《ကြၽန္ေတာ့ေယာက္်ား ေရႊညာသား (Completed) ကျွန်တော့ယောက်ျား ရွှေညာသား (Completed)》2 (Zawgyi)
Advertisement
"ကိုကိုေရ...ဗိုက္ဆာၿပီလား"
"ဆာၿပီ"
"ခနေလးေနာ္ ဒီတစ္လိႈင္းစာပဲ"
"ရတယ္ ေျဖးေျဖးလုပ္...လက္ထိဦးမယ္"
တကယ္ေတာ့ ဗိုက္ကမဆာေသးဘူး။ေဆာင္းရာသီဆိုလည္း ဆယ့္တစ္နာရီေလာက္ဆို ေနကရင့္တာပဲ။စပါးခင္းႀကီးထဲမွာ အရိပ္လည္းမရိွဘူး။ခေမာက္ပဲေဆာင္းထားရတာ။ဒါထက္ ေနရင့္ရင္ ေမာင္ပင္ပန္းမွာစိုးလို႔။လူငွါးလို႔ရေပမယ့္ ေမာင္ကမငွါးဘူး။ဒီလယ္တစ္ကြက္တည္းကို သူတစ္ေယာက္တည္း ရိတ္ႏိုင္တယ္တဲ့။ေမာင္နဲ႔ လက္ထပ္ၿပီးေတာ့ ေမာင့္မိဘေတက လယ္တစ္ဧကကို ကိုယ့္ဘာသာလုပ္ဆိုၿပီး အေမြသေဘာလိုမ်ိဳးေပးထားလို႔ ဒီလယ္က ထြက္တဲ့ စပါးက က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ပဲ။ႏွစ္ေယာက္တည္းရိွတဲ့ အိမ္က ကုန္လွမွ တစ္ေန႔ကို ဆန္ေလးဘူးေလာက္ေပါ့။ဆန္က အမ်ားႀကီးလည္းမကုန္ေတာ့ စပါးကိုေလွာင္ထားၿပီး ေနာက္မွထုတ္ေရာင္းရင္ အဆင္ေျပမယ္။
စပါးသိမ္းၿပီးရင္လည္း ေမာင္က ပရိေဘာဂပိုင္းကိုနည္းနည္းရေတာ့ လက္သမားအဖြဲ႔မွာ ေန႔စားလိုက္တယ္လို႔ ေျပာဖူးေတာ့ အလုပ္ကေတာ့ ျပတ္မွာမဟုတ္။ၾကားထဲမွာလည္း ဆိုင္ကယ္တို႔ ဖုန္းတို႔ကို ဝယ္ေရာင္းေလးေတ လုပ္တတ္ေသးတာ။ေမာင္က ေငြေရးေၾကးေရး သိပ္ျမင္တယ္။
"ဟိတ္...ဘာေတေငးေနတာလဲ"
"ေမာင့္ကိုေငးတာေပါ့"
"ေငးတာမေငးတာ ေနာက္ထား...ဗိုက္ဆာေနၿပီဆို...ေရာ့ ကိုင္ခဲ့"
ခြၽတ္ထားတဲ့ အေပၚဝတ္အေႏြးထည္ကို လက္ထဲထည့္ေပးတယ္။ေမာင္ ပင္ပန္း မွာ။
_________
"ထမင္းေတာ့ ခ်က္လိုက္ေနာ္...ေမာင္ေရခ်ိဳးဦးမယ္...မီးပ်ိဳးေပးထားခဲ့ရဦးမလား"
"ရတယ္...ငါ့ဘာငါလုပ္လိုက္မယ္...ေရေသာက္ၿပီးမွခ်ိဳးေနာ္ေမာင္"
"ဟုတ္ကဲ့ပါဗ်....ထင္း႐ွဴးက ေအာက္ကအိုးေလးထဲမွာေနာ္... မီးျခစ္က ေဘးကတန္းေပၚမွာ"
"အင္းအင္း ...ဟင္းက ႀကိဳမဝယ္ထားမိလို႔ ေဂြးေတာက္ရြက္ေၾကာ္ ႏွင့္ ငပိကို စပ္စပ္ေလးေထာင္းေပးမယ္...ေမာင္က အခါးႀကိဳက္တယ္ဟုတ္"
"သေဘာၤရြက္အႏုေလးေရာ ခူးေပးထားဦးေနာ္"
"အိုေခ အိုေခ"
ဒီလိုပါပဲ။ေယာက္်ားေလးႏွစ္ေယာက္ထူေထာင္ထားတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးဆိုေပမယ့္လည္း ဘယ္ေနရာမွ အဆင္မေျပတာမရိွဘူး။ကိုယ္က ထမင္းခ်က္ရင္ သူကပန္းကန္ေဆးလိုက္တာမ်ိဳး။ဒီအခ်ိန္က ေတာင္သူေတအတြက္ အလုပ္ေပါတဲ့ အခ်ိန္ဆိုေတာ့ က်န္တာေတဘက္ ေမာင္ကမလွည့္ႏိုင္ေသးဘူး။စပါးသိမ္းဖို႔နဲ႔ စပါးက်ီထဲ စပါးကို မိုးေလလြတ္ေအာင္ေရာက္ဖို႔က အေရးႀကီးဆံုးတဲ့။တလင္းျပင္ထဲ စပါးေတမိုးမိရင္ အေညႇာက္ထြက္လာတတ္လို့တဲ့။
မီးေသြးခဲေတၾကား ထင္း႐ွဴးစေလးေတထည့္ၿပီးမီးေတ့ထားၿပီးမွ မီးစြဲလာေအာင္ ေစာင့္ေနရင္း အိုးထဲ ဆန္ႏွစ္ဘူးထည့္ကာ ေရေဆးရတယ္။ရြာက လ်ွပ္စစ္မီးရၿပီးေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္က အိမ္ခြဲေနလို႔ အိမ္အသစ္ေဆာက္ရတာေၾကာင့္ မီးမယူရေသးတာ။ေမာင့္မိဘေတပိုင္တဲ့ ျခံဝန္းအပိုထဲမွာ လူႏွစ္ေယာက္ေကာင္းေကာင္းေနလို႔ရမယ့္အိမ္ေလးေဆာက္ေပးၾကတယ္။ေမာင့္မိဘေတက ထင္ထားတာထက္ သေဘာေကာင္းတယ္။
မီးေတာ္ေတာ္ေလးစီေနေတာ့ ဆန္နဲ႔ေရကို အေတာ္အသင့္ခ်န္ၿပီး တည္ထားလိုက္သည္။ေပါင္းအိုးေတမွာ ခ်က္သလိုမ်ိဳး ေရနဲ႔ ဆန္အကိုက္ခ်ိန္ၿပီး ခ်က္လိုက္ေတာ့ ထမင္းရည္လည္းငွဲ႔စရာမလိုေတာ့ဘူး။ထမင္းအိုးတည္ထားတုန္း ဟင္းရြက္ခူးထားရမယ္။ေမာင္နဲ႔ ယူခါစကေတာ့ ဘာမွမလုပ္တတ္ဘူး။မီးလည္းမပ်ိဳးတတ္ဘူး။ေနာက္ေတာ့ ေမာင္ကပဲ တေျဖးေျဖးသင္ေပးရင္းႏွင့္ အခုေတာ့ ကြၽမ္းက်င္အဆင့္။
