《My Enchanted Tale》3 ❀ Brand New Life
Advertisement
"Yzabella Fyzerille Gartone... Should I believe in everything that can be?" I almost whispered.
"Ayisha Ryleen Heartlock... Believe in everything that can be." Bella said with a genuine smile plastered on her face.
Suddenly, I felt like believing in everything.
Mahabang katahimikan ang namayani matapos sabihin iyon ni Bella, patuloy akong nag-isip. Kung tutuusin, tama siya. Wala nanaman akong babalikan sa mundong iyon. Wala na kahit isa.
Sigurado din akong kalat na kalat na sa buong paaralan ang nangyari, sigurado ipagtatabuyan at kung ano ano nanaman ang gagawin nila sa akin.
Tama naman siguro na hindi na ako bumalik doon di ba?
Somehow, I know that I will find the way into a brighter day. Ito na ba iyon? Kung dito ba ako mananatili, magiging maayos ba? Kakayanin ko ba? Matatanggap ko ba?
"Pwede ba pag-isipan ko muna?" I asked Bella.
Hindi naman kasi kailangan minamadali ang lahat, gusto ko muna maka-pag-isip isip. Kailangan ko pang pag-isipan ang gagawin kong desisyon. Mahirap na kung magiging padalos-dalos ako.
Paano pala kapag kailangan akong manatili sa mundo kung saan ako lumaki? Pero... Aish!
"Ayisha, don't you think that the fate itself is the one that brought you here?" She suddenly queried while beaming. Medyo natigilan ako doon.
Lahat ng bagay nangyayari dahil mayroong rason, naniniwala ako doon. Everything happens for a reason nga diba? Kaya siguro ako napadpad dito dahil may rason. May rason kung bakit hindi pa ako namatay kanina, may rason kung bakit ako napadpad dito.
"I don't know. Siguro nga, gusto ko din mag-stay, kaso parang ayaw ko din. Ang gulo ko ano?" Napatawa ako ng marahan doon. "Pasensya na ha? Ganito lang talaga ako, magulo mag-isip, may pagka in-denial din."
"Ano ka ba, okay lang iyan. Mahirap din na decision iyan ano." She joked. I shyly laughed a little.
"Teka nga pala, ano iyong sinabi mo kanina na digmaan ba iyon? May digmaan dito?" Takang tanong ko. Uso din pala dito iyon? Akala ko sa mortal world lang mayroong digmaan. Pati pala dito sa Charm World?
"Ah, iyon ba? May kalabang mundo ang Charm World, at iyon ay ang Beelzebub World. Kung kami ay ang mababait na charmers or sabihin na nating wizards, witches mga ganun. Sila iyong masasama, sila iyong gumagamit ng black magic, also, gusto nila sila ang mag-hari sa dalawang mundo, ayaw nila sa amin, gusto nila, kukunin din nila ang Charm World at sila ang maging mas makapangyarihan, gahaman sila sa karangyaan at kapangyarihan. Gusto din nila ang lugar kung nasaan kami. Kilala ang mga nakatira sa Beelzebub na mga dark sorcerers." Seryosong kwento niya, marahan akong napatango doon.
Mala fairytale pala talaga dito. Parang ang daming surpresa sa mundong ito. Para tuloy gusto ko na talaga manatili sa mundong ito. Wala namang maghahanap o mag-aalala sa akin o kung ano man.
Maybe, I'll be happy in here, or maybe I'll regret this sooner or later, but still... bad decisions make a good story, right? Maybe I'll take this chance to start a brand new life, maybe I'll take this chance to make a good story, maybe I'll take this chance to make myself happy.
As for now, tama na ang pag-iisip ko ng consequences, because my mistakes won't describe me as a person. Call this a rush or maybe an irrational decision, I won't care, because it's a chance of once in a million. It's now or never.
"Tell me honestly, Bella. If I stay here-" Hindi ko na natapos ang sasabihin ko noong yakapin ako ni Bella.
"You won't regret it! You won't!" Tuwang tuwang sabi nito, sabay ang magiliw na pag-lipad ni Emerald sa aming dalawa.
Advertisement
"Tama ang desisyon mo Master Ayisha! Tama iyon! Tama! Tama! Tama!" Emerald joyfully uttured, while dancing in the air.
Malayang kumawala ang mahinang mga tawa ko dahil doon. Nakakatuwa silang dalawa, mukang mas excited pa sa'kin.
