《My Enchanted Tale》Epilogue
Advertisement
***
In every fantasy, there's a close reality if you know how to see things differently.
***
Huminga ako ng malalim saka nagpatuloy sa paglalakad. Kasi naman, bakit Ngayon ko nga Lang ba naisipan na pumasok ulit sa school?
Ewan.
Inayos ko ang sarili ko at baka may makahalata dito na Hindi ako normal, which is totoo Kasi may kapangyarihan ko. Oo. Nasa mortal world ako. Matagal na ko dito. Simula noon, dito na ko namalagi.
May Bahay na din ako dito. Saka may kaya na ko, o sabihin na nating mayaman na ko. Hehehe. May naipundar na ko e.
Napatingin ako, nandito na ko sa gate ng school. Ang laki. Ang laki din nung school. Saka ang laki din ng pinagbago, eto sobrang high tech na tingnan mukang company o parang high class school na nga e.
Woooo! Kaya ko 'to. Pumasok na ko sa school dito sa mortal world.
Lahat ng nakikita ko Hindi pamilyar ang muka. Mga Hindi ko kilala. Nakakatuwang isipin na ganto pa din ako. Matapos ang two years? No.
Nakakita ako ng iba't ibang klase ng estudyante, merong geek, Meron ding sosyal, mga rich kid at Meron ding normal Lang kaso halos Lahat ng makikita mo dito puro rich kid. Nagdecide na ko na pumasok sa loob ng school.
Dumiretso Muna ako sa office para kunin ang schedule ko. Dahil newly transferred Lang naman ako dito. Hindi ko pa ganun alam ang pasikot sikot.
Pag kakuha ko ng schedule ko, naglakad na ko. Makalibot na nga Muna! Hehe. Mamaya maya pa naman ang klase ko e.
Hayyy. Ewan ko ba Kung matutuwa akong may immortality power ako o wala e. Pero, magpapasalamat pa din ako. Simula ng mangyari Lahat noon, dito na ko na malagi sa mortal world, ang mga dark sorcerers naman Hindi na sila ganun ka active Ngayon sa mga masasamang Gawain ewan ko ba lie low ata sila Ngayon. Hayaan na.
Habang naglalakad lakad naisip ko ang mga nangyari noon. Nakakamiss din pala. Ang Tagal Tagal ko na dito. Pero eto ako. Walang pinagbago.
It's been how many years ago?
"Miss!" napalingon ako sa tawag saakin? Aba! Ewan ko Kung saakin. Transferee naman ako dito e. Nung nakita ko yung tumawag. Ngeks. Wow Mali pala ako. Hindi pala ako. Feeler mo Ayisha! Naman haha!
Yung nasa katapat ko pala yung tinawag nung lalaki. "Ano Tagal mo ah?! Napaka bipolar mo talaga!" Napatawa ako ng marahan, parang kami Lang.
"Saka miss miss ka pa jan! Napaka mo talaga!" Rinig ko pang sabi nung babae. Nagsimula na Lang ako maglakad ulit. Parang kami Lang ni Woo Wee noon.
Sariwang sariwa pa din sa ala-ala ko ang Lahat. Ni minsan Hindi ko ata ito nalimutan. Habang naglalakad. May natanaw akong restroom. Maka pag-cr nga Muna.
Pagkapasok ko sa cr. Napatingin agad ako sa salamin. Napangiti na lang ako. Wala pa ding nagbabago saakin.
Nakakatuwa Lang. Hihihi.
Maya maya pa, may pumasok sa cr. Napatingin ako sa kanya. Naiyak sya. Tapos parang takot na takot, tapos biglang may pumasok mukang yung kinakatakutan nung babae.
"Woah." mahinang bigkas ko. Napatulala ako sa nakita ko. It's was woah.
"Ano?! Tapos tatago tago ka dito?! Ang duwag mo talaga?! Sino ka para Ipagkalat yun ha?!" sabi ng magandang babaeng 'to. Napangiti na Lang ako. Walang pinagbago.
