《My Enchanted Tale》Charm 21 ❀ Great Day
Advertisement
I had a great day, with you today.
***
"Hmm." Angal ko dahil galaw ng galaw iyong unan ko. Nakakainis naman itong unan na ito, hindi na nga malambot galaw pa ng galaw.
"Gah, idiot. Wake up." Nakarinig ako ng mahinang bulong, ngunit hindi ko pinansin iyon. Inaantok pa ako, maawa na sana iyong nanggigising.
"Babo."
"Baka."
"Idiot."
Aish. Kanina pa imik ng imik iyon ah. Hindi ba niya alam na may natutulog? Saka bakit parang iyong naimik ay napakalapit sa tainga ko? Ano bang meron? Inaantok pa ako.
"Ryleen." Bigla akong napadilat dahil sa narinig ko. Napatingin din agad ako sa paligid at napansin kong wala ako sa bahay.
Inilibot ko ang tingin ko sa buong lugar at doon ako natauhan. Nasa sinehan nga pala kami ni Louie at bigla akong nakatulog dahil sa pagod. Noong maisip ko iyon, unti unti ko ding narealize kung bakit may gumigising sa akin.
Marahan akong napalingon sa isang tabi ko at doon ko nakita si Louie na walang ka-emo-emosyong nakatingin sa akin.
"Are you awake now?" Walang ganang tanong pa nito.
"Omygosh. Hala. Louie, sorry. Sorry. Hindi ko naman sinasadya na makatulog, napagod lang talaga ako ng sobra kanina. Sorry." Tuloy tuloy na banggit ko sa kaniya. Nakaka-guilty naman iyong nagawa ko.
"Ang lakas ng loob na bumili ng movie ticket na ito ang palabas, tapos tutulugan mo ako? Huh. Tsk." Iiling iling pa na wika niya. Malungkot naman akong napatingin sa kaniya noon.
Wala ng tao dito sa sinehan at kaming dalawa na lang. Mabuti hindi kami sinisita.
"Hala, sorry na kasi. Hindi ko naman sinasadya. Patawarin mo na ako." Pag-mamakaawa ko sa kaniya. Ano ba naman kasing nangyari at pumikit iyong mata ko.
"Itong mata ko na lang ang sisihin mo. Sorry na. Itong mga mata ko namna ang may kasalanan ng lahat, sila iyong pumikit." Dugtong ko pa, umaasang tatanggapin niya iyong sorry ko.
"Tss. Ang lakas pang-mag-hilik." Agad akong napatakip ng muka dahil sa hiya. Sobrang nakakahiya nanaman ako.
"Louie kasi, sorry na." Ulit ko pa. Ngunit, umiwas lamang siya ng tingin sa akin. Hinawakan ko na iyong kamay ni Louie at paulit ulit na nag-so-sorty, pero wala pa din.
Advertisement
"Ano ba kasing puwede kong gawin para mapatawad mo ako?" Tanong ko sa kaniya. Akala ko kakagat siya sa sinabi ko pero umiling iling lamang siya.
Saka tumayo mula sa kinauupuan niya at nagsimulang bumama. Agad ko siyang sinundan. "Oy, sorry na kasi. Sorry na."
Naiinis siyang napatigil sa pagbaba at humarap sa akin saka niya itinuro iyong pisngi niya. Nagtataka akong tumingin sa kaniya dahil doon. "Huh?"takhang tanong ko pero sinenyas nanaman niya itong pag-turo sa pisngi niya.
"Eh?" Asar siyang napatingin sa akin dahil sa sinabi ko, saka ulit nagsimulang maglakad.
"Teka, sorry na kasi." Sabi ko sabay hawak sa kamay niya, kaya napatigil siya sa paglalakad. Agad din akong tumikdi para maabot ko ang pisngi niya saka ko siya dinampian ng halik doon.
Noong gawin ko iyon, naramdaman ko ang pagka-bigla ni Louie at saka nanlaki ang mga mata niya.
