《My Enchanted Tale》Charm 21 ❀ Great Day
Advertisement
I had a great day, with you today.
***
"Hmm." Angal ko dahil galaw ng galaw iyong unan ko. Nakakainis naman itong unan na ito, hindi na nga malambot galaw pa ng galaw.
"Gah, idiot. Wake up." Nakarinig ako ng mahinang bulong, ngunit hindi ko pinansin iyon. Inaantok pa ako, maawa na sana iyong nanggigising.
"Babo."
"Baka."
"Idiot."
Aish. Kanina pa imik ng imik iyon ah. Hindi ba niya alam na may natutulog? Saka bakit parang iyong naimik ay napakalapit sa tainga ko? Ano bang meron? Inaantok pa ako.
"Ryleen." Bigla akong napadilat dahil sa narinig ko. Napatingin din agad ako sa paligid at napansin kong wala ako sa bahay.
Inilibot ko ang tingin ko sa buong lugar at doon ako natauhan. Nasa sinehan nga pala kami ni Louie at bigla akong nakatulog dahil sa pagod. Noong maisip ko iyon, unti unti ko ding narealize kung bakit may gumigising sa akin.
Marahan akong napalingon sa isang tabi ko at doon ko nakita si Louie na walang ka-emo-emosyong nakatingin sa akin.
"Are you awake now?" Walang ganang tanong pa nito.
"Omygosh. Hala. Louie, sorry. Sorry. Hindi ko naman sinasadya na makatulog, napagod lang talaga ako ng sobra kanina. Sorry." Tuloy tuloy na banggit ko sa kaniya. Nakaka-guilty naman iyong nagawa ko.
"Ang lakas ng loob na bumili ng movie ticket na ito ang palabas, tapos tutulugan mo ako? Huh. Tsk." Iiling iling pa na wika niya. Malungkot naman akong napatingin sa kaniya noon.
Wala ng tao dito sa sinehan at kaming dalawa na lang. Mabuti hindi kami sinisita.
"Hala, sorry na kasi. Hindi ko naman sinasadya. Patawarin mo na ako." Pag-mamakaawa ko sa kaniya. Ano ba naman kasing nangyari at pumikit iyong mata ko.
"Itong mata ko na lang ang sisihin mo. Sorry na. Itong mga mata ko namna ang may kasalanan ng lahat, sila iyong pumikit." Dugtong ko pa, umaasang tatanggapin niya iyong sorry ko.
"Tss. Ang lakas pang-mag-hilik." Agad akong napatakip ng muka dahil sa hiya. Sobrang nakakahiya nanaman ako.
"Louie kasi, sorry na." Ulit ko pa. Ngunit, umiwas lamang siya ng tingin sa akin. Hinawakan ko na iyong kamay ni Louie at paulit ulit na nag-so-sorty, pero wala pa din.
Advertisement
"Ano ba kasing puwede kong gawin para mapatawad mo ako?" Tanong ko sa kaniya. Akala ko kakagat siya sa sinabi ko pero umiling iling lamang siya.
Saka tumayo mula sa kinauupuan niya at nagsimulang bumama. Agad ko siyang sinundan. "Oy, sorry na kasi. Sorry na."
Naiinis siyang napatigil sa pagbaba at humarap sa akin saka niya itinuro iyong pisngi niya. Nagtataka akong tumingin sa kaniya dahil doon. "Huh?"takhang tanong ko pero sinenyas nanaman niya itong pag-turo sa pisngi niya.
"Eh?" Asar siyang napatingin sa akin dahil sa sinabi ko, saka ulit nagsimulang maglakad.
"Teka, sorry na kasi." Sabi ko sabay hawak sa kamay niya, kaya napatigil siya sa paglalakad. Agad din akong tumikdi para maabot ko ang pisngi niya saka ko siya dinampian ng halik doon.
Noong gawin ko iyon, naramdaman ko ang pagka-bigla ni Louie at saka nanlaki ang mga mata niya.
