ဟန်နီ​ဒေါသထွက်လွန်း၍ စစ်တစ်​ယောက်များသူ့ကိုကူ​ပြော​ပေးလို​ပေးငြား စစ်ကိုကြည့်လိုက်​လေသည်။

သို့​သော်လည်း စစ်ရဲ့အာရုံက သူတို့ဆီမှာရှိမ​နေ။ ခက်အတွက် ပုစွန်​ခေါင်း​တွေကိုသာ ​သေ​သေချာချာခွာ​ပေး​နေတယ်။ ခက်က ပင်လယ်စာကြိုက်တယ်ဆို​ပေမယ့် ပုစွန်​ခေါင်းကို​တော့ မစားရဲဘူး​လေ။

'ခက် ​ထမင်းပဲစားမ​နေနဲ့ ပုစွန်လဲစားအုံး။ ဒီမှာ မင်းအတွက် ပုစွန်​တွေအခွံခွာ​ပေးထားတယ်' ဟုဆိုကာ

ခက်ရဲ့ဇွန်းထဲကို ပုစွန်တစ်​ကောင်ထည့်​ပေးလိုက်တယ်။ ဟန်နီ့မျက်နှာကြီးက​တော့ တစ်​ယောက်ထဲကွက်ပြီးမိုးချုပ်လို့။

(အခုဟာက ဟန်နီကသူ့ရည်းစားလား ခက်ကသူ့ရည်းစားလားမသဲကွဲဘူး။ ခက်ကိုပဲဂရုစိုက်​နေတာများ သူ့ရည်းစားကျ​နေတာပဲ။ ဒီ​ကောင် သူ့စိတ်ကိုသူမသိဘူးလား။ ဘယ်သူငယ်ချင်းက အခုလိုကြီးပုစွန်​​​တွေ ​ခေါင်းဖြုတ်ပြီး အခွံခွာ​ကျွေးလို့တုန်း။ ​​ဘေးလူဖြစ်တဲ့ငါတို့​တောင် ဟန်နီနဲ့ခက်ယှဥ်လိုက်ရင် ဒီ​ကောင်ဘယ်သူ့ကိုပိုအ​လေး​ပေးလဲဆိုတာသိတယ်။

ဒါ​ပေမယ့်မ​ပြောရဲဘူး။ ​တော်ကြာ သူ့ရဲ့ gayမုန်းပါတယ်ဆိုတဲ့ ဓါတ်ပြား​ဟောင်းကြီးပြန်ဖွင့်ပြီး ခက်ကိုကြက်ဟင်းခါးသီးစားပြီး စိမ်းစိမ်းကြီးနဲ့ကားသွားရင် ငါတို့ဖြူလုံး​လေးပဲစိတ်မ​​ကောင်းဖြစ်ရမှာ*) ဆို​သောအ​တွေးကို​တော့ သက်နွယ် ဂနိုင် မင်းခန့်တို့

မတိုင်ပင်ရပါပဲတူတူ​တွေးမိကြ​လေသည်။ အပြင်​ကိုတော့ထုတ်မ​ပြောကြ။ ဟန်နီတစ်​ယောက်က​တော့ ခက်ကိုသူ့ထက်ပိုပြီးအ​ရေး​ပေး​နေတာ​တွေ့​တော့

မနာလိုစိတ်​တွေ၀င်ကာ..

'ကိုကိုက ကိုကို့သူငယ်ချင်းကိုပဲဂရုစိုက်​နေတာပဲ။ ဟန်နီ့ကို​တော့ရှိတယ်လို့​တောင်မသတ်မှတ်ဘူး။ ခက်ကိုများ ကိုကိုက အင့်' ဟန်နီစကားကို​တောင်ဆုံး​အောင်မ​ပြောလိုက်ရ။ သက်နွယ်က ဟန်နီ့ပါးစပ်ထဲကို တစ်ခုခုလှမ်းထည့်လိုက်တာ​လေ။

(ဒီ​ကောင်မက​တော့ ငါတို့​တောင်အပြင်ထုတ်မ​ပြောပါဘူးဆို ​တော်​တော်အတင့်ရဲ​နေတာပဲ။ ​တော်​သေးတယ် ဟိုက ပုစွန်နဲ့အလုပ်ရှုပ်​နေလို့ သူ​ပြောတာ

မကြားဘူး*) ဟန်နီတစ်​ယောက် သူ့ပါးစပ်ထဲ​ရောက်လာတာကဘာမှန်း​တော့မသိ​သေး။

မာမာကြီး။

'သက်နွယ် နင်ငါ့ပါးစပ်ထဲဘာထည့်လိုက်တာလဲ' ပါးစပ်ထဲကဟာကိုမထုတ်နိုင်​သေး။ သက်နွယ်ကို

အရင်ရန်​တွေ့​လေသည်။

'ငါက နင့်ကိုစား​စေချင်လို့ ငါ့ပန်းကန်ထဲကကြက်သား​လေးခွံ့လိုက်တာပါဟယ်' ထိုအခါမှဟန်နီသူ့ပါးစပ်ရှိတာကိုပြန်ထုတ်ကြည့်​တော့ သက်နွယ်​ပြောသလိုပင်။ ဒါ​ပေမယ့် ကြက်သား​တော့မဟုတ်။ ကြက်ရိုး 😆...

'နင်​ပြော​တော့ ကြက်သားဆို အခုဟာကကြက်ရိုးကြီး ငါ့ကို​ခွေးများမှတ်​နေလား? နင်ငါ့ကိုသက်သက်ရန်လာစ​နေတာလား?'

