ဂျိမ်း....⚡⚡⚡

ကျယ်​လောင်စွာ မြည်ဟီးလာတဲ့မိုးခြိမ်းသံ​ကြောင့် ခက် လန့်နိုးလာသည်။ နာရီကို ကြည့်မိ​တော့ ည ၂နာရီ။ မိုး​တွေလည်း အရမ်းသည်း​နေတော့ ခက်တစ်​ယောက်​စောင်ခြုံထဲမှာ ပြန်​ကွေးမည်ပြုစဥ် အ​တွေးထဲကို ၀င်လာတာက သူအိမ်ထဲ၀င်လာတဲ့အထိ မိုး​ရေထဲမှာ ဒူး​ထောက်​နေတဲ့ စစ်။

'မဟုတ်​​လောက်ပါဘူး​နော်....သူက အခုထိ ဒူး​ထောက်​နေစရာအ​ကြောင်းမှ မရှိတာ....သူအဲ့ဒီ​လောက်ထိ မရူး​လောက်ပါဘူး'

ပါးစပ်ကသာ​​ပြောနေ​သော်လည်း တကယ်သာ အခုချိန်ထိ ဒူး​ထောက်​နေခဲ့ရင် ဆိုတဲ့ အ​တွေးက ၀င်လာပြန်သည်။ ခက် ဘယ်လိုမှ ဆက်အိပ်လို့မရ​တော့

သဖြင့်...

'အင်း...သွားကြည့်ကြည့်လိုက်ပါ့မယ်.....သူက​တော့ အခုချိန်ထိ ဆက်ရှိ​နေအုံးမှာ မဟုတ်​လောက်ပါဘူး...'

သို့​သော်လည်း ခက်ရဲ့အ​တွေး​တွေ မှား​နေတယ်ဆိုတာကို တစ်ချက်တစ်ချက် လျှပ်စီးလက်သွားတဲ့ကြားက မြင်​နေရတဲ့ လူတစ်​ယောက်​ကြောင့် သိသွားရသည်။ တကယ်ကိုပဲ....တကယ်ကိုပဲ...စစ်က အခုထိဒူး​ထောက်​နေတုန်းပါ​လေ....

ခက်..ထီးတစ်​ချောင်းယူပြီး အပြင်ကို ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

စစ်တစ်​ယောက် သူ့ကိုယ်​ပေါ်ကို မိုး​ရေ​တွေကျမလာ​တော့တာ​ကြောင့်​ရော လျှပ်စီးကြားက မြင်ရတဲ့ ​ခြေဖမိုး​လေး​ကြောင့်​ရော...အ​ပေါ်ကို​မော့ကြည့်လိုက်​တော့ သူ့ကိုထီးမိုး​ပေးထားရင်း ငုံ့ကြည့်​နေတဲ့ခက်....

'မင်း...မင်းရူး​နေလား!! ဒီ​လောက်မိုးသည်း​နေတာကို အခုချိန်ထိ..အခုချိန်ထိ...ဒူး​ထောက်​နေ​သေးတာလား!! သွား..အခုချက်ချင်းအိမ်ပြန်...'

'​မောင်​မပြန်ပါရ​စေနဲ့ခက်ရယ်....အိမ်ကိုပြန်လည်း ​မောင် အိပ်​ပျော်မှာမှ မဟုတ်ပဲ...ဒီမှာ...ဒီမှာ​နေတာကမှ အနည်းဆုံး​တော့ ဒီအိမ်​လေးထဲမှာ ခက်ရှိ​နေပါလားဆိုတဲ့ အ​တွေးနဲ့ ​ဖြေသိမ့်လို့ရ​သေးတယ်​လေ..'

'မင်း...ကျစ်...ဘာလို့ အဲ့​လောက်​တောင်​ခေါင်းမာ​နေရတာလဲ မင်းစစ်​မောင်။ မင်းကိုယ်မင်းလည်းပြန်ကြည့်အုံး မျက်လုံး​တွေနီရဲ​နေပြီး နှုတ်ခမ်း​တွေက ပြာ​နေပြီ။ ဒီအတိုင်းသာဆက်သွား​နေရင် မင်း​သေသွားလိမ့်မယ် သိရဲ့လား!! '

'ခက်...'

'ထ...'

'ဟင်..'

'ထ​တော့..အခုချက်ချင်း အိမ်ထဲကို၀င်​တော့...​ဒီအတိုင်းဆက်​နေ​နေလို့ တော်ကြာ ငါ့အိမ်​ရှေ့မှာ ​သေသွားရင် ငါ့ကိုအမှုပတ်​နေလိမ့်မယ်။ အခုချက်ချင်းထ...'

'ခ...ခက်....'

'မ၀င်ချင်းလည်း​နေ​တော့'

ခက်​ပြောပြီး အိမ်ထဲ၀င်မယ်ပြု​တော့ စစ်လည်း ကမန်းကတန်းထပြီးလိုက်လာ​လေသည်။

အိမ်ထဲ​ရောက်ပြန်​တော့

'​ရော့...​ခေါင်း​တွေသုတ်လိုက်အုံး...မင်းလဲဖို့ အင်္ကျီသွားယူလိုက်အုံးမယ်' ဟုဆိုကာ စစ်ကို တဘက်တစ်ထည်​ပေးထားခဲ့ပြီး သူက​တော့ အခန်းထဲကို၀င်လာခဲ့ပြီး စစ်နဲ့​တော်​လောက်မယ့်အင်္ကျီကိုလိုက်ရှာရပြန်သည်။

'မတတ်နိုင်ဘူး ဒီတစ်ထည်က အကြီးဆုံးပဲ' ​နောက်ဆုံး​တော့ အကြီးဆုံးအင်္ကျီတစ်ထည်ကိုသာယူလာလိုက်သည်။

'​ရော့...ဒါနဲ့လဲ၀တ်လိုက်...အဲ့ဒါက ငါ့အင်္ကျီ​တွေထဲမှာ အကြီးဆုံးပဲ'

ခက်​ပေးတဲ့အင်္ကျီကို သူ၀တ်ကြည့်​တော့ သိပ်မ​တော်။ အင်း...လက်​မောင်း​တွေက ကျပ်​နေသည်။ ကိစ္စမရှိပါဘူး​လေ..ဒါ​လေး​က ခက်ကိုယ်တိုင်​ပေးတဲ့

ခက်အ​ငွေ့အသက်​​လေးတွေဖုံးလွှမ်း​နေတဲ့ အင်္ကျီ​လေးပဲ။ အင်္ကျီက သူနဲ့ကျပ်​နေ​ပေမယ့် ခက်၀တ်လိုက်ရင်​တော့ ​​တော်​တော်​ချောင်​လောက်သည်။

သူ့ရဲ့ခက်က အရင်ကထက်စာရင် နည်းနည်းပိန်သွားတယ်​လေ။

'မင်းအိပ်ချင်ရင် ဒီမှာအိပ်လို့ရတယ်။ မနက်မိုးလင်းရင် ထပြီးပြန်​တော့။ ​နောက်တစ်ခါ ဒီလိုအရူးအလုပ်​တွေမလုပ်နဲ့။ မင်းဘာလုပ်လုပ် ငါကခွင့်လွှတ်မှာမဟုတ်လို့..'

