သူအခန်းထဲ၀င်လိုက်​တော့ ​တွေ့လိုက်ရသည်က

သူ့ကိုပြုံးကြည့်​နေသည့် ခက်.....

ခက်ကို​တွေ့လိုက်ရ​တာ​ကြောင့်

'ခက်...ခက်က...ခက်က...​မောင့်ဆီကိုပြန်လာတာ​ပေါ့..ဟုတ်လား...ခက်...ခက်...​နောက်ဆုံး​တော့..​မောင့်ဆီကိုပြန်လာခဲ့ပြီ​ပေါ့...​ကျေးဇူး...​

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခက်ရယ်...​မောင်...​

မောင်​လေ...ခက်ကို အရမ်းလွမ်း​နေခဲ့တာ....'

သူ ၀မ်းသာအားရနဲ့ ခက်ကို​ပြေးဖက်လိုက်​သော်လည်း....ခက်က​ပျောက်သွား​လေသည်။ သူ...သူ..စိတ်ထင်​နေတာ​ပေါ့။

ခက်..ခက်..တကယ်မလာဘူး​ပေါ့..

'ခက်...ခက်...​မောင့်ကို မစပါနဲ့ခက်ရာ...ခက်ဒီမှာ

ရှိ​နေတာ ​မောင်သိတယ်...ထွက်လာခဲ့​တော့ကွာ...​

မောင့်ကိုပုန်းမ​နေပါနဲ့...​မောင်...​မောင်..ခက်ကို ​

တွေ့ချင်လို့ပါ။ ​ခက်...ပုန်းမ​နေနဲ့​တော့လို့....​တောင်းပန်ပါတယ်...​မောင်...​မောင်..​

တောင်းပန်ပါတယ်။ ထိုင်..ထိုင်ရှိခိုးဆို..ရှိခိုးပါ့မယ်ခက်ရယ်...​မောင့်ဆီကို...​မောင်ဆီကိုပြန်လာခဲ့​

ပေးပါ။ ​ကျေးဇူးပြုပြီး...​ကျေးဇူးပြုပြီး​တော့...​မောင်...​မောင်..ခက်ကိုအရမ်းချစ်တဲ့အ​ကြောင်း​တွေ ​ပြောပြချင်​သေးတယ်ခက်ရဲ့....​ဘာလို့...ဘာလို့..​

မောင့်ကိုထားသွားရတာလဲ...ခက်မသွားရဘူး!!

မသွားရဘူးလို့!!! '

စစ်​ပြော​နေရင်းနဲ့ နံရံကိုလက်သီးနဲ့ထိုးပြန်သည်။

'ခက်...ခက်..ထွက်လာခဲ့​နော်။ ခက်ထွက်မလာ​သေးရင်..​မောင်...​မောင့်လက်​တွေကျိုးသွားတဲ့အထိ

ထပ်ထိုး​နေမှာ....ခက်...ထွက်လာပါ​တော့ခက်ရယ်...​မောင်...​မောင်​​လေ...ခက်ကို..ခက်ကို​တွေ့ချင်လွန်းလို့ရူး​တော့မယ် ခက်ရ....'

သူ့​ခေါင်းအုံး​ပေါ်မှာတင်ထားတဲ့ သူတို့ ၂​ယောက်ရဲ့ ဓါတ်ပုံဆီကိုအကြည့်​ရောက်သွား​တော့

အပ်​ကြောင်း​များစွာနဲ့ ဓါတ်ပုံ​လေးကို ယူလိုက်ပြီး

'​မောင့်ရဲ့ခက်က..ပြုံး​နေ​တော့...ချစ်စရာ​ကောင်း

တာပဲ။ ​မောင်​တော်​တော်ဆိုးတယ်​နော်...ခက်အ​ပေါ်မှာရက်စက်​နေမိတာ....ခက်..ခက်က​မောင့်ကို

ပြုံးပြ​နေတယ်.. ဟုတ်လား...​မောင့်ဆီကို ပြန်လာမယ်မဟုတ်လားဟင်....ပြန်လာမယ်လို့​ဖြေ​​လေ

ခက်ရဲ့ ....​မောင် ခက်ကို​မျှော်​နေတယ်ဆိုတာ

ခက်သိတယ်မဟုတ်လား... '

''ငါမင်းနဲ့ ကွာရှင်း​ပေးမယ် စစ်'' သူ့ရဲ့နားနားမှာ

ကပ်​ပြော​နေသလိုမျိုး ခက်ရဲ့အသံကိုကြားမိပြန်​တော့

'မဟုတ်ဘူး!!! မဟုတ်ဘူး!! မ​ပြောနဲ့ !!!

ဘာလို့...ဘာလို့..​မောင်ကခက်နဲ့ကွာရှင်းရမှာလဲ...ခက်ကို..ခက်ကို​မောင်က သိပ်ချစ်တာ​လေ။

ဘာလို့..ဘာလို့..ခက်ကိုထွက်သွားခွင့်​ပေးလိုက်ရမှာလဲ....

​တောင်း...​တောင်းပန်ပါတယ်။ သား​လေးကို...

သား​လေးကို ကာကွယ်မ​ပေးနိုင်ခဲ့လို့....