"So-sorry p-po." Nangangatal na sabi noong babae. Parang noon Lang ah, ako ang binubully nitong si Khyra. Oo. Si Khyra yan. Natawa na Lang ako. Pati pa naman sa ikalawang buhay? Bully pa din si Khyra? Haha.
Yes. Oo. Tama. Ikalawang buhay. Nasabi ko na ba na 126 year na ang nakakaraan mula noon? Oo, ganyan na katagal ang Lahat. Simula noong mamatay sina Bella Dahil sa katandaan sa mortal world na ko namalagi.
Advertisement
Nakakatuwang isipin na after 126 years eto ako, buhay na buhay pa at mukang bata pa din. Aba! Immortal ko noh!
At eto ang first time na makakita ulit ako ng kilala ko noon Dahil, kahit sina Bella Hindi ko pa nakikita. Nakakatuwang isipin na nasa harap ko Ngayon si Khyra. At take note. Ang number one bully saakin noon, number one bully padin Ngayon haha.
"At anong tinatawa tawa mo jan miss?" napatingin naman ako sa paligid ko. Aba! Mamaya Hindi ako yan e!
Nung masigurado kong ako. "Masama bang tumawa Dahil may naisip akong masaya?" Tanong ko sa kanya, ano kala Nya saakin? Na bully Nya na ko noon Hindi na ko papayag na mabully ulit ni Khyra Jane Victrym.
"At sino ka para sumagot saakin ha?!" Galit na sigaw Nya. Hayy. Khyra will never change. Haha. Sya na sya pa din e.
"Wala naman Kasi pag di ako sumagot baka magmuka kang tanga." Nakangiting sagot ko. Mukang napipikon na si Khyra, haha. Same old Khyra.
"You!" galit na sabi Nya saakin. Bago pa ko mapaaway, tumalikod na ko sa kanya.
"Hindi ka pa din magbabago. Khyra Jane Victrym." I said and wave farewell. Bago ko makalabas nakarinig pa ko ng Sinabi Nya.
"Omygosh! She's a transferee right? She's not familiar. Then how did she know my whole name?!" Natawa na Lang ako sa reaction Nya. Yun padin pala pangalan Nya.
"Hayaan mo Khyra. Malay mo, psycho or just some kind of our fans." Maarteng sabi nung kasama ni Khyra.
Hindi ko na sila pinansin at pumunta ako sa labas at naglakad na ulit. Habang naglalakad sa corridor. Nagitla ako ng may umakbay saakin.
Woah. Woah. Woah.
"Hi miss." Nakangiting sabi Nya natigilan ako dun at tumingin sa Kanya.
"Transferee? Well I can give you a tour." Sabi Nya sabay kindat. Natawa tuloy ako ng mahina. Grabe! Ah! 126 years na!
"No thanks." Natatawang sabi ko saka inalis yung pagkaka-akbay Nya.
"Pero miss, I insist." nakangiting sabi Nya saka ulit ako inakbayan.
"Mr. Castle Funtaverde. No thanks." Sagot ko sa kanya at iniwan syang tulala. Oo na tulala sya. Haha. Naglakad na Kasi ako, at sya naiwang nagtataka.
Nagitla na Lang ako nung akbayan Nya ulit ako. Kulit padin nito e. At take note. Playboy pa din. Grabe. Parang si Khyra Lang e.
"Hey miss, who ever you are. Isa ka ba sa fangirls ko? Grabe ah. Alam mo agad name ko, e transferee ka Lang ata." natatawang sabi Nya.
Nginitian ko sya ng kakaiba. "By the way, you can be one of my fling if you want." Nakangiting sabi Nya pa. Agad ko Syang sinikmuraan.
"How about Charl?" I asked. Nanlaki ang mata Nya. "Oh shit! You've got to be kidding me! Ang dami mong alam miss! Fangirl nga Kita! Teka miss joke Lang yung fling thing ha? Mahal ko si Charl e." natatawang sabi Nya.
"Kung mahal mo. Maging stick to one ka." Makahulugang sabi ko.
"Aish! Pero joke Lang miss who ever you are yung Sinabi ko ah?--- ah Shit!" Sabay kaming napatingin may nambato Kasi Kay Castle. Haha! Ayan! Dakilang playboy Kasi e!