'​မောင်ကလည်း ခွင့်လွှတ်​ပေးဖို့ မ​တောင်းဆိုရဲပါဘူး ခက်ရယ်။ ဒါ​ပေမယ့် ခက်ခွင့်လွှတ်​လောက်မယ့်အချိန်ထိ ​မောင်​​တောင်းပန်​နေမှာပါ '

'​မောင်??? '

'အင်း ဟုတ်တယ်...​မောင်...ခက်ကို နှိပ်စက်ခဲ့တဲ့ စစ်က ပြီးခဲ့တဲ့တစ်နှစ်​ကျော်ကတည်းက၊ ခက်ထွက်သွားကတည်းက ​သေသွားခဲ့ပြီခက်ရဲ့ ...အခုက ​ခက်ကိုအရမ်းချစ်တဲ့...ခက်ဆီကခွင့်လွှတ်မှုကို ​မျှော်လင့်​နေတဲ့ ​မောင်...​မောင်မှားခဲ့တာ​တွေအတွက် ​တောင်းပန်ပါတယ်ခက်ရယ်။ ​​မောင့်ကို....​မောင့်ကို...​နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်စခွင့်​ပေးပါ။ ခက်ကိုအရမ်းချစ်တဲ့ ​မောင်အဖြစ်နဲ့ ​​မောင့်ကို အစက​နေပြန်စခွင့်​ပေးပါ...'

'မင်း​ကြောင့်ရတဲ့ ဒဏ်ရာက ဥုံဖွမန်းလိုက်လို့ ​​ပျောက်သွားမယ့်ဒဏ်ရာမှမဟုတ်တာပဲ မင်းစစ်​မောင်။ ငါ့နှလုံးသားရဲ့ ဟိုးအနက်ရှိုင်းဆုံး​နေရာအထိ ဟက်တက်ကွဲခဲ့ရတဲ့ ဒဏ်ရာ​လေ။ အခုထိ​တောင် အနာမကျက်​သေးတာ။ ပြီး​တော့ မင်းကိုခွင့်လွှတ်မယ်ဆိုရင် ငါ့သား​လေးပြန်ရှင်လာမှာလား။ ငါ့သား​လေးကို ပြန်ရှင်​အောင်လုပ်​ပေးမယ်ဆိုရင် ငါမင်းကိုခွင့်လွှတ်​ပေးမယ်..'

'ခက်ရယ်...​မောင်...​မောင်...ဘယ်လိုလုပ်​ပေးရမလဲဟင်...ခက်...ခက်​မောင့်ကိုခွင့်လွှတ်ဖို့အတွက် ​မောင်ဘာလုပ်​ပေးရမလဲ...'

'​တော်သင့်ပြီ။ ငါမင်းနဲ့စကားမ​ပြောချင်​သေးဘူး။ ငါသွားအိပ်​တော့မယ်'

​ပြောပြီးထွက်သွားတဲ့ ခက်ကိုကြည့်ပြီး သူ သက်ပြင်းချမိသည်။

'​မောင့်ရဲ့အသက်နဲ့ ​ပေးဆပ်မယ်ဆိုရင်​ရော

ခက်​မောင့်ကိုခွင့်လွှတ်မှာလား' ဟုသာ တိုးတိုး​လေး​ရေရွတ်​နေမိသည်။

(​​တောင်းပန်ပါတယ်စစ်။ ငါမင်းကိုခွင့်မလွှတ်နိုင်​သေးဘူး။ သား​လေး​သေသွားတဲ့မြင်ကွင်းက အခုထိ ငါ့မျက်လုံးထဲက ​ဖျောက်လို့မရဘူး။ သား​လေးကို ကာကွယ်မ​ပေးနိုင်ခဲ့တဲ့ မင်းကို ငါခွင့်လွှတ်သင့်သလား။ တကယ်လို့ ခွင့်လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင်​ရော မင်းရဲ့အချိုး​တွေက ​ပြောင်းလဲသွားမှာမလို့လား။

မင်းက အခု ငါ့ကို​တောင်းပန်​နေတုန်းခဏပဲ ​ပြောင်းလဲချင်​ယောင်​ဆောင်ပြီး ငါခွင့်လွှတ်လိုက်တဲ့အခါ အရင်အချိုးအတိုင်းပြန်ဖြစ်သွားရင်​ရော....

ငါ့နှလုံးသားက ယဲ့ယဲ့​လေးပဲကျန်​ပါ​တော့တယ် စစ်ရယ်။ ထက်ခြမ်းကွဲလုနီးပါးဖြစ်​နေတဲ့ ငါနှလုံးသား​လေးက အခုချိန်ထိ ပြန်​တောင်မဆက်ရ​သေးပါဘူး။ တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ရဲ့ အသဲကို ထပ်ခွဲရင်

ငါဘယ်လို အသက်ဆက်ရှင်ရပါ့မလဲ။ မင်းမှာ gay​တွေမုန်းတဲ့ psycho ရှိသလို ငါ့မှာလည်း မင်းကိုထပ်မယုံရဲ​တော့တဲ့ psychoရှိ​နေတယ် စစ်*)

ခက်က စဥ်းစားရင်း ​နောက်ကျမှအိပ်​ပျော်သွားသလို

အပြင်က စစ်မှာလည်း ခက်ကို ဘယ်လို​တောင်းပန်ရမလဲဆိုတာ ​တွေးရင်း ​နောက်ကျမှ အိပ်​ပျော်သွား​သည်။ ထို​နေ့က အိပ်ယာချင်း မတူညီကြ​သော်လည်း သူတို့ ၂​ယောက်ရဲ့ အိပ်မက်​တွေက​​တော့ ထပ်တူကျ​နေ​လေသည်။

စစ်နိုးလာ​တော့ ​ခေါင်းက တစစ်စစ်နဲ့ကိုက်​နေသည်။ ညက ​တော်​တော်​နောက်ကျမှ အိပ်​ပျော်သွားတာ​​ရော

