'မင်းခန့် ဘာ​တွေ​တွေး​နေတာလဲ? သွားကြမယ်​လေ'ဟုဆိုကာ တစ်​ယောက်​သောသူ၏လက်ကိုဆွဲကာ ​ရှေ့မှထွက်သွား​လေသည်။ ​သေချာ​ပေါက်

သူလက်ဆွဲသွားတဲ့လူက ဟန်နီနိုင်​တော့မဟုတ်ဘူး​ပေါ့ :)

ဒါ​ပေါ့။ လက်ဆွဲခံလိုက်ရတဲ့သူက ခက် ပါ။ စစ်

စ​ရောက်ကတည်းက ကိုယ်လုံး​သေး​သေး​လေးနဲ့

လူအုပ်ကြားထဲတိုးတိုးပြီး က​နေတဲ့ ခက်ကိုကြည့်ပြီး အူ​တွေယား​နေတာ။ အစက​တော့ ခက်ကသင်္ကြန်ကိုသူငယ်ချင်း​တွေနဲ့ တစ်ခါမှမလည်ဖူးတာမလို့ သူလူမှားတယ်ပဲထင်​နေတာ။ လူ​တွေတိုးပြီး အနားထိသွား

ကြည့်​တော့မှ ခက်မှန်းသိရတာ။ ​ဘေးမှာမင်းခန့်တို့ကိုပါမြင်ရ​တော့ ပို​​သေချာသွားတာ​ပေါ့။ ​ယောကျာ်း​လေးတန်မဲ့ အသားဖြူလွန်းပြီး ​နေဒဏ်​ကြောင့်နီရဲ​နေတဲ့ ပါး​လေး​တွေ ​​ရေဒဏ်​ကြောင့် ချမ်းလို့တုန်​နေတဲ့နှုတ်ခမ်း​လေး​တွေက မြင်ရတဲ့သူတိုင်း မျက်စိမလွှဲနိုင်​အောင်ကို လှပရက်လွန်းသည်။ ​နောက်​တော့

မင်းခန့်​ရော ခက်ရဲ့သူငယ်ချင်း​တွေပါ ဟန်နီ့ကိုမခင်ချင်ကြဘူးထင်ပါရဲ့။ ချက်ချင်းကိုပဲ​ရှောင်ထွက်သွားကြတယ်။ မင်းခန့်ကပါ​နေ့လည်စာသွားစားမလို့ မင်းတို့ဆက်ကကြလို့​ပြောတုန်းက သူတို့ကိုပါ​နေ့လည်စာအတူစားဖို့မ​ခေါ်ချင်မှန်းရိပ်မိပါတယ်။ ဒါ​ပေမယ့် ဟန်နီကအလိုက်ကမ်းဆိုးမသိစွာ သူပါလိုက်ချင်တယ်​ပြော​တော့ မင်းခန့်မျက်နှာပျက်သွားတာလည်းသူမြင်လိုက်တယ်။ စစ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ခက်နဲ့

မ​တွေ့တာကြာပြီဖြစ်တာ​ကြောင့်​ရော ဘာလို့မှန်းမသိ ခက်ကိုမင်းခန့်တို့နဲ့ သီးသန့်ကြီးတွဲမ​တွေ့ချင်တာ​ကြောင့်​ပါ​ပေါင်းပြီး လိုက်မယ်ဟု​​ပြောကာ ခက်ရဲ့လက်ကိုဆွဲပြီးထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ သူသာခက်ကိုဆွဲပြီးအရင်ထွက်မလာရင် မင်းခန့်က ခက်ရဲ့လက်ကိုဆွဲပြီးထွက်လာ​တော့မှာ။ စစ်တို့ထွက်သွား​တော့

ဟန်နီက မတ်တပ်ကြီး​မေ့ပြီးကျန်​နေခဲ့သည်။

(အခု ကိုကိုက ငါ့ကိုထားခဲ့ပြီး ခက်ထန်ရဲ့လက်ကိုဆွဲပြီးထွက်သွားတာလား*) မင်းခန့်ကလည်း ၀တ်​ကျေတန်း​ကျေအ​နေနဲ့

'ဟန်နီနိုင် မင်းမလိုက်ချင်လည်း ဒီမှာတစ်​ယောက်ထဲ​နေခဲ့ပြီးဆက်က​နေလို့ရ​သေးတယ်​နော်။ ငါတို့က​တော့သွားပြီ' ဟုဆို​တော့

'​ခဏ​လေး ခဏ​လေး ငါ​​​ရောလိုက်မယ်'

(အံမယ် ငါတဲ့ စစ်ရဲ့​ရှေ့မှာကျ​တော့ သူ့ကိုယ်သူ

ဟန်နီ ဟန်နီနဲ့ ကြားရတဲ့သူ​တွေရဲ့နားကို ရုံးပတီသီး​တွေ ​ဂေါ်ရခါးသီး​တွေနဲ့ ပွတ်​နေတယ်လို့ခံစားရ​လောက်​အောင်ကို ချွဲပျစ်တဲ့အသံကြီးနဲ့​​ပြော​နေပြီး​တော့ ကွယ်ရာ​ရောက်​တော့ ငါတဲ့။ မင်းသမီး​ခေါင်း no no သူကမင်းသမီး​နေရာနဲ့မတန်ဘူး အရူး​ခေါင်း​ဆောင်းထားတဲ့ ဘီလူးမ*) မင်းခန့်ကိုယ့်အ​တွေးနဲ့ကို ရယ်မိ​လေသည်။ ဟန်နီက​တော့

'​လာ​လေ ဟိုမှာ ကိုကိုတို့ကိုမမှီပဲ​နေအုံးမယ်' ဟုဆိုကာ ​ရှေ့ကထွက်သွား​လေ​တော့သည်။

စစ်တစ်​ယောက် ခက်ရဲ့လက်ကိုဆွဲပြီး လူအုပ်ရဲ့အပြင်​ရောက်မှ ဟန်နီကျန်​နေခဲ့​သေးမှန်းသတိရ​တော့သည်။

(ဟုတ်သားပဲ ငါအခုမှ ဟန်နီ့ကိုထားခဲ့တာသတိရတယ်။ ခက်ကိုမင်းခန့်ကလက်ဆွဲပြီး ထွက်သွားမှာစိုးလို့ ငါအရင်ထွက်လာတာနဲ့ ဟန်နီ့ကို​မေ့သွားတယ်*)