"A-anong ginawa mo?" Tanong niya. Bakas pa din sa muka niya ang gulat, samantalang ako ay clueless pa din. Bakit ginawa ko lang naman iyong sinesenyas niya para okay na kami ah?
"Ahm?" Takhang tanong ko sabay senyas noong ginawa niya kanina, iyon bang sa pisngi.
"Aish, idiot! Ang sinasabi ko lang naman doon ay para punasan mo iyang pisngi mo dahil may bakas ng tuyong laway."
Oh, lupa kainin mo na ako. Nakakahiya. Agad akong napatalikod sa kaniya dahil sa nangyari. Hindi ko lubos maisip ang kahihiyang pinasok ko.
Una, tinulugan ko siya sa movie na ako ang pumili. Idagdag mo pa itong nangyari na paghalik ko sa pisngi nya pero ang ibig sabihin lang naman pala ay dahil punasan ko ang pisngi ko. Mygad.
"Nakakahiya. Nakakahiya." I murmured.
"Tara na, umalis na tayo." Casual na sabi niya, saka ko naramdaman ang paglalakad niya paalis. Tinanggal ko naman iyong tinuturo niya sa pisngi ko, saka ako sumunod sa kaniya.
Tinatakpan ko pa ang muka ko para hindi iyon makita ni Louie. Nauuna siyang maglakad sa akin at ako naman ay nahuhuli, tapos kapag lilingon siya sa akin, iiwas ako ng tingin at itatakip ko ang mga kamay ko sa muka ko.
Wala na akong maihaharap na muka kaniya. Sobra sobra na ang kahihiyan ko.
"Pumunta ka nga dito at sumabay sa akin." Naiinis na sabi niya. Kaso nag bingi-ngihan ako at umiwas lamang ng tingin. Akala ko okay na iyon, pero nagulat ako noong may umakbay sa akin.
Advertisement
Agad akong napatingin sa kung sino ang may gawa noon at nakita ko si Louie. Nakangisi ito ng pang-asar at ako naman ay mas lalong namula.
Hindi ko na lamang siya pinansin at pilit pa ding tinakpan ang muka ko mula sa kaniya.
"Huwag ka ngang ganiyan. Okay lang naman na hinalikan mo ako kanina." Natatawang pang-aasar niya. Pakiramdam ko namula ang tenga at pisngi ko ng sobra sobra dahil doon, parang kumulot din ang mga daliri ko.
Louie, maawa ka tigilan mo na ako. Hiyang hiya na ako.
Habang naglalakad. Nagulat ako noong tumigil si Louie, kaya napatigil din ako, dahil nakaakbay siya sa akin. May kinuha siya sa bulsa niya, mukang cellphone.
"Oh? Nakauwi na daw sila Bella sa charm world?" Takhang tanong niya. "Hindi daw kasi nila tayo makita?" Dugtong pa niya.
Nagtaka din ako dahil sa sinabi ni Louie. Hala? Bakit naman nila kami iniwan?
"Wait? Anong oras na ba?" Tanong ko naman. Para kasing sobrang dami kong ginawa ngayong araw, kanina kasama ko si Kyle tapos sina Bella, tapos kumain, tapos si Louie.
"Heck. It's already 10pm." Noong sabihin niya iyon, napatingin kami sa paligid namin. Kaya naman pala kakaunti na ang tao at nagsisimula ng mag-sara iyong ibang stores.
"Gabing gabi na pala. Tara na." Akit niya saka niya ako hinila. Noong hawak niya ang kamay ko, nagulat ako noong i-intertwined niya iyon.
Noong makalabas din kami ay malakas ang ulan. "Tsk. Weong timing. Umuulan pa." Dugtong pa niya. Paano kami makakapunta sa moonlight crescent garden kung ganito?
"May payong ka?" Tanong niya sa akin. Umiling ako. Tanging paper bag nung mga cute puppies lamang ang dala ko at siya naman dala iyong pinamili naming mga damit at iba pa.
"Takbuhin na lang kaya natin?" Tanong ko sa kaniya.