"A-anong ginawa mo?" Tanong niya. Bakas pa din sa muka niya ang gulat, samantalang ako ay clueless pa din. Bakit ginawa ko lang naman iyong sinesenyas niya para okay na kami ah?
"Ahm?" Takhang tanong ko sabay senyas noong ginawa niya kanina, iyon bang sa pisngi.
"Aish, idiot! Ang sinasabi ko lang naman doon ay para punasan mo iyang pisngi mo dahil may bakas ng tuyong laway."
Oh, lupa kainin mo na ako. Nakakahiya. Agad akong napatalikod sa kaniya dahil sa nangyari. Hindi ko lubos maisip ang kahihiyang pinasok ko.
Una, tinulugan ko siya sa movie na ako ang pumili. Idagdag mo pa itong nangyari na paghalik ko sa pisngi nya pero ang ibig sabihin lang naman pala ay dahil punasan ko ang pisngi ko. Mygad.
"Nakakahiya. Nakakahiya." I murmured.
"Tara na, umalis na tayo." Casual na sabi niya, saka ko naramdaman ang paglalakad niya paalis. Tinanggal ko naman iyong tinuturo niya sa pisngi ko, saka ako sumunod sa kaniya.
Tinatakpan ko pa ang muka ko para hindi iyon makita ni Louie. Nauuna siyang maglakad sa akin at ako naman ay nahuhuli, tapos kapag lilingon siya sa akin, iiwas ako ng tingin at itatakip ko ang mga kamay ko sa muka ko.
Wala na akong maihaharap na muka kaniya. Sobra sobra na ang kahihiyan ko.
"Pumunta ka nga dito at sumabay sa akin." Naiinis na sabi niya. Kaso nag bingi-ngihan ako at umiwas lamang ng tingin. Akala ko okay na iyon, pero nagulat ako noong may umakbay sa akin.
Advertisement
Agad akong napatingin sa kung sino ang may gawa noon at nakita ko si Louie. Nakangisi ito ng pang-asar at ako naman ay mas lalong namula.
Hindi ko na lamang siya pinansin at pilit pa ding tinakpan ang muka ko mula sa kaniya.
"Huwag ka ngang ganiyan. Okay lang naman na hinalikan mo ako kanina." Natatawang pang-aasar niya. Pakiramdam ko namula ang tenga at pisngi ko ng sobra sobra dahil doon, parang kumulot din ang mga daliri ko.
Louie, maawa ka tigilan mo na ako. Hiyang hiya na ako.
Habang naglalakad. Nagulat ako noong tumigil si Louie, kaya napatigil din ako, dahil nakaakbay siya sa akin. May kinuha siya sa bulsa niya, mukang cellphone.
"Oh? Nakauwi na daw sila Bella sa charm world?" Takhang tanong niya. "Hindi daw kasi nila tayo makita?" Dugtong pa niya.
Nagtaka din ako dahil sa sinabi ni Louie. Hala? Bakit naman nila kami iniwan?
"Wait? Anong oras na ba?" Tanong ko naman. Para kasing sobrang dami kong ginawa ngayong araw, kanina kasama ko si Kyle tapos sina Bella, tapos kumain, tapos si Louie.
"Heck. It's already 10pm." Noong sabihin niya iyon, napatingin kami sa paligid namin. Kaya naman pala kakaunti na ang tao at nagsisimula ng mag-sara iyong ibang stores.
"Gabing gabi na pala. Tara na." Akit niya saka niya ako hinila. Noong hawak niya ang kamay ko, nagulat ako noong i-intertwined niya iyon.
Noong makalabas din kami ay malakas ang ulan. "Tsk. Weong timing. Umuulan pa." Dugtong pa niya. Paano kami makakapunta sa moonlight crescent garden kung ganito?
"May payong ka?" Tanong niya sa akin. Umiling ako. Tanging paper bag nung mga cute puppies lamang ang dala ko at siya naman dala iyong pinamili naming mga damit at iba pa.
"Takbuhin na lang kaya natin?" Tanong ko sa kaniya.