မ​နေ့တုန်းက မိုး​​ရေထဲ ၇နာရီ​​လောက် ဒူး​ထောက်ခဲ့ရတာ​တွေပါ​ပေါင်းပြီး ဒူး​တွေလည်းနာ၊ ​ခေါင်း​တွေလည်းကိုက်နှင့် မနက်ခင်းကို အစပြု​ရသည်။

သို့​သော်လည်း တစ်အိမ်ထဲမှာ ခက်နဲ့အတူ နိုးထရသည်ဟူ​သော အ​တွေး​​ကြောင့် သူ​နေမ​ကောင်းချင်တာ​တောင် ​ပျောက်သွားသလို။ ဒီလိုအ​ခြေအ​နေ​လေး ​ရောက်လာတာကိုပဲ ​ကျေးဇူးတင်ရမည်။

အနည်းဆုံး​တော့ ခက်သူ့ကို အရမ်းကြီးမုန်းမ​နေဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်မဟုတ်ပါလား။ ခက်မနိုးခင် ပြန်ဖို့အတွက် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူက ခက်မျက်နှာ​လေးကို တစိမ့်စိမ့်ထိုင်ကြည့်ချင်​သော်လည်း ခက်က အခု သူ့ကို စိတ်နာ​နေတယ်မဟုတ်ပါလား။ သူ့ကိုမြင်ရင် ချစ်ရတဲ့သူ ​ရွှေစိတ်​တော်ညှိုးသွားမှာစိုးသဖြင့် သူပြန်ဖို့လုပ်လိုက်သည်။ စစ်က မတ်တပ်အထ ခက်က အခန်းထဲကထွက်အလာနှင့် တိုး​လေသည်။

'ခက်...နိုးပြီလား။ ​မောင်လည်း အခု​လေးတင် ​ပြန်​တော့မလို့ပါ...'

'အင်း...ဒီအတိုင်းပြန်မလို့လား...'

'ဘာကိုလဲ ခက်...'

'ကျစ်..ဘာ..ဘာမှမဟုတ်​တော့ဘူး..မင်းပြန်ချင်ရင် ပြန်​တော့​လေ'

'ပြန်ချင်ရင်ပြန်​တော့ ဆို​တော့...​မောင်မပြန်ချင်​သေးရင်​ရော..ဒီမှာ​နေလို့ရတဲ့သ​ဘောလား'

'အဲ့လိုမဟုတ်ဘူး။ အခုချက်ချင်းပြန်​တော့..'

'ဟုတ်ပါပြီ ခက်ရဲ့သ​ဘောအတိုင်းပါ။ ​မောင်သွား​တော့မယ်​နော် ခက် '

စစ်ထွက်သွား​​တော့ ခက်လည်း မျက်နှာသစ် သွားတိုက်ပြီး ပြန်အိပ်မယ်ပြင်​လေသည်။ ညက ​တော်​တော်​​နောက်ကျမှ အိပ်​ပျော်သွားတာမလို့ သူ​တော်​တော်နဲ့ အိပ်​ရေးမ၀။ ခက်ပြန်အိပ်မည်ပြုလိုက်စဥ်

ဖုန်းလာသဖြင့် ကိုင်လိုက်​တော့ သူနဲ့ storeဆိုင်မှာ တူတူအလုပ်လုပ်တဲ့ ​အကိုဖြစ်​​နေသည်။

'Hello ကိုလွှမ်းထက် ​ပြော​လေ'

'ခက်...ဒီ​နေ့ ည​နေ​လောက် အားလား'

'အားပါတယ် မဟုတ်လည်း ကျ​နော့်မှာ အလုပ်မှမရှိတာ ကိုလွှမ်းထက်ရဲ့ '

'အဲ့ဒီအ​ကြောင်း​ပြောမလို့ခက်ရ။ အကိုတို့ကို

ဆိုင်ရှင်က ပြန်​ခေါ်​နေတယ်။ အကိုတို့ အလုပ်ပြန်ဆင်းလို့ရပြီတဲ့ '

'တကယ်...တကယ်လား ကိုလွှမ်းထက်...'

'တကယ်​ပေါ့ဟ။ အစက ဆိုင်က ​အရင်းပဲပြုတ်​တော့မှာလိုလိုဘာလိုလိုနဲ့ဖြစ်​နေတာ။ အခု​တော့ ဘယ်လိုက ဘယ်လိုပြန်​အဆင်​ပြေသွားမှန်းမသိဘူး​ဟေ့

ငါကြားတာ​တော့ သူ​ဌေးတစ်​ယောက်က ကူညီ​ပေးတာဆိုပဲ ဟုတ်မဟု​တ်​တော့ မသိ​ဘူး'

'ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ အကိုရာ။ အလုပ်ပြန်ဆင်းရ​တော့မယ်ဆို​တော့ ကျ​နော်က ​ပျော်တာ​ပေါ့အကိုရဲ့။ မဟုတ်ရင် ကျ​နော့်အ​ခြေအ​နေနဲ့ တခြားအလုပ်​တွေကိုလည်း ၀င်​လျှောက်လို့ရမှာမဟုတ်ဘူး​လေ။ ပြီး​တော့ ကျ​နော့်မှာ အလုပ်က မရှိ​တော့ သုံးစရာလည်း သိပ်မကျန်​တော့ဘူး။ အိမ်လခလည်း ​ပေးရအုံးမှာဆို​တော့ စိတ်​တွေညစ်​နေတာအကိုရ။ အ​တော်ပဲဖြစ်သွားတာ​ပေါ့ '

'မင်းက​တော့​လေ။ ကဲပါ ဒါဖြင့်ရင်လည်း

ည​နေပိုင်းကျ ဆုံကြတာ​ပေါ့။ '

'ဟုတ်ကဲ့အကို' ကိုလွှမ်းထက်ဖုန်းချသွား​တော့ သူလည်း ပြန်မအိပ်​တော့ပဲ ​စျေး၀ယ်ရန် ထွက်လာခဲ့သည်။ မ​နေ့က စစ်လိုက်လာလို့ ​စျေး​တောင် မသွားလိုက်ရဘူးမဟုတ်လား။ ခက်အပြင်ထွက်မယ်ပြု​တော့ စားပွဲခုံ​လေး​ပေါ်မှာတင်ထားတဲ့ ပိုက်ဆံ​အိတ်​လေးတစ်အိတ်။

(စစ် ​မေ့ကျန်သွားတာထင်တယ်*)

