Unicode

"Baby နိုးနေပြီလား...?"

ဗန်းတစ်ခုကို ကိုင်ကာ အခန်းထဲဝင်လာသော လူကြီး...။

နိုးလို့ထ,ထိုင်နေတာကို မြင်ရက်သားနဲ့ နိုးနေပြီလား ဆိုတော့....!

လူကြီးရဲ့မျက်နှာကို မကြည့်ချင်တာကြောင့် လက်သီးတင်းတင်းဆုပ်ရင်း မျက်နှာကို တစ်ဖက်သို့ လွှဲထားလိုက်၏။

ညက ကိစ္စကိုပြန်တွေးမိတော့ ရှက်လည်း ရှက်သလို ဒေါသကလည်း ထွက်လာပြန်သည်။

ဆေးရှိန်ကြောင့် သာယာမိခဲ့တဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်း မုန်းသည်။

ဆေးခပ်ပြီး အတင်းသိမ်းပိုက်ခဲ့တဲ့ လူကြီးကိုဆို ပြောမပြတတ်အောင်ကို မုန်းသည်။

ဒီပုံအတိုင်းသာ ရှေ့ဆက်သွားရင် ဒီလူကြီးကို ပိုမုန်းမိလိမ့်မည် ထင်၏။

အကြွေးတင်သွားပြီ...။

အစကလူကြီးကို အတိတ်က ဒဏ်ရာတွေကြောင့် နာကျင်စေချင်တာ...။

ခင်ဗျားက ဒီလိုဆိုတော့လည်း... ဟက်!

"Baby စားဖို့ ကိုယ် ပြင်လာခဲ့တယ်...

စားလိုက်နော်..."

လူကြီးက သူ ကိုင်လာတဲ့ ဗန်းလေးကို ကုတင်ဘေးက စားပွဲပေါ်မှာ လာချပေးရင်း ဆို၏။

"မ စား ဘူး ပြန်ယူသွား!!"

လက်သီး တင်းတင်းဆုပ်ထားရင်း ဒေါသမျက်လုံးတွေနှင့် အံကြိတ်သံတွေပါ ပါနေသည့် Baby ကို ကြည့်ကာ XZ သက်ပြင်းချရုံမှတစ်ပါး...။

ကိုယ် ဘယ်လိုရှင်းပြရပါ့မလဲ ကလေးရယ်...?

"Baby ရယ်... ဒါလေးတော့ စားလိုက်ပါကွာ... နော်...

Baby ဗိုက်ဆာနေမှာပေါ့..."

*ခွမ်း!!*

စိမ်းစိမ်းကားကားကြည့်ကာ စားပွဲပေါ် ချထားသည့် ဗန်းကို ရိုက်ချလိုက်သည့် Baby ရဲ့ လက်...။

အသံနှင့်ထပ်တူ ကျကွဲသွားသော ပန်းကန်များ...။

ပြန့်ကြဲသွားသော စားစရာများ ဖန်ကွဲစများနှင့်အတူ ဖိတ်စင်သွားသည့် ရေတွေ...။

"ခင်ဗျားကို ထွက်သွားလို့ပြောနေတာ လူလို နားမလည်ဘူးလား...?

စားချင်စိတ်လည်း မရှိဘူး...။

ခင်ဗျား မျက်နှာကိုလည်း မမြင်ချင်ဘူး...။

ထွက် သွား!!"

XZ ထိုနေရာမှာပင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေမိ၏။

မျက်လုံးများက ပြန့်ကြဲ ပေပွသွားသော ကြမ်းပြင်ဆီသို့သာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ကိုယ်က စားစေချင်လို့ ကြိုးစားပမ်းစား ပြင်ဆင်ထားတာလေးကို အသိအမှတ်မပြုတဲ့အပြင် ဒီလို လုပ်ရက်တယ် Baby ရာ...။

"ကောင်းပြီ...

Baby လိုအပ်ရင် ကိုယ့်ကို ခေါ်လိုက်နော်..."

ပြောကာ အခန်းထဲမှာ ထွက်သွားသော လူကြီး...။

မျက်နှာမှာလည်း ဝမ်းနည်းမှုတွေအပြည့်မြင်လိုက်ရသည်။

မသနားနိုင်သေးပါ...။

ဒီအချိန်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသာ YB သနားမိပါသည်။

လူကြီးကို လက်ထပ်ထားတယ်ဆိုတာ အနီးကပ် ဒဏ်ရာတွေပေးချင်လို့လေ...။

အခုတော့... အခုတော့.....

ဒီလို ဆေးခပ်ခံရပြီး အားးးးး

Xiao Zhan ရာ Xiao Zhan အနည်းဆုံးတော့ ခင်ဗျားက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ သိရတာပေါ့... ဟက်!