"ေမာင္ေရ ပဲသီးေတေကာက္လို႔ရေနၿပီေနာ္...ညေနက်ရင္ မမိေအးဆီသြားေပးရေအာင္.. ေကာက္ကူဦး"
"ကိုကိုကေတာ့ေနာ္... တတ္ေနၿပီ"
"ဘယ္သူသင္ေပးထားတာမလို႔လဲ"
"ဒါေပါ့ က်ေနာ္သင္ေပးထားတာကို...ေတာ္မွာတတ္မွာေပါ့"
ေရတစ္ခြက္ေလာင္းရင္း တစ္ခါတုန္သြားသလိုလုပ္ရင္း ႏွစ္ေယာက္သား စကားတေျပာေျပာ။မမိေအးဆိုတာ ရြာထဲက ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတ ပန္းေတကို ၿမိဳ႕က မီးခြက္ေစ်းမွာ သြားေရာင္းတဲ့သူ။ပဲသီးေကာက္ၿပီး ေလးငါးေတာင့္ေလာက္စီ စည္းၿပီးမွ အစည္းေရနဲ႔ သြားေပးထားလိုက္တာ။ေနာက္တစ္ေန႔ဆို ပိုက္ဆံလာေပးတယ္။ေမာင္က စီးပြားေရးအကြက္ျမင္တတ္တယ္။ျခံဝန္းထဲမွာလည္း ဝင္ေငြရမယ့္ အသီးအပင္ေတခ်ည္းပဲ။ခတ္ထားတဲ့ ျခံစည္း႐ိုးေပၚမွာလည္း ခြာညိဳပန္းအႏြယ္တင္ထားတယ္။ဘုရားပန္းလည္းထိုးလို႔ရ ေရာင္းလို႔လည္းရ။ေမြးကတည္းက ထမင္းဘယ္ကရလဲဆို ပန္းကန္ထဲကရတယ္လို႔ ေျဖမယ့္အထဲပါတဲ့ က်ေနာ္က ေမာင္နဲ႔လက္ထပ္ၿပီးေတာ့ ပိုက္ဆံဆို တစ္ရြက္က ႏွစ္ရြက္ခြာတဲ့သူျဖစ္ေတာ့မယ္။
ေဂြးေတာက္ရြက္ေလးရယ္ ဆူးပုပ္ရြက္ေလးတစ္ၫြန္႔ ႏွစ္ၫြန္႔ရယ္ သေဘာၤရြက္ႏုႏုေလးေတရယ္ ခူးၿပီး ေရေဆး၊နပ္သြားတဲ့ ထမင္းအိုးကိုခ်၊သံျပားတစ္ခုေပၚမွာ ငပိတစ္ဇြန္းစာကိုတင္ၿပီး ဖုတ္လိုက္တယ္။ေမႊးေနေရာပဲ။ငပိဖုတ္ထားတာ ရၿပီဆိုေတာ့မွ ျပင္ထားတဲ့ ေဂြးေတာက္ရြက္အိုးကို တင္၊င႐ုတ္ဆံုကိုယူ ၿပီးမွ ၾကက္သြန္ျဖဴရယ္ စပ္သီးအေျခာက္ရယ္နဲ႔ ဖုတ္ထားတဲ့ ငပိကို ေရာေထာင္း၊ ၿပီးေတာ့မွ ဆီေလးရႊဲရႊဲေလာင္းထားလိုက္ေတာ့ စားခ်င္စဖြယ္။ေမာင္က ဒါမ်ိဳးဆိုႀကိဳက္တယ္။
"ကိုကို...ကိုကို႔ဖုန္းေရာ..ေနပူတုန္းအားသြင္းထားရေအာင္"
"အိမ္ခန္းထဲမွာပဲေနမွာ ႐ွာလိုက္ဦး"
ဖုန္းအားသြင္းဖို႔ႏွင့္ ညဘက္မီးထြန္းဖို႔ ဆိုလာခပ္လတ္လတ္ေလး ဝယ္ထားတယ္။ေနပူတုန္း အားဝင္တုန္း ဖုန္းေတအားသြင္းထားမွ ညဘက္ဆို အားသိပ္မသံုးရတာ။ႏို႔မို႔ဆို ေနသိပ္မပူရင္ မီးကခပ္မိွန္မိွန္ပဲျဖစ္ေနေတာ့တာ။
"ထမင္းစားလို႔ရၿပီေနာ္"
"လာၿပီဗ်ာ...ေမႊးေနတာပဲ....ငပိေစာ္"
"ေမႊးေအာင္လုပ္ေပးထားတာေနာ္...မႀကိဳက္ဘူးလား"
"ႀကိဳက္ပါ့"
"ထမင္းခူးခဲ့ၿပီ..ဟိုနားမွာ လက္ေဆးေရယူခဲ့"
ေဂြးေတာက္ရြက္ႏွင့္ ဆူးပုပ္ၫြန္႔ေလးေရာေၾကာ္ထားတဲ့ အရြက္ဟင္းစိမ္းစိမ္းေလးရယ္၊ထမင္း ဆီဆမ္း ပူပူေႏြးေႏြးရယ္၊ငပိေထာင္းစပ္စပ္ေလးရယ္ က်န္းမာေရးအတြက္လည္းေကာင္းတဲ့ ငပိေထာင္းနဲ႔ တို႔စားရတဲ့ သေဘာၤရြက္ႏုႏုေလးရယ္ ဘာအသားဟင္းမွမပါတဲ့ ထမင္းဝိုင္းေလး၊သိပ္စားေကာင္းတာပဲ။
_________
"ေနာက္ေန႔က်ရင္ေတာ့ ေတာမလိုက္နဲ႔ေတာ့ေနာ္ ကိုကို...အိမ္မွာပဲေနခဲ့ေတာ့...တစ္ေယာက္တည္းပ်င္းရင္ ေမေမတို႔အိမ္သြားေန"
"ပ်င္းေတာ့မပ်င္းပါဘူး...ဖုန္းလည္းရိွတာပဲ"
"ဟုတ္ပါၿပီ"
"76 စည္း... ဝါး..တစ္ခါမွ အဲ့ေလာက္မရဖူးေသးဘူးေနာ္ေမာင္"
"အင္ဟုတ္တယ္...ဒီတစ္ခါေတာ္ေတာ္ရတာပဲ"
"ေနာက္ေန႔က် ကန္စြန္းလည္း ရိတ္လို႔ရၿပီ...အဟီ..ဒါနဲ႔..ေမာင္ ေျပာင္းဖူးမစားခ်င္ဘူးလား"
ထမင္းစားၿပီး ခနေလာက္အိပ္ၿပီးမွ ပဲသီးထေကာက္ စည္းေနရင္း စကားေျပာေနလည္း စီးပြားေရးေၾကာင္းေရာက္သြားတာပဲ။ကိုကိုကေတာ့ေလ ေလာဘသိပ္ႀကီးတာပဲ။