ခက်ဖွင့်ကြည့်မယ်လုပ်ပြီးမှ ပြန်ချထားမိသည်။ သူများ privacyကို ချိုး​ဖောက်ရာကျတယ်မဟုတ်လား။ အခုဆို စစ်နဲ့သူက သူစိမ်း​တွေဖြစ်သွားပြီပဲ​လေ။ ခက် ပိုက်ဆံအိတ်ကိုချထားလိုက်ပြီး ​စျေးကိုပဲထွက်ခဲ့လိုက်သည်။ တကယ်လို့ ခက်သာ ပိုက်ဆံအိတ်​လေးကိုဖွင့်ကြည့်ခဲ့မယ်ဆိုရင် K.Sဆိုတဲ့ visiting card​လေးကို ​တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

ည​နေ​ရောက်​တော့ သူအလုပ်လုပ်တဲ့ storeကို

ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ ၀င်​ပေါက်မှာပဲ ကိုလွှမ်းထက်နဲ့​ ​တွေ့သဖြင့် ၂​ယောက်သားတူတူ၀င်လာခဲ့လိုက်ကြသည်။ အထဲ​ရောက်​တော့ ဆိုင်ရှင်က သူတို့ ၂​ယောက်ကိုပြုံးပြလေသည်။ အတိအကျ​ပြောရရက် ခက်ကို​ပေါ့။

'ဟယ် ခက်ထန်​လေး...​ရောက်လာပြီလား။ လာလာ ဒီမှာလာထိုင်'

ဆိုင်ရှင်က ချိုချိုသာသာ​ပြော​တော့ ခက်တို့ ၂​ယောက် တစ်​ယောက်မျက်နှာတစ်​ယောက်ကြည့်မိသည်။ အရင်တုန်းက သူတို့ကို စကား​ပြောရင် အမြဲတမ်းအထက်စီးကပဲ​ပြောခဲ့တဲ့ဆိုင်ရှင်က အခု​တော့ ချိုသာလို့ပါလား။ ​နေများမ​ကောင်းလို့လား။ Covid​တွေဖြစ်​နေ​တော့ အ​ကြောက်လွန်ပြီး ​​ဂေါက်သွားတာလား။

'​ဟို​ကောင်လွှမ်းထက် ဘာ​တွေ​တွေး​နေတာလဲ နင့်ကိုထိုင်လို့​ပြော​နေတယ်​လေ။ ' ဆိုင်ရှင်​ပြော​တော့မှ လွှမ်းထက်လည်း သတိပြန်၀င်လာပြီး

(​သြော် ဘွား​တော်က တစ်​ယောက်ထဲကွက်ပြီး မျက်နှာလိုက်တာပဲ*)

'ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ အန်တီ'

'အန်တီ ကျ​နော်တို့ကို ​ခေါ်တယ်ဆိုတာက အလုပ်ပြန်၀င်ခိုင်းဖို့ဆို ဟုတ်လားဗျ ' ခက်က​မေး​တော့

'ဟုတ်တယ်သား​လေးရဲ့။ အရင်တုန်းက

ဒီ store ဆိုင်က အန်တီ့ရဲ့ တခြားလုပ်​ငန်း​တွေ​နဲ့

ယှဥ်ရင် ၀င်​ငွေမများဘူး​လေ။ ပြီး​​တော့ အခုက covid​ကြောင့် အန်တီ့ရဲ့ လုပ်ငန်းတချို့ကို ပိတ်လိုက်ရတယ်။ လုပ်ငန်းတချို့ကို ပိတ်ထား​ရ​တော့ ၀န်ထမ်း​တွေကိုလည်း လစာရှင်း​ပေးဖို့မ​လောက်​တော့ဘူး​ပေါ့သားရယ်။ အဲ့ဒါ​ကြောင့် အန်တီက ၀န်ထမ်း​လျှော့ချတဲ့အ​နေနဲ့ ဒီဆိုင်ကိုပိတ်လိုက်ရတာ။ ဒီဆိုင်ကလည်း တခြားဟာ​တွေ​လောက် ပိုက်ဆံမရဘူး​လေ။ အခုက​တော့ အဆင်​ပြေသွားပါပြီ။ အန်တီတို့ဒီဆိုင်ကို K.Sက သူ​ဌေးက Share၀င်ချင်တယ်၊ လူ​ဟောင်း​တွေကို ပြန်ခန့်​ပေးပါဆိုလို့ သားတို့ ၂​ယောက်ကို ပြန်ဆက်သွယ်လိုက်ရတာ '

'K.Sက သူ​​ဌေးကလည်း ရူးများ​နေလားမသိပါဘူး။ ဒီလို အနုတ်စုတ်ဂုတ်စုတ်ဆိုင်ကိုမှ လာပြီး share၀င်ချင်တယ်ဆို​တော့'

'ဟဲ့​ကောင် လွှမ်းထက် နင်​ဘာ​ပြောတာတုန်း'

'ဘာမှမ​ဟုတ်ရပါဘူးအန်တီရယ်။ K.Sကသူ​ဌေးက ​တော်​တော် စီးပွား​​ရေးအမြင်ရှိတာပဲလို့​ပြောမလို့ပါ '

'ဟဲ့ ဒီလိုစီးပွားအမြင်ရှိ​နေလို့ပဲ ကြီးပွား​နေတာ​ပေါ့။ဒါနဲ့ သား​လေး ခက်ထန်။ အန်တီတို့ဆိုင်ကို မနက်ဖြန်မှာပဲ အလုပ်ဆင်း​ပေး​နော်။ ပြီး​တော့

အန်တီက ​တောင်းပန်တဲ့အ​နေနဲ့ သားတို့ကို အရင်လအတွက် လစာတ၀က်​ပေးမယ်။ ဒီလကစပြီး ခက်ထန်​လေးက casherပိုင်းကိုပဲ တာ၀န်ယူ​ပေး။ ကျန်တာမလုပ်နဲ့​​တော့'

'အန်တီ ဒီဆိုင်မှာ ကျ​နော်နဲ့ ခက်နဲ့ ၂​ယောက်ပဲရှိတာ​လေ။ ခက်က casherပဲ လုပ်ရမယ်ဆို​တော့ ပစ္စည်းအတင်အချ​တွေလာရင် ကျ​နော်ကပဲ လုပ်ရမှာလား'

ဟုတ်သည်။ ဆိုင်ရှင်က ကပ်စီးနဲတာ​ကြောင့်

ဒီ storeဆိုင်မှာ သူတို့ ၂​ယောက်ကိုပဲခန့်ထားသည်။

ဒါ​ကြောင့် ရာထူးကသာ casherဆို​ပေမယ့် ​

စျေး​ရောင်းလဲသူတို့၊ ပစ္စည်းကူရှာ​ပေးလည်း သူတို့၊ ပစ္စည်းအတင်အချလုပ်ရလည်း သူတို့ ၂​ယောက်သာ။

