《Your Loving Heart /✔️/》BONUS
Advertisement
(Сонү Сохи хоёр үерхэхээс өмнө, улирлын амралтаар бөөндөө цуг хэд хоносон үе. )
Зааааа сэрэээд сэрээээдд...!!
Босоочээ ямар их унтдаг юм. Өчигдөр хичнээн эрт орондоо орлоо доо та нар. Нэг.. Хоёр.. Гурав.. босооройй!!
Сохи өглөө сэрэнгүүтээ найз нарыгаа сэрээхээр түмпэн сав халбагаар нүдэн орилж яваа нь энэ.
Өглөө ч гэж дээ. Өдөр. Уг нь Сохи хамгийн сүүлд босдог ч өнөөдөр өөрийнхөө бодож олсон санааг хэрэгжүүлэхээр эрт боссон нь байлаа.
"Ээ сайхан унтаж байхад чарласаар байгаад сэрээчих юм."
"Ёооё энэ дуракийг хэн ийм эрт сэрээчихэв дээ.."
"Хөөе ээ одоо болно оо, бид хэд босчихсон байна. "
"Аааахх чих өвдөж байна. "
Яг одоо Сохигийн урд ширээ тойрон 7 залуу нүдээ аниастай чигээрээ сууна.
Бүгд хос гэмээр ижилхэн унтлагын хувцас өмсчихсөн байв.
~Тохиолдлоор бүгд энэ хувцсаа өмсчихсөн байсан л даа~
Сохи ч бас эвтэйхэн өмд цамц өмссөн байх бөгөөд дахин нэг саваа нүдэж бүгдийх нь нүдийг нээлгээд:
"Өнөөдөр унтлагын хувцастайгаараа тоглоом тоглоно. Хожигдсон хүн нь 7 хоног нөгөө хэддээ хоол авч өгч, ямар нэгэн юм авбал дааж өгнө." гэхэд бүгдэнгийх нь нүд сэргэн:
"Тэгээд хожсон хүн нь яах юм?"
"Хожсон хүн нь өөрөө хүслээ бодож хэлэх байх."
"Одоо босоод нүүр гараа угааж хүн төрхөндөө орчихоод ир. Ийм байдалтай байхыг чинь харвал хэн ч та нартай үерхэхгүй ээ" би шогширсоор ингэж хэлэв.
"Ашгүй угаацгаачихсан уу?"
Зиаа. Эхний тоглоом.
Ам амандаа ус балгаад нүүрээ ойртуулах сууж бие биенийгээ ширтэх болно. . Бичгийн цаас нүүрнийхээ урд тавих бөгөөд дохио дуугарч тоглоом эхлэхэд цаасаа урдаасаа авч бие бие лүүгээ харсаар, түрүүлж инээж аман дахь усаа цацсан хүн нь хожигдоно.
"Ойлгомжтой юу? Тэгэхээр би хүмүүсийг хуваарилчихсан."
1-р гараа: Жэйк, Сонхүн
2-р гараа: Хисын, Сонү
3-р гараа: Би болон Жонвон.
4-р гараа: Жэй, Ники
Заа шүгэл дугарлаа.
3.. 2.. 1..
Бичгийн цаас нүүрнийх нь урдаас холдоход Жэйк Сонхүн хоёр төв царайлан бие биен лүүгээ харна.
Advertisement
2минут...
3минут..
Хүүшээ энэ 2 чинь ямар тэвчээртэй юм бэ? Бүр төв царайтай байгаад байдаг шүү. Сонхүн ялагдахыг үзэн яддаг хүн учраас Жэйкийн өөдөөс харан аман дах усаа залгичихалгүй инээдтэй царайнууд гаргаад байв. Жэйк бага зэрэг жуумалзан сууж байсанаа эцсийн мөчид
САРХХХ...
Winner-Sunghoon.
Дахин нэг бичгийн цаас нүүрнийх нь урдаас холдлоо. Сонү үнэхээр инээд муута.. За тэр хэлээгүй юу. Минут ч бололгүй Хисыний урдаас хамаг усаа цацчихлаа. Хөөрхий Хисын нүүрээ арчсаар босов.
Winner-Heeseung.
Одоо энэ гэрийн хамгийн инээд муутай хүмүүсийн үе.
"Би хэдий амархан инээдэг ч гэсэн иймэрхүү тоглоомонд үнэхээр тэвчээртэй хүн шүү. Та нар мэдэхгүй л байна даа." гэж би хэлээд усаа балгаж бэлдэв.
Харин бусдууд нь хэн нь түрүүлж усаа цацах бол гэдгээс байж ядна.
Дараагийн бичгийн цаас тэдний нүүрнээс холдлоо. Бичгийн цаасыг авсан даруйд Жонвон-ийн нүүрэнд инээд үүсч чанга инээчихгүйг хичээн амаа жимийн суух бол Сохи ямар ч нүүрний хувирал гаргалгүй ширтсээр. Сохигийн энэ байдлыг бүгд хараад гайхаж байв. Энгийн үед инээдтэй биш юманд ч инээчихсэн явж байдаг хүн төв царайтай байхаар аймар.