"Pero paano iyan? Hindi ko alam kung may charm chuchu nga ba talaga ako." I told Bella my worries. Ang totoo kasi, natatakot ako. Ang dami masyadong nangyari ngayong araw.
"Don't worry, okay lang iyan. Lalabas din iyang kapangyarihan mo. At saka, baka hindi mo pa natatanggap iyong blessing ng mga goddess o gods kaya hindi pa fully functional iyong charm mo." She said, I mutely nodded.
So, you need the blessing of goddess and gods for your charm to be fully functional huh? Ang galing. Nakakatuwa. Pft.
"Nakakaba pa din, baka hindi ako tanggapin dito." Napangat-ngat ako ng kuko ko, medyo mannerism ko kapag kinakabahan o nag-aalala. Hindi kasi ako mapakali.
"Ano ka ba. Huwag mo nga isipin iyan. Halika samahan ako. Imamake over kita ng kauntian." She excitedly replied as she giggled. Biglang nanlaki ang mata ko doon.
"Pinagsasabi mo?" Puno ng pagtatakang tanong ko, kahit nakakaramdam ako ng kalokohan sa sinabi ni Bella, ganito ito si Bella noong nasa isang mundo kami, lagi akong hinihigit kung saan saan pagkatapos kung anong trip ang ginagawa sa free time ko.
"Tutal, payag ka na, na dito tumira. Mag-hahanda tayo para sa pasukan kinabukasan!" Masayang sabi niya. "Oo tama iyan! Sa susunod na araw pa naman ang pasukan, pwede kayong mag-shopping at maghanda mga master!" Tuloy naman ni Emerald.
"Ano? Ako papasok? Eh?"
"Oo naman! Para lumabas na din ang charm mo. Mag-aaral ka sa Enchanted Charm Academy!" She shrieked so happily that made me a little excited and worried.
Magsasalita at magtatanong pa sana ako, kaso bigla akong hinila ni Bella at Emerald, kaya't bigla na lang akong nadala sa kanila.
***
"Hmmm? Miss, can you make her hair a little, hmm. Alam mo iyon? Iyong parang buhay? Masyado kasing straight na straight, ang plain tignan." Bella told the hair dresser. Hinawakan ko ang kamay ni Bela at saka ko siya sinamaan ng tingin.
Andito kami sa parang mall sa Enchanted Land. Ang tawag ata dito ay Charm Edifice. Malaki siya oo, parang building sa mortal world, kaso eto nakakamangha masyado, kase ang ganda sa loob muka kang nasa isang kastilyo.
Pagkatapos ang daming shops at sosyalin, ang dami kong nakikitang magics. Nakakabano nga hindi ako makapaniwala, parang panaginip pa din. Aish! Paulit ulit na ako! You're so redundant na Ayisha! Aish! Kailangan ko na talaga masanay.
"Ako na po bahala, Ms. Gartone." Nakangiting sabi noong staff, dito kasi agad kami dumiretso sa salon shop.
"Ikaw din master! Ikaw din!" Magiliw na sabi ni Emerald kay Bella, kaya't umupo din si Bella at may lumapit na isa pang hair dresser sa kaniya. "Iyong dati lang. Hmm, pero pwede din pala, na may kakaiba." Plain na sabi niya.
Nagulat na lang ako noong maglabas iyong babae ng parang gintong hairbrush pagkatapos ay umilaw pa ito, at noong sinuklay niya sa buhok ko ay biglang pag-iiba ng style ng buhok ko.
"A-ang galing." Nauutal na banggit ko, habang nakatulala sa salamin, kung saan nakikita ko ang itsura ng buhok ko. Titig na titig ako doon. Hindi maalis ang titig ko doon, masyado akong natutuwa sa nakikita ko. It's so magical.
Iyon kasing plain straight hair ko, naging lively color light brown, na medyo may pagkakulot. Pagkatapos noong hawakan ko iyon, ang lambot lambot.
Wow, buhok ko ba talaga ito? Agad akong napalingon kay Bella, at biglang mayroon na siyang bangs! Woah! Wala noon kanina ah.
Advertisement
"Beautiful! Bagay saiyo Ayisha!" Nakagiting sabi niya. "Kyaa! Kyaa! Pixie pixie pixie! Ang ganda ganda ganda nyo mga Master! Nakakainggit!" Emerald said and her face looked like dreaming.
Para bang ina-admire niya ng sobra iyong itsura namin, sabay naman kaming marahang napatawa ni Bella.
