《Your Loving Heart /✔️/》03.
Advertisement
Өглөө болж нүдэн доогуур татсан хөх зураас, арзайсан үстэйгээ дээшээ өндийв. Шөнөжингөө Сонүгийн талаар бодоод унтаж чадаагүй. Үгүй ээ ер нь хэн тийм эгдүүтэй байдаг юм. Дээрээс нь тэр түүний хэлсэн үгс...
Би ч галзуурч дээ галзуурч. Танилцаад удаагүй байгаа хэр нь ингэтлээ бодож байхыг бодвол.
Хичээл дээр ирээд нойрмоглон сууж байтал нөгөө намайг шөнө нойргүй хонуулдаг хэргийн эзэн орж ирж байна.
"Өглөөний мэнд, эгдүү минь"
"Өглөөний мэнд, ноён асуудал таригч гуай."
"Өчигдөр орхиод явчихсанд уурлачихсан юм уу? Уучлаарай манай найзууд дуудаад би ажил дээрээ очих хэрэгтэй байсан юм."
"Найзууд? Ажил? Чи ажил хийдэг юм уу?"
"Мм ер нь нэг тиймэрхүү. Модель болдог юм. Хааяадаа л..."
Хөөх Сонү модель хийдэг байх нь. Энэ сайхан царай, тийм өхөөрдөм төрхийг хэн үгүйсгэнэ гэж?
"Өчигдөр чамаас болоод, ялангуяа чиний хэлсэн үгнээс болоод би ахад загнуулах шахсан."
"Аан тэгээд л өнөөдөр ийм урвагар дуу муутай байсан байх нь"
"Юу аан гэж! Чи найз залуу нтр гэж хэлээгүй байсан бол би бүтэн нойртой тухтай амрах байсан юм за юу!"
"Манай хөөрхөн эгдүү Сохи, миний хэлсэн үгнээс болоод догдлоод унтаж чадаагүй байх нь ээ? Юухан байхав хоёулаа тэр үгийг үнэн болгож болно шүү дээ сахиусан тэнгэр минь"
Ю-Юу вэ тэр сүүлийн үг нь? Эгдүү гэж дууддагт нь арай гэж дасаж байхад даа. Ичээд бас бага зэрэг догдлоод байгаа болохоор нүүрээ нууж ширээ дэрлээд хэвтчихэв.
"Удахгүй математик бүтэн гурван цаг орох болохоор би унтлаа. Багш наашаа дөхөх ч юм уу, намайг дуудвал сэрээгээрэй за?"
Би Сонүд ингэж хэлчихээд буцаад ширээгээ дэрлэн хэвтэв. Улайсан нүүрээ ч нуух, угаасаа юм хийдэггүй цаг дээр ч нойроо нөхөөд авах.
Нэг сумаар хоёр туулай. Бинго!
Багш орж ирэн хичээлээ эхлэж байгаа нь дуулдаж, аажмаар бүдгэрч байгаад би нэгмөсөн унтчихав.
—-
Хонх аль түрүүн дуугарах шиг болсон доо. Тийм ээ хонх хонх ХОНХ?
Гэнэт цочин сэрвэл ангид ганцаархнаа байв. Хүүхдүүд хааччихав? Утсаа гаргаж ирэн цаг хартал өө аль хэдийн хоолны цаг болчихож. Нээрээ нүүрэн дээр тусаад байсан нар яг эд унтаж байх үед тусахгүй байсан шт. Ангийн хүүхэд хөшиг хаасан юм байхдаа.
Advertisement
Явж юм олж идэх санаатай босвол ширээний буланд наалддаг цаасан дээр юм бичээд наачихаж. Надад юм байх даа?
Яах гэж байгаа юм бол.. Өлсөөд байхад даа.
Шатаар өгссөөр дээврийн хаалгыг түлхэн онгойлговол Сонү цаашаа хараад юм хийж байна. Очоод хүзүүдэн авбал тэр ширээгээр хоол өрчихсөн байв.
"Хөөх, арааны шүлс асгарч байна. Чи хийсэн юм уу."
"Өө ирчихсэн үү. Тийм ээ би хийсэн."
"Надад ингэж хоол бэлдэж өгдөг нь яаж байгаа юм?"
"Яах юу байхав дээ. Чамайг өөртөө дурлуулах гэж л."
Түүний хэлсэн энэ өгүүлбэрийг сонсоод будаандаа хахах шахав. Ус залгилан сууж байтал
"Яасан бэ? Иччихсэн юм уу. Зүгээр дээ би чамтай гэрлэхийн тулд бүхнийг хийнэ."
Ус ууж байсан би дахиад хахаж цацахад хөөрхөн инээгээд алчуур өгөв.
"Г-Гэхдээ Сонү чиний ярьж байгаа чинь арай л хурдан?"
"Мэднэ ээ. Тэгээд л би чамайг надад дурлатал чинь хүлээх болно."
—-
"Сайхан цадлаа. Баярлалаа Сонү^^"
"Зүгээр ээ."