​​နောက်ကိုလှည့်ကြည့်​တော့ ဆူပုပ်ပုပ်မျက်နှာနဲ့ဟန်နီက​​ရှေ့က ​ပြီတီတီမျက်နှာနဲ့ မင်းခန့်က​နောက်က။

'စစ် မင်းတို့ပါ​နေ့လည်စာလိုက်စားမယ်ဆိုတာက​တော့ရပါတယ် ။ ဒါ​ပေမယ့် ဆိုင်ကယ်က​တော့မ​လောက်ဘူး​နော်။ ငါတို့က ​လေး​ယောက်ကိုဆိုင်ကယ်နှစ်စီး ကွက်တိပဲ။ ပြီး​တော့ ဒီမှာစားမှာမဟုတ်ဘူး'

'ဒါဆို မင်းတို့၄​ယောက်က ဘယ်မှာစားကြမှာလဲ? ဆိုင်ကယ်အတွက်က​တော့မပူနဲ့ ငါနဲ့ဟန်နီလဲ တစ်စီးပါတယ်' ဟုစစ်ကပြန်​မေး​တော့ မင်းခန့်က

'ငါတို့က ဦးပိန်တံတားဘက်သွားစားကြမှာ။ အဲ့ဒီမှာ ဂဏန်း​တွေ​ရော ပုစွန်​တွေ​​ရော အကုန်ရတယ်။ ခက်ကလည်း ပင်လယ်စာကြိုက်တယ်ဆို​တော့​လေ။ ဟိုမှာ​အေး​ဆေး​နေပြီးမှ အ​နောက်ကျုံးဘက် ခရီးဆက်မှာ။ မင်းတို့က ​နေ့လည်ခင်း ​ရေပိုက်​တွေ

ပြန်ဖွင့်​ပေးတဲ့အချိန် ဒီကို​ရောက်ချင်တယ်ဆိုရင်​တော့ မလိုက်တာ​ကောင်းတယ်' ဟုဆို​တော့

'ရပါတယ် ငါတို့လည်း​အေး​ဆေးဖြစ်မှပြန်လာတာ​ပေါ့။ မင်းတို့နဲ့ပဲလိုက်မယ်'

(မလိုက်​စေချင်လို့ပါဆို ဒီနွားက​​တော့*)

(မင်းမလိုက်​စေချင်တာကြီးက သိသာလိုက်တာ

မင်းခန့်ရာ။ စိတ်ချ ငါကလည်းမလုပ်နဲ့ဆိုတာကိုမှလုပ်ချင်တာ။ လိုက်ဖြစ်​အောင်ကိုလိုက်အုံးမှာ*)

နှစ်​ယောက်သား အကြည့်ချင်းစစ်ခင်း​နေကြ​လေသည်။ ခက်က​တော့ ​နေရခက်ကာ

'ဒါဆိုလည်းသွားကြရ​အောင်​လေ သက်နွယ်တို့​စောင့်​နေရလိမ့်မယ်' ဟုဆိုပြီး မင်းခန့်လက်ကိုဆွဲကာထွက်လာ​လေသည်။ စစ်တို့ကလည်း​နောက်ကလိုက်လာသည်။ ဆိုင်ကယ်အပ်တဲ့နား​ရောက်​တော့ ထင်တဲ့အတိုင်း ဂနိုင်တို့ ၂​ယောက်က​စောင့်​နေကြသည်။ မင်းခန့်က

'​စောင့်​နေရတာကြာသွားလား?'​မေး​တော့

'မကြာပါဘူး တ​ရေးအိပ်လို့ရရုံ​လောက်ပါပဲ' ဂနိုင်ကပြန်​ဖြေ​လေသည်။ သက်နွယ်က​တော့ ဒီ ၂​ယောက်ကြားဘယ်လိုလုပ်ရမှန်းမသိ။ ​တွေ့တာနဲ့ကိုက်​နေကြ​သော ၂​ယောက်။ ထို့​နောက် မင်းခန့်ကစစ်တို့ဘက်ကိုလှည့်ကာ

'မင်းတို့ဆိုင်ကယ်က​ရော ဒီမှာအပ်ထားတာလား?'

'မဟုတ်ဘူး ​ရှေ့တစ်လမ်း​ကျော်မှာအပ်ထားတာ။

ငါ သွားယူလိုက်အုံးမယ် ဒီလမ်းထိပ်က​စောင့်ကြ'

'ကိုကို ဟန်နီက​ရော ဒီမှာပဲ​စောင့်ရမှာလားဟင်?' ဟန်နီကသနားစဖွယ်အသံ​လေးနဲ့​မျက်နှာ​လေးငယ်ပြီးမေး​လေသည်။ သ​ဘောက​တော့ သူ့ကိုပါ​ခေါ်​စေချင်တဲ့သ​ဘော။

(​အေး ​စောင့်ရမှာ တိုင်နဲ့​ခေါင်းနဲ့။ ဒီတစ်​ယောက်ဟာ​လေ ငါတို့ရဲ့ ခက်​လေး​လောက်​တောင်ချစ်ဖို့မ​ကောင်းပဲနဲ့ မူယာမာယာ​တွေများပြ​နေတာ ချစ်စရာ

မ​ကောင်းပဲရွံစရာ​တောင်ကောင်းသွား​သေးတယ်*)

ဒါကို​တော့ သက်နွယ်စိတ်ထဲမှာပဲ​ပြောဖြစ်ကာ

'နင်လိုက်ချင်လိုက်သွား​လေ ငါတို့ ၄​ယောက်ဒီနားကပဲ​စောင့်​နေမယ်'ဟုဆို​တော့

'ကိုကို ဟန်နီလည်းလိုက်မယ်​နော်'

'အင်းပါ လိုက်ခဲ့' စစ်တို့ထွက်သွား​တော့ သက်နွယ်တစ်​ယောက်က​တော့

'အမ​လေး​အေ ဘယ့်နှယ် တရုတ်သရဲနဲ့ မ​လေးရှားစုန်း ​ပေါင်းထားတဲ့ရုပ်ကြီးနဲ့ ကိုကို ကိုကိုဆိုပြီး​ခေါ်​နေလိုက်တာများ မြင်ရကြားရတာ မတင့်တယ်လိုက်တာ။ သိပ်သိပ်မူယာမာယာ​တွေများတာပဲ ​မြေ​ခွေးမ'

'ဟားဟားဟား သက်နွယ်ရာ ​ပြောလဲ​ပြောတတ်တယ် တကယ်ပါပဲ ဟားဟား' ဂနိုင်နဲ့မင်းခန့်က ရယ်​လေသည်။ ခက်က​တော့ သူနဲ့မဆိုင်တဲ့အတိုင်း တုပ်တုပ်မှမလှုပ်။ စစ်တို့ပြန်​ရောက်လာ​တော့ မင်းခန့်ဆိုင်ကယ်ထွက်မယ်အလုပ်..