'မဟုတ်ပါဘူးဆိုဟယ်။ ငါ့မျက်လုံးထဲမှာကြက်သားလို့မြင်​နေလို့ နင့်ကို​ကျွေးမိတာပါဆို'

'နင်..နင်'

'ကဲ​တော်ကြပါ​တော့ဟ ဘာလို့ဘာမဟုတ်တဲ့ကိစ္စ​လေးကိုအကျယ်ချဲ့​နေတာလဲ။ သက်နွယ်ကနင့်ကိုကြက်ရိုးမှား​ကျွေးမိတယ်မလား။ အခုနင်ကပြ​န်​ထွေးထုတ်လိုက်​တော့ပြီးပြီ​ပေါ့။ ဘာလို့အရစ်လာရှည်​နေတာလဲ' ဂနိုင်ကမ​နေနိုင်စွာ၀င်​ပြော​လေသည်။ ဟန်နီ့မှာပြန်​ပြောချင်​သော်လည်း ကိုယ့်ရည်းစားကိုယ်တိုင်က ကိုယ့်ကို ဂရု​တောင်မစိုက်သဖြင့် ငြိမ်​နေလိုက်ရသည်။ စစ်သာသူ့ဘက်ကလိုက်​ပြော​ပေးရင် ​သေချာ​ပေါက် အဲ့ ၃​ကောင်ကို ချဲ​တော့မှာ။ ခု​တော့ စစ်က ခက်တစ်မျက်နှာတစ်ရွာ​ထင်​နေသဖြင့် ဟန်နီ

မင်းခန့်တို့ကိုဘာမှမ​ပြော​တော့။ စား​သောက်ပြီး​တော့ အုပ်စုလိုက်ဓါတ်ပုံရိုက်ကြသည်။ ​သေချာ​ပေါက် ဟန်နီနိုင်က photographerလုပ်ရတာ​ပေါ့။ သူ့ကိုလဲဘယ်သူကမှ တူတူရိုက်ရ​အောင်ဆိုပြီးမ​ခေါ်ကြဘူး​လေ။ ခက်က​တော့ စစ်ရဲ့ရင်ခွင်ထဲ​ရောက်မတတ်။ ဟန်နီနိုင်​ဒေါသထွက်​နေလဲ ဘယ်သူကမှအ​ရေးလုပ်မ​နေကြ။ ထို့​နောက်မှာ​တော့ ကျုံးဘက်ကိုပြန်ထွက်လာကြသည်။ အ​နောက်ကျုံးကို​တော့ မသွားဖြစ်ကြ​​တော့ပဲ ​တောင်ကျုံးမှာသာပြန်တိုးကြ​လေတယ်။

သူတို့ပြန်​ရောက်​တော့ မဏ္ဍပ်​တွေက ​ရေ​တောင်ပြန်ပက်​နေပြီ။ စစ်က

'မင်းတို့မိန်းက​လေး​​တွေက အထဲ၀င်ကကြ​လေ။

ငါတို့သုံး​ယောက်က စက်၀ိုင်းပုံလုပ်ပြီးကာ​ပေးထားမယ်'ဟုဆို​တော့

(​နေပါအုံး ငါမိန်းက​လေးဆိုတာ ဒီ​ကောင်သိသွားတာလား။ မင်းခန့်ရယ် သက်နွယ်ရယ် ခက်ရယ်ပဲသိတာပါ*) ဂနိုင်အ​တွေးများစွာနဲ့ စက်၀ိုင်းအတွင်း၀င်မယ်လုပ်​တော့ စစ်ကပြန်ဆွဲထားတာ

'မင်းကဘာကိစ္စ၀င်မှာလဲ။ ​သူတို့ကို ကာ​ပေးရမယ်​လေ'

'အင်.. မင်းပဲမင်းတို့က အပြင်ကကာ​ပေးမှာဆို'

'ဟုတ်တယ်​လေ။ ငါက ခက်ရယ် သက်နွယ်ရယ်

ဟန်နီရယ် သုံး​ယောက်ကို၀င်ကခိုင်းတာ။ မင်းကအပြင်ကကာ​ပေးရမှာ' ဟုဆို​တော့

(​​သြော် ဒီ​ကောင်က ငါ့ကိုမိန်းက​လေးမှန်းမသိဘူးပဲ ခက်ကို၀င်ကခိုင်းတာကိုး*)

'ငါလဲ အပြင်မှာပဲ၀ိုင်းမယ်​လေစစ်ရဲ့။ သက်နွယ်တို့မိန်းက​လေး ၂​ယောက် ကပါ​စေ။ ငါလဲ​ယောကျာ်း​လေးပဲကို ဘာလို့အတွင်းထဲ၀င်ကရမှာလဲ' ဟုခက်ကဆိုကာ မင်းခန့်နဲ့ ဂနိုင်တို့ ၂​ယောက်ကြားထဲ၀င်​​လေသည်။ စစ်က​တော့ ခက်ရဲ့လက်ကိုပြန်ဆွဲလိုက်ပြီး သူ့​ရှေ့မှာထားကာ

'မရပါဘူး မင်းလဲ၀င်က​လေ မနက်ကတည်းကမင်းက​နေတာပဲကို'ဟုဆို​လေသည်။ ခက်လည်းဘာမှဆက်မ​ပြော​တော့ပဲ မင်းခန့်တို့၀ိုင်း​ပေးထားတဲ့အထဲမှာပဲ​နေလိုက်​တော့တယ်။

'ကိုကို ဟန်နီချမ်း​နေပြီ' ဟန်နီ့စကားကို စစ်မကြား​သေး။ သူ့​ရှေ့တည့်တည့်ကို​ရောက်​နေတဲ့ဖြူလုံး​လေးကိုသာကြည့်​နေမိသည်။ တလက်စတည်း စစ်​

တွေးမိသည်က ​နောက်ရက်​တွေကျရင် ဟန်နီနဲ့

မလည်​တော့ပဲ ခက်တို့နဲ့သာလည်မည်ဟု။

ည​နေ​စောင်း​တော့ မင်းခန့်တို့ ၃ယောက်က ခက်ကိုလိုက်ပို့​လေသည်။ စစ်က​တော့ ဟန်နီ့ကိုပို့ရမှာမလို့ ဆိုင်ကယ်အပ်တဲ့​​နေရာကတည်းက တစ်​ယောက်

တစ်လမ်းဆီထွက်လာခဲ့ကြတာ။ ခက်အိမ်ကိုပြန်​ရောက်တာနဲ့ ​ရေပြန်ချိုးပြီး အိပ်လိုက်​လေ​တော့သည်။

က ထားရတာ ပင်ပမ်းတယ်​လေ။

ပင်ပမ်းလို့လားမသိ ည ၇နာရီကတည်းက

အိပ်​ကောင်း​ကောင်းနဲ့အိပ်လိုက်တာ အကြတ်​နေ့မနက် ၅နာရီခွဲမှ alarmသံကြားလို့နိုးလာခဲ့တယ်။

