=

=

Жонвон Сонү хоёрыг мэдсэнээс хойш 7 хоногийн дараа тэд бүгдийг анзааран,том ээж тэр орой хэн хамт байсныг аль хэдийнээ мэдэж орхижээ.

Том нууцаа алдсан тэдэнд зүгээр ч нэг тайван орхино гэж байхгүй бололтой.

"Тэдэнд зориулж хоол хийхдээ миний өгсөн эмийг хийхээ мартав даа"хэмээн тогоочид захичхаад инээмсэглэл тодруулсаар явах аж.

"Та нарын л сонголт шүү дээ,ядаж үгэнд минь орж гараагүй байсан бол

хоёр жил хүн шиг жаргалтай амьдрах байсан юм..."тэр тэднийг өрөөний цаанаас ажиглангаа шивнэх бөгөөд удалгүй өөрийн дагуулдаа дамжуулан "Удахгүй туршилтаа эхэлцгээе,өнөө орой авч явах бүх зүйлээ цэвэрхэн шиг бэлдээд байж бай"хэмээсээр цааш явсан юм.

Оройн хоолны дараа:

"Юу болоод байнаа ахаа,миний бие нэг л..."Ники газар унан урд нь байх Хисыны гараас сүүлийн хүчээ шавхан сэгсэрсээр хэллээ.

"Биднийг хордуулчихсан бололтой..."Хисын хэдийнээ ярих тэнхэлгүй болж сүүлийн удаа ингэж хэлээд үхтэл мэт газар унав.

Бүгдийнх нь санаа балартаж,тэдний саяхан идсэн хоолонд ямар нэг зүйл хийсэн гэдгийг биеэ мэдрэж чадахгүй байхдаа л мэдрэх шиг болов.

"Яагаад...яагаад та нар бидэнд ийм зүйл хийгээд байгаа юм"Сонүд харин тэр зүйл бусдыгаа бодвол бага үйлчилж буй бололтой ухаан алдаагүй ч бага багаар хүчээ алдаж байв.

"Удахгүй харнаа,бүгд та нарын төлөө шүү дээ" том ээж Сонүгийн хацрыг илсээр хэлэх бөгөөд аль хэдийнээ тэд бүгдээрээ ухаан алдан газар хэвтэцгээнэ.

=

•Учир шалтгаан•

=

Хаана байгаа нь үл мэдэгдэх бүдэг гэрэл дунд хачин чигтэй дуу чимээ сонсогдож тэд одоо л нэг нүдээ нээн сэрэх аж.

Хэн ч харахад хачин чигтэй жихүүдэс төрөм орчныг хараад асрамжийн газраас тэс өөр газар байгааг тэд ойлгох шиг болов.

Тэднийг бүгдийг нь ортой бэхлэн уяж,хөдөлж чадхааргүй болтол гар хөлийг нь төмөр гинжээр уясан харагдана.

Удалгүй эргэн тойрноор битүү цагаан хувцас өмссөн хүмүүс эргэлдэн гэрлийг улам тодотгох бөгөөд ямар нэгэн зүйл найруулан тэдэнрүү ойртож эхлэх нь тэр.

"Өө сэрчихсэн үү?"том ээж өрөөнд орж ирэхэд тэд бүгд сэрцгээн мултрахын тулд хий дэмий хөдөлцгөөнө.

"Биднийг яах гээв,юу хүсээд байгаа юм!Та нар ийм аймшигтай зүйл хийж энэ хүртэл ирчихээд ичихгүй байна уу!Муусайн араатангууд" Сонхүн орилсоор хөлөө татах бөгөөд түүний хажууд хэн нэгэн гаранд нь үл мэдэгдэх зүйл тарьж эхэллээ.

Том ээж тэднийг харсаар "Эцэсийн эцэст бид бүгд араатангууд болж хувирдаг энэ ертөнцөд ирчихээд ингэж хэлэх чинь үнэхээр инээдтэй байна"

Цагаан хувцастай сувилагч нар нэг нэгээрээ тэдний гаранд үл мэдэгдэх зүйл тарьж дууссаны дараа дахиад л өмнөх шигээ ямар ч хүчгүй болж эхэлж байгааг мэдэрч эхлэв.

