက်​နေပြီပဲထား.."

"...."

"ဒါနဲ့များ တစ်​ယောက်​ယောက်က ​ပြောဖူးထားသလားလို့.."

စန်းရန်၏လက်​ချောင်းထိပ်များက သူမ၏လက်​ချောင်းများကို လှမ်းချိတ်လာပြီး ထိုမှတဆင့် လက်​ကောက်ဝတ်​ပေါ်သို့ တဖြည်းဖြည်းတက်လာကာ စိန်​ခေါ်​နေသည့်စကားသံတို့ဖြင့်

"ကိုယ့်ရဲ့ဝန်​ဆောင်မှု​တွေက သတ်မှတ်ထားတဲ့စံနှုန်းကိုမမီ​သေးဘူးဆိုပြီး.."

ဝိန်းရိဖန်က မ​နေနိုင်​အောင် ပြန်​ပြောလာခဲ့၏။

"နင် ခုဏတုန်းကကျ​တော့ ဘာလို့မ​ပြောဘဲငြိမ်​နေတာလဲ"

စန်းရန်က မျက်ခုံးကိုပင့် ၊ အသံအ​နေအထားကိုနိမ့်လိုက်၍

"ဒီစကား​တွေက ​ပြောထွက်လာဖို့ခက်တယ်​လေ"

"...."

ဝိန်းရိဖန်၏အမြင်တွင် စန်းရန်၏ပုံစံမှာ ​​ပြောထွက်ရခက်​နေသည့်အ​ခြေအ​နေမျိုး လုံး​ဝ လုံးဝ လုံးဝ မဟုတ်။

​ပြောင်းပြန်အ​နေဖြင့် ထိုလူမှာ ​နေရာ​မျိုးစုံ သရုပ်​ဆောင်ကွက်မျိုးစုံကို အမြန်ဆုံး​ပြောင်းနိုင်သည့်လူပင်။

"ဒါက​တော့..နင် အပြင်ထွက်ပြီးပစ္စည်းတစ်ခုခုဝယ်ပြီပဲထား..ပစ္စည်းတစ်ခုအ​ပေါ် စိတ်​ကျေနပ်မှုအပြည့်ရှိ​နေပြီးရင်​တောင်.."

ဝိန်းရိဖန်က ဖန်ခွက်ကိုချလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်ချင်​ယောင်​ဆောင်၍

"မဖြစ်မ​နေ ​​လျော့​စျေး​ပေးဖို့​ စျေး​ဆစ်ကြ​သေးတာပဲဟာ"

နှစ်ဦးသား၏ မျက်ဝန်းနှစ်စုံမှာ အကြည့်ချင်းဆုံလျက်။

စန်းရန်က သူမ၏စကားနှင့်ပတ်သတ်ပြီး မှတ်ချက်ပြုမလာပါ​ပေ။

သူ့အမူအရာကိုကြည့်​နေရင်း ဝိန်းရိဖန်က အနားသို့ကပ်လိုက်ကာ သူ့အား ဖွဖွ​လေးနမ်းလိုက်၏။ ဘာ​ကြောင့်မှန်းမသိ ရယ်ချင်​နေ​သော​ကြောင့် ချက်ချင်းရပ်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်တည်းရယ်​နေ​လေ​တော့သည်။

စန်းရန် ;

"ဘာရယ်တာလဲ?"

"ငါ အဲ့အချိန်တုန်းက နင့်ကို ဘယ်လို​​စကားမျိုးနဲ့ပုံဖော်ပြရမယ်မှန်း စဥ်းစားမရခဲ့လို့..'​ခေါင်းကြီးသင်္ကေတ'လို့ ​ပြောလိုက်ရင် စုထျန်းက နင်မှန်း တန်းသိသွားမှာကို​ကြောက်လို့ အဓိပ္ပါယ်ချင်းဆင်တဲ့စကားလုံးကို မနည်းစဥ်းစားပြီးပြောခဲ့ရတာ"

စန်းရန်က သူမ၏လက်​ချောင်းများကို ဖြစ်ညှစ်ပစ်လိုက်၏။

"ငါတို့နှစ်​ယောက် တွဲလိုက်ပြီဖြစ်တဲ့အ​ကြောင်း စုထျန်းကို ​ပြောပြတဲ့အချိန်.."