Baby အခန်းထဲက ထွက်လာပြီးနောက် XZ ကိုယ့်အခန်းထဲကို ကိုယ်ဝင်ကာ ကုတင်ပေါ်သို့ ပစ်လှဲချလိုက်သည်။

မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်ထားရင်း သက်ပြင်းတွေလည်း အခါခါချနေမိ၏။

Rino Ring Ring 📱

အိပ်ရာဘေးက Ph သံကြောင့် contact name တစ်ချက်ကြည့်ပြီး XZ Ph ​ကိုင်လိုက်သည်။

ကုတင်ပေါ်လှဲနေရာမှ ထ,ထိုင်လိုက်ရင်း...

"အေး ဝမ်နင်"

"သခင်လေး ဟိုလေ... ဟို..."

"ပြောစရာရှိတာကိုပြော 'တဟိုဟို' နဲ့ဘာဖြစ်နေတာလဲ...?"

"ကျွန်တော် ဟို... ပြောသင့် မပြောသင့် စဥ်းစားနေတာပါ သခင်လေး...."

XZ စိတ်မရှည်တော့တာကြောင့် "ကျစ်" တစ်ချက် စုပ်သပ်လိုက်ရင်း...

"ကျစ်..! ဝမ်နင်...

မင်း ပြောသင့် မပြောသင့်ဆိုတာ ငါ ဆုံးဖြတ်မယ်... မင်း ပြောစရာရှိတာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြော..."

"ဟုတ် သခင်လေး..."

"ကဲ ပြော ဘာကိစ္စ..."

"ဟိုလေ သခင်လေးတို့ Wedding party တုန်းက,..............................."

"အင်း ငါ နားလည်ပြီ..."

~~~တီ~~~

Ph ချပြီးသည်နှင့် XZ လေပူတစ်ချက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း မှုတ်ထုက်လိုက်သည်။

ကိုယ် ပြောပြရင်ရော ယုံမှာလား ကလေးရာ...?

_______________

"ဒေါက်တာ... ဒါက ဒီနေ့ သေဆုံးသူ လူနာ စာရင်းပါ..."

စာရင်းလာပို့သော neurs လေးကလည်း မျက်နှာမကောင်းသလို ရှင်းချန် ကိုယ်တိုင်ကလည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရုံမှတစ်ပါး...။

လူနာတွေရော ဒေါက်တာတွေရော အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့ကြပါတယ်...။

အားလုံး အတူတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြပါတယ်...။

ဒါပေမယ့်ပေါ့လေ.....

ကံတရားကြီးက ဘက်မလိုက်တတ်ဘူး ဆိုတာ မှန်တာပဲ...။

သေခြင်းတရားကို ဘယ်မျက်ကွယ်ပြုလို့ရပါ့မလဲ...?

အထက်သို့ ရောဂါကြောင့် ပျောက်ကင်းသူလူနာဦးရေတွေ , သေဆုံးသူလူနာဦးရေတွေကို သေသေချာချာ စာရင်းပြုစုပြီး တင်ပြရသောကြောင့် ထိုစာရင်းတွေကိုလည်း သေချာ ပြန်စစ်ပေးရသေးသည်။

ဒီစာရင်းတွေကို စစ်ပေးရတာ ဒေါက်တာ ရှင်းချန် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်...။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တိုင်း ဦးဆောင် စစ်ဆေးပေကြရသည်။

စာရင်းစစ်ရတာ မပင်ပန်းသော်လည်း သေဆုံးသူစာရင်းတွေကို စစ်ပေးရသည့်အခါ 10 ဆ ပိုပင်ပန်းရတာ ဒေါက်တာတွေသာ အသိဆုံး...။

"ကောင်းပါပြီ ဆရာမ...

ကျွန်တော် သေချာစစ်လိုက်ပါ့မယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဒေါက်တာ..."

Neurs လေး နားနေဆောင်က ထွက်သွားတော့ ရှင်းချန် ဘယ်နှစ်ကြိမ်မြောက်မှန်းမသိသော သက်ပြင်းတို့ကိုချမိပြန်သည်။

လူနာတစ်ဦးသေဆုံးတိုင်း တစ်ခါမှတ်တမ်းတင်ထားရသည့်စာရင်းလေးနှင့် neurs လာပို့ပေးသော စာရင်းကို တစ်ချက် တိုက်စစ်ဆေးပေးရင်း မျက်ရည်တွေပင် လည်လာသလို...။

ဒီနေ့ ရောဂါကြောင့် သေဆုံးသူစာရင်းထဲမှာ ရှင်းချန်တို့အဖွဲ့စ,ရောက်လာကတည်းကကြိုးစားပမ်းစားကုပေးနေသည့် အဖွားလည်းပါဝင်သွားခဲ့ပြီ...။

တစ်ခါတစ်ခါ အမောထ,ဖောက်တတ်သော ထိုအဖွားက ရှင်းချန်ကိုဆို ပိုပြီးတော့ တွယ်တာရှာ၏။

(*အားလုံး RIP ပါဗျာ...။

နောင်ဘဝမှာ ဒီလို ကပ်ဆိုးကြီးတွေနဲ့ မကြုံတွေ့ကြပါစေနဲ့...။

ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူကြပါ...။

အာမင်.....*)

ရှင်းချန်အတွက် ဒီဆုတောင်းစကားလေးက နေ့စဥ်ပြုလုပ်နေကြ အလုပ်တစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့ပြီ...။

ရက်အကန့်အသတ်ရယ်လို့ မရှိသော ဒီတိုက်ပွဲကြီးမှာ ကျန်ရစ်နေခဲ့သော ဒီလူသားတွေကိုသာ သေမင်းနောက်, ထပ်ပါမသွားအောင် ကြိုးစားရမည်။

အားလုံး အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ဒီလိုတွေဖြစ်လာတော့ ဆုတောင်းပေးရုံနဲ့ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရုံကလွဲပြီး ဘာများတတ်နိုင်မှာလဲလေ.....။

_______________