"No. Baka magkasakit ka." Agad na kontra niya. Nakaramdam ako ng hindi maitindihang pakiramdam dahil doon. Parang nahiya ako,mparang na-touch ako, basta parang na-ewan.
Pumunta kami ni Louie sa isang shed at umupo doon. Wala ng ganung tao, dahil gabing gabi na din at magsasarado na ang mall.
"Patilain natin ng kauntian." He suggested simply, I nodded mutely. Medyo humiwalay din ako sa pagkaka-upo muna kay Louie dahil nakaramdam ako ng ilang dahil na din sa mga nangyari kanina.
It's a little cold because of the rain, pero ininda ko iyon.
"Ryleen." Napalingo ako dahil bigla na lang siyang umimik.
"Bakit?" Tanong ko sa kaniya, para hindi awkward iyong dating sa pag-itan namin.
"Titigilan ko na iyong girlfriend boyfriend na sinabi ko sa sa'yo dati." Mahinang banggit niya. Noong sabihin niya iyon, hindi ko alam kung nalungkot ako o nasiyahan, parang nasa gitna ako nung dalawang iyon.
"Sinabi ko lang naman iyon dati, dahil nainis ako doon sa babae, tapos nagkataon na gusto pa kitang asarin, kaya iyon ang naging resulta." He told me sincerely.
"Ayoko naman na nahihirapan ka sa pakikitungo sa school dahil lang sa pinag-sasabi ko noon." Dagdag pa niya. Tumango na lamang ako dahil sa sinabi niya at saka ngumiti, nagulat ako noong bigla siyang lumapit sa akin at saka ako niyakap.
"Iyang kadaldalan mo, pati na din ang pagiging idiot mo. Nakakamiss din pala. Kaya siguro may kakaiba akong connection nanararamdaman sa'yo noon, kasi bata pa lang tayo magkakilala na tayo." Nakangiting sabi niya, kaya napangiti din ako.
Nagulat na lang din ako bigla noong higitin niya ako, doon ako natauhan na hindi na pala ganoong naulan. Tumakbo kami ni Louie hanggang nakarating kami sa Moonlight Crescent garden. Ilang saglit lang din nakarating kami sa Charm World at hinatid niya ako kayna Bella.
"I had a great day." He said mellowly.
I sweetly smiled at him. "Ako din." Matapos noon pinapasok na niya ako pero bago iyon, kinuha ko muna iyong mga gamit ko sa kaniya at ibinigay ko sa kaniya si Woo. Saka niya ako pinagtulakan sa loob.
Noong makapasok ako, tulog na sina Bella at Emerald kaya't marahan at tahimik akong nag-ayos ng gamit ko. Saka ako humiga sa kama.
"Ang saya ng araw na ito, kahit may ibang nangyari." Nakangiting sabi ko pa habang nakatingin sa ceiling. Saka ko unti-unting ipinikit ang mga mata ko habang may ngiti sa labi.
***
Advertisement
- In Serial6 Chapters
The Land: Founding
Discover Dr. Aleron Kong, the Father of American LitRPG! #1 in Cyberpunk and Video Game Science Fiction! Over SEVENTEEN HUNDRED positive reviews on Goodreads!!!When Richter was drawn into the greatest virtual reality MMORPG ever created,it seemed like a dream come true... until he found that nightmares walked The Land. He was confronted not only with a life and death struggle, but also with questions that would define his very soul. What would YOU do if you were transported into your favorite video game?What would YOU do if the gore, adventure and pain became real?What would YOU do to win?Richter confronted these questions while an enemy lay savaged and screaming at his feet. His lips pulled back in a blood-streaked smile. The answer was simple."Absolutely anything..."Welcome my friends! Welcome... to THE LAND!