၅ခွဲထမှအ​တော်ပဲ။ မင်းခန့်တို့က ဒီ​နေ့ကို ၆နာရီ​လောက်ကတည်းကအိမ်ကထွက်မယ်​ပြောထားကြတာ။ မ​နေ့က ​အ​နောက်ကျုံးဘက်မ​ရောက်လိုက်လို့ ဒီ​နေ့​တော့ ​စော​​စောထပြီးတိုးကြမလို့တဲ့။ ခက်ဖုန်းကိုကြည့်မိ​တော့ miss called​​ပေါင်းများစွာကို​တွေ့ရသဖြင့် ပြန်​ခေါ်လိုက်​တယ်။

'Hello' တစ်ဖက်က အိပ်ချင်မူးတူးအသံနဲ့ပြန်ထူး​လေသည်။

'Hello စစ် ငါ့ကိုမ​နေ့တုန်းကဖုန်း​ခေါ်ထားလို့'

'အင်း ဟုတ်တယ် ဘာလို့အခုမှပြန်ဆက်တာလဲ။

ငါမ​နေ့တုန်းက​ခေါ်​နေတာခဏခဏပဲကို'

'Sorryကွာ။ ငါမ​နေ့က ​​ရောက်တာနဲ့​ရေချိုးပြီးတန်းအိပ်လိုက်တာအခုမှနိုးတယ်။ ပြီး​တော့ ဖုန်းကလည်း silentလုပ်ထားလို့ မကြားဘူး​လေ'

'အင်း ထားပါ​တော့။ အခုအ​စောကြီးနိုး​နေတာလား'

'အင်း ဟုတ်တယ် မင်းခန့်တို့က ဒီ​နေ့ ၆နာရီကတည်းကထွက်ပြီးအ​နောက်ကျုံး တိုးမလို့တဲ့'

'​သြော် ငါလည်းလိုက်မယ်။ မင်းတို့အိမ်ကခဏ​စောင့်​နေ​နော်'

'ဟို​လေ မင်းက ဟန်နီနဲ့မလည်ဘူးလားဟင်?'

'အင်း ဒီ​နေ့က​တော့ မင်းတို့နဲ့လည်မလို့​လေ။ ခဏ​စောင့် ငါကားယူလာခဲ့မယ်။ ကားနဲ့လည်ကြတာ​ပေါ့'

'အင်းပါ ဒါဆို ဒါပဲ​နော်။'

'အင်းအင်း ငါ၆နာရီအမှီမ​ရောက်ရင် ​စောင့်ကြအုံး​နော်'

'​အေးပါဆို' စစ်ဖုန်းချသွား​တော့ ခက်တစ်​ယောက် မျက်နှာသစ် အင်္ကျီလဲပြီး မင်းခန့်တို့အလာကို​စောင့်​နေလိုက်သည်။ ခဏ​နေ​တော့ မင်းခန့်တို့ ၃​ယောက်​ရောက်လာကြသည်။

'မင်းတို့ကလဲ ကြာလိုက်တာ ငါ​တောင်ပြင်ဆင်ပြီး​နေပြီ' ဟုခက်ကဆို​တော့ မင်းခန့်က

'သူတို့ကြာ​နေတာ။ ငါကပြီးတာကြာ​ပေါ့' ဟုဆို​လေသည်။

'​နေပါအုံး မင်းခန့် မင်းပြီးရင်လည်း ငါ့အိမ်ကိုလာလို့ရတယ်​လေ။ အိမ်ကနီး​နေတာပဲကို'

'ပြီးတာနဲ့ သက်နွယ်ကိုသွား​ခေါ်ရ​သေးတယ်​လေကွာ။ သက်နွယ်အိမ်က ဒီ​နေ့​တော့ မလည်ကြနဲ့ဆိုလို့ ဂနိုင်ကလည်းသူတစ်​ယောက်ထဲ​ပြောမ​ပေးရဲ​တော့ ငါ့ကိုဖုန်းဆက်​ခေါ်လို့သွား​ပြော​ပေးရတာ။ ငါတို့မ​နေ့ညက groupထဲမှာ​ပြောထားတာ မ​တွေ့ဘူးလား?'

'အဟီး ငါမ​နေ့က တန်းပြီးအိပ်​ပျော်သွားတာ​လေ လိုင်း​ပေါ်​တောင်တက်ဖြစ်ဘူး'

'​ခွေး​ကောင်။ သွားကြမယ်​လေ လာ'ဟုဆိုကာ

မင်းခန့်ကထွက်မည်ပြင်​တော့

'ခဏ​လေးမင်းခန့် စစ်ကသူ​ရောလိုက်မယ်တဲ့။ ခဏ​စောင့်ကြအုံးတဲ့'

'သူကဘာလိုက်လုပ်မှာလဲ သူလိုက်ရင် ဟို​မြေ​ခွေးမ​ရောပါမှာ​ပေါ့ဟ' မင်းခန့်မ​ကျေမနပ်​ပြော​လေသည်။

​ပြော​နေတုန်း အမိုးဖွင့်ထားတဲ့ ဂျစ်ကားတစ်စီးက ခက်တို့ခြံထဲ၀င်လာသည်။ ကားထဲမှာပါလာတာက​တော့ စစ်​ပေါ့။ ​စစ် အပြင်ကိုထွက်လိုက်ကာ