Жонвон эцэст нь тэсэлгүй усаа цацаж орхилоо. Цацсангуутаа шууд элгээ тэврэн хойшоо унаж инээж эхлэв. Сохи нүүрээ арчсаар
~Юу вэ би тийм инээдтэй царайтай байсан юм уу гэж бувтнасаар босов.
Winner-Seo Hee.
Сүүлийн гараа. Ники болон Жэй.
Бичгийн цаас нүүрнээс нь холдлоо.
... Хөөх тэр хоёр ч сайн тэсэж байна шүү.
... Хүүшээ болиулаачээ. Наад хоёр чинь бүтэн 10 минут ширтэлцлээ штээ.
12 минут...
Ёооё за ашгүйдээ. Эцсийн мөчид Ники барьж байсан аягаа алдаж хагалахдаа цочоод, цочсоноосоо болоод аман дахь усаа гаргачихлаа.
Winner-Jay.
Хагас финал.
Jay-Sunghoon
Seo Hee-Heeseung гэж үзнэ.
Жэй&Сонхүн.
Аман дахь усаа асгачихгүйхэн шиг өөд өөдөөсөө харан суух бөгөөд ингээд суугаад байвал суугаад л байна гэдгийг мэдсэн юм шиг Сонхүн Жэйн өөдөөс харж суугаад эгдүүтэй, инээдтэй царай гаргаж эхлэв.
Жэй тэсэж тэсэж даацтайхан шиг усаа цацаад тэрүүгээр нэг инээв.
Сохи&Хисын.
Бүгд л энэ удаад Сохи ялагдах байхдаа гэцгээнэ. Аргагүй шүү дээ. Сохи юу ч болоогүй шахам байхад инээдэг хүн. Хисын инээхгүй тэвчихдээ сайн.
Advertisement
"Та нар ч эгчийгээ иймэрхүү юман дээр ямар гэдгийг мэдэхгүй байна даа"
Цаас нүүрнээс холдлоо.
Бие биелүүгээ харан төв царайлан харна.
5 минут.
Сохи ч сайн тэсэж байнадаа гээд ярилцаж дуусаагүй байтал ус тургих чимээ гарав. Бүгд яаран эргэн харвал Сохи нүүрээ арчаад сууж байсан юм. Тэгхээр Хисын ялагдчихсан юм уу??
"Энэ нэг юм чинь өөдөөс нээх том нүдээрээ ширтээд, удах тусам нүдээ улам томруулаад, давхраа нь бараг мэдэгдэхгүй шахам болоод айлгаад байсан шт. Ядаж байхад яасан том нүдтэй юм" гэсээр Хисын үглэнэ.
"Өөрөө ч гэсэн аймар том нүдтэй байж."
Финал.
Сонхүн&Сохи
Цаг эхлэж бие биелүүгээ ширтэж эхэллээ.
15 минут... Хүүеээ одоо болиочээ хоёроо.
Тэгж тэгж Сонхүн өмнөх туршсан аргуудаа хэрэгжүүлж эхлэв. Урьд нь энэ царайнуудыг нь хараад Сохи тэсэлгүй савж унаж байсан юм.
1 царай, 2 царай.
Сохи өөдөөс нь төв царайлсаар, хувиралгүй, тун нухацтай ширтэнэ.
-Өө чи....
Сонхүн сүүлдээ амандаа устай байгаагаа мартан амаа нээж юм яриад, усаа асгаж орхив.
~Yesss... Одоо би та нарт шийтгэлээ өгнө. *Devil Face*
Бүгд ам амандаа "гайгүй юм өгчихөөсэй бурхан минь" гэж үглэнэ.
"Тэгхээр... Миний та нарт өгөх шийтгэл бол... Бүтэн сарын турш та нар намайг НҮҮНА (эгч) гэж дуудаж, би юу ч хийхгүй тэ хэд өөрсдөө гэр цэвэрлэнэ. Okey👌?"
"За одоо окей болохоос доо"
"Сонхүн аа Нүүнадаа ууттай чипс аваад ирээрэй."
"Сонүүүүүүү. Нүүна нь өлсөж үхлээ. Хоол авчраад өг."
"Аа Жонвон. Нүүна нь хэлээд байнаштээ. Миний хувцасыг ингэж эвхэхгүй ээ гэж."
"Миний анд И Хисын гэдэг хүн энд байна уу? Нүүна нь ядарч үхлээ, ор засаад өгчих."
"Нүүна нь байхгүй гээд аяга таваг ингэж угаахгүй ээ Ники-ши."
"Жэйк минь ээ. Нүүнадаа сайхан шоколадтай сүү хайрцгаар нь аваад ирээрэй."
"Жэй. Нүүна нь унтмаар байгаа болохоор миний өрөөнөөс хөнжил авчраад нөмрүүлээд өг."
Сохиг үхсэн мэт унтаж байхад бүгд зочны өрөөндөө цугларч суун, хэзээ орилоод босоод ирэх бол гэж байн байн дээд давхар луу харсаар гар луугаа харан сууцгаана.