8 224 - In Serial7 Chapters
Leave A Scar (Fullmetal Alchemist)
After the defeat of Father, Ed and Al fail to get their bodies restored. They're still searching, but with a sudden strange power, and a bounty on Edward's head, things aren't going to be easy. And despite what they say, I'm not doing them any favors, either. [Ed X OC] [Fullmetal Alchemist fanfic. Basic knowledge of FMA not required but encouraged.] [Written from 2015 - 2018] Contains violence & harsh language. Updates Tuesday and Saturday
8 120 - In Serial47 Chapters
Legend of the immortal robot
Imagine what would happen if a robot that has cultivated to the immortal realm fell onto planet earth in its current state.As the war between the Farrons and the Celestial gods reached the peak on planet Khami, the Farrons created a robot and passed their knowledge of cultivation into a device called the matrix. The robot is made with a dantian such that it can absorb sun ki and cultivate until it reaches the immortal realm. It is then tasked with protecting the matrix until a successor has been found, but then tragedy strikes as the robot is ambushed by some Celestial gods, the fight leading to its fall from Khami to earth. After the fall, a fifteen year old named Ryan Avariz discovers the matrix and it attaches itself to his arm.
8 151 - In Serial7 Chapters
Immortal Desire
As a pureblood vampire, Fleur is truly eternal. She cannot age. She cannot die. Nothing can kill her; she will exist so long as Ether exists in the world.At first, she had thought it was a blessing. And after the one she loved died saving her, she had thought her immortality was a chance to make things right again by protecting his family. But as life after life, her very presence leads to the ruin of all that she loves, she has learned her lesson. She is a monster. And the love of a monster is a curse.But although she swore never to love again, sometimes fate cannot be controlled. As the years pass, so does her hunger grow. She must search for a way to sate her hunger or cure her vampirism—or risk degenerating completely into a mindless monster. So when she learns of a secret expedition of heretics out to find Ladvin's Vault—said to hold the legendary Panacea—she doesn't hesitate to join.Yet, she never expected herself to become drawn to one of her mortal companions, something she had sworn to herself to never allow. Will the beating of her eternally-stopped heart a blessing or a curse? And with companions that have deadly secrets of their own, and the Order at their heels, will they be able to find and snatch the Panacea? ...And who will be the one who gains it?—Prince Adrian seemed to be blessed with everything anyone can dream for. An Emperor for his father, natural talent, and even Adriel’s Blessing of divine power. But fate has played a trick on him just a year his coronation, for he was struck by a mysterious illness incurable by even the best mages. He was dying, before he had a chance to use his talent to fulfill his dreams. But even though everyone tells him it is hopeless, he refuses to just sit back and wait for his death. Even if it means abandoning everything he had and betraying everything he had stood for, he would do anything—anything—to find a cure and live.But as he leaves behind everything he had known to chase legends and cavort with the heretics he had once despised, he becomes drawn to one of his companions—as well as competitors. But will this new love be his salvation? Or will it be his ruin?
8 184 - In Serial21 Chapters
Djinn Tamer
Djinn Tamer is a LitRPG series that follows a tamer's journey through the Djinn Battle League, with plenty of progression and monster-battling elements, perfect for fans of Pokémon and My Hero Academia. Jackson Hunt wants nothing more than to be a professional monster tamer — skilled trainers who raise and battle magical creatures called Djinn. ... until he discovers a young, untrained Djinn left behind for him by his dead mother. Currently, this story follows Jackson's complete journey through the Bronze League! Written by A.J. Cerna and Derek Alan Siddoway More from A.J. Cerna More from Derek Alan Siddoway ********************************** Djinn Tamer: The Bronze League Trilogy is now available for sale on Amazon in both ebook and audiobook form. Additionally, we have a new spinoff in the Djinn Tamer world coming out later this year. Keep an eye out on this space for more details!
8 219 - In Serial26 Chapters
personal trainer C.H.
~Бедной Джессике Стейнфелд не удается сдать нормативы по физкультуре, и преподаватель назначает ей "личного тренера" - Калума Худа. И девушке приходится принимать все издевки и оскорбления на свой счет от горе-тренера.~ミ;;;фанфик взят с фикбука: https://ficbook.net/readfic/6034468#part_contentミ;;;автор: styyles678Cover by notaestheticanxiety ♡ミ
8 93