~~~ဒီနေ့နဲ့ဆို 3 ရက်ရှိပြီ~~~

အိမ်ကြီးထဲမှာ Baby ရယ် ကျွန်တော်ရယ် နှစ်ယောက်တည်းနေပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မျက်နှာချင်းတောင် မဆိုင်မိဘူးဆိုတာက ဖြစ်သင့်တဲ့ကိစ္စလားဗျာ...?

Baby ကလည်း ကျွန်တော့်ကို ရှိတယ်လို့ကို မထင်တာ...။

တစ်ခါတစ်လေဆို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ကလည်း Baby အနှောက်အယှက်ဖြစ်မှာစိုးလို့ ရှောင်ပေးရတဲ့အခါမျိုးတွေရှိသည်။

ပူလောင်လိုက်တာဗျာ...။

အမှန်တရားကို ပြောပြချင်ပေမယ့် Baby ကိုယ်တိုင် သိလာတဲ့နေ့ထိ ကျွန်တော် စောင့်ချင်သေးတာ.....။

ကိုယ်တိုင်ပြောပြရင် ယုံတာ မယုံတာ အသာထား လွှဲချတယ်ဆိုပြီး ထင်သွားမှ ပြဿနာက ပိုကြီးသွားဦးမှာ...။

ဒီအခြေအနေတွေနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ​ကျွန်တော် သင်ခန်းစာ တစ်ခုတော့ ရခဲ့တယ်...။

ဆိုတာလေး...။

တကယ် နာကျင်ရတယ်ဗျာ...။

ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ကြိုးစားပမ်းစား ချက်ပြုတ်ထားတဲ့ ထမင်းစားပွဲလေးကို Baby ဥပေက္ခာပြုထားတာ...။

ကျွန်တော် ပြောတဲ့စကားတွေကို Baby မကြားချင်ယောင်ဆောင်တာ...။

ကျွန်တော် Baby ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရှိနေရင်လည်း တစ်ချက်တောင်ငဲ့မကြည့်ပဲ ရှောင်ထွက်သွားတာမျိုးတွေ...။

ကျွန်တော့်ကို 'ဖုတ်လေတဲ့ငပိ' ရှိတယ်လို့ကို မထင်တာဗျာ...။

ဒီအိမ်ကြီးထဲမှာ အရင်ကလို သူတစ်ယောက်တည်း နေတဲ့အတိုင်း Baby က နေ,နေတာ...။

နေရ ထိုင်ရတာ အရမ်းခက်တယ်ဗျာ...။

Baby သိလာမှာပါ ဆေးခပ်ခဲ့တဲ့လူကို...။

အဲ့ဒီနေ့ မရောက်သေးခင်ထိတော့ Xiao Zhan ရေ ခံနိုင်ရည်ရှိပေဦးတော့ပေါ့...။

မနက်စာ ၊ နေ့လည်စာ ၊ ညစာ မရိုးရအောင် XZ သူ တတ်နိုင်တဲ့ ဟင်းပွဲတွေ ပြင်ဆင်ပေးထားပေမယ့် Baby က အပြင်မှာပဲ ထွက်စားတယ်လေ...။ ပြောလို့လည်း မရဘူးဗျ...။

ကောင်ဆိုးလေးက ကျွန်တော့်စကားဆို ဘယ်ဘက်နားကမှ ဝင်တာမဟုတ်ဘူးရယ်...။

ပြီးတော့ အတင်းအကျပ် စားခိုင်းတာမျိုးလည်း မဖြစ်စေချင်ဘူးလေ...။

Baby က တစ်ယောက်တည်းနေတာဆိုတော့

အရင်ကလည်း ဒီလိုပဲ အပြင်မှာပဲ စားတာလား...?

အပြင်စာတွေ အများကြီးစားရင် ရောဂါရတယ်ဆိုတာကို ဒီကလေးလေး မသိလေရော့လားဗျာ...?