ကိုလွှမ်းထက်က ခက်ရဲ့​ခြေ​ထောက်အ​ခြေအ​နေကို သိတာ​ကြောင့် အရမ်းကြီး​လေးတဲ့ပစ္စည်း​တွေဆိုရင် ခက်ကို မ,မခိုင်းခဲ့။

'နင်တစ်​ယောက်ထဲမလုပ်ရပါဘူး လွှမ်းထက်ရယ်။

ငါ​နောက်ထပ် နင့်ကို ကူဖို့ လူ ၂​ယောက်ထပ်ရှာ​ပေးပါ့မယ်။ ခက်ထန်​လေး​က​တော့ casherပဲလုပ်​တော့​နော်။ ​သားရဲ့​ခြေ​ထောက်အ​ခြေအ​နေနဲ့ဆိုရင် အရမ်း​လေးတာကြီး​တွေ မ,လို့မဖြစ်ဘူး။ ပြီး​တော့ အန်တီ သားအတွက် airconတပ်​ပေးထားမယ်'

အရင်​နေ့​တွေတုန်းက အိုက်ရင် ယပ်​တောင်ခပ်​နေကြ။ aircon တပ်မ​ပေးနိုင်ဘူး။ မီတာခ ကုန်တယ်လို့​ပြောခဲ့တဲ့ သူတို့ဆိုင်ရှင်မှ ဟုတ်ပါ​လေစ။ ၀ိညာဥ်​ပြောင်းသွားတာများလား။

ထို့​နောက်မှာ​တော့ ဆိုင်ရှင်ရဲ့ အ​ပြောင်းအလဲကြီး​တွေကို တအံ့တသြကြည့်ခဲ့ကြပြီး ​ပေးလိုက်တဲ့ လစာတ၀က်ကိုယူကာ အိမ်ကိုပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တလလုံးအလုပ်မလုပ်ရ​​တာကို လုံးလုံးလစာမရတာထက်စာရင် အခုလို တစ်၀က်​ပေးတာကိုက ​ကျေးဇူးတင်သင့်​နေပြီမဟုတ်လား။

ထို​နေ့က သူလစာရထားတဲ့ စာအိတ်​လေးကိုကိုင်ကာ ​ပျော်​ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ အိမ်ထဲ၀င်သွားတဲ့ ​ကောင်​လေးတစ်​ယောက်ရှိ​နေသလို၊ ​နေမ​ကောင်းတဲ့ကြားက လမ်းထိပ်ကိုရောက်​အောင်လာပြီး ထို​ကောင်​လေး​ပျော်​နေတာကို မြတ်နိုးခြင်းများစွာနဲ့ကြည့်​နေခဲ့တဲ့ ကားထဲက​ကောင်​လေးတစ်​ယောက်လည်း ရှိ​နေ​လေသည်။

To be continued.....

[A/N...မ​နေ့ညက ​စောင့်​နေလိုက်ရလားဟင်...တကယ်​တောင်းပန်ပါတယ်​နော်။ အစက

မိုးသည်း​နေတဲ့ကြားက ရ​အောင်တင်​ပေးမယ်ဆိုပြီး လုပ်ပါ​သေးတယ်။ wpထဲ၀င်တုန်း​လေးရှိ​သေးတယ် ဂျလိန်းဂျလိန်း ဆိုတာနဲ့ ပြန်ထွက်၊ ဖုန်းကို airplaneချပြီး အိပ်လိုက်ရတယ် ဟီးဟီး ​သွေ့ပုချိ ​သွေ့ပုချိ ]

ဂ်ိမ္း....⚡⚡⚡

က်ယ္​ေလာင္စြာ ျမည္ဟီးလာတဲ့မိုးၿခိမ္းသံ​ေၾကာင့္ ခက္ လန္႔ႏိုးလာသည္။ နာရီကို ၾကည့္မိ​ေတာ့ ည ၂နာရီ။ မိုး​ေတြလည္း အရမ္းသည္း​ေနေတာ့ ခက္တစ္​ေယာက္​ေစာင္ၿခဳံထဲမွာ ျပန္​ေကြးမည္ျပဳစဥ္ အ​ေတြးထဲကို ၀င္လာတာက သူအိမ္ထဲ၀င္လာတဲ့အထိ မိုး​ေရထဲမွာ ဒူး​ေထာက္​ေနတဲ့ စစ္။

'မဟုတ္​​ေလာက္ပါဘူး​ေနာ္....သူက အခုထိ ဒူး​ေထာက္​ေနစရာအ​ေၾကာင္းမွ မရွိတာ....သူအဲ့ဒီ​ေလာက္ထိ မ႐ူး​ေလာက္ပါဘူး'

ပါးစပ္ကသာ​​ေျပာေန​ေသာ္လည္း တကယ္သာ အခုခ်ိန္ထိ ဒူး​ေထာက္​ေနခဲ့ရင္ ဆိုတဲ့ အ​ေတြးက ၀င္လာျပန္သည္။ ခက္ ဘယ္လိုမွ ဆက္အိပ္လို႔မရ​ေတာ့

သျဖင့္...

'အင္း...သြားၾကည့္ၾကည့္လိုက္ပါ့မယ္.....သူက​ေတာ့ အခုခ်ိန္ထိ ဆက္ရွိ​ေနအုံးမွာ မဟုတ္​ေလာက္ပါဘူး...'

သို႔​ေသာ္လည္း ခက္ရဲ႕အ​ေတြး​ေတြ မွား​ေနတယ္ဆိုတာကို တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ လွ်ပ္စီးလက္သြားတဲ့ၾကားက ျမင္​ေနရတဲ့ လူတစ္​ေယာက္​ေၾကာင့္ သိသြားရသည္။ တကယ္ကိုပဲ....တကယ္ကိုပဲ...စစ္က အခုထိဒူး​ေထာက္​ေနတုန္းပါ​ေလ....

ခက္..ထီးတစ္​ေခ်ာင္းယူၿပီး အျပင္ကို ထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။

စစ္တစ္​ေယာက္ သူ႔ကိုယ္​ေပၚကို မိုး​ေရ​ေတြက်မလာ​ေတာ့တာ​ေၾကာင့္​ေရာ လွ်ပ္စီးၾကားက ျမင္ရတဲ့ ​ေျခဖမိုး​ေလး​ေၾကာင့္​ေရာ...အ​ေပၚကို​ေမာ့ၾကည့္လိုက္​ေတာ့ သူ႔ကိုထီးမိုး​ေပးထားရင္း ငုံ႔ၾကည့္​ေနတဲ့ခက္....