"Жэйк...Жэйкийг та нар яаснаа хэл,түүнд яагаад тийм муухай зүйл хийж байгаа юм"

"Хонгор минь томоотой бай л даа,чи улам л өвдөх зүйлээ хийгээд байна"

Хисын орилсоор түүнд тарьсан хоёр дахь зүйл аль хэдийн үйлчлээд эхэлсэн бололтой,түүнийг харсан хөвгүүд айдаст автан гараа татах гэж хий дэмий хичээнэ.

"Яагаад...яагаад...бид нар ямар гэм хийсэн гэж"

"Одоо нэгэнт энэ хүртэл ирсэн учраас мэдэх цаг нь болсон байх"том ээж хормойгоо янзлан суучхаад бүх учрыг тэдэнд ярьж өгөхөөр аягатай цайнаасаа нэг балгав.

"Олон жилийн өмнө маш урт дайн болсон.Тэнд хүмүүс чөтгөрт идүүлж,үлдсэн нь арай ядан тэмцдэг байв.Эцэстээ тэр их аймшигтай дайнд хүмүүс эцэстээ тулж хүн болон чөтгөрүүд нэг нэгэндээ амлалт өгсөн"

Тарьсан эмний үйлчлэлээс болж тэд ярьж ч чадахгүй болтолоо хүч нь суларчээ.Тархи нь хөдлөхийг,дуу гарахыг хүсэх ч бие нь хүссэнээр нь огт болсонгүй,зөвхөн амьсгал нь сонсогдохуйц том ээжийн яриаг сонсон хэвтэнэ.

"Дайнаа зогсоож бүгдээрээ тайван амьдарч болох газар болгоно гэж амлацгаасан.Чөтгөрүүд хүмүүсээс хол байна,харин хүмүүс чөтгөр алахгүй гэсэн амлалт.Мөн тэд нарын хүссэн хамгийн чухал зүйл бол жил болгон арван залуу хүүхдүүдийг явуулах гэсэн хүсэлт"

Нүүрэндээ инээмсэглэл тодруулах том ээж тархиндаа захирагдахгүй болсон хөдөлгөөнгүй тэднийг хараад улам л инээд алдсаар.

"Тэгээд л хүмүүс тэдний хүслээр жил болгон хүүхдүүдийг явуулхаар болж,тэр хүүхдүүдийг үржүүлэх ферм бий болгосон юм.Тэр нь та нар шүү дээ..."

Цайгаа ууж дууссан бололтой босон тэдний зүг алхангаа хажууд нь ирэн

"Тэд хүүхдүүдийг авч өөрсдийнхөө нэг болгохын тулд туршилт хийдэг,өөрсдийгөө хүчирхэг олон болгохын тулд.Онцгой цустай байвал тэдэнд бүр ч их таалагдах болно"

Сонүгийн нүд түүнийг хэдэн хэсэг тастах мэт ширтэн нулимс нь урссаар.Хамгийн их итгэж байсан хүн нь эсрэгээрээ хамгийн аймшигтай нэгэн байсанд гарт тааралдсан зүйлээрээ цохиж авахыг хүснэ.

Гэсэн хэдий ч бие нь огт хүссэнээр нь захирагдсангүй.

"Харин ч та нар өдийг хүртэл жаргалтай өсгөсөн надад баярлах хэрэгтэй.Энэ туршилтаар та нар ирээдүйд хэнийг ч өөрийнхөө дор оруулахаар тийм хүчтэй болно гэсэн үг.Та долоогийн цус онцгой учраас яалтчгүй бүтэх учиртай"гэж хэлчихээд гараад явах зуур түүний араас дахин өнөөх цагаан хувцастай хүмүүс орж ирэн тэднийг түрсээр,ямар нэг өрөөнд оруулах гэж байгаа бололтой нэг нэгээр нь зөөж эхлэв.

Урт хонгилоор явсны эцэст нэгэн өрөөнд орж ирэн харанхуй учираас ямар өрөө болохыг ч мэдсэнгүй.