"Okay na po, Ms. Gartone?" The staff asked. Bella nodded in delight. "As always!" She replied, at saka dumiretso doon sa counter, may bayad syempre. Lucre daw ang pambayad dito, iyong parang ginto.
Matapos doon, pumunta kami sa kung saan saang shops upang tumingin tingin ng damit. Bibili din daw kami para may masuot kami sa first day of school namin. Ang lakas talaga ng trip ni Bella, pati ba naman iyon.
"Bella, nakakahiya na ang dami mo nang ibinibigay sa akin." I thoughtfully told her, ayaw ko namang ganito. Sobra sobra na. Hindi naman ako pumayag na manatili dito, upang maging pabigat kay Bella. Nagdesisyon akong manatili dito dahil gusto kong mag-simula ng bago.
"Ano ka ba, Ayisha. Treat ko na ito sa iyo. Hayaan mo, sisingilin kita! Haha!" Alam kong pinapagaan lang ni Bella ang pakiramdam ko. Napabuntong hininga na lang ako.
"Babayaran talaga kita." I retorted, and she chuckled. Bigla namang lumabas si Emerald sa isang tabi, saka kami hinigit papunta sa isang shop, at doon nag-sukat kami ng nag-sukat ng mga damit.
Hindi namin alam ni Bella, kung naka-ilang sukat kami ng iba't-ibang damit, kung saan natatawa na lamang kami kapag ang sama at ang oa ng nasusuot namin. Marami ding binili si Bella, para sa akin, lalo na wala nga pala akong ni isang damit.
Mukang kailangan kong galingan dito, para mabayaran si Bella. Not now, but sooner or later, I'll repay all the good things Bella gave to me.
Noong mapagod kami ni Bella, pumunta kami sa food shop charms, at doon kumain, at grabe sobrang sarap nung mga pagkain nila. Habang kumakain kami hindi ko maiwasan na tumingin-tingin sa paligid ko. Wow. As in wow. Hindi ko ma-imagine ang ganito kagandang lugar.
"Nga pala, Ayisha. Papakilala kita sa mga kaibigan ko dito." Nakangiting banggit niya. Napatango naman ako doon, at saka kumain ulit, ang sarap noong pagkain.
Ngayon lamang ako nakatikim ng ganito kasarap na pagkain. Nakakatuwa. Matapos doon, namasyal muna kami ng konti sa Charm Edifice.
Pagkatapos ay umuwi na din kaming tatlo. Nagtatawanan pa kami noong makarating dahil ang saya saya noong experience ko.
Tapos pinagtatawanan ako ni Emerald at Bella kanina, dahil pag hindi nababano, ay natatakot ako sa mga magics o charms kung tawagin nila. Hindi pa naman ako sanay, kaya medyo nakakabigla. Haha.
"Kakapagod!" Bella yawned tapos bigla siyang umupo sa upuan dito sa sala ng bahay niya. "Kaya nga master, ang kulit mo kasi." Emerald uttured saka siya lumipad doon sa parang maliit na higaan na nakalagay sa center table. Ang cute noon, sunflower pagkatapos iyong malaking bilog may parang malambot na foam, at doon nakahiga ngayon si Emerald. Meron bang malaking ganyan dito? Haha. Ang cute kasi.
"Grabe, gabi na pala tayo nakauwi hindi ko namalayan ang saya kasi, sana maulit pa natin Ayisha." Parang hindi nawawalan ng energy na sabi ni Bella, agad akong tumango at ngumiti sa sinabi niya, nag-enjoy kasi talaga ako kanina.
"Woo. Halika sa taas Ayisha, doon ka sa kabilang kwarto. Magpahinga ka na." She said. Agad naman akong tumango at sumunod sa kaniya papunta sa taas. At saka niya ako hinatid sa isang kwarto, "Feel at home ka lamang Ayisha, ituring mo na ding iyo itong bahay." Mahinang sabi niya sa akin. Napakabait talaga ni Bella.
Ngumiti ako sa sinabi niya biglang tugon, kaya't umalis na din siya pagkatapos noon, at naiwan ako sa kwartong ito.
Pumunta ako sa bukasan ng ilaw, dahil madilim na. Ibinababa ko din ang mga pinamili namin kanina, at saka ako dumiretso sa isang bintana at binuksan iyon, biglang humampas sa muka ko ang malamig na hangin, agad akong napangiti doon. I never thought that I will be happy again. I thought that...nevermind.
Pinagmasdan ko ang madilim na langit ngunit punong puno ng kumikinang na mga bituin, at saka tila parang nakangiti din ang cresent moon na nakikita ko.