Удахгүй Сохи босож ирэн сайхан суниаж аваад доошоо буухаар гаран, хаалгаа хаалаа. Хаалга хаагдах чимээнээр год хийтэл босоцгоон, нүдэнд нь өртчихгүйгээр өрөө өрөөндөө орохоор бэлдэж эхлэв.
1... 2... 3...
Гүйгэээээдддд!!! Жэйк хашгирч эхлэн бүгд дээшээ шатаар гүйж, Сохиг дайрах шахан зөрж, өрөөндөө орон хаалгаа түгжиж орхиод орон дээрээ тэрий хадан унацгаалаа.
Хнн. Өнөөдрөөс жаахан бага зовоохгүй бол одоо бүр зугтаж байх шив дээ гэж би бодсоор, хоол хийж тавихаар шийдэн гал тогоо руугаа орлоо..
"Ганц удаа ажлаас нь чөлөөлөхөөс."
A/N: 7 хоног алга болсонд уучлаарай >_Өнөөдөр харсан 100 view хүрчихсэн байхаар нь баярласандаа энэ хэсгийг биччихлээ.
Та бүхэндээ маш их баярлалаа.
Одоо удахгүй шинэ хэсгээ жинхэнээсээ өгнө өө. Завгүй байсан үе маань бараг дуусчихсан.
Advertisement
- In Serial9 Chapters
Neverstar
Prime was once a mechanic, until his death put a sudden end to that. Stumbling across the opportunity to rescue a small child, he met his untimely end. His fate changed in that moment forever, drawn to the Black Will. Carried through dimension by a force older than forever, the hope of the damned and savior of the demented, he was ferried into a world of much larger possibility. Having bid farewell to his home, Prime finds himself only a prison to replace it. Trapped in a cage of time, watching the world around him guttering and fading away. Can he fight off insanity long enough to find freedom, or will he fall forever to madness and lose himself in the halls of hell?
8 132 - In Serial6 Chapters
Northwoods Trapper
In the wild places of our planet, dark vestiges of our paranormal past yet cling to twisted life. In the past, the hunters and trappers of the world were tasked with removing such blights from society's fringes - legal assassins, enlisted to enforce the will of civilization against those unnatural, otherworldly hosts. Nowadays, we're not so lucky. With the idea of proper monster-hunting fading from public perception, the once-prestigious mantle is donned by amateurs, hobbyists, and self-taught warriors. It pays poorly, it's dangerous, and people would rather do something that gets them rich or famous or drowning in attention. Most often, new-age monster hunters are born from tragedy. They lack the tact, training, and funding of hunters passed. Instead, they have only their wits and brawn to carry them through. So it is with our hero. In the woods of the American Midwest, foul creatures lurk. Tabitha Varna, a young college drop-out scarred by her past, is determined to uproot them or die trying. Sometimes she hopes for both.[Participant in the Royal Road Writathon challenge]
8 199 - In Serial8 Chapters
The fisher and the beast (Complete)
A ditzy goddess summons a bunch of humans to Nugaia and tells them to fight an undead horde. She then dissapears and leave them alone, fortunately before that blessing them with some skills to survive...
8 138 - In Serial17 Chapters
The Animo Saga
Before history was well-recorded in the world of Ulakam, primordial animal spirits adopted humans, provided protection and developed deep spiritual connections with them. Millennia later, humans now host animal spirits and are split into tribes named for the species they host. Ulakam is slowly being consumed by a decades-long war pitting the main tribes against the smaller tribes and a group of bandits calling themselves "the resistance". Callida Animo was born into this world. Coming from a mixed family of generational soldiers, Callida joined the family business at a young age. In her words, she was practically bred, born, and raised to be a soldier. And she's good at what she does... which inevitably attracts attention that makes her unambitious self extremely uncomfortable. Love, loss, influence and growth. This is her story. Written episodically, this story focuses on relationships and character growth through a series of mini-arcs that connect to make a greater whole. (Honestly, the story would lend itself well to a TV series.) "Episodes" range from 3-7 chapters (at least so far), and average about 4 or 5 chapters. Author's note: I'm always thrilled to receive comments, follows, ratings/reviews, messages.... All forms of feedback are welcome and encouraged. However, I have no interest in begging readers for more engagement to get better visibility. I tried that with my last story and found the game soul-sucking. So! This constitutes my only self-promotion request. If you are reading this story, let me know what you think! I love engaging with my readers. We'll see if growing the readership organically is even possible. Thank you! 😘 Release schedule: Weekly on Wednesday afternoons
8 97 - In Serial5 Chapters
Tình Yêu Của Cô Nàng Phóng Viên Và Chàng Idol
Đây là lần đầu mình viết truyện nên có gì sai sót mong các bạn bỏ qua. Yêu các bạn nhiều♡
8 95 - In Serial18 Chapters
The Gift: A Miraculous Fanfiction
A simple gift between friends changes everything for Adrien and Marinette. This fanfiction takes place after season three. Lots of MariChat.It started out as a gift, how did it end up like this?#1 Adrienette#1 Marichat#1 Miraculousladybug#1 Ladybug#1 Gift#1 Ladynoir#1 MiraculousWord Count: 17,328
8 269