ခက်မ​ကျေနပ်ဘူးဆိုရင်..​မောင့်ကို...​မောင့်ကို..ပြန်ပြီးကလဲ့စား​ချေလို့ရပါတယ်ခက်ရယ်....

အခုလို...အခုလိုကြီး​တော့ ထားမသွားပါနဲ့။

ခက်ရဲ့မျက်နှာ​လေးကိုကြည့်​နေရပြီး ခက်ပြန်ရက်စက်​တာကိုခံရတာက ခက်အခုလို ​မောင့်ကိုထားသွားတာထက်စာရင်..ပိုပြီး​တော့ ခံသာပါ​သေးတယ်ခက်ရဲ့ '

ထပ်ပြီး​တော့...ထပ်ပြီး​တော့...သူလည်းမျက်ရည်​တွေကိုပဲ အ​ဖော်ပြုရ​ပေအုံးမည်။

'​မောင်ပြန်မလာတဲ့ ရက်​တွေတုန်းက ခက်လည်း

အခုလိုပဲ ခံစား​​နေရမှာပဲ​နော်။ အခု...ခက်ပြန်မလာ​တော့...​မောင်လည်း ခက်လိုပဲ ခံစား​နေရတယ်ခက်ရဲ့

...မဟုတ်​သေးဘူး...ခက်က..ခက်က..​မောင့်ထက်ပိုပြီး​တော့​တောင် ခံစားခဲ့ရအုံးမှာပဲ...'

King sizeကုတင်ကြီးရှိ​နေတာ​တောင် စစ်ဟာ ခက်အိပ်သွားခဲ့တဲ့ dreambed​ပေါ်မှာပဲ အိပ်ဖို့ပြင်လိုက်သည်။

'ခက်...ခက်..ခံစားခဲ့ရတာနဲ့ ထပ်တူပြန်ပြီး...​မောင်ခံစားရမယ်ဆိုရင်...ခက်၀မ်းနည်းခဲ့ရတာနဲ့ထပ်တူ...​မောင်၀မ်းနည်းခဲ့မယ်ဆိုရင်....အဲ့ဒါဆိုရင်...ခက်..​မောင့်ဆီပြန်လာမယ်မဟုတ်လား....သတိရတယ်..ခက်ရဲ့ ....ဘယ်ကို​ရောက်​နေတာလဲ....

ခက်​ရောက်နေတဲ့​နေရာမှာ​ရော...​ပျော်​နေရဲ့လား...​မောင့်ကို.. ​မောင့်ကို...​မေ့သွားပြီလား...ခက်သိလား...အခုဆိုရင်...ခက်ကြိုက်ခဲ့တဲ့ အလွမ်းသီချင်း​တွေအကုန်လုံးကို ​မောင်လည်း ကြိုက်တတ်လာပြီ။ ခက်သာ...ခက်သာ...ပြန်လာမယ်ဆိုရင်...​​မောင်....မောင်အကုန်လုံးကို ​ပြောင်းလဲပါ့မယ်....'

တတွတ်တွတ်​ပြော​နေရင်းနဲ့ပဲ....မျက်ရည်​တွေမခမ်း​ခြောက်​သေးနဲ့ပဲ...သူ ဒီတစ်ညကိုလည်း...အိပ်​ပျော်သွားပြန်သည်။ သူနဲ့ခက်ရဲ့ ​နောက်ထပ်မရှိနိုင်​တော့တဲ့ ဓါတ်ပုံ​လေးကို​ ရင်ခွင်မှာ ပိုက်ထားရင်းနဲ့​ပေါ့....

🎶သတိရလိုက်တာ...လွမ်းလိုက်တာအချစ်ရယ်...

ဘယ်ဆီ​ရောက်သွားလဲ....

အချိန်​တွေအ​တော်ကြာ ​ပြောင်းလဲလို့လာတယ်....

အိပ်စက်မရပါ..အလွမ်းညများစွာ...

ငါ​လေတစ်​ယောက်ထဲပဲ....

ဒဏ်ရာ​တွေအလယ် မွန်းကြပ်လို့ပါကွယ်....

​မေ့လို့မရလို့ပါ...ဟိုအရင်အချိန်များထဲ

အတူ​ပျော်ခဲ့တဲ့...​နေ့​တွေရယ်

ငါပြန်​မျှော်​နေမိခဲ့....

မင်းရဲ့​​နွေး​ထွေးမှုကိုပဲ...

ပြန်လိုချင်မိခဲ့...

မင်းရဲ့ယုယမှု​တွေ ​ပေးပါကွယ်

ပြန်လာမှာလားကွယ်...​

ငါအရမ်းလွမ်းလို့ပါအချစ်ရယ်....

ဘယ်ဆီ​ရောက်​နေလဲ....ငါ သတိရလို့ပါကွယ်....

ငါပြန်​မျှော်​နေမိခဲ့ ......

မင်းရဲ့​နွေး​ထွေးမှုကိုပဲ.....

ပြန်လိုချင်မိတယ်....

မင်းရဲ့ယုယမှု​တွေ​ပေးပါကွယ်......

ပြန်လာမှာလားကွယ်....

ငါသတိရလို့ပါအချစ်ရယ်.....

ဘယ်ဆီ​ရောက်​နေလဲ....