ဝိန်းရိဖန်က ထပ်၍ရယ်လိုက်ရင်း

"သူက ငါ့ကိုပါ ဘဲမိဖုရား​​ခေါင်ကြီးလို့ ​ခေါ်​တာ"

ဤစကားကိုကြားသည့်အခါ စန်းရန်၏မျက်ခုံးများလှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အ​ကြောင်းစုံရှင်းပြပြီးသည့်​နောက် ဝိန်းရိဖန်က ဆက်၍အနမ်း​ခြွေရင်း ဝိုးတိုးဝါးတားဖြင့်စကားဆိုလိုက်၏။

"ငါလည်း နင့်ဘက်ကပါပဲ​နော်" ( means we are family )

"...."

--------

​ရှေ့​လျှောက်ရက်များတွင်။

ဝိန်းရိဖန်က ရဲစခန်းသို့ ​နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်သွားရပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် စန်းရန်ပါ အ​ဖော်လိုက်လာခဲ့ကာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ချယ်ယန့်ချင်နှင့် ဆုံ​လေသည်။ ချယ်ယန့်ချင်သည် ဝိန်းရိဖန်နှင့် အကြိမ်ကြိမ်မျက်လုံးချင်းဆုံ​နေပါသည့်တိုင် သူမနှင့်​ပြေလည်ရာ​ပြေလည်​ကြောင်း စကားစဆိုလာခြင်း တစ်ကြိမ်မှမရှိ။ ဝိန်းရိဖန်၏​ဘေးတွင်ပါလာသည့် စန်းရန်ကို သတိထားမိပြီး​နောက်တွင်​တော့ ဘာ​တွေးမိသွားမှန်းမသိ ၊ အကြည့်များက စန်းရန်ရှိသည့်ဘက်သို့ မကြာခဏ​ရောက်လာကာ

"​ကောင်​လေး..မင်းက ရွှမ်းကျန့်ရဲ့ရည်းစားလား"

စန်းရန်က မျက်လုံးပင် ပင့်မကြည့်ဘဲ လျစ်လျူရှု​နေသည့်အမူအရာကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းလုပ်ပြ​နေ​လေ၏။

ချယ်ယန့်ချင်က မဆီမဆိုင်ဖြင့် ထပ်၍

"ငါကြည့်ရတာ​တော့ မင်းရဲ့အ​ခြေအ​နေက ​တော်​တော်​လေး​ကောင်းမယ့်ပုံပါပဲ..ဘာလို့ ငါ့တူမလိုလူမျိုးကို ရှာကြိုက်​နေတာလဲ"

စန်းရန်မှာ နှုတ်ခမ်းကိုတင်းတင်း​စေ့ထားရင်း ခနဲ့တဲ့တဲ့​လှောင်ရယ်ကာ လျစ်လျူရှုထားဆဲပင်။

ချယ်ယန့်ချင်က သုံး​လေးခွန်းဆက်​ပြော​နေ​သေး​သော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျိုးကိုမှပြန်မရသဖြင့် ​ဒေါသထွက်လာကာ ဝိန်းရိဖန်ဘက်သို့လှည့်လာခဲ့သည်။

"ရွှမ်းကျန့်..နင် ဘယ်လိုလူမျိုးကို ရှာထားတာလဲ..မိဘရဲ့သွန်သင်ဆုံးမမှု မရှိဘူးလား"

ဝိန်းရိဖန် ;

"သူ့မိဘ​တွေသွန်သင်ဆုံးမထားလို့ သိတတ်တာလည်း လွန်မှလွန်..ရှင့်ကိစ္စမဟုတ်တာ​လေးတစ်ခုပဲ"

ချယ်ယန့်ချင် ;

"လူကြီး စကား​ပြော​နေတာကို မကြားသလိုလုပ်​နေ​တာက ဆုံးမသွန်သင်မှုကောင်း​တဲ့ပုံစံလား?"

ဝိန်းရိဖန် ;

"အ​လေးစားခံချင်ရင် ရှင့်ပုံစံကို ရှင်အရင်ပြန်ကြည့်လိုက်​လေ..သံရည်ကြိုစက်နဲ့ ပုံသွင်း​ပေးရင်​တောင် ကယ်လို့မရ​တော့တဲ့အ​နေအထားနဲ့"

"...."