'ခဏ​လေး ခက် မင်းကဘယ်သူ့​နောက်ကစီးမှာလဲ'စစ်က​မေး​တော့

'ဟ ဒီ​ကောင်ဘာ​ကြောင်တာလဲ။ ခက်က​ငါ့​နောက်မှာထိုင်​နေတာမြင်ရဲ့သားနဲ့ ဘယ်သူ့​နောက်ကစီးမှာလဲဆို​တော့'

'မင်းခန့် မင်းအသာ​နေစမ်း။ ငါ​​ပြောချင်တာက ခက် ငါ့​နောက်မှာစီးမှာလားလို့'

'ရတယ်စစ် မင်း​နောက်က ဟန်နီနိုင်ပါတယ်​လေ။ ငါကမင်းခန့်ရဲ့​နောက်ကပဲစီးလိုက်​တော့မယ်။ မင်းခန့်​ဖြေး​ဖြေးပဲ​မောင်း​နော်' စစ်ကို​ပြော​နေရင်းနဲ့ မင်းခန့်ကိုပါ သတိ​ပေးလိုက်သည်။

'​အေးပါကွာ ​ဖြေး​ဖြေးပဲ​မောင်းမှာပါ။ ငါတို့ဖြူလုံး​လေးကို မထိခိုက်​စေရဘူး ဟုတ်ပြီလား' ဟုဆို​တော့ ခက် မင်းခန့်လက်​မောင်းကို အသာထိုးလိုက်သည်။

စစ်ရဲ့မျက်နှာကြီးက​တော့ မှုန်ကုပ်လို့​ပေါ့။ ထို့​နောက်မှာ​တော့ ဦးပိန်တံတားကိုထွက်လာကြသည်။ ဟို​ရောက်​တော့ ဟန်နီက သူ့သူငယ်ချင်း​တွေကိုတွေ့လို့သွားနှုတ်ဆက်​လေတယ်။ ကျန်တဲ့သူ​တွေက​တော့ ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ၀င်ထိုင်ကြကာ

'ခက် မင်းအတွက် ပုစွန်​ကြော်မှာလိုက်မယ်​နော် စားမှာမလား?'

'အင်းစားမယ်​လေ။ မင်းခန့်ငါ့အတွက် လက်ဖက်သုပ်​ရောမှာ​​ပေး' ဟုဆို​တော့

'လက်ဖက်သုပ်မစားရပါဘူး!!!' ​အော်သံထွက်လာ​လေသည်။ ​အော်တဲ့သူက မင်းခန့်မဟုတ် စစ်သာ။

'ခက် မင်းကလက်ဖက်သုပ်စားရင် ဗိုက်​အောင်ြတတ်တာမသိဘူးလား? ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသိရဲ့သားနဲ့ မရဘူး မစားနဲ့ ဗိုက်​အောင့်လိမ့်မယ်' ဟုဆိုကာ စားပွဲထိုး​လေးအား

'ညီ​လေး ပုစွန်​ကြော်နှစ်ပွဲ ထမင်းဆီဆမ်းနှစ်ပွဲ ပြီး​တော့ ဂဏန်း​ကြော်ရယ် ငါး​ကြော်ရယ်ကတစ်ပွဲစီချ​ပေး​နော်။ ခက် မင်းကဘာ​သောက်အုံးမလဲ'

'ဟင် ရတယ် ငါဘာမှမ​သောက်​တော့ဘူး။ ညီ​လေး

အကို့ကို ထမင်းဆီဆမ်း...'

'​ထမင်းဆီဆမ်းက ငါမင်းအတွက်မှာထားပြီးသား​လေ တခြားဘာ​သောက်ချင်​သေးလဲလို့​မေးတာ'

'ငါ့အတွက်မှာ​ပေးတာလား။ ငါက ဟန်နီ့အတွက်မှာ​ပေးတယ်ထင်​နေတာ'

'ဟန်နီ့အတွက်က သူလာမှသူစားချင်တာမှာလိမ့်မယ် ငါမှာထားတာ​တွေသူမကြိုက်မှာစိုးလို့။ ကဲပါ မင်းဘာစားချင်​သေးလဲသာ​ပြော'

'​တော်ပါပြီ ဘာမှမမှာ​တော့ဘူး မင်းမှာ​ပေးထားတာပဲစား​တော့မယ်'

'အို​ခေအို​ခေ ညီ​လေး အကိုမှာထားတာ​တွေရယ် ပြီး​တော့ မြန်မာဘီယာတစ်ပုလင်းရယ်ချ​ပေး​နော်' စစ် သူတို့အတွက်မှာပြီးသွားမှမင်းခန့်တို့ဘက်ကို​မေး​ငေါ့ပြ​လေသည်။ မင်းတို့က ကိုယ့်ဘာသာမှာစားဆိုတဲ့သ​ဘော။ (​တော်​သေးတာ​ပေါ့ ငါတို့ကိုသတိရ​သေးလို့။ ​နေပါအုံး သူကအခု ဟန်နီ့အတွက်မဟုတ်ပဲ ခက်အတွက်မှာ​ပေးတာဆို​တော့ ခက်ကိုကြိုက်တာလား

မကြိုက်တာလား? ဟန်နီ့ကိုချစ်​နေတယ်လဲ​ပြော​သေးတယ် ဟန်နီ့အကြိုက်ကျ​တော့မသိဘူး

ခက်အကြိုက်ပဲသိ​နေတာက​​ရော?*) သက်နွယ်ရဲ့​ခေါင်း​ပေါ်မှာ​တော့ question mark​လေး​တွေတန်းစီပြီး​ပေါ်​နေ​လေသည်။ ဂနိုင်က

'သက်နွယ်နင်ပဲကျန်​တော့တယ် ဘာမှာမလဲ?'ဟု​မေး​တော့

'Question mark'

'ဟမ်???'