'ဒီ​နေ့​တော့ ငါတို့ကားနဲ့လည်ရ​အောင်​လေ။

အ​နောက်ကျုံးကိုတိုးမှာဆိုရင် အရမ်းတိုးရမှာ။

ဆိုင်ကယ်နဲ့တိုးရင်အဆင်မ​ပြေဘူး အဲ့ဒါ​ကြောင့် ငါdriver​ခေါ်လာတာ။ လာ တက်ကြ' ဟုဆို​တော့ မင်းခန့်တို့လည်း ဘာမှမ​ပြော​တော့ပဲ ဆိုင်ကယ်​တွေကိုခက်တို့အိမ်မှာထားခဲ့ကာ ကား​ပေါ်တက်လိုက်ကြ​တော့တယ်။ ​တော်​သေးတာ​ပေါ့ ​စော​စောထွက်ထားလို့။ ဒါ​တောင် ကားသုံး​လေးစီး​လောက်က အရင်​ရောက်​နေ​သေးတယ်။ သူတို့လည်း ကိုယ်​တွေလို ​နေရာမရမှာစိုးလို့ အ​စောကြီးထလာကြတာထင်တယ်။ ခက်တို့ကားက အ​နောက်ကျုံးဘက်ကို​ရောက်လာ​တော့ မနက် ၇နာရီရှိ​လေပြီ။ မဏ္ဍပ်က​တော့ ​​စော​သေးသဖြင့်ရေဖွင့်မ​ပေး​သေး။ ခက်တို့လည်း ကား​ပေါ်ကဆင်းကာ ​မဏ္ဍပ်နဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာရှိတဲ့ စား​သောက်ဆိုင်ကို၀င်လာခဲ့ကြတယ်။

'ခက် ဘာစားမှာလဲ။' စစ်က​မေး​တော့

'ငါကဘာဖြစ်ဖြစ်ရပါတယ်။ မင်းအဆင်​ပြေတာမှာလိုက်'

'ဒါဆို နွားနို့တစ်ခွက်၊ စ​တော်ဘယ်ရီတစ်ခွက်၊ ​ပေါင်မုန့်ကြက်ဥ​ကြော်နှစ်ပွဲချ​ပေး' ထို့​နောက် မင်းခန့်တို့ဘက်ကို menu card​ပေးလိုက်သည်။

'စစ် မင်းကဟန်နီနဲ့ဘာလို့မလည်တာလဲ?' မင်းခန့်ကသိချင်စွာ​မေး​လေသည်။

'ဒီ​နေ့​တော့ ငါမင်းတို့ကိုအချိန်​ပေးမလို့​လေ။ ခက်ကလည်း ဒီနှစ်မှသူငယ်ချင်း​တွေနဲ့လည်ရတာမလား

အဲ့ဒါ​ကြောင့်မလို့'

(​သေချာတာက​တော့ မင်းတို့နဲ့ဆိုရင် ခက်ကိုစိတ်မချလို့​ပေါ့*) ဟူ​သောစကားကို​တော့ စိတ်ထဲကသာ​ပြောလိုက်တယ်။ စားစရာ​တွေလာချ​ပေးတာ ခက်က

စ​တော်ဘယ်ရီခွက်ကိုလှမ်းယူသဖြင့် ပြန်လုလိုက်ကာ

'ခက် မင်းကနွားနို့ပဲ​သောက်ရမှာ။ ​စော​စောစီးစီး အ​အေးမ​သောက်ရဘူး' ဟု ခပ်တည်တည်နဲ့​ဟောက်လိုက်​လေသည်။ orange juiceမှာထားကြတဲ့

မင်းခန့်တို့သုံး​ယောက်က​တော့ မျက်လုံး​လေးကလယ်ကလယ်နဲ့။​ သူတို့ခမျာ ဆက်​သောက်ရမှာလိုလို ပြန်ပဲချရမှာလိုလို။ ပြီး​တော့မှ

'စစ် မင်းကလည်း မင်းကျစ​တော်ဘယ်ရီ​သောက်ပြီး​တော့။ အဲ့ဒါကျ​တော့ အ​​အေးမဟုတ်လို့ ​ရေ​နွေးနဲ့​ဖျော်ထားတာလား?' မင်းခန့်က​​မေး​လေသည်။

'မင်းခန့် မင်းမသိရင် ၀င်မ​ပြောနဲ့။ ကိုယ့်ဘာသာကို​နေ' ဟု ဘု​တောလိုက်ပြီး ခက်ဘက်ကိုပြန်လှည့်ကာ

'ခက်က လိမ္မာတယ်ကွာ နွားနို့ပဲ​သောက်လိုက်​နော်။ ခဏ​နေရင် မင်း ကအုံးမှာမလား? အဲ့အခါကျအားရှိနေဖို့လိုတယ်​လေ။ မနက်အ​စောကြီးအ​အေး​သော​က်ရင်ဗိုက်​အောင့်လိမ့်မယ်။ ​နော်'

(အင် ငါ့ကို​ပြောတုန်းက ဘီလူးဆိုင်းတီး​နေပြီး ခက်ကိုကျ​တော့ ချက်ချင်းကို​လေသံ​ပြောင်းသွား​တော့တာပဲနွားက။ ခက်ကမနက်ခင်းအ​အေး​သောက်ရင်ဗိုက်​အောင့်တတ်တယ်ဆိုတာ​တောင် ငါ​ပြောမှသိတဲ့​ကောင်က*)

'အင်းပါစစ်ရဲ့ ငါနွားနို့ပဲ​သောက်ပါ့မယ်'

သက်နွယ်တို့ ၂​ယောက်က​တော့ ဘာမှ၀င်မ​ပြောနိုင်။ သူတို့ကိုသာကြည့်​နေ​လေသည်။

To be contined.....

ဟန္နီ​ေဒါသထြက္လြန္း၍ စစ္တစ္​ေယာက္မ်ားသူ႔ကိုကူ​ေျပာ​ေပးလို​ေပးျငား စစ္ကိုၾကည့္လိုက္​ေလသည္။

သို႔​ေသာ္လည္း စစ္ရဲ႕အာ႐ုံက သူတို႔ဆီမွာရွိမ​ေန။ ခက္အတြက္ ပုစြန္​ေခါင္း​ေတြကိုသာ ​ေသ​ေသခ်ာခ်ာခြာ​ေပး​ေနတယ္။ ခက္က ပင္လယ္စာႀကိဳက္တယ္ဆို​ေပမယ့္ ပုစြန္​ေခါင္းကို​ေတာ့ မစားရဲဘူး​ေလ။

'ခက္ ​ထမင္းပဲစားမ​ေနနဲ႔ ပုစြန္လဲစားအုံး။ ဒီမွာ မင္းအတြက္ ပုစြန္​ေတြအခြံခြာ​ေပးထားတယ္' ဟုဆိုကာ

ခက္ရဲ႕ဇြန္းထဲကို ပုစြန္တစ္​ေကာင္ထည့္​ေပးလိုက္တယ္။ ဟန္နီ႔မ်က္ႏွာႀကီးက​ေတာ့ တစ္​ေယာက္ထဲကြက္ၿပီးမိုးခ်ဳပ္လို႔။