ငါသတိရလို့ပါကွယ်......🎶

Alarmသံကြားတာနဲ့ စစ် အိပ်ယာကထမိသည်။ သီချင်းကို ဆုံးတဲ့အထိနား​ထောင်သည်။ ပြီးရင်

ခက်ကိုလွမ်းသည်။ ခက်သူ့အ​ပေါ် ​ကောင်း​ပေးခဲ့တာ ယုယ​ပေးခဲ့တာ​တွေကို ပြန်မြင်​ယောင်ပြီး မျက်ရည်ကျသည်။

ဒါဟာသူ့ရဲ့ ​နေ့စဥ်လုပ်​နေကျအလုပ်တစ်ခု....

ဒီ​နေ့လည်း သူ့ရဲ့ တစ်​နေ့တာကို မျက်ရည်​တွေနဲ့ပဲ အစပြုရပြန်သည်။ မနက်မိုးလင်းတိုင်း ခက်

လုပ်​ပေး​နေကျ သွားတိုက်တံ​လေးကို လိုက်ရှာမိသည်က အလုပ်တစ်ခုလို။ ခက်ကိုရှာဖို့ အပြင်ထွက်မယ်လုပ်တိုင်း ခက်များ အိမ်ကိုပြန်လာပြီး သူ့အတွက် မနက်စာပြင်​​ပေးထား​လေမလားဟူ​သော ​မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ထမင်းစားခန်းကို ​ပြေးကြည့်မိတာ အခါခါ။

Companyကိုလည်း မသွားသဖြင့်...daddyက​

သူ့ကို အမြဲတမ်းလိုလို လာ​ သတိ​ပေးသည်။

ကြာလာ​တော့လည်း သူ့ကို လွှတ်ထားလိုက်သည့်ပုံပင်။

ဒီ​နေ့​တော့ မင်းခန့်တို့ မင်္ဂလာ​ဆောင်ရှိသဖြင့် ခက်များ လာ​လေမလားဆိုတဲ့ ​မျှော်လင့်ချက်​လေးနဲ့ သူထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ ခက်သာ လာခဲ့မယ်ဆိုရင်

သူခက်ကို ပြန်​တောင်းပန်ပြီး အိမ်ကိုပြန်​ခေါ်လာမည်။

အ​တွေးနဲ့အတူ မင်းခန့်တို့ဆီကို​ရောက်သွား​လေ​တော့.....

'မင်း​ရောက်ပြီလား...ထိုင်အုံး​နော်၊ ငါဟိုဘက်ကို သွားပြီး ဧည့်ခံလိုက်အုံးမယ်'

မင်းခန့်က​ပြောတာ​ကြောင့်

'အင်းပါ...မင်း​အေး​အေး​ဆေး​ဆေးပဲလုပ်ပါ။

ငါက အဆင်​ပြေပါတယ်။ congratuationပါ

စိုးစံနိုင်'

'ဟုတ်ကဲ့ လာ​ပေးလို့​ကျေးဇူးတင်ပါတယ် '

မင်းခန့်တို့ သွားကြ​တော့ သူ ၀င်​ပေါက်ကိုသာ ​​

မျှော်နေမိသည်။ ခက် လာ​လောက်မှာ​ပါ​နော်။

မင်းခန့်နဲ့ စိုးစံနိုင်က ခက်ရဲ့အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း​တွေပဲကို...

ခက်လာ​လောက်မှာပါ.....

ခက်ဟာ....စစ်ရဲ့အ​တွေး​တွေကို ကြိုသိ​နေသည်ထင်။

စစ်...​စောင့်​နေ​သော်လည်း မင်္ဂလာ​ဆောင်မှာ

ခက်ရဲ့အရိပ်​လေး​တောင်မှ မမြင်ခဲ့ရ​ပေ။ ​

နောက်​​တော့ မင်းခန့်တို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး သူလည်း ခက်ကိုလိုက်ရှာဖို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

စစ်အိမ်ကိုပြန်​ရောက်​တော့...ထုံးစံအတိုင်း တံခါးဖွင့်သံကြားတာနဲ့ ခက်များ​ပြေးထွက်လာမလားဆိုပြီး ရှာမိပြန်သည်။

'ဟက်! ​မောင်ရူး​နေပြီခက်ရယ်...​မောင်တကယ်ရူး​နေပါပြီ.... မင်းခန့်ရဲ့ မင်္ဂလာ​ဆောင်ကို​တောင်

ခက်မလာခဲ့ဘူး​နော်....​မောင်...​မောင်​လေ...ခက်ကို​တွေ့ချင်လိုက်တာ...​မောင့်ကို...​မောင့်ကို...မြင်​တောင်မမြင်ချင်​တော့ဘူးလားဟင်....​မောင်...​မောင်ဘာလုပ်​ပေးရမလဲ...ခက်..ခက်ပြန်လာဖို့....ခက်..​