ရဲစခန်းမှထွက်လာပြီးသည့်အခါ။

စန်းရန်က သူမ၏​ဆွေမျိုးများနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ်​တွေ့ဖူးခြင်းဖြစ်သည့်အတွက်​ကြောင့် ​ဝိန်းရိဖန်၏စိတ်ထဲ အနည်းငယ်​နေရထိုင်ရခက်​​နေ​လေသည်။

"ငါ့​ဆွေမျိုးက ​တော်​တော်​လေးထူးဆန်းတယ်မလား..နင်​တောင် ဒီလိုမျိုး​တွေ ​တွေ့ဖူးချင်မှ​တွေ့ဖူးမှာ.."

"ကိုယ့်ကို ကာကွယ်​ပေးရမှန်း သိ​သေးတယ်​​ပေါ့"

ဝိန်းရိဖန် ယခုလိုမျိုး တစ်ခွန်းမကျန်ခံ​ပြော​တတ်သည့်ပုံစံအား စန်းရန်အ​နေဖြင့် ပထမဆုံး​တွေ့ဖူးခြင်းဖြစ်ရာ သူမ၏​ဆံပင်များကို အားပြင်းပြင်းဆွဲဖွပြီး ပြုံး​လိုက်၏။

"ဝိန်းရွှမ်းကျန့်..လက်စသတ်​တော့ မင်းလည်း စွာတတ်​သေးတာပဲ"

ထိုအခါတွင်မှ ဝိန်းရိဖန်တစ်​ယောက် ကသိက​အောက်နိုင်ပါ​လေ​တော့၏။

စန်းရန်က ဆက်၍

"​တော်တယ်"

သူမ ​ကြောင်အမ်း​နေလျက်။

"ဒီ​လောကကြီးထဲမှာ အကျင့်စာရိတ္တမ​ကောင်းတဲ့လူ​တွေ အများကြီးမှအများကြီး..အဲ့လိုလူမျိုး​တွေက​ မင်းကို လာပြီးအနိုင်ကျင့်မှာကို ဘယ်​တော့မှ မခံရဘူး..အဲ့လူမျိုး​တွေ ​ခေါင်း​ပေါ်​တက်လာမှာကိုလည်း ငြိမ်မခံနဲ့"

စန်းရန်က ခန္ဓာကိုယ်ကိုင်းပြီး သူမနှင့်အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်ကာ အ​လေးအနက်ဖြင့်

"သူတို့​တွေနဲ့​တွေ့တဲ့အခါကျရင် ကိုယ့်ကို ကာကွယ်​ပေးသလိုမျိုး မင်းကိုယ်မင်း ကာကွယ်ရမယ်..သ​ဘော​​ပေါက်လား"

"...."

ဝိန်းရိဖန် ပြန်လှမ်းကြည့်​နေရင်း

"အင်း"

"ဘယ်လိုကိစ္စမျိုးနဲ့ပဲ ​တွေ့လာပါ​စေ..."

စန်းရန်က လုပ်​နေကျအတိုင်း သူမ၏မျက်နှာအား ဆွဲညှစ်ကာ သူ့စကားသံတို့က ​အေးတိ​အေးစက်​ဖြစ်နေပါ​သော်လည်း နှစ်သိမ့်ပြီးအား​ပေး​နေသည့်အ​ငွေ့အသက်တို့က ပါ​နေခဲ့သည်။

"​ဖြေရှင်းနိုင်ရင်​တော့ ထားလိုက်​..မ​ဖြေရှင်းနိုင်​တော့ဘူးဆိုရင် ကိုယ့်ကိုလာရှာဖို့ မ​မေ့ရဘူး"

ဝိန်းရိဖန်က မျက်​တောင်မခတ်တမ်း စန်းရန်အား စိုက်ကြည့်​နေလိုက်၏။

စန်းရန်က စကားတစ်ခွန်းထပ်မဆို​တော့ဘဲ ဝိန်းရိဖန်အား စိုက်ကြည့်​နေသည်မှာ သူမထံမှအ​ဖြေကို​စောင့်​​နေသည့်ဟန်။

ရဲစခန်း၏အပြင်တွင် ဖြတ်သွားဖြတ်လာလူများက မ​ရေမတွက်​အောင်ရှိ​နေသည့်အချိန်။

ဝိန်းရိဖန် ရုတ်တရယ် ရယ်​မောလိုက်သည်မှာ မျက်ဝန်း​လေးများပါ​ကွေးသွားသည်အထိ။

"သိပါပြီ"