Сонүгийн гарнаас чирсээр хичээл орох ангидаа арай гэж амжин орж ирж суув. Аяга савнуудаа яах юм гэж асуутал найзууд нь ирээд авчихна, санаа зоволтгүй л гэсэн.
Сонү ярьснаар тэд долуулаа найзладаг хоорондоо их дотно, хамт амьдарч байсан түүх ч бий гэсэн.
"Гэхдээ Сонү, би сэрээгүй тэр чигтээ унтаад чам дээр очоогүй бол яах байсан юм?"
"Зүгээр л иртэл чинь хичээлээ таслаад ч хамаагүй хүлээнэ."
Тэр яг мангар байх аа? Хэзээ ирэх нь мэдэгдэхгүй намайг хүлээгээд сууна гэнэ шүү.
——
"Хөөе Ким Сонү! Зүгээр аятайхан байж байгаад шийтгэлээ хурдан биелүүлчихээд хурдан харъя."
Тэгэхээр бид яг одоо шийтгэл аваад спортын заал цэвэрлээд зогсож байна.
Хичээл дээр хэтэрхий чанга шивнэлдээд бусаддаа саад болоод байсан болохоор гэсэн. Гэтэл Сонү зүгээр байхгүй намайг ирж өдөөд, ийш тийшээ гүйгээд ус асгачих гээд байх юм.
"Надад лав зүгээр байнадаг. Харин ч хоёулхнаа байх цаг дахиад зөндөө илүү гарч байна штээ охин минь."
"Хурдан хийчихээд гэртээ харъя л даа. Би ядраад байна. Шөнө ч олигтой унтаагүй штээ."
Advertisement
"Миний ирээдүйн найз охин ядарч болохгүй шүү. Би гялс угаагаад хаячихая. Манай Сохи тэнд сууж бай."
Түүний энэ эрх нялуун занг яалтай билээ. Бас ирээдүйн найз охин энэ тэр гэчихжээ.
Эцэст нь шийтгэлээ дуусгаад бид сургуулийн гадаа гарч ирэв. Яаж алхаж харина аа гэж бодоод санаа алдаж байтал Сонү
"Ядарч байна уу? Би хүргээд өгье."
"Чамаар хүргүүлсэн ч адилхан л явна штээ"
Би ингэж хэлж дуусаагүй байтал Сонү машины түлхүүр гаргаад ирэв. Арай үгүй байлгүй дээ.
"Би чамайг хүргэж өгөх гээд өнөөдөр авч ирсэн юм. Аав аль дээр надад өгсөн ч би унадаггүй байсан юм."
"Байз! Чи жолооны үнэмлэхтэй юм уу? Үнэмлэхгүй бол би суухгүй ээ нээрээ шүү. Амьдралаа дэнчин тавихгүй."
"Яахаараа ийм эгдүүтэй байдаг байна? Мэдээж би жолооны үнэмлэхтэй, машин барьж сураад удаж байна."
Эцэст нь би түүнд итгээд, бас үнэхэээр үнэхэээр ядарч байсан болохоор машинд нь суугаад хөдлөж байна.
Цонхоор зөөлхөн салхи орж ирээд л...
Би дуу тавихаар гараа сунгатал Сонү түрүүлээд дуу тавьчихав.
🎶Sasha Sloan-Dancing With Your Ghost🎶
Дуу эхлээд удаагүй байтал Сонү дагаж дуулаад эхлэв. Бурхан минь түүний хоолой. Тэр үнэхээр сайн дуулдаг юм байна.
"Чи их гоё хоолойтой юм."
"Баярлалаа Сохи"
Сонүгийн дуулахыг сонсоод, машин зөөлнөөр явж, хажуугаар нь салхи орж ирээд нойр хүрээд байна. Би унтмаар байна.
——
Анхилуун сүрчигний үнэр миний нөмөрч байгаа зүйлээс үнэртэх аж. Би гэртээ гэхэд их өөр байна даа. Хүлээгээрэй би хаана-?
Гялс өндийвөл Сонүгийн хүрмийг нөмөрчихсөн машинд нь унтаж байлаа. Салхинд цохиулж Сонүгийн хоолойнд бүүвэйлэгдээд унтчихаж...
Харин хажуу суудал дээр Сонү нүдээ анин сууж байсан юм. Магадгүй унтаж байж ч болно.
Хүрмийг нь өөрт нь буцаан нөмрүүлэх гэсэн ч нүдээ нээчихэв. Унтаагүй байх нь.
"Манай эгдүү сэрчихсэн юм уу? Чамайг их тайван унтаж байхаар чинь сэрээж чадсангүй."
"Баярлалаа өхөөрдөм Сонү. Би одоо ингээд орлоо."
Ингэж хэлчихээд цагаа гарган харвал 18:34 хөөх. 2 цаг унтчихаж.
Сонү зөрүүдэлж оруулж өгнө гэсээр байгаад хаалганы өмнө авчрав.
"Баяртай Сонү-яа. Болгоомжтой хариарай. Өхөөрдөм Сонү баяртай"
Би даллаж байх бол Сонү инээсээр
"Эгдүүтэй Сохи ч бас баяртай. Зурвас бичнэ ээ." гээд нүдээ ирмэв. Би ч удахгүй зүрхний өвчтэй болох байх аа. Дэндүү эгдүүтэй байна энэ хүн.
