《Your Loving Heart /✔️/》05.
Advertisement
Энэ бүтэхгүй 7 нөхөртэй танилцсанаас хойш миний амьдралд инээдгүй өдөр гэж алга. Өнөө хэд чинь бүр манайд амьдрах шахуу юм болдог болсон. Аав ээж Жэжү явчихсан, ах энэ хэдийг надтай үлдээчихээд өөрөө бас найзуудынх руугаа явчихсан.
Өчигдөр манайд ирээд өглөөнөөс орой хүртэл байж байж орой болсон чинь харихаас залхуу хүрээд байна чиний сайхан гарын хоолыг идмээр байна гэж намайг явуулсаар байгаад хоол хийлгүүлж идээд шөнөжингөө тоглож байгаад унтсан. Одоо ч үхсэн юм шиг унтаж байна даа.
Нээрээ би ч бас энэ хэдийнхээ аав ээжтэй танилцаад бас л ааваа ээжээ болчихсон. Ганц эмэгтэй найзтай болсон нь ашгүй дээ наад золигнуудаа буруу зам руу оруулж болохгүй шүү миний охин гээд л надад их хайртай.
—-
Хичээл завсарлах хонх дуугарахад би дэвтэр номоо цүнхлэсээр босов. Сонүг аль түрүүн
4-р цагийн завсарлагаанаар сурагчдын зөвлөлийн дарга дуудаад аваад явчихсан. Дуу, бүжигтээ сайн дээр нь царайлаг хүнийг удахгүй болох сургуулийн баярт оролцуулах гээд яаж зүгээр өнгөрүүлэхэв.
Ө, бороо орж байх чинь. Бороо орох болгонд Вонүгийн хэлсэн үг бодогдоод байдаг болохоор эвгүй л байдаг юм. Яг усан борооноор хүн дуудаж гаргаж ирээд хашгичиж хашгичиж явсан. Тэгээд л бид дуусаж билээ.
Борооноор тэр тусмаа ганцаараа үнэндээ харихыг хүсэхгүй байна. Сонү зүгээр хүнийг байнга өдөр болгон хүргэж өгсөөр байгаад муу зан сургаж байгаа юм шт. Ганцаараа л явах болвол эвгүй санагддаг болж.
Ядаж Сонүг дуустал эсвэл бороо зогстол номын санд байж байдаг
юм уу дөө.
Номын сангийн хаалгыг татсаар орохдоо, эртээд уншаад түр орхичихсон байсан ном маань нүдэнд тусав. Очиж үргэлжлүүлэх санаатай алхтал хаанаас ч юм Үшиг сонбэ гарч ирээд:
"Сохи чи надад нэг туслахгүй биз? Энэ бичиг, энэ хавтсуудыг сурагчдын зөвлөлийн байгаа урлаг зааланд аваачаад өгчих. Их баярлана шүү, ирэхээр чинь амттай юм авч өгье."
"Аан за тэгье ээ, би угаасаа завтай байсан юм."
Урлаг заалын дотроос чанга дуу сонсогдох бөгөөд хүмүүс бүжиглэж байна. Зөвлөлийн дарга Хэжин эгчид хавтасуудаа өгчихөөд буцаж эргэхдээ Сонүг олж харав.
Advertisement
Бүжиглэж байна.
Бүжгэн дундуураа над руу агаарын үнсэлт илгээчихжээ бас. Хөөрхөн гэдэг нь.
Номын санд хүлээж байя гэж амны хайрцгаараа хэлчихээд доошоо буув.
Буцаад ортол Үшиг сонбэ номын тавиуруудын дунд суучихсан над руу даллав. Очоод хажууд нь суутал тортой амттан гаргаж ирээд асган хүссэнээ ид гэсэн юм.
Дуртай амттангууд маань байсан учраас инээсээр задлав. Идэж байх зуур сонбэ их инээдтэй зүйлс ярьж, би тэсэлгүй инээчихээд байв.
Номын санд өөр хүн байгаагүй тул хүссэнээрээ чанга инээж, бүр сүүлдээ шал цохиж байтал цаад талын тавиурны цаана юм дуугарах шиг болов.
Бид чимээгүй болон хүлээж байтал араас нь Сонү гараад ирлээ. Би сандарсаар цаг харвал 30 минут орчим өнгөрсөн байх ба түүний хөлс хатаагүй байх нь саяхан ирсэн бололтой.
Их шийдэмгий наашаа биш ээ Үшиг сонбэ рүү муухай харсаар алхаж ирэв. Ирснээ миний гарнаас татан ардаа оруулаад:
"Сонбэним... Миний яагаад ийм дотно байгаа юм?маань болохоор танд боломж байхгүй ээ." гээд эргэж явж байснаа
"Дахиж түүнтэй битгий яриарай
Хан- Үшиг- Сон- Бэ- Ним."
