Өчигдөр математик орчихсон болохоор өнөөдөр үнэхээр сэргэг сэрлээ. Бас өнөөдөр дандаа хэл, уран зохиолын хичээлүүд орно. Сайхан байна даа.

Формоо өмсөөд, оймсоо өмсөх гэж догонцож явж байхдаа шүүгээнийхээ буланг мөргөчихөв. Тэр даруйд өчигдрийн хүүхдийг мөргөсөн минь санаанд орж ирээд, царайг нь ч бас саначихлаа. Яахав үнэхээр царайлаг байсан л даа.

Өнөөдөр хүүхэд шилжиж ирэх сурагтай байсан. Арай өчигдрийн хүүхэд-

Аааа за больж үз У Сохи! Өчигдрийн хүүхдийг толгойноосоо гарга.

Сургууль дээр оччихоод дэвтрээ гарган их цомцойгоод уран зохиолын хичээлдээ бэлдэв. Би уран зохиолд дуртай.

Хажуу талын хүүхэд өөр сургууль руу явчихсан болохоор өнөөдөр ирэх хүүхэд аятайхан хүн байгаасай билээ.

Удалгүй багш орж ирлээ.

"Шинэ хүүхэд ирсэн. За ороод ирээрэй."

Гаднаас орж ирсэн хүүхдийг хараад би золтой л орилчихсонгүй. Өчигдрийн хүүхэд дүрээрээ.

"Сайн уу. Намайг Ким Сонү гэдэг. Цаашид туслаж дэмжээрэй."

Багш толгой дохисоор

"Суухыг хүссэн газраа очоод суучих" гэх үед ангийн охидууд:

"Хөөх царайлаг юм аа"

"Чи миний хажууд сууж болно шүү"

"Яасан өндөр юм бэ"

"Hi царайлагаа"

Хаа би та нараас өмнө энэ хөөрхөн царайг харчихсан юм чинь^^

Юу вэ би чинь юугаа бодоод?

Гэнэт хажуу талын сандал түлхэгдэж, ширээн дээр цүнх мэдрэгдэх үед нь харвал өнөөх хүүхэд миний хажууд суучихаж!

Цүнхээ сандландаа тогтоочихоод миний зүг инээсээр

"Сайн уу миний цээжийг мөргөдөг эгдүүтэй охин минь?"

"Сайн уу аятайхан хүүхэд ээ?"

Яахав, сүүлийн үг нь "Тоглогч" гэж бодогдуулсан ч аятайхан гэдэгтэй нь маргаж чадахгүй нь.

Тэр өхөөрдөмөөр инээмсэглээд эргээд урагшаа харав. Харин би багшийн ярианд анхаарлаа хандуулсан юм.

Хичээл тарж, би цүнхээ үүрсээр гарахаар зэхэхэд хэн нэгэн хүлээгээрэй гэх шиг болов. Эргэж хартал өнөөх хүүхэд бишээ Сонү надад хандаж хэлсэн байлаа.

"Би чиний нэрийг мэдэхгүй өнгөрчихсөн байна штээ. Одоо албан ёсоор танилцъя"

Түүний сургуулиас гараад хамт алхаж байхдаа хэлсэн үг энэ байлаа.

"Аан, намайг У Сохи гэдэг. Өчигдөр чамайг мөргөсөн, бас өнөөдрөөс нэг ангид нэг ширээнд суух болсон охин."

"Намайг Ким Сонү гэдэг. Өнөөдөр шилжиж ирээд чиний хажууд суух бас өчигдөр чиний мөргөдөг залуу."

"Танилцсандаа таатай байна."

Бид хоёр зэрэг ингэж хэлчихээд бие биен лүүгээ инээв.

"За тэгвэл баяртай Сонү" гээд би даллавал Сонү гарнаас татсаар орой болчихсон байхад охин хүүхэд ганцаараа гэж үглээд хүргэж өгөхөөр болов.

"За энэ манай гэр. Сайн яваарай баяртай өхөөрдөм Сонү" би үл ялиг инээсээр түүнд хэлвэл тэр их нухацтай царайлчихаж.

"Яасан юм?"

Нүд рүү минь ширтэж байснаа гарнаас зөөлөн атгав.

Б-Байж байгаарай...

"Яагаад гарнаас атгаад байгаа юм?"

"Учир нь чи эгдүүтэй болохоор."

Зүрх догдлоод миний хацар аймшигтай улайчихсан байгаа байхдаа.

Сонү дахин "Тиймээс-" гэж ам нээв үү үгүй юу гэрийн хаалга онгойж дотроос нь харцаа аймар болгочихсон манай аймшгийн ах гарч ирэв.

"У Сохи энд юу хийж байгаа юм? Бас чи хэн юм? Яагаад тэрний гараас атгачихсан байгаа юм?" гэж хэлэхэд нь би нүдээ эргэлдүүлэв. Ах минь дээ харцаа жаахан зөөллө. Сонүг айлгалаа.

Миний ах У Сэүн. Их сургуулийн царайлаг залуу, ардаасаа охидуудыг хуйлруулдаг. Амралтын өдөр болгоны өглөө цонхны доор охидууд орилолдож, ахыг харахыг хүсдэг. Би тэр чимээнд ямар дургүй гээч.

Сонү бага зэрэг ахаас сүрдсэн бололтой жаахан түгдэрсээр

"Би Сонү. Сохигийн н-найз.. найз залуу."

Би сая юу сонсчихов? Н-Найз залуу?

"Хөөе Ким Сонү чи чинь юугаа яриад-"

Үг дуусгахын завдалгүй Сонү хөтлөчихсөн байсан гараа ахад өгөөд өөрөө нүдээ ирмэчихээд яваад өгөв.

Хүн баахан асуудалд оруулчихаад яваад өгөх юм даа.

"Ахаа дараа тайлбарлая. Одоо би зүгээр өрөө рүүгээ орох хэрэгтэй байна."

Ахыг эвтэйхэн аргалчихаад өрөөндөө орж ирэн хаалгаа түгжээд ор луугаа үсрэв. Учир нь би Сонүгийн хэлсэн зүрх чичрүүлж, гар салгануулан, хацар улайлгасан үгнүүдийн талаар бодох хэрэгтэй байсан юм.

Би догдолж үхэх нь ээ. Хаанаас гарч ирээд зүрх догдлуулаад байгаа хүн бэ чи Сонү?

Ингэж ихээр догдолж, үргэлж өхөөрдөм инээмсэглэлийг нь бодоод байгаа нь би галзуурч буйн шинж үү?