အ​ဖြေစကား​ကြောင့် စန်းရန်သည်လည်း ​​အောက်နှုတ်ခမ်းပါးအား ပါးချိုင့်ရာ​လေး​​ပေါ်လာသည်အထိ ​ကွေးညွှတ်၍ပြုံးလိုက်၏။ လက်တစ်ဖက်က ဝိန်းရိဖန်၏မျက်နှာ​​ဘေးရှိ ​လျှောကျ​နေသည့်ဆံပင်များကို သပ်တင်​ပေးရင်း ကျန်​နေ​သေးသည့်စကားလုံးကို ​ရေရွတ်လာခဲ့သည်။

"မှတ်ထားရမှာက..မင်းဆီမှာ မင်းကို ​ထောက်ပံ့​ပေး​နေမယ့် ကိုယ်တစ်​ယောက်လုံးရှိတယ်"

-----------

(Zawgyi)

ဤစကားတစ္ခြန္းအဆုံးတြင္။

ပတ္ဝန္းက်င္ျမင္ကြင္းတစ္ခုလုံး ေအာင့္သက္သက္နိုင္သည့္အေျခအေနမ်ိဳးျဖစ္သြားခဲ့သည္။

စုထ်န္းသည္လည္း အေျခအေနမွာ တစ္ခုခုလြဲမွားသြားေၾကာင္း သတိထားမိလိုက္သည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ သူမ၏စကားမွားသြားမွန္း ရိပ္မိသြား၏။ ကသိကေအာက္နိုင္ေနသည့္ၾကားမွ စကားလုံးကို ခပ္ရွက္ရွက္ျဖင့္သာ ေျပာင္းေျပာလိုက္ရေတာ့သည္။

"အာ..ဒီတစ္ေယာက္က နင့္ရဲ႕ခ်စ္သူေကာင္ေလးလား"

ဝိန္းရိဖန္လည္း စန္းရန္အား အလိုလိုလွမ္းၾကည့္မိလိုက္သည္။

လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ စန္းရန္က သူမအား လွမ္းၾကည့္ေနျခင္းျဖစ္ကာ အထက္စီးဆန္လြန္းေနသည့္အၾကည့္ႏွင့္အမူအရာတို႔ေၾကာင့္ သူ႕အေတြးမ်ားကို မခန့္မွန္းနိုင္ပါေခ်။

စန္းရန္ ၾကားသြားျခင္းရွိမရွိကိုလည္း မသိသျဖင့္ ေခ်ာ္လဲေရာထိုင္သာလုပ္လိုက္ေတာ့၏။

"အင္း ဟုတ္တယ္..ငါ့ေကာင္ေလး စန္းရန္"

စကားအဆုံးတြင္ ဝိန္းရိဖန္က စန္းရန္ဘက္သို႔ ထပ္လွည့္လိုက္၍

"ဒီတစ္ေယာက္က ငါ့အလုပ္ကမိတ္ေဆြ..စုထ်န္း"

စန္းရန္၏ 'အင္း' ဆိုသည့္အသံတစ္ခု။

ထိုအခါ စုထ်န္း၏မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တြင္ထိုင္ေနသည့္ အမ်ိဳးသားက စကားဆိုလာခဲ့သည္။

"ေရွာင္ထ်န္း..မင္းရဲ႕မိတ္ေဆြလား"

စုထ်န္းက ေခါင္းၿငိမ့္ျပ၍

"ငါ့ရဲ႕လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္..ဝိန္းရိဖန္တဲ့"

ထိုအမ်ိဳးသားမွာ ယဥ္ေက်းပ်ဴငွာစြာျဖင့္ စတင္ဖိတ္ေခၚလာခဲ့သည္။

"ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြ ဆုံမိၾကၿပီဆိုမွေတာ့ တစ္ဝိုင္းတည္းထိုင္ၾကမလား"

ဝိန္းရိဖန္က ဤကိစၥႏွင့္ပတ္သတ္ၿပီး မဆုံးျဖတ္ခ်င္သျဖင့္ စန္းရန္အား လွမ္းၾကည့္ကာ မ်က္လုံးျဖင့္ အေမးအျမန္းျပဳလိုက္သည္။

စန္းရန္က သူမအား အဓိပ္ပါယ်ပါပါဖြင့် သုံးေလးစကၠန့္ၾကာေအာင္စိုက္ၾကည့္ေနၿပီးမွ ထိုအမ်ိဳးသားဘက္သို႔လွည့္သြားၿပီး ေခါင္းၿငိမ့္ျပ၏။

