Би лав химид дургүй ээ!

Би лав химид дургүй ээ!

Би лав химид дургүй ээ!

Яг одоо хамгийн уйтгарт хоёр цаг үргэлжилж байгаа бөгөөд би зүгээр л ширээ дэрлэн хэвтээд, тэмдэглэлийн дэвтэр дээрээ сараачиж буй нь энэ.

Дунд ангид орж ирээд ойлгодог л байсан юм. Хэдэн жилийн дараа бодлого холилдоод ирэхэд нь арай муу ч бас биш гайгүй барьж авчихдаг байж. Ахлах ангид ороод л зүгээр будаа. Дүнгээ аятайхан гаргаж аваад боллоо. Даалгавар нтр ч хийхээ байсан.

Арай гэж хонх дуугаран завсарлахад өндийв. Өнөөдөр ангиа цэвэрлэх ээлжтэй. Бушуухан цэвэрлэчихээд харьж унтах минь.

Өө! Шалны мод алга. Хажуу ангиас түр зээлье дээ.

Ангиа түгжчихээд гарвал энэ давхрын бүх ангийн гэрэл унтраастай.

Юу вэ энэ одоо?

Дээд давхар луу гарахаас.

Дээд давхарт цорын ганц гэрэлтэй байгаа анги руу очиж хаалгыг нь хагас онгойлгоод толгойгоо цухуйлган:

"Уучлаарай, би доод давхрын анги юм аа. Ангиа цэвэрлэх гэтэл шалны мод байдаггүй, түр зуур хэрэглүүлэхгүй биз? Би буцаагаад шууд аваад ирнэ ээ."

Гялс хэлчихээд дээшээ харвал

Ө, яагаад заавал тэр гэж! Миний анхны хайр, анхны үерхлийн эзэн Жон Вонү. Энэ түүний анги байсан юм уу?

Миний л тэнэгийх л дээ, ангиа сайн харахад яадаг байна.

Ичсэндээ бас сандарсандаа гялс буцаж гараад ангидаа очин цүнхээ шүүрч хаалгаа түгжээд жижүүр ахад өгчихөөд нүүрээ дарсаар сургуулиас холдов.

Цэвэрлэгээ нтр мэдэхгүй ээ, маргааш загнуулна л биз.

Үерхэж байх хугацаандаа сайхан дурсамжтай байсан ч, салахдаа тийм аятайхан дурсамжтай байгаагүй юм. Нэг охин дундуур хор хутгачихсан хэрэг. Сүүлд тэр буруу ойлголт байсныг мэдэж, уучлалт гуйх гэсэн ч би түүнд нүүр өгч чадаагүй.

Хэн л арчаагүй хөгийн охиноороо дуудуулчихаад зүгээр уучлах вэ дээ.

Сандарсан чигээрээ цүнхээ тас атган гүйж байгаад дэлгүүр орохдоо нэг хүүхдийг мөргөж орхив. Духаа барьсаар харвал тэр хүүхэд ч бас цээжээ илж байлаа.

Уучлалт гуйчихаад газраар тарсан юмнуудыг нь цуглуулж өгөөд царай руу нь харвал

Хөөх! Царайлаг юм аа.

Барьж байгаа дүрэмт хувцас нь манай сургуулийнх хэрнээ би түүнийг ерөөсөө харж байгаагүй. Шилжиж ирэх юм болов уу?

Заза мэдэхгүй ээ.

"Намайг үнэхээр уучлаарай. Гүйж байгаад харсангүй."

"А-аан зүгээр дээ. Баярлалаа охион."

Яагаад намайг хараад гацаад байгаа юм бол? Уучласан нь ашгүй дээ.

Харин одоо Let's Gooooo

Эртхэн очиж киногоо үзчихээд унтъя.

Охиныг дэгдсээр буцаад явах үед ард нь үлдсэн залуу хөнгөхөн инээмсэглэсээр үлдэв.

©All Rights Reserved