"Aray ko naman--- ah. Eh. Hi baby ko!" Agad napapunta si Castle sa isang babae.
"Sira ulo ka talaga! Sino nanaman yan ha?!" Sabi nung babae. Saka piningot si Castle. "Joke Lang yun baby ko AHHH! Charl ko naman e!" Natawa ako sa reaction ni Castle parang ewan Lang.
"Loko ka talaga!!" inis na sabi ni Charlene.
Tapos lumapit sila saakin. "Hi miss? Isa ka ba sa babae nito?" tanong ni Charlene saakin. Natawa ako dun? Babae ni Castle? Never. Kay Woo Wee Lang ako.
Advertisement
"At ikaw loko ka! Ilan nanamang nilapitan mong babae ah?!" Sabi ni Charlene Kay Castle.
"O-ouch naman! Charl ko e! Wala kaya! Saka di ko babaeng yan noh! Kakikita ko Lang jan!" Sabi ko.
"Talaga ah?" sabi Nya sabay pingot ulit Kay Castle. "Aaahhh! Tama na Charl ko! Sakit!" Natatawa ko dun sa dalwa e.
"Hindi na kayo nagbago." Natatawang sabi ko. Natigil sila sa Sinabi ko.
"Do I know you?" Takang tanong ni Charlene. I gave her a meaningful smile. Tapos biglang nagtatakbo si Castle. Mukang ayaw ng mapingot pa.
"Castle Funtaverde!! Bumalik ka dito!!!" malakas na sigaw ni Charlene
"Hehehe! Wag mo na Kasi ako pingutin Charl ko! Bye! Bye Muna! Palamig ka ulo mo! Baka mabugbog mo pa ko!" tumatakbo ng sigaw ni Castle.
"Aaaggghh!" papadyakpadyak na sabi ni Charlene. Ahaha! Ang cute magalit ni Charlene.
"Miss?"
"Ayisha na Lang." Nakangiting sagot ko.
"Okay, Ayisha. Kung isa ka man sa babae ni Castle. Pede ba back off? Boyfriend ko na yan e." mataray na sabi ni Charlene. Woah. Napatawa namana ko dun. Haha! Sila na pala?
Sayang Kung alam ko Lang andito sila! Matagal na kong nagtransfer o pumasok dito!
"Miss? Ano tinatawa tawa mo?" Natawa ko lalo sa reaction ni Charlene. Pinangsingkitan Nya ko ng mata.
"Don't worry. Charlene Kim Staad. Hindi ako babae ni Castle mo. Saka mahal ka Nya. Wag ka mag-alala." Nakangiting sabi ko sa kanya.
Nakita ko namang nagtaka si Charlene. "My name? How did you---" pinutol ko sinasabi Nya.
"I'm Ayisha Ryleen HeartStone. Nice meeting you again." Nakangiting sabi ko.
"Again?" Takang tanong Nya. Pero Hindi ko sya sinagot at nginitian.
"Hahahahah, Ayisha! Naka drugs ka ba? Grabe teh! Ahahah! Sige na pala! Nice meeting you! Habulin ko Lang ang langyang lalaking yun, napaka playboy talaga e! Ewan ko ba at yang lalaking yan ang minahal ko." Natatawang sabi Nya.
"Kahit naman noon. Sya ang minahal mo." Mahinang bulong ko. Mukang nagtaka sya Kung may Sinabi ba ko o wala. "Basta tandaan mo mahal ka Nya." nakangiting sabi ko.
Tumango sya at biglang tumakbo sa direksyon ni Castle.
Naglakad na ko papunta sa class ko. Pagkadating ko dun nakita kong wala pang prof tapos may kanya kanyang business ang mga estudyante, napatingin ako sa paligid. Wala naman akong kilala e.
Sayang kala ko makikita ko sina Bella.
Umupo na ko sa pinaka dulo. Nakakatuwang isipin na kahit lumipas na ang napaka habang panahon ganun pa din sila. Kelan ko kaya ulit sila makikita? Naeexcite ako. Sana maging kaibigan ko ulit sila. Miss na miss ko na sila e.