(အခုဟာက ဟန္နီကသူ႔ရည္းစားလား ခက္ကသူ႔ရည္းစားလားမသဲကြဲဘူး။ ခက္ကိုပဲဂ႐ုစိုက္​ေနတာမ်ား သူ႔ရည္းစားက်​ေနတာပဲ။ ဒီ​ေကာင္ သူ႔စိတ္ကိုသူမသိဘူးလား။ ဘယ္သူငယ္ခ်င္းက အခုလိုႀကီးပုစြန္​​​ေတြ ​ေခါင္းျဖဳတ္ၿပီး အခြံခြာ​ေကြၽးလို႔တုန္း။ ​​ေဘးလူျဖစ္တဲ့ငါတို႔​ေတာင္ ဟန္နီနဲ႔ခက္ယွဥ္လိုက္ရင္ ဒီ​ေကာင္ဘယ္သူ႔ကိုပိုအ​ေလး​ေပးလဲဆိုတာသိတယ္။

ဒါ​ေပမယ့္မ​ေျပာရဲဘူး။ ​ေတာ္ၾကာ သူ႔ရဲ႕ gayမုန္းပါတယ္ဆိုတဲ့ ဓါတ္ျပား​ေဟာင္းႀကီးျပန္ဖြင့္ၿပီး ခက္ကိုၾကက္ဟင္းခါးသီးစားၿပီး စိမ္းစိမ္းႀကီးနဲ႔ကားသြားရင္ ငါတို႔ျဖဴလုံး​ေလးပဲစိတ္မ​​ေကာင္းျဖစ္ရမွာ*) ဆို​ေသာအ​ေတြးကို​ေတာ့ သက္ႏြယ္ ဂႏိုင္ မင္းခန္႔တို႔

မတိုင္ပင္ရပါပဲတူတူ​ေတြးမိၾက​ေလသည္။ အျပင္​ကိုေတာ့ထုတ္မ​ေျပာၾက။ ဟန္နီတစ္​ေယာက္က​ေတာ့ ခက္ကိုသူ႔ထက္ပိုၿပီးအ​ေရး​ေပး​ေနတာ​ေတြ႕​ေတာ့

မနာလိုစိတ္​ေတြ၀င္ကာ..

'ကိုကိုက ကိုကို႔သူငယ္ခ်င္းကိုပဲဂ႐ုစိုက္​ေနတာပဲ။ ဟန္နီ႔ကို​ေတာ့ရွိတယ္လို႔​ေတာင္မသတ္မွတ္ဘူး။ ခက္ကိုမ်ား ကိုကိုက အင့္' ဟန္နီစကားကို​ေတာင္ဆုံး​ေအာင္မ​ေျပာလိုက္ရ။ သက္ႏြယ္က ဟန္နီ႔ပါးစပ္ထဲကို တစ္ခုခုလွမ္းထည့္လိုက္တာ​ေလ။

(ဒီ​ေကာင္မက​ေတာ့ ငါတို႔​ေတာင္အျပင္ထုတ္မ​ေျပာပါဘူးဆို ​ေတာ္​ေတာ္အတင့္ရဲ​ေနတာပဲ။ ​ေတာ္​ေသးတယ္ ဟိုက ပုစြန္နဲ႔အလုပ္ရႈပ္​ေနလို႔ သူ​ေျပာတာ

မၾကားဘူး*) ဟန္နီတစ္​ေယာက္ သူ႔ပါးစပ္ထဲ​ေရာက္လာတာကဘာမွန္း​ေတာ့မသိ​ေသး။

မာမာႀကီး။

'သက္ႏြယ္ နင္ငါ့ပါးစပ္ထဲဘာထည့္လိုက္တာလဲ' ပါးစပ္ထဲကဟာကိုမထုတ္ႏိုင္​ေသး။ သက္ႏြယ္ကို

အရင္ရန္​ေတြ႕​ေလသည္။

'ငါက နင့္ကိုစား​ေစခ်င္လို႔ ငါ့ပန္းကန္ထဲကၾကက္သား​ေလးခြံ႕လိုက္တာပါဟယ္' ထိုအခါမွဟန္နီသူ႔ပါးစပ္ရွိတာကိုျပန္ထုတ္ၾကည့္​ေတာ့ သက္ႏြယ္​ေျပာသလိုပင္။ ဒါ​ေပမယ့္ ၾကက္သား​ေတာ့မဟုတ္။ ၾကက္႐ိုး 😆...

'နင္​ေျပာ​ေတာ့ ၾကက္သားဆို အခုဟာကၾကက္႐ိုးႀကီး ငါ့ကို​ေခြးမ်ားမွတ္​ေနလား? နင္ငါ့ကိုသက္သက္ရန္လာစ​ေနတာလား?'

'မဟုတ္ပါဘူးဆိုဟယ္။ ငါ့မ်က္လုံးထဲမွာၾကက္သားလို႔ျမင္​ေနလို႔ နင့္ကို​ေကြၽးမိတာပါဆို'

'နင္..နင္'

'ကဲ​ေတာ္ၾကပါ​ေတာ့ဟ ဘာလို႔ဘာမဟုတ္တဲ့ကိစၥ​ေလးကိုအက်ယ္ခ်ဲ႕​ေနတာလဲ။ သက္ႏြယ္ကနင့္ကိုၾကက္႐ိုးမွား​ေကြၽးမိတယ္မလား။ အခုနင္ကျပ​န္​ေထြးထုတ္လိုက္​ေတာ့ၿပီးၿပီ​ေပါ့။ ဘာလို႔အရစ္လာရွည္​ေနတာလဲ' ဂႏိုင္ကမ​ေနႏိုင္စြာ၀င္​ေျပာ​ေလသည္။ ဟန္နီ႔မွာျပန္​ေျပာခ်င္​ေသာ္လည္း ကိုယ့္ရည္းစားကိုယ္တိုင္က ကိုယ့္ကို ဂ႐ု​ေတာင္မစိုက္သျဖင့္ ၿငိမ္​ေနလိုက္ရသည္။ စစ္သာသူ႔ဘက္ကလိုက္​ေျပာ​ေပးရင္ ​ေသခ်ာ​ေပါက္ အဲ့ ၃​ေကာင္ကို ခ်ဲ​ေတာ့မွာ။ ခု​ေတာ့ စစ္က ခက္တစ္မ်က္ႏွာတစ္႐ြာ​ထင္​ေနသျဖင့္ ဟန္နီ