XZ ဆိုတာ လေးလေးနဲ့ အိမ်မှာနေတုန်းက မီးဖိုချောင်ကို လေးလေး ဝင်ချက်တဲ့ တစ်ခါတစ်လေမှသာ ဟိုနားဆက်ဆက် ဒီနားဆက်ဆက်သာ ဝင်ကူပေးခဲ့တဲ့လူမျိုး...။

အိမ်အကူတွေလည်းရှိတော့ စားချိန်တန်ရင် အဆင်သင့် စားရုံပါပဲ...။

ကိုယ်က စီးပွားရေးကိုပဲ ဂရုတစိုက်လုပ်ရတာပေါ့လေ...။

Baby ဖျားတုန်းက မီးဖိုချောင်ကို ကိုယ်တိုင်ဝင်ပြီး စွပ်ပြုတ်လုပ်ပေးခဲ့ဖူးတာက ကျွန်တော့်ဘဝမှာပထမဆုံးပဲ...။

ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီနေ့ကစ,ပြီး လိုင်းပေါ်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ခါတစ်လေ Hotel က စားဖိုမှုးတွေဆီမှာပဲဖြစ်ဖြစ် ဟင်းချက်နည်းတွေကို XZ လေ့လာခဲ့တယ်...။

အဲ့ဒီနေ့ကလို Baby လေး တစ်ယောက်တည်း ဖျားနေခဲ့ရင် သူလေးကို အပြင်စာတွေ မစားစေချင်ဘူး...။

ဒါပေမယ့် အခုတော့ XZ ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ထမင်းစားပွဲလေးက ခြောက်ကပ်နေဆဲပါပဲ...။

Baby ကို စိတ်ဆိုးပြေအောင် ချော့ဖို့ XZ နည်းလမ်းတွေလည်း စဥ်းစားထားတယ်...။

ကျွန်တော့်အမှားလည်း မကင်းခဲ့ဘူးလေ...။

ကျွန်တော့်ဘက်က ဒီလောက်တော့ လုပ်ပေးရမှာပေါ့...။

Baby ကျွန်တော့်ကို အမြင်ကြည်လာဖို့ဆိုရင် ဘာပဲလုပ်ရလုပ်ရ လုပ်ပေးနိုင်တယ်...။

တစ်ခုပါပဲ...

Baby ကျွန်တော့်ကို ကွာရှင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုလာတာကလွဲလို့...။

ကျွန်တော် အဲ့ဒီကိစ္စကိုစိတ်ထဲကနေကို တွေးကြည့်လို့ မရဘူး...။

လက်ခံနိုင်မှာလည်း မဟုတ်ဘူး...။

ဒါ့ကြောင့် အဲ့ဒီအချက်တစ်ချက်က လွဲရင် ကျန်တာ အားလုံး Baby အတွက် သူ လုပ်ပေးနိုင်တယ်...။

.........................

"ဘာ!!!"

စကားပြောနေရင်း အလန့်တကြားထ,အော်သော YB ကြောင့် ကျင်းရီပါ အလန့်တကြားဖြစ်သွားရ၏။ ထို့နောက် YB အကြောင်းသိသူပီပီ ဖြေရှင်းချက်မြန်မြန်ပေးရတော့သည်။

"ဟ!! လန့်လိုက်တာ ရိပေါ်ရာ... ငါက စေတနာနဲ့ပါကွ မင်းကလည်း..."

"-ီး ကို စေတနာနဲ့ပါလား...?"

"ဆဲတယ်ဟ! ပန်းစည်းရလို့ ကျေးဇူးဆပ်တာလေကွာ...

မင်းနဲ့မင်းလူကြီး ပျော်ရအောင်လို့ ငါက နည်းနည်းလေး..."

"တော်တော့! ဟေ့ကောင်!!"

*ဒုန်း!!*

ကျင်းရီ စကားမဆုံးခင် ရိပေါ် စကားတစ်ခွန်းသာပြောပြီး ရုတ်တရက် ထ,သွားတာကြောင့် ထိုင်ခုံလေးကလည်း "ဒုန်း" ကနဲ အသံမြည်သွားလေသည်။

"ငါက စေတနာနဲ့ကို... ဟွန့်!

ငါ ပန်းစည်းရလို့ 'Thank you so much..!' လို့ ပြောတော့ သူပဲ ဘာပြန်ပေးမလဲဆိုပြီးတော့..."

YB မကြားမှန်းသိသော်လည်း ကျင်းရီ တစ်ယောက် ပြောဖြစ်အောင် ပြောလိုက်သေးသည်။

"တောက်! လန်ကျင်းရီ လဒစုတ်!"

YB ဆိုင်ကယ်ပေါ်တက်ခွရင်း လန်ကျင်းရီကို မေတ္တာလှမ်းပို့ဖို့လည်း မမေ့...။

ဒီရက်ပိုင်း လူကြီးကို အထင်တွေလွဲပြီး ဥပေက္ခာပြုထားခဲ့မိသည်။

လူကြီးကို သူ ​မြင်နေပါရက်နဲ့ မသိချင်ယောင်ဆောင်ခဲ့သည်။

လူကြီးကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ပေးသော ထမင်းစားပွဲကိုလည်း လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တိုင်း ဖြစ်သွားတတ်တဲ့ လူကြီးရဲ့ မျက်နှာကို ပြန်မြင်ယောင်လာရင်း ကျင်းရီကိုသာ ဒေါသပိုထွက်သည်။

လူကြီးအပေါ် ပြောခဲ့မိတာတွေ လုပ်ခဲ့မိတဲ့အပြုအမူတွေကို ပြန်တွေးမိရင်း စိတ်ထဲ အားနားလာသလိုလို ခံစားလာရသည်။

ဟာ... ငါက ဘာလို့ အားနာရမှာလဲ...?

