ကိဝီလက္ဖ်ားမ်ားေအးလာသည့္အျပင္ ေျခဖ်ားမ်ားပါ ေအးလာ၏။ ေဘး၌ရွိေနေသာ ရဝိန္မွာေတာ့ အားေပးေဖာ္မရစြာရွိေနေပသည္။

ေဒၚပ်ိိုမဒီ ေရွ႕၌ထိုင္ေနေသာ သားျဖစ္သူႏွင့္ ​

ၿငိမ္သက္စြာထိုင္​ေနေသာ ေကာင္ေလးကို ေစ့ေစ့ၾကည္လိုက္သည္ ။ ေခ်ာတာထက္ကို လွတာဟုေျပာလွ်င္ ပိုမွန္ေပသည္။ ဒါေတာင္ ဘာမွမျပင္ ဆင္ထား။ အက်ႌသည္လည္း ရွပ္အက်ႌေျပာင္ေလးႏွင္ ေယာပုဆိုးကိုသာ ဝတ္ဆင္ထားၿပီး

ဂတုံးဆံပင္ေပါက္ေကျဖင့္ ေကာင္ေခ်ာေလးထံ ၾကည္ၿပီး စကားဆိုလိုက္သည္။

" အဟမ္း အဟမ္း "

ေခ်ာင္းဟန္႔လိုက္ေသာ္လည္း အမွီမပ်က္ထိုင္ေနေသာ သားေတာ္ေမာင္ေၾကာင့္ မတ္မတ္ေလးထိုင္ေနသည္ ေကာင္ေလးဆီကိုသာ အၾကည္စူးစူးပိုထားလိုက္သည္။

" ေသခ်ာနားေထာင္ "

အတန္ၾကာထိုင္ၿပီးခါမွ စကားစလာေသာ ရဝိန္

အေမက စကားဆိုလာလွ်င္ ေခါင္းညိတ္ေထာက္ ခံေပးလိုက္သည္။ ေခါင္းတညိတ္ညိတ္ျဖင့္ ရွိေနေသာ ေကာင္ေလးေၾကာင့္ ေဒၚပ်ိဳမဒီစကားဆက္လိုက္သည္။

" အန္တီသေဘာမတူႏိုင္ဘူး "

" ဗ်ာ "

" ဘာလို႔ ! ! "

ကိဝီသည္သာမက မင္းရဝိန္ပါ လႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္လာ၏။

" မၾကားလိုက္ဘူးလား ငါ့သား "

မင္းရဝိန္ မယုံႏိုင္ေသး။ မာမီက သေဘာမတူဟု ဆိုလိုက္တာကို အံ့ၾသမိသည္။

" မာမီ "

" ဘာလဲ "

အသံက်ယ္က်ယ္ျဖင့္ ေခၚလာေသာ သားျဖစ္သူကို သူ႔နည္း၎ ျပန္ထူးလိုက္သည္။

" မာမီပဲ ေျပာတယ္ေလ၊ ႀကိဳက္ရင္ လက္မေႏွးနဲ႔ဆို၊ ခုေတာ့ဗ်ာ..."

စိတ္ပ်က္သည္ အမူရာျဖင့္ စကားဆိုလိုက္ေသာ သားျဖစ္သူေၾကာင့္ ေဒၚပ်ိဳမဒီ မ်က္ေစာင္းေလးဝင့္ၿပီး ေကာင္ေလးဘက္သို႔ၾကည္လိုက္လွ်င္ ေအးေဆးၿငိမ္သက္စြာ ထိုင္ေနေပသည္။

" အမယ္ေလး ေလး...မ်က္ႏွာအမူရာက ဘာျဖစ္၊ မသိရင္ ငါကပဲ လူဆိုးမႀကီးက်ေနတာပဲ "

" မာမီက လူဆိုးပဲ၊ စကားမတည္တဲ့ အန္တီႀကီး "

" ဘယ္နားစကားမတည္လို႔တုန္း၊ ေျပာစမ္းပါအုန္း မင္းရဝိန္ "

" လိုခ်င္ရေအာင္လိုက္ဆို၊ ခုရေတာ့ သေဘာမတူျပန္ဘူး၊ မာမီကတိမတည္တာ မဟုတ္ဘူးလား "

