《Your Loving Heart /✔️/》03.
Advertisement
Өглөө болж нүдэн доогуур татсан хөх зураас, арзайсан үстэйгээ дээшээ өндийв. Шөнөжингөө Сонүгийн талаар бодоод унтаж чадаагүй. Үгүй ээ ер нь хэн тийм эгдүүтэй байдаг юм. Дээрээс нь тэр түүний хэлсэн үгс...
Би ч галзуурч дээ галзуурч. Танилцаад удаагүй байгаа хэр нь ингэтлээ бодож байхыг бодвол.
Хичээл дээр ирээд нойрмоглон сууж байтал нөгөө намайг шөнө нойргүй хонуулдаг хэргийн эзэн орж ирж байна.
"Өглөөний мэнд, эгдүү минь"
"Өглөөний мэнд, ноён асуудал таригч гуай."
"Өчигдөр орхиод явчихсанд уурлачихсан юм уу? Уучлаарай манай найзууд дуудаад би ажил дээрээ очих хэрэгтэй байсан юм."
"Найзууд? Ажил? Чи ажил хийдэг юм уу?"
"Мм ер нь нэг тиймэрхүү. Модель болдог юм. Хааяадаа л..."
Хөөх Сонү модель хийдэг байх нь. Энэ сайхан царай, тийм өхөөрдөм төрхийг хэн үгүйсгэнэ гэж?
"Өчигдөр чамаас болоод, ялангуяа чиний хэлсэн үгнээс болоод би ахад загнуулах шахсан."
"Аан тэгээд л өнөөдөр ийм урвагар дуу муутай байсан байх нь"
"Юу аан гэж! Чи найз залуу нтр гэж хэлээгүй байсан бол би бүтэн нойртой тухтай амрах байсан юм за юу!"
"Манай хөөрхөн эгдүү Сохи, миний хэлсэн үгнээс болоод догдлоод унтаж чадаагүй байх нь ээ? Юухан байхав хоёулаа тэр үгийг үнэн болгож болно шүү дээ сахиусан тэнгэр минь"
Ю-Юу вэ тэр сүүлийн үг нь? Эгдүү гэж дууддагт нь арай гэж дасаж байхад даа. Ичээд бас бага зэрэг догдлоод байгаа болохоор нүүрээ нууж ширээ дэрлээд хэвтчихэв.
"Удахгүй математик бүтэн гурван цаг орох болохоор би унтлаа. Багш наашаа дөхөх ч юм уу, намайг дуудвал сэрээгээрэй за?"
Би Сонүд ингэж хэлчихээд буцаад ширээгээ дэрлэн хэвтэв. Улайсан нүүрээ ч нуух, угаасаа юм хийдэггүй цаг дээр ч нойроо нөхөөд авах.
Нэг сумаар хоёр туулай. Бинго!
Багш орж ирэн хичээлээ эхлэж байгаа нь дуулдаж, аажмаар бүдгэрч байгаад би нэгмөсөн унтчихав.
—-
Хонх аль түрүүн дуугарах шиг болсон доо. Тийм ээ хонх хонх ХОНХ?
Гэнэт цочин сэрвэл ангид ганцаархнаа байв. Хүүхдүүд хааччихав? Утсаа гаргаж ирэн цаг хартал өө аль хэдийн хоолны цаг болчихож. Нээрээ нүүрэн дээр тусаад байсан нар яг эд унтаж байх үед тусахгүй байсан шт. Ангийн хүүхэд хөшиг хаасан юм байхдаа.
Advertisement
Явж юм олж идэх санаатай босвол ширээний буланд наалддаг цаасан дээр юм бичээд наачихаж. Надад юм байх даа?
Яах гэж байгаа юм бол.. Өлсөөд байхад даа.
Шатаар өгссөөр дээврийн хаалгыг түлхэн онгойлговол Сонү цаашаа хараад юм хийж байна. Очоод хүзүүдэн авбал тэр ширээгээр хоол өрчихсөн байв.
"Хөөх, арааны шүлс асгарч байна. Чи хийсэн юм уу."
"Өө ирчихсэн үү. Тийм ээ би хийсэн."
"Надад ингэж хоол бэлдэж өгдөг нь яаж байгаа юм?"
"Яах юу байхав дээ. Чамайг өөртөө дурлуулах гэж л."
Түүний хэлсэн энэ өгүүлбэрийг сонсоод будаандаа хахах шахав. Ус залгилан сууж байтал
"Яасан бэ? Иччихсэн юм уу. Зүгээр дээ би чамтай гэрлэхийн тулд бүхнийг хийнэ."
Ус ууж байсан би дахиад хахаж цацахад хөөрхөн инээгээд алчуур өгөв.
"Г-Гэхдээ Сонү чиний ярьж байгаа чинь арай л хурдан?"
"Мэднэ ээ. Тэгээд л би чамайг надад дурлатал чинь хүлээх болно."
—-
"Сайхан цадлаа. Баярлалаа Сонү^^"
"Зүгээр ээ."
