ကိဝီအေနာက္ လူလြတ္၍ စုံစမ္းခိုင္းထားသည္။ ရဝိန္လက္ထဲမွ ကိဝီ၏ဓာတ္ပုံကိုၾကည္ၿပီး စိတ္မခ်ႏိုင္ေသာစိတ္တို႔ ပိုရျပန္၏။ ကိဝီသည္ ပိုေခ်ာ၊ ပိုလွလာသည္အျပင္ အရပ္ႀကီးလည္း အားကိုးခ်င္စဖြယ္ေကာင္းေအာင္ ပိုရွည္လာသည္။

" ဘာေတြၿပဳံးေနတာလဲ ငါ့သား "

သားျဖစ္သူၿပဳံးၾကည္ေနေသာဓာတ္ပုံကို ေဒၚမဒီ ဆြဲယူၾကည္လိုက္ၿပီး

" ေတာ္ေတာ္လွတာပဲ၊ သားႀကိဳက္တဲ့ ေကာင္ေလးလား "

ရဝိန္ေခါင္းညိတ္ၿပီး အေျဖျပန္ေပးလိုက္လွ်င္ ေဒၚပ်ိဳမဒီ ဆက္ေျပာလာသည္။

" ႀကိဳက္ရင္ ရေအာင္လိုက္၊ လက္မေႏွးနဲ႔ ငါ့သား၊ သူမ်ားေနာက္ပါသြားမွျဖင့္ သိတယ္မလား "

ေဒၚ မဒီသည္ ဓာတ္ပုံကို ရဝိန္မ်က္ႏွာေဘး တိုးကပ္၍ ယွဥ္ၾကည္လိုက္သည္။

" ငါ့သားက အညိဳဆင္၊ သူက အင္း...၊ ေခ်ာက လက္နဲ႔ႏို႔က လိုက္ဖက္တယ္ perfect "

ေခါင္းတညိတ္ညိတ္ႏွင့္ ေရခဲေသတၱာသြားဖြင့္ေန သည္ မိခင္ျဖစ္သူကို ရဝိန္လွမ္းၾကည္၍ ခိုင္မာ ေသာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်တစ္ခုကိုခ်လိုက္သည္။

" ဒီရက္ပိုင္းေစာင့္ၾကည္ခံေနရတယ္လို႔၊ ငါ့ခံစားမိေနတယ္ "

" စိတ္ထင္လို႔ပါ မေဝ "

" ငါတို႔ ဒီမွာ "

ဆိုင္ထဲဝင္လာေသာသက္ပိုင္ကို ကိဝီလက္ေလး လွမ္းျပလိုက္သည္။

ပူးကပ္ေနေသာ အေရွ႕ကေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ ကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရွိ စားပြဲတစ္ခ်ပ္စီမွ အဝတ္အလုံ႔ပိတ္ ေခါင္းစြပ္အက်ႌဝတ္၍ မ်က္မွန္ႀကီးမ်ားတပ္ထားေသာလူႏွစ္ေယာက္သည္ ေစာင့္ၾကည္ေနေလ၏။

" ကိဝီ ဒီဘက္နားနည္းနည္းထပ္တိုးလာ "

" ဘာလို႔လဲ သက္ပိုင္ "

" အေရွ႕က စားပြဲကိုမသိမသာၾကည္လိုက္၊ ငါတို႔ကို ေစာင့္ၾကည္ေနသလို႔ပဲ၊ ဘယ္က ကေလက ေခ်ေကာင္ေတြလည္း မသိဘူး "

သူဇာေဝလည္း တိုးတိုး တိုးတိုးႏွင့္ ေျပာေနၾကေသာ သက္ပိုင္တို႔အနားေခါင္းတိုးကပ္သြားလိုက္သည္။

" ဘာျဖစ္လို႔လဲ သက္ပိုင္ "

" ရွဴး တိုးတိုးေျပာ မေဝ၊ ေရွ႕ကို မသိမသာၾကည္လိုက္၊ ေတြ႕လား "

" ေတြ႕တယ္၊ ဘယ္လို႔လုပ္မလဲ "