'အာ ​ယောင်သွားလို့ ​ယောင်သွားလို့။ ငါ့ကိုလဲ နင်စားတာပဲမှာ​ပေး အနိုင်'

'ဒါဆိုညီ​လေး ထမင်းဆီဆမ်းကိုကြက်​ပေါင်​ကြော်နဲ့နောက်တစ်ပွဲထပ်လုပ်​ပေးလိုက်​နော်' စားပွဲထိုး​လေးထွက်သွားပြီးသိပ်မကြာ ဟန်နီနိုင်ပြန်​ရောက်လာ​လေသည်။ သက်နွယ်တို့ ၄​ယောက်က​​ထွေရာ​လေးပါးပြော​နေကြကာ စစ်ကသူ့ဖုန်းနဲ့သူအလုပ်ရှုပ်​နေတာမို့ ဟန်နီတစ်​ယောက်ထဲအူ​ကြောင်​ကြောင်​လေးဖြစ်​နေသည်။ တစ်​အောင့်အကြာ စားစရာ​တွေလာချ​တော့

'ဝါး ကိုကိုကအရမ်း​တော်တာပဲ ဟန်နီ့အတွက်ပါ

မှာ​ပေးတယ်။ ပုစွန်နဲ့ဂဏန်းကိုမကြိုက်​ပေမယ့် ကိုကိုမှာ​ပေးထားတာမလို့ ​ကောင်း​ကောင်းစားပါ့မယ်​နော်'ဟုဆိုကာ ပုစွန်​ကြော်ကိုနှိုက်မယ်ပြင်​တော့ သက်နွယ်က သူ့လက်ကို 'ဖြန်းခနဲ' လှမ်းရိုက်ချ​လေသည်။ ပြီးမှ

'ဒါကနင့်အတွက်မှာ​ပေးထားတာမဟုတ်ဘူး။ ခက်အတွက်မှာ​ပေးထားတာ မယုံရင်နင့်ကိုကိုဆိုတဲ့သူကို​မေးကြည့်' ထိုအခါမှ စစ်က

'ဟုတ်တယ်ဟန်နီရဲ့ ဒါ​တွေက ကိုယ်နဲ့ခက် ၂​ယောက်ထဲအတွက်ပဲမှာ​ထားတာ ဟန်နီက ပုစွန်​တွေမကြိုက်ရင် တခြားဟာမှာလိုက်​လေ'ဟုဆိုကာ စားပွဲထိုး​လေးကို​ခေါ်​ပေး​လေသည်။ မင်းခန့် ဂနိုင်နဲ့ သက်နွယ်တို့က​တော့

ဟန်နီ့ရဲ့ အိုစာသွားတဲ့မျက်နှာကြီးကို အရသာခံပြီးကြည့်​နေကြ​လေသည်။ ပြီးမှ မင်းခန့်က

'ဟားးး ​ကောင်းလိုက်တာ'

'ဘာ နင်ကငါ့ကိုရွဲ့​ပြောတာလား?'

'အိုး မဟုတ်ရပါဘူး ဒီဘီယာ​လေးက​သောက်လို့​ကောင်းလို့​ပြောတာပါ။ ဘယ့်နှယ်​ကြောင့်မင်းကို​ပြောတယ်ထင်​နေရတာလဲ? ဂနိုင် ဘီယာ​လေးက​သောက်လို့​ကောင်းလား?' ဟုမင်းခန့်က မီး​မွှေး​ပေး​တော့

'​​ကောင်းတာ​ပေါ့ဟ ဇိမ်ဆွဲခံပြီး​သောက်လို့လားမသိဘူး အရသာ​လေးကိုရှိ​နေတာပဲ။ ဟိုမှာ​သောက်တဲ့ဘီယာကဒီ​လောက်မ​ကောင်း​ဘူး​နော်။ ဘာကွာသွားလဲမသိဘူး' ဟုဆိုကာ ဂနိုင်က​​လောင်စာထပ်ဖြည့်​ပေးကာ

'နင်တို့ကလည်းဟယ် ဟိုကနဲ့ ဘယ်တူမလဲ။ ဒီမှာက ​မျောက်ပွဲလည်းရှိ​တယ်​လေ။ အဲ့ဒါကြည့်ရင်း​သောက်​တော့ပိုအရသာရှိတာ​ပေါ့' ဟူ၍ သက်နွယ်က ​လေတိုက်​ပေး​လေသည်။ ဟန်နီတစ်​ယောက်​ဒေါသထွက်လာသဖြင့် စားပွဲထိုး​လေးအား

'ဘာမှ မမှာ​တော့ဘူး သွား​တော့!!' ဟု​အော်ထုတ်လိုက်သဖြင့် သက်နွယ်က

'တစ်ခုခုစားထားမှ ဟို​ရောက်ရင်ကဲနိုင်မှာ​နော်။ ​တော်ကြာ မူးလဲ​နေမှာစိုးလို့​စေတနာမပါ့တပါနဲ့​ပြောပြတာ' ဟန်နီ​ဒေါသထွက်လွန်း၍ စစ်တစ်​ယောက်များသူ့ကိုကူ​ပြော​ပေးလို​ပေးငြား စစ်ကိုကြည့်လိုက်​လေသည်။

To be continued.....

စာလုံး​ပေါင်းသတ်ပုံမှားတာရှိရင် အခင့်ကိုလာ​ပြော​ပေးလို့ရပါတယ်​နော်။ အခင်လဲ ပြန်​တော့စစ်ထားပါတယ်။ မျက်စိလျှမ်းပြီး အမှားရှာမ​တွေ့တာဖြစ်မှာစိုးလို့ပါ 愛你愛你💚💚

'မင္းခန္႔ ဘာ​ေတြ​ေတြး​ေနတာလဲ? သြားၾကမယ္​ေလ'ဟုဆိုကာ တစ္​ေယာက္​ေသာသူ၏လက္ကိုဆြဲကာ ​ေရွ႕မွထြက္သြား​ေလသည္။ ​ေသခ်ာ​ေပါက္

သူလက္ဆြဲသြားတဲ့လူက ဟန္နီႏိုင္​ေတာ့မဟုတ္ဘူး​ေပါ့ :)

ဒါ​ေပါ့။ လက္ဆြဲခံလိုက္ရတဲ့သူက ခက္ ပါ။ စစ္

စ​ေရာက္ကတည္းက ကိုယ္လုံး​ေသး​ေသး​ေလးနဲ႔

လူအုပ္ၾကားထဲတိုးတိုးၿပီး က​ေနတဲ့ ခက္ကိုၾကည့္ၿပီး အူ​ေတြယား​ေနတာ။ အစက​ေတာ့ ခက္ကသၾကၤန္ကိုသူငယ္ခ်င္း​ေတြနဲ႔ တစ္ခါမွမလည္ဖူးတာမလို႔ သူလူမွားတယ္ပဲထင္​ေနတာ။ လူ​ေတြတိုးၿပီး အနားထိသြား

