《Your Loving Heart /✔️/》05.
Advertisement
Энэ бүтэхгүй 7 нөхөртэй танилцсанаас хойш миний амьдралд инээдгүй өдөр гэж алга. Өнөө хэд чинь бүр манайд амьдрах шахуу юм болдог болсон. Аав ээж Жэжү явчихсан, ах энэ хэдийг надтай үлдээчихээд өөрөө бас найзуудынх руугаа явчихсан.
Өчигдөр манайд ирээд өглөөнөөс орой хүртэл байж байж орой болсон чинь харихаас залхуу хүрээд байна чиний сайхан гарын хоолыг идмээр байна гэж намайг явуулсаар байгаад хоол хийлгүүлж идээд шөнөжингөө тоглож байгаад унтсан. Одоо ч үхсэн юм шиг унтаж байна даа.
Нээрээ би ч бас энэ хэдийнхээ аав ээжтэй танилцаад бас л ааваа ээжээ болчихсон. Ганц эмэгтэй найзтай болсон нь ашгүй дээ наад золигнуудаа буруу зам руу оруулж болохгүй шүү миний охин гээд л надад их хайртай.
—-
Хичээл завсарлах хонх дуугарахад би дэвтэр номоо цүнхлэсээр босов. Сонүг аль түрүүн
4-р цагийн завсарлагаанаар сурагчдын зөвлөлийн дарга дуудаад аваад явчихсан. Дуу, бүжигтээ сайн дээр нь царайлаг хүнийг удахгүй болох сургуулийн баярт оролцуулах гээд яаж зүгээр өнгөрүүлэхэв.
Ө, бороо орж байх чинь. Бороо орох болгонд Вонүгийн хэлсэн үг бодогдоод байдаг болохоор эвгүй л байдаг юм. Яг усан борооноор хүн дуудаж гаргаж ирээд хашгичиж хашгичиж явсан. Тэгээд л бид дуусаж билээ.
Борооноор тэр тусмаа ганцаараа үнэндээ харихыг хүсэхгүй байна. Сонү зүгээр хүнийг байнга өдөр болгон хүргэж өгсөөр байгаад муу зан сургаж байгаа юм шт. Ганцаараа л явах болвол эвгүй санагддаг болж.
Ядаж Сонүг дуустал эсвэл бороо зогстол номын санд байж байдаг
юм уу дөө.
Номын сангийн хаалгыг татсаар орохдоо, эртээд уншаад түр орхичихсон байсан ном маань нүдэнд тусав. Очиж үргэлжлүүлэх санаатай алхтал хаанаас ч юм Үшиг сонбэ гарч ирээд:
"Сохи чи надад нэг туслахгүй биз? Энэ бичиг, энэ хавтсуудыг сурагчдын зөвлөлийн байгаа урлаг зааланд аваачаад өгчих. Их баярлана шүү, ирэхээр чинь амттай юм авч өгье."
"Аан за тэгье ээ, би угаасаа завтай байсан юм."
Урлаг заалын дотроос чанга дуу сонсогдох бөгөөд хүмүүс бүжиглэж байна. Зөвлөлийн дарга Хэжин эгчид хавтасуудаа өгчихөөд буцаж эргэхдээ Сонүг олж харав.
Advertisement
Бүжиглэж байна.
Бүжгэн дундуураа над руу агаарын үнсэлт илгээчихжээ бас. Хөөрхөн гэдэг нь.
Номын санд хүлээж байя гэж амны хайрцгаараа хэлчихээд доошоо буув.
Буцаад ортол Үшиг сонбэ номын тавиуруудын дунд суучихсан над руу даллав. Очоод хажууд нь суутал тортой амттан гаргаж ирээд асган хүссэнээ ид гэсэн юм.
Дуртай амттангууд маань байсан учраас инээсээр задлав. Идэж байх зуур сонбэ их инээдтэй зүйлс ярьж, би тэсэлгүй инээчихээд байв.
Номын санд өөр хүн байгаагүй тул хүссэнээрээ чанга инээж, бүр сүүлдээ шал цохиж байтал цаад талын тавиурны цаана юм дуугарах шиг болов.