လူကြီးရော ကျင်းရီလုပ်တယ်ဆိုတာ သိပြီးပြီလား...?

သိပြီးလောက်ရောပေါ့...။

သိရက်နဲ့ ငါ့ကို ဘာလို့ ဘာမှ မပြောရတာလဲ...?

ကျစ်...! ဒီလူကြီးနဲ့တော့ကွာ.....။

အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ဆိုင်ကယ်ကို ဂိုထောင်ထဲ သေချာထည့်ပြီး အိမ်ထဲသို့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲ ဝင်လာလိုက်သည်။

အလုပ်သွားတယ်ထင်...

အိမ်ထဲ လူကြီးရဲ့ အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့ရ...။

ဒီလူကြီး အလုပ် သွားသင့်နေတာ ကြာပါပြီ...။

ဒီရက်ပိုင်း လူကြီး အလုပ်မသွားပဲ အိမ်ထဲမှာပဲ နေ,နေတာကိုး...။

YB အခန်းထဲရောက်တော့ စားပွဲပေါ်မှာ အဆင်သင့် နေရာယူနေသော ဗူးလေးတစ်ဗူးကြောင့် ထိုနေရာသို့ သေချာကြည့်လိုက်သည်။

လူကြီး ငါ့အခန်းထဲကို ဝင်သွားတာပဲ...။

သိချင်တာကြောင့် ဗူးလေးကို ကိုင်ကာ လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖဲကြိုးလေးကို ဖြည်ကာ ဖွင့်လိုက်၏။

ဗူးလေးထဲမှာ I Phone တစ်လုံးက လှပစွာနေရာယူနေလေ၏။

ဟက်..! ဘဲကြီး.....

Phone လေးတစ်လုံးနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ချုပ်လို့ရမယ်ထင်နေတာလား...?

အရင် Ph နေရာထားမှားပြီးကတည်းက YB Phone အသစ်မဝယ်ရသေးဘူး။

Ph ကလည်း ကျွန်တော့်အတွက် ထွေထွေထူးထူး သုံးစရာမရှိတာကြောင့် လိုက်မရှာပဲ ပစ်ထားခဲ့သည်။

ဗူးထဲက Phone လေးကို ကိုင်ကြည့်ရင်း ပထမဆုံးမြင်မိသည့် Contact ထဲဝင်ကြည့်မိတော့ YB မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်တက်သွားလေသည်။

တစ်ခုတည်းရှိသော Contact list လေးထဲမှာ နေရာယူထားတာတဲ့ Name လေးက...

"💞ကိုကို💞" တဲ့လေ.....။

နှလုံးသားတစ်နေရာမှာ နွေးထွေးသွားတဲ့ ခံစားချက်လေးကို ခေါင်း တစ်ချက် ရမ်းကာ, ခါလိုက်ရင်း ထိန်းလိုက်၏။

ဝန်မခံချင်ပေမယ့် လူကြီး Phone no လေးကို ကျွန်တော် အလွတ်ရနေပါပြီ...။

ခေါင်းထဲက ဘယ်လောက်ထုတ်ထုတ် ထင်ကျန်စေဆဲ Ph no လေးအဖြစ်...။

အခု လူကြီးက ကျွန်တော့်ကို Ph လေးတစ်လုံး လက်ဆောင်ပေးပြီး ပြန်ချော့နေတာလား...?

ဒီလူကြီးကတော့ကွာ.....။

လူကို ပိုပြီးတော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်အောင် လုပ်နေတာပဲ...။

လူကြီးကို ငါ စိတ်ဆိုးပြေသွားပြီလား...?

ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်မိသော်လည်း အဖြေကား ချက်ချင်းမထွက်...။

Ph လေးကို ကိုင်ကြည့်ရင်း အထက်အောက် လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်တော့ Ph cover လေးကြောင့် YB မျက်ခုံးတို့ ပင့်တက်သွားပြန်သည်။

(A/N - လိပ်မလေးတွေ အတော် လောင်ခဲ့ရတဲ့ Ph cover ပုံလေးပေါ့ အခု ဒီ fic လေးထဲမှာလည်း အဲ့ဒါလေးနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းလို့ မှတ်ယူပေးပါ)

Ph cover လေးကို ကြည့်နေရင်း YB စိတ်ထဲ တွေးမိလိုက်ပါ၏။

ဒီ ပုံက ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲလို့...?