"ကိုကိုစားခ်င္လို႔လား...ညေန မမိေအးကို မွာလိုက္ေလ"
"အင္း...ဓာတ္ေျမျသဇာ ေၾကာ္ညာကေန ေျပာင္းဖူးပံုေတြ႔လို႔ စားခ်င္သြားလို႔..ဟီး"
"စားပါဗ်ာ...စားပါ...ေနာက္ဆို က်ေနာ္ကိုေမးမေနပါနဲ႔...စားခ်င္တာကို ဝယ္စား...ဟုတ္ၿပီလား"
"ဂြတ္ဒ္တယ္ အဲ့ဒါ"
လက္မေလးေထာင္ျပလို႔ ေျပာေနတဲ့ကိုကို။ေမ့လို႔။ကိုကိုက ပိုက္ဆံၿပီးရင္ အစားလည္း ႀကိဳက္တယ္။
15.10.21
ဖတ္ရတာ အဆင္ေျပလား။
Advertisement
- In Serial85 Chapters
The Lucky Dungeon Diver
The dungeon. Traps and monsters. Those who can successfully clear a few floors can make enough riches to live their whole lives lavishly. But, just as many attempt to climb higher, losing their lives in the process. No one has reached the top. Veteran explorers say that success in the dungeon is basically up to luck. But no one has been truly lucky-yet. This is the story of James Lu, a regular person –no, a worse than average person– that still became a dungeon explorer – through nothing but luck.
8 261 - In Serial32 Chapters
I Just Wanted To Die But Instead I Became Immortal
Bridget Bridges has lead a meaningless life. She was nothing but a burden on those around her, so she decided to end it all. Throwing herself into the river, she wakes up on a distant shore. Now, it seems no matter how many times she gets herself killed, she can't seem to die. Trapped in a savage world with her final means of escape taken from her, she fails to cope. Stacy the Vampire was on a mission to wipe out a local tribe of lowlifes. However, she finds something unexpected. A tasty suicidal immortal.
8 176 - In Serial23 Chapters
Lingering
When an unfortunate series of events forces him into early retirement, a gifted spiritual investigator moves to a new town and settles into a quaint domestic life... at least that was the plan. A mysterious possessed photograph piques his curiosity, and before he knows it his sense of duty compels him to take on one last case. Who is the specter stubbornly holding onto the photo? And, more importantly, why?
8 281 - In Serial23 Chapters
Making magic, Forging fame.
Waking up with no memories.In a world of magic.A new adventure begins. The story however, starts with the red fox in the mirror.
8 101 - In Serial8 Chapters
Whispers from the dark