Saka nakakatuwa ding isipin na makikita ko ulit sila Ngayon! Si Bella kaya? Kelan ko makikita?
Habang madami akong iniisip na possibilities, biglang dumating yung prof. We greeted him. Nagitla ako ng Makita ko Kung sino yung prof. Si sir Dallena. Yung prof ko dati sa charm world na nahypnotize at namatay sa Beelzebub.
"Okay. Good Morning." sabi ni Sir. Nakakatuwa Lang, biruin mo 'yun? Teacher pa din sya dito sa mortal world? Saka after so many years oh. Haha.
Nag-introduction kami dito sa room. Hanggang sa matapos ang Oras para sa klase na to tiningnan ko yung sched ko.
Vacant pala kasunod ko naglakad ako palabas ng room. San kaya makapunta? Hmmm. Naglakad lakad na Lang ako.
Naglibot Libot din. Hindi alam Kung saan pupunta. Mamaya pa naman Kasi kasunod na klase ko.
Habang naghahanap Kung saan ako pede mapadpad. May natanaw akong isang room. Para Syang theater kaya pumasok ako sa loob. Pagkapasok ko dun, may narinig akong kumakanta.
"I like the way you sound in the morning
We're on the phone and without a warning
I realize your laugh is the best sound
I have ever heard."
Parang pamilyar yung boses. Parang narinig ko na. Hindi ko Kasi ganun ka Kita. Nasa unahan Kasi yung nakanta at madilim dun, Hindi ko Makita yung muka. Pero babae sya.
"I like the way I can't keep my focus
Watch you talk but you didn't notice
I hear the words but I all I can think
Is we should be together."
Ang sarap pakinggan nung boses Nya. Umupo tuloy ako dun sa isang upuan sa parang theater. Then pinakinggan ang pagkanta Nya, napa sabay nga ako e. Kasi alam ko yung kanta. Pumikit na din ako.
"Everytime you smile. I smile.
And everytime you shine. I'll shine for you.
Woa oh I'm feeling you baby,
Don't be afraid please jump then fall
Jump then fall into me."
Napangiwi ako ng konti nawawala Kasi sa Tono yung mataas parang naglalabas ng sama ng loob parang galit saka parang bibirit na pinipilit ang boses.
Tapos biglang nawala yung tugtog sayang! Ang Ganda pa naman kanina. Tapos nagitla ako ng bigla itong sumigaw.
"I let you you goooo. I let you flyyyy. Why do I keep on asking why? I let you goooo, now that I found. A way to keep somehow, more than a broken vooooow!"
Agad akong napatakip ng tenga Dahil sa narinig ko! Shit! Ang sakit sa tenga, wala sa Tono nyang ibinirit yung kanta para Syang galit na galit.
"Aa--" magrereact na sana ko, Kaso may naunang mag react.
"Fvck this, who the hell is singing?! Fvcking voice!!" agad akong napalingon sa sumigaw. Isang lalaki na bigla na Lang sumulpot sa isang upuan, eh? Meron bang tao dun kanina?
"Agh! Who the hell are you referring to?! I sang fvcking amazing!" Sigaw nung babae sa unahan at Humakbang papaunahan ng konti. Nakita ko na ang muka nung babae.
Bigla akong napatawa ng mahina. Kaya pala pamilyar.
"Fvck that voice! You call that amazing?! It wake me up from my fvcking sleep! And it's you again!" Sigaw nung lalaki at unti unting pumunta sa unahan Kung asan yung babae.
"Yes it's fvcking amazing!" Galit na sigaw nung babae.
"Woah. Woah. Woah." Hindi ko napansin na napalakas pala yung pagkakasabi ko kaya, napalingon sila saakin. Nakita nila ko kaya nagtaka sila.
Natawa Kasi ako saka woah a. Sa ikalawang buhay nila? Nagmumurahan pa din sila? Haha. Ibang klase.
"Who the fvck are you?!" Sabay na tanong nung dalwa.
"For me to know and for you to find out." nakangiting sabi ko sa kanila.