Сонүгийн гарнаас чирсээр хичээл орох ангидаа арай гэж амжин орж ирж суув. Аяга савнуудаа яах юм гэж асуутал найзууд нь ирээд авчихна, санаа зоволтгүй л гэсэн.
Сонү ярьснаар тэд долуулаа найзладаг хоорондоо их дотно, хамт амьдарч байсан түүх ч бий гэсэн.
"Гэхдээ Сонү, би сэрээгүй тэр чигтээ унтаад чам дээр очоогүй бол яах байсан юм?"
"Зүгээр л иртэл чинь хичээлээ таслаад ч хамаагүй хүлээнэ."
Тэр яг мангар байх аа? Хэзээ ирэх нь мэдэгдэхгүй намайг хүлээгээд сууна гэнэ шүү.
——
"Хөөе Ким Сонү! Зүгээр аятайхан байж байгаад шийтгэлээ хурдан биелүүлчихээд хурдан харъя."
Тэгэхээр бид яг одоо шийтгэл аваад спортын заал цэвэрлээд зогсож байна.
Хичээл дээр хэтэрхий чанга шивнэлдээд бусаддаа саад болоод байсан болохоор гэсэн. Гэтэл Сонү зүгээр байхгүй намайг ирж өдөөд, ийш тийшээ гүйгээд ус асгачих гээд байх юм.
"Надад лав зүгээр байнадаг. Харин ч хоёулхнаа байх цаг дахиад зөндөө илүү гарч байна штээ охин минь."
"Хурдан хийчихээд гэртээ харъя л даа. Би ядраад байна. Шөнө ч олигтой унтаагүй штээ."
Advertisement
"Миний ирээдүйн найз охин ядарч болохгүй шүү. Би гялс угаагаад хаячихая. Манай Сохи тэнд сууж бай."
Түүний энэ эрх нялуун занг яалтай билээ. Бас ирээдүйн найз охин энэ тэр гэчихжээ.
Эцэст нь шийтгэлээ дуусгаад бид сургуулийн гадаа гарч ирэв. Яаж алхаж харина аа гэж бодоод санаа алдаж байтал Сонү
"Ядарч байна уу? Би хүргээд өгье."
"Чамаар хүргүүлсэн ч адилхан л явна штээ"
Би ингэж хэлж дуусаагүй байтал Сонү машины түлхүүр гаргаад ирэв. Арай үгүй байлгүй дээ.
"Би чамайг хүргэж өгөх гээд өнөөдөр авч ирсэн юм. Аав аль дээр надад өгсөн ч би унадаггүй байсан юм."
"Байз! Чи жолооны үнэмлэхтэй юм уу? Үнэмлэхгүй бол би суухгүй ээ нээрээ шүү. Амьдралаа дэнчин тавихгүй."
"Яахаараа ийм эгдүүтэй байдаг байна? Мэдээж би жолооны үнэмлэхтэй, машин барьж сураад удаж байна."
Эцэст нь би түүнд итгээд, бас үнэхэээр үнэхэээр ядарч байсан болохоор машинд нь суугаад хөдлөж байна.
Цонхоор зөөлхөн салхи орж ирээд л...
Би дуу тавихаар гараа сунгатал Сонү түрүүлээд дуу тавьчихав.
🎶Sasha Sloan-Dancing With Your Ghost🎶
Дуу эхлээд удаагүй байтал Сонү дагаж дуулаад эхлэв. Бурхан минь түүний хоолой. Тэр үнэхээр сайн дуулдаг юм байна.
"Чи их гоё хоолойтой юм."
"Баярлалаа Сохи"
Сонүгийн дуулахыг сонсоод, машин зөөлнөөр явж, хажуугаар нь салхи орж ирээд нойр хүрээд байна. Би унтмаар байна.
——
Анхилуун сүрчигний үнэр миний нөмөрч байгаа зүйлээс үнэртэх аж. Би гэртээ гэхэд их өөр байна даа. Хүлээгээрэй би хаана-?
Гялс өндийвөл Сонүгийн хүрмийг нөмөрчихсөн машинд нь унтаж байлаа. Салхинд цохиулж Сонүгийн хоолойнд бүүвэйлэгдээд унтчихаж...
Харин хажуу суудал дээр Сонү нүдээ анин сууж байсан юм. Магадгүй унтаж байж ч болно.
Хүрмийг нь өөрт нь буцаан нөмрүүлэх гэсэн ч нүдээ нээчихэв. Унтаагүй байх нь.
"Манай эгдүү сэрчихсэн юм уу? Чамайг их тайван унтаж байхаар чинь сэрээж чадсангүй."
"Баярлалаа өхөөрдөм Сонү. Би одоо ингээд орлоо."
Ингэж хэлчихээд цагаа гарган харвал 18:34 хөөх. 2 цаг унтчихаж.
Сонү зөрүүдэлж оруулж өгнө гэсээр байгаад хаалганы өмнө авчрав.