မောင့်ကိုခွင့်လွှတ်ဖို့...​မောင်....​မောင်...ဘာလုပ်​ပေးရမလဲ....ခက်​ပြောတဲ့အတိုင်း....ခက်ဖြစ်​စေချင်တဲ့အတိုင်း...အကုန်လုံး...အကုန်လုံးကို...လိုက်နာ​ပေးမှာမလို့....​ကျေးဇူးပြုပြီး...​ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်လာပါ​တော့ခက်ရယ်။ ​မောင့်ကို...​မောင့်ကို...အရင်တုန်းကလို...မနက်စာပြင်​ပေးအုံး​လေခက်ရဲ့ ။ ​မောင်...​မောင်..အိပ်ယာထ​နောက်ကျရင်...လာနှိုး​ပေးအုံး​လေခက်ရာ....​​တောင်းပန်ပါတယ်...​တောင်းပန်ပါတယ်....ခက်...ပြန်လာ​တော့ကွာ...။ '

​နောက်ပိုင်းမှာ​တော့ စစ်​တစ်​ယောက် အရက်​တွေကိုသာ လှိမ့်​သောက်​နေမိသည်။ အရက်မူးရင် ခက်ကို ခဏ​လောက်​မေ့နိုင်မည်ထင်​နေ​သော်လည်း လွမ်းစိတ်တို့ကသာ ပိုလာသည်မို့။

​တောင်းပန်ပါတယ်...​တောင်းပန်ပါတယ်.. ပြန်လာခဲ့​ပေးပါ....

​နေ့တိုင်းလိုလို...ခက်ရဲ့စိတ်နဲ့ အစားမစားပဲ အရက်​တွေကိုသာ ဖိ​သောက်​နေမိတဲ့ စစ်ဟာ...တစ်ရက်မှာ​တော့ ခက်နဲ့သူ့ရဲ့ ဓါတ်ပုံ​လေးကို ပိုက်ထားရင်း

ငြိမ်သက်​နေ​လေသည်။

'စစ်....စစ်....ငါတို့လာတယ်...'

မင်းခန့်​အော်​ခေါ်​နေ​​သော်လည်း အထဲက

ထူးသံမကြားရ။ ​ဘေးက အခန်း​တွေကို ​မေးကြည့်​သော်လည်း စစ်က အပြင်ကို မထွက်တာကြာပြီတဲ့။

မင်းခန့်လည်း စိုးရိမ်သွားပြီး တံခါးကို အမြန်ဖျက်ဖို့လုပ်ကြရ​လေသည်။ ​နောက်ဆုံး တံခါးပွင့်သွား​တော့

စစ်ကို အ​ပြေးအလွှားရှာမိကြသည်။

​တွေ့ပါပြီ။ တိပ်ကပ်ရာ​တွေဗလပွနဲ့ သူတို့ ၂​ယောက်ရဲ့ပုံ​လေးကို ရင်ခွင်ထဲမှာပိုက်ထားပြီး လက်တစ်ဖက်က ဝါညစ်ညစ်အ​ရောင်ဖြစ်​နေတဲ့၊ ခက်သူ့အတွက်

ချန်ထားခဲ့တဲ့ စာရွက်​လေးတစ်ရွက်ကို ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားကာ dreambed​ပေါ်မှာ

ငြိမ်သက်​နေတဲ့ စစ်။ သူ့ရဲ့ လည်ပင်းမှာလည်း လက်စွပ်​လေးတစ်ကွင်းကို ဆွဲကြိုးလုပ်ပြီး

ဆွဲထား​လေသည်။

'စစ်...စစ်...သတိထားအုံး​လေ။ '

မင်းခန့် ​သွေး​ကြောကို စမ်းကြည့်မိ​တော့ အသက်ရှင်​နေ​သေးသည်။ ဒါဆို ဒီ​နေ့မနက်ကမှ ​လဲကျသွားတာပဲဖြစ်ရမယ်။

မင်းခန့် ambulanceကို ​ခေါ်လိုက်ပြီး အစိုးကို​တော့ ဦးမင်းထက်တို့ဆီကိုဆက်​စေသည်။

ကား​ရောက်တာနဲ့ စစ်ကို ​​ဆေးရုံကို အမြန်​ခေါ်ခဲ့လိုက်ကြသည်။

စစ်ဟာ တကယ်ပဲ ​လောကကြီးကို အရှုံး​ပေးလိုက်ပြီလား။

To be continued.....

[A/N....စာပိုဒ်​လေး​တွေ ခွဲထားပါတယ်​နော်။

ဖတ်လို့အဆင်မ​ပြေတာရှိရင် လာ​ပြောလို့ရပါတယ်ရှင်

愛你愛你💚💚]

သူအခန္းထဲ၀င္လိုက္​ေတာ့ ​ေတြ႕လိုက္ရသည္က

သူ႔ကိုၿပဳံးၾကည့္​ေနသည့္ ခက္.....

ခက္ကို​ေတြ႕လိုက္ရ​တာ​ေၾကာင့္

'ခက္...ခက္က...ခက္က...​ေမာင့္ဆီကိုျပန္လာတာ​ေပါ့..ဟုတ္လား...ခက္...ခက္...​ေနာက္ဆုံး​ေတာ့..​ေမာင့္ဆီကိုျပန္လာခဲ့ၿပီ​ေပါ့...​ေက်းဇူး...​

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခက္ရယ္...​ေမာင္...​

ေမာင္​ေလ...ခက္ကို အရမ္းလြမ္း​ေနခဲ့တာ....'

သူ ၀မ္းသာအားရနဲ႔ ခက္ကို​ေျပးဖက္လိုက္​ေသာ္လည္း....ခက္က​ေပ်ာက္သြား​ေလသည္။ သူ...သူ..စိတ္ထင္​ေနတာ​ေပါ့။

ခက္..ခက္..တကယ္မလာဘူး​ေပါ့..