"You know fvcking both of you. I have no time for you. So can you fvcking leave this theater cause I was fvcking sleeping here." sabi ni Night Lee Servantes. Haha.
"What?! Ikaw may ari nito?! Iyo to?! Ha?! Napaka mo talagang gabi ka!" Galit na sabi ni Linzi Vien Amethyst at inirapan si Night at Ako.
"Fvck this! If you don't fvcking sing like that! Maybe I was still fvcking sleeping!" Inis na sabi ni Night.
"Edi matulog ka! Pinipigilan ka ba ah?!" Sigaw ni Vien.
"Wow. Just great! Did you ever think that I can fvcking sleep again?!" Inis na sabi ni Night. Hindi ako makapagitna sa kanila e!
"Aba! Gabi! Ipikit mo mata mo! Makakatulog ka na! Hirap ah!" Istratikong sabi ni Vien.
"Agh! Just move out, so I can fvcking sleep again! And your voice? It fvcking sucks!" Mukang nainis si Vien dun her voice fvcking sucks. Haha!
Hindi ko na napigilan tumawa na ko. Hahaha! Pano ba naman Kasi! yun Lang pinagtalunan pa! Tapos may fvcking-fvcking pa sila! Aba! Mga dre! Ikalawang buhay na oh! Bago bago din! Hahah!
"Why the fvck are you laughing?!" Sabay na tanong nila saakin. Lalo akong natawa. Ang sama Kasi ng titig sa isat isa ng magkasabay sila.
"Hahahah! Bagay na bagay talaga kayo!" Natatawang sabi ko. They both frowned at me.
"We?! / Kami?!" Sabay na sabi nila tapos... "Fvcking no!" Sabay ulit na sabi nila. Wahahhaha! Lalo akong napatawa ng todo todo!
"Wahahahah! May tawag na ko sa inyo!! Fvcking Couple! Oh di ba? Bagay? Linzi fvcking Vien fvcking Amethyst and Night fvcking Lee fvcking Servantes! Gondo do bo?" Natatawang sabi ko.
"What the fvck!" Sabay na sabi nila.
"Hahahha! Night lee Servantes! Love! Linzi Vien Amethyst! Equals! Fvcking couple! Aba! Kanina pa kaya kayong dalwa fvck ng fvck! Pero pinafvckfvck naman ako ng langgam ang sweet ng dating sakin e!" Natatawang sabi ko.
"Miss, Hindi ka pamilyar saakin matagal na ko dito. At Hindi pa Kita nakikita Ngayon Lang. And how Did you get my whole name?!" Mataray na sabi saakin ni Vien Kung Tingnan Nya ko, para kong some kinda stalker e.
"Yes miss I'm not also familiar to you, but I don't fvcking care! I just want to fvcking sleep!" Medyo inis na sabi ni night.
Nginitian ko na Lang silang dalwa tapos tumingin ako sa relo ko. Holo! Twenty minutes na Lang natitira saakin! Malayo pa naman kabilang building! Andun next class ko e!
"Ay shit! Bye bye na Muna fvcking couple! Hope to see you again some other time! Hehe! Wag kabirit Linzi Vien Amethyst! Saka tama na yang tulog mo night Lee Servantes! Kasi baka mamatay ka katutulog sige ka di kana magising!" natatawang sabi ko, saka kumaripas ng takbo.
Narinig ko pa nga si Vien uttering something like. "She's weird." Napangiti na lang ako. Nakakatuwa Kasi nakita ko na si Vien at Night!
Ay! Teka! Yung klase ko nga pala! Dali Dali akong tumakbo papunta sa kabilang building habang natakbo doon. May nakabangga ako, Sheez!
"Ay! Sorry po, sorry po!" Sabi ko habang nakatungo at pinulot yung mga librong nalaglag Nya Dahil saakin.
"Okay Lang, miss. Ako na." Napahawak yung kamay Nya sa kamay ko. Tapos parang slow mo na nagkatinginan kami. Tapos...
"Ouch!" sabay na sabi namin, Kung di ka ba naman tanga. Ayun nagkaumpugan kami. Napa-upo pa kaming sabay sa sahig Dahil dun.