ၾကည့္​ေတာ့မွ ခက္မွန္းသိရတာ။ ​ေဘးမွာမင္းခန္႔တို႔ကိုပါျမင္ရ​ေတာ့ ပို​​ေသခ်ာသြားတာ​ေပါ့။ ​ေယာက်ာ္း​ေလးတန္မဲ့ အသားျဖဴလြန္းၿပီး ​ေနဒဏ္​ေၾကာင့္နီရဲ​ေနတဲ့ ပါး​ေလး​ေတြ ​​ေရဒဏ္​ေၾကာင့္ ခ်မ္းလို႔တုန္​ေနတဲ့ႏႈတ္ခမ္း​ေလး​ေတြက ျမင္ရတဲ့သူတိုင္း မ်က္စိမလႊဲႏိုင္​ေအာင္ကို လွပရက္လြန္းသည္။ ​ေနာက္​ေတာ့

မင္းခန္႔​ေရာ ခက္ရဲ႕သူငယ္ခ်င္း​ေတြပါ ဟန္နီ႔ကိုမခင္ခ်င္ၾကဘူးထင္ပါရဲ႕။ ခ်က္ခ်င္းကိုပဲ​ေရွာင္ထြက္သြားၾကတယ္။ မင္းခန္႔ကပါ​ေန႔လည္စာသြားစားမလို႔ မင္းတို႔ဆက္ကၾကလို႔​ေျပာတုန္းက သူတို႔ကိုပါ​ေန႔လည္စာအတူစားဖို႔မ​ေခၚခ်င္မွန္းရိပ္မိပါတယ္။ ဒါ​ေပမယ့္ ဟန္နီကအလိုက္ကမ္းဆိုးမသိစြာ သူပါလိုက္ခ်င္တယ္​ေျပာ​ေတာ့ မင္းခန္႔မ်က္ႏွာပ်က္သြားတာလည္းသူျမင္လိုက္တယ္။ စစ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း ခက္နဲ႔

မ​ေတြ႕တာၾကာၿပီျဖစ္တာ​ေၾကာင့္​ေရာ ဘာလို႔မွန္းမသိ ခက္ကိုမင္းခန္႔တို႔နဲ႔ သီးသန္႔ႀကီးတြဲမ​ေတြ႕ခ်င္တာ​ေၾကာင့္​ပါ​ေပါင္းၿပီး လိုက္မယ္ဟု​​ေျပာကာ ခက္ရဲ႕လက္ကိုဆြဲၿပီးထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။ သူသာခက္ကိုဆြဲၿပီးအရင္ထြက္မလာရင္ မင္းခန္႔က ခက္ရဲ႕လက္ကိုဆြဲၿပီးထြက္လာ​ေတာ့မွာ။ စစ္တို႔ထြက္သြား​ေတာ့

ဟန္နီက မတ္တပ္ႀကီး​ေမ့ၿပီးက်န္​ေနခဲ့သည္။

(အခု ကိုကိုက ငါ့ကိုထားခဲ့ၿပီး ခက္ထန္ရဲ႕လက္ကိုဆြဲၿပီးထြက္သြားတာလား*) မင္းခန္႔ကလည္း ၀တ္​ေက်တန္း​ေက်အ​ေနနဲ႔

'ဟန္နီႏိုင္ မင္းမလိုက္ခ်င္လည္း ဒီမွာတစ္​ေယာက္ထဲ​ေနခဲ့ၿပီးဆက္က​ေနလို႔ရ​ေသးတယ္​ေနာ္။ ငါတို႔က​ေတာ့သြားၿပီ' ဟုဆို​ေတာ့

'​ခဏ​ေလး ခဏ​ေလး ငါ​​​ေရာလိုက္မယ္'

(အံမယ္ ငါတဲ့ စစ္ရဲ႕​ေရွ႕မွာက်​ေတာ့ သူ႔ကိုယ္သူ

ဟန္နီ ဟန္နီနဲ႔ ၾကားရတဲ့သူ​ေတြရဲ႕နားကို ႐ုံးပတီသီး​ေတြ ​ေဂၚရခါးသီး​ေတြနဲ႔ ပြတ္​ေနတယ္လို႔ခံစားရ​ေလာက္​ေအာင္ကို ခြၽဲပ်စ္တဲ့အသံႀကီးနဲ႔​​ေျပာ​ေနၿပီး​ေတာ့ ကြယ္ရာ​ေရာက္​ေတာ့ ငါတဲ့။ မင္းသမီး​ေခါင္း no no သူကမင္းသမီး​ေနရာနဲ႔မတန္ဘူး အ႐ူး​ေခါင္း​ေဆာင္းထားတဲ့ ဘီလူးမ*) မင္းခန္႔ကိုယ့္အ​ေတြးနဲ႔ကို ရယ္မိ​ေလသည္။ ဟန္နီက​ေတာ့

'​လာ​ေလ ဟိုမွာ ကိုကိုတို႔ကိုမမွီပဲ​ေနအုံးမယ္' ဟုဆိုကာ ​ေရွ႕ကထြက္သြား​ေလ​ေတာ့သည္။

စစ္တစ္​ေယာက္ ခက္ရဲ႕လက္ကိုဆြဲၿပီး လူအုပ္ရဲ႕အျပင္​ေရာက္မွ ဟန္နီက်န္​ေနခဲ့​ေသးမွန္းသတိရ​ေတာ့သည္။

(ဟုတ္သားပဲ ငါအခုမွ ဟန္နီ႔ကိုထားခဲ့တာသတိရတယ္။ ခက္ကိုမင္းခန္႔ကလက္ဆြဲၿပီး ထြက္သြားမွာစိုးလို႔ ငါအရင္ထြက္လာတာနဲ႔ ဟန္နီ႔ကို​ေမ့သြားတယ္*)

​​ေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္​ေတာ့ ဆူပုပ္ပုပ္မ်က္ႏွာနဲ႔ဟန္နီက​​ေရွ႕က ​ၿပီတီတီမ်က္ႏွာနဲ႔ မင္းခန္႔က​ေနာက္က။

'စစ္ မင္းတို႔ပါ​ေန႔လည္စာလိုက္စားမယ္ဆိုတာက​ေတာ့ရပါတယ္ ။ ဒါ​ေပမယ့္ ဆိုင္ကယ္က​ေတာ့မ​ေလာက္ဘူး​ေနာ္။ ငါတို႔က ​ေလး​ေယာက္ကိုဆိုင္ကယ္ႏွစ္စီး ကြက္တိပဲ။ ၿပီး​ေတာ့ ဒီမွာစားမွာမဟုတ္ဘူး'