'ခက္...ခက္...​ေမာင့္ကို မစပါနဲ႔ခက္ရာ...ခက္ဒီမွာ

ရွိ​ေနတာ ​ေမာင္သိတယ္...ထြက္လာခဲ့​ေတာ့ကြာ...​

ေမာင့္ကိုပုန္းမ​ေနပါနဲ႔...​ေမာင္...​ေမာင္..ခက္ကို ​

ေတြ႕ခ်င္လို႔ပါ။ ​ခက္...ပုန္းမ​ေနနဲ႔​ေတာ့လို႔....​ေတာင္းပန္ပါတယ္...​ေမာင္...​ေမာင္..​

ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ထိုင္..ထိုင္ရွိခိုးဆို..ရွိခိုးပါ့မယ္ခက္ရယ္...​ေမာင့္ဆီကို...​ေမာင္ဆီကိုျပန္လာခဲ့​

ေပးပါ။ ​ေက်းဇူးျပဳၿပီး...​ေက်းဇူးျပဳၿပီး​ေတာ့...​ေမာင္...​ေမာင္..ခက္ကိုအရမ္းခ်စ္တဲ့အ​ေၾကာင္း​ေတြ ​ေျပာျပခ်င္​ေသးတယ္ခက္ရဲ႕....​ဘာလို႔...ဘာလို႔..​

ေမာင့္ကိုထားသြားရတာလဲ...ခက္မသြားရဘူး!!

မသြားရဘူးလို႔!!! '

စစ္​ေျပာ​ေနရင္းနဲ႔ နံရံကိုလက္သီးနဲ႔ထိုးျပန္သည္။

'ခက္...ခက္..ထြက္လာခဲ့​ေနာ္။ ခက္ထြက္မလာ​ေသးရင္..​ေမာင္...​ေမာင့္လက္​ေတြက်ိဳးသြားတဲ့အထိ

ထပ္ထိုး​ေနမွာ....ခက္...ထြက္လာပါ​ေတာ့ခက္ရယ္...​ေမာင္...​ေမာင္​​ေလ...ခက္ကို..ခက္ကို​ေတြ႕ခ်င္လြန္းလို႔႐ူး​ေတာ့မယ္ ခက္ရ....'

သူ႔​ေခါင္းအုံး​ေပၚမွာတင္ထားတဲ့ သူတို႔ ၂​ေယာက္ရဲ႕ ဓါတ္ပုံဆီကိုအၾကည့္​ေရာက္သြား​ေတာ့

အပ္​ေၾကာင္း​မ်ားစြာနဲ႔ ဓါတ္ပုံ​ေလးကို ယူလိုက္ၿပီး

'​ေမာင့္ရဲ႕ခက္က..ၿပဳံး​ေန​ေတာ့...ခ်စ္စရာ​ေကာင္း

တာပဲ။ ​ေမာင္​ေတာ္​ေတာ္ဆိုးတယ္​ေနာ္...ခက္အ​ေပၚမွာရက္စက္​ေနမိတာ....ခက္..ခက္က​ေမာင့္ကို

ၿပဳံးျပ​ေနတယ္.. ဟုတ္လား...​ေမာင့္ဆီကို ျပန္လာမယ္မဟုတ္လားဟင္....ျပန္လာမယ္လို႔​ေျဖ​​ေလ

ခက္ရဲ႕ ....​ေမာင္ ခက္ကို​ေမွ်ာ္​ေနတယ္ဆိုတာ

ခက္သိတယ္မဟုတ္လား... '

''ငါမင္းနဲ႔ ကြာရွင္း​ေပးမယ္ စစ္'' သူ႔ရဲ႕နားနားမွာ

ကပ္​ေျပာ​ေနသလိုမ်ိဳး ခက္ရဲ႕အသံကိုၾကားမိျပန္​ေတာ့

'မဟုတ္ဘူး!!! မဟုတ္ဘူး!! မ​ေျပာနဲ႔ !!!

ဘာလို႔...ဘာလို႔..​ေမာင္ကခက္နဲ႔ကြာရွင္းရမွာလဲ...ခက္ကို..ခက္ကို​ေမာင္က သိပ္ခ်စ္တာ​ေလ။

ဘာလို႔..ဘာလို႔..ခက္ကိုထြက္သြားခြင့္​ေပးလိုက္ရမွာလဲ....

​ေတာင္း...​ေတာင္းပန္ပါတယ္။ သား​ေလးကို...

သား​ေလးကို ကာကြယ္မ​ေပးႏိုင္ခဲ့လို႔....

ခက္မ​ေက်နပ္ဘူးဆိုရင္..​ေမာင့္ကို...​ေမာင့္ကို..ျပန္ၿပီးကလဲ့စား​ေခ်လို႔ရပါတယ္ခက္ရယ္....