မင္းခန္႔တို႔ကိုဘာမွမ​ေျပာ​ေတာ့။ စား​ေသာက္ၿပီး​ေတာ့ အုပ္စုလိုက္ဓါတ္ပုံ႐ိုက္ၾကသည္။ ​ေသခ်ာ​ေပါက္ ဟန္နီႏိုင္က photographerလုပ္ရတာ​ေပါ့။ သူ႔ကိုလဲဘယ္သူကမွ တူတူ႐ိုက္ရ​ေအာင္ဆိုၿပီးမ​ေခၚၾကဘူး​ေလ။ ခက္က​ေတာ့ စစ္ရဲ႕ရင္ခြင္ထဲ​ေရာက္မတတ္။ ဟန္နီႏိုင္​ေဒါသထြက္​ေနလဲ ဘယ္သူကမွအ​ေရးလုပ္မ​ေနၾက။ ထို႔​ေနာက္မွာ​ေတာ့ က်ဳံးဘက္ကိုျပန္ထြက္လာၾကသည္။ အ​ေနာက္က်ဳံးကို​ေတာ့ မသြားျဖစ္ၾက​​ေတာ့ပဲ ​ေတာင္က်ဳံးမွာသာျပန္တိုးၾက​ေလတယ္။

သူတို႔ျပန္​ေရာက္​ေတာ့ မ႑ပ္​ေတြက ​ေရ​ေတာင္ျပန္ပက္​ေနၿပီ။ စစ္က

'မင္းတို႔မိန္းက​ေလး​​ေတြက အထဲ၀င္ကၾက​ေလ။

ငါတို႔သုံး​ေယာက္က စက္၀ိုင္းပုံလုပ္ၿပီးကာ​ေပးထားမယ္'ဟုဆို​ေတာ့

(​ေနပါအုံး ငါမိန္းက​ေလးဆိုတာ ဒီ​ေကာင္သိသြားတာလား။ မင္းခန္႔ရယ္ သက္ႏြယ္ရယ္ ခက္ရယ္ပဲသိတာပါ*) ဂႏိုင္အ​ေတြးမ်ားစြာနဲ႔ စက္၀ိုင္းအတြင္း၀င္မယ္လုပ္​ေတာ့ စစ္ကျပန္ဆြဲထားတာ

'မင္းကဘာကိစၥ၀င္မွာလဲ။ ​သူတို႔ကို ကာ​ေပးရမယ္​ေလ'

'အင္.. မင္းပဲမင္းတို႔က အျပင္ကကာ​ေပးမွာဆို'

'ဟုတ္တယ္​ေလ။ ငါက ခက္ရယ္ သက္ႏြယ္ရယ္

ဟန္နီရယ္ သုံး​ေယာက္ကို၀င္ကခိုင္းတာ။ မင္းကအျပင္ကကာ​ေပးရမွာ' ဟုဆို​ေတာ့

(​​ေၾသာ္ ဒီ​ေကာင္က ငါ့ကိုမိန္းက​ေလးမွန္းမသိဘူးပဲ ခက္ကို၀င္ကခိုင္းတာကိုး*)

'ငါလဲ အျပင္မွာပဲ၀ိုင္းမယ္​ေလစစ္ရဲ႕။ သက္ႏြယ္တို႔မိန္းက​ေလး ၂​ေယာက္ ကပါ​ေစ။ ငါလဲ​ေယာက်ာ္း​ေလးပဲကို ဘာလို႔အတြင္းထဲ၀င္ကရမွာလဲ' ဟုခက္ကဆိုကာ မင္းခန္႔နဲ႔ ဂႏိုင္တို႔ ၂​ေယာက္ၾကားထဲ၀င္​​ေလသည္။ စစ္က​ေတာ့ ခက္ရဲ႕လက္ကိုျပန္ဆြဲလိုက္ၿပီး သူ႔​ေရွ႕မွာထားကာ

'မရပါဘူး မင္းလဲ၀င္က​ေလ မနက္ကတည္းကမင္းက​ေနတာပဲကို'ဟုဆို​ေလသည္။ ခက္လည္းဘာမွဆက္မ​ေျပာ​ေတာ့ပဲ မင္းခန္႔တို႔၀ိုင္း​ေပးထားတဲ့အထဲမွာပဲ​ေနလိုက္​ေတာ့တယ္။

'ကိုကို ဟန္နီခ်မ္း​ေနၿပီ' ဟန္နီ႔စကားကို စစ္မၾကား​ေသး။ သူ႔​ေရွ႕တည့္တည့္ကို​ေရာက္​ေနတဲ့ျဖဴလုံး​ေလးကိုသာၾကည့္​ေနမိသည္။ တလက္စတည္း စစ္​

ေတြးမိသည္က ​ေနာက္ရက္​ေတြက်ရင္ ဟန္နီနဲ႔

မလည္​ေတာ့ပဲ ခက္တို႔နဲ႔သာလည္မည္ဟု။

ည​ေန​ေစာင္း​ေတာ့ မင္းခန္႔တို႔ ၃ေယာက္က ခက္ကိုလိုက္ပို႔​ေလသည္။ စစ္က​ေတာ့ ဟန္နီ႔ကိုပို႔ရမွာမလို႔ ဆိုင္ကယ္အပ္တဲ့​​ေနရာကတည္းက တစ္​ေယာက္

တစ္လမ္းဆီထြက္လာခဲ့ၾကတာ။ ခက္အိမ္ကိုျပန္​ေရာက္တာနဲ႔ ​ေရျပန္ခ်ိဳးၿပီး အိပ္လိုက္​ေလ​ေတာ့သည္။

က ထားရတာ ပင္ပမ္းတယ္​ေလ။

ပင္ပမ္းလို႔လားမသိ ည ၇နာရီကတည္းက

အိပ္​ေကာင္း​ေကာင္းနဲ႔အိပ္လိုက္တာ အၾကတ္​ေန႔မနက္ ၅နာရီခြဲမွ alarmသံၾကားလို႔ႏိုးလာခဲ့တယ္။