"Баяртай Сонү-яа. Болгоомжтой хариарай. Өхөөрдөм Сонү баяртай"
Би даллаж байх бол Сонү инээсээр
"Эгдүүтэй Сохи ч бас баяртай. Зурвас бичнэ ээ." гээд нүдээ ирмэв. Би ч удахгүй зүрхний өвчтэй болох байх аа. Дэндүү эгдүүтэй байна энэ хүн.
Намайг л эгдүүтэй гээд байдаг өөрийгөө хэр эгдүүтэй гэдгээ мэддэг ч болоосой. Тийм эгдүүтэй байж бас лаг ах шиг аашилна аа. Ёстой нэг...
Өхөөрдөм Сонү👅
Сохи унтах гэж байна уу?
Эгдүүтэй Сохи🌸
Сонү сайн явж харьсан
биздээ?? Тийм ээ би
унтах гэж байна.
Өхөөрдөм Сонү👅
Сайхан амраарай
хөөрхөн минь❤️
Эгдүүтэй Сохи🌸
Сайхан амраарай
Сонү💗
Өхөөрдөм Сонү👅
❤️
seen 2 minutes ago
SeoHee_0829 offline.
Advertisement
- In Serial24 Chapters
A Lonely Dungeon
When a new dungeon is born, it wants nothing more than to have the most vicious monsters, the most cunning traps and the most shiny of loot. There is only one problem, but it's a rather big one; it finished its first floor years ago, but it still hasn't been visited by any adventurers! In order to find someone or something to explore its floors, or perhaps just to find someone to talk to, this dungeon will have to go way off script. But it soon discovers that going off script brings problems of its own, and that adventurers are not the only thing this world is missing. A shortish story about a dungeon's journey of exploration and self-discovery in a devastated world. Cover made (poorly) with POV-Ray. Prequel to An Unbound Soul Published here, scribblehub and amazon.
8 122 - In Serial40 Chapters
Rebirth of Fallen
Ever thought about finding a new chance at life in a new world? How would you improve your life? How would you shine in a world of fantasy, magic and filled to the brim with new fantastical races? Raijen got this second chance, and so did Erin. Everything should have been perfect. A new world, new opportunities, new family, but acquiring salvation comes at a cost. There’s always tales of heroes rising to power, good triumphing over evil, and a happy ending for all. People love those tales, that’s why they’re passed down the generations. But what happened to those who turned out evil, what shaped them? What drove them away from the light, forever ordained to be forgotten by the passage of time? Witness what happens when you are reborn as part of the masses, forever condemned to the shadows. Let’s follow the path of the fallen. **********************************************************************Hello everyone, this story was in my head for way too long and I have finally gathered the balls to commit and start writing and publishing the chapters to get feedback and feel on what others might think of it.I will publish one chapter (1500 words or so) every Monday, Wednesday, and Friday.Thank you for reading and I hope you will enjoy this journey as much as me. **********************************************************************The cover is temporary until I find someone to make a proper one.My site if you are interested is here where I will publish as well. Credit for edited description goes to Danetello
8 83 - In Serial26 Chapters
Sword of Demon Cless
This is a story of the half-demon half-human in a world where in all are filled with adventurers. He has only one goal in life. That is to become the world re-known swordsman. Will his existence be accepted or be ignored. This is the sword of demon cless.
8 190 - In Serial9 Chapters
Felix's sister?!?! (Cauis love story info)
Amilla is a girl who's a strange vampire. She still has a beating heart and blood running through her veins. But no one, not even the Volturi knows about her because three of the members think she had died. And she'll soon have to show herself to the world that she wants to forget even though that she has been alive for near 2000nd years.
8 53 - In Serial33 Chapters
The Everburn Mage
As a child, Rune Ransford held admirable aspirations of following his father's footsteps by joining the military as a combat mage. These skilled practitioners of magic helped to close the curtain on the much dreaded 7 Year War between his home country of Esteras and the nations that threatened to destroy it. Possessing a natural aptitude for manifesting and manipulating fire magic, as well as receiving support from his family, his mind had long since been made up. He would be a mage that would make them proud. However, a single, bloodshed night was enough to change his fate forever. Before his eyes, he witnessed every soul he loved perish in an undying inferno. The worst part of it all wasn't that he was helpless to save them. No, what plagues his mind even to this day is that everyone is convinced that he is responsible for their deaths. That he is a cruel devil who walked through a sea of fire and lived. Now, serving in the military as a fully-fledged combat mage, he intends to uncover the truth of what really happened in his tragic past. What Rune has yet to realize, however, is that there are larger, more malicious forces at play. Forces connected to his family’s untimely demise. Forces lurking in the shadows of the very country he lives. And forces striving to alter the course of Esteras' history. Brandishing his flames of suffering, The Everburn Mage takes his first step into a world of loss, iniquity, and betrayal.
8 95 - In Serial26 Chapters
Meliodas × Reader [Imagines]
Just some Meliodas imagines for the Nanatsu no Taizai fans out there!《High Rankings:》《#1 - dragonsin》《#2 - sinofwrath》《#3 - nanatsunotaizai》《#9 - thesevendeadlysins》
8 177