အခုလို...အခုလိုႀကီး​ေတာ့ ထားမသြားပါနဲ႔။

ခက္ရဲ႕မ်က္ႏွာ​ေလးကိုၾကည့္​ေနရၿပီး ခက္ျပန္ရက္စက္​တာကိုခံရတာက ခက္အခုလို ​ေမာင့္ကိုထားသြားတာထက္စာရင္..ပိုၿပီး​ေတာ့ ခံသာပါ​ေသးတယ္ခက္ရဲ႕ '

ထပ္ၿပီး​ေတာ့...ထပ္ၿပီး​ေတာ့...သူလည္းမ်က္ရည္​ေတြကိုပဲ အ​ေဖာ္ျပဳရ​ေပအုံးမည္။

'​ေမာင္ျပန္မလာတဲ့ ရက္​ေတြတုန္းက ခက္လည္း

အခုလိုပဲ ခံစား​​ေနရမွာပဲ​ေနာ္။ အခု...ခက္ျပန္မလာ​ေတာ့...​ေမာင္လည္း ခက္လိုပဲ ခံစား​ေနရတယ္ခက္ရဲ႕

...မဟုတ္​ေသးဘူး...ခက္က..ခက္က..​ေမာင့္ထက္ပိုၿပီး​ေတာ့​ေတာင္ ခံစားခဲ့ရအုံးမွာပဲ...'

King sizeကုတင္ႀကီးရွိ​ေနတာ​ေတာင္ စစ္ဟာ ခက္အိပ္သြားခဲ့တဲ့ dreambed​ေပၚမွာပဲ အိပ္ဖို႔ျပင္လိုက္သည္။

'ခက္...ခက္..ခံစားခဲ့ရတာနဲ႔ ထပ္တူျပန္ၿပီး...​ေမာင္ခံစားရမယ္ဆိုရင္...ခက္၀မ္းနည္းခဲ့ရတာနဲ႔ထပ္တူ...​ေမာင္၀မ္းနည္းခဲ့မယ္ဆိုရင္....အဲ့ဒါဆိုရင္...ခက္..​ေမာင့္ဆီျပန္လာမယ္မဟုတ္လား....သတိရတယ္..ခက္ရဲ႕ ....ဘယ္ကို​ေရာက္​ေနတာလဲ....

ခက္​ေရာက္ေနတဲ့​ေနရာမွာ​ေရာ...​ေပ်ာ္​ေနရဲ႕လား...​ေမာင့္ကို.. ​ေမာင့္ကို...​ေမ့သြားၿပီလား...ခက္သိလား...အခုဆိုရင္...ခက္ႀကိဳက္ခဲ့တဲ့ အလြမ္းသီခ်င္း​ေတြအကုန္လုံးကို ​ေမာင္လည္း ႀကိဳက္တတ္လာၿပီ။ ခက္သာ...ခက္သာ...ျပန္လာမယ္ဆိုရင္...​​ေမာင္....ေမာင္အကုန္လုံးကို ​ေျပာင္းလဲပါ့မယ္....'

တတြတ္တြတ္​ေျပာ​ေနရင္းနဲ႔ပဲ....မ်က္ရည္​ေတြမခမ္း​ေျခာက္​ေသးနဲ႔ပဲ...သူ ဒီတစ္ညကိုလည္း...အိပ္​ေပ်ာ္သြားျပန္သည္။ သူနဲ႔ခက္ရဲ႕ ​ေနာက္ထပ္မရွိႏိုင္​ေတာ့တဲ့ ဓါတ္ပုံ​ေလးကို​ ရင္ခြင္မွာ ပိုက္ထားရင္းနဲ႔​ေပါ့....

🎶သတိရလိုက္တာ...လြမ္းလိုက္တာအခ်စ္ရယ္...

ဘယ္ဆီ​ေရာက္သြားလဲ....

အခ်ိန္​ေတြအ​ေတာ္ၾကာ ​ေျပာင္းလဲလို႔လာတယ္....

အိပ္စက္မရပါ..အလြမ္းညမ်ားစြာ...

ငါ​ေလတစ္​ေယာက္ထဲပဲ....

ဒဏ္ရာ​ေတြအလယ္ မြန္းၾကပ္လို႔ပါကြယ္....

​ေမ့လို႔မရလို႔ပါ...ဟိုအရင္အခ်ိန္မ်ားထဲ

အတူ​ေပ်ာ္ခဲ့တဲ့...​ေန႔​ေတြရယ္

ငါျပန္​ေမွ်ာ္​ေနမိခဲ့....

မင္းရဲ႕​​ေႏြး​ေထြးမႈကိုပဲ...

ျပန္လိုခ်င္မိခဲ့...

မင္းရဲ႕ယုယမႈ​ေတြ ​ေပးပါကြယ္

ျပန္လာမွာလားကြယ္...​

ငါအရမ္းလြမ္းလို႔ပါအခ်စ္ရယ္....

ဘယ္ဆီ​ေရာက္​ေနလဲ....ငါ သတိရလို႔ပါကြယ္....

ငါျပန္​ေမွ်ာ္​ေနမိခဲ့ ......

မင္းရဲ႕​ေႏြး​ေထြးမႈကိုပဲ.....

ျပန္လိုခ်င္မိတယ္....

မင္းရဲ႕ယုယမႈ​ေတြ​ေပးပါကြယ္......

ျပန္လာမွာလားကြယ္....

ငါသတိရလို႔ပါအခ်စ္ရယ္.....

ဘယ္ဆီ​ေရာက္​ေနလဲ....