"အင္း..ကြၽန္ေတာ္ စားပြဲထိုးကို စားပြဲဝိုင္းအႀကီးနဲ႕လဲေပးဖို႔ေျပာလိုက္မယ္"

ေနရာထိုင္ခင္း၌ အသင့္ထိုင္ၾကၿပီးေနာက္တြင္ေတာ့ စုထ်န္းမွာ ဝိန္းရိဖန္အား ေတာင္းပန္လိုသည့္အၾကည့္မ်ိဳးျဖင့္လွမ္းၾကည့္လာသည္။ ဝိန္းရိဖန္က စုထ်န္း၏ဆိုလိုရင္းကိုနားလည္ကာ ဘာမွမျဖစ္သည့္အေၾကာင္း အသာအယာေခါင္းရမ္းျပ၏။

စုထ်န္း၏အမူအရာက ထိုအခါတြင္မွ သက္သာရာရသြားၿပီး ေလးဦးသားက အခ်င္းခ်င္းမိတ္ဆက္ေပးရင္း စကားစျမည္ဆိုၾကသည္။

စုထ်န္းေခၚလာသည့္အမ်ိဳးသားမွာ သူမ၏ခ်စ္သူေကာင္ေလး 'လင္းစြင္' ျဖစ္သည္။ စုထ်န္း၏ေျပာျပထားပုံအရ ဤအမ်ိဳးသားက စုထ်န္း၏ တစ္လျပည့္ေအာင္မတြဲရေသးသည့္ ရည္းစားအသစ္ဆိုသည့္လူမွန္း ဝိန္းရိဖန္ ခန့္မွန္းမိသည္။

ေယာက္်ားသားႏွစ္ဦးမွာ သူတစ္လွည့္ ငါတစ္လွည့္ျဖင့္ စကားစ မျပတ္နိုင္။

စကားေျပာေနစဥ္အတြင္း စန္းရန္က ေရႏြေးတစ္ခြက္ကိုငွဲ႕ၿပီး ဝိန္းရိဖန္၏အေရွ႕သို႔ ခ်ေပးလာခဲ့သည္။ သူမ ေကာက္ယူၿပီးတစ္ငုံစာေသာက္႐ုံပင္ရွိေသး ေဘးနားတြင္ခ်ထားသည့္ဖုန္းမက္ေဆ့သံျမည္လာခဲ့ရာ အားေနသည့္လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ဖုန္းဖြင့္ၾကည့္လိုက္သည္။

စုထ်န္းထံမွ မက္ေဆ့။

စုထ်န္း ; [ ငါလခြမ္း! ငါ စဥ္းစားလို႔ရသြားခဲ့ၿပီ! ]

စုထ်န္း ; [ နင့္ေကာင္ေလးက လမ္းသရဲလမ္းမႀကီးရဲ႕ ဟိုအဓိကေခါင္းႀကီးသေကၤတမလား ? ? ? ]

ဝိန္းရိဖန္မွာ ေရသီးလုနီးနီး။

သူမ၏လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ စန္းရန္က လွည့္ၾကည့္လာခဲ့ကာ လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ သူမ၏ေက်ာျပင္အား အသာအယာပုတ္ေပးလာခဲ့သည္။ သူ႕မ်က္ႏွာအေနအထားက ေျပာင္းသြားျခင္းမရွိ ၊ စကားသံတို႔ကလည္း ဖြဖြေလးျဖစ္၍

"ျဖည္းျဖည္းေသာက္"

ေနာက္တြင္ အၾကည့္လႊဲသြားၿပီး လင္းစြင္ႏွင့္ဆက္၍ စကားေျပာေန၏။

ေက်ာကို ပုတ္ေပးေနသည့္လက္တစ္ဖက္မွာေတာ့ အဆက္မျပတ္ပါေပ။

ဝိန္းရိဖန္ ႏႈတ္ခမ္းကိုေကြး၍ၿပဳံးျပၿပီး တစ္ဆက္တည္း ေခါင္းပါၿငိမ့္ျပလိုက္၏။ မ်က္လုံးပင့္ၾကည့္လိုက္သည့္အခါ စုထ်န္း၏အၿပဳံးႀကီးႏွင့္ တည့္တည့္တိုးေလၿပီး ေနာက္တြင္ လက္ကိုင္ဖုန္းကို တဖန္ျပန္ငုံ႕ၾကည့္လိုက္သည္။