Napatawa tuloy ako ng mahina. Nakita ko yung buong itsura Nya at yung dimple Nya. Muntik na kong sumigaw at tumili.
Waaa! Kyaaaa! Omygosh, Omygosh!
"Sorry miss." Sabi Nya saka ako tinulungan tumayo, parang slow motion Lahat Lahat. Ang cute Nya talaga! ang gwapo pa!
At yung... Yung... Dimples! Shocks!
Agad akong napa-iling iling ako. "O-okay Lang." Nakangiting sagot ko. Tapos... "Hubby!" agad akong napalingon sa tumawag Dun sa lalaking nakabunguan ko. Halos magtatalon ako sa tuwa, ewan ko bigla ko Syang nayakap.
"Ah. Eh? Miss?" alanganing tanong Nya. Napabitaw tuloy ako. "Ahe-he-he. Sorry." Sabi ko nadala ako sa excitement nung Makita ko sya e.
Biglang hinapit nung nakabanggaan ko yung niyakap ko. Bigla akong kinilig ng wala sa Oras! Grabe! Keleg!
"San ka galing wifey? Tagal mo ah." sabi ng may cute na dimples na 'to.
"Wushuu~ Sweet mo Kyle Clifford Kay Yzabella ah." Sabi ko. Napatingin silang sabay saakin.
"Do we know you?" Sabay na tanong nila saakin. Ngumiti Lang ako sa kanila. Waaa! Gusto ko pa naka-kwentuhan sila! Kaso... May klase pa ko! Huhuhu!
"Ayisha! Ayisha Ryleen HeartStone. Sige una na ko sa klase ko ah? Malalate na Kasi ako! Bye bye!" Sabi ko.
"Teka saan ang klase mo?" Tanong ni Bella. Sinabi ko yung klase ko then hinawakan Nya kamay ko.
"Sakto! Kaklase mo kami ni hubby! Transferee ka ba? Nice to meet you. Tara?" Sabi Nya saakin at Kay Kyle. Ngumiti naman si Kyle at inakbayan si Bella at ako saka nagsimulang maglakad.
"Transferee ka? May kaibigan ka na ba?" tanong ni Bella saakin.
"Ah eh. Wala pa e." Sabi ko. Tapos biglang ngumiti si Bella ng pagkalapadlapad. Parang dati Lang! Haha ganyan Kasi si Bella e, friendly.
"Talaga? Friends ka namin!" Masayang sabi ni Bella. "Ay teka! Di pa kami nagpapakilala---" pinutol ni Kyle yung sasabihin ni Bella.
"I'm Prince Kyle Clifford, girlfriend ko yan pinakamagandang babaeng 'yan. Si Yzabella Fyzerille Gartone! Soon to be Clifford." natawa ko sa Sinabi ni Kyle. Nakakatuwa. Ang sweet pa din nila sa isat isa. At wow! Sila na ah!
Sabagay si Charlene at Castle nga e, maliban na Lang Kay Vien at Night na hanggang Ngayon nagmumurahan pa. Haha!
Pagkadating namin sa klase. Tahimik kaming nakinig Lahat. Medyo boring din, pero ang kulit ni Kyle at Bella di na nagbago, ini-interview ako.
Medyo Iba na din pala Ngayon. Hindi ko na pinsan si Bella. She's no longer a HeartStone. Hindi ko na sya pinsan. Kala ko nga pinsan ko pa din e. Hindi na pala. Okay Lang naman, it's second life though may maiiba at maiiba talaga.
Advertisement
- In Serial40 Chapters
I Became A God Of A Microscopic World
As the world began to recover, mysterious energy appeared along with it.
8 864 - In Serial33 Chapters
The Strange Life of an Elf From Sydney
A fanfiction of Wutosama's Metaworld Chronicles following a (mostly) original cast of characters. Set at the end of 2002, The Strange Life of an Elf From Sydney follows the story of Luna and co. as they navigate their way through their teenage years and find their place in the world. But in this world, death isn't uncommon and it takes tenacity to thrive. Will the girl's survive into their adulthood or die trying to get there?