" ငါ ဘယ္တုန္းကေျပာ၊ ေကာင္ေလး မင္းပဲစဥ္းစားၾကည္၊ လိုခ်င္ရင္ ရေအာင္လိုက္ပဲေျပာလိုက္တာ၊ သေဘာတူေပးမယ္လို႔မွ ငါမေျပာတာေလ၊ ဟုတ္တယ္မလား "

သားျဖစ္သူႏွင့္စကားအရာလု၍ မိမိအား ၿပိဳင္ပြဲအတြင္း ဆြဲသြင္းလိုက္သူေၾကာင့္ ရဝိန္ဘက္ကို ၾကည္လိုက္လွ်င္ အေျဖကိုေစာင့္စားေနဟန္ကို ေတြ႕လိုက္ရေပသည္။

" ဟုတ္ပါတယ္ "

" ကိဝီ ! မင္းက ဘယ္ဘက္လဲ "

" ဘယ္ဘက္မွမဟုတ္ "

" မရဘူး၊ ငါဘက္ေနရမယ္ေလ "

" ဘာကိစၥေနရမွာလဲ၊ ငါမွန္တာ၊ မွန္တဲ့ဘက္ေန ေကာင္ေလး "

" မေခၚနဲ႔၊ ကြၽန္ေတာ္ေကာင္ေလးကို ေကာင္ေလးလို႔မေခၚနဲ႔ မာမီ "

" ေခၚေတာ့ ဘယ္ျဖစ္လဲ၊ ေကာင္ေလး "

" ဗ်ာ "

" မထူးနဲ႔ ! ! ! "

" နင္က ဘာေၾကာင့္ထေအာ္တာလဲ၊ ငါကိုမခန္႔တာလား "

" မခန္႔ဘူးဗ်ာ၊ ကတိမတည္တဲ့သူဆို မခန္႔ဘူး၊ လုံးဝပဲ"

" ေအး၊ ငါလည္း လုံးဝသေဘာမတူဘူး၊ နင္လို႔ အ႐ိုင္းအစိုင္းေကာင္နဲ႔ ေကာင္ေလးကို သေဘာမတူႏိုင္ဘူး "

" ဗ်ာ "

" စိတ္ခ် ေကာင္ေလး၊ ေကာင္ေလးျဖစ္ျဖစ္ ေကာင္မေလးျဖစ္ျဖစ္ရတယ္၊ အန္တီရေအာင္ရွာေပးမယ္၊ ဒီအ႐ိုင္းစိုင္းေကာင္ကိုသာ ေမ့လိုက္ "

" ရမလား၊ ျပန္မယ္ ကိဝီ "

လက္ဆြဲ၍ ရဝိန္တစ္ေယာက္ျပန္မယ္ဆိုလာ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကိဝီထိုင္ရာမွ ထရပ္လိုက္ခ်ိန္

" ထားခဲ့၊ ျပန္ခ်င္ရင္ နင္ဘာသာျပန္၊ နင္ေကာင္ေလးကို ထားခဲ့ "

" မထားဘူး "

ဧည့္ခန္းမွထြက္သြားရန္ ျပင္လိုက္လွ်င္

" ျပန္ထိုင္လိုက္ မင္းရဝိန္ "

" ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို သေဘာတူေပး "

" အိုေက အရင္ထိုင္လိုက္ "

ေဒၚပ်ိဳမဒီ၏ အေျပာေၾကာင့္ ကိဝီအနားတိုးကပ္လ်က္ မင္းရဝိန္ထိုင္ေနလိုက္သည္။

" ဟင္း..."