Тун удалгүй гэрэл асаахад бүгд харагдах бөгөөд яг л шорон мэт ямар ч цонхгүй саарал ханатай өрөө байх ба тэднээс өөр хүн байгаа бололтой баруун буланд хөшгөөр татсан хэсэг харагдана.

"Жэйк..."тэдэн дундаас хөшгөөр хүрээлэгдсэн ортой хамгийн ойр байсан Хисын харсан зүйлдээ итгэж ч өгсөнгүй.Дуугарч чадахгүй ч гэлээ түүнийг харсандаа бага ч болов баярлана.

"Үхээгүй байж шүү дээ"ийн бодсоор тэд нэг нэгэнрүүгээ ширтэх бөгөөд Жэйк ч мөн адил биеээ захирч чадахгүй ч тэдэнтэй адил сэрүүн байсан юм.

"Ингээд бүрэн боллоо,туршилтаа эхэлцгээе"

'Хэдий энэ бидний хувь тавилан ч гэлээ,хэрэв бурхан гэж байдаг бол гуйя биднийг авраач...'

Чинь сэтгэлээсээ тэд хүссэн ч бүх зүйл харанхуй нөмрөөд авах аятай биеэр нь өвдөлт мэдрэгдэнэ.Хэзээ энэ бүх зүйл дуусахыг мэдэхгүй ч зүүд байгаасай гэж хүсээд гүн нойронд унтацгаах аж.

Сэрээд тэд юу болсоноо огтхон ч төсөөлөхийг хүссэнгүй.

=

• Бидний мэдэхгүй бид •

=

"ХУРДАН НЭМЭЛТ ХҮЧЭЭ ДУУД,ТУРШИЛТЫН БАЙДАЛ ӨӨРЧЛӨГДӨЖ БАЙНА"цагаан хоолойгоор зарлах хоолой бүгдийг сандаргаж,одоо үүсээд байгаа нөхцөл байдлыг тэд огтоос төсөөлөгүй ажээ.

Тэдэнд туршилт хийгдсэнээс хойш сар шахуу ухаангүй байсан бие аль хэдийн сэргэж ухаан орсон бөгөөд хүсэж байсан зүйлээс нь туршилт эсрэгээрээ эргэж,

эргэн тойронд удирдаж байсан чөтгөрүүд аль хэдийн үхлүүт болсон байх нь харагдана.

"АНХ УДААГАА ИЙМ ЗҮЙЛ ХАРЖ БАЙНА ХАТАГТАЙ ЛИ! ОНЦГОЙ ЦУСТАНГУУДАД ИЙМ ӨӨРЧЛӨЛТӨНД ОРНО ГЭЖ ТӨСӨӨЛСӨНГҮЙ...ТЭД БИДНЭЭС ИЛҮҮ ХҮЧТЭЙ БОЛЧИХОЖ! ТУРШИЛТЫН БАЙРЫГ ҮГҮЙ ХИЙЖ БАЙНА ХАРЖ БАЙНА УУ!"

Туршилтын байраас холгүйхэн байрлах чөтгөрүүдийн газар нутаг сандарцгаан болоод байгаа нөхцөл байдалд бүх аргаа хэрэглэсээр.

"Хяналтын өрөөний хаалга аль хэдийн эвдэрчихлээ,тэд бүгдийг устгачихсан...бид өөрсдийнхөө нэгийг бүтээх биш эсрэгээрээ жинхэнэ мангасуудыг бүтээчихлээ"цагаан хоолойгоор сүүлийн удаа сонсогдсон хоолой энэ байсан юм.

[There should be a GIF or video here. Update the app now to see it.]

A/N:Сайнуу миний хөөрхөн уншигчидаа,

өөртөө бага зэрэг амралт өгсний дараагаар өгүүллэгтээ буцан хүрээд ирлээ.

Trailer-ээ үзээд ямар санагдав даа? :> Хичээл эхэлхээс өмнө идэвхтэй оруулах төлөвлөгөөтэй байгаа,тийм удаан хэсэг өгөхгүй явна гэж байхгүй байх :3

Та нар маань vote&comment-үлдээн намайг дэмжээрэй.