ငါသတိရလို႔ပါကြယ္......🎶

Alarmသံၾကားတာနဲ႔ စစ္ အိပ္ယာကထမိသည္။ သီခ်င္းကို ဆုံးတဲ့အထိနား​ေထာင္သည္။ ၿပီးရင္

ခက္ကိုလြမ္းသည္။ ခက္သူ႔အ​ေပၚ ​ေကာင္း​ေပးခဲ့တာ ယုယ​ေပးခဲ့တာ​ေတြကို ျပန္ျမင္​ေယာင္ၿပီး မ်က္ရည္က်သည္။

ဒါဟာသူ႔ရဲ႕ ​ေန႔စဥ္လုပ္​ေနက်အလုပ္တစ္ခု....

ဒီ​ေန႔လည္း သူ႔ရဲ႕ တစ္​ေန႔တာကို မ်က္ရည္​ေတြနဲ႔ပဲ အစျပဳရျပန္သည္။ မနက္မိုးလင္းတိုင္း ခက္

လုပ္​ေပး​ေနက် သြားတိုက္တံ​ေလးကို လိုက္ရွာမိသည္က အလုပ္တစ္ခုလို။ ခက္ကိုရွာဖို႔ အျပင္ထြက္မယ္လုပ္တိုင္း ခက္မ်ား အိမ္ကိုျပန္လာၿပီး သူ႔အတြက္ မနက္စာျပင္​​ေပးထား​ေလမလားဟူ​ေသာ ​ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖင့္ ထမင္းစားခန္းကို ​ေျပးၾကည့္မိတာ အခါခါ။

Companyကိုလည္း မသြားသျဖင့္...daddyက​

သူ႔ကို အၿမဲတမ္းလိုလို လာ​ သတိ​ေပးသည္။

ၾကာလာ​ေတာ့လည္း သူ႔ကို လႊတ္ထားလိုက္သည့္ပုံပင္။

ဒီ​ေန႔​ေတာ့ မင္းခန္႔တို႔ မဂၤလာ​ေဆာင္ရွိသျဖင့္ ခက္မ်ား လာ​ေလမလားဆိုတဲ့ ​ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္​ေလးနဲ႔ သူထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။ ခက္သာ လာခဲ့မယ္ဆိုရင္

သူခက္ကို ျပန္​ေတာင္းပန္ၿပီး အိမ္ကိုျပန္​ေခၚလာမည္။

အ​ေတြးနဲ႔အတူ မင္းခန္႔တို႔ဆီကို​ေရာက္သြား​ေလ​ေတာ့.....

'မင္း​ေရာက္ၿပီလား...ထိုင္အုံး​ေနာ္၊ ငါဟိုဘက္ကို သြားၿပီး ဧည့္ခံလိုက္အုံးမယ္'

မင္းခန္႔က​ေျပာတာ​ေၾကာင့္

'အင္းပါ...မင္း​ေအး​ေအး​ေဆး​ေဆးပဲလုပ္ပါ။

ငါက အဆင္​ေျပပါတယ္။ congratuationပါ

စိုးစံႏိုင္'

'ဟုတ္ကဲ့ လာ​ေပးလို႔​ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ '

မင္းခန္႔တို႔ သြားၾက​ေတာ့ သူ ၀င္​ေပါက္ကိုသာ ​​

ေမွ်ာ္ေနမိသည္။ ခက္ လာ​ေလာက္မွာ​ပါ​ေနာ္။

မင္းခန္႔နဲ႔ စိုးစံႏိုင္က ခက္ရဲ႕အခ်စ္ဆုံးသူငယ္ခ်င္း​ေတြပဲကို...

ခက္လာ​ေလာက္မွာပါ.....

ခက္ဟာ....စစ္ရဲ႕အ​ေတြး​ေတြကို ႀကိဳသိ​ေနသည္ထင္။

စစ္...​ေစာင့္​ေန​ေသာ္လည္း မဂၤလာ​ေဆာင္မွာ

ခက္ရဲ႕အရိပ္​ေလး​ေတာင္မွ မျမင္ခဲ့ရ​ေပ။ ​

ေနာက္​​ေတာ့ မင္းခန္႔တို႔ကို ႏႈတ္ဆက္လိုက္ၿပီး သူလည္း ခက္ကိုလိုက္ရွာဖို႔ ထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။

စစ္အိမ္ကိုျပန္​ေရာက္​ေတာ့...ထုံးစံအတိုင္း တံခါးဖြင့္သံၾကားတာနဲ႔ ခက္မ်ား​ေျပးထြက္လာမလားဆိုၿပီး ရွာမိျပန္သည္။

'ဟက္! ​ေမာင္႐ူး​ေနၿပီခက္ရယ္...​ေမာင္တကယ္႐ူး​ေနပါၿပီ.... မင္းခန္႔ရဲ႕ မဂၤလာ​ေဆာင္ကို​ေတာင္

ခက္မလာခဲ့ဘူး​ေနာ္....​ေမာင္...​ေမာင္​ေလ...ခက္ကို​ေတြ႕ခ်င္လိုက္တာ...​ေမာင့္ကို...​ေမာင့္ကို...ျမင္​ေတာင္မျမင္ခ်င္​ေတာ့ဘူးလားဟင္....​ေမာင္...​ေမာင္ဘာလုပ္​ေပးရမလဲ...ခက္..ခက္ျပန္လာဖို႔....ခက္..​