ေဒၚပ်ိဳမဒီ သက္ျပင္းခ်လိုက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ သားေမာင္မ်က္ႏွာကိုၾကည္၍ မၿပီးဆုံးေသးေသာ စကားအခ်ိဳ႕ကို ဆက္ဆိုလိုက္သည္။

" သေဘာမတူႏိုင္ဘူးဆိုတာ "

စကားမဆုံးခင္ ထေျပာရန္ပါးစပ္ျပင္လာေလသူေၾကာင့္ လက္ကာ၍ အျမန္တားလိုက္ရသည္။ မင္းရဝိန္ေျပာခ်င္ေသာ စကားတို႔ကို ​ဝင္မေျပာေတာ့ဘဲ ဆက္နားေထာင္လိုက္သည္။

" ဒါေပမယ့္ အန္တီသားအျဖစ္နဲ႔ပဲ လက္ခံႏိုင္

တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ေမြးစားသားလုပ္ရမယ္ "

" ဗ်ာ ! "

" ရႈပ္သြားလား၊ ေကာင္ေလးကိုလည္း အန္တီက သားအျဖင့္ ေမြးစားခ်င္တယ္၊ ဒါမွအျခားသူေတြကို မိတ္ဆက္ရအဆင္ေျပတာေပါ့ မဟုတ္ဘူးလား "

" ေက်းဇူးပါ အန္တီ "

" မလိုပါဘူး၊ ဟိုေကာင္လို႔ ျပန္မေျပာရင္ရၿပီး ဟြန္႔ "

မ်က္ေစာင္းထိုးၾကည္၍ စကားဆိုလာေသာ မာမီေၾကာင့္ ရဝိန္မ်က္ႏွာခ်ိဳ​ေသြးလိုက္သည္။

" မာမီကလည္းဗ်ာ၊ ကြၽန္ေတာ္စိတ္ပူသြားလို႔ပါ "

" အမယ္ေလးေနာ္...ေျပာင္းလဲျမန္ခ်က္၊ ခုနက

ငါကို အန္တီႀကီးလို႔ေျပာတာ ဘယ္တစ္ေယာက္ပါလိမ့္ "

" မာမီကို ဘယ္ေကာင္ေျပာတာလဲ၊ ေတြ႕လို႔က ေတာ့ေလ..."

" ဘာျဖစ္မလဲ "

" ကိဝီနဲ႔ေပးစားလိုက္မွာ "

" နစ္နာသြားပါအုန္းမယ္ မင္းရဝိန္ "

တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည္ၿပဳံးေနၾကေသာ ရဝိန္ႏွင့္ အန္တီတို႔သည္ ခဏကမွ စကားမ်ားခဲ့ၾကသူေတြမဟုတ္ခဲ့သည္အတိုင္း ၿပဳံး႐ႊင္ေနၾကေပသည္။

မ်က္ႏွာအထက္သို႔ က်ေရာက္လာေသာ ေနျခည္ႏုႏုေၾကာင့္ ကိဝီမ်က္လုံးအစုံကို ဖြင့္လိုက္သည္။ နာရီၾကည္လိုက္ေတာ့ ၇ နာရီထိုးလုနီးၿပီ။ ေမြ႕ယာေဘးတစ္ျခမ္းတြင္ ရဝိန္တစ္ေယာက္ေမွာက္ယက္ေလးအိပ္ေနဆဲ။

မ်က္ႏွာသစ္၊ သြားတိုက္ၿပီးစီးသည္အထိ ရဝိန္မႏိုးေသး။ ထို႔ေၾကာင့္ ေအာက္ထပ္သို႔ဆင္းသြားလိုက္လွ်င္ အလုပ္သမမ်ားကို ေတြ႕လိုက္ရေပသည္။ ထမင္းစားခန္းထဲ ဝင္လာခဲ့လိုက္လွ်င္

" ႏိုးၿပီးလား၊ လာထိုင္ "

" ဟုတ္ကဲ့ အန္တီ "

" မာမီလို႔ေခၚ၊ သားစားခ်င္တာ ေကာင္မေလးေတြကိုေျပာလိုက္ "

ေဘးဘက္မွာ ရပ္ေနေသာ အလုပ္သမတစ္ေယာက္ကို ထမင္းေၾကာ္စားခ်င္ေၾကာင္း ဆိုလိုက္သည္။

" ေအာ္...ခဏေန ေရွ႕ေနေရာက္လိမ့္မယ္၊ သားအျဖစ္စာခ်ဳပ္မခ်ဳပ္ခင္ မာမီတစ္ခုေမးခ်င္တယ္ "