Ph လေးထဲက App တွေထဲ ဝင်မွှေကြည့်ရင်း Gallary ထဲရောက်တော့ YB အံ့သြရပြန်သည်။

ဓာတ်ပုံလေးကတော့ 3 ပုံထဲပါပဲ...။

မရည်ရွယ်ပေမယ့် ဓာတ်ပုံ 3 ပုံစလုံးကို တစ်ပုံချင်း ထောက်ပြီး ကြည့်နေမိသည်။

ပထမဆုံးပုံလေးက မင်္ဂလာဆောင်တုန်းက ဓာတ်ပုံလေး...။

စင်ပေါ်မှာ ကျွန်တော့်လက်နှစ်ဖက်ကို လူကြီးရဲ့ လက်နှစ်ဖက်က တစ်ဖက်စီ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်နေတဲ့ ပုံလေး...။

ကျွန်တော်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲ မရယ်မပြုံးပေမယ့် လူကြီးရဲ့မျက်နှာမှာတော့ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်ပြုံးနေတဲ့အပြင် ဝမ်းသာမျက်ရည်ကြည်တွေပါမြင်နေရသေးသည်။

ဒုတိယဓာတ်ပုံလေးကတော့ ကျွန်တော် ကျောင်းက ပြန်လာနေတဲ့ ပုံလေး...။

ဒီဓာတ်ပုံလေးကတော့ လူကြီး ကျွန်တော့်ကို ကျောင်းလာကြိုတုန်းက ခိုးရိုက်ထားပုံပါပဲ...။

ကျောပိုးအိတ်ကို ပုခုံးတစ်ဖက်တည်းမှာပဲ တစောင်း လွယ်ထားပြီး အင်္ကျီအပြာရောင် နဲ့ ဂျင်းဘောင်းဘီကို တွဲဝတ်ထားတဲ့ ကျွန်တော်က တကယ့်ကို ရုပ်တည်ကြီးနဲ့လေ...။

နောက်ဆုံးဓာတ်ပုံလေးကတော့ ပန်းခြံကို လူကြီးရယ် ကျွန်တော်ရယ် နှစ်ယောက်သွားတုန်းက ဓာတ်ပုံလေးပါ...။

ရှားရှာပါးပါး ကျွန်တော်ကလည်း ပြုံးနေပြီး လူကြီးကလည်း ကျွန်တော့်ဘက်ကို ငဲ့ကြည့်နေကာ မျက်နှာထက်မှာလည်း ပြုံးလို့...။

အဲ့ဒီနေ့က ကျွန်တော် ငေးကြည့်နေတဲ့ နေရာက မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် လက်ထပ်ခွင့်တောင်းနေတဲ့ အချစ်ငှက်လေးနှစ်ကောင်ဆီကို ကြည့်နေတာ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။

သေချာတာကတော့ လူကြီး ဒီပုံလေးတွေကို ကြိုက်လို့ ကျွန်တော့် Phone ထဲကို ကူးထည့်ပေးထားတာပါပဲ...။

ဓာတ်ပုံတွေကို သေချာ ကြည့်နေရင်း အောက်တက်လာတဲ့ ဒီရင်ဘက်ကြီးက feel ပျက်လိုက်တာဗျာ...။

ကျွန်တော်လိုကောင်က ခင်ဗျားရဲ့ ဂရုစိုက်မှုတွေနဲ့ မတန်ဘူး Xiao Zhan...!

ခင်ဗျား မသိတာလား...?

ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်ဆိုတာ...။

ဒါကြောင့် ဒီလိုပုံစံမျိုးတွေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို မချုပ်ပါနဲ့...။

ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လက်မလွှတ်နိုင်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်...။

ခင်ဗျား သိမလားတော့ မသိဘူး...။

Wang Yibo ဆိုတဲ့ ကျွန်တော်က တစ်ခြားကိစ္စတွေမှာတင်မဟုတ်ဘူး ၊ အချစ်ရေးမှာလည်း သိပ်အတ္တကြီးတာဗျ...။

........................

ညက အိပ်မပျော်တာကြောင့် မနက်ရောက်တော့ XZ အိပ်ရာထနောက်ကျလေသည်။

နာရီကို ကြည့်လိုက်တော့ မနက် 8 နာရီထိုးနေပြီ...။

ဟာ... သွားပါပြီ...။

သူ Baby ကို မနက်စာ ပြင်ပေးရဦးမှာ...။

အင်းးး Baby စားမှာမဟုတ်မှန်း သိနေပေမယ့်ပေါ့လေ...။

အတွေးတွေနဲ့ အိပ်ရာက ခပ်သွက်သွက်ထ,ကာ မျက်နှာအမြန်သစ်ပြီး အိမ်အောက်ဆင်းလာခဲ့သည်။

လှေကားကနေ ဆင်းလာရင်း XZ ရဲ့အာရုံစူးစိုက်မှုတွေကို အနံ့လေးတစ်ခုက ဆွဲဆောင်သွားလေသည်။

ဘာအနံ့ပါလိမ့်...။

မီးဖိုချောင်ကလား...?

XZ တွေးရင်း မီးဖိုချောင်ဘက်ကို လျှောက်လာတော့ သူ အမြင်မှားတာလားဟုပင် တွေးမိပါ၏။

အေပရွန်လေးကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဝတ်ဆင်ထားသည့် Baby လေး...။

XZ အသက်ရှုတွေပင် မှားရသည်။

လှရက်လိုက်တာ Baby ရာ.....။

ဒီလို အေပရွန်လေး ဝတ်ထားတာတောင် ဒီလောက်ထိ ချစ်စရာကောင်းနေရလား...?