'မင္း...မင္း႐ူး​ေနလား!! ဒီ​ေလာက္မိုးသည္း​ေနတာကို အခုခ်ိန္ထိ..အခုခ်ိန္ထိ...ဒူး​ေထာက္​ေန​ေသးတာလား!! သြား..အခုခ်က္ခ်င္းအိမ္ျပန္...'

'​ေမာင္​မျပန္ပါရ​ေစနဲ႔ခက္ရယ္....အိမ္ကိုျပန္လည္း ​ေမာင္ အိပ္​ေပ်ာ္မွာမွ မဟုတ္ပဲ...ဒီမွာ...ဒီမွာ​ေနတာကမွ အနည္းဆုံး​ေတာ့ ဒီအိမ္​ေလးထဲမွာ ခက္ရွိ​ေနပါလားဆိုတဲ့ အ​ေတြးနဲ႔ ​ေျဖသိမ့္လို႔ရ​ေသးတယ္​ေလ..'

'မင္း...က်စ္...ဘာလို႔ အဲ့​ေလာက္​ေတာင္​ေခါင္းမာ​ေနရတာလဲ မင္းစစ္​ေမာင္။ မင္းကိုယ္မင္းလည္းျပန္ၾကည့္အုံး မ်က္လုံး​ေတြနီရဲ​ေနၿပီး ႏႈတ္ခမ္း​ေတြက ျပာ​ေနၿပီ။ ဒီအတိုင္းသာဆက္သြား​ေနရင္ မင္း​ေသသြားလိမ့္မယ္ သိရဲ႕လား!! '

'ခက္...'

'ထ...'

'ဟင္..'

'ထ​ေတာ့..အခုခ်က္ခ်င္း အိမ္ထဲကို၀င္​ေတာ့...​ဒီအတိုင္းဆက္​ေန​ေနလို႔ ေတာ္ၾကာ ငါ့အိမ္​ေရွ႕မွာ ​ေသသြားရင္ ငါ့ကိုအမႈပတ္​ေနလိမ့္မယ္။ အခုခ်က္ခ်င္းထ...'

'ခ...ခက္....'

'မ၀င္ခ်င္းလည္း​ေန​ေတာ့'

ခက္​ေျပာၿပီး အိမ္ထဲ၀င္မယ္ျပဳ​ေတာ့ စစ္လည္း ကမန္းကတန္းထၿပီးလိုက္လာ​ေလသည္။

အိမ္ထဲ​ေရာက္ျပန္​ေတာ့

'​ေရာ့...​ေခါင္း​ေတြသုတ္လိုက္အုံး...မင္းလဲဖို႔ အက်ႌသြားယူလိုက္အုံးမယ္' ဟုဆိုကာ စစ္ကို တဘက္တစ္ထည္​ေပးထားခဲ့ၿပီး သူက​ေတာ့ အခန္းထဲကို၀င္လာခဲ့ၿပီး စစ္နဲ႔​ေတာ္​ေလာက္မယ့္အက်ႌကိုလိုက္ရွာရျပန္သည္။

'မတတ္ႏိုင္ဘူး ဒီတစ္ထည္က အႀကီးဆုံးပဲ' ​ေနာက္ဆုံး​ေတာ့ အႀကီးဆုံးအက်ႌတစ္ထည္ကိုသာယူလာလိုက္သည္။

'​ေရာ့...ဒါနဲ႔လဲ၀တ္လိုက္...အဲ့ဒါက ငါ့အက်ႌ​ေတြထဲမွာ အႀကီးဆုံးပဲ'

ခက္​ေပးတဲ့အက်ႌကို သူ၀တ္ၾကည့္​ေတာ့ သိပ္မ​ေတာ္။ အင္း...လက္​ေမာင္း​ေတြက က်ပ္​ေနသည္။ ကိစၥမရွိပါဘူး​ေလ..ဒါ​ေလး​က ခက္ကိုယ္တိုင္​ေပးတဲ့

ခက္အ​ေငြ႕အသက္​​ေလးေတြဖုံးလႊမ္း​ေနတဲ့ အက်ႌ​ေလးပဲ။ အက်ႌက သူနဲ႔က်ပ္​ေန​ေပမယ့္ ခက္၀တ္လိုက္ရင္​ေတာ့ ​​ေတာ္​ေတာ္​ေခ်ာင္​ေလာက္သည္။

သူ႔ရဲ႕ခက္က အရင္ကထက္စာရင္ နည္းနည္းပိန္သြားတယ္​ေလ။

'မင္းအိပ္ခ်င္ရင္ ဒီမွာအိပ္လို႔ရတယ္။ မနက္မိုးလင္းရင္ ထၿပီးျပန္​ေတာ့။ ​ေနာက္တစ္ခါ ဒီလိုအ႐ူးအလုပ္​ေတြမလုပ္နဲ႔။ မင္းဘာလုပ္လုပ္ ငါကခြင့္လႊတ္မွာမဟုတ္လို႔..'

'​ေမာင္ကလည္း ခြင့္လႊတ္​ေပးဖို႔ မ​ေတာင္းဆိုရဲပါဘူး ခက္ရယ္။ ဒါ​ေပမယ့္ ခက္ခြင့္လႊတ္​ေလာက္မယ့္အခ်ိန္ထိ ​ေမာင္​​ေတာင္းပန္​ေနမွာပါ '

'​ေမာင္??? '

'အင္း ဟုတ္တယ္...​ေမာင္...ခက္ကို ႏွိပ္စက္ခဲ့တဲ့ စစ္က ၿပီးခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္​ေက်ာ္ကတည္းက၊ ခက္ထြက္သြားကတည္းက ​ေသသြားခဲ့ၿပီခက္ရဲ႕ ...အခုက ​ခက္ကိုအရမ္းခ်စ္တဲ့...ခက္ဆီကခြင့္လႊတ္မႈကို ​ေမွ်ာ္လင့္​ေနတဲ့ ​ေမာင္...​ေမာင္မွားခဲ့တာ​ေတြအတြက္ ​ေတာင္းပန္ပါတယ္ခက္ရယ္။ ​​ေမာင့္ကို....​ေမာင့္ကို...​ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ျပန္စခြင့္​ေပးပါ။ ခက္ကိုအရမ္းခ်စ္တဲ့ ​ေမာင္အျဖစ္နဲ႔ ​​ေမာင့္ကို အစက​ေနျပန္စခြင့္​ေပးပါ...'