စာခ်ဳပ္စာတမ္းျဖင့္ ေမြးစားမည္လို႔ေတာ့ မထင္ထားခဲ့။ ဒီအတိုင္း သားအျဖစ္အမည္ခံမိတ္ဆက္ရန္ဟုသာ ေတြးထင္ထားေသာ္လည္း ခု၌ အတည္လုပ္ခ်လာေပသည္။

" နာမည္က ကိဝီေနာ္၊ မွတ္ပုံတင္ထဲလည္း နာ မည္အျပည့္စုံကလည္း ကိဝီပဲလား "

" ကြၽန္ေတာ္မွတ္ပုံတင္နာမည္က မိုးထက္ျမင့္ပါ၊ နာမည္ကနည္းနည္း... အဟမ္း သိပ္မသုံးျဖစ္ဘူးဗ်၊ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က ၿခံအလုပ္ပဲလုပ္ေတာ့ နာမည္သုံးစရာမလိုဘူးေလ "

လည္းပင္အားလက္ျဖင့္ပြတ္သပ္လ်က္ စကားဆိုေနေသာ ကိဝီ တစ္နည္း မိုးထက္ျမင့္။ ေဒၚပ်ိဳမဒီ ေရွ႕မွေကာင္ေလးကိုၾကည္ၿပီး ဂ႐ုဏာသက္မိ သည္။ စုံးစမ္းသိရသေလာက္ေတာ့ ေဆြမ်ိဳးမ်ားမ်ား မရွိသူ၊ ပညာေရးဆုံးခန္းမေရာက္ခဲ့ရသူ

စေသာ အေျခေနတို႔ကိုသိခဲ့ရေသာ္လည္း မိမိသားခ်စ္မွေတာ့ မိမိလည္း လိုက္ခ်စ္ေပးရန္ ဆုံးျဖတ္ထားသည္။

" သားမိုးထက္ျမင့္ "

နာမည္အရင္းအား ေခၚလာသူေၾကာင့္ ကိဝီမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွ သူထံသို႔ ၾကည္လိုက္မိသည္။ မ်က္ရည္မ်ားေဝ့တတ္လာသည္အထိ ၾကည္ႏူးမိသည္။ အရာရာနိမ့္က်ခဲ့ေသာ ဘဝအေျခေနေၾကာင့္ ေမြးမိခင္ေပးခဲ့ေသာ တစ္ခုတည္းေသာအေမြဟုဆိုရမည္ နာမည္ကိုပင္ သိပ္မသုံးျဖစ္ခဲ့။ သုံးရန္လည္း မသင့္ပါေလ။ နာမည္သည္သာ

"မိုးထက္ျမင့္" ျဖစ္ေသာ္လည္း ဘဝအေျခေနမွာ ေျမႀကီးထဲဝင္မတတ္႐ုန္းကန္ခဲ့ရသည္ မဟုတ္ပါလား။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ေဒၚေလးေခၚခဲ့ေသာ

"ကိဝီ"ဟူေသာ အမည္ကိုသာ အသုံးျပဳျဖစ္ေပသည္။

" မငိုပါနဲ႔ သား၊ မာမီက အေမတစ္ေယာက္လို႔မခ်စ္ေပးႏိုင္ရင္ေတာင္မွ အစ္မႀကီးတစ္ေယာက္အေနေတာ့ ေမတၱာေပးႏိုင္မွာပါ၊ မာမီကို အားကိုးလိုက္ပါ။ သားအေနာက္မွာ မာမီအၿမဲတမ္းရွိေနေပးပါမယ္ "

မ်က္ရည္စတို႔ကို အသာအယာဖယ္ရွားေပး၍ စကားဆိုေနသူေၾကာင့္ ကိဝီ ဝမ္းနည္း၊ ဝမ္းသာ ခံစားမိေပသည္။

" မာမီ "

" ေျပာ သား "

တုံ႔ျပန္စကားေလးေၾကာင့္ ေဒၚပ်ိဳမဒီအား ဖက္ထားလိုက္မိသည္။ မေမွ်ာ္လင့္ထားေသာ နာမ္ စားေလးအား ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရခဲ့၍ ဝမ္းသာၾကည္ႏူး

မ်က္ရည္မ်ားသည္လည္း အေျပးအလႊားခုန္ထြက္လာေပ၏။

" မာမီ "