Сүүлийн үгсээ шүдээ зууж байгаад үе үеэр нь таслан их зуулттай хэлсэн болохоор сонбэ ч гэлтгүй би ч гайхав.
Бас түүний хэлсэн найз охин гэдэг үг. Догдлоод эхлэчихлээ.
"Сонү хэзээ тарсан юм? Надад хэлчихгүй би оччих байсан юм. Шүхэр байгаа юм уу? Хувцас чинь норчихвол хэцүү штээ"
"Сохи дахиж түүнтэй битгий уулзаарай, харсан ч хараагүй юм шиг өнгөрөөрэй за юу?"
Тэр үүнийг хэлж байхад бид бараг сургуулиас гарж байв. Үг хэлэхийн завдалгүй:
"Алив наашир."
Сонү намайг татан хажуудаа наагаад гадуурх хүрмээ тайлан дээрээ барьж гүйхэд бэлтгэв. Би ч бас ойлгон зогсож байтал намайг байн байн өөртөө татаж байгаад гүйцгээе гэж тэр хэлэн бид гүйв.
Гүйсээр гэрийн наана байдаг саравчинд орон амьсгаагаа даран зогсож байтал
"Үс чинь бага зэрэг норж, дух руу чинь ороод чи үнэхээр үзэсгэлэнтэй байна
сахиусан тэнгэр минь~"
Хэлсэн үгэнд нь хөлдөн зогсчихов. Түүний намайг цаг мөч бүрт магтаж байдаг гэж би хэлээгүй юу?
Advertisement
Энэ удаа тэр нэг гараараа хүрмээ дээр барьж, нөгөө гараараа надаас хөтлөсөөр гүйв. Амьсгаадсаар хаалганыхаа гадаа ирэн зогсоцгооно.
"Сонү чи яагаад түрүүн уурласан юм?"
"Зүгээр л...
"А-Айн?"
"Одоо л хэлэх хэрэгтэй байх." тэр ингэж амандаа бувтначихаад гарнаас минь зөөлөн атгав.
Бу-Бурхан минь тэр миний гарнаас хөтлөчихлөө.
Тэр яг одоо миний зүрхийг догдлуулаад байна!! Галзуу юм шиг цохилж байгаа зүрхээ нөгөө гараараа дарсаар түүн рүү хартал:
"Би анх мөргөлдөхөд чиний нүдийг хараад л дурлачихсан! Тийм эгдүүтэй, үзэсгэлэнтэй бор нүдэнд яаж татагдахгүй байх юм? Тиймээс-" гэснээ тэр гүнзгий амьсгаа авав.
"Надтай үерхэж, миний албан ёсны найз охин болох уу У Сохи? Чамайг бусдаас харамлаад байна. Би ч бас чамд мэдрэмж төрүүлж, зүрхийг чинь догдлуулдаг тийм биздээ?"
Хацар лооль шиг улаан болсон гэдэгт мөрийцье.
"Кхмм, нөгөө юу..."
Би түгдэрч түгдэрч гүнзгий амьсгаа авч байтал:
"Ингэж байхаар дуугүй үнсэлцээч дээ, хоёр балай юм чинь"
Бид хоёул гайхан хаалга руу хараад, ойртвол:
"Хөөе наад нэг Хисынийхээ амыг дараадах аа, тэнэг чинь сайхан мөч тасалдуулчих юм."
"Миний хоёр хөгшин үргэлжлүүл үргэлжлүүл."
"Үгүй ээ зүгээр наанаа учраа олоод үнсэлцчихээд ороод ир."
"Наад Хисыний амыг скочдоодох, олон юм тэнэгтээд байх юм." гэж Жэй хэлж байв.
Гэрт тэр хэд бөөндөө байгаа юм байна л даа. Хаалга чагнаад зогсож байхдаа яадаг байна? Бас энэ Хисын юун ичмээр юм яриад байгаа юм.
Сонү над руу бага зэрэг ойртон, хацар дээр үнсчихээд,
"Хариугаа заавал одоо хэлэх шаардлагагүй дээ. Зурвасаар ч хэлсэн болно. Харин одоо оръё. Даарах нь байна.
Хаалгаа нээтэл юу вэ аяга барьсан 6 залуу давхралдаад уначих юм. Сонү цаашаа цаашаа гэсээр тэднийг босохыг хүлээж байв.
Ү-Үгүй байзаарай, би дөнгөж сая сэтгэлээ илчлэлт, үерхэх саналд нь хариу өгсөнгүй юу? Яанаа.
За яг маргааш л хариугаа сургууль дээр хэлье. Одоо Сонүг харахаар ичээд байна аа. Хоолоо өөрсдөө аргал гэж хэлчихээд, Сонүд ахын хувцаснаас өгөөд би өөрөө өрөөнөөсөө гаралгүй бүгэв.
Сонүгийн ачаар надад бороотой өдөр бодогддог дурсамж шал өөрөөр солигдсон юм.