XZ ကြည့်ကောင်းတာကြောင့် မီးဖိုချောင်က တံခါးဘောင်ကို ပုခုံးလေးနဲ့ ခပ်ဖွဖွမှီရင်း လက်နှစ်ဖက်ပိုက်ကာ အနောက်မှ မမှိန်မသုန် စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ဒါဆို Baby က အပြင်ဆိုင်တွေချည်းပဲ ထွက်စားတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့...။

အနောက်ကနေ Baby ကို ငမ်းလို့ဝ,တော့မှ XZ အရှက်ပြေ ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ရင်း မီးဖိုခန်းထဲသို့ ဝင်လာလိုက်သည်။

"အဟမ်း..! Baby ကိုယ် ဘာကူညီပေးရဦးမလဲ...?"

"ရတယ်"

Baby က ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက်မှ လှည့်မကြည့်ပဲဖြေ၏။

"Baby ရယ် တစ်ယောက်တည်းဆိုတော့ ပင်ပန်းမှာပေါ့...

ကိုယ်ရော ဝိုင်းကူမယ်လေ..."

XZ ထပ်မံ အထွန့်တက်လိုက်တော့ Baby က စိတ်ရှုပ်သွားပုံနှင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လှည့်ကြည့်လာ​​လေသည်။

Baby မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လှည့်ကြည့်ပုံလေးက တခြားသူတွေလို ရုပ်မဆိုးပဲ ချစ်စရာကောင်းပြီး ရယ်စရာလေး ဖြစ်နေတာကြောင့် XZ မနေနိုင်ပဲ ရယ်ချလိုက်မိသည်။

"ဟားး ဟားးး"

"ဘာရယ်တာလဲ ခင်ဗျား...?"

"မ... မဟုတ်ပါဘူး Baby ရာ... အဟမ်း..!

ကိုယ် မရယ်တော့ဘူးနော်..."

Baby အကြောင်းသိနေသောကြောင့် XZ မျက်နှာပိုးသတ်ရင်း ပြောတော့ Baby က ဘာမှဆက်မပြောတော့ပဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်ပင် အရှေ့သို့ ပြန်လှည့်သွားကာ သူလုပ်စရာရှိတာတွေ ဆက်လုပ်နေလေ၏။

XZ ဒီလို နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် မရယ်ရတာကို ကြာပြီ...။

ရယ်ရပြန်တော့လည်း နှစ်ယောက်မရှိတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ Baby လေးကြောင့်တဲ့...။

ချစ်လို့မဝတဲ့ အူကြူးလေးကွာ.....။

ဒီလို အချိန်လေးမှာ အနောက်ကနေ Baby ခါးလေးကို Ro ဆန်ဆန် ဖက်ထားချင်ပေမယ့်လည်း XZ ရဲ့ကံကြမ္မာကြီးက မျက်နှာသာမပေးသောကြောင့် ဒီအတိုင်းသာ ရပ်ကြည့်နေရလေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် XZ ဒီနေ့ အရမ်း ပျော်သည်။

ဒီနေ့ Baby ဘယ်မှမသွားပဲ အိမ်မှာနေဖို့ များတယ်လေ...။

Baby နဲ့အတူ ဒီလို အချိန်လေးတွေကို ကုန်ဆုံးချင်ခဲ့တာ...။

"Baby..."

ဒီတစ်ခါတော့ အသာတကြည်ပဲ ကျွန်တော့်ဘက်ကို Baby လှည့်ကြည့်လာသည်။

"ကိုယ်ရော ဝိုင်းကူပေးမယ်လေ...။

တကယ်ပြောတာ Baby ရဲ့...။

Baby တစ်ယောက်တည်းဆို ပင်ပန်းနေမှာ...။

ကိုယ် ဘာလုပ်ကူရမလဲ...?"

ကျွန်တာ့်ရဲ့ စကားကြောင့် Baby က မီးဖိုပေါ်တည်ထားတဲ့ အိုးတစ်ခုကို မျက်စ,ပစ်ပြရင်း...

"အဲ့ဒီအိုးကို မွှေပေး...

ပြီးရင် ဟိုခြင်းထဲက အရွက်တွေရော ရေဆးထား..."

"Baby ရဲ့အမိန့်တော် အတိုင်းပါဗျာ..."