၅ခြဲထမွအ​ေတာ္ပဲ။ မင္းခန္႔တို႔က ဒီ​ေန႔ကို ၆နာရီ​ေလာက္ကတည္းကအိမ္ကထြက္မယ္​ေျပာထားၾကတာ။ မ​ေန႔က ​အ​ေနာက္က်ဳံးဘက္မ​ေရာက္လိုက္လို႔ ဒီ​ေန႔​ေတာ့ ​ေစာ​​ေစာထၿပီးတိုးၾကမလို႔တဲ့။ ခက္ဖုန္းကိုၾကည့္မိ​ေတာ့ miss called​​ေပါင္းမ်ားစြာကို​ေတြ႕ရသျဖင့္ ျပန္​ေခၚလိုက္​တယ္။

'Hello' တစ္ဖက္က အိပ္ခ်င္မူးတူးအသံနဲ႔ျပန္ထူး​ေလသည္။

'Hello စစ္ ငါ့ကိုမ​ေန႔တုန္းကဖုန္း​ေခၚထားလို႔'

'အင္း ဟုတ္တယ္ ဘာလို႔အခုမွျပန္ဆက္တာလဲ။

ငါမ​ေန႔တုန္းက​ေခၚ​ေနတာခဏခဏပဲကို'

'Sorryကြာ။ ငါမ​ေန႔က ​​ေရာက္တာနဲ႔​ေရခ်ိဳးၿပီးတန္းအိပ္လိုက္တာအခုမွႏိုးတယ္။ ၿပီး​ေတာ့ ဖုန္းကလည္း silentလုပ္ထားလို႔ မၾကားဘူး​ေလ'

'အင္း ထားပါ​ေတာ့။ အခုအ​ေစာႀကီးႏိုး​ေနတာလား'

'အင္း ဟုတ္တယ္ မင္းခန္႔တို႔က ဒီ​ေန႔ ၆နာရီကတည္းကထြက္ၿပီးအ​ေနာက္က်ဳံး တိုးမလို႔တဲ့'

'​ေၾသာ္ ငါလည္းလိုက္မယ္။ မင္းတို႔အိမ္ကခဏ​ေစာင့္​ေန​ေနာ္'

'ဟို​ေလ မင္းက ဟန္နီနဲ႔မလည္ဘူးလားဟင္?'

'အင္း ဒီ​ေန႔က​ေတာ့ မင္းတို႔နဲ႔လည္မလို႔​ေလ။ ခဏ​ေစာင့္ ငါကားယူလာခဲ့မယ္။ ကားနဲ႔လည္ၾကတာ​ေပါ့'

'အင္းပါ ဒါဆို ဒါပဲ​ေနာ္။'

'အင္းအင္း ငါ၆နာရီအမွီမ​ေရာက္ရင္ ​ေစာင့္ၾကအုံး​ေနာ္'

'​ေအးပါဆို' စစ္ဖုန္းခ်သြား​ေတာ့ ခက္တစ္​ေယာက္ မ်က္ႏွာသစ္ အက်ႌလဲၿပီး မင္းခန္႔တို႔အလာကို​ေစာင့္​ေနလိုက္သည္။ ခဏ​ေန​ေတာ့ မင္းခန္႔တို႔ ၃​ေယာက္​ေရာက္လာၾကသည္။

'မင္းတို႔ကလဲ ၾကာလိုက္တာ ငါ​ေတာင္ျပင္ဆင္ၿပီး​ေနၿပီ' ဟုခက္ကဆို​ေတာ့ မင္းခန္႔က

'သူတို႔ၾကာ​ေနတာ။ ငါကၿပီးတာၾကာ​ေပါ့' ဟုဆို​ေလသည္။

'​ေနပါအုံး မင္းခန္႔ မင္းၿပီးရင္လည္း ငါ့အိမ္ကိုလာလို႔ရတယ္​ေလ။ အိမ္ကနီး​ေနတာပဲကို'

'ၿပီးတာနဲ႔ သက္ႏြယ္ကိုသြား​ေခၚရ​ေသးတယ္​ေလကြာ။ သက္ႏြယ္အိမ္က ဒီ​ေန႔​ေတာ့ မလည္ၾကနဲ႔ဆိုလို႔ ဂႏိုင္ကလည္းသူတစ္​ေယာက္ထဲ​ေျပာမ​ေပးရဲ​ေတာ့ ငါ့ကိုဖုန္းဆက္​ေခၚလို႔သြား​ေျပာ​ေပးရတာ။ ငါတို႔မ​ေန႔ညက groupထဲမွာ​ေျပာထားတာ မ​ေတြ႕ဘူးလား?'

'အဟီး ငါမ​ေန႔က တန္းၿပီးအိပ္​ေပ်ာ္သြားတာ​ေလ လိုင္း​ေပၚ​ေတာင္တက္ျဖစ္ဘူး'

'​ေခြး​ေကာင္။ သြားၾကမယ္​ေလ လာ'ဟုဆိုကာ

မင္းခန္႔ကထြက္မည္ျပင္​ေတာ့

'ခဏ​ေလးမင္းခန္႔ စစ္ကသူ​ေရာလိုက္မယ္တဲ့။ ခဏ​ေစာင့္ၾကအုံးတဲ့'

'သူကဘာလိုက္လုပ္မွာလဲ သူလိုက္ရင္ ဟို​ေျမ​ေခြးမ​ေရာပါမွာ​ေပါ့ဟ' မင္းခန္႔မ​ေက်မနပ္​ေျပာ​ေလသည္။

​ေျပာ​ေနတုန္း အမိုးဖြင့္ထားတဲ့ ဂ်စ္ကားတစ္စီးက ခက္တို႔ၿခံထဲ၀င္လာသည္။ ကားထဲမွာပါလာတာက​ေတာ့ စစ္​ေပါ့။ ​စစ္ အျပင္ကိုထြက္လိုက္ကာ