'ဒါဆို မင္းတို႔၄​ေယာက္က ဘယ္မွာစားၾကမွာလဲ? ဆိုင္ကယ္အတြက္က​ေတာ့မပူနဲ႔ ငါနဲ႔ဟန္နီလဲ တစ္စီးပါတယ္' ဟုစစ္ကျပန္​ေမး​ေတာ့ မင္းခန္႔က

'ငါတို႔က ဦးပိန္တံတားဘက္သြားစားၾကမွာ။ အဲ့ဒီမွာ ဂဏန္း​ေတြ​ေရာ ပုစြန္​ေတြ​​ေရာ အကုန္ရတယ္။ ခက္ကလည္း ပင္လယ္စာႀကိဳက္တယ္ဆို​ေတာ့​ေလ။ ဟိုမွာ​ေအး​ေဆး​ေနၿပီးမွ အ​ေနာက္က်ဳံးဘက္ ခရီးဆက္မွာ။ မင္းတို႔က ​ေန႔လည္ခင္း ​ေရပိုက္​ေတြ

ျပန္ဖြင့္​ေပးတဲ့အခ်ိန္ ဒီကို​ေရာက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္​ေတာ့ မလိုက္တာ​ေကာင္းတယ္' ဟုဆို​ေတာ့

'ရပါတယ္ ငါတို႔လည္း​ေအး​ေဆးျဖစ္မွျပန္လာတာ​ေပါ့။ မင္းတို႔နဲ႔ပဲလိုက္မယ္'

(မလိုက္​ေစခ်င္လို႔ပါဆို ဒီႏြားက​​ေတာ့*)

(မင္းမလိုက္​ေစခ်င္တာႀကီးက သိသာလိုက္တာ

မင္းခန္႔ရာ။ စိတ္ခ် ငါကလည္းမလုပ္နဲ႔ဆိုတာကိုမွလုပ္ခ်င္တာ။ လိုက္ျဖစ္​ေအာင္ကိုလိုက္အုံးမွာ*)

ႏွစ္​ေယာက္သား အၾကည့္ခ်င္းစစ္ခင္း​ေနၾက​ေလသည္။ ခက္က​ေတာ့ ​ေနရခက္ကာ

'ဒါဆိုလည္းသြားၾကရ​ေအာင္​ေလ သက္ႏြယ္တို႔​ေစာင့္​ေနရလိမ့္မယ္' ဟုဆိုၿပီး မင္းခန္႔လက္ကိုဆြဲကာထြက္လာ​ေလသည္။ စစ္တို႔ကလည္း​ေနာက္ကလိုက္လာသည္။ ဆိုင္ကယ္အပ္တဲ့နား​ေရာက္​ေတာ့ ထင္တဲ့အတိုင္း ဂႏိုင္တို႔ ၂​ေယာက္က​ေစာင့္​ေနၾကသည္။ မင္းခန္႔က

'​ေစာင့္​ေနရတာၾကာသြားလား?'​ေမး​ေတာ့

'မၾကာပါဘူး တ​ေရးအိပ္လို႔ရ႐ုံ​ေလာက္ပါပဲ' ဂႏိုင္ကျပန္​ေျဖ​ေလသည္။ သက္ႏြယ္က​ေတာ့ ဒီ ၂​ေယာက္ၾကားဘယ္လိုလုပ္ရမွန္းမသိ။ ​ေတြ႕တာနဲ႔ကိုက္​ေနၾက​ေသာ ၂​ေယာက္။ ထို႔​ေနာက္ မင္းခန္႔ကစစ္တို႔ဘက္ကိုလွည့္ကာ

'မင္းတို႔ဆိုင္ကယ္က​ေရာ ဒီမွာအပ္ထားတာလား?'

'မဟုတ္ဘူး ​ေရွ႕တစ္လမ္း​ေက်ာ္မွာအပ္ထားတာ။

ငါ သြားယူလိုက္အုံးမယ္ ဒီလမ္းထိပ္က​ေစာင့္ၾက'

'ကိုကို ဟန္နီက​ေရာ ဒီမွာပဲ​ေစာင့္ရမွာလားဟင္?' ဟန္နီကသနားစဖြယ္အသံ​ေလးနဲ႔​မ်က္ႏွာ​ေလးငယ္ၿပီးေမး​ေလသည္။ သ​ေဘာက​ေတာ့ သူ႔ကိုပါ​ေခၚ​ေစခ်င္တဲ့သ​ေဘာ။

(​ေအး ​ေစာင့္ရမွာ တိုင္နဲ႔​ေခါင္းနဲ႔။ ဒီတစ္​ေယာက္ဟာ​ေလ ငါတို႔ရဲ႕ ခက္​ေလး​ေလာက္​ေတာင္ခ်စ္ဖို႔မ​ေကာင္းပဲနဲ႔ မူယာမာယာ​ေတြမ်ားျပ​ေနတာ ခ်စ္စရာ

မ​ေကာင္းပဲ႐ြံစရာ​ေတာင္ေကာင္းသြား​ေသးတယ္*)

ဒါကို​ေတာ့ သက္ႏြယ္စိတ္ထဲမွာပဲ​ေျပာျဖစ္ကာ

'နင္လိုက္ခ်င္လိုက္သြား​ေလ ငါတို႔ ၄​ေယာက္ဒီနားကပဲ​ေစာင့္​ေနမယ္'ဟုဆို​ေတာ့

'ကိုကို ဟန္နီလည္းလိုက္မယ္​ေနာ္'

'အင္းပါ လိုက္ခဲ့' စစ္တို႔ထြက္သြား​ေတာ့ သက္ႏြယ္တစ္​ေယာက္က​ေတာ့

'အမ​ေလး​ေအ ဘယ့္ႏွယ္ တ႐ုတ္သရဲနဲ႔ မ​ေလးရွားစုန္း ​ေပါင္းထားတဲ့႐ုပ္ႀကီးနဲ႔ ကိုကို ကိုကိုဆိုၿပီး​ေခၚ​ေနလိုက္တာမ်ား ျမင္ရၾကားရတာ မတင့္တယ္လိုက္တာ။ သိပ္သိပ္မူယာမာယာ​ေတြမ်ားတာပဲ ​ေျမ​ေခြးမ'

'ဟားဟားဟား သက္ႏြယ္ရာ ​ေျပာလဲ​ေျပာတတ္တယ္ တကယ္ပါပဲ ဟားဟား' ဂႏိုင္နဲ႔မင္းခန္႔က ရယ္​ေလသည္။ ခက္က​ေတာ့ သူနဲ႔မဆိုင္တဲ့အတိုင္း တုပ္တုပ္မွမလႈပ္။ စစ္တို႔ျပန္​ေရာက္လာ​ေတာ့ မင္းခန္႔ဆိုင္ကယ္ထြက္မယ္အလုပ္..