8 112 - In Serial40 Chapters
Myth of The World's Trees
And Simon answered their call with a single statement that nobody understood "Et super mos absit hoc hodie!" "Yah!" "WWWaaaaaaahhhhhhhh!" "AAAlllllaaaaallllaaaaallllaaaa!" "EeEEellllleeeeeelllllleeeeeeuuuuuuu!" I, too, yelled a battle cry at the top of my lungs. I had no idea what Simon had just spouted but from Camilla's giggling, I could guess that Simon thought that spouting nonsense was his way of getting out of the earlier predicament. "I forbid death upon this day," Camilla said. "What?" I answered a bit at a loss. "Ancient Latin," she replied smugly, "He said 'I forbid death upon this day'." I laughed aloud "Then he is gonna be really disappointed in everyone here," Camilla did not reply and instead took a deep breath. I did the same, zoning out everything in my surroundings. The environment became a world of electrical pulses traveling across several networks. I perceived the world through my lightning and sped my heartbeat to inhuman levels. I was present now, at this moment, at this point in time. I could feel the electrifying air saturating my lungs, the electrified ground vibrating at the rhythm of the approaching enemy. Then I took a step forward, everyone followed in tandem. Camilla the first, and then the others. Then I took a second step, and this time everyone followed simultaneously. Third step… Fourth step… Fifth step… Then light jogging… Speeding up… Running … Running faster…. Then suddenly, everyone disappeared into motes of light particles that re-constructed itself hundreds of feet above the horde, dozens of miles away from our initial position. We were literally 'diving' into battle.-------------------------------------------------------------------Despite a rough childhood in the slums, Omari had everything a guy could want - a loving girlfriend, an understanding sister, a wonderful teacher, and his dream job. Still, the scars from his childhood made Omari unable to live a dull life. He dreamed of something greater... something beyond the reaches of what humankind could achieve in the current era.Like always, Omari should have been careful what he wished for. In the year 2046, the World was thrown into chaos as the apocalypse came in the form of massive trees that shot up out of the ground one day.These trees towered over the tallest of buildings and had thicknesses that spanned kilometers at a time.They grew everywhere, in homes, businesses, and cities as they formed a complex network that overlayed the old world.The cause of the apocalypse was unknown, but Omari's workplace was believed to be the origin point of the unfortunate events.Fifteen years after the start of the Apocalypse... after all the pain and suffering... after losing everything he cared about, Omari sent his memories back in time to make sure that the future he lives in, never came to be.Will he be able to uncover the mystery of The Trees? Will he be able to protect all those he has lost? Will he succeed, or will his attempt be washed away by the currents of time? Will Omari be able to learn the truth about 'THE MYTH OF THE WORLD'S TREES'?
8 155 - In Serial37 Chapters
Black Prince: Cruel Magic
Frederick, 22, is transmigrated to another world alongside other earthlings to help a new god get his first religions on the ground. They are given a few points each to choose their skills and race, however, something they cannot choose is their magic attribute. Unfortunately for Frederick, one of his magical attributes is black magic which is scorned by the people of the continent. Through necessity he is driven into the world of cults and sects. Can Frederick survive in this world of demons, angels, and legendary creatures? Well, yes, or else this would end rather quickly. But will he thrive and accept the role his magic in this unforgiving and carefully balanced world where his only advantage is his potential? The first ten chapters will be released daily. All subsequent chapters will come out every three days.
8 188 - In Serial115 Chapters
Say You'll Stay
I met him the first chance at freedom I had. He was the boy from the rival team, and I was the coach's daughter. And like the naive child I was, I followed him to the backseat of his car.An hour later, he kicked me out and left me in the driveway of a stranger's house.Five years later, he came back.(A/N: A spicy second chance romance set in a small town with a touch of humor. Editing will commence after the writing is completed.)
8 103 - In Serial78 Chapters
I Hope You're Happy Now
Harry selfharms and never feels good enough for anyone. Not even Louis. He's loved Louis since the X-Factor but does Louis feel the same way? What happens when Harry starts to get bullied, and made fun of constantly? He becomes suicidal, can't take it anymore and decides to end it all. Does he succeed?
8 80