Nakakarinig din ako ng tahimik na pagaspas ng hangin sa mga dahon ng puno. Napapikit ako dahil doon.
Ramdam na ramdam ko agad ang pagbabago, at hindi ko alam pero noong mga sandaling iyon, tila nataggap na ng puso ko, at tinanggap na din ng utak ko ang lahat ng nangyari pati na din ag mga bagay na impossible. Gaya nitong Charm World.
Nanatili ako doon, pagkatapos ay nakarinig ako ng tila pagkanta ng isang ibon. Napamulat ako dahan-dahan doon saka ko nakita ang magagandang ilaw ng buong syudad. Gumaan agad ang pakiramdam ko doon.
For some reasons, maybe fate brought me here.
Matapos ko doon, nagbihis at nag-ayos ako ng gamit, at saka hinayaan ang sarili kong maka-tulog ng mahimbing.
***
"Master Yisha! Master Yisha! Master Yisha!" Nagising ako dahil sa maliit at matinis na boses na ririnig ko.
"Hmm?" Nakapikit pa na sabi ko. Medyo inaantok pa ako. Hindi pala medyo, inaantok pa talaga ko.
"Master Yishaaa naman eh! Bangon na! First day of school na ngayon!" Matinis na sigaw ni Emerald sa tenga ko kaya't bigla akong napa-bagon sa kama.
"Ano?!" Hindi makapaniwalang tanong ko. Hala! First day of school nga pala ngayon!
"Oo, master Yisha. Nakalimutan mo na?" Agad akong napa-isip doon. Kahapon kasi namasyal lang ulit kami ni Bella, pagkatapos sinimulan akong tawagin ni Emerald na Yisha, kasi ang haba daw ng Ayisha. Omygosh! Tama pasukan na nga ngayon. Hala!
"Patay!" Dali dali akong umalis at pumunta sa banyo sa kwartong ito, at dali daling naghanda. Ngayon pa ako nalate ng gising! Aish naman.
Pagkatapos ko doon, ay dali dali kong inayos ang buhok ko, nag-braid na lang ako para mas madali ayusin, tutal sanay ako mag-braid. Pagkatapos ay nag-bihis ako ng puting hanggang tuhod na dress, simple lamang ang design nito ngunit maganda tingnan.
Noong matapos akong mag-ayos ay dali dali akong bumababa. "Okay na, okay na?" Bella excitedly and joyfully asked. I nodded with a smile, kahit sa loob loob ko kinakabahan ako.
Omg. Eto na, papasok na ako sa school. Papasok na ako sa Enchanted Charm Academy.
"Ready?" Sabay na tanong ni Emerald at Bella sa akin. I heaved a deep sigh at saka ko kinompose ang sarili ko, at saka ako ngumiti ng tunay kayna Bella.
"Ready." I said with a enthusiastic voice, hoping everything will be alright. Yeah, that's right Ayisha. Think positive. I'll be okay and everything's going to be okay. I have a charm, right? I'm one of them, right?
Nauna ng maglakad si Bella, samantalang si Emerald ay magiliw na lumilipad kasunod niya. Naiwan akong nakatayo pa doon kasi naman, may kaunting doubt at medyo natatakot pa din ako. Hinawakan ko ang kwintas na key heart shape nabinigay saakin ni mama noon, at saka doon kumuha ng lakas ng loob, at saka ko muling itinago sa ilalim ng damit ko.
"Ayisha! Tara na!" Sigaw ni Bella, kaya't tumakbo ako papunta sa kanila, at saka sumabay sa paglalakad.
Eto na talaga. Enchanted Charm Academy, here I come!
***
Advertisement
- In Serial37 Chapters
The Colour Chronicles
Four children who were assumed to be demons. They were locked up their entire life, until they finally broke free. Blue, one of the children, has to survive while the world is set against her. It doesn’t matter if she’s actually a demon or not, the people fear her regardless of the truth. Just when she thinks it’s hopeless, she meets April. The longer she spends with April the more she finds out about herself and and her new friend. Follow the story of Blue, slowly gathering all the pieces to find the reason for her existence. _________________________ Updating every Tuesday and Friday at UTC 11:00. Also available on Scribble Hub and Wattpad, if you prefer that.