'ခဏ​ေလး ခက္ မင္းကဘယ္သူ႔​ေနာက္ကစီးမွာလဲ'စစ္က​ေမး​ေတာ့

'ဟ ဒီ​ေကာင္ဘာ​ေၾကာင္တာလဲ။ ခက္က​ငါ့​ေနာက္မွာထိုင္​ေနတာျမင္ရဲ႕သားနဲ႔ ဘယ္သူ႔​ေနာက္ကစီးမွာလဲဆို​ေတာ့'

'မင္းခန္႔ မင္းအသာ​ေနစမ္း။ ငါ​​ေျပာခ်င္တာက ခက္ ငါ့​ေနာက္မွာစီးမွာလားလို႔'

'ရတယ္စစ္ မင္း​ေနာက္က ဟန္နီႏိုင္ပါတယ္​ေလ။ ငါကမင္းခန္႔ရဲ႕​ေနာက္ကပဲစီးလိုက္​ေတာ့မယ္။ မင္းခန္႔​ေျဖး​ေျဖးပဲ​ေမာင္း​ေနာ္' စစ္ကို​ေျပာ​ေနရင္းနဲ႔ မင္းခန္႔ကိုပါ သတိ​ေပးလိုက္သည္။

'​ေအးပါကြာ ​ေျဖး​ေျဖးပဲ​ေမာင္းမွာပါ။ ငါတို႔ျဖဴလုံး​ေလးကို မထိခိုက္​ေစရဘူး ဟုတ္ၿပီလား' ဟုဆို​ေတာ့ ခက္ မင္းခန္႔လက္​ေမာင္းကို အသာထိုးလိုက္သည္။

စစ္ရဲ႕မ်က္ႏွာႀကီးက​ေတာ့ မႈန္ကုပ္လို႔​ေပါ့။ ထို႔​ေနာက္မွာ​ေတာ့ ဦးပိန္တံတားကိုထြက္လာၾကသည္။ ဟို​ေရာက္​ေတာ့ ဟန္နီက သူ႔သူငယ္ခ်င္း​ေတြကိုေတြ႕လို႔သြားႏႈတ္ဆက္​ေလတယ္။ က်န္တဲ့သူ​ေတြက​ေတာ့ ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ၀င္ထိုင္ၾကကာ

'ခက္ မင္းအတြက္ ပုစြန္​ေၾကာ္မွာလိုက္မယ္​ေနာ္ စားမွာမလား?'

'အင္းစားမယ္​ေလ။ မင္းခန္႔ငါ့အတြက္ လက္ဖက္သုပ္​ေရာမွာ​​ေပး' ဟုဆို​ေတာ့

'လက္ဖက္သုပ္မစားရပါဘူး!!!' ​ေအာ္သံထြက္လာ​ေလသည္။ ​ေအာ္တဲ့သူက မင္းခန္႔မဟုတ္ စစ္သာ။

'ခက္ မင္းကလက္ဖက္သုပ္စားရင္ ဗိုက္​ေအာင္ၾတတ္တာမသိဘူးလား? ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသိရဲ႕သားနဲ႔ မရဘူး မစားနဲ႔ ဗိုက္​ေအာင့္လိမ့္မယ္' ဟုဆိုကာ စားပြဲထိုး​ေလးအား

'ညီ​ေလး ပုစြန္​ေၾကာ္ႏွစ္ပြဲ ထမင္းဆီဆမ္းႏွစ္ပြဲ ၿပီး​ေတာ့ ဂဏန္း​ေၾကာ္ရယ္ ငါး​ေၾကာ္ရယ္ကတစ္ပြဲစီခ်​ေပး​ေနာ္။ ခက္ မင္းကဘာ​ေသာက္အုံးမလဲ'

'ဟင္ ရတယ္ ငါဘာမွမ​ေသာက္​ေတာ့ဘူး။ ညီ​ေလး

အကို႔ကို ထမင္းဆီဆမ္း...'

'​ထမင္းဆီဆမ္းက ငါမင္းအတြက္မွာထားၿပီးသား​ေလ တျခားဘာ​ေသာက္ခ်င္​ေသးလဲလို႔​ေမးတာ'

'ငါ့အတြက္မွာ​ေပးတာလား။ ငါက ဟန္နီ႔အတြက္မွာ​ေပးတယ္ထင္​ေနတာ'

'ဟန္နီ႔အတြက္က သူလာမွသူစားခ်င္တာမွာလိမ့္မယ္ ငါမွာထားတာ​ေတြသူမႀကိဳက္မွာစိုးလို႔။ ကဲပါ မင္းဘာစားခ်င္​ေသးလဲသာ​ေျပာ'

'​ေတာ္ပါၿပီ ဘာမွမမွာ​ေတာ့ဘူး မင္းမွာ​ေပးထားတာပဲစား​ေတာ့မယ္'

'အို​ေခအို​ေခ ညီ​ေလး အကိုမွာထားတာ​ေတြရယ္ ၿပီး​ေတာ့ ျမန္မာဘီယာတစ္ပုလင္းရယ္ခ်​ေပး​ေနာ္' စစ္ သူတို႔အတြက္မွာၿပီးသြားမွမင္းခန္႔တို႔ဘက္ကို​ေမး​ေငါ့ျပ​ေလသည္။ မင္းတို႔က ကိုယ့္ဘာသာမွာစားဆိုတဲ့သ​ေဘာ။ (​ေတာ္​ေသးတာ​ေပါ့ ငါတို႔ကိုသတိရ​ေသးလို႔။ ​ေနပါအုံး သူကအခု ဟန္နီ႔အတြက္မဟုတ္ပဲ ခက္အတြက္မွာ​ေပးတာဆို​ေတာ့ ခက္ကိုႀကိဳက္တာလား

မႀကိဳက္တာလား? ဟန္နီ႔ကိုခ်စ္​ေနတယ္လဲ​ေျပာ​ေသးတယ္ ဟန္နီ႔အႀကိဳက္က်​ေတာ့မသိဘူး

ခက္အႀကိဳက္ပဲသိ​ေနတာက​​ေရာ?*) သက္ႏြယ္ရဲ႕​ေခါင္း​ေပၚမွာ​ေတာ့ question mark​ေလး​ေတြတန္းစီၿပီး​ေပၚ​ေန​ေလသည္။ ဂႏိုင္က

'သက္ႏြယ္နင္ပဲက်န္​ေတာ့တယ္ ဘာမွာမလဲ?'ဟု​ေမး​ေတာ့

'Question mark'

'ဟမ္???'