XZ ရွှတ်နောက်နောက်ပြောတော့ Baby က ခေါင်းအသာရမ်းရင် အသီးလေးတွေကို ဆက်လှီးနေလေ၏။

XZ သဘောတကျပြုံးလိုက်ရင်း Baby လေးရဲ့အမိန့်တော်အတိုင်း ထမ်းဆောင်ပေးလေသည်။

မကြာခန Baby လေးဘက်ကို လှည့်ကြည့်မိသလို XZ ရဲ့ပါးစပ် ဆိုသည်မှာလည်း နားရွက်တက်မချိတ်တာသာ ကံကောင်းတော့သည်။

နှစ်ယောက်တည်းကမ္ဘာနေပြီး ဒီလို အလုပ်ကိစ္စလေးတွေကိုလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကူညီဖေးမပေးချင်သည်။

အရမ်းပျော်စရာကောင်းတဲ့ မိသားစုဘဝလေးကို XZ ဖန်တီးချင်နေပြီ...။

မရေရာလှတဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကိုလည်း ရေရေရာရာဖြစ်ချင်နေပါပြီ...။

XZ အတွက် ဒီနေ့ကတော့ ထီဆုအကြီးကြီးပေါက်တာထက်ကို အများကြီး ပိုပျော်စရာကောင်းတဲ့ နေ့တစ်နေ့ဖြစ်သည်။

Baby အကြောင်းစုံ သိပြီးလောက်ရောပေါ့...။

ပြီးတော့ ကျွန်တော် ဝယ်ပေးတဲ့ I Phone လေးကိုရောပဲ...။

Phone လေးကို Baby ကြိုက်မှာပါလေ...။

ညတိုင်း ရင်ဖွင့်နေကြ ကျွန်တော့်ရဲ့ဒိုင်ယာရီစာအုပ်လေးထဲမှာ ဒီနေ့လေးက သိပ်ကို​လှပတဲ့ Date လေးတစ်ခုအဖြစ် နေရာယူဦးမှာပဲ...။

Baby ကို ကျွန်တော် အရမ်းချစ်မိနေပြီ...။

ဘယ်နည်းနဲ့မှ ဘာအကြောင်းနဲ့မှ လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး...။

Baby မရှိရင် ကျွန်တော် နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး.....❤

💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓

Updated _ 3854 words 💞

Royal ပြောထားသလိုပါပဲ Drama လည်း ပါသလို sweet လည်း sweet မယ် Ro လည်း Ro ပါမယ် အစုံသုပ်လေးပါနော် 💓

စိတ်ခံစားချက်တွေ နဲနဲတော့ ရှုပ်ထွေးချင်ရှုပ်ထွေးပါလိမ့်မယ် 💕

နောက် Ep တွေမှာ ရောပေါ့ 😗

အားလုံး ကျန်းမာရေးဂရုစိုက်ကြပါနော် ❤

Thanks you all...💌💞

💞 ချစ်ခင်လေးစားလျှက် 💞

K.Royalwhite💌💞🤍

Jan 26,2021 (Updated Day) 🖤✨

Zawgyi

"Baby နိုးေနၿပီလား...?"

ဗန္းတစ္ခုကို ကိုင္ကာ အခန္းထဲဝင္လာေသာ လူႀကီး...။

နိုးလို႔ထ,ထိုင္ေနတာကို ျမင္ရက္သားနဲ႕ နိုးေနၿပီလား ဆိုေတာ့....!

လူႀကီးရဲ႕မ်က္ႏွာကို မၾကည့္ခ်င္တာေၾကာင့္ လက္သီးတင္းတင္းဆုပ္ရင္း မ်က္ႏွာကို တစ္ဖက္သို႔ လႊဲထားလိုက္၏။

ညက ကိစၥကိုျပန္ေတြးမိေတာ့ ရွက္လည္း ရွက္သလို ေဒါသကလည္း ထြက္လာျပန္သည္။

ေဆးရွိန္ေၾကာင့္ သာယာမိခဲ့တဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း မုန္းသည္။

ေဆးခပ္ၿပီး အတင္းသိမ္းပိုက္ခဲ့တဲ့ လူႀကီးကိုဆို ေျပာမျပတတ္ေအာင္ကို မုန္းသည္။

ဒီပုံအတိုင္းသာ ေရွ႕ဆက္သြားရင္ ဒီလူႀကီးကို ပိုမုန္းမိလိမ့္မည္ ထင္၏။

အေႂကြးတင္သြားၿပီ...။

အစကလူႀကီးကို အတိတ္က ဒဏ္ရာေတြေၾကာင့္ နာက်င္ေစခ်င္တာ...။

ခင္ဗ်ားက ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း... ဟက္!

"Baby စားဖို႔ ကိုယ္ ျပင္လာခဲ့တယ္...

စားလိုက္ေနာ္..."

လူႀကီးက သူ ကိုင္လာတဲ့ ဗန္းေလးကို ကုတင္ေဘးက စားပြဲေပၚမွာ လာခ်ေပးရင္း ဆို၏။

"မ စား ဘူး ျပန္ယူသြား!!"

လက္သီး တင္းတင္းဆုပ္ထားရင္း ေဒါသမ်က္လုံးေတြႏွင့္ အံႀကိတ္သံေတြပါ ပါေနသည့္ Baby ကို ၾကည့္ကာ XZ သက္ျပင္းခ်႐ုံမွတစ္ပါး...။

ကိုယ္ ဘယ္လိုရွင္းျပရပါ့မလဲ ကေလးရယ္...?

"Baby ရယ္... ဒါေလးေတာ့ စားလိုက္ပါကြာ... ေနာ္...

Baby ဗိုက္ဆာေနမွာေပါ့..."

*ခြမ္း!!*