Намайг л эгдүүтэй гээд байдаг өөрийгөө хэр эгдүүтэй гэдгээ мэддэг ч болоосой. Тийм эгдүүтэй байж бас лаг ах шиг аашилна аа. Ёстой нэг...
Өхөөрдөм Сонү👅
Сохи унтах гэж байна уу?
Эгдүүтэй Сохи🌸
Сонү сайн явж харьсан
биздээ?? Тийм ээ би
унтах гэж байна.
Өхөөрдөм Сонү👅
Сайхан амраарай
хөөрхөн минь❤️
Эгдүүтэй Сохи🌸
Сайхан амраарай
Сонү💗
Өхөөрдөм Сонү👅
❤️
seen 2 minutes ago
SeoHee_0829 offline.
Advertisement
- In Serial29 Chapters
Founders of The New Age
When Arthur found himself in the middle of nowhere, he knew nothing about where his destiny would take him on this strange world. But after his first night, he was sure that there were many monsters on his road. This is the story of arthur, The story of building his home, and the story of how he changed the world. Enjoy! ------------------------------------------- English is my second language, so there will be a lot of spelling mistakes. If you are bothered by grammatical errors, I would not recommend you to read it for now. I plan to rewrite . I think you can try again when I correct it, thank you for your understanding.
8 110 - In Serial50 Chapters
Abnormal
Millie is a 17 years old girl, she attended Peri high, an Unordinary school in an Unordinary world. Where almost everyone is born with a quirk and a rank, but not everyone, 0.004% of the population are cripples, a non magic folk, kinda like muggle in Harry Potter. Peri High is a popular school known for their powerful students and...where high tiers look down on low tiers, thinking they're better with a higher level and more important (It's actually really normal in this city) Millie kept herself on low profile, lying about her quirk and rank, she pretended to be a cripple, wanting to make real friends who doesn't care about her rank and quirk. While hiding a dark secret, trying to hide and forget her past, she stayed hidden. A new kind of Unordinary.
8 92 - In Serial38 Chapters
The Light - 2nd Novel in the Shadow Series
This is the second book in the Shadow Series. If you haven't yet, please read the first book The Secret War. This is a continuation. Vai Ma'amaloa is 17 years old, and his father has just accepted the position of Chief Science Officer aboard the G.E.V. Shadow, a retrofitted warship tasked with exploring the unknown reaches of the galaxy. Now, Vai will have to come to terms with leaving his old life behind. As he forges new relationships aboard the Shadow, and tries to settle into his new life among its occupants, he will be confronted with dangers and mysteries he never imagined.
8 219 - In Serial8 Chapters
A Gray and Grey world
What if adventurers are not as they seemed. In the tales of old, adventurers were the ones who vanquished the demons and beasts from the land, the ones who sealed the great evil away, the ones who saved the world from destruction and kept peace within the lands. But, what if that wasn't really what happened? What if adventurers are selfish, narcissicistic, and- depending on who you ask- evil. What if they weren't the paragons of good that their history books show. As they say, it is the victors that write history. In this world, this broken world, the true nature of adventurers will be told, unveiled to the masses. In this world, where history has yet to be written, the true heroes will be shown. Or- at least, that's what should've happened. But then again- heroes, villains-... everything is relative to the one who sees it. Everything changes depending on who's perspective... Perhaps the heroes of this story- may not be the heroes that you might think. Author : Hello everyone! I just want you all to know that this is a first time story. I'm the one who's doing the draft, editing, proofreading and revisioning! I do aim to have a chapter up every week or so, thus I look forward to showing everyone the world I created!Editor : ^ Proof Reader : ^
8 194 - In Serial7 Chapters
Birth of A Death God
After a tragic death, Theo found himself in a fantasy world where mages, knights and demi-humans exist. However, just like in the previous world, he does not have the luxury nor the chance to live a peaceful life. Why? He is a slave---even bullied by other slaves. However, he refused to give in to this pitiful life and thus walked the road of vengeance and death(?)
8 147 - In Serial29 Chapters
The Failed Assassination of the Thunder God
An immortal assassin who has known nothing but brutality. A God who has walked the path of the divine for all time. On a day like any other, Qian Meng set out to kill a Celestial Being for a sack of gold—something he'd done many times in the past. To him, if the being had committed evil deeds, he deserved an evil end. That was it. And he had truly planned on killing him, that is until the God of Thunder and Justice—Lei Gong—expressed a familiarity to Qian Meng that he did not anticipate. So, for the first time in his long life, he let a man live. Little did Qian Meng know that being benevolent also had its consequences. Someone wished the God of Thunder death and would do anything to make it happen, even drag others through the mud. Pulled together by circumstance, yet accused of heinous deeds, can they uncover the truth surrounding the murderous plot of their brethren? Weekly updates on Friday! This is a glacial-burn BL story without graphic romantic scenes. It focuses on the tragic fantasy plot of our two main male leads.
8 259