During the dark times, the humans and elves decided to work together to defeat the Fiend. A high king among the humans was chosen, together with his archmage he defeated the Fiend. A few years of peace, until the high king lost it. He was convinced that the mages would steal the crown and take over his world. Scared as he was, he decided to hunt down everyone with magical abilities. Elves retreated to the safety of their forests and mountains, forever remaining a mystery to the humans. Many non-magical humans agreed to this plan of their lord, for they were also afraid that the mages would take advantage of their weaknesses. The mages tried to survive. The archmage, who was the former counsellor of the last king and protector of the royal family, protested. He wanted to solve this problem through politics. But nothing helped, and the archmage fled. The king got two sons, one was born a mage, and the other human. The king despised his mage son and banished him. His younger brother became the heir of the throne. Anger grew in the mage prince. He thought war was the only solution to this problem. Consumed by the will to gain power, he searched for followers who would fight the humans in order to stop the hunt on mages. The archmage tried to stop this evil plan of the prince. But the mages split in two groups. The necromancers, followers of the evil prince, who studied the crafts of the dark magic to terrorise their enemies and gain back the throne. And the sorcerers, followers of the archmage, who tried to peacefully restore the trust between humans and mages. But nobody knew the danger that was gaining back his power in the underground world. The archmage disappeared and a darkness swept over the world. Human, elves, mages, every creature awaited in fear the day the darkness would take back his control. Faelwen, a young woman, was put in the middle of this chaos. Even though her only priority was to survive. Hunted down by humans and evil beasts, who can she trust? And what whispers from the dark will reveal the secrets from the archmage?
8 143 - In Serial10 Chapters
Shade Hunter
Damien Sinclair, despite his bizarre name, was a relatively ordinary young man, fresh out of high school with few prospects in his life. Then, through a cosmic accident outside of everyone's control, he ends up on Xaunis, a world both familiar and foreign to his own in several ways, not the least of which being the fact that magic is real, he's seeing screens straight out of video games, and the very fundamentals of what he understands about reality is inherently wrong. But despite these challenges, Damien will meet them with a head held high and a smile on his face. After all... one does not cheat death and simply waste a second chance. Updates every Friday at 12:00pm MST
8 206
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