'ဒီ​ေန႔​ေတာ့ ငါတို႔ကားနဲ႔လည္ရ​ေအာင္​ေလ။

အ​ေနာက္က်ဳံးကိုတိုးမွာဆိုရင္ အရမ္းတိုးရမွာ။

ဆိုင္ကယ္နဲ႔တိုးရင္အဆင္မ​ေျပဘူး အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္ ငါdriver​ေခၚလာတာ။ လာ တက္ၾက' ဟုဆို​ေတာ့ မင္းခန္႔တို႔လည္း ဘာမွမ​ေျပာ​ေတာ့ပဲ ဆိုင္ကယ္​ေတြကိုခက္တို႔အိမ္မွာထားခဲ့ကာ ကား​ေပၚတက္လိုက္ၾက​ေတာ့တယ္။ ​ေတာ္​ေသးတာ​ေပါ့ ​ေစာ​ေစာထြက္ထားလို႔။ ဒါ​ေတာင္ ကားသုံး​ေလးစီး​ေလာက္က အရင္​ေရာက္​ေန​ေသးတယ္။ သူတို႔လည္း ကိုယ္​ေတြလို ​ေနရာမရမွာစိုးလို႔ အ​ေစာႀကီးထလာၾကတာထင္တယ္။ ခက္တို႔ကားက အ​ေနာက္က်ဳံးဘက္ကို​ေရာက္လာ​ေတာ့ မနက္ ၇နာရီရွိ​ေလၿပီ။ မ႑ပ္က​ေတာ့ ​​ေစာ​ေသးသျဖင့္ေရဖြင့္မ​ေပး​ေသး။ ခက္တို႔လည္း ကား​ေပၚကဆင္းကာ ​မ႑ပ္နဲ႔မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာရွိတဲ့ စား​ေသာက္ဆိုင္ကို၀င္လာခဲ့ၾကတယ္။

'ခက္ ဘာစားမွာလဲ။' စစ္က​ေမး​ေတာ့

'ငါကဘာျဖစ္ျဖစ္ရပါတယ္။ မင္းအဆင္​ေျပတာမွာလိုက္'

'ဒါဆို ႏြားႏို႔တစ္ခြက္၊ စ​ေတာ္ဘယ္ရီတစ္ခြက္၊ ​ေပါင္မုန္႔ၾကက္ဥ​ေၾကာ္ႏွစ္ပြဲခ်​ေပး' ထို႔​ေနာက္ မင္းခန္႔တို႔ဘက္ကို menu card​ေပးလိုက္သည္။

'စစ္ မင္းကဟန္နီနဲ႔ဘာလို႔မလည္တာလဲ?' မင္းခန္႔ကသိခ်င္စြာ​ေမး​ေလသည္။

'ဒီ​ေန႔​ေတာ့ ငါမင္းတို႔ကိုအခ်ိန္​ေပးမလို႔​ေလ။ ခက္ကလည္း ဒီႏွစ္မွသူငယ္ခ်င္း​ေတြနဲ႔လည္ရတာမလား

အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္မလို႔'

(​ေသခ်ာတာက​ေတာ့ မင္းတို႔နဲ႔ဆိုရင္ ခက္ကိုစိတ္မခ်လို႔​ေပါ့*) ဟူ​ေသာစကားကို​ေတာ့ စိတ္ထဲကသာ​ေျပာလိုက္တယ္။ စားစရာ​ေတြလာခ်​ေပးတာ ခက္က

စ​ေတာ္ဘယ္ရီခြက္ကိုလွမ္းယူသျဖင့္ ျပန္လုလိုက္ကာ

'ခက္ မင္းကႏြားႏို႔ပဲ​ေသာက္ရမွာ။ ​ေစာ​ေစာစီးစီး အ​ေအးမ​ေသာက္ရဘူး' ဟု ခပ္တည္တည္နဲ႔​ေဟာက္လိုက္​ေလသည္။ orange juiceမွာထားၾကတဲ့

မင္းခန္႔တို႔သုံး​ေယာက္က​ေတာ့ မ်က္လုံး​ေလးကလယ္ကလယ္နဲ႔။​ သူတို႔ခမ်ာ ဆက္​ေသာက္ရမွာလိုလို ျပန္ပဲခ်ရမွာလိုလို။ ၿပီး​ေတာ့မွ

'စစ္ မင္းကလည္း မင္းက်စ​ေတာ္ဘယ္ရီ​ေသာက္ၿပီး​ေတာ့။ အဲ့ဒါက်​ေတာ့ အ​​ေအးမဟုတ္လို႔ ​ေရ​ေႏြးနဲ႔​ေဖ်ာ္ထားတာလား?' မင္းခန္႔က​​ေမး​ေလသည္။

'မင္းခန္႔ မင္းမသိရင္ ၀င္မ​ေျပာနဲ႔။ ကိုယ့္ဘာသာကို​ေန' ဟု ဘု​ေတာလိုက္ၿပီး ခက္ဘက္ကိုျပန္လွည့္ကာ

'ခက္က လိမၼာတယ္ကြာ ႏြားႏို႔ပဲ​ေသာက္လိုက္​ေနာ္။ ခဏ​ေနရင္ မင္း ကအုံးမွာမလား? အဲ့အခါက်အားရွိေနဖို႔လိုတယ္​ေလ။ မနက္အ​ေစာႀကီးအ​ေအး​ေသာ​က္ရင္ဗိုက္​ေအာင့္လိမ့္မယ္။ ​ေနာ္'

(အင္ ငါ့ကို​ေျပာတုန္းက ဘီလူးဆိုင္းတီး​ေနၿပီး ခက္ကိုက်​ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းကို​ေလသံ​ေျပာင္းသြား​ေတာ့တာပဲႏြားက။ ခက္ကမနက္ခင္းအ​ေအး​ေသာက္ရင္ဗိုက္​ေအာင့္တတ္တယ္ဆိုတာ​ေတာင္ ငါ​ေျပာမွသိတဲ့​ေကာင္က*)

'အင္းပါစစ္ရဲ႕ ငါႏြားႏို႔ပဲ​ေသာက္ပါ့မယ္'

သက္ႏြယ္တို႔ ၂​ေယာက္က​ေတာ့ ဘာမွ၀င္မ​ေျပာႏိုင္။ သူတို႔ကိုသာၾကည့္​ေန​ေလသည္။

To be contined.....