'အာ ​ေယာင္သြားလို႔ ​ေယာင္သြားလို႔။ ငါ့ကိုလဲ နင္စားတာပဲမွာ​ေပး အႏိုင္'

'ဒါဆိုညီ​ေလး ထမင္းဆီဆမ္းကိုၾကက္​ေပါင္​ေၾကာ္နဲ႔ေနာက္တစ္ပြဲထပ္လုပ္​ေပးလိုက္​ေနာ္' စားပြဲထိုး​ေလးထြက္သြားၿပီးသိပ္မၾကာ ဟန္နီႏိုင္ျပန္​ေရာက္လာ​ေလသည္။ သက္ႏြယ္တို႔ ၄​ေယာက္က​​ေထြရာ​ေလးပါးေျပာ​ေနၾကကာ စစ္ကသူ႔ဖုန္းနဲ႔သူအလုပ္ရႈပ္​ေနတာမို႔ ဟန္နီတစ္​ေယာက္ထဲအူ​ေၾကာင္​ေၾကာင္​ေလးျဖစ္​ေနသည္။ တစ္​ေအာင့္အၾကာ စားစရာ​ေတြလာခ်​ေတာ့

'ဝါး ကိုကိုကအရမ္း​ေတာ္တာပဲ ဟန္နီ႔အတြက္ပါ

မွာ​ေပးတယ္။ ပုစြန္နဲ႔ဂဏန္းကိုမႀကိဳက္​ေပမယ့္ ကိုကိုမွာ​ေပးထားတာမလို႔ ​ေကာင္း​ေကာင္းစားပါ့မယ္​ေနာ္'ဟုဆိုကာ ပုစြန္​ေၾကာ္ကိုႏႈိက္မယ္ျပင္​ေတာ့ သက္ႏြယ္က သူ႔လက္ကို 'ျဖန္းခနဲ' လွမ္း႐ိုက္ခ်​ေလသည္။ ၿပီးမွ

'ဒါကနင့္အတြက္မွာ​ေပးထားတာမဟုတ္ဘူး။ ခက္အတြက္မွာ​ေပးထားတာ မယုံရင္နင့္ကိုကိုဆိုတဲ့သူကို​ေမးၾကည့္' ထိုအခါမွ စစ္က

'ဟုတ္တယ္ဟန္နီရဲ႕ ဒါ​ေတြက ကိုယ္နဲ႔ခက္ ၂​ေယာက္ထဲအတြက္ပဲမွာ​ထားတာ ဟန္နီက ပုစြန္​ေတြမႀကိဳက္ရင္ တျခားဟာမွာလိုက္​ေလ'ဟုဆိုကာ စားပြဲထိုး​ေလးကို​ေခၚ​ေပး​ေလသည္။ မင္းခန္႔ ဂႏိုင္နဲ႔ သက္ႏြယ္တို႔က​ေတာ့

ဟန္နီ႔ရဲ႕ အိုစာသြားတဲ့မ်က္ႏွာႀကီးကို အရသာခံၿပီးၾကည့္​ေနၾက​ေလသည္။ ၿပီးမွ မင္းခန္႔က

'ဟားးး ​ေကာင္းလိုက္တာ'

'ဘာ နင္ကငါ့ကို႐ြဲ႕​ေျပာတာလား?'

'အိုး မဟုတ္ရပါဘူး ဒီဘီယာ​ေလးက​ေသာက္လို႔​ေကာင္းလို႔​ေျပာတာပါ။ ဘယ့္ႏွယ္​ေၾကာင့္မင္းကို​ေျပာတယ္ထင္​ေနရတာလဲ? ဂႏိုင္ ဘီယာ​ေလးက​ေသာက္လို႔​ေကာင္းလား?' ဟုမင္းခန္႔က မီး​ေမႊး​ေပး​ေတာ့

'​​ေကာင္းတာ​ေပါ့ဟ ဇိမ္ဆြဲခံၿပီး​ေသာက္လို႔လားမသိဘူး အရသာ​ေလးကိုရွိ​ေနတာပဲ။ ဟိုမွာ​ေသာက္တဲ့ဘီယာကဒီ​ေလာက္မ​ေကာင္း​ဘူး​ေနာ္။ ဘာကြာသြားလဲမသိဘူး' ဟုဆိုကာ ဂႏိုင္က​​ေလာင္စာထပ္ျဖည့္​ေပးကာ

'နင္တို႔ကလည္းဟယ္ ဟိုကနဲ႔ ဘယ္တူမလဲ။ ဒီမွာက ​ေမ်ာက္ပြဲလည္းရွိ​တယ္​ေလ။ အဲ့ဒါၾကည့္ရင္း​ေသာက္​ေတာ့ပိုအရသာရွိတာ​ေပါ့' ဟူ၍ သက္ႏြယ္က ​ေလတိုက္​ေပး​ေလသည္။ ဟန္နီတစ္​ေယာက္​ေဒါသထြက္လာသျဖင့္ စားပြဲထိုး​ေလးအား

'ဘာမွ မမွာ​ေတာ့ဘူး သြား​ေတာ့!!' ဟု​ေအာ္ထုတ္လိုက္သျဖင့္ သက္ႏြယ္က

'တစ္ခုခုစားထားမွ ဟို​ေရာက္ရင္ကဲႏိုင္မွာ​ေနာ္။ ​ေတာ္ၾကာ မူးလဲ​ေနမွာစိုးလို႔​ေစတနာမပါ့တပါနဲ႔​ေျပာျပတာ' ဟန္နီ​ေဒါသထြက္လြန္း၍ စစ္တစ္​ေယာက္မ်ားသူ႔ကိုကူ​ေျပာ​ေပးလို​ေပးျငား စစ္ကိုၾကည့္လိုက္​ေလသည္။

To be continued.....

စာလုံး​ေပါင္းသတ္ပုံမွားတာရွိရင္ အခင့္ကိုလာ​ေျပာ​ေပးလို႔ရပါတယ္​ေနာ္။ အခင္လဲ ျပန္​ေတာ့စစ္ထားပါတယ္။ မ်က္စိလွ်မ္းၿပီး အမွားရွာမ​ေတြ႕တာျဖစ္မွာစိုးလို႔ပါ 愛你愛你💚💚