Бид чимээгүй болон хүлээж байтал араас нь Сонү гараад ирлээ. Би сандарсаар цаг харвал 30 минут орчим өнгөрсөн байх ба түүний хөлс хатаагүй байх нь саяхан ирсэн бололтой.
Их шийдэмгий наашаа биш ээ Үшиг сонбэ рүү муухай харсаар алхаж ирэв. Ирснээ миний гарнаас татан ардаа оруулаад:
"Сонбэним... Миний яагаад ийм дотно байгаа юм?маань болохоор танд боломж байхгүй ээ." гээд эргэж явж байснаа
"Дахиж түүнтэй битгий яриарай
Хан- Үшиг- Сон- Бэ- Ним."
Сүүлийн үгсээ шүдээ зууж байгаад үе үеэр нь таслан их зуулттай хэлсэн болохоор сонбэ ч гэлтгүй би ч гайхав.
Бас түүний хэлсэн найз охин гэдэг үг. Догдлоод эхлэчихлээ.
"Сонү хэзээ тарсан юм? Надад хэлчихгүй би оччих байсан юм. Шүхэр байгаа юм уу? Хувцас чинь норчихвол хэцүү штээ"
"Сохи дахиж түүнтэй битгий уулзаарай, харсан ч хараагүй юм шиг өнгөрөөрэй за юу?"
Тэр үүнийг хэлж байхад бид бараг сургуулиас гарж байв. Үг хэлэхийн завдалгүй:
"Алив наашир."
Сонү намайг татан хажуудаа наагаад гадуурх хүрмээ тайлан дээрээ барьж гүйхэд бэлтгэв. Би ч бас ойлгон зогсож байтал намайг байн байн өөртөө татаж байгаад гүйцгээе гэж тэр хэлэн бид гүйв.
Гүйсээр гэрийн наана байдаг саравчинд орон амьсгаагаа даран зогсож байтал
"Үс чинь бага зэрэг норж, дух руу чинь ороод чи үнэхээр үзэсгэлэнтэй байна
сахиусан тэнгэр минь~"
Хэлсэн үгэнд нь хөлдөн зогсчихов. Түүний намайг цаг мөч бүрт магтаж байдаг гэж би хэлээгүй юу?
Advertisement
Энэ удаа тэр нэг гараараа хүрмээ дээр барьж, нөгөө гараараа надаас хөтлөсөөр гүйв. Амьсгаадсаар хаалганыхаа гадаа ирэн зогсоцгооно.
"Сонү чи яагаад түрүүн уурласан юм?"
"Зүгээр л...
"А-Айн?"
"Одоо л хэлэх хэрэгтэй байх." тэр ингэж амандаа бувтначихаад гарнаас минь зөөлөн атгав.
Бу-Бурхан минь тэр миний гарнаас хөтлөчихлөө.
Тэр яг одоо миний зүрхийг догдлуулаад байна!! Галзуу юм шиг цохилж байгаа зүрхээ нөгөө гараараа дарсаар түүн рүү хартал:
"Би анх мөргөлдөхөд чиний нүдийг хараад л дурлачихсан! Тийм эгдүүтэй, үзэсгэлэнтэй бор нүдэнд яаж татагдахгүй байх юм? Тиймээс-" гэснээ тэр гүнзгий амьсгаа авав.
"Надтай үерхэж, миний албан ёсны найз охин болох уу У Сохи? Чамайг бусдаас харамлаад байна. Би ч бас чамд мэдрэмж төрүүлж, зүрхийг чинь догдлуулдаг тийм биздээ?"
Хацар лооль шиг улаан болсон гэдэгт мөрийцье.
"Кхмм, нөгөө юу..."
Би түгдэрч түгдэрч гүнзгий амьсгаа авч байтал:
"Ингэж байхаар дуугүй үнсэлцээч дээ, хоёр балай юм чинь"
Бид хоёул гайхан хаалга руу хараад, ойртвол:
"Хөөе наад нэг Хисынийхээ амыг дараадах аа, тэнэг чинь сайхан мөч тасалдуулчих юм."
"Миний хоёр хөгшин үргэлжлүүл үргэлжлүүл."
"Үгүй ээ зүгээр наанаа учраа олоод үнсэлцчихээд ороод ир."
"Наад Хисыний амыг скочдоодох, олон юм тэнэгтээд байх юм." гэж Жэй хэлж байв.