"Аая Сохи яг иччихсээн. Ингээд дундаасаа хостой болдог юм байж."
Ники пиззагаа хазсаар хэлэх бол Сонү дух руу нь няслаад дуугүй байхыг шаардах аж.
Хисын тэр цаанаас амаа тагласан скочоо хуу татаж хаяад
"Зүгээр үнсэлцээл орж ирэх юман дээр-" гээд үгээ дуусгаагүй байхад 6 дэр нисэлдэн ирэв ээ, хөөрхий.
Үнэндээ Сонүгийн дотор Сохиг зөвшөөрөхгүй бол яана аа гэх багахан айдас байсан юм.
Advertisement
- In Serial132 Chapters
Disciple, Don't Cause Trouble, Master Won't Leave the Mountain!
Benedict was transported to a world of cultivation and awakened the Invincible Domain system. Within this domain, he was invincible!Furthermore, the system allows him to expand and increase the level of his domain as he accepts more disciples and completes more quests.In this world, the most powerful people could tear space apart with a single palm; cruel demons are prevalent. Thus, Benedict proclaimed that he would not leave the mountain for the sake of his own safety!After he accepted a few disciples, they went down the mountain and made a mess of the world. When they couldn’t win an opponent, they would flee back to the mountain and plead Benedict to seek revenge for them.With a leg of a strange beast in hand that he had just roasted, he waved his other hand and said, «Good disciple, master will not leave the mountain. Why don’t you invite them up?»
8 1041 - In Serial101 Chapters
Solomon's Crucible
Book one is now available on Amazon! On the day the System came to Earth, Solomon Gragg had to cut off his own hand. Then things got rough. The arrival of the System disabled all modern technology in an instant. It exposed humanity to alien life forms for the first time. Society will never be the same after we discovered just how little we knew about the true inner workings of the universe. Solomon just wants to kill all the invaders trying to take what’s his. This is a litrpg story. Chapters will be between 1000 and 1200 words each. This story updates six days a week at 1700 EST.
8 478 - In Serial96 Chapters
No More Respawns
Synopsis: The first time Allen died, he was forced back into a living hell where death is temporary, and power is all that matters. With evil and depravity as the rule, tragedy becomes comedy and life becomes an act. Only a deal with a shady god can get him back to his old life, but what happens if there’s nothing left to save? Maybe hell isn’t so bad if you have infinite lives… until you don’t. Needless to say, it’s all fun and games until there’s no more respawns. Foreword: This story is meant primarily as an action adventure and secondarily as a dark and nihilistic comedy. It may not be readily apparent in the beginning, but that's what I have planned (I feel the need to emphasize the dark; don’t rage at me if it gets too ‘traumatizing’ or something). I’m going to take my time with this, so it won’t immediately inundate you with doom and gloom. This is also a comedy, remember? On that note, if for some cursed reason you just can't handle either the references or the jokes, I am willing to battle in the comments. Anyway, I still put a significant amount of effort into the system, so I hope you enjoy that part. It is a little bulky, I'll admit to that, but I wanted to try something new and its more fun when there's more depth to it. Regardless, I still have a lot of fun doing math in the middle of writing a fictional story (/s). I also want to see if I can keep from messing up the pacing. Many times, I end up going too fast because I'm afraid of the story getting boring, which tends to ironically have the opposite effect. I'm still learning I suppose; we'll see how things go. Lastly, please leave reviews and comments, they really mean a lot to me and (usually) help me improve considerably. I'll be asking for feedback in the polls and I do still check the old ones from time to time. Notes: The story takes a bit of time to develop; give it time if you're here for drama, grimdark, or antihero. The system is all blue boxes and I'm not half-assing the numbers. Chapters will be between 1k and 2k words usually. I always use the oxford coma, fight me. Might drop if rating falls below 4 stars, idk. It depends on how my life is going. Cover drawn by yours truly in MS paint. (I have skill, I know)
8 230 - In Serial10 Chapters
Subterranean Levels Book 2
Subterranean Levels Book 2 written by Travis Willier This Book will Find the Ending for the following. Stilted Waters Edge, Dark Base, The Mars Bug Wars, Subterranean Levels. Please read these first if you haven't read them.
8 128 - In Serial17 Chapters
The Dragon of The Demons (Highschool DxD x Male Reader)
I don't own anything in this story.You are the king of the dragons, so powerful nothing can defeat you, so you go into hibernation for many years, to find some entertainment after you wake up from your deep sleep.
8 140 - In Serial150 Chapters
Tower of God Fan Fiction: Transmigration[Hope]
Car crash ruined their lives just like that.When Charlotte realized that she was 'reborn' once again in her favorite Webtoon, she thought that it was blessing to the main protagonist's younger sister. But as she climbed the tower, she began to wonder whether it is indeed a blessing or a punishment served for her?°•°•°•°•°Tower of God belonged to Slave. In. Utero.
8 74