"No. Baka magkasakit ka." Agad na kontra niya. Nakaramdam ako ng hindi maitindihang pakiramdam dahil doon. Parang nahiya ako,mparang na-touch ako, basta parang na-ewan.
Pumunta kami ni Louie sa isang shed at umupo doon. Wala ng ganung tao, dahil gabing gabi na din at magsasarado na ang mall.
"Patilain natin ng kauntian." He suggested simply, I nodded mutely. Medyo humiwalay din ako sa pagkaka-upo muna kay Louie dahil nakaramdam ako ng ilang dahil na din sa mga nangyari kanina.
It's a little cold because of the rain, pero ininda ko iyon.
"Ryleen." Napalingo ako dahil bigla na lang siyang umimik.
"Bakit?" Tanong ko sa kaniya, para hindi awkward iyong dating sa pag-itan namin.
"Titigilan ko na iyong girlfriend boyfriend na sinabi ko sa sa'yo dati." Mahinang banggit niya. Noong sabihin niya iyon, hindi ko alam kung nalungkot ako o nasiyahan, parang nasa gitna ako nung dalawang iyon.
"Sinabi ko lang naman iyon dati, dahil nainis ako doon sa babae, tapos nagkataon na gusto pa kitang asarin, kaya iyon ang naging resulta." He told me sincerely.
"Ayoko naman na nahihirapan ka sa pakikitungo sa school dahil lang sa pinag-sasabi ko noon." Dagdag pa niya. Tumango na lamang ako dahil sa sinabi niya at saka ngumiti, nagulat ako noong bigla siyang lumapit sa akin at saka ako niyakap.
"Iyang kadaldalan mo, pati na din ang pagiging idiot mo. Nakakamiss din pala. Kaya siguro may kakaiba akong connection nanararamdaman sa'yo noon, kasi bata pa lang tayo magkakilala na tayo." Nakangiting sabi niya, kaya napangiti din ako.
Nagulat na lang din ako bigla noong higitin niya ako, doon ako natauhan na hindi na pala ganoong naulan. Tumakbo kami ni Louie hanggang nakarating kami sa Moonlight Crescent garden. Ilang saglit lang din nakarating kami sa Charm World at hinatid niya ako kayna Bella.
"I had a great day." He said mellowly.
I sweetly smiled at him. "Ako din." Matapos noon pinapasok na niya ako pero bago iyon, kinuha ko muna iyong mga gamit ko sa kaniya at ibinigay ko sa kaniya si Woo. Saka niya ako pinagtulakan sa loob.
Noong makapasok ako, tulog na sina Bella at Emerald kaya't marahan at tahimik akong nag-ayos ng gamit ko. Saka ako humiga sa kama.
"Ang saya ng araw na ito, kahit may ibang nangyari." Nakangiting sabi ko pa habang nakatingin sa ceiling. Saka ko unti-unting ipinikit ang mga mata ko habang may ngiti sa labi.
***
Advertisement
- In Serial93 Chapters
AK - The Alchemy Kingdom
Karl always wanted to be a Mage. He was born in the Serion Kingdom, a fully pledged magic Kingdom. Seems like a perfect match, right? Unfortunately, no. He's just a commoner, working endlessly to maintaining the lifestyle of Mages. On his 15th birthday, his last chance to escape from a miserable life was destroyed when he was deemed to have no magic potential. For thousands of Serion's citizens that would be the end of their dreams. But how could this story be any fun, ending like that? Follow Karl and his friends while they tried to fight against the Kingdom's oppression. Will the system bend them to submission or will they break the chains of destiny? Spoiler alert: After thousands of years, an ancient Magic system will be reborn in the small Caiset village. What should you expect? - Kingdom Building: For sure! The heavy lifting will come later, I promise! Foundation is important, please be patient; - Epic battles: A Kingdom is not built without war and conflict. Who doesn't like good fights? Let's bring some excitement to this novel!; - Multiple leading characters: Karl convinced them to get on the bus, but this is a very long trip and everyone will need to drive a little; - Scientific Magic System: Especially Alchemy! I'm in no way trying to take the fantasy out of Magic. I just feel like trying to do something more logical. I'll probably stumble on a fine line, but I’m counting on you to keep me on track!; - World Building: I’m using some basic concepts from traditional Fantasy Worlds and trying to add some nice touches to make it unique; - Fun?: I'll try to insert some humor into the story, but that’s an experience we will go through together. Other points I find important: Alchemy is mostly crafting magic tools, but it will go a little further down the road. Even if you don't like crafting, weapon enhancing and whatnot, don’t give up on the novel. You might be surprised about Alchemy's reach later. Also, other types of Magic will play an important role here, just not the leading role. ......... Check out my two spin-off novels, Merchant Queen and Harbinger of Death! Both are independent novels, but with the same world setting... Maybe some crossover later... Either way, you can check them to get additional information on worldbuilding and hidden plots... Please leave a comment! If you want to help me more, support me on Patreon. I'm always trying to come up with new ways for you to participate in this journey. New Chapters on Monday, Wednesday, Friday and Saturday!