ဒီေန႔ေတာ့ ရဝိန္ကိုယ္တိုင္ ကိဝီအေနာက္ ႐ုပ္ဖ်က္ ၍ လိုက္ေခ်ာင္းျဖစ္သည္။ ကိဝီတို႔ cake ဆိုင္တစ္ဆိုင္ထဲဝင္သြား၍ ရဝိန္လည္း ေနာက္မွ

လိုက္ဝင္လိုက္သည္။ ေစာင့္ၾကည္ေနခ်ိန္ ထပ္ေရာက္လာသူသည္ သက္ပိုင္ျဖစ္ေန၍ ရဝိန္အ နည္းငယ္အံ့ၾသသြားရသည္။ သက္ပိုင္သည္

ငေနာင္မသိေအာင္ လစ္ထြက္လာပုံပင္။ မၾကာပါ ေခါင္းသုံးလုံးပူး၍ တိုးတိုး တိုးတိုးႏွင့္ ေျပာေနၾက၍ အေၾကာင္းအရာအား ရဝိန္မၾကားရေတာ့​ေခ်။ ရဝိန္ အာ႐ုံစိုက္နားေထာင္ေနခ်ိန္ အလုပ္မွ ဖုန္းဝင္လာ၏။ အေရးႀကီးကိစၥျဖစ္ေန၍ ကိဝီတို႔စားပြဲထံတစ္ခ်က္ၾကည္ၿပီး အလုပ္ရွိရာသို႔ ျပန္ခဲ့လိုက္သည္။

႐ုပ္ဖ်က္ထား​ေသာ လူတစ္ေယာက္ထထြက္သြားၿပီးခါမွ ကိဝီတို႔လည္းျပန္ရန္အတြက္ ထလိုက္ၾကသည္။ ဘယ္လို႔ျဖစ္ျဖစ္ပါေလ။ အခုဆိုလွ်င္ သုံးေယာက္တစ္ေယာက္ပင္။ ဆက္လိုက္လာေသာ ထိုလူေၾကာင့္ ကိဝီ၊ သက္ပိုင္ႏွင့္ မေဝတို႔ သုံးဦး

လူရွင္းေသာလမ္းၾကားထဲသို႔ ခ်ိဳးဝင္လိုက္သည္။

စိုးသက္ေနာင္ ဝက္ကေလး၏အမူအရာကို

မသကၤာ၍ လိုက္ေခ်ာင္းရာမွ လမ္းၾကားေလး၌ ေပ်ာက္သြားသည္။ စိုးသက္ေနာင္ ဟိုဟိုဒီဒီ ရွာၾကည္ေနခ်ိန္ ေနာက္ေစ့ဆီမွ ပူထူမႈကို ခံစား လိုက္ရေလ၏။

" မေဝ သူေသၿပီးလား၊ ဘယ္လို႔လုပ္ၾကမလဲ "

" ရဲကိုအေၾကာင္းၾကားလိုက္ရမလား "

" ငါေထာင္မက်ခ်င္ဘူး ကိဝီ၊ ပစ္ထားခဲ့လိုက္

မလား"

" ပစ္ထားမွ ေသသြားရင္ေရာ "

" သယ္သြားမယ္ "

" ဘယ္လဲ ×2 "

" ငါ့ၿခံထဲကိုး "

ေနာက္ဆုံးမွာ ကိဝီ၏စိုက္ပ်ိဳးၿခံထဲ ေခၚသြားရန္ သေဘာတူလိုက္ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ လဲေနသူ၏ မ်က္ႏွာမွ mask ကိုခြၽတ္၊ sunglasses ကိုခြၽတ္လိုက္လွ်င္ သက္ပိုင္ႏႈတ္မွ အံ့ၾသသံထြက္လာ​ေလသည္။

" စိုးေနာင္ ! "

" ဘယ္လို႔ ! နင္ေျပာေျပာေနတဲ့ စိုးေနာင္လား "

"ဟုတ္တယ္ ဟုတ္တယ္၊ အိမ္ျပန္ပို႔ေပး​ၾကအုန္း "