'မင္း​ေၾကာင့္ရတဲ့ ဒဏ္ရာက ဥဳံဖြမန္းလိုက္လို႔ ​​ေပ်ာက္သြားမယ့္ဒဏ္ရာမွမဟုတ္တာပဲ မင္းစစ္​ေမာင္။ ငါ့ႏွလုံးသားရဲ႕ ဟိုးအနက္ရႈိင္းဆုံး​ေနရာအထိ ဟက္တက္ကြဲခဲ့ရတဲ့ ဒဏ္ရာ​ေလ။ အခုထိ​ေတာင္ အနာမက်က္​ေသးတာ။ ၿပီး​ေတာ့ မင္းကိုခြင့္လႊတ္မယ္ဆိုရင္ ငါ့သား​ေလးျပန္ရွင္လာမွာလား။ ငါ့သား​ေလးကို ျပန္ရွင္​ေအာင္လုပ္​ေပးမယ္ဆိုရင္ ငါမင္းကိုခြင့္လႊတ္​ေပးမယ္..'

'ခက္ရယ္...​ေမာင္...​ေမာင္...ဘယ္လိုလုပ္​ေပးရမလဲဟင္...ခက္...ခက္​ေမာင့္ကိုခြင့္လႊတ္ဖို႔အတြက္ ​ေမာင္ဘာလုပ္​ေပးရမလဲ...'

'​ေတာ္သင့္ၿပီ။ ငါမင္းနဲ႔စကားမ​ေျပာခ်င္​ေသးဘူး။ ငါသြားအိပ္​ေတာ့မယ္'

​ေျပာၿပီးထြက္သြားတဲ့ ခက္ကိုၾကည့္ၿပီး သူ သက္ျပင္းခ်မိသည္။

'​ေမာင့္ရဲ႕အသက္နဲ႔ ​ေပးဆပ္မယ္ဆိုရင္​ေရာ

ခက္​ေမာင့္ကိုခြင့္လႊတ္မွာလား' ဟုသာ တိုးတိုး​ေလး​ေရ႐ြတ္​ေနမိသည္။

(​​ေတာင္းပန္ပါတယ္စစ္။ ငါမင္းကိုခြင့္မလႊတ္ႏိုင္​ေသးဘူး။ သား​ေလး​ေသသြားတဲ့ျမင္ကြင္းက အခုထိ ငါ့မ်က္လုံးထဲက ​ေဖ်ာက္လို႔မရဘူး။ သား​ေလးကို ကာကြယ္မ​ေပးႏိုင္ခဲ့တဲ့ မင္းကို ငါခြင့္လႊတ္သင့္သလား။ တကယ္လို႔ ခြင့္လႊတ္လိုက္မယ္ဆိုရင္​ေရာ မင္းရဲ႕အခ်ိဳး​ေတြက ​ေျပာင္းလဲသြားမွာမလို႔လား။

မင္းက အခု ငါ့ကို​ေတာင္းပန္​ေနတုန္းခဏပဲ ​ေျပာင္းလဲခ်င္​ေယာင္​ေဆာင္ၿပီး ငါခြင့္လႊတ္လိုက္တဲ့အခါ အရင္အခ်ိဳးအတိုင္းျပန္ျဖစ္သြားရင္​ေရာ....

ငါ့ႏွလုံးသားက ယဲ့ယဲ့​ေလးပဲက်န္​ပါ​ေတာ့တယ္ စစ္ရယ္။ ထက္ျခမ္းကြဲလုနီးပါးျဖစ္​ေနတဲ့ ငါႏွလုံးသား​ေလးက အခုခ်ိန္ထိ ျပန္​ေတာင္မဆက္ရ​ေသးပါဘူး။ တကယ္လို႔ မင္းက ငါ့ရဲ႕ အသဲကို ထပ္ခြဲရင္

ငါဘယ္လို အသက္ဆက္ရွင္ရပါ့မလဲ။ မင္းမွာ gay​ေတြမုန္းတဲ့ psycho ရွိသလို ငါ့မွာလည္း မင္းကိုထပ္မယုံရဲ​ေတာ့တဲ့ psychoရွိ​ေနတယ္ စစ္*)

ခက္က စဥ္းစားရင္း ​ေနာက္က်မွအိပ္​ေပ်ာ္သြားသလို

အျပင္က စစ္မွာလည္း ခက္ကို ဘယ္လို​ေတာင္းပန္ရမလဲဆိုတာ ​ေတြးရင္း ​ေနာက္က်မွ အိပ္​ေပ်ာ္သြား​သည္။ ထို​ေန႔က အိပ္ယာခ်င္း မတူညီၾက​ေသာ္လည္း သူတို႔ ၂​ေယာက္ရဲ႕ အိပ္မက္​ေတြက​​ေတာ့ ထပ္တူက်​ေန​ေလသည္။

စစ္ႏိုးလာ​ေတာ့ ​ေခါင္းက တစစ္စစ္နဲ႔ကိုက္​ေနသည္။ ညက ​ေတာ္​ေတာ္​ေနာက္က်မွ အိပ္​ေပ်ာ္သြားတာ​​ေရာ

မ​ေန႔တုန္းက မိုး​​ေရထဲ ၇နာရီ​​ေလာက္ ဒူး​ေထာက္ခဲ့ရတာ​ေတြပါ​ေပါင္းၿပီး ဒူး​ေတြလည္းနာ၊ ​ေခါင္း​ေတြလည္းကိုက္ႏွင့္ မနက္ခင္းကို အစျပဳ​ရသည္။

သို႔​ေသာ္လည္း တစ္အိမ္ထဲမွာ ခက္နဲ႔အတူ ႏိုးထရသည္ဟူ​ေသာ အ​ေတြး​​ေၾကာင့္ သူ​ေနမ​ေကာင္းခ်င္တာ​ေတာင္ ​ေပ်ာက္သြားသလို။ ဒီလိုအ​ေျခအ​ေန​ေလး ​ေရာက္လာတာကိုပဲ ​ေက်းဇူးတင္ရမည္။

အနည္းဆုံး​ေတာ့ ခက္သူ႔ကို အရမ္းႀကီးမုန္းမ​ေနဘူးဆိုတာ သိလိုက္ရတယ္မဟုတ္ပါလား။ ခက္မႏိုးခင္ ျပန္ဖို႔အတြက္ ျပင္ဆင္လိုက္သည္။ သူက ခက္မ်က္ႏွာ​ေလးကို တစိမ့္စိမ့္ထိုင္ၾကည့္ခ်င္​ေသာ္လည္း ခက္က အခု သူ႔ကို စိတ္နာ​ေနတယ္မဟုတ္ပါလား။ သူ႔ကိုျမင္ရင္ ခ်စ္ရတဲ့သူ ​ေ႐ႊစိတ္​ေတာ္ညႇိဳးသြားမွာစိုးသျဖင့္ သူျပန္ဖို႔လုပ္လိုက္သည္။ စစ္က မတ္တပ္အထ ခက္က အခန္းထဲကထြက္အလာႏွင့္ တိုး​ေလသည္။

'ခက္...ႏိုးၿပီလား။ ​ေမာင္လည္း အခု​ေလးတင္ ​ျပန္​ေတာ့မလို႔ပါ...'