8 154 - In Serial24 Chapters
Conscientia
Transcendence. It desires, more than anything, to be more than it is. Awareness. It desires, more than anything, to know more than it does. Six stories weave the fabric of the path towards these twinned goals. Six personalities in turn guide each path attempted. The Book of Eidos: This story recounts the journey of Eidos, an immortal being, newly born into a dying world. But this is not her story, for try as she may, she has no control over the events happening to her nor her reaction to them. {updated bimonthly}
8 202 - In Serial8 Chapters
Roma
I stood at the top of the game, but was forced to abandon my true dream.Now that I have another shot, I won't let it slip away again~ Renata Cassius was the teen prodigy of the game 'Ambush', holding the title of best player in the world. But her real dream was beyond that - it was to stand at the top of a pro scene, to lead a team to victory. And with the release of 'Legend', an unknown quantity in the world of Full Dive VR games, she might just have the chance she's been looking for.
8 157 - In Serial20 Chapters
White - Infinite
There were many beings who had thought they had reached the peak. The “final truth.” The “greatest strength.” The “ultimate power.” They believed they had reached the end of their chosen path. But there was one person out there who didn’t believe in limits. “No, no, no! That’s not the end! There’s always something else!” So he decided to gather those who believed they’d reach the end of their paths and those who believed they hadn’t even fulfilled their full potential yet. He wanted to put them in a place where they could thrive and grow and learn endlessly. He wanted to see what would happen. Would they falter realizing there was no end? Or would they continue to pursue the ever-growing heights? Most importantly… “How would they entertain me?”
8 143 - In Serial23 Chapters
[Comics*] Season Of Destruction
Born as mortal sons to Napoleon Bonaparte's personal surgeon and forever altered by the sinister mentor who made them orphans, bloodsucking vampire brothers Lucien, Thibault and Marcel are less Lugosi, more dashing serial killers, sour and snobbish, fond of fine things. Not unlike a competitive clan of creepy Kennedy cousins. These nearly immortal all-stars of mayhem and murder lack talons, retractable fangs and vulnerability to garlic or sunshine. They cast shadows. They make reflections in mirrors, and when buried, our boys enter a state of metabolic suspension, "sleeping" until it's safe to rise and return to their work, harvesting heads. After more than 150 years in hibernation, the vampires are revived by the spilled blood of methamphetamine users killed in a gangland ambush. The trio are instantly and utterly addicted - not to the toxic drug itself, but to the blood of those who intravenously use meth. Soon the frankendrug's grip draws their destinies into a narrow spiral of addiction, and their plans to return to modern France are sidetracked, then forgotten as they become lost in the American empire-turned-nightmare of 2028. Season of Destruction is a story that runs on bodies. It's a swim meet in a shark tank, and very few make it out alive. It's a story about the beginning of the end of the world.
8 163 - In Serial14 Chapters
Mangle x Foxy | | Mangled love
Foxy is a crimson red fox. He used to be ignored in the old Pizzeria just because the kids thought he was scary. But after the Bite of 87 , all that changed after he met the toys and another certain Fox...
8 253