Гэрт тэр хэд бөөндөө байгаа юм байна л даа. Хаалга чагнаад зогсож байхдаа яадаг байна? Бас энэ Хисын юун ичмээр юм яриад байгаа юм.
Сонү над руу бага зэрэг ойртон, хацар дээр үнсчихээд,
"Хариугаа заавал одоо хэлэх шаардлагагүй дээ. Зурвасаар ч хэлсэн болно. Харин одоо оръё. Даарах нь байна.
Хаалгаа нээтэл юу вэ аяга барьсан 6 залуу давхралдаад уначих юм. Сонү цаашаа цаашаа гэсээр тэднийг босохыг хүлээж байв.
Ү-Үгүй байзаарай, би дөнгөж сая сэтгэлээ илчлэлт, үерхэх саналд нь хариу өгсөнгүй юу? Яанаа.
За яг маргааш л хариугаа сургууль дээр хэлье. Одоо Сонүг харахаар ичээд байна аа. Хоолоо өөрсдөө аргал гэж хэлчихээд, Сонүд ахын хувцаснаас өгөөд би өөрөө өрөөнөөсөө гаралгүй бүгэв.
Сонүгийн ачаар надад бороотой өдөр бодогддог дурсамж шал өөрөөр солигдсон юм.
"Аая Сохи яг иччихсээн. Ингээд дундаасаа хостой болдог юм байж."
Ники пиззагаа хазсаар хэлэх бол Сонү дух руу нь няслаад дуугүй байхыг шаардах аж.
Хисын тэр цаанаас амаа тагласан скочоо хуу татаж хаяад
"Зүгээр үнсэлцээл орж ирэх юман дээр-" гээд үгээ дуусгаагүй байхад 6 дэр нисэлдэн ирэв ээ, хөөрхий.
Үнэндээ Сонүгийн дотор Сохиг зөвшөөрөхгүй бол яана аа гэх багахан айдас байсан юм.
Advertisement
- In Serial45 Chapters
World Of Monsters
In order for Alyssa to survive the Zombie Apocalypse, she was going to have to trust another kind of monster.
8 97 - In Serial24 Chapters
Inkway to Albreton
There was a prince in Jasmine's bedroom. THIS IS A FIRST DRAFT. IT'S RAW, UNREVISED, AND UNEDITED.
8 91 - In Serial11 Chapters
The Juveniles - Segment 2
Months after the events of Segment 1, the depressed teen turned Juvenile-with-a-different-meaning Alo, managed to recompile his life again and starts a new one with his sister Tatiana, the former clerk also fellow Juvenile, Johan Estrada, and Doctor Richard Goodman, the sole person who changed his life downright up. With Johan and Alo's newfound powers, Richard sends them to Tokyo, Japan and investigate the bloody gang war between the four uniquely powerful groups, and possibly find a recruit along the way. However, as they descend deeper within the ruins of the badly-battered city, things are not what as they seem.
8 201 - In Serial6 Chapters
Dungeon: The Demon Dragon Core
A dude living on earth is so done with life that. Crappy job check! No girlfriend check! The man wishes for something fun to happen to him. "Hey, kid don't play in the street!" Crash! "Oh my god! He is dead!
8 194 - In Serial19 Chapters
| My Omega. | Park Jimin X Male Reader {DISCONTINUED}
DISCONTINUED
8 217 - In Serial34 Chapters
Nexus
Not a real reincarnation. Welcome to Nexus. A place where the multiverse intersects. Chris Garcia was trying to do the right thing for his sibling when he is shot and killed. Instead of his soul moving on to the next life. He is given another opportunity. Well of course he takes it. Or there will be no story. He gets some ability then dumped into the Nexus. He has much to learn, lucky for him, his ability brings him allies so he won’t die so quickly. (This is my attempt to improve my writing skill. Constuctive criticism are highly welcome) *Note: Some things will develop fast. Other will be a slow burner. Tags will be added as I progress the story. (Honestly, I have no idea where this story is going anymore). Please don't rate this story yet. Give me till 100 chapter to figure out what I'm doing haha. If I can simply entertain some of the readers, that's enough for me. Thanks for taking the time to read! I decide to not edit past chapters. Only touch up on grammers if I get around to it. I want to see the progression of my writing skill.
8 142