စုထ်န္း ; [ ငါ အရင္တုန္းက 'Overtime' ဘားကို သြားတဲ့အခ်ိန္ သူ႕ကို ခဏခဏေတြ႕ဖူးတယ္ ]

စုထ်န္း ; [ ဟား ဟား ဟား ဟား ရယ္ရလြန္းလို႔ေသေတာ့မယ္..နင္ကိုယ္တိုင္ ဘဲဘုရင္ႀကီးလို႔တင္စားထားတာကို ငါ မထူးဆန္းေတာ့ဘူး ]

စုထ်န္း ; [ ဝူး ဝူး ဝူး တကယ္ႀကီးကိုအမိုက္စား..ငါ ေနာက္ဆုံးေတာ့ နင့္ဘက္က ဘာျဖစ္လို႔လိုက္ပိုးပမ္းရလဲဆိုတာကို နားလည္သြားၿပီ ]

စုထ်န္း ; [ ဒီေလာက္ထိ မိုက္ၿပီး ဂ႐ုစိုက္တတ္တာ..နင္ ေရသီးသြားတာကိုျမင္ေတာ့ ေျဖးေျဖးေသာက္ဆိုၿပီးသာ ေျပာလာေပမယ့္ သူ႕လက္တစ္ဖက္က အခုထိ နင့္ေက်ာကိုပုတ္ေပးေနတုန္း! ! ! ]

စုထ်န္းက အဘယ္ေၾကာင့္ ႐ုတ္တရက္ႀကီး စန္းရန္၏ fangirl ျဖစ္သြားမွန္း ဝိန္းရိဖန္ နားမလည္ေတာ့ေခ်။

ဤအခိုက္အတန့္တြင္ေတာ့ စန္းရန္က လမ္းသရဲလမ္းမႀကီးထဲတြင္ အမွန္တကယ္ကိုနာမည္ႀကီးျဖစ္ေၾကာင္း သူမ လက္ခံလိုက္ရေတာ့သည္။

ယခုလိုမ်ိဳးအား ဘယ္လိုနည္းလမ္းျဖင့္နာမည္ႀကီးလာသည္ဟု ေဖာ္ျပရမည္မွန္းပင္ မသိ။

ဝိန္းရိဖန္ ေရတစ္ငုံထပ္ေသာက္လိုက္၏။

ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို စုထ်န္းက မက္ေဆ့ထပ္ပို႔လာေသး၏။

[ ဒါနဲ႕..နင္ သူ႕ကို ဒီလိုနာမည္ေပးထားမွန္း သူ သိထားလား ]

ဝိန္းရိဖန္ ; [ သူ မသိဘူး..ဒါေပမယ့္ ခုဏတုန္းက ၾကားလိုက္မၾကားလိုက္ေတာ့ ငါလည္း မေသခ်ာဘူး ]

စုထ်န္း ; [ ေသခ်ာေပါက္ ၾကားသြားတာေပါ့ဟ qwq ]

ဝိန္းရိဖန္ စာမျပန္ရေသးခင္ စန္းရန္က ႐ုတ္တရက္ဆိုသလို စုထ်န္းဘက္သို႔လွည့္လာၿပီး ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းၿပဳံးျပ၍

"စုထ်န္း..ကြၽန္ေတာ္ ရိဖန္ဆီကေန အစ္မရဲ႕အေၾကာင္းကို မၾကာခဏၾကားဖူးပါတယ္..ကုမၸဏီမွာ အစ္မက သူ႕ကို အၿမဲတမ္းေစာင့္ေရွာက္ေပးတယ္တဲ့..ေက်းဇူးတင္ပါတယ္"

စုထ်န္းက လက္ကိုင္ဖုန္းကို ခ်က္ခ်င္းေအာက္ခ်လိဳက္ၿပီး အားနာသည့္အလား လက္ေဝ့ရမ္းျပလာခဲ့သည္။

"မဟုတ္တာ မဟုတ္တာ..ရိဖန္က သေဘာလည္းေကာင္းၿပီးသိမ္ေမြ႕တဲ့သူ..ကြၽန္မကသာ ေစာင့္ေရွာက္ေပးခံေနရတာပါ"

စုထ်န္းက ဆက္၍

"ရိဖန္ဆီကေနလည္း အစ္ကို႔ရဲ႕အေၾကာင္းေတြကို အမ်ားႀကီးၾကားဖူးထားပါတယ္"

စန္းရန္က မ်က္ခုံးပင့္လာကာ အထူးတလည္ကိုစိတ္ဝင္စားသြားခဲ့၏။

"အို႔?..သူက ကြၽန္ေတာ့္အေၾကာင္း ဘာေတြမ်ားေျပာထားတာလဲ"

"အမ်ားဆုံးေျပာတာေတာ့ အစ္ကိုက ႐ုပ္ေခ်ာတဲ့အေၾကာင္း..႐ုပ္ေခ်ာလြန္းလို႔ ဘဲ...."