ေမာင့္ကိုခြင့္လႊတ္ဖို႔...​ေမာင္....​ေမာင္...ဘာလုပ္​ေပးရမလဲ....ခက္​ေျပာတဲ့အတိုင္း....ခက္ျဖစ္​ေစခ်င္တဲ့အတိုင္း...အကုန္လုံး...အကုန္လုံးကို...လိုက္နာ​ေပးမွာမလို႔....​ေက်းဇူးျပဳၿပီး...​ေက်းဇူးျပဳၿပီး ျပန္လာပါ​ေတာ့ခက္ရယ္။ ​ေမာင့္ကို...​ေမာင့္ကို...အရင္တုန္းကလို...မနက္စာျပင္​ေပးအုံး​ေလခက္ရဲ႕ ။ ​ေမာင္...​ေမာင္..အိပ္ယာထ​ေနာက္က်ရင္...လာႏႈိး​ေပးအုံး​ေလခက္ရာ....​​ေတာင္းပန္ပါတယ္...​ေတာင္းပန္ပါတယ္....ခက္...ျပန္လာ​ေတာ့ကြာ...။ '

​ေနာက္ပိုင္းမွာ​ေတာ့ စစ္​တစ္​ေယာက္ အရက္​ေတြကိုသာ လွိမ့္​ေသာက္​ေနမိသည္။ အရက္မူးရင္ ခက္ကို ခဏ​ေလာက္​ေမ့ႏိုင္မည္ထင္​ေန​ေသာ္လည္း လြမ္းစိတ္တို႔ကသာ ပိုလာသည္မို႔။

​ေတာင္းပန္ပါတယ္...​ေတာင္းပန္ပါတယ္.. ျပန္လာခဲ့​ေပးပါ....

​ေန႔တိုင္းလိုလို...ခက္ရဲ႕စိတ္နဲ႔ အစားမစားပဲ အရက္​ေတြကိုသာ ဖိ​ေသာက္​ေနမိတဲ့ စစ္ဟာ...တစ္ရက္မွာ​ေတာ့ ခက္နဲ႔သူ႔ရဲ႕ ဓါတ္ပုံ​ေလးကို ပိုက္ထားရင္း

ၿငိမ္သက္​ေန​ေလသည္။

'စစ္....စစ္....ငါတို႔လာတယ္...'

မင္းခန္႔​ေအာ္​ေခၚ​ေန​​ေသာ္လည္း အထဲက

ထူးသံမၾကားရ။ ​ေဘးက အခန္း​ေတြကို ​ေမးၾကည့္​ေသာ္လည္း စစ္က အျပင္ကို မထြက္တာၾကာၿပီတဲ့။

မင္းခန္႔လည္း စိုးရိမ္သြားၿပီး တံခါးကို အျမန္ဖ်က္ဖို႔လုပ္ၾကရ​ေလသည္။ ​ေနာက္ဆုံး တံခါးပြင့္သြား​ေတာ့

စစ္ကို အ​ေျပးအလႊားရွာမိၾကသည္။

​ေတြ႕ပါၿပီ။ တိပ္ကပ္ရာ​ေတြဗလပြနဲ႔ သူတို႔ ၂​ေယာက္ရဲ႕ပုံ​ေလးကို ရင္ခြင္ထဲမွာပိုက္ထားၿပီး လက္တစ္ဖက္က ဝါညစ္ညစ္အ​ေရာင္ျဖစ္​ေနတဲ့၊ ခက္သူ႔အတြက္

ခ်န္ထားခဲ့တဲ့ စာ႐ြက္​ေလးတစ္႐ြက္ကို ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားကာ dreambed​ေပၚမွာ

ၿငိမ္သက္​ေနတဲ့ စစ္။ သူ႔ရဲ႕ လည္ပင္းမွာလည္း လက္စြပ္​ေလးတစ္ကြင္းကို ဆြဲႀကိဳးလုပ္ၿပီး

ဆြဲထား​ေလသည္။

'စစ္...စစ္...သတိထားအုံး​ေလ။ '

မင္းခန္႔ ​ေသြး​ေၾကာကို စမ္းၾကည့္မိ​ေတာ့ အသက္ရွင္​ေန​ေသးသည္။ ဒါဆို ဒီ​ေန႔မနက္ကမွ ​လဲက်သြားတာပဲျဖစ္ရမယ္။

မင္းခန္႔ ambulanceကို ​ေခၚလိုက္ၿပီး အစိုးကို​ေတာ့ ဦးမင္းထက္တို႔ဆီကိုဆက္​ေစသည္။

ကား​ေရာက္တာနဲ႔ စစ္ကို ​​ေဆး႐ုံကို အျမန္​ေခၚခဲ့လိုက္ၾကသည္။

စစ္ဟာ တကယ္ပဲ ​ေလာကႀကီးကို အရႈံး​ေပးလိုက္ၿပီလား။

To be continued.....

[A/N....စာပိုဒ္​ေလး​ေတြ ခြဲထားပါတယ္​ေနာ္။

ဖတ္လို႔အဆင္မ​ေျပတာရွိရင္ လာ​ေျပာလို႔ရပါတယ္ရွင္

愛你愛你💚💚]