'အင္း...ဒီအတိုင္းျပန္မလို႔လား...'

'ဘာကိုလဲ ခက္...'

'က်စ္..ဘာ..ဘာမွမဟုတ္​ေတာ့ဘူး..မင္းျပန္ခ်င္ရင္ ျပန္​ေတာ့​ေလ'

'ျပန္ခ်င္ရင္ျပန္​ေတာ့ ဆို​ေတာ့...​ေမာင္မျပန္ခ်င္​ေသးရင္​ေရာ..ဒီမွာ​ေနလို႔ရတဲ့သ​ေဘာလား'

'အဲ့လိုမဟုတ္ဘူး။ အခုခ်က္ခ်င္းျပန္​ေတာ့..'

'ဟုတ္ပါၿပီ ခက္ရဲ႕သ​ေဘာအတိုင္းပါ။ ​ေမာင္သြား​ေတာ့မယ္​ေနာ္ ခက္ '

စစ္ထြက္သြား​​ေတာ့ ခက္လည္း မ်က္ႏွာသစ္ သြားတိုက္ၿပီး ျပန္အိပ္မယ္ျပင္​ေလသည္။ ညက ​ေတာ္​ေတာ္​​ေနာက္က်မွ အိပ္​ေပ်ာ္သြားတာမလို႔ သူ​ေတာ္​ေတာ္နဲ႔ အိပ္​ေရးမ၀။ ခက္ျပန္အိပ္မည္ျပဳလိုက္စဥ္

ဖုန္းလာသျဖင့္ ကိုင္လိုက္​ေတာ့ သူနဲ႔ storeဆိုင္မွာ တူတူအလုပ္လုပ္တဲ့ ​အကိုျဖစ္​​ေနသည္။

'Hello ကိုလႊမ္းထက္ ​ေျပာ​ေလ'

'ခက္...ဒီ​ေန႔ ည​ေန​ေလာက္ အားလား'

'အားပါတယ္ မဟုတ္လည္း က်​ေနာ့္မွာ အလုပ္မွမရွိတာ ကိုလႊမ္းထက္ရဲ႕ '

'အဲ့ဒီအ​ေၾကာင္း​ေျပာမလို႔ခက္ရ။ အကိုတို႔ကို

ဆိုင္ရွင္က ျပန္​ေခၚ​ေနတယ္။ အကိုတို႔ အလုပ္ျပန္ဆင္းလို႔ရၿပီတဲ့ '

'တကယ္...တကယ္လား ကိုလႊမ္းထက္...'

'တကယ္​ေပါ့ဟ။ အစက ဆိုင္က ​အရင္းပဲျပဳတ္​ေတာ့မွာလိုလိုဘာလိုလိုနဲ႔ျဖစ္​ေနတာ။ အခု​ေတာ့ ဘယ္လိုက ဘယ္လိုျပန္​အဆင္​ေျပသြားမွန္းမသိဘူး​ေဟ့

ငါၾကားတာ​ေတာ့ သူ​ေဌးတစ္​ေယာက္က ကူညီ​ေပးတာဆိုပဲ ဟုတ္မဟု​တ္​ေတာ့ မသိ​ဘူး'

'ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ အကိုရာ။ အလုပ္ျပန္ဆင္းရ​ေတာ့မယ္ဆို​ေတာ့ က်​ေနာ္က ​ေပ်ာ္တာ​ေပါ့အကိုရဲ႕။ မဟုတ္ရင္ က်​ေနာ့္အ​ေျခအ​ေနနဲ႔ တျခားအလုပ္​ေတြကိုလည္း ၀င္​ေလွ်ာက္လို႔ရမွာမဟုတ္ဘူး​ေလ။ ၿပီး​ေတာ့ က်​ေနာ့္မွာ အလုပ္က မရွိ​ေတာ့ သုံးစရာလည္း သိပ္မက်န္​ေတာ့ဘူး။ အိမ္လခလည္း ​ေပးရအုံးမွာဆို​ေတာ့ စိတ္​ေတြညစ္​ေနတာအကိုရ။ အ​ေတာ္ပဲျဖစ္သြားတာ​ေပါ့ '

'မင္းက​ေတာ့​ေလ။ ကဲပါ ဒါျဖင့္ရင္လည္း

ည​ေနပိုင္းက် ဆုံၾကတာ​ေပါ့။ '

'ဟုတ္ကဲ့အကို' ကိုလႊမ္းထက္ဖုန္းခ်သြား​ေတာ့ သူလည္း ျပန္မအိပ္​ေတာ့ပဲ ​ေစ်း၀ယ္ရန္ ထြက္လာခဲ့သည္။ မ​ေန႔က စစ္လိုက္လာလို႔ ​ေစ်း​ေတာင္ မသြားလိုက္ရဘူးမဟုတ္လား။ ခက္အျပင္ထြက္မယ္ျပဳ​ေတာ့ စားပြဲခုံ​ေလး​ေပၚမွာတင္ထားတဲ့ ပိုက္ဆံ​အိတ္​ေလးတစ္အိတ္။

(စစ္ ​ေမ့က်န္သြားတာထင္တယ္*)

ခက္ဖြင့္ၾကည့္မယ္လုပ္ၿပီးမွ ျပန္ခ်ထားမိသည္။ သူမ်ား privacyကို ခ်ိဳး​ေဖာက္ရာက်တယ္မဟုတ္လား။ အခုဆို စစ္နဲ႔သူက သူစိမ္း​ေတြျဖစ္သြားၿပီပဲ​ေလ။ ခက္ ပိုက္ဆံအိတ္ကိုခ်ထားလိုက္ၿပီး ​ေစ်းကိုပဲထြက္ခဲ့လိုက္သည္။ တကယ္လို႔ ခက္သာ ပိုက္ဆံအိတ္​ေလးကိုဖြင့္ၾကည့္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ K.Sဆိုတဲ့ visiting card​ေလးကို ​ေတြ႕ရမည္ျဖစ္သည္။