8 127 - In Serial8 Chapters
The Forgotten One
Hey there everbody. This will be my second upload to Roll 20. Unfortunately I wasn't able to continue my previous one due to life and what not but I'm now back and have a some what new idea I've been kicking around for years. We'll see if i head back to my other fiction due to having things calming down. And like always I'm open to constructive critisims. Any way on to the synopsis. The world as we know it is gone. Torn from everyone due to two major things. First and foremost a biologica lweapon that no one wanted to take credit for after it was released and couldn't be stopped (a zombie virus of sorts) and the way that many nations thought to stop it from spreading was to destory everything they could ofcourse that didn't include them selves. So there the world was in a mexican standoff with hundreds of countries with hundreds of nuclear weapons just dareing one another to make the first move. Once again no one knew who started it but it didn't matter once it started the world was doomed. In an attempt to save people some scientists began working on a way to cryogenically frezze people so they could surive the on coming armegedon. The problem was before they could begin testing it on humnas the nukes began launching. In a bid to save them selves a family gave their youngest son to the scientists as a test subject. He had already been infected by the virus weeks before the nukes were being threatened and still retained his humanitiy. After being betrayed by his family after telling them of his ability to stay him self and a few things the bio weapon had changed in him physically he was sedated with enough drugs to kill a whole pride of elephants and forced to take part in the experiment. The last thing he remembers was watching his world close around him (his cryo pod) and his family's face of sadness but also hope in the fact that them betraying him may give them a chance to live. This is a fan fiction in which many aspects of one of my favorite games will be quiet prevelent. It will be obvious to those who have played it but for those who may not the game i'm going to be baseing some of the things in this novel is called Prototype. And no I do not own the rights to the cover. If the creater would like for me to pull it down please messege me.
8 183 - In Serial6 Chapters
Journey of my Core
I have a hard time referring anything that I write to as 'Original'. The longer we as a species exist the harder it is to be truly original, I am certainly influenced by all that I read and watch Including but not limited to J.R.R. Tolkien's The Hobbit, and all of the stories here on Royal Road. From the start the MC is only able to comprehend the most basic of what is impacting it with very little to no understanding of the MC's surroundings. There may be updates in the future, but I am in no way a consistant writer. I will never claim to be the best artist, but I drew a representation for my story. Procrastination... Procrastination... Procrastination... Procrastination... Procrastination...
8 120 - In Serial142 Chapters
Ramblings of the Mad Woman - Book One
A true Thriller! It takes you deep enough into their lives to feel their spine tingling with fear, laugh with them, and even get your own wicked grin. Twin serial killers Kolo ‘vampire’ and Lola ‘ghost’ plan to capture Princess Sidonia ‘Oracle’; will her gift be enough to escape them and others who plot against her. Suspense filled plot twists. Oracles, Witches, Shapeshifters, Vampires, Strix, Ghosts, and Humans.
8 144 - In Serial10 Chapters
Prey of Beasts (HIATUS)
(UNDERGOING EDITING) When four life-long friends get together on Halloween night for fun and games, they never could have anticipated that one of them isn't what he seems. Trick or treating or playing hide-and-seek in the dark may not be the only haunting festivities scheduled for that night.
8 115 - In Serial49 Chapters
Rogue Queen ➵ 2.0
❝Never mess with the Royals. You'll feel the flames of hell before you even get there.❞Back then, I wasn't anyone special. I wasn't some hero who saved anyone. I thought I was smart. I knew I was quiet and observing since I didn't like attention, unlike Raiden, my protective twin brother. He would never let anyone hurt me... but he could only protect me from threats he's aware of.As a result of what I was secretly suffering, I sealed off my emotions the best I could. I closed down my heart. Their words couldn't hurt me if I couldn't feel them. If only that worked for their hits. For five years, I'd been slowly falling into depression and no one noticed.Then of course, I turned out to be Asher's mate and he rejected me and if that wasn't enough, he banished me from my home in Moonblood pack. I left and became a rogue with the vow of keeping anyone else from suffering the way I did. I was done crying, past letting others push me around. And I was going to make sure no one went through anything like I did.Now, almost two years later, I'm returning to Moonblood pack, even though it could mean death since I was banished.But I'm not alone.Things have changed. Before, I could barely kill a spider. Now, I kill anyone who has it coming, like those abusive assholes. Before, my biggest worry was whether I could make it through the day without getting hurt. Now all I have to worry about is getting the blood out of my clothes and keeping Thatcher far away from me.Before, I was shy and timid.Now, I'm the Rogue Queen.➵Started: August 22nd, 2018Completed: November 13th, 2019Rewritten in November-December 2020
8 175