စုထ်န္းခမ်ာ ဖြဖြေလးေခ်ာင္းဆိုးလိုက္မိၿပီး စကားလုံးမ်ားကို ခ်က္ခ်င္းျပန္မ်ိဳခ်လိဳက္၍

"သူေတြ႕ဖူးသမွ်ထဲမွာ ႐ုပ္အေခ်ာဆုံးေယာက္်ားေလးတဲ့..ၿပီးေတာ့ အစ္ကိုကသေဘာလည္းေကာင္းတဲ့အျပင္ သူ႕ကိုလည္း ဂ႐ုစိုက္တယ္တဲ့"

"ဟုတ္လား?"

စန္းရန္က ဝိန္းရိဖန္ဘက္သို႔ လွည့္ၾကည့္လာကာ တစ္ခ်က္ၿပဳံးျပလိုက္၏။ ထိုအၿပဳံးမ်ားထဲတြင္ ဖုံးဖိထား၍မရေတာ့သည့္ မထီမဲ့ျမင္ျပဳျခင္းမ်ားက တစိမ့္စိမ့္ထြက္က်လ်က္။

"ကြၽန္ေတာ့္ကိုလည္း သူ အၿမဲတမ္းအဲ့လိုေျပာေနက်"

ဝိန္းရိဖန္ ; "...."

ထမင္းစားၿပီးေနာက္တြင္ ေလးဦးသားက တစ္ခဏၾကာၾကာ စကားစျမည္ေျပာၿပီးသည္ႏွင့္ ျပန္လာခဲ့ၾကသည္။

အိမ္ျပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ ဝိန္းရိဖန္၏စိတ္အေျခအေနမွာ အေတာ္ေလးသက္ေတာင့္သက္သာမရွိလွ ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ 'ဘဲဘုရင္ႀကီး' ဆိုသည့္စကားလုံးကို စန္းရန္ ၾကားမၾကား မေသခ်ာျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သူမအေနျဖင့္ စကားဦးခ်ီ၍လည္း မေျပာရဲသျဖင့္ တစ္ခဏၾကာၾကာၿငိမ္ေနခဲ့ကာ စန္းရန္က ပုံမွန္အတိုင္းသာရွိေနခဲ့သည္ကိုျမင္ၿပီးမွ စိတ္ေလ်ာ့ခ်လိဳက္နိုင္သည္။

အိမ္ျပန္ေရာက္သည့္အခါ။

ဝိန္းရိဖန္က အိမ္ေနရင္းဖိနပ္ လဲစီးေနရင္း အလ်င္းသင့္သလိုစကားဆိုလိုက္၏။

"ငါ့အျမင္မွာေလ နင္က ေယာက္်ားေလးေတြနဲ႕ေပါင္းသင္းတဲ့ေနရာမွာ အရမ္းေတာ္တယ္သိလား..အထက္တန္းေက်ာင္းတုန္းကဆိုလည္း အတူတူပဲ..အခု နင္ လင္းစြင္နဲ႕ပထမဆုံးေတြ႕ဖူးတာေတာင္မွ သူနဲ႕ စကားေတြအမ်ားႀကီးေျပာနိုင္ေသးတယ္"

စန္းရန္က 'အင္း' ဟု ပ်င္းတိပ်င္း႐ြဲျဖင့္ ျပန္ေျဖလာ၏။

"လင္းစြင္ဆိုတဲ့လူကလည္း ၾကည့္ရတာ ႏြေးႏြေးေထြးေထြးနဲ႕ အေတာ္ေလးရည္မြန္မယ့္ပုံပါပဲ"

ဝိန္းရိဖန္က ဆိုဖာထက္တြင္ထိုင္ၿပီး ဆက္၍

"စုထ်န္းက အဲ့လို ရင့္က်က္ၿပီးတည္ၿငိမ္တဲ့ပုံစံမ်ိဳးကို သေဘာက်